Kennis crisis

De laatste maanden (jaren) hebben we het zowel in onze samenleving maar ook binnen de instelling waar ik werk volop over de kennismaatschappij. U kent het wel, noem een willekeurig zelfstandig naamwoord, zet er kennis- voor en het is een term die wel in een beleidsnotitie voorbij gekomen is.

De tijden van mouwen opstropen, handjes laten wapperen en noeste arbeid leken op de tweederang plaats te moeten gaan nemen want onze economie, samenleving en zelfs jij(!) moest het nu hebben van kennis verwerven, delen, opdoen, circuleren .. plak er maar een werkwoord achteraan in dit geval.

Of het de duistere dagen voor Kerst zijn, of dat het de combinatie is met de crisis waar de kranten en journaals de mond van vol hebben, ik weet het niet maar ik werd wat gedeprimeerd door een artikeltje dat ik in de Metro las van vandaag (link naar de PDF waar wel een registratie voor nodig is).

Het artikel ‘De man die de Nobelprijs niet won’ op pagina 9 gaat over Douglas Prasher, die onderzoek heeft gedaan naar het gen waar fluoriscerend eiwit bij kwallen zit. Dat klonk ook mij niet spannend in de oren maar het blijkt baanbrekend werk te zijn geweest in de immer voortdurende strijd tegen het HIV virus. Douglas kon zijn onderzoek niet meer financieren/gefinancieerd krijgen en om tenminste nog de resultaten vrij te geven, gaf hij ze aan twee andere onderzoekers die nu de Nobelprijs gewonnen hebben, mede gebaseerd op zijn voorwerk.

De journalist poogt in een interview boven tafel te krijgen hoe bitter Douglas wel niet moet zijn hierom maar Douglas heeft andere zaken aan zijn hoofd dan krediet of erkenning krijgen voor zijn onderzoek. Door het hele interview heen meldt hij dat hij nu als chauffeur werkt, de eindjes eigenlijk niet meer aan elkaar krijgt en niet meer aan de bak komt als onderzoeker. Wat hij niet letterlijk zegt maar wat op mij wel overkwam is dat hij met plezier alle erkenning stante pede in zou willen ruilen voor een paar dollar extra of nog beter, een nieuwe baan waarmee hij zijn gezin kan onderhouden.

Daar zit je dan met ideeen over open access, kennisdeling, kennis-economien enz. Principes die sneuvelen nu het gewoon om het betalen van de huur of hypotheek gaat.

Is de kredietcrisis nu een kennis crisis geworden?

Raymond Snijders

Sinds 1995 houdt Raymond zich bezig met de combinatie van ICT, bibliotheken en onderwijs vanuit het perspectief van (vooral) de bibliotheek en informatievoorziening. Thans is hij werkzaam bij de Hogeschool Windesheim als senior informatiebemiddelaar en houdt hij zich bezig met de digitale bibliotheek, contentlicenties, ebooks en auteursrecht. Over deze onderwerpen en de impact die ze (kunnen) hebben op het onderwijs en bibliotheken blogt hij sinds 2006 op zijn Vakblog. In 2013 won hij de Victorine van Schaickprijs voor zijn blog.

  • © 2006- 2014 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top