Doe meer met Dropbox: over screenshots delen en Dropbox Vault

dropbox logoDropbox lijkt niet meer mee te willen doen aan de strijd om de gunst van de gebruikers als het gaat om gratis of goedkope gigabytes. Concurrenten als Google Drive en OneDrive van Microsoft bieden tegenwoordig standaard meer gratis opslagruimte en bij beide koop je voor respectievelijk 2 dollar en 2 euro per maand een extra 100GB opslagruimte waarvoor je bij Dropbox nog steeds 10 dollar betaalt. Of omgekeerd: voor die 10 dollar per maand biedt Google Drive maar liefst 1TB ruimte en diezelfde hoeveelheid krijg je bij Microsoft als je een Office 365 gebruiker bent. Niet geheel toevallig kost een Office 365 Home abonnement 10 euro per maand dus je zou ook kunnen zeggen dat je gratis Office krijgt bij je 1TB OneDrive opslagruimte.

Dropbox beschikt nu eenmaal niet over een gratis Office pakket of enorme serverparken zoals die van Google en Microsoft en richt zich vooral op de zakelijke markt. Als reguliere gebruiker heb je daar niet heel veel aan maar dat wil niet zeggen dat je niets meer hebt aan je Dropbox account met al die gratis verkregen gigabytes. Dropbox is nog steeds onovertroffen als het gaat om koppelingen die er vanuit software en andere webdiensten mee gemaakt (kunnen) worden. Zo zijn er bijvoorbeeld meerdere games die hun savegames en instellingen rechtstreeks kunnen bewaren in Dropbox zodat je op andere apparaten verder kunt spelen. Ook ondersteunen steeds meer leveranciers een directe koppeling met Dropbox voor allerlei verschillende functionaliteiten. De twee voorbeelden hieronder zijn dan ook reden genoeg om mijn Dropbox account gewoon te blijven gebruiken.

Snagit to Dropbox

Snagit is software waarmee je screenshots (en video’s) kunt maken en bewerken van alles wat er op je monitor getoond wordt. Ik gebruik het bijna dagelijks voor zowel mijn werk, mijn blog als voor het delen van afbeeldingen op de sociale netwerken. Voor dat laatste heeft Snagit een handige interne koppeling met screencast.com waar je gratis tot 2GB aan afbeeldingen en video’s kunt opslaan en delen met anderen.

Maar dat is niet heel veel opslagruimte als je regelmatig grote schermafdrukken of video’s bewaart. Daarom was ik erg blij met de toevoeging van de mogelijkheid (in Snagit 12.1) om alle gemaakte captures op te slaan in je Dropbox account.

snagit dropbox
Dropbox heeft een uitstekende ingebouwde viewer als je bestanden deelt met anderen. Zo wordt het document gewoon getoond in de browser, ongeacht of het een tekstdocument, Office document of afbeelding is, en kun je dat bestand meteen downloaden of kopiëren naar je eigen Dropbox account. In Snagit is het een kwestie van eenmalig je accountgegevens invullen (en toestemming geven dat Snagit mag schrijven in je account) en kun je vervolgens met 1 druk op de knop je afbeelding of video uploaden naar een vooraf ingestelde map in je Dropbox account. Dat bestand wordt meteen automatisch gedeeld en de Dropbox link op je klembord geplaatst zodat je het kunt plakken in een Facebook bericht, tweet of waar dan ook.

Het grote voordeel is dat je bij Dropbox meer ruimte zult hebben dan dat je bij screencast.com krijgt en dat je de geuploade bestanden natuurlijk veel beter kunt beheren in je eigen Dropbox account. Het werkt in elk geval snel en foutloos en ik zag dat je de Snagit to Dropbox plugin ook apart kunt downloaden als je de vorige versie (11) nog hebt van Snagit.

Dropbox Vault

dropbox vault feedlyDropbox Vault is een automatische backupfunctionaliteit van Feedly voor je RSS feeds. Feedly is een feedreader voor het beheren en lezen van RSS feeds die je gratis kunt gebruiken maar waar je tegen betaling ook extra functionaliteiten bij krijgt. Ook Feedly gebruik ik dagelijks en ik hoefde vorig jaar niet lang na te denken of ik een Pro abonnement wilde. Nou is Dropbox Vault niet zo’n essentiele dienst als de mogelijkheid om de inhoud van feeds te kunnen doorzoeken maar bij intensief gebruik van Feedly is een automatische backup mooi meegenomen.

dropbox vault feedly
Dropbox Vault zet je aan bij de instellingen als je een Feedly Pro gebruiker bent. Ook hier maak je eenmalig de koppeling met je Dropbox account en kun je enkele opties aan- of uitzetten. Telkens als je een feed toevoegt of verwijdert slaat Feedly meteen een OPML bestand op in je Vault map in Dropbox. Een OPML bestand is een lijst (in XML) van al je RSS feeds die je kunt gebruiken om feeds te importeren in andere feedreaders.

