Vakblog - werken met informatie

Minder gedoe met cookies en pop-ups door versoepeling van de cookiewet

Ik had het helemaal gehad met alle onduidelijkheden rondom de cookiewet, of beter gezegd artikel 11.7a van de Telecommunicatiewet die bekend is geworden als de cookiebepaling. Niet alleen gedwongen worden om je bezoekers een barrage aan irritante popups te moeten tonen maar ook nog eigenlijk je statistieken op te offeren. Het enige positieve dat dit hele gedoe heeft opgeleverd is dat internetgebruikers in elk geval bewuster zijn geworden van het feit dat alle sites cookies plaatsen maar heel veel begrip levert dit vervolgens ook niet op. Wie irriteert zich niet mateloos aan al die pop-ups, keer op keer op keer?

In het Algemeen Overleg met de vaste commissie voor Economische Zaken van de Tweede Kamer van 21 november 2012 kwamen veel van de signalen (irritaties over de pop-ups en het geen onderscheid maken tussen privacygevoelige cookies en cookies waarbij de privacygevolgen gering zijn, zoals de analytic cookies) dan ook aan bod en beloofde minister Kamp dat hij zou gaan kijken of de cookiewet versoepeld kon worden. Nadat hij die belofte op 20 december en 5 februari van dit jaar herhaalde bleef het echter stil.

Tot vandaag dus want ineens ligt daar een brief aan de Tweede Kamer waarin een wetswijziging van de cookiebepaling wordt aangekondigd die ook vanaf vandaag te vinden is op internetconsultatie.nl. Prettig dat er niet gekozen is door de minister om een soort gedoogbeleid met de OPTA – die op de naleving van de cookiewet toeziet – in te voeren maar dat de cookiebepaling ook echt herzien wordt.

Cookies die profielen opstellen van bezoekers en daarmee duidelijke consequenties voor de privacy hebben blijven (vanzelfsprekend) vallen onder de eisen van de wet. In de bepaling waarin de uitzonderingen genoemd worden is in het nieuwe voorstel het een en ander veranderd. “Onder de uitgebreide uitzondering vallen cookies die worden gebruikt om informatie te verkrijgen over de kwaliteit of effectiviteit van een geleverde dienst van de informatiemaatschappij, mits dit geen of geringe gevolgen heeft voor de persoonlijke levenssfeer van de betrokken abonnee of gebruiker.”

En wat valt er nu onder die uitzonderingen?
De belangrijkste uitzondering is dat zowel zgn first-party als third-party analytic cookies nu onder de uitzonderingen vallen in de cookiebepaling waarvoor dus geen toestemming vooraf gevraagd hoeft te worden. Maar ook andere cookies die wel nuttig zijn (voor sites) en die nauwelijks nadelige gevolgen hebben voor de privacy van de gebruikers zijn nu zonder toestemming te gebruiken. De minister noemt zelf o.a. affiliate cookies (die worden gebruikt om vast te stellen welke advertenties leiden tot verkopen) en A/B testing cookies (die worden gebruikt om te kijken welke van twee advertenties het beste resultaat oplevert).

Maar nog steeds geen tracking cookies
Tracking cookies – waarbij individueel surfgedrag wordt gevolgd om profielen van gebruikers op te stellen – blijven vanzelfsprekend uit den boze. De memorie van toelichting op het wetsvoorstel stelt ook duidelijk dat het (kunnen) opstellen van profielen van gebruikers de toetssteen is om vast te stellen of een cookie wel of niet onder de uitzonderingen vallen. Hierbij zijn de twee bepalingen voor het verwerken van persoonsgegevens uit de Wet bescherming persoonsgegevens dan weer leidend. Gebruik je als site analytic cookies om wel een profiel van (individuele) bezoekers op te stellen, dan mag dat dus weer niet bijvoorbeeld.

Toestemming en informeren
Hoe die toestemming – indien nodig – precies gevraagd mag/moet worden, daar blijft de toelichting nog wat schimmig over hoewel er voldoende kaders worden meegegeven:

Bezoekers/gebruikers van een site moeten door de site nog steeds duidelijk en volledig worden geïnformeerd over de geplaatste cookies en waarvoor deze (wel of niet) gebruikt worden;
Toestemming moet nog steeds voorafgaand gevraagd worden. Oftwel, de nieuwe cookiebepaling gaat nog steeds uit van opt-in en niet van opt-out. Weigeren nadat je de cookies al op je computer hebt staan is geen optie;
Toestemming moet gebaseerd zijn op een geïnformeerde en daarmee bewuste keuze van de bezoeker. Dit hoeft echter niet met pop-ups of akkoordverklaringen te gebeuren maar behalve dat aangegeven wordt dat het niet aanpassen van de standaardbrowserinstellingen – om cookies wel te accepteren – niet voldoende is, blijft het onduidelijk hoe die toestemming wel gevraagd mag worden;
Maar de toestemming hoeft niet “ondubbelzinnig” te zijn, zoals dat nu bij veel sites gebeurd met de pop-ups. Aangenomen mag worden als een gebruiker na een toestemmingsmoment verder surft dit als gegeven toestemming geldt;
De keuze moet vrij zijn. Oftewel, de cookiebepaling mag niet worden gebruikt als rechtvaardiging om een bezoeker de toegang tot een site te ontzeggen als de bezoeker geen toestemming voor cookies geeft;
Toestemming via de browserinstellingen mogelijk maken wordt niet uitgesloten maar aan de toezichthouder overgelaten om daar regels en afspraken over te maken mocht deze daar wel voor willen kiezen om dit mogelijk te maken;
De minister zou graag willen zien dat er specifiek voor 1 of enkele cookies toestemming gevraagd wordt in plaats van de gebundelde toestemming waarbij bezoekers in 1 keer toestemming moeten geven voor alle cookies op een site. Wettelijk vereist wordt dat zo te lezen echter niet.

