Tweetweekoverzicht week 48 2016: Consultatie EU auteursrecht, leesgedrag, nieuwe KNVI, Canadese backup van Internet Archive, Wuaki en lager btw-tarief voor ebooks?

vakblog tweetweekoverzichtIn het tweetweekoverzicht sta ik alsnog kort stil bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen blogpost aan heb gewijd.

Soms omdat anderen dat al beter gedaan hebben dan ik het zou doen, soms omdat er weinig meer over te vertellen valt dan het nieuwtje zelf en soms omdat ik er ook geen blogpost van weet te maken.

Modernisering EU auteursrecht

Ik had hem helemaal gemist. De consultatie die de Nederlandse overheid gestart was over de auteursrechtvoorstellen van de Europese Commissie. Gelukkig werd ik er 2 dagen voor de sluitingsdatum op geattendeerd en hoewel dat niet voldoende tijd was om op alle onderdelen te reageren, kon ik nog wel na overleg een reactie indienen op de het voorstel voor de nieuwe onderwijsexceptie namens het Netwerk Auteursrechten Informatiepunten van het hbo. Gelukkig had ik al voorwerk gedaan hier op dit blog maar constructieve feedback geven in plaats van alleen constateren waar de knelpunten zitten was nog wel een leuk klusje. Nu maar afwachten wat zowel het Europees Parlement als de Nederlandse overheid met dit voorstel gaat doen.

Wie leest er wel eens een boek?

Meer dan een kwart van de Amerikanen hebben dit jaar geen enkel boek gelezen, blijkt uit een onderzoek. Niet iets waar ik raar van opkijk maar wellicht heb ik op dit punt geen grote verwachtingen van de Amerikanen. Hoe het in Nederland gesteld is? Een stukje beter geloof ik hoewel ik geen vergelijkbaar onderzoek heb gevonden.

Fusie van KNVI, Ngi-NGN en SOD

Tijdens de individuele algemene ledenvergaderingen – allemaal op 24 november – stemden de leden van de Ngi-NGN (beroepsvereniging van ICT-professionals), de Vereniging SOD (vakvereniging voor documentaire Informatievoorziening en administratieve organisatie) en KNVI (Koninklijk Nederlandse Vereniging van Informatieprofessionals) in met een fusie en in een gezamenlijke ledenvergadering daarna werd het nieuwe bestuur van de nieuwe KNVI gekozen.

En op die efficiënte wijze ontstond daarmee de nieuwe beroepsvereniging die meer dan 200.000 professionals op het gebied van informatievoorziening en informatiebebeheer vertegenwoordigt, aldus het persbericht.

The Internet Archive maakt een backupsite in Canada

Wat doe je als grootste internetarchief – dat als basis het vrij toegankelijke internet heeft – als er een president aan de macht komt die radicale wijzigingen aankondigt voor o.a. de organisatie en regelgeving van het internet? Dan start je een actie om een backupsite te maken in een land dat zich niet aan de Amerikaanse wetgeving hoeft te houden natuurlijk. En dat is wat The Internet Archive nu van plan is.

Nieuwe videodienst Wuaki in Nederland

Ik geef toe, ik heb nog nooit van Wuaki gehoord. De van oorsprong Spaanse videodienst werd in 2012 overgenomen door het Japanse e-commercebedrijf Rakuten (dat wereldwijd allerlei webdiensten heeft overgenomen zoals Play.co.uk en Kobo). Rakuten is nu kennelijk begonnen met het uitrollen van Wuaki over geheel Europa en de Nederlandse Wuaki site is inmiddels ook in de lucht, al is die overduidelijk nog niet klaar.

Welk betaalmodel Wuaki precies gaat hebben in Nederland en of het qua aanbod kan concurreren met Netflix, Videoland, Pathé Thuis en Amazon Prime Video valt nog te bezien maar het lijkt er op dat er steeds meer keuze is voor de Nederlandse film- en tvserieskijker.

