Google Street View nu ook overal (in Deventer)
Via Webwereld (o.a.) is te lezen dat inmiddels het overgrote deel van Nederland via Google Street View te bekijken is. Bij de laatste update afgelopen november kon ik concluderen dat de hoofdwegen en centrum van Deventer al bezocht waren door de Google auto maar dat de meeste wijken nog niet gedaan waren. Nou, dat is bij deze dus wel gebeurd en ik kan nu, in de stralende zon, door mijn eigen straat navigeren en inzoomen op mijn eigen voordeur. Ik zag trouwens ook (nu pas?) dat veel locaties gebruikersfoto’s hebben die je zelf kunt uploaden en dat vind ik eigenlijk al net zo’n leuke toevoeging.
Er zullen vast wel weer/nog mensen zijn die over privacy beginnen (ook al anonimiseert Google gezichten en nummerborden) maar ik vind dit gewoon makkelijk en leuk tegelijk. Afgelopen november heb ik al uren zitten kijken naar straten in het dorp en de stad waar ik mijn jeugd doorgebracht heb. Vorige maand heb ik nog een kwartier zitten kijken hoe ik precies moest lopen vanaf een station in Utrecht naar de plek waar ik de volgende dag moest wezen. Er zal vast wel iets zijn wat nog beter leuk en nuttig combineert maar ik kan het nu zo 1-2-3 niet bedenken 
Heb jij je eigen straat en huis al gezocht?
Mobiel internet saga
Connectiviteit is een mooi iets. Wie had kunnen bedenken dat die internetrage van begin jaren 90 toch nog zo groot zou worden dat je je informatie, documenten,vrienden en communicatie allemaal online zou kunnen hebben. Maar dat betekent wel dat je meer en meer ‘afhankelijk’ wordt van je internetverbinding en ik weet wel zeker dat ik niet de enige ben die … enigszins verontrust raakt als je enige tijd offline bent. Natuurlijk, “daar moet je van genieten” en “wees blij dat je niet constant bereikbaar bent” maar weet je, dat maak ik zelf liever wel uit.
Thuis ben ik royaal voorzien van internet. Deventer is 1 van de steden waar glasvezel beschikbaar is en dus kan ik surfen, downloaden, bloggen, twitteren en mailen naar hartelust. Ook onderweg mag ik niet klagen: via mijn Android mobieltje ben ik permanent online maar echt heel lekker internetten vind ik het niet via dat ding en ook de snelheid van het internet is een heel schril contrast met de verbinding die ik thuis of op werk gewend ben.
Enkele maanden geleden dook een aanbod op via Surfspot voor mobiel internet via Vodafone. Een onbeperkt abonnement (waar dus geen datalimiet op zit waarna ofwel je snelheid ineen zakt of waar je per MB bij mag gaan betalen) van 79,95 euro voor 19,95 euro. Ik heb toen even gespeeld met het idee maar daarna verworpen omdat ik toch al via mijn telefoon online was en er niet heel veel plekken zijn waar ik dan internet nodig had op mijn werklaptop of netbook.
Toch bleef het wel wat jeuken. Of het nou aan al die reclames op tv ligt dat ik toch meer en meer begon te denken om te kunnen internetten in de trein? Een door de media opgelegd beeld en gevoel van vrijheid om waar dan ook mijn netbookje open te kunnen klappen en de digitale wereld te kunnen betreden? Wie weet. Soms moet je ook niet zo veel nadenken over dingen en gewoon doen.
Gisteravond heb ik, ondanks die deal via Surfspot, providers met elkaar vergeleken en gepoogd om wat ervaringen/sites te vinden die een onderlinge vergelijking makkelijker maken maar dat viel nog vies tegen. Ja, de snelheden verschillen fors tussen providers als T-Mobile, KPN en Vodafone maar daar staan zonder uitzondering dan ook constructies tegenover die die snelheden dramatisch laten inzakken zodra je een datalimiet bereikt hebt. Leuk om 14 Mbit draadloos te hebben maar met een 400 MB datalimiet houd je dat nog niet eens 5 minuten vol op die snelheid. Bijbetalen voor MB’s boven zo’n limiet? Nee dank je vriendelijk … ik wil gewoon vaste bedragen en niet paranoide elke bijlage in de mails controleren of die me over de limiet gaan jagen.