En samengevat voor bloggers?
Tenzij je dus profielen samenstelt van individuele bezoekers aan de hand van (statistieken) cookies ben je met deze wetswijziging van wat kopbrekens af. Houd je zelf je statistieken bij op de webserver, dan zit je meteen goed en de veelgebruikte third-party cookies, zoals WordPress Stats en Google Analytics, zullen ook onder de uitzonderingen komen te vallen. Het is natuurlijk wel even de vraag wat bijvoorbeeld Google precies doet met je statistieken

De social media knoppen, die ook op werkelijk alle blogs volgens mij wel cookies zetten, zijn dan weliswaar soms tracking cookies maar vallen mijns inziens onder de uitzonderingen als je ze alleen gebruikt voor het laten delen van jouw content op die sociale netwerken. De like en +1 buttons bevinden zich nog steeds wel in een schemergebied denk ik.

Het blijft nodig – en verstandig – om een privacy- en cookiebeleid op je blog neer te zetten. Laat je bezoekers weten welke cookies je gebruikt en waarvoor ze dienen. Ongeacht of je er toestemming voor moet vragen want niet alleen heb je met zo’n verklaring zelf aangegeven er over nagedacht te hebben, je laat bezoekers weten wat ze bijvoorbeeld in hun browser moeten blokkeren als ze desondanks bepaalde cookies willen blokkeren. Informeer je bezoekers en laat ze vrij in hun eigen keuze dus.

Maar die pop-ups, daar kun je nu zonder zorgen afscheid van gaan nemen. Plaats je wel cookies die niet onder de uitzonderingen vallen, dan zul je nog wel samen met de rest van het Nederlandse internet moeten kijken hoe je die toestemming het beste kunt vragen aan je bezoekers.

Denk mee
De komende zes weken kunnen belangstellenden, belanghebbenden, eigenaren van websites en blogs plus alle anderen reageren op het wetsvoorstel. Daarna gaat het voorstel naar de Raad van State. Het wetsvoorstel wordt naar verwachting in het najaar naar de Tweede Kamer gestuurd waarna hopelijk de cookiesoap tot het verleden gaat behoren.

Ereaders haal je nu gewoon bij de supermarkt maar ebooks nog steeds niet bij de bibliotheek

Ik wist dat de dag ooit zou komen dat ereaders geen honderden euro’s meer zouden kosten en dat je die ook gewoon bij elke winkel om de hoek zou kunnen kopen, net als een krant of een tijdschrift. Goed, ik heb er meer dan 5 jaar op moeten wachten – toen een ereader nog 649 euro kostte – maar vanaf volgende week kun je ereaders bij de Albert Heijn in de schappen vinden.

De grootste supermarktketen van Nederland werkt hiervoor samen met Bol.com. Niet alleen krijgt elk filiaal sowieso al een Bol.com servicepunt maar samen besloten ze ook dat het tijd is om Nederland aan het digitale lezen te krijgen. Dus werden er speciaal voor deze actie tienduizenden nieuwe Sony PRS-T2 ereaders geproduceerd en helemaal toegespitst op de Nederlandse markt. Weg met alle andere andere taalinstellingen dan de Nederlandse en in plaats van de oorspronkelijke twaalf woordenboeken krijg je alleen de Nederlands-Engels en Engels-Nederlands woordenboeken. De Sony PRS-T2N wordt als een limited edition model gebracht waarbij een stevige prijsdaling is doorgevoerd. Ipv 139 euro kost de ereader vanaf nu 99 euro.

Zet hem op je boodschappenlijstje
Hiermee komt de Sony ereader eindelijk op hetzelfde prijspeil als de, qua specificaties vergelijkbare, Kobo Touch. Maar dan wel met het gigantische voordeel dat je vanaf volgende week bij elk Albert Heijn filiaal een Sony ereader kunt kopen waarmee ereaders – bijna – impulsaankopen worden. Feit is dat je tot nu toe ereaders bijna niet in reguliere winkels kon kopen en dat je er zeker wel specifiek naar moest zoeken.

Dat verandert nu dus en Bol verheugt zich vast en zeker al op alle aankopen van ebooks die de nieuwe ereaderbezitters gaan doen op het apparaat. De ebook webwinkel van Bol is namelijk te benaderen vanaf de Sony ereaders en zeker nu die mega irritante Adobe DRM grotendeels verdwenen is van de Nederlandse ebooks, is het makkelijker dan ooit om ebooks te kopen bij Bol en meteen te lezen.

Ebooks downloaden, ebooks kopen of ebooks lenen?
Maar ligt dat wel zo voor de hand dat nieuwe Sony ereader bezitters ebooks gaan kopen? Ik heb meer de indruk dat de afgelopen jaren juist de associatie is ontstaan tussen het kopen/krijgen van een ereader en het daarmee dan gratis kunnen lezen van ebooks. Ongetwijfeld geholpen door het beperkte legale aanbod, de hoge prijzen van dat legale aanbod en het overweldigende niet-legale aanbod. Wie kent er nou niet iemand die zo’n ereader voor je kan vullen met duizenden ebooks? En het helpt ook niet dat bij elke advertentie voor ereaders wordt vermeldt hoeveel ebooks er wel niet passen op die ereader. Zelfs voor deze nieuwe Bol-AH actie kon men het niet laten om te benadrukken dat je met de Sony ereader “1.200 boeken in je strandtas” met je meedraagt. En niemand leest dat als dat je na aankoop van die ereader vervolgens 1200 ebooks gaat aanschaffen. Nee, meer als een gegeven dat 99 euro betalen voor een ereader je ook het recht geeft om daar 1200 illegale ebooks op te zetten vrees ik.

“Ik heb nog wel een verzameling ebooks voor je hoor”, zei een vriendin tegen me toen ik meldde dat ik regelmatig ebooks kocht. In haar ogen was ik simpelweg niet op de hoogte van de mogelijkheden om gratis te kunnen lezen. “Leen je ze dan niet bij de bibliotheek?”, vroeg ze daarna. Nee dus, want dat je ebooks kunt lenen bij een bibliotheek voor op je ereader is niet zo logisch als het lijkt.