Ebooks krijgen een lager btw-tarief

Er wordt al jaren gesteggeld binnen de EU (landen) over het rare verschil in btw-tarieven tussen fysieke boeken en ebooks. Niet alleen over het feit dat boeken onder het lage btw-tarief vallen terwijl voor digitale boeken het reguliere (hoge) tarief geldt maar ook over de enorme onderlinge verschillen wereldwijd in de hoogte van die tarieven. Er was zoveel gedoe over dat de Europese Commissie een paar maanden geleden besloot om een publieke consultatie te houden over dit onderwerp, wat weer heeft geleid tot een voorstel om ook digitale media onder het lage btw-tarief te plaatsen.

Als dit voorstel wordt goedgekeurd in het Europees Parlement betekent dit dat EU-landen zelf mogen bepalen welk tarief ze willen rekenen voor digitale kranten maar ook ebooks. Een uitspraak van staatssecretaris Wiebes van Financiën van begin vorig jaar doet vermoeden dat Nederland dan het tarief voor fysieke en digitale boeken zal gelijktrekken. Of en wanneer het zo ver is, dat is nog niet duidelijk maar er zit tenminste schot in de zaak.

En verder nog …

Boekenverkopers zijn nog redelijk positief over de huidige boekenmarkt, schrijvers een heel stuk minder. Aldus een onderzoeksrapport (PDF)

Zelf had en heb ik er geen behoefte aan maar veel Kindle lezers klagen al jaren over het gebrek aan keuze qua lettertypes als je een voorkeur hebt voor vet(gedruk)te letters. Amazon verraste menigeen vorige week door ‘ineens’ met een nieuw lettertype te komen in een update voor alle Kindles. Het Ember Bold lettertype is geschikt voor iedereen die het liefst zijn ebooks in hele vette letters wil lezen. Het is maar wat je fijn vindt.

#

netflix download

Offline naar Netflix kijken (door de series en films te downloaden)

Netflix biedt gebruikers vanaf 1 december 2016 de mogelijkheid om series en films te downloaden en zonder internetverbinding te bekijken in de iOS en Android apps. Dit werkt ongeacht het type abonnement maar, wegens rechtenkwesties, niet voor alle series en films. Desondanks is er voldoende aanbod om ook eindelijk in de trein Netflix te kunnen kijken.

Waarom is offline Netflix kijken een big deal?

netflix downloadbuttonEr werd er al jaren om gevraagd door abonnees die regelmatig in een vliegtuig of het openbaar vervoer zitten maar Netflix liet in 2014 weten dat het geen plannen had om het offline kijken mogelijk te maken. Ze waren van mening dat hun gebruikers altijd wel in de buurt van een goede wifi-verbinding zaten. Maar nu Netflix in ca. 200 landen geïntroduceerd is kwam het bedrijf toch terug op die uitspraak en gaf vorige maand aan dat het offline kijken wel degelijk overwogen werd.

Of het ze vooral gaat om abonnees te werven in gebieden met trage mobiele verbindingen of om bestaande abonnees te behouden die hun lievelingsseries nu wel in het openbaar vervoer kunnen gaan kijken, daar doet Netflix geen uitspraak over. Hoe dan ook, je kunt vanaf vandaag afleveringen van o.a. de eigen Netflix series downloaden in de iOS en Android apps zodat je ze ook op plekken kunt kijken zonder internetverbinding.

Downloaden in de apps

netflix download_schermen1
Voordat je op zoek gaat naar het nieuwe download icoontje bij jouw favoriete series en films is het goed om eerst de nieuwe menu-opties te bekijken. Er is een filter ‘Beschikbaar voor downloaden‘ toegevoegd aan het menu waarbij je meteen de selectie voorgeschoteld krijgt van films en series die je kunt downloaden op je telefoon of tablet. Dat is dus (lang) niet alles maar behalve de tientallen Netflix Originals series en films zijn er ook genoeg andere series te vinden om te downloaden.