Nee, graag onbeperkt mobiel internet, dat is wat ik wil. Die 79,95 euro per maand zou ik werkelijk nooit betalen bij Vodafone, die 65 euro variant van KPN heeft nog steeds een datalimiet van 2,5 GB (niet dat ik dat opkrijg op mijn netbookje) en met T-Mobile kom je er feitelijk nog erg genadig van af met 59,95 euro voor hun Executive abonnement.
Kijkend naar de goedkopere opties zit je bij elke provider rond de 19,95 euro per maand. Bij Vodafone krijg je daar een 1,5 Mb/ps abonnement voor met 400 MB datalimiet. KPN geeft je ofwel een hele lage snelheid of een hele lage datalimiet van 400 MB voor dat geld en ook hier zou eigenlijk T-Mobile volgens mij de beste deal zijn met een Economy abonnement tot 1,8 Mb/s zonder datalimiet. Ware het dus niet dat die Vodafone/Surfspot deal onbeperkt internet levert zonder datalimiet met 3,6 Mb/ps voor diezelfde 19,95 euro.
Een zinnig alternatief voor regulier internet via ADSL, kabel of glasvezel is mobiel internet echt nog niet. Daarvoor is het nog te duur en krijg je flashbacks naar inbelverbindingen met telefoontikken met die datalimiet constructies. Echter, ik heb ook gewoon zin om het eens te proberen en voor 1 jaartje heb ik dus dat Vodafone abonnement afgesloten. Ik ben benieuwd en ik kan mooi over mijn mobiele internet ervaringen gaan bloggen.
Windesheim/NVB-HB themamiddag Video in het onderwijs
Video is steeds belangrijker geworden als didactisch middel. Ook binnen hogescholen bouwen docenten meer en meer kennis en vaardigheden op. Om iedereen in deze kennis te laten delen organiseert het Mediacentrum van Windesheim, in samenwerking met de NVB-HB, op donderdag 4 maart 2010 een themamiddag over “Video in het onderwijs”.
Naast de inbreng van docenten en medewerkers van Windesheim zijn ook een aantal externe gasten uitgenodigd om hun kennis en wetenswaardigheden te delen. Zo zal vanuit het Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid (NIBG) meer worden verteld over de videobronnen die zij aanbieden. En SURFmedia, een zeer uitgebreide bron voor videomateriaal, zal na het volgen van een workshop geen geheimen meer hebben. Als centrale presentatie hebben we mr. Jaap Dijkstra bereid gevonden om stil te staan bij de auteursrechtelijke aspecten waarmee je (toch) te maken krijgt bij gebruik en toepassing van beeld- en videomateriaal.
Nee, natuurlijk was het idee om aandacht te besteden aan de mogelijkheden van video in het onderwijs geen briljant nieuw idee maar toch mag je wel constateren dat het bij video in het onderwijs bijna altijd maar vanuit een beperkt aantal invalshoeken gaat. De techniek is natuurlijk belangrijk, voor de didactische toepassingen doen we het eigenlijk als onderwijsinstelling, welke bronnen mooi en geschikt materiaal (kunnen) leveren is voor bibliotheken best boeiend en, leuk of niet, de auteursrechtelijke kanten van wat je er wel en niet mee kan en mag verdienen ook de aandacht.