Ebooks moet je vooral niet willen lenen
Twintigduizend Nederlandse ebooks kan Bol naar eigen zeggen leveren voor op je ereader. Kopen wel te verstaan. Maar dat aanbod is niet via je bibliotheekfiliaal om de hoek te lenen. Daar moet je het met een portaalomgeving doen met beperkt Nederlandstalig aanbod en nauwelijks romans en die ook niet in elke bibliotheek toegankelijk is. Of met rechtenvrije ebooks waarbij je niet hoeft te zoeken naar een recente roman. Of met streaming ebooks natuurlijk. Die niet bruikbaar zijn op je ereader. De bibliotheken bieden versnipperde ebookdiensten aan met een extreem beperkt aanbod aan Nederlandse titels die ook grotendeels niet te lezen zijn op een ereader.

Als je bedenkt dat mensen op vakantie vroeger vooral (papieren) bibliotheekboeken in hun strandtassen meesjouwden, dan blijf ik het onbegrijpelijk vinden waarom bibliotheken buitengesloten worden in de markt van het digitale lezen. De tienduizenden Nederlandse boeken die tien jaar geleden te koop waren bij Bol.com waren gewoon te lenen bij de openbare bibliotheken. Bibliotheken waren en blijven een belangrijk onderdeel in de keten van boeken (lezen). Niemand kocht alle boeken meteen in een boekwinkel. Nee, mensen gingen en gaan naar de bibliotheek om nieuwe boeken te ontdekken, te lenen en te lezen. Natuurlijk omdat het goedkoper is dan alles te kopen maar deels ook om er achter te komen welke boeken eventueel het aanschaffen waard waren. Bibliotheken zijn zo veel meer dan opslagplaatsen van boeken.

Maar met ebooks ligt het volgens de uitgevers allemaal anders. Die worden dan gekopieerd en verspreid waardoor de verkoop in elkaar zakt. En dus hebben de bibliotheken na al die jaren nauwelijks een aanbod naar hun leden toe. Ook al zijn alle Nederlandse ebooks inmiddels probleemloos op internet te vinden. Ook al is er nu dus geen middenweg meer voor de ebooklezers die ofwel alle ebooks moeten kopen dan wel hun ebooks gratis maar illegaal downloaden. En dus is het de normaalste zaak van de wereld geworden om ebooks niet te kunnen lenen maar ze zonder te kopen op je ereader te zetten. Inbegrepen bij de prijs van je ereader, zoals je bij andere apparaten gratis batterijen erbij krijgt.

Het kan dan nog zo gewoon zijn om een ereader bij elke supermarkt te kunnen kopen, het is maar de vraag of het ooit gewoon zal zijn om vervolgens ebooks te kunnen lenen bij je bibliotheek voor die ereader. Daarvoor kon het ook wel eens te laat zijn.

Een avondje Google I/O 2013

Net als vorig jaar zat ik er weer klaar voor. De keynote van Google I/O 2013, de conferentie die Google houdt voor ontwikkelaars, en waarin ze vele aankondigingen doen voor nieuwe hardware en de diverse webdiensten die ze hebben. Waaronder natuurlijk YouTube waar de keynote live te volgen was.

De vorige edities duurden ongeveer een uur maar ook al was er al het een en ander uitgelekt over de aankondigingen die Google zou gaan doen, nergens had ik gelezen dat het bijna drie uur zou gaan duren gisteravond. Die werden, tegen mijn verwachtingen in, niet gevuld met mededelingen over een nieuw Nexus 7 model of andere hardware maar stonden wel bol van de tientallen upgrades aan hun bestaande producten en diensten.

Android
Met Android gaat het behoorlijk goed. 900 miljoen geactiveerde Android apparaten en 48 miljard Android apps die op deze apparaten geïnstalleerd zijn. Er werd geen nieuwe Android versie aangekondigd maar wel diverse nieuwe functionaliteiten. Google Cloud Messaging moet er niet alleen voor gaan zorgen dat apps berichten kunnen gaan sturen maar ook dat notificaties van apps gesynchroniseerd gaan worden tussen Android apparaten. Heb je een notificatie gelezen of verwijderd op je telefoon, dan is die ook gelezen of verwijderd op je tablet. Google komt ook met de al gelekte aankondiging van Google Play Game Services. Hiermee kun je optioneel inloggen met je Google Plus account in Android spellen en worden achievements, cloud saves en de voortgang in het spel bijgehouden, zelfs tussen web, Android en iOS versies. Hoef je eindelijk niet iedere keer op elk apparaat opnieuw te beginnen in Angry Birds.

Muziek
Zoals al verwacht werd kondigde Google gisteravond een eigen streaming muziekdienst aan: Google Play Music All Access. Google Play Music is hun bestaande dienst waar je tot 20.000 eigen muzieknummers kunt uploaden – die nog steeds niet officieel in Nederland toegankelijk is – en daar komt nu dus een dienst bovenop waar je 20 miljoen nummers streamend mee kunt beluisteren. Er zijn natuurlijk behoorlijk veel van dat soort diensten tegenwoordig (ook Google Play Music All Access gaat hetzelfde kosten met 10 dollar per maand) en dus focusde Google bij de presentatie op de radio functie waarbij automatisch playlists worden gemaakt en die je zelf kunt bewerken en beïnvloeden. Een mooie dienst die echter vooral/alleen meerwaarde heeft volgens mij als je ook al gebruik maakt van Google Play Music om je eigen muziek daar op te slaan. Hoe dan ook, de kans is niet groot dat we hier op korte termijn over kunnen beschikken in Nederland.