Bij de App-instellingen vind je ook enkele nieuwe instellingen terug die specifiek voor de downloads zijn. Heb je een grote telefoon met 5,5″ scherm of een tablet? Dan kun je mijns inziens beter de Beeldkwaliteit wijzigen van standaard naar hoger zetten. Voor een gemiddelde tv aflevering van 40 minuten in HD kwaliteit ben je dan tussen de 300 en 400MB kwijt maar je ziet het verschil wel op een groter scherm. Alle gedownloade series en films kun je hier overigens ook in één keer wissen.

netflix download_schermen2
Heb je de beeldkwaliteit ingesteld en is er nog genoeg opslagruimte op je telefoon of tablet? Dan kun je aan de slag en de afleveringen of films downloaden die je op een later moment offline wilt kijken. Eenmaal gedownload kun je bij Mijn downloads – ook te vinden in het menu – je voorraadje series en films terugvinden.

Veel kijkplezier ;)

@headerafbeelding via Pixabay met CC0-verklaring

#

eigenaarschap ebooks

Over bezit en eigenaarschap van ebooks (en wat dat te maken heeft met het kunnen uitlenen van ebooks door bibliotheken)

Op 10 november jl. deed het Europese Hof van Justitie een uitspraak over het kunnen uitlenen van ebooks door bibliotheken. In die uitspraak ging het Hof (weloverwogen?) niet in op de expliciet gestelde vraag of bibliotheken dat mogen doen omdat ze zeggenschap hebben over legaal gekochte ebooks, zoals dat wel voor papieren boeken geldt. Bibliotheken kunnen nu weliswaar ebooks gaan uitlenen onder het leenrecht maar hoe zit het eigenlijk met het eigenaarschap van (en zeggenschap over) de ebooks die jij en ik in de winkels kopen?

Hoe vreemd zou het zijn als je een boek zou kopen bij de lokale boekwinkel en de dag erna een mailtje zou krijgen met de oproep om dat boek weer in te komen leveren omdat het niet door de correcte uitgever uitgegeven was? Of nog vreemder, dat de boekwinkel iemand langs zou sturen om het hoogstpersoonlijk uit je boekenkast te komen halen? Toch is dat precies wat er met een groot aantal verkochte exemplaren van George Orwell’s 1984 gebeurde in 2009. Met het enige verschil dat het om een Kindle titel ging die door Amazon was verkocht. Van het ene op het andere moment verwijderde Amazon de verkochte exemplaren in kwestie van de Kindles van hun klanten. Het geld kregen de klanten netjes terug maar het boek, dat waren ze kwijt.

Hoe kun je bij Amazon, of bij welke andere ebookwinkel dan ook, op een knop drukken waar ‘Kopen’ staat en toch niet de eigenaar worden van dat gekochte en (legaal) gedownloade ebook? Laat staan dat je vervolgens dus niet zelf kunt bepalen wat je met je gekochte digitale boeken mag doen zoals je dat wel mag met fysieke exemplaren?

Bezit en uitputting van het distributierecht

Om een beetje grip op deze rare situatie te krijgen is het handig om te kijken naar hoe het met fysieke producten is geregeld in het (auteurs)recht. Het auteursrecht beschermt geen (briljante) ideeën maar geeft juist een exclusief recht aan de maker van een uitwerking van een idee. Dat werkt het beste als het ook een tastbaar iets is en als je kijkt in de Auteurswet naar wat er onder een (beschermd) werk wordt verstaan dan krijg je een opsomming van allerlei mogelijke werken die oorspronkelijk allemaal tastbaar zijn.

Een rechthebbende verkrijgt dankzij het auteursrecht dus de exploitatie en distributierechten op een werk in kwestie en kan dus zelf bepalen of en hoe het verder verspreid mag worden en hoe dat werk gebruikt mag worden.