Dus vond vanmiddag de themamiddag Video in het onderwijs plaats waarin we een beetje van alle invalshoeken mee poogden te pakken. Een introductie door Peter van ‘t Riet, lector ICT en Onderwijsinnovatie over het belang van video ook voor onderzoek. Mr Jaap Dijkstra die de auteursrechtelijke kanten van gebruik van video en beeldmateriaal toelichtte en het voor elkaar kreeg dat mensen het jammer vonden dat hij slechts drie kwartier over auteursrecht mocht praten. Workshops waarin Surfmedia, Academia, ZoEP, Teleblik en ED*IT gedemonstreerd werden en workshops waarin praktische toepassingen van video in het onderwijs getoond werden.
Een gemengde groep bezoekers van bijna 50 Windesheim medewerkers en ca. 25 collega’s van andere hogescholen, die via de NVB-HB konden inschrijven, vulden de plaatsen bij de workshops en als de eerste geluiden een indicatie zijn, dan kan in elk geval geconstateerd worden dat de themamiddag een succes was en ook nog wel een vervolg verdient.
Cloud lezen met online ereader Bookworm
Kennelijk bedacht ThreePress dat je een goed idee ook wel meerdere keren kunt gebruiken want door @Fzelders werd ik via Twitter gewezen op het bestaan van Bookworm. Bookworm is, jawel, de online ePub ereader van uitgever O’Reilly en lijkt op enkele punten na enorm op Ibis Reader.
Ook bij Bookworm is het een kwestie van een mailadres en wachtwoord opgeven om een account te krijgen. Eveneens kun je hier (alleen) ePub boeken uploaden die DRM-vrij zijn. Vanzelfsprekend is het kleurenschema afwijkend van Ibis Reader maar zelfs het dialoogscherm voor de upload van ebooks is identiek.
Ik heb dezelfde twee ePub boeken geupload als bij Ibis Reader en ook hier werkten de interne links op pagina’s van het NRC ePaper niet en werd de Fokke en Sukke aflevering niet getoond, voor het geval er nog enige twijfel was dat beide online ereaders met dezelfde techniek werken.
En toch zijn ze niet geheel hetzelfde. Bookworm heeft namelijk enkele kleine toevoegingen die Ibis Reader (nog) niet heeft. De belangrijkste en meest zichtbare zijn de mogelijkheden om het lettertype enkele stappen te vergroten of te verkleinen, en het kunnen wisselen tussen twee verschillende soorten lettertypen. Dat maakt het lezen vanaf een pc scherm een stuk makkelijker, zeker aangezien het standaard lettertype en grootte ervan op mijn 22″ scherm niet echt fijn leest. Helemaal rechtsbovenaan zit ook nog een icoontje wat je laat wisselen tussen twee ‘reading modes’. De standaard mode zie je hierboven en heeft een menu met interne navigatie aan de linkerkant staan. Je kunt echter wisselen naar een ‘full screen’ mode waarin dat menu aan de linkerkant verdwijnt en je een eenvoudige balk bovenaan de pagina krijgt.
Daarnaast heeft Bookworm ook een mobiele versie wat het mogelijk maakt om je ePub boeken te lezen op een smartphone of welk device dan ook met internet erop. Samen met de mogelijkheden om de leesbaarheid van de tekst te beinvloeden levert dit denk ik net een wat handiger product op dan Ibis Reader maar ongetwijfeld zal deze ook nog gaan volgen met dit soort functies.
Nu ben ik wel benieuwd wat de volgende online ereader gaat worden die niet van ThreePress is.
Retrogaming: System Shock
1994 is dan misschien geen eeuwen geleden maar in begrippen van pc spellen kwalificeert zestien jaar toch echt als retro. Looking Glass bracht toen System Shock op de markt wat zijn tijd misschien niet helemaal vooruit was maar als science fiction/cyberpunk/shooter spel wel zijn eigen genre voortbracht. Met stevige invloeden uit de Cyberpunk boeken van William Gibson en een sfeertje uit de Alien films (de eerste twee dan, vergeet die overige films), zat ik tenminste aan mijn 14″ monitor gekluisterd, starend naar die pixelbrij die in die tijd gelijk stond met hoogstaande videokwaliteit.
