Onaangenaam omdat ik Delicious stevig gebruik. Niet voor het sociale gedeelte want ook al staat de site daar vooral om bekend, ik ben niet zo heel sociaal met mijn bookmarks en kijk vooral wat ik er zelf aan heb om zo’n dienst te gebruiken. Dat ontdekte ik ruim drie jaar geleden toen ik de Firefox addon ging gebruiken [en vorig jaar die voor IE] waarmee ik de bookmarks en favorieten van beide browsers volledig verving door de toolbar waarin de tagbundels staan die ik in/via Delicious beheer. Op alle pc’s gebruik ik deze inmiddels tot volle tevredenheid en het is de enige reden waarom ik nog niet ben overgestapt naar Chrome, aangezien deze geen toolbar/addon kent voor Delicious.

Maar goed, ik dwaal wat af. Alternatieven voor Delicious zijn er voldoende maar twee kwamen al snel boven drijven als echt serieuze: Diigo en Pinboard. Diigo lijkt qua functionaliteiten heel erg op Delicious en je vindt dan ook bijna alles 1 op 1 terug daar. Grootste voordeel (voor mij dan) is dat zij ook een addon hebben voor Firefox waar je ook, een beetje, soortgelijke dingen mee kunt doen als de Delicious Bookmarks addon. Het werkt echter niet zoals ik het zou willen maar ik kom daar tzt ongetwijfeld in een aparte blogpost nog wel op terug want deze post gaat over Pinboard.

Om alvast met het negatieve te beginnen: Pinboard gaat me niet helpen met het probleem van mijn bookmarks *in* mijn browser. Ze doen niet aan addons namelijk en zoals al blijkt uit hun ondertitel op de site, Social bookmarking for introverts, hoef je ook voor je sociale netwerk niet naar Pinboard te gaan. De site doet zelfs heel spartaans aan en je moet er ook nog voor betalen (op dit moment $9.09 en dat stijgt met 1 cent per 1000 nieuwe gebruikers) hoewel je als bibliothecaris tot en met vandaag een gratis account kunt krijgen.

Pinboard is echter wel sterk in andere zaken. Zo wordt er zeer actief ontwikkeld aan de mogelijkheden van de site, is deze werkelijk razendsnel en is het beheer van je bookmarks en tags net zo krachtig als dat het eenvoudig is. Het laatste is dan ook puur de focus van Pinboard: het online beheren van je eigen bookmarks. Pinboard kan koppelen met je ReaditLater of InstaPaper account om ongelezen artikelen te importeren met ook de status ‘Unread’, kan bookmarks mirroren van je Delicious account (zolang dat nog bestaat), haalt je bewaarde items op uit je Google Reader en kan tweets en getwitterde links uit je eigen Twitter timeline plukken. Kortom, zowat alles waar je met linkjes werkt kan in Pinboard.

Op dit moment heb ik ingesteld dat Pinboard mijn Delicious account in de gaten houdt en alles toevoegt wat ik daar ook heb toegevoegd. Ik blijf namelijk Delicious gewoon gebruiken zolang het er is omdat ik pas afscheid ga nemen zodra er alternatieven voor mijn browser addons komen (of dat ik gedwongen word natuurlijk door het verdwijnen van mijn Delicious account). Ik gebruik het excellente Packrati.us om alle getwitterde links naar mijn Delicious (en dus Pinboard) te sturen, ook al kan Pinboard dat zelf ook. Het beheer van mijn bookmarks doe ik eigenlijk nu puur in Pinboard omdat het hier zo handig werkt en de koppelingen met de overige sites echt perfect werken.

Hoelang Delicious er nog is, ik weet het niet. Hoe Pinboard (maar ook Diigo) zich in de tussentijd gaan ontwikkelen is echter een veel interessantere vraag maar op dit moment zet ik mijn geld in op Pinboard. De tijd zal het leren.