Chrome
Dat Chrome met 750 miljoen gebruikers inmiddels de nummer 1 browser van de wereld is liet Google goed merken gisteravond. Er kwam een uitgebreid verhaal langs over de nieuwe compressietechnieken voor afbeeldingen (webp) en video (webm) en er werd flink benadrukt dat het behalve een browser ook een ontwikkelplatform voor apps is. Alsof je met de nieuwe Chromebook Pixel – die op ChromeOS draait – nog overtuigd moest worden. Google gaf in ieder geval voor de zekerheid alle aanwezigen gisteravond deze nieuwe Chromebook mee naar huis.

Google+
Ook al ziet lang niet iedereen Google+ als het sociale netwerk waar je toch echt moet wezen, het weerhoudt Google er totaal niet van stug door te gaan met het steeds verder uitbreiden van de mogelijkheden. Maar liefst 41 upgrades en nieuwtjes werden aangekondigd. Het meest opvallende is de nieuwe layout van Plus die inmiddels al uitgerold is. Standaard nu met een tijdlijn in drie kolommen die schaalt naar de grootte van het scherm waar je het op kijkt. Content zal automatisch getagd worden door Plus en gelinkt met andere content over hetzelfde onderwerp zodat je daar ook kennis van kunt nemen. Big Brother is tagging you.

Er zijn een groot aantal tools toegevoegd voor het automatisch corrigeren en bewerken van foto’s en Hangouts heeft een veel grotere rol gekregen. Talk en G+ Messenger zijn vervangen door Hangouts en apps zijn beschikbaar voor zowel Android als iOS waarmee Hangouts een centrale plek voor (video)chat wordt. Ik ben benieuwd wanneer ze SMS gaan ondersteunen en met Whatsapp en iMessage de strijd aangaan.

Maps
Tegen het einde van de keynote werd duidelijk dat ook Google Maps een grote update krijgt. Nog sneller, meer informatie door integratie met zowel andere Google diensten maar ook reviews van restaurants e.d. plus nog meer gedetailleerde kaarten. Het is echter nog even wachten voordat we die versie krijgen.

Google Zoeken
Het einde van zoeken. Daarmee werden de nieuwe mogelijkheden van de oudste van Google’s diensten aangekondigd. Kon je je zoekvraag al stellen in de Google Search apps door ze uit te spreken, die mogelijkheid komt ook naar de Google zoekmachine in je browser. Tenminste, als je 1 van die 750 miljoen Chrome gebruikers bent want het is exclusief voor Chrome. De droom van je vragen kunnen stellen aan de Star Trek computer en daar vervolgens antwoord op krijgen, wordt bewaarheid volgens Google. Met de woorden ‘OK, Google‘ hoef je niet zelf te klikken op het microfoontje in de zoekmachine maar wordt Google getriggerd om te luisteren naar je zoekvraag. En daar met de Google Now technieken een antwoord op te geven. De demo was ongetwijfeld goed voorbereid maar werkte perfect. Jammer alleen dat je die vragen in steeds meer talen kunt stellen maar dat Nederlands daar (voorlopig?) niet bijzit.

Het zal dus nog wel even duren voordat ik door de straten loop hier en praat tegen mijn Google Glass om wat zoekacties uit te voeren. Ik ben al blij als 3G het fatsoenlijk doet

Maar helpt sociale DRM nou als die bestseller illegaal verspreid wordt?

Je kon er op wachten natuurlijk. De allergoedkoopste ebookversie van het nieuwe boek van Dan Brown dook gisterochtend meteen al op bij de diverse torrentsites: de illegale ebookversie. De DRM van Amazon bleek geen enkele belemmering te zijn om in recordtijd het boek in omloop te krijgen op de piratenwebsites.

De Nederlandse vertaling kwam gisteren ook uit als ebook maar deze beschikte niet over een ‘klassieke’ vorm van DRM. Nee, de vertaalde Inferno is één van de eerste (zo niet de allereerste) bestsellers die voorzien is van sociale DRM, namelijk een digitaal watermerk. Hierbij wordt een unieke code in het ebookbestand zelf verstopt die geen enkele technische belemmering oplevert om het ebook te kunnen lezen maar die er wel voor zou moeten zorgen dat een illegaal verspreid exemplaar te herleiden is naar de oorspronkelijke koper.

En of dat ook daadwerkelijk mogelijk is kan nu getest worden want vanochtend vond ik – met weinig moeite – de Nederlandse ePub op internet terug. Nog steeds voorzien van het watermerk in de vorm van die identificatiecode.

Of die (vorm van) sociale DRM wel goed werkt als kopers van ebooks zich niet of nauwelijks realiseren dat er zo’n identificatiecode in zit, dat vraag ik me af. Zou de koper van het ebookexemplaar van de nieuwe Dan Brown zich gewaarschuwd hebben gevoeld? Ik denk het niet want anders was dat ebook vast niet verspreid. Tot zover het sociale deel van de sociale DRM denk ik dan.

Misschien wist die koper het wel maar gokte hij of zij er op dat het ebook niet te traceren is. Werkt zo’n identificatiecode wel en welke gegevens worden er door de verkopers aan die code gekoppeld? Je naam, adres, accountnaam, betalingswijze, creditcard- of iDeal gegevens? Mogen je persoonsgegevens dan zo maar geregistreerd worden als je een ebook koopt? En ja, alle gegevens die jou kunnen identificeren zijn per definitie persoonsgegevens. Maar wat als die koper valse gegevens heeft gebruikt bij het aanmaken van een account?

Ik ben benieuwd of de uitgever nu ook daadwerkelijk actie gaat ondernemen en de bron gaat opsporen. Een betere casus gaat er niet komen en wil sociale DRM ook daadwerkelijk het betere alternatief zijn voor Adobe DRM, dan moet je wel achter die piraten aangaan.

Oh ja, en het publiek beter voorlichten wat sociale DRM is. Als kopers van je ebooks niet snappen dat er sociale consequenties kunnen zitten aan het illegaal verspreiden van die ebooks, dan is het dus geen sociale DRM he?