Zoals met bijna alle spellen van Looking Glass ervoor en daarna (Terra Nova, System Shock 2, de Thief spellen) was System Shock een fantastisch spel en verkocht het voor geen meter, ook al worden ze stuk voor stuk gekoesterd door een schare fans die de neus ophalen voor alle pracht en praal van spellen anno 2010 en terugverlangen naar die goeie oude tijd. Retrogaming voor gevorderden zal ik maar zeggen.
Dat fans dit spel maar niet los kunnen laten heeft echter wel grote voordelen. Recentelijk wist een amateur programmeur een toevoeging voor het spel te maken waarmee in 1 klap de mogelijkheid kwam om met hogere resoluties te spelen en, nog aardiger, een mouselook te introduceren zodat je met de muis kunt navigeren door het spel ipv de cursortoetsen. Reden genoeg om afgelopen weekend de cdrom uit de kast te trekken en aan de praat te krijgen op mijn netbook en laptop.
Stap 1. Installatie van het spel
Eigenlijk het vermelden niet waard als je de originele cdrom hebt natuurlijk maar die vereist wel dat je die cdrom ook telkens in de drive hebt zitten. Niet echt een optie als je op een netbook of laptop wilt spelen. De installatie van de patch om hogere resoluties en mouselook toe te voegen zorgt ook dat de cdrom-check verdwijnt maar je hebt ook de keus om een ander hobby project te installeren. Ik zeg installeren maar het is System Shock Portable en zoals je zou verwachten is dat idd een kant-en-klare System Shock installatie die vanaf de harde schijf of usb stick kan draaien. Groot voordeel hier is dat het ook prima doet onder 32bit en 64bit XP/Vista/Windows 7 en die vanzelfsprekendheid heb je niet met de originele cdrom.
Stap 2. Downloaden van de System Shock high resolution/mouselook mod
De laatste versie kun je HIER vinden en is bedoeld om gebruikt te worden met een originele installatie, hoewel het dus ook werkt met de Portable versie.
Stap 3. Uitpakken en bestanden hernoemen
- Extract/installeer SYSTEMSHOCK-Portable-v0.9.exe
- Extract Malba Tahan’s high resolution/mouselook mod naar de SHOCK/RES directory
- Geef de bestaande cdshock.exe een nieuwe naam, bijv. cdshock.BAK
- Hernoem XCDSHOCK.EXE -> CDSHOCK.EXE
- Laat de overige bestanden (zoals XCYB.CFG en cyb.cfg laten staan ook al bevat de mod de instructie dat dit wel kan, ik werk hier met de Portable versie)
Je kunt nu System Shock op 2 manieren opstarten:
- In wat DGVESA mode heet: Start SSP.exe, en vervolgens kies je in het DOS startmenu de optie “Start SSP with DGVESA”
- In DOSbox (een DOS emulator): eerst nog een SSP09-DOSbox-Update.7z downloaden en uitpakken in SHOCK/RES. Start DOSbox.exe dan
Het voordeel van de tweede wijze is dat het geluid beter is omdat een compatibele geluidsdriver geintegreerd is in DOSbox. Als je voor optie 1 gaat waarschuwt het spel ook dat VDMSound niet geinstalleerd is en dat je dus beperktere audio opties hebt. Op mijn netbook en laptop stoort me dat weinig maar mocht je toch stereo willen, dan kun je het overigens gratis VDMSound ook installeren.
In het spel zelf kun je bij Video Mode nu hogere resoluties instellen wat er behoorlijk beter uitziet dan het origineel! De E-toets activeert mouselook (en deactiveert hem ook als je je inventaris e.d. in wilt).
320x200 resolutie
1024x768 resolutie
1024x768 resolutie
Cloud lezen met online ereader Ibis Reader
Ergens in november vorig jaar kwam ik een bericht tegen op Teleread dat een bedrijfje, ThreePress Consulting, bezig was met het ontwikkelen van een volledige online ereader. Vandaag is dat traject kennelijk afgerond en presenteert het bedrijf de Ibis Reader. Ongetwijfeld niet de laatste die een invulling geeft aan het ‘cloud reading’ idee maar volgens mij hebben ze wel de eer om de eerste te zijn.