Zappen we nu 12 jaar vooruit en lees ik dan eindelijk dat het Centraal Boekhuis zijn ISBN databank heeft opengegooid via ISBN.nl. Hoewel ik nu weinig niet meer catalogiseer of IBL aanvragen doe, is en blijft het een goede manier om te kijken welke titels leverbaar en beschikbaar zijn in het Nederlands. Rechtstreeks te doorzoeken HIER.

“Een digitaal archief is waardeloos als je over tien jaar de pdf’s niet meer kunt lezen. Adobe, uitvinder van het bestandsformaat pdf,  neemt het voortouw in de technische ontwikkelingen.”

Dit stond te lezen in het NRC Handelsblad van gisteren waarin vervolgens ingegaan werd op de PDF/A(rchiving) variant van het alombekende PDF formaat van Adobe nu sinds 1 juli 2008 het PDF formaat erkend is als zijnde een open standaard (ISO32000-1). Ik moest het even 2 keer lezen want ik wist toch zeker dat PDF/A al een paar jaar bestond. Wikipedia hielp me ook gelijk en meldde in de lemma ervan dat PDF/A ook al een ISO standaard was (ISO19005-1) uit 2005.

PDF is ooit bedacht om zoveel mogelijk onafhankelijk van platform, pc of aanwezige software & printers de opmaak van een document te bewaren. PDF/A gaat hier nog verder mee door te gaan voor 100%  onafhankelijkheid in het document zelf.  Er mag geen enkele afhankelijkheid van externe plaatjes, scriptjes of lettertypes zijn (alles moet dus in het document zelf opgenomen worden), document beveiliging is uit den boze en er moeten bepaalde metadata altijd aanwezig zijn. Al die eisen staan gedetailleerd in de ISO norm opgenomen.

Dit artikel leek me een mooie gelegenheid om eindelijk ook zelf PDF/A documenten structureel te gaan produceren. Sinds Adobe weer in de gratie is op werk en thuis, staat Adobe Acrobat geinstalleerd en, hoewel die het standaard niet doet, is het een optie aanvinken in de PDF Maker om PDF/A documenten te maken ipv reguliere documenten (afbeelding 1). In Acrobat zelf kun je eenvoudig bestaande PDF’s exporteren naar PDF/A (afbeelding 2)

afb. 1

afb. 2

Ze zijn wel wat groter qua bestandsgrootte dankzij het feit dat lettertypes e.d. nu dus opgenomen worden in de bestanden maar het voelt toch goed om te weten dat al mijn PDF’s wellicht voor de eeuwigheid leesbaar blijven. Of de lezers van die PDF’s er ook zo over denken, dat is dan weer een heel andere vraag.

Nu zullen weinig mensen in Nederland hier geinteresseerd in zijn aangezien de tijd voorbij is dat je met een boek, of welk materiaal dan ook, in de hand een precieze beschrijving gaat maken in MARC, zoekende naar de best passende velden en subvelden. Zelf had ik het genoegen dit te doen (en te leren over MARC 21 dat toen nog USMARC heette) tijdens het jaartje dat ik Documentaire Informatiekunde studeerde aan de UvA. Met verkorte handleidingen in de hand mochten we muismatjes en boeken gaan beschrijven in dit formaat en ik dacht nog, is hier werkelijk nog 1 praktische toepassing voor?

Dat heb ik geweten want nauwelijks een half jaar daarna mocht ik aan de slag als projectleider van de bibliotheekautomatisering in Enschede mbv het bibliotheeksysteem GeacPlus. In tegenstelling tot andere systemen moest je hierin werkelijk alles zelf definieren en instellen, en dat was inclusief de bibliographische en authority formaten voor de materialen die je in wilde voeren. Om een lange post kort te maken, heb ik maanden besteed aan het puzzelen met MARC velden om een stuk of tien invoerformaten op te stellen waarin we al onze materialen kwijt konden.

Ook al is het inmiddels 12 jaar geleden, is GeacPlus geen verkocht bibliotheeksysteem meer in Europa en werk ik inmiddels al jaren bij een andere hogeschool, tot de dag van vandaag ken ik de meeste velden nog uit mijn hoofd en kan ik toch even met weemoed terugdenken als ik zo’n bericht over MARC 21 zie.