Alleen is dat recht niet onbegrensd. De inhoud blijft altijd beschermd – nou ja, tot 70 jaar na het overlijden van de rechthebbende – maar nadat een werk eenmaal op de markt is gebracht kan een rechthebbende niet meer bepalen wat er met de exemplaren mag gebeuren. De wet stelt dat er dan een eigendomsoverdracht heeft plaatsgevonden van het exemplaar.

Indien een exemplaar van een werk van letterkunde, wetenschap of kunst door of met toestemming van de maker of zijn rechtverkrijgende voor de eerste maal […] in het verkeer is gebracht door eigendomsoverdracht, dan vormt het anderszins in het verkeer brengen van dat exemplaar, met uitzondering van verhuur en uitlening, geen inbreuk op het auteursrecht. (artikel 12b Aw)

Voor fysieke exemplaren betekent dat de rechthebbende nog steeds de eigenaar van de inhoud is maar dat de koper de eigenaar van dat specifieke exemplaar is. Dat heet uitputting van het distributierecht: de auteursrechthebbende kan bepalen of en hoe zijn werk gedistribueerd wordt maar na de verkoop van een exemplaar houdt dat recht op. Die auteursrechthebbende kan niet bepalen wat jij wel of niet mag doen met dat specifieke exemplaar en als eigenaar van dat exemplaar pleeg je geen inbreuk op het auteursrecht als jij dat exemplaar verder verspreidt.

Daar zit een logica achter want anders zouden musea geen gekochte schilderijen mogen laten zien aan het publiek zonder toestemming van de schilder, zou je de dealer van je auto waarschijnlijk een percentage moeten geven als je je auto doorverkoopt en zou je toestemming van de uitgever of auteur nodig hebben om je gekochte boek uit te kunnen lenen aan iemand of cadeau te geven. Of tweedehands door te verkopen.

Uitlening

In de Auteurswet wordt er bij de uitputting van het distributierecht, zoals je hierboven ziet, wel een uitzondering gemaakt voor het verhuren en uitlenen van werken. Dat mag namelijk niet op basis hiervan. Ook dat is logisch want de wetgever wil voorkomen dat een grootschalige (commerciële) uitlening of verhuur de exploitatierechten van de rechthebbende schaadt. Iedereen zou dan bijvoorbeeld boeken kunnen inkopen en gratis uitlenen zonder dat de auteur daar tegen zou kunnen optreden. En wie koopt er nou een boek als je het gratis kunt lenen?

Maar zoals we weten lenen bibliotheken wel degelijk boeken uit en dat is dankzij een andere bepaling in de Auteurswet. In artikel 15c is het zogeheten leenrecht geregeld: Als inbreuk op het auteursrecht op een werk van letterkunde, wetenschap of kunst wordt niet beschouwd het uitlenen […] van het geheel of een gedeelte van een exemplaar van het werk of van een verveelvoudiging daarvan die door de rechthebbende of met zijn toestemming in het verkeer is gebracht, mits degene die de uitlening verricht of doet verrichten een billijke vergoeding betaalt.

Wat het leenrecht dus feitelijk mogelijk maakt is dat (vooral) bibliotheken alsnog boeken mogen uitlenen zonder dat de auteur of uitgever daar bezwaar tegen kan maken. Mits ze daar een vergoeding voor betalen aan die rechthebbende. Dat is de leenrechtvergoeding die openbare bibliotheken per uitlening afdragen aan de auteurs. Tot zover niets ingewikkelds: als een boek op de markt wordt gebracht door de auteur/uitgever dan is dat een eigendomsoverdracht en kan een koper zelf bepalen wat die met het exemplaar doet. En voor bibliotheken is een aparte uitzondering gemaakt zodat ze ingekochte exemplaren alsnog mogen uitlenen zolang ze een leenrechtvergoeding daarvoor betalen.

Eigenaarschap van ebooks

Goed, er bestaat geen enkele twijfel over wie de eigenaar is van fysieke exemplaren. Niemand hoeft zich zorgen te maken dat een boekhandelaar aanbelt en een boek terugeist omdat de auteur niet akkoord gaat met jouw voornemen om het cadeau te geven aan een ander. Maar hoe zit het dan met ebook-exemplaren?