Nog handiger is de mogelijkheid om een automatische backup te maken van alle gemarkeerde artikelen uit je RSS feeds. Ongeacht of je dat via de Feedly site doet, de Feedly apps of één van de andere feedreaderapps die ondersteund worden door Feedly, als je een artikel markeert als favoriet of om te bewaren wordt het meteen in html of PDF opgeslagen in je Vault map.

Tot slot

Inmiddels heb ik mijn werkdocumenten, PDF’s en de meeste foto’s verplaatst naar OneDrive aangezien ik als Office 365 abonnee nu gratis 1TB opslagruimte daar heb. Maar Dropbox blijft mijns inziens de beste plek voor backups en het delen van bestanden met anderen dankzij de koppelingen met een groot aantal andere webdiensten.

Wat gebruik jij en zit jij te wachten op nog meer opslagruimte? Of wil je meer functionaliteiten?

#

Tekstverwerken in de cloud met Office Online

office online

Het heeft even geduurd maar het lijkt er op dat Microsoft wat meer grip begint te krijgen op wat ze met hun producten willen (en kunnen) nu de wereld niet meer exclusief bestaat uit pc’s en laptops. En ze niet overal meer de onbetwiste marktleider in zijn. Windows 8.1 (Update) maakt hun besturingssysteem een stuk beter op pc’s die niet voorzien zijn van een aanraakscherm, Windows Phone 8.1 begint aantrekkelijker – voor mij – te worden voor je smartphone en rond de vierde verjaardag van de iPad bracht Microsoft eindelijk hun Office apps naar de meestgebruikte tablet toe.

Maar de iPad is niet de eerste plek waar Microsoft de Office apps op uitbracht. Al in 2009 begon de ontwikkeling van de Office Web Apps waarna medio 2010 de apps officieel geïntroduceerd werden als onderdeel van SkyDrive. Bedoeld om Office documenten te maken, te bekijken en te bewerken die op Skydrive opgeslagen waren (en moesten worden). Dat waren toen zeer beperkte webversies die niet beschikten over de meeste functionaliteiten van de reguliere Office software.

Van SkyDrive en Web Apps naar OneDrive en Office Online

Microsoft is echter blijven sleutelen aan de combinatie van een opslagdienst voor bestanden en een online officepakket, ongetwijfeld met het voorbeeld van Google Drive en Docs in het achterhoofd. Zo werd SkyDrive geïntegreerd in Office 2013 en Windows 8 en kreeg het een naamsverandering naar OneDrive. Office 2013 werd niet alleen als eenmalige aankoop aangeboden maar de focus kwam te liggen op een abonnementenmodel met Office 365 waarbij je jaarlijks betaalt om Office 2013 te kunnen installeren op 1 of meerdere computers.

Ook de Office Web Apps kregen een nieuwe naam. Office Online werd twee maanden geleden de verzamelnaam voor Outlook.com, OneDrive en de voormalige Web Apps Word Online, Excel Online, PowerPoint Online en OneNote Online. De functionaliteit bleef echter wel ongewijzigd: de online apps zijn nog steeds bedoeld om in combinatie met OneDrive gebruikt te worden.

Iets minder beperkt

Zelfs gratis producten moeten voldoen aan de verwachtingen als je wil dat mensen ze gaan gebruiken en Microsoft ontwikkelt vrolijk verder aan de Office Online apps. Gisteren werden er updates aangekondigd waardoor Word Online nu eindelijk met commentaar/opmerkingen en kop- en voetteksten overweg kan en ook Excel en PowerPoint enkele functionaliteiten erbij kregen.

Omdat ik nu eenmaal veel werk met Word documenten leek het me een goede gelegenheid om eens te kijken hoe dat nu werkt als je gebruik wilt maken van Word Online en waar je tegenaan loopt als je het vergelijkt met Office 2013 (of 2010). De beste manier leek me om een iets uitgebreider document – met automatisch gegenereerde inhoudsopgave, afbeeldingen, voetnoten en paginanummering – te bewerken in beide versies.

Office Online begint in OneDrive

Wil je Word Online (of een ander onderdeel van Office Online) gebruiken, dan kan dat alleen in en via OneDrive. Je hebt in OneDrive de optie om een nieuw Word document te maken maar in dit geval heb ik een document geopend dat in OneDrive opgeslagen was. Als je op een Word document klikt in OneDrive dan opent automatisch Word Online in de leesmodus en fungeert het als een viewer voor dat document zonder dat je Office op je pc geïnstalleerd hoeft te hebben. En die viewer doet dat uitstekend want bij mij zag het document er (bijna) identiek uit als in Office 2013.

