379 postjes vanaf 6 december 2006 en dat maakt Vakblog al weer drie jaar oud. Sinterklaas heeft nog niet eens fatsoenlijk het land kunnen verlaten of het volgende feestje is er al

379 postjes vanaf 6 december 2006 en dat maakt Vakblog al weer drie jaar oud. Sinterklaas heeft nog niet eens fatsoenlijk het land kunnen verlaten of het volgende feestje is er al

Het zat me toch niet lekker dat ik de tweets niet fatsoenlijk in een sidebar wegkreeg in mijn theme. Aangezien ik mijn oude Modernpaper theme al ruim een jaar had was het ook wel tijd voor een nieuwe dacht ik zo. Kon ik gelijk de gelegenheid nemen (lees, ik had geen keuze) om alles wat ik in mijn templates had gewijzigd nu netjes in widgets te stoppen zodat een toekomstige verhuizing van template niet zoveel tijd hoeft te kosten.
Wat is er gebeurd?
Zo, dat was weer een zondagmiddag prutsen. Vanaf nu weer eens meer focussen op bloggen en twitteren.
Ja, ik heb al anderhalf jaar een account bij Twitter. In het begin twitterde ik zo af en toe maar daar kwam de klad in toen er vele keren een storing was, ik het drukker en drukker thuis en op werk kreeg .. ach, u kent de gemiddelde smoezen zelf ook wel.
Ook na een paar maanden met de concurrenten gespeeld te hebben (Jaiku met name) bleef het toch wel trekken. Ook aangezien Jaiku inmiddels de nodige technische problemen heeft maar eigenlijk vooral omdat het gewoon lekker werkt met Twitter. Ik heb nu Tweetdeck geinstalleerd voor het betere twitterwerk en ik ben weer wat actiever.
Benieuwd of ik het volhoud.
Geen boek, dvd of tijdschrift maar sinds afgelopen maandag 26 januari 2009 hebben we er thuis wel een nieuwe andere aanwinst bij. Eentje die nooit afgeschreven of vervangen gaat worden.
Om 11.29 die dag is namelijk Susannah Aeryn Snijders geboren. Samen met haar grote broer is zij papa’s andere grote passie.


En zoals dat hoort in de 21ste eeuw volgens papa heeft ze haar eigen site al.
Oh en als je je afvraagt wat dan die andere grote passie is … sinds afgelopen maandag is dat slapen want daar komt het nu al 3 nachten niet van
De NVBkrant viel vandaag door de bus met een verslag van de OCN2008 (en veel aandacht voor de happe.ning track). Inclusief fotografisch bewijs dat ik er ook was. Mijn moeder zal trots zijn dat ik eindelijk op de voorpagina van een krant ben gekomen.

Ik controleer nog even mijn mail voordat ik richting mijn verlate avondeten ga. Wat nieuwe mail, enkele spamberichten en … wie wil bij Plaxo vriendjes met me worden?
Ik wil met mezelf bevriend zijn? Ik geef toe wel eens tegen mezelf te praten maar ik was me nog niet bewust van een sociaal netwerk dat zich in mijn eigen hoofd afspeelt.
Nieuwsgierig klikken op de link levert een bevestiging op dat het in elk geval geen bizarre spam is:

Ik denk wel op vriendelijke voet te staan met mezelf dus ach, vooruit dan maar.

Dat zie je niet iedere dag. Raymond Snijders connected to Raymond Snijders. In uniform! Mijn moeder zou trots op Raymond Snijders zijn.
Ook al heb ik een aparte categorie ‘Ego’ op dit weblog, ik probeer ellenlange stukken over mezelf altijd te vermijden. Het is immers mijn Vakblog en niet mijn Raymondblog.
Gisteren deed Wouter echter een oproep aan de bibliobloggers om op hun eigen blogs wat meer te vertellen over de motivatie van het beginnen en onderhouden van je eigen (biblio)blog en tja, dan heb je een goed excuus om even terug te gaan in de tijd en nummer 80 van zijn lijst alvast af te tikken.