De werking is de eenvoud zelf. Je maakt een account aan met alleen een mailadres en een zelfgekozen wachtwoord en huppakee, je kunt gebruik maken van de online reader.
Je eigen ebooks toevoegen is zo simpel als het klikken op Add Books en bladeren op je harde schijf. Mits deze in het ePub formaat zijn en, nogal essentieel, geen DRM bevatten. De ebooks worden dan geupload en zijn beschikbaar onder je account waar deze ook gesynchroniseerd worden als je op meerdere devices gebruik maakt van Ibis Reader. De reader onthoudt namelijk per ebook waar je bent gebleven en je kunt dus verder lezen waar je gebleven bent op een andere pc, laptop of smartphone.
Heb je geen ePub bestanden zonder DRM? Nou dan kun je vanuit Ibis Reader gelijk boeken downloaden uit het publieke domein. Via de ‘Get Books’ optie is er een link met Feedbooks gelegd waarmee je je collectie en leesvoorraad kunt uitbreiden.
En hoe werkt die nu in de praktijk?
Allereerst de pluspunten. De kleuren en layout van de Ibis Reader spreken me erg aan. Het leest best lekker op de pc en het werkt allemaal net zo eenvoudig als je zou verwachten. Geintegreerde afbeeldingen en andere layout aspecten binnen ePub bestanden komen mooi tot zijn recht, net zoals dat overigens ook in Adobe Digital Editions gebeurt. Ik heb gewisseld tussen browsers en pc’s en inderdaad, de reader onthoudt keurig waar ik was gebleven en ik kon naadloos verder lezen.
Minpuntjes zijn er ook hoewel het niet perse minpuntjes van de reader zijn. Ibis Reader gebruikt het menu in een ePub bestand ook voor de eigen navigatie. Dat is ook ongeveer de enige keuze die ze kunnen doen natuurlijk maar de reader doet dus niets met een bladspiegel of pagina’s. In de ebooks met indeling in hoofdstukken betekent dat elk hoofdstuk op een (lange) pagina met scrollbalken wordt getoond en er totaal niks wordt gedaan met de grootte van het pc beeldscherm. Ik zal het later nog even op mijn telefoon proberen of en hoe dit werkt op een aanzienlijk kleiner schermpje dan mijn 22″ beeldschermen.
Bij de ePaper van NRC Handelsblad werkten de links in de inhoudsopgave pagina’s niet allemaal. De interne menustructuur van het ePub bestand dan weer wel en bij het openen van de ePaper in ADE bleek dat dus niet aan het NRC te liggen: hierin werkt het namelijk wel goed. Ook bijv. de Fokke en Sukke afbeelding werd niet getoond in Ibis terwijl die wel in ADE getoond wordt. Kennelijk leest Ibis zo’n ePub dan toch net anders?
Desalniettemin een interessante toevoeging aan het assortiment ereaders en ik ben erg benieuwd hoe deze trend zich verder gaat ontwikkelen, met name door de beperkingen die online readers hebben (en zullen houden?) met ebooks-met-DRM. Alsof we nog een reden nodig hadden om deze vormen van DRM eens af te schaffen.
Via ereaders.nl
Even kort … Google hackje voor definities zoeken
Behalve dat ik af en toe info: (voor snel informatie over een site), cache: (als een site om wat voor reden dan ook offline is) en site: (om me bij zoekacties te beperken tot urls binnen 1 site) gebruik bij Google zoekacties, zijn het slechts enkele van de vele Google hacks die je kunt gebruiken bij de zoekgigant.