In de leesmodus kun je logischerwijs geen aanpassingen maken aan het document maar wel opmerkingen toevoegen als het document met je gedeeld is. Het is daarmee een goede optie om feedback op je Word document te vragen aan anderen zonder ze per se rechten te geven om ook het document zelf te bewerken. Je hebt zelfs de optie om het inloggen met een Microsoft account optioneel te maken waardoor ook niet-gebruikers van OneDrive kunnen meelezen.

office online

Wil je een Word document wel bewerken – en je hebt de rechten om dat te doen als het een gedeeld document is – dan heb je de keuze om dat in Word zelf te doen of in Word Online.

office online of demand
De eerste optie werkt alleen als je Office 2013 geïnstalleerd hebt op de computer waar je op werkt of als je een abonnement hebt op Office 365. In dat geval wordt Office on Demand gebruikt om een tijdelijk exemplaar van Word 2013 naar je computer te streamen die je gedurende de sessie kunt gebruiken om het document te bewerken. Je hebt dan de volledige functionaliteiten tot je beschikking en die heb je ook nog steeds nodig voor een stevig aantal handelingen in het Word document.

Want Word Online blijft toch wel beperkt in de bewerkmodus. Tekst aanpassen is geen enkel probleem en je kunt inderdaad nu kop- en voetteksten toevoegen maar de automatisch gegenereerde inhoudsopgave is niet aan te passen en in sommige tabellen lijkt de layout ineens een stuk anders te zijn dan in de leesmodus. Het meest irritante vond ik echter het ontbreken van de pagina overgangen: het document wordt als 1 groot vel getoond, vergelijkbaar met de weblayout in de reguliere Office versie. Maar hierdoor zie je dus de kop- en voetteksten niet in de bewerkmodus, net als de paginanummering, voetnoten en überhaupt wanneer je in de tekst op een volgende pagina bent beland. Dat zie je allemaal wel weer in de leesmodus maar je zult dus met enige regelmaat moeten wisselen tussen beide weergaven als je wilt zien hoe het document straks uit de printer komt.

One Office 2013 to rule them all

En dat zal Microsoft echt niet per ongeluk gedaan hebben. Word Online, en dat geldt ook voor de overige Office Online apps, is prima te gebruiken om snel enkele aanpassingen in een document te maken of het online te lezen. Maar het is overduidelijk bedoeld om te gebruiken in combinatie met de volledige en betaalde versie van Office 2013. Hoe meer je Office Online gebruikt, hoe sneller je functionaliteiten gaat willen die alleen in de volledige versie te vinden zijn. Tenminste, als je een gratis volwaardig Officepakket verwacht te krijgen met Office Online.

Als je Office Online echter ziet als een tool om (online) Office documenten te kunnen lezen en als een middel waarmee je ook uitstekend anderen kunt uitnodigen om samen te werken aan een document, dan wordt het ineens wel een stuk handiger. Zolang de eigenaar van dat document zelf maar wel beschikt over een volledige versie van Office 2013. Want dan heb je zelf alle functionaliteiten en het overzicht om het document aan te passen maar kunnen anderen – realtime en tegelijkertijd – tekstuele wijzigingen aanbrengen in het document.

En dan maakt het de belofte in de promotievideo volgens mij wel waar.

Dus?

Office Online is zeker niet een handige goedkope manier om Office documenten te gaan maken. Daarvoor wil Microsoft toch echt dat je gaat betalen voor Office 2013 of Office 365. Het is echter wel bijzonder handig als online viewer als je veel met Word, Excel of PowerPoint documenten werkt die je in dan ook nog eens in OneDrive moet hebben staan. In plaats van telkens Office 2013 moeten opstarten als je enkele documenten wilt bekijken of lezen kun je dat snel doen met de online versie. Als je samen wilt werken aan een Office document via OneDrive met anderen, dan word je volgens mij ook wel blij van de mogelijkheden die Office Online biedt zolang één persoon maar de eindredactie doet en beschikt over een volledige versie.