Ik heb wel eerder opgemerkt, toen ik 1 jaar met Vakblog bezig was, dat ik niet begonnen ben met het idee een biblioblog te beginnen. Ik hield prive al een tweetal blogs bij gedurende een aantal jaren en wist al hoe moeilijk het is om met enige regelmaat nieuwe content te posten op beide blogs. Het idee om een derde blog te beginnen was toen ook nog niet bij me op gekomen maar ik had wel de kriebels om wat meer te gaan schrijven over onderwerpen die me vanuit mijn werk (wat ook een halve hobby is) bezig hielden.
Op 6 december 2006 kwam ik een link tegen naar een aparte zoekmachine en, nee, ik ben er nou niet gelijk trots op, begon ik Vakblog door over de wonderschone Ms Dewey te bloggen. Een aardige combinatie van prive en werk vond ik eigenlijk. De dagen en maanden erna begon ik ideetjes, interessante feiten & links, opgepakte klussen en ontwikkelingen op werk te gebruiken als basis van een reeks blogpostjes. Niet zo zeer om het naar een onzichtbare lezersgroep te brengen maar puur voor mezelf, als een referentiewerk en geheugensteun voor dingen die me boeien, waar ik kortstondig mee experimenteer en vaak gelijk daarna weer vergeet om met wat nieuws aan de slag te gaan.
Mijn weblog was de collega geworden waar je alles tegenaan kon vertellen en die je later kan herinneren wat het ook al weer was waar je zo enthousiast over was, ook al heb je een tijd later best wel door dat de keizer onzichtbare kleren aanhad. Wat dat betreft is Vakblog, net als bijna alle andere persoonlijke weblogs, ook echt een ego-document, vergelijkbaar met een dagboek die je een beeld geeft wat je bezig hield, wat je boeiend vond en hoeveel je juist wel of niet veranderd bent.
Een dagboek met dientenverschille dat na een paar maanden bloggen ineens iemand buiten de directe collega’s op Windesheim een comment achterliet en het duidelijk werd dat ik een Lezer[tm] had van mijn werkavontuurtjes die ik niet persoonlijk kende! Het veranderde niet zo heel veel maar het maakte me wel iets meer oplettender als het ging om *hoe* ik dingen beschreef, zeker als het om werkontwikkelingen ging die niet zo nodig via mijn weblog verspreid hoefden te worden.
Schrijven voor een doelgroep of een community (van bibliobloggers), nee, dat ben ik niet gaan doen en dat doe ik nog steeds niet. Ik meld geen links of nieuws, tenzij ik er zelf iets mee gedaan heb of wil gaan doen en dat maakt Vakblog volgens mij nog steeds een echt ego-document. Het gaat niet over bibliobloggen maar over wat ik zelf interessant vind, mee aan de slag ben gegaan of die op de lange lijst komen te staan van dingen-die-ik-later-nog-eens-wil-bekijken. Vakblog lezen zorgt dat je een beeld krijgt van wat mij bezig houdt en niet wat er in ons prachtige vakgebied allemaal gaande is.
De populairste postjes van de laatste 1,5 jaar zijn degene geweest in de 2 categorien waar ik het meest in post: ebook(readers) en thuistoegang. Ik kan wel stug volhouden dat mijn weblog puur een dagboek is die ook door anderen gelezen mag worden maar ik ben wel dol op statistieken en kan opgetogen raken als ik hoog in Google bij zoekacties te vinden ben. Maar ja, dat is natuurlijk allemaal voer voor het ego zelf.
Behalve al het bovenstaande is er nog echt een meerwaarde geweest van het beginnen van een blog en dat is er eentje die ik vooraf niet voorzien had. Zowel binnen Vakblog via de comments maar ook buiten het blog via mail en in persoon ben ik in contact gekomen met een groot aantal collega’s buiten mijn eigen werkomgeving. Bij landelijke bijeenkomsten word je ineens aangesproken door collega’s die je weblog gelezen hebben en ben je ineens bezig met verregaande discussies via mail of in persoon over onderwerpen waar je even summier over dacht te bloggen. Dat soort inhoudelijke verdiepingen en uitbreiding van je collegiale netwerk beschouw ik als de beloning en motivatie om te blijven bloggen.
Jullie zijn nog niet van me af.
De laatste twee weken heb ik bewust mijn weblog even met rust gelaten. Het hele idee van vakantie is dat je je werk achter je laat en dan moet je niet met een Vakblog aan de slag.
Inmiddels heb ik ruim 3 weken vakantie achter de rug en met nog 1 week te gaan probeer ik nog even rustig te genieten voordat het onderwijs weer in volle glorie losbarst. Werken met informatie heb ik echter wel gedaan de afgelopen periode want het begin van mijn vakantie viel samen met het zoeken (en vinden!) van een nieuwe woning in Deventer en ik moet zeggen dat je je vaardigheden met informatie nog prima kunt gebruiken als je met makelaars, hypotheekadviseurs en notaris probeert een weg te banen tot je nieuwe paleis.
De komende maanden wordt het nog druk genoeg met werk en daarnaast verhuizen dus ik maak me op voor wat komen gaat!
Vakblog is Vakblog en dat lees je of dat lees je niet maar achter de schermen gebeuren soms wat dingetjes die niet heel boeiend zijn voor lezers maar desalniettemin wel het vermelden waard zijn.

Sinds deze maand gebruik ik Woopra op deze site en heb ik ook eindelijk, met een nieuwe versie van de Google XML Sitemap plugin die niet op hol sloeg op mijn server, de Google Analytics statistieken hopelijk wat verbeterd.
Daar komen dan al snel aardige statistieken uit en hoewel het interessant is om te zien wat mensen aan browsers en besturingssystemen gebruiken, is het vooral wel grappig om te zien hoe mensen op je site komen vanuit zoekacties in searchengines. Woopra en Google Analytics pakken dit niet hetzelfde aan qua tijdsperiode en meettechnieken (volgens mij) dus heb ik ze naast elkaar gelegd:

Hierboven dus de zoekacties zoals Woopra ze weergeeft, gemeten over de periode dat ik het gebruik (vanaf 30 april tot vandaag). Op ‘Vakblog’ na als zoekterm komen de meeste termen maar 1 of 2 keer voor, wat betekent dat ik een mooie kleine doelgroep bedien volgens mij. Dat de douane, de iLiad en ebook(readers) hierin voorkomen, is een bevestiging van dat in elk geval sommige postjes van me gevonden en gelezen worden. Leuk.

Google Analytics toont ze per maand of per week en hoewel het dus pas zinnig zou zijn om deze exercitie over een klein weekje te doen als beide een maand omvatten, was ik wel nieuwsgierig naar de afgelopen 2 weken. GA toont de zoekacties waarin Vakblog voorkwam in de resultaten, zonder dat een zoeker (volgens mij) ook daadwerkelijk op Vakblog terecht gekomen is. Enkele queries zijn hetzelfde als bij Woopra, wat dan betekent dat sommigen in elk geval wel op Vakblog zijn beland, maar anderen komen niet voor. Logisch natuurlijk maar wel leuk om even naar te kijken.
Ik zie nu ook dat waar zoeken op Vakblog me vorig jaar nog niet eens bij de eerste 10 resultaten bracht, dit nu kennelijk al de 2e in de ranking is geworden. Nog even doorbloggen dus voor die eerste plek.