Als ik echter stukken of blogpostjes schrijf, dan zoek ik regelmatig toch wat woorden en termen op. T/m volgende maand o.a. ook in de VanDale Online maar via Google is het natuurlijk net een stapje eenvoudiger. Met define: kun je specifiek op definities van termen en begrippen zoeken waarbij, afhankelijk van de gebruikte Google taalversie, de betreffende Wikipedia wordt gebruikt en overige sites waar je vooral woordenboek achtige dingen terug kunt vinden.
Het is niet zaligmakend maar werkt wel snel en effectief.
xkcd: Steal This Comic
Verwachtingenmanagement, of beter gezegd weg met die DRM
Leg een ei
Ik zat een beetje te broeden op wat uiteindelijk deze blogpost zal worden. Ik weet nog niet eens waar die naar toegaat maar dat is de lol nou net met een blogpost natuurlijk. Ik kwam er in ieder geval op nadat ik een post las over de introductie van een ‘online kopieerbeveiliging’ door Ubisoft waarbij het een vereiste wordt om pc spellen van hen te spelen op een pc met een permanenente internetverbinding. Verlies je de verbinding of heb je geen internet op je pc, nou dan dus ook geen spel.
Dat idee van altijd online moeten zijn om spellen te kunnen spelen is niks nieuws natuurlijk. Er zijn tegenwoordig meerdere platformen en distributiekanalen die op deze wijze pc spellen aanbieden, met Steam als de bekendste. Ook via Steam is het noodzakelijk om het spel te downloaden maar ook het starten en dus spelen van een spel kan alleen als je online bent (ik negeer even de aanwezige offline modus van de Steam client omdat je die al vooraf moet activeren als je weet dat je om wat voor reden dan ook offline bent voor een periode). Er zitten echter nogal wat nuance verschillen tussen de werking van deze platforms en de plannen van Ubisoft.
Steam en consorten zijn distributieplatforms. Ja, dat vereist een internetverbinding maar das logisch als je je spellen digitaal verspreid. Er komt ook geen cd/dvd meer aan te pas die verplicht in je speler moet, spellen worden gekoppeld aan je account waardoor je ook niet gebonden bent aan 1 pc om het spel te spelen, meer en meer spellen krijgen de Steam specifieke mogelijkheid dat savegames en de voortgang wordt bewaard op een server zodat je ook overal verder kunt spelen en, niet onbelangrijk, alle updates en patches worden automatisch toegepast: het spel is altijd de meest bijgewerkte editie. Ja, je moet online zijn om het spel te starten en ja, natuurlijk is dat een vorm van DRM maar het is een milde vorm van DRM als je het vergelijkt wat je er voor terugkrijgt. Al die draconische varianten die de fysieke media met zich meebrachten op DRM gebied zijn verdwenen en je hebt altijd de bijgewerkte versie die je, mits je de client en een internetverbinding hebt, overal kunt spelen.
Het kan altijd erger
De Ubisoft plannen laten alle voordelen van een dergelijke constructie voor wat het is en gebruiken de online verbinding als 1 groot DRM middel om blijvend te checken of je wel legaal aan het spelen bent. Dat gaat met onderbouwing van voorkoming van piraterij en natuurlijk worden de grootste angsten (server van Ubisoft weg, jouw spel ook weg?) getackeld maar daar zit het hem nou net in. Voor de zoveelste keer worden er technische ‘oplossingen’ bedacht voor wat een sociaal probleem is met piraterij. Onder het mom van ‘het is ook goed voor de klanten dat onze games niet gekopieerd worden’ worden er maatregelen genomen waarbij iedereen wel weet dat de legitieme gebruiker vroeger of laat last gaat krijgen met dit fenomeen terwijl de piraat, die heus wel de boel aan de praat krijgt dank je, beloond wordt: die krijgt namelijk content op de manier die hij wil.
Als illustratie trof ik via Twitter een link naar het volgende plaatje aan wat het volgens mij prima zegt, ook al gaat het hier om dvd’s
Van hak op de tak?