Wat resteert is dat je Office Online kunt gebruiken om snel een eenvoudig Word (Excel of PowerPoint) document te maken. Daarvoor heeft Microsoft zelfs de apps beschikbaar gemaakt in de Chrome Web Store zodat je Word Online, Excel Online, PowerPoint Online en OneNote Online met 1 klik kunt starten vanuit de Chrome App Launcher die je in de Chrome browser en in ChromeOS (op Chromebooks) kunt terugvinden.

chrome app launcher
Maar ik betwijfel of dat voldoende is om Office Online te laten concurreren met de andere gratis alternatieven die minder beperkingen kennen …

#

Organiseer ideeën, lijstjes en andere teksten in WorkFlowy

workflowy logoHoe fijn ik Evernote ook vind om artikelen, afbeeldingen en notities te archiveren en te kunnen doorzoeken, het is niet de plek waar ik begin met mijn aantekeningen, lijstjes, kladjes en conceptteksten maar de plek waar de definitieve versies uiteindelijk terecht komen. Natuurlijk kun je prima tekstnotities maken in Evernote maar zelf vind ik het te omslachtig om met meerdere klikken Evernote te starten, een nieuwe notitie te maken en dan vervolgens een kladtekst daar te schrijven die ik eigenlijk alleen maar schrijf omdat ik liever niet rechtstreeks een blogtekst of een reactie op een blog online tik. Het zal de eerste keer niet zijn dat een tekst of comment door een technisch probleempje spoorloos is verdwenen.

En dus tik ik bijna altijd dat soort teksten, lijstjes en kladjes offline in Kladblok (op elke Windows pc aanwezig) of in de wat uitgebreidere Notepad!. Met als grootste voordeel dat het platte tekst oplevert die zonder problemen te kopiëren en te plakken is. Het enige nadeel is dat ik die tekstbestanden nooit bewaar omdat het me ook te veel werk is om dat allemaal weer te organiseren. Wat lastig bleek te zijn toen een blogpost waar ik vorige week op reageerde werd verwijderd inclusief mijn eigen reactie.

Dankzij een tip van Calliope werd ik gewezen op WorkFlowy. Het is een online dienst die je feitelijk 1 lege pagina geeft die je het beste kunt vergelijken met een simpele wiki. Net als bij een wiki maak je heel eenvoudig subpagina’s aan door – in dit geval – nieuwe items te maken in een lijst. Je kunt de bullet, het opsommingsteken, aanklikken en daarmee naar de nieuwe subpagina gaan. Waar je weer nieuwe opsommingen kunt maken met sub-subpagina’s enzovoort.

De mogelijkheden zijn verder redelijk beperkt. Je kunt met shift-enter uit de lijst breken op een pagina en daar gewone teksten neerzetten, met de ongedocumenteerde functietoetsen control-b en control-i kun je tekst vet maken of cursief en je hebt slechts de keuze uit het standaardlettertype met of zonder schreef. Middels het menu dat je krijgt door op de bullets te klikken kun je items als completed markeren – waarmee je dus een todo lijst kunt maken in WorkFlowy – en je kunt subpagina’s en items delen met anderen om zo gezamenlijk aan een tekst of lijstje te werken.

Maar WorkFlowy werkt uitstekend als je dus ook alleen maar (klad)teksten of lijstjes wilt gebruiken zoals ik. Alles wordt automatisch opgeslagen, navigeren door alle pagina’s werkt supersnel en dankzij de prima zoekfunctie vind je alles meteen terug, ook als je even vergeten was waar je iets gelaten had. Door handmatig tags (#trefwoorden) toe te voegen aan een tekst kun je ook zelf ook nog je teksten en lijstjes goed organiseren.

workflowy

Het is handig om te beseffen dat WorkFlowy eigenlijk alleen via een browser te gebruiken is. Er is een uitstekende iOS app maar ook die is bedoeld om online te werken terwijl het wachten nog is op een Android app. Gebruik je WorkFlowy echter op een laptop die niet altijd online is dan is de Chrome (desktop) app een aanrader aangezien deze als enige de mogelijkheid heeft om offline te werken.

Offline werken met WorkFlowy is wel één van de geplande functionaliteiten die in de toekomst aan de betaalde variant wordt toegevoegd. Deze WorkFlowy+ of Pro versie kent o.a. een onbeperkt aantal bewerkingen die je kunt doen (in de gratis versie ben je beperkt tot 500 items en/of lijsten per maand), je kunt automatisch een dagelijkse backup uitvoeren naar een Dropbox account en je krijgt meer themes en lettertypes tot je beschikking. Vergelijkbaar met Dropbox kun je ook referral links sturen naar anderen toe waarbij zowel jezelf als de ontvanger maandelijks 250 extra lijsten en items kunnen aanmaken als die andere ook een account aanmaakt. Alle linkjes in deze blogpost naar WorkFlowy zijn referral links overigens.