Nou dan wordt het ineens een heel ander verhaal. Het voorbeeld van Amazon geeft goed aan hoe elke auteur, uitgever en ebookwinkel tegen het verkopen van ebooks aankijkt en bij Amazon vind je dat ook rechtstreeks terug in de voorwaarden waar je akkoord mee bent gegaan toen je een account aanmaakte:

Kindle Content is licensed, not sold, to you by the Content Provider. The Content Provider may include additional terms for use within its Kindle Content. Those terms will also apply, but this Agreement will govern in the event of a conflict.

Oftewel, je koopt het ebook niet maar mag het gebruiken onder specifieke voorwaarden van Amazon of die van de uitgever/auteur. En als er enige discussie ontstaat over de gelicenseerde content, dan bepaalt Amazon wat er mee mag en moet gebeuren. Niet jij.

Deze constructie komt voort uit de wens van ebookwinkels en uitgevers om controle te houden op de digitale content. Als ze een digitaal bestand zouden verkopen zonder restricties dan wordt dat ongetwijfeld gekopieerd – wat niet toegestaan is want dat blijft het recht van de rechthebbende – en dus worden er technische restricties aangebracht om dat te voorkomen. Maar ja, als je met DRM technieken voorkomt dat mensen ebooks kunnen kopiëren dan voorkom je ook dat ze het kunnen lezen op een apparaat van eigen keuze. Of een ebook cadeau kunnen geven aan een ander. Of kunnen doorverkopen.

“En dus kun je maar beter niet over kopen spreken maar over licensering onder voorwaarden”, zal de juridische afdeling van Amazon gezegd hebben. Gelukkig zijn juristen heel goed in lange juridische teksten die haarfijn duidelijk maken welke rechten je allemaal niet hebt en die vind je dan ook als voorwaarden terug bij Amazon (en elke andere ebookwinkel).

In Nederland spreken uitgevers en ebookwinkels zich niet zo expliciet uit maar komt het in de praktijk toch echt op hetzelfde neer. Ebooks worden verkocht en je mag ze zelfs downloaden maar ook in Nederland oefenen de uitgevers en ebookwinkels met voorwaarden en DRM zo veel mogelijk controle uit. Gelukkig hebben we grotendeels afscheid genomen van Adobe DRM – dat grote restricties met zich meebracht – maar ook met watermerkbeveiliging proberen uitgevers en auteurs nog steeds af te dwingen wat je wel en niet mag doen met een legaal gekocht en gedownload ebook:

drm eigenaarschap watermerkbeveiliging

Dit ebook is helemaal van mij volgens Elly’s Choice. Ze hebben er wel, omdat het van mij is, allerlei kenmerken in aangebracht die duidelijk maken dat ik de koper ben. Dan wordt het nieuws iets minder goed want ook al is het ebook helemaal van mij, doorverkopen, uploaden of hoe dan ook verder verspreiden is niet toegestaan. Oh en die kenmerken die ze in het boek geplaatst hebben zijn bedoeld om me te kunnen aanspreken als iemand anders mijn ebook in zijn bezit heeft.

Het feit dat er uberhaupt beveiliging is aangebracht is al bewijs natuurlijk al dat je helemaal niet de eigenaar bent van het ebook.

Terug naar het uitlenen van ebooks

De echte vraag die ik door het Europese Hof van Justitie beantwoord had willen zien is dus eigenlijk niet of bibliotheken ebooks kunnen uitlenen maar of ebooks juridisch gezien hetzelfde zijn als fysieke boeken in de Auteurswet en de Europese Leenrechtrichtlijn. Vindt er een eigendomsoverdracht plaats bij de verkoop  van een ebook en zo ja, geldt de uitputting van het distributierecht ook voor ebooks? En als dat zo is, geldt het leenrecht dan eveneens voor ebooks?