SURF Edublogger Meetup 2013: over 4G en Eduroam

Vorig jaar vond de eerste editie van de SURF Edublogger Meetup plaats bij SURFmarket. Dit is een kleinschalige bijeenkomst voor bloggers in/uit/voor het onderwijs die door SURF bijgepraat worden over actuele ontwikkelingen die te maken hebben met onderwijs en onderzoek. Dat smaakte aan twee kanten naar meer en dus treinde ik vanmiddag naar Utrecht waar de tweede editie van de SURF Edublogger Meetup deze keer werd georganiseerd bij SURFnet.

Het thema deze keer paste prima bij SURFnet want het ging over de ontwikkelingen in mobiele technologie en wat het onderwijs met deze ontwikkelingen kan doen. Met zeven (of acht – ik heb niet specifiek geteld) edubloggers kregen we in een zaaltje te horen over o.a. de LTE (4G) pilots waar SURFnet bij betrokken is samen met KPN. Petra Bodde van het Universitair Medisch Centrum Utrecht vertelde daarna over de pilot die ze uitgevoerd hebben met het live streamen van weblectures naar 4G tablets. Om het allemaal nog een beetje in context te plaatsen werden ook de bevindingen van een recent TNS-NIPO onderzoek naar het gebruik van mobiele technologie onder studenten en medewerkers van onderwijs/onderzoeksinstellingen gepresenteerd.

Voor mij zat de klapper aan het einde want de laatste presentatie ging over hoe in het centrum van Tilburg een uitgebreid wifi netwerk tot stand is gekomen waarmee ook Eduroam niet alleen binnen onderwijsinstellingen beschikbaar is maar in Tilburg dus ook in het gehele centrum gebruikt kan worden. Misschien niet het meest spannende onderwerp maar het werd ontzettend leuk en bijna terloops gebracht door de presentator (wiens naam ik later toevoeg want ik ben hem schandelijk vergeten). Ik ben er van overtuigd dat hij zichzelf en alle moeite die dit project gekost moet hebben een beetje wegcijferde maar hij wist zijn project en de resultaten prachtig te verkopen. Ik hoop dat de gemeente Deventer hem inhuurt om ons centrum te voorzien van wifi plus eduroam. Mij heeft hij overtuigd.

Voordat ik kon gaan spelen met de aanwezige 4G ~~gadgets~~ apparatuur moest ik helaas richting trein waarbij ik de hele reis terug vooral geconfronteerd werd met het sterke contrast tussen die mobiele ontwikkelingen en de huidige praktijk. En dan bedoel ik dat 4G en Eduroam geweldige ontwikkelingen zijn maar dat ik in de trein ruzie had met een onwerkbaar trage wifi en T-mobile pas ver buiten Utrecht enige vorm van mobiel internet kon realiseren op mijn telefoon.

4G klinkt voor mij in elk geval nog als science fiction

Op zoek naar de goedkopere ebookversie van Inferno (van Dan Brown)

Komende dinsdag komt wereldwijd het nieuwe boek van Dan Brown uit. Na The Da Vinci Code, Angels and Demons en The Lost Symbol is Inferno het vierde boek waarin professor Robert Langdon de hoofdrol speelt. Hoewel ik niet meteen alle andere boeken van mijn stapeltje terzijde zal leggen om dit deel te gaan lezen, moet ik toegeven dat ik toch wel zin heb om te kijken of het de hype kan waarmaken die eromheen gegenereerd wordt. De voorgaande boeken lazen in ieder geval lekker weg en ach, je kunt weer eens meepraten met anderen. Niet iets dat me vaak lukt met de SF en fantasy boeken die ik normaliter lees.

Ik wil echter perse de ebookversie kopen.

Geen punt natuurlijk want ook die komt dinsdag tegelijkertijd met de hardcover versie uit. Maar dit is niet de eerste keer dat ik een boek wil kopen meteen op de releasedatum en dan spelen er ineens andere zaken mee weet ik inmiddels uit ervaring. Vorig jaar zat ik namelijk ook ongeduldig te wachten tot de nieuwe titel van Peter F. Hamilton uit kwam. Ik nam toen aan dat de (Engelstalige) ebookversie de goedkoopste versie zou zijn maar het bleek – met afstand – de megadikke hardcover te zijn die mijn portemonnee het minst belastte. Iets meer dan een tientje betaalde ik er voor.

Die rare prijsverschillen komen omdat er gestunt kan worden met boeken in het buitenland. In Nederland hebben we de Wet op de vaste boekenprijs en hoewel die niet geldt voor ebooks hebben de Engelsen en Amerikanen effectief geen enkele last van dit soort beperkingen. Waardoor je dus op de releasedatum voor een tientje een hardcover papieren versie kunt kopen terwijl de ebookversie bijna twee keer zo duur bleek te zijn.

Ook deze keer loont het om goed op te letten. Op de site van HP/de Tijd verscheen vandaag een artikel over de verschillende prijzen voor het nieuwe boek van Dan Brown en dat was aanleiding om meteen zelf even te kijken wat het voor mij ging betekenen. Het artikel vergelijkt namelijk wel de prijzen voor de papieren versie en de ebookversie maar nam bij die laatste ook Amazon.co.uk en Amazon.de mee. Terwijl je in Nederland geen Kindle boeken kunt bestellen uit die twee webshops zonder met een VPN dienst aan de slag te gaan.

Als ik dan kijk hoe de vlag erbij hangt dan blijven er voor mij maar een paar plekken over waar ik dinsdag de Engelstalige ebookversie kan kopen. Amazon Amerika heeft hem voor $14.51 (11,2 euro) terwijl ik maar liefst €18,62 kwijt ben als ik hem bij Kobobooks koop. Irritant want ik wil natuurlijk het liefste de ePub versie (en geen Kindle formaat) die ook meteen op mijn Kobo ereader gesynchroniseerd wordt. Een beetje zuur zie ik dan ook nog dat de Italiaanse vertaling eveneens dinsdag al uitkomt maar dat die bij Kobobooks slechts een tientje is? Vreemd. Bij Bol.com, Bruna of ebook.nl lijkt de Engelstalige ebookversie overigens niet eens te koop te zijn. Daar zul je ongetwijfeld moeten wachten tot de Nederlandse vertaling uit komt om hiervan dan een ebookversie te kopen.