Nu maak ik de brug even naar ebooks, je voelde hem wellicht al aankomen. Sinds dat ik hier ooit een stappenplannetje postte over het verwijderen van DRM op epub ebooks zodat je ze converteren en/of gebruiken op andere ereaders heb ik toch een stuk of 10 mensen buiten de comments om geholpen om hun legaal aangeschafte ebooks te kunnen gebruiken op hun legaal aangeschafte apparaten. Gewone mensen, niet van die techneuten zoals ik die het leuk vind om met scriptjes in de weer te gaan. Gewone mensen die op tv en op internet reclames, artikelen en rapportages zien over Bol.com, ebooks en ereaders en daar dan abusievelijk de indruk krijgen dat het een kwestie is van bestellen, betalen, downloaden en lezen maar op zo’n apparaat.
De niet gewone mens
Nee, die lui die hele bundels ebooks voor luttele eurootjes verkopen via Marktplaats die bedoel ik niet. Dat zijn geen echte lezers, die hebben hoogstwaarschijnlijk ook nog geen 10 boeken in de kast staan en dat zijn ook niet de mensen die de uitgevers voor ogen hebben als ze het over hun klanten hebben. Deze lui weten namelijk wel dat er zoiets als DRM bestaat en dat je er hartstikke koppijn van krijgt als gewoon mens. Gewone mensen zijn namelijk de mensen die deze lui voor ogen hebben als ze het over hun klanten hebben.
De laatste maanden heb ik o.a. iemand geholpen die zo ‘dom’ was geweest een ebook te bestellen op een pc van een familielid waardoor de Adobe ID’s dus niet klopten tussen Adobe Digital Editions en de ereader in kwestie. Een ander iemand bestelde een ebook voor haar partner in het buitenland maar kwam er achter dat dit heftig illegaal was kennelijk om een ebook te willen mailen naar je man. Afgelopen week weer iemand die zelfs de hele Bol.com helpdesk al gesproken had maar nog steeds niemand kon vinden die kon verklaren waarom haar duurbetaalde ebooks niet op haar net zo duurbetaalde BeBook te lezen waren. Gewone mensen die gewoon verwachten dat iets logischerwijs werkt zoals het geadverteerd wordt.
Oh jee, weg ermee
Dus laat dat angstmodel nou eens varen beste leveranciers van onze digitale goederen die we zo graag willen afnemen. Jullie weten best wat de klant wil aan functionaliteiten en wat die verwacht van je producten. Dat zijn namelijk precies de dingen die jullie zelf ook willen van andere leveranciers en wat je ook al niet kunt uitleggen aan je eigen familieleden als die je vragen waarom het allemaal zo technisch ingewikkeld en lastig moet. En als je zo nodig DRM wilt, wat is er mis met een milde DRM waar, zoals bij dat platform voor pc spellen, juist ook een positieve ontwikkeling mee gepaard gaat? Het idee van een sociale DRM, waarbij bijv. de naam van de koper verwerkt wordt in ebook of ander product, is ook niks nieuws en ik heb meerdere tijdschriften gekocht die precies dat deden. Experimenteer eens hiermee en kijk of je hier mensen wat minder mee over de rooie helpt.
Ik zou het in ieder geval waarderen.
Introductie Social Media
Afgelopen week mocht ik voor onze dienst Marketing & Communicatie een verhaal vertellen over sociale media en wat het betekent/zou moeten betekenen vanuit het perspectief van een communicatie afdeling. Heel leuk om te doen, vooral omdat het me dwong een volledig andere invalshoek te nemen dan voor het bibliotheek/informatiespecialisten publiek waar ik me meestal op richt.
Enkele definities heb ik van een andere presentatie overgenomen (die ik inmiddels niet meer kan traceren voor een nette bronvermelding, excuses daarvoor mocht iemand wat bekends zien in mijn slides) maar alle gebruikte foto’s e.d. zijn keurig gerefereerd aan het einde en zijn met CC NC-BY licenties beschikbaar gesteld.