Dat was idealiter het antwoord geweest op meerdere ebookgerelateerde vragen. Ben je als koper eigenaar van je ebook en mag een ebookwinkel dus geen beveiliging meer gebruiken? Mag je ebooks weggeven en doorverkopen zolang je daarbij maar geen kopie maakt van de ebooks? En kan een bibliotheek ze uitlenen?

En het is niet alsof de Haagse rechtbank de vraag over de uitputting van het distributierecht niet gesteld heeft. De Nederlandse rechtbank legde expliciet de link tussen het kunnen uitlenen van ebooks (leenrecht) en de uitputting van het distributierecht maar het Europese Hof vindt de discussie niet relevant en gaat in plaats daarvan in op de letter van het leenrecht.

Kort samengevat vult het Hof creatief in dat het onder het leenrecht bij uitlenen van exemplaren in sommige gevallen ook kan gaan om digitale exemplaren. En aangezien de leenrechtregeling volledig geschreven is op het uitlenen van fysieke exemplaren stelt het Hof dat bibliotheken weliswaar ook digitale exemplaren mogen uitlenen maar daarbij effectief het uitleenproces van fysieke exemplaren moet nabootsen: het one copy one user model waarbij een ebook maar aan één lener uitgeleend kan worden en waarbij er een leenrechtvergoeding per uitlening aan de rechthebbenden betaald moet worden.

Vanuit het auteursrechtperspectief heeft het Hof daarmee voor een (mogelijk) betere balans gezorgd: bibliotheken hebben nu meer opties voor uitlenen van ebooks terwijl, behalve de uitgevers, nu ook expliciet de auteurs daarvan mee moeten profiteren. Of bibliotheken hier echt iets mee opschieten weet ik niet. Deze nieuwe mogelijkheid is niet echt compatibel met de bestaande wijze van ebooks uitlenen en er zullen compleet nieuwe modellen ontwikkeld moeten worden voor aanschaf van voldoende exemplaren en het uitlenen ervan.

Maar door het uitlenen van ebooks met deze constructie onder het leenrecht te brengen heeft het Hof nagelaten duidelijkheid te geven over wat je wel en niet met ebook exemplaren mag doen. Uitputting van het distributierecht mag dan in deze uitspraak niet relevant worden geacht door het Hof maar het blijft de essentiële voorwaarde bij het kopen van de exemplaren/werken die uitgeleend mogen worden. Uitlenen kan namelijk nog steeds niet als je niet de eigenaar bent van dat exemplaar en dus blijft de vraag hangen wie nou precies het eigenaarschap, of zeggenschap, heeft over dat gekochte ebook.

We weten hoe de ebookwinkels en uitgevers er tegenaan kijken met hun voorwaarden, DRM en watermerkbeveiliging maar ik heb hoop dat het laatste woord hierover nog niet uitgesproken is door het Europese Hof van Justitie. Al was het maar om er voor te zorgen dat niemand zich kan bemoeien met mijn gekochte ebooks.

Verder lezen: Europese Hof van Justitie: Bibliotheken kunnen ebooks uitlenen onder het leenrecht (maar wel onder bepaalde voorwaarden)

#

Tweetweekoverzicht week 47 2016: Klantenkaart boekhandel, ebookprijzen, uitlenen van ebooks en Bookmate

vakblog tweetweekoverzichtIn het tweetweekoverzicht sta ik alsnog kort stil bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen blogpost aan heb gewijd.

Soms omdat anderen dat al beter gedaan hebben dan ik het zou doen, soms omdat er weinig meer over te vertellen valt dan het nieuwtje zelf en soms omdat ik er ook geen blogpost van weet te maken.