Als je die prijzen vergelijkt met die van de (hardcover) papieren editie dan zie je toch weer hetzelfde beeld ontstaan. Amazon Amerika heeft die voor $17.49 hoewel dat met de verzendkosten wel een stuk hoger zal uitkomen. Amazon Engeland stunt wederom met de prijs en doet hem voor 9 pond (10,7 euro) in de verkoop. Bij Amazon Duitsland – waar boeken gratis verstuurd worden – ben je €14,95 kwijt. In Nederland betaal je iets meer bij Bol want die verkoopt het voor €14,99. Tot slot kan ik je alleen maar afraden om bij de Bruna naar binnen te lopen aangezien die doodleuk het dubbele vragen (€29,95).

En nu?
Tenzij ik volgende week onverwachts toch nog een goedkopere ebookversie weet te vinden zal ik hem bij Amazon.com gaan bestellen. Ik heb geen Kindle maar heb (ook) geen gewetensbezwaren om de DRM na aankoop te verwijderen en het zelf te converteren naar ePub formaat. Zou ik echter Amazon.com niet als een optie beschouwen, dan zou ik vastzitten aan de €18,62 die het ebook bij Kobobooks kost. En zou de verleiding van de 9 pond kostende papieren editie bij Amazon.co.uk wel erg groot zijn geworden.

Oftewel, exact zoals het vorig jaar met het boek van Peter F. Hamilton is gegaan.

Hoe onlogisch het ook klinkt, ook in 2013 is het bepaald niet vanzelfsprekend dat je minder betaalt voor een ebookversie van een boek dan voor de papieren versie. Goed, je moet wel even vergelijkend winkelen maar dat je in Nederland (iig bij Engelstalige bestsellers) bijna twee keer zoveel moet betalen voor een ebookversie dan voor de hardcover is eigenlijk niet uit te leggen.

Update 14-5-2013
Het aanbod en de prijzen veranderen dus ook op de dag zelf. Amazon heeft de prijs van de Kindle editie verhoogd naar $22,52 terwijl die van Kobo iets is gezakt naar €17,99. Bij Bol is ‘ineens’ ook de Nederlandse editie beschikbaar in paperback (€22,95), hardcover (€29,95) en ook ebook (€17,99). Het zal dan ook de Nederlandse hardcover editie zijn die bij Bruna zo duur leek. Voor de Nederlandse versie ben je dus inderdaad het goedkoopste uit met de ebookversie hoewel de Engelse hardcover nog steeds een stuk goedkoper is bij zowel Bol als Amazon.co.uk.

Verleden, heden en toekomst van Silicon Valley

Eén van de redenen waarom ik niet veel reguliere tv meer kijk is dat ik wel een beetje klaar ben met de gemiddelde programma’s die de Nederlandse omroepen uitzenden. Het zal aan mij en mijn interesses liggen maar als ik iemand Nederlands hoor spreken op de tv dan is het gegarandeerd weer een nieuws- of actualiteitenprogramma of 1 van de vele quiz/reality programma’s die aan de lopende band worden geproduceerd. Hoe verfrissend vond ik de afgelopen drie vrijdagen dan ook de drie afleveringen van DWDD University waarin Alexander Klöpping vol enthousiasme en overduidelijke passie aandacht besteedde aan de geschiedenis, het heden en ook de toekomst van (de bedrijven) in Silicon Valley.

Bijna 3 uur in totaal liet Alexander, ondersteund door kleine rapportages van zijn bezoeken aan de diverse bedrijven daar, in de studio aan Matthijs – en de kijker – zien hoe dat kleine gebiedje buiten San Francisco zo bepalend is geweest voor de technologie die we nu allemaal kennen. Hoe ze dat nu nog steeds zijn en zullen blijven de komende jaren. Terwijl hij ondertussen ook nog duidelijk wist te maken dat nerds en hackers de drijvende krachten zijn in Silicon Valley en in heldere spreektaal meldde van welke ontwikkelingen die nerds pas echt lijp werden.

Gewoon een enthousiast iemand een programma laten maken over een onderwerp waar die nog enthousiaster van wordt. De vrolijkheid en positiviteit spat bijna van je scherm af en het is verbazingwekkend dat het niet vaker op deze manier gedaan wordt. Maar geloof me niet op mijn woord en kijk de drie afleveringen hieronder alsnog/nog een keer. Gewoon leuke tv.

Aflevering 1

Aflevering 2

Aflevering 3

Het einde van het open web? HTML ondersteunt straks DRM

Soms denk ik dat ik te veel over DRM schrijf. Maar iedere keer als ik die gedachte heb speelt er weer een nieuwe ontwikkeling en besef ik dat ik er niet genoeg over kan schrijven. Niet alleen over hoe irritant en onwenselijk DRM is voor eindgebruikers die vervolgens door hoepels moeten springen om hun zelf gekochte content te mogen gebruiken zoals ze dat zelf willen. En hoe je die DRM (vooral) van je gekochte ebooks kunt verwijderen.

Nee, er wordt niet genoeg geschreven over de redenen waarom nieuwe initiatieven die nieuwe restricties op het raadplegen van content introduceren maar blijven opduiken.