Als je ook vaak gebruik maakt van Kladblok om snel wat aantekeningen te maken of andere tekstjes op te schrijven, dan is WorkFlowy zeker het proberen waard. Met de gratis versie zou je prima uit de voeten moeten kunnen als je het niet dagelijks gebruikt en mocht je per se meer willen, dan is $4,95 per maand een niet al te hoog bedrag. De overige betaalde functies voegen wat mij betreft niet al te veel toe – in de gratis versie kun je ook een backup maken door alle teksten in 1 keer te kopiëren en te plakken en persoonlijk zit ik niet te wachten op kleurtjes en meer lettertypen – maar dat is natuurlijk geen reden om te klagen. Alles wat je echt nodig hebt voor een dergelijke dienst zit al in de gratis versie.

Lees verder: Blogtip: WorkfFlowy via Inktspatten.nl // de privacy verklaring van WorkFlowy // maak een account aan via mijn referral link en krijg 250 extra items per maand

#

Netflix zonder restricties gebruiken met behulp van een DNS-dienst

dns-dienstHoewel het natuurlijk prettig is dat streaming video- en muziekdiensten zoals o.a. Netflix, Spotify en Crunchyroll ook in Nederland beschikbaar zijn, hou je wel het probleem dat het aanbod binnen die diensten stevig verschilt van land tot land. Crunchyroll – een Amerikaanse site die animeseries streamt naar abonnees – heeft bijvoorbeeld licentie-overeenkomsten voor een groot deel van alle series die in Japan worden uitgezonden maar lang niet alles is beschikbaar voor Europese gebruikers.

Hetzelfde geldt in nog sterkere mate voor Netflix. De Nederlandse versie heeft weliswaar zelf ook exclusieve Nederlandstalige content maar moet het doen zonder tientallen tv series en films die wel te vinden zijn in de catalogus van de Amerikaanse Netflix. Dat heeft te maken met complexe afspraken, rechten en vooral het feit dat dit soort afspraken per regio/land gemaakt worden. Daarom zijn (o.a.) diverse Marvel films maar ook alle Star Trek series, The West Wing en recente series als Psych en Supernatural wel te vinden in de Amerikaanse Netflix maar niet in de Nederlandse.

Dit soort restricties – in Nederland zie je een ander aanbod van titels dan in Amerika, Engeland of Canada – worden niet via je account afgedwongen maar op basis van de plek op de wereld waar je apparaat zich bevindt waarmee je die dienst raadpleegt. Als ik morgen in een vliegtuig stap naar Engeland toe en daar online zou gaan met mijn iPad, dan krijg ik in de Netflix app het aanbod te zien van Netflix UK. En heb ik pech gehad als ik toevallig iets Nederlandstalig zou willen zien. Hetzelfde met Crunchyroll: als ik in Amerika zou zijn kreeg ik met mijn account simpelweg meer aanbod van series.

Digitaal reizen

Nou zou een vliegreis wel een erg duur grapje worden om tv series te bekijken die je in Nederland niet kunt zien natuurlijk. Gelukkig kun je ook gebruik maken van andere mogelijkheden om het te doen lijken alsof je je in een ander land bevindt online. Het ‘zwaarste’ middel is om je pc of apparaat onderdeel te laten uitmaken van een server die zich in het land bevindt waar je ook toegang tot de dienst van wilt. Dat kan met een (commerciële) VPN-dienst die wereldwijd servers heeft staan en waar je als betalend gebruiker jouw pc of tablet aan kunt koppelen.

Het voordeel van een VPN-dienst is dat het voor alle sites en diensten werkt waar de toegang in Nederland beperkt of aangepast is. Je krijgt een ander IP-adres en voor zover het internet het kan ‘zien’ staat jouw pc in de buurt van de server waarmee je verbonden bent. Er zijn echter ook nadelen. Je apparaat maakt letterlijk onderdeel uit van een ander netwerk en daar zit je gegarandeerd niet alleen op. Het betekent dat je in plaats van je eigen internetsnelheid het moet doen met de snelheid van de server. Een snelheid die ook nog eens verdeeld wordt onder alle gebruikers en die er niet beter op wordt als die streaming video van een Amerikaanse server naar jouw apparaat in Nederland moet doorsturen. Een goed voorbeeld is als je alleen toegang via je browser wilt en gebruik maakt van plugins/extensions zoals Hola en Mediahint om toegang te krijgen tot de volledige content. Deze maken gebruik van gratis VPN servers en zijn vaak erg traag.

Een budgetvlucht naar je streaming content

Een betere optie is een DNS-dienst. DNS staat voor Domain Name System en het is een (vitaal) systeem van het internet. DNS is feitelijk het telefoonboek van het internet want het vertaalt domeinnamen (en daarmee alle URL’s) naar de feitelijke IP-adressen van de servers waar de sites op draaien. Als je ‘rsnijders.info’ in een browser tikt zorgt DNS ervoor dat je naar de server van mijn webhost wordt verwezen waar ik mijn domein laat hosten.