Klantenkaart voor de boekhandel

Ik kom niet zo vaak meer in de boekhandel (dat krijg je zo als je ebooks leest he?) maar ik las op inct.nl dat meer dan 150 boekwinkels nu gezamenlijk een klantenkaart hebben geïntroduceerd. Readr is de naam die je hierbij moet onthouden – met bijbehorende site natuurlijk – en bestaat uit een kaart plus iOS/Android app. In de Readr App kan jouw boekwinkel je tips geven, kunnen boekenbonnen gekoppeld worden en kan jouw boekhandel je aankopen en voorkeuren bijhouden. Zoals ze zelf als groot voordeel benadrukken op de site.

Nee, dat is vast niet zorgwekkend dat na de Air Miles nu ook je boekwinkel je gegevens en aankopen wil verzamelen en aanbiedingen-op-maat wil geven. Tenminste, Readr maakt zich daar in elk geval geen zorgen over en heeft daarom ook nog niet de moeite genomen om een privacybeleid op te stellen. Die (immer goed verstopte) link verwijst op de site namelijk gewoon weer terug naar de hoofdpagina.

Wat wil jij betalen voor een ebook?

Er is de laatste jaren veel gespeculeerd over de optimale prijzen van ebooks. Natuurlijk kunnen uitgevers haarfijn uitleggen hoe hoog een prijs zou moeten zijn vanuit het perspectief van de uitgever, de auteur en andere betrokkenen om nog enigszins rendabel te zijn, maar in de praktijk heb je toch vooral te maken met wat lezers bereid zijn ervoor te betalen. De Amerikaanse markt is absoluut niet te vergelijken met de Nederlandse maar het kleinschalige onderzoek (onder 553 personen) van de site Good E-Reader is nog steeds interessant.

Good e-Reader conducted research over the last two months that asked 553 people how much are they willing to pay for a new e-book. 29.11% of the vote said they would pay $5.99 for one, while 24.95% said they were willing to shell out $1.99. Meanwhile, the amount of users willing to pay $9.99 for an e-book represented 15.91% of the overall vote. 14.1% of the Good e-Reader audience said that they would only pay .99 for an e-book.

Dat is dus ruim 70% die maximaal tussen de 99 cent en 5,99 wil betalen voor een ebook. En ik moet zeggen dat hoewel ik best wel eens ebooks koop die duurder zijn, voor mij de ideale prijs ook rond de 5 euro zit. Tenminste, als een uitgever wil dat ik het enigszins impulsief aanschaf – door een goede recensie bijvoorbeeld – dan moet het niet duurder dan dat zijn. Veel van de Amerikaanse SF boeken die niet van al gevestigde namen zijn, kun je vaak voor 3 a 4 euro op de kop tikken en tja, dan doe ik dat ook graag en veel.

Reacties op de uitspraak over uitlenen van ebooks

Bill Rosenblatt gaat op zijn site kort (en dus niet zo oeverloos lang als ik) in op de uitspraak van het Europese Hof over leenrecht voor ebooks. Hij is van mening dat bibliotheken zichzelf nu te snel rijk rekenen omdat het Hof eigenlijk helemaal geen duidelijkheid heeft gegeven: I said that’s not true: not only because courts haven’t established that libraries actually “buy” (or otherwise “take ownership of”) copies e-books in the first place, but also because that’s not how library e-book lending works in the real world anyway.

Dat is ook wat ik vooral meegenomen heb van die uitspraak omdat het Hof zich ingespand lijkt te hebben om geen uitspraak te doen over eigendomsoverdracht bij aankoop van ebooks (het hele uitputting van distributierecht verhaal). Maar goed, dat is wat ondergesneeuwd in mijn beschouwing denk ik dus dat licht ik er komende week nog even uit.

Ook Vicky Breemen – van het Instituut voor Informatierecht en winnares van de Victorine van Schaickprijs 2012 – keek terug op dezelfde uitspraak van het Europese Hof.