Filosofie van het web
Het is maar hoe je tegen het hele internet aan kijkt zelfs. Alle DRM praktijken zou je kunnen zien in het licht van twee botsende filosofieën op de (door)ontwikkeling van het internet zelf. Aan de ene kant is daar de drijvende kracht van de afgelopen twintig jaar die stelt dat het internet open moet zijn. Open standaarden waar alle partijen (die willen deelnemen aan het web) zich aan kunnen – en moeten – houden zonder te hoeven betalen of onderhandelen. Met die filosofie is het huidige internet ontwikkeld zoals we dat kennen. Met de HTML standaard, het http protocol, Javascript en de miljoenen sites, zoekmachines, blogs en wiki’s die daar gebruik van maken.

Aan de andere kant staan de commerciële bedrijven die het over content distribution hebben en dat zo min mogelijk open willen hebben. Het gaat namelijk om hun content. Waar ze geld mee willen verdienen. En die ze willen beschermen zodat ze er geld mee kunnen blijven verdienen. De beste manier om die content te beschermen is om de toegang juist zo min mogelijk open te hebben en technieken/standaarden te gebruiken die zo exclusief mogelijk zijn. Denk maar aan Adobe Flash, Microsoft Silverlight en de gesloten ecosystemen van Amazon en Apple. En natuurlijk Adobe Content Server die voor de DRM op ebooks zorgt. Het is niet voor niets dat al die technieken bekend zijn met de naam van het bedrijf.

Stuk voor stuk maken ze het open web lastiger want al die technieken, al die platformen zijn bedoeld om rechthebbenden zelf te laten bepalen hoe ze toegang geven aan anderen. Sites die gebruik maken van Flash of Silverlight kunnen niet (goed) geïndexeerd worden door zoekmachines en dat zal in de toekomst alleen maar meer gebeuren als er ook meer afgeschermde platformen komen die door de media-industrie beheerd worden. Het is de nieuwe definitie en invulling van The Deep Web. Onzichtbaar voor zoekmachines.

De balans slaat door
Dat bedrijven geld willen verdienen met hun content, daar is helemaal niks mis mee. Dat je als rechthebbende mag (en wilt) bepalen wat er met je content gebeurt is niet meer dan logisch. En ja, dat botst met het gedachtengoed van een open web, zeker als je van mening bent dat alle informatie op internet vrij toegankelijk moet zijn. Nu maak ik zelf onderscheid tussen informatie en content waarbij ik helemaal niet vind dat alle content maar vrij toegankelijk moet zijn. Dat was het al niet in het verleden en dat zal het ook nooit worden in de toekomst. Hoe lastig ook, behalve het open karakter van het wereldwijde web maken ook de commerciële belangen van bedrijven deel uit van hoe het internet zich de komende jaren verder gaat ontwikkelen.

Alleen dreigt die balans tussen die twee belangen nu door te slaan. Het World Wide Web Consortium (W3C) – dat verantwoordelijk is voor het ontwikkelen en propageren van juist die open standaarden op het web – is met een voorstel gekomen om content protection (zoals ze dat noemen) in te bouwen in de bouwsteen van het internet zelf: de HTML standaard. Het wordt Encrypted Media Extensions genoemd en hoewel je het hele voorstel kunt lezen op de voorgaande link is het, samengevat, een uitbreiding van HTML die er voor moet zorgen dat beschermde content afgespeeld en gebruikt kan worden. Er wordt stevig om de hete brij heen gedraaid door te stellen dat het op zichzelf geen DRM is maar niemand ontkent dat deze HTML toevoeging bestaande DRM systemen zal gaan ondersteunen. Waarmee het W3C hoogstwaarschijnlijk dus verantwoordelijk gaat worden voor een toename in niet compatibele systemen, sites en platformen. Heel bijzonder als je bedenkt dat hun rol juist het zorgen voor die open standaarden zodat systemen, sites en platformen wel compatibel zijn met elkaar.

De Electronic Frontier Foundation en de Free Software Foundation hebben opgeroepen tot actie en vorige week vrijdag, tijdens de International Day Against DRM, tienduizenden handtekeningen aangeboden aan het W3C om DRM uit de HTML standaard te houden. Met weinig succes want gisteren kondigde de betreffende werkgroep van het W3C aan op korte termijn met een nieuwe – meer definitieve – versie te komen van de Encrypted Media Extensions implementatie. Vergezeld door een blogpost waarin het W3C hun perspectief hierop poogt toe te lichten en waar je in de comments nu al de twee filosofieën weer ziet botsen.

Het einde?
Hoe je er ook tegen aan kijkt, ongeacht zelfs of dit specifieke voorstel doorgang zal vinden, het einde van het open web zoals we dat kennen is in zicht. Denk ik. Ik bedoel niet dat je moet gaan betalen voor content – open is wat anders dan gratis – maar dat je meer en meer technische randvoorwaarden gaat krijgen voordat je ergens (betaalde) toegang tot krijgt. Was dat vroeger nog alleen het verplicht moeten installeren van een Flash of Silverlight plugin, of de aanwezigheid van Adobe Digital Editions op je pc, in de toekomst zal het voor sites nog eenvoudiger worden om technische eisen te stellen voordat je gebruik kunt/mag maken van hun content. Platform of bedrijfsspecifieke DRM plugins of zelfs verplicht een bepaalde browser moeten gebruiken.

Dat is niet open. Dat is DRM.

@ afbeelding via Defective by Design

De Spotify webspeler is nu voor iedereen beschikbaar

De vele updates van de Spotify desktopcliënt (kom op Spotify, dat hoeft echt niet elke week hoor) deden me terugdenken aan vorig jaar toen Spotify een webversie aan het testen was waarmee je de muziek ‘gewoon’ via een browser kon beluisteren. Soms kreeg ik wel toegang tot die webversie maar vaker had ik er problemen mee. Ook wel logisch want het was nu eenmaal een betaversie waar nog flink aan gesleuteld werd en waar je ook niet zomaar bij kon komen, ook al was je (betalend) gebruiker van de dienst.