Dat doet een DNS niet met 1 groot adresboek op 1 server. Het DNS systeem bestaat uit (honderden) duizenden servers die bij grote internationale organisaties staan (verantwoordelijk voor de top-level domeinen) maar ook bij de lokale providers wereldwijd. Samen vormen ze het DNS systeem en maak je in de praktijk gebruik van de DNS server van je eigen internetprovider om te kunnen internetten zonder dat je alle IP-adressen hoeft te onthouden. Die DNS server verwijst zelf weer door naar andere DNS servers om er achter te komen wat het correcte IP-adres is. DNS servers die informatie hebben en meegeven over de locatie waar jij je bevindt.

Als je dus op een DNS server de instellingen zo aanpast dat alle verzoeken naar netflix.com of crunchyroll.com afkomstig lijken te zijn uit bijvoorbeeld Amerika, dan zul je dus de Amerikaanse versie te zien krijgen ongeacht waar je je ook bevindt. En dat is nou precies wat commerciële aanbieders met een eigen DNS-dienst doen: een netwerk van servers plaatsen die zich zo dicht mogelijk bij hun klanten bevinden en waar je dan gebruik van kunt maken om met behoud van je eigen internetsnelheid toegang te krijgen tot webdiensten die normaliter niet (of beperkt) toegankelijk zijn in je land.

Er zijn gratis mogelijkheden, zoals Netflix Fixer die DNS servers inventariseert die toegang geven tot de Netflix US versie, maar die werken lang niet altijd en bieden weinig mogelijkheden. Er zijn echter ook diverse commerciële DNS-diensten die voor een vast bedrag per maand toegang bieden tot hun servers. Ik heb er twee getest de afgelopen weken, Unblock us en UnoDNS.

Unblock us

dns-dienst unblock us

Alle DNS-diensten werken feitelijk eigenlijk hetzelfde. Ze hebben diverse servers over de hele wereld staan en je betaalt een vast bedrag per maand om toegang tot die servers te krijgen. Je wijzigt de standaard DNS instellingen op je router, pc, console, Apple TV, iOS/Android apparaat (enz) en daarmee krijg je bij een aantal webdiensten toegang alsof je uit het land van origine komt. Zoals de BBC iPlayer in Engeland maar dus ook Netflix, Hulu, Spotify en Pandora in Amerika. Je kunt een week gratis proberen vanaf de voorpagina van Unblock us met alleen je mailadres waarbij je pas een wachtwoord (en creditcardgegevens) hoeft op te geven op het moment dat je daadwerkelijk een abonnement afsluit.

Dit kan zo eenvoudig aangezien de herkenning door Unblock us gebeurt op basis van je eigen IP-adres. Je activeert het via een laptop, pc of tablet en vanaf dat moment kun je vanaf je eigen netwerk elk apparaat configureren met de nieuwe DNS-instellingen die toegang geven tot de DNS-dienst. Of als je alle apparaten in 1 keer wilt doen vanaf de router zelf aangezien de router de DNS-instellingen doorgeeft aan alle daarop aangesloten apparaten. Dat laatste heb ik overigens zelf niet gedaan omdat ik daarmee de optie behield om de Amerikaanse Netflix te bekijken via de Apple TV terwijl ik de Nederlandse Netflix via de PS3 kan kijken. De kinderen vinden de Nederlandse stemmen wel zo fijn bij de tekenfilms namelijk.

Over Netflix gesproken, daar legt Unblock us wel de nadruk op. Via hun website kun je namelijk ook gebruik maken van hun Netflix Switcher. Met een eenvoudig pulldown menu kies je hierbij welke Netflix toegankelijk gemaakt wordt op het moment dat jij naar de Netflix site of app gaat op een apparaat met de Unblock us DNS-instellingen. Via de Apple TV kon ik op die manier moeiteloos wisselen tussen o.a. de Amerikaanse, Canadese, Ierse, Britse en Nederlandse Netflix en dat werkte al net zo probleemloos op de Kobo Arc. Bij die laatste verloor ik wel de toegang tot Uitzending Gemist aangezien ik er even niet aan gedacht had dat ook daar een geografische restrictie op zat maar goed, ik vind Netflix leuker :)

Unblock us werkt uitstekend als DNS-dienst. De toegang tot Netflix werkte zonder haperen en ook de Crunchyroll app bracht me op de Apple TV naar het volledige aanbod van series. De website legt met screenshots en filmpjes uit hoe je (bijna) elk apparaat kunt instellen en ook al zou er echt eens gekeken moeten worden naar hoe de overige informatie gepresenteerd wordt, iedereen zou binnen 5 minuten aan het kijken kunnen zijn naar de Netflix series die je in Nederland normaliter niet te zien krijgt.