Bookmate

Ebookabonnementsdienst Bookmate heeft nu ook een Nederlandstalig aanbod en ziet ook kansen om de Nederlandse markt te gaan veroveren, las ik in een artikel afgelopen week. De mix van honderdduizenden Engelstalige ebooks en Nederlandstalige ebooks zou best interessant kunnen zijn hoewel ik nog niet heel veel titels aangetroffen heb die ik op mijn leesplankje zou zetten. Volgende week is Bookmate ook aanwezig bij het ebookevent van CB en wellicht dat ik daar nog iets meer te horen krijg over de plannen?

En verder nog …

Je mag best je ebook publiceren en verkopen via Apple’s ebookwinkel maar dan moet je wel de goede namen gebruiken vindt Apple. De auteurs van het boek The End of Ownership kwamen daar achter toen Apple weigerde hun boek te verkopen omdat er in de tekst wordt gesproken over een iBook in de context van een Apple ebook. Daar is Apple niet gelukkig mee omdat iBook een (oud) model laptop is terwijl ze iBooks bestempelen als de ebooks. Een kniesoor die daar op let zou je zeggen? Tja, dat vindt Apple dus niet en ze weigeren dus – legaal – om het boek toe te laten tot dit punt verholpen is.

Het feit dat een ebookwinkel zich bemoeit met de inhoud van een boek is schokkend mijns inziens en ik had het liefste gezien dat de auteurs hun boek niet meer bij publiceerden. Al was het maar dat de ironie er dik bovenop ligt (het boek gaat notabene over zeggenschap over gekochte digitale content). Mijn exemplaar koop ik in elk geval bij Amazon.

Instagram gaat verder met het kopiëren van Snapchat functionaliteiten ;)

100 jaar bibliotheek Almelo!

In Duitsland gaat het prima met de verkoop van ebooks, al wordt er minder omzet gedraaid door lagere prijzen.

Gastcollege intellectueel eigendomsrecht en consumentenrecht

Of ik weer een gastcollege over intellectueel eigendomsrecht / auteursrecht wilde komen geven. Maar deze keer niet voor het vak Ondernemingsrecht maar voor Consumentenrecht en bedrijfsethiek. Een vak bedoeld voor studenten Communicatie en Commerciële Economie dat deel uitmaakt van de minor ‘Online Marketing’ en waarin studenten inzicht moeten krijgen in het recht dat betrekking heeft op de rechten van (online) consumenten.

Op de vraag hoe ik precies auteursrecht moest gaan relateren aan de rechten van consumenten, daar hadden de docenten die het vak al eerder geven ook geen antwoord op. En dus benadrukte ik beide kanten: zowel van degenen die werken/producten exploiteren als die van consumenten die gebruik maken van diezelfde werken/producten. Met een focus op het verschil tussen fysieke en digitale/online producten, qua auteursrecht maar ook als het gaat om het herroepingsrecht en het recht op een deugdelijk product.

Wederom vond ik het een flinke uitdaging om een heel andere invalshoek te moeten gebruiken. Ik heb weinig ervaring met consumentenrecht en het was vooral even werk om goede voorbeelden te vinden die het allemaal net even wat makkelijker maken dan alleen het oplepelen van juridische feitjes. Niet alleen voor de studenten maar ook vooral voor mij want als niet-jurist wil ik het graag wat anders aanpakken.

Ik moet stiekem toegeven dat ik vooraf nog wel even bezorgd was of er wel studenten zouden komen opdagen. Zou jij naar een college komen over auteursrecht op vrijdagmiddag? Maar ik maakte me gelukkig voor niets zorgen want de klas zat bijna helemaal vol en ik kon een vol uur lang vertellen terwijl er daadwerkelijk geluisterd werd. De vragen kwamen aarzelend pas aan het einde maar mij hoor je niet klagen :) Ik vond het namelijk weer fantastisch om te mogen doen.

En ik kan blijven oefenen om beter te worden want ik mag weer terugkomen volgend jaar. Niet gek voor iemand die vroeger niet voor een groep durfde te spreken, toch?

#

Pagina 1 of 367123...153045...Laatste »
  • © 2006- 2016 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top