Het goede nieuws is dat – ook al is het nog steeds een beta versie – de webspeler van Spotify nu door iedereen gebruikt kan worden. Handig als je muziek wilt luisteren op een computer of tablet waar je, om wat voor reden dan ook, niet de Spotify cliënt of app wilt installeren. Je wordt nogal stevig gestuurd om een Spotify account – via je Facebook account – aan te maken als je naar de webspeler surft maar in aanzienlijk kleiner lettertype vind je ook de link terug om met je bestaande account in te loggen.

Je komt dan in een webspeler terecht die logischerwijs wat eenvoudiger is dan de desktopcliënt. In het linkermenu vind je, behalve de home knop, slechts de zoekfunctie, de What’s New startpagina, Spotify Radio en je playlists terug. Maar meer heb je eigenlijk ook niet nodig natuurlijk: alle basisfunctionaliteiten zijn aanwezig. En juist het feit dat die Facebook integratie in de webspeler onzichtbaar is vind ik een groot voordeel van deze versie.

Alle afspeellijsten zijn vanzelfsprekend aanwezig en hebben zelfs nog twee extraatjes die ik wel aardig vind. Zo zijn er regelnummers zichtbaar in de afspeellijsten. Je ziet meteen hoeveel nummers er in een lijst staan en het navigeert gevoelsmatig wat prettiger. Speel je vervolgens een nummer af, dan worden in de rechterkolom een aantal gerelateerde nummers getoond, ongetwijfeld gebaseerd op hoe Spotify ook de Radio afspeellijsten vult.

Het viel me op dat niet alle nummers beschikbaar zijn in de webspeler. Logischerwijs zijn de nummers die je als lokaal opgeslagen mp3′s toegevoegd hebt aan een afspeellijst niet af te spelen in de webspeler. Maar ook zie je af en toe iets lichtgrijs staan in je afspeellijst dat wel degelijk in de Spotify collectie thuishoort en wel via de cliënt te streamen is. Het zijn er in mijn afspeellijsten zo weinig dat ik geen patroon kon ontdekken maar het lijkt me een veilige conclusie dat sommige artiesten of muzieklabels (nog?) geen toestemming gegeven hebben om hun muziek via de webspeler beschikbaar te maken.

Als laatste zitten onder de Settings knop de taalinstellingen en – belangrijker – de instellingen voor het delen van je Spotify activiteiten op Facebook en met je volgers op Spotify. Het is verstandig om daar even naar te kijken voordat mensen je morgen aanspreken op je avondje luisteren naar de jaren 80 hits

TV kijken via YouTube

Eigenlijk is heel geleidelijk gegaan. Ik weet nog dat je alleen Nederland 1, Nederland 2 en drie Duitse zenders had om te kijken. ‘s Avonds zat ik met mijn kleine zwart-wit tv’tje te kijken en was ik jaloers op die Amerikanen. Bruce Springsteen constateerde al zingend dan wel dat hij 57 tv zenders had - maar dat er nog steeds niets (goeds) op was -, ik kon echter alleen maar dromen van zoveel zenders.

Die achterstand heb ik inmiddels ruim ingehaald, die droom is waarheid geworden. Nederland 3 kwam, toen volgden de commerciële zenders en daarna nog tientallen anderen. Jaren geleden zag ik mezelf op de bank zitten en begreep ik waar The Boss het over had. Meer dan 100 zenders en nog steeds niets te vinden wat ik wilde kijken.

Toen ik eenmaal de les had geleerd dat kwantiteit in tv zenders niets zegt over de kwaliteit van de content werd ik ook meteen kritischer. Liever investeren en betalen voor goede tv content dan urenlang zappen en hopen wat interessants tegen te komen. Ik ging (Amerikaanse) TV series downloaden, nam een abonnement op de BBC iPlayer app, keek alleen selectief naar de ‘echte’ tv en pakte via Uitzending Gemist die dingen mee waar ik geen tijd voor had om live te kijken of die ik simpelweg ook gemist had. TV on demand dus.

Ook heel geleidelijk ben ik meer webshows gaan kijken. Steeds meer videocontent is beschikbaar geworden als YouTube kanalen. Ik ben geabonneerd op zo’n 20 kanalen, van muziekvideo’s en gameshows tot de TEDtalks. Cartoons, videoclips, tv afleveringen, complete films, documentaires, instructievideo’s .. noem het maar op en het staat op YouTube. Elke minuut wordt er 72 uur video geupload bij YouTube. Onvoorstelbaar.

Ik zap ‘s avonds nooit meer langs alle beschikbare tv kanalen. Ik zap langs de kanalen (en populaire video’s) van YouTube. Op de laptop, op een YouTube app op een tablet, de YouTube app op mijn blurayspeler maar nog vaker via de (fijne) YouTube app op mijn PS3. Niks geen 5 zenders, 57 zenders of zelfs honderden zenders. Het is een oneindige stroom aan videomateriaal waar je naar kunt kijken. TV kijken via YouTube.

En nu lijken de betaalde abonnementen er ook nog aan te komen. De geruchten gingen al geruime tijd maar het zal binnenkort zo ver zijn dat je voor enkele dollars per maand betaaltv gaat krijgen op YouTube. Betaalkanalen die zich zullen moeten onderscheiden van het al aanwezige – en oneindige – aanbod. Mijn hoop, en verwachting, is dat TV zenders en filmmaatschappijen daar uiteindelijk hun content ook gaan aanbieden. Die TV series die ik wil zien, films die me boeiend lijken en documentaires waar ik het bestaan nog niet van af weet. Een betaalbare pay-per-view constructie zonder meteen aan dure abonnementen vast te zitten vol content die me voor 90% niet boeit.

Daar zal het zeker niet mee beginnen, die betaalkanalen op YouTube. Maar dat geeft niet. Ik weet nog hoe ik op dat zwart-wit tv’tje zat te kijken 25 jaar geleden naar die vijf zenders. Ik weet hoe dit soort dromen uit kunnen komen dus ik droom nu gewoon verder.

Pagina 1 of 10412 3...15 30 45...»Laatste »