De ‘nadelen’ hebben vooral te maken met de aard van de dienst zelf. Allereerst betaal je 5 dollar per maand om gebruik te maken van Unblock us. Dat is niet bijzonder veel maar goed, je betaalt het wel bovenop de abonnementskosten van Netflix natuurlijk (en Crunchyroll in mijn geval). Ook al kun je er diverse webdiensten mee toegankelijk maken, de kans is groot dat je het alleen voor Netflix doet en dan is feitelijk dat abonnement ruim 3,50 euro duurder geworden. Ten tweede word je dus geautoriseerd vanaf het IP-adres van je thuisnetwerk. Heb je meerdere netwerken thuis of wil je Unblock.us gebruiken als je bij vrienden, op je werk of in een hotel zit dan kan dat wel maar moet je je eerst weer autoriseren via de website. Om dat vervolgens opnieuw te doen als je weer thuis bent.

Wil je echter per se het maximale halen uit je Netflix (of Crunchyroll) abonnement, dan is dit echter wel het ongemak en de additionele kosten waard.

UnoDNS (UnoTelly)

dns-dienst unodns

UnoDNS geeft je zelfs 8 dagen de tijd om de DNS-dienst gratis uit te proberen. Hoewel ook bij UnoDNS de basis is dat je een DNS server in de buurt kunt gebruiken, heb je bij UnoDNS de keuze welke server dat is. Dat komt omdat ze gebruik maken van reguliere servers en wat ze zelf Dynamo servers noemen. Die laatste maken additionele instellingen mogelijk waarbij je voor Netflix kunt wisselen tussen de tien verschillende versies maar ook voor andere diensten (beperkt) kunt kiezen wat je precies te zien krijgt daar. Door reguliere servers en Dynamo servers te mixen kun je bijvoorbeeld binnen één netwerk met je iPad naar Netflix US terwijl je op je Android telefoon naar Netflix UK gaat.

Ook bij UnoDNS vind je uitgebreide instructies voor een groot aantal apparaten om de DNS-instellingen aan te passen. De site is een beetje verwarrend omdat niet meteen duidelijk wordt dat voor de Support een apart inlogaccount nodig is. Desondanks heeft UnoDNS wel een groot voordeel t.o.v. andere DNS-diensten want je kunt hier meerdere geautoriseerde netwerken opgeven. Heb je dus twee netwerken thuis, of wil je bij familie of op werk gebruik maken van UnoDNS, dan kun je meerdere netwerken instellen en hoef je je niet telkens opnieuw te autoriseren zoals bij Unblock us.

UnoDNS werkte ook uitstekend voor mij op de Apple TV met zowel Netflix als Crunchyroll. De dichtstbijzijnde server in Duitsland bleek ook een Dynamo server te zijn en ik kon moeiteloos schakelen tussen de verschillende Netflixregio’s via de site. Een Ierse server werkte echter om onverklaarbare reden niet maar ik heb niet gekeken of dat structureel was. UnoDNS kost $4,95 per maand hoewel je ook voor 3, 6, en 12 maanden tegelijk een abonnement kunt afsluiten waarmee je per maand dan iets goedkoper uit bent. Er is ook een extra pakket beschikbaar waarbij je een VPN abonnement erbij hebt voor sites die niet ondersteund worden in de DNS-dienst.

Of je er het geld voor over hebt om de video- en muziekdiensten te kunnen gebruiken met alles wat ze in hun thuisland te bieden hebben, moet je zelf bepalen. Het is wel prettig dat het tenminste nog een keuze is, ook al blijft het wel irritant dat je met hetzelfde betaalde Netflixabonnement in Nederland veel minder tv series en films kunt kijken dan in Amerika. Laat staan dat je extra moet betalen om een kunstmatige restrictie te omzeilen. Voor die 5 dollar per maand krijg je echter wel een hoop terug als je regelmatig gebruik maakt van Netflix, BBC iPlayer of één van de andere ondersteunde diensten. Wil je dat alleen thuis doen dan is Unblock us een aanrader gezien het gemak van het niet eens hoeven te kiezen van een DNS server en de Netflix Switcher op de voorpagina van de site. Heb je zoals ik meerdere netwerken thuis of wil je ook op andere plekken gaan kijken, dan is UnoDNS mijns inziens de betere keus.

@foto: empirical_perception via Flickr Creative Commons

#

Bestandsbeheer in de cloud: waar had ik die bestanden ook alweer gelaten?

bestandsbeheer
Vandaag zette Microsoft de schakelaar om en is de introductie van OneDrive een feit. Geen echte introductie natuurlijk want het is de oude vertrouwde Skydrive die Microsoft noodgedwongen moest hernoemen na het verliezen van een rechtszaak tegen het Britse BSkyB. One place for everything in your life is de slogan die erbij hoort en Microsoft doet zijn uiterste best om van de nood een deugd te maken. De integratie met de Office Web Apps wordt benadrukt – erg handig om via de browser aanpassingen aan een Word, Excel of Powerpoint document te maken – en als je gebruiker bent van Office 365 dan kun je nu ook realtime samenwerken in één document. Net zoals je dat in Google Drive ook al kon.
onedrive bestandsbeheerDaar houdt het afkijken bij de concurrentie niet op want ook OneDrive introduceert nu de mogelijkheid om automatisch een Camera-album aan te maken waarin alle foto’s van je Android toestel gekopieerd worden (voor Windows Phone en iOS kon dat al). Inmiddels knokken zowel de Google+ app, de OneDrive en de Dropbox app om het privilege de kiekjes van mijn telefoon te mogen uploaden naar de cloud toe. En over Dropbox gesproken, daar gaat OneDrive nu nog aggressiever achteraan. Niet alleen door een bonus van 3GB te geven als je de fotobackup functie gebruikt maar ook door een met Dropbox vergelijkbaar systeem van referrals toe te voegen. Gebruikers worden aangemoedigd middels een link nieuwe gebruikers binnen te halen en krijgen daar zelf 500MB per nieuwe gebruiker voor tot een maximum van 5GB.

Nu probeer ik ondanks dat promopraatje hierboven niemand OneDrive aan te praten maar lijkt de strijd wel behoorlijk losgebarsten te zijn tussen een groot aantal diensten die gratis en betaald opslagruimte bieden voor al je documenten. Behalve bij OneDrive heb ik accounts bij Google Drive, Dropbox en Box.net maar krijg ik ook af en toe linkjes doorgestuurd via SugarSync, Mega en Copy. Allemaal diensten die inmiddels min of meer hetzelfde leveren: gratis opslagruimte, het synchroniseren van documenten tussen apparaten en natuurlijk een verdienmodel dat je moet overhalen een betaald account te nemen voor nog meer opslagruimte.

Bestandsbeheer

Het nadeel van al die gratis diensten is dat je al snel geneigd bent van meerdere gebruik te gaan maken. 25GB hier, 15GB daar, nog eens 50GB bij een andere. Het tikt lekker aan maar je hebt dan wel je documenten, foto’s en andere bestanden op verschillende plekken staan. Het kan zijn dat je dat helemaal geen probleem vindt maar zelf vind ik het wel lastig om te moeten onthouden waar ik nou ook al weer wat had neergezet.

Als je niet al te veel bestanden hebt kun je er voor kiezen om er slechts eentje te gebruiken waarbij de hoeveelheid opslagruimte niet altijd de doorslaggevende factor hoeft te zijn. Als je een Windows Phone of Windows 8 gebruiker bent dan is OneDrive bijna niet te vermijden bijvoorbeeld. Hetzelfde geldt voor Google Drive als je een Google account hebt en wie heeft dat tegenwoordig nou niet? Het is goed opletten welke functionaliteiten en koppelingen met andere apps voor jou het handigste zijn.

Zelf heb ik ervoor gekozen om te betalen voor één van die diensten. Ik heb een betaald Dropbox account waar ik voldoende ruimte heb voor al mijn bestanden. Daar staan o.a. mijn backups, mijn ebooks, mijn foto’s en alle werkgerelateerde bestanden. In een netjes georganiseerde mappenstructuur. Handig want er zijn bijzonder veel webtoepassingen en apps die overweg kunnen met Dropbox en op die manier heb ik echt overal mijn bestanden bij de hand. Google Drive gebruik ik alleen voor de met mij gedeelde bestanden en Google spreadsheets terwijl ik Box alleen gebruik als een archief van bestanden die ik niet meer nodig heb maar (nog) niet wil verwijderen.

Maar hoewel ik daardoor uitstekend mijn bestanden kan terugvinden knaagt het wel een beetje. Want Dropbox is weliswaar de oudste dienst voor het synchroniseren en opslaan van bestanden, de concurrentie doet nu dus hetzelfde voor minder geld. Zowel Google Drive als OneDrive zijn ongeveer de helft goedkoper en zeker sinds ik zelf Windows 8 en Office 365 gebruiker ben maak ik automatisch ook meer gebruik van Skydrive/OneDrive. Langzaam staan daar meer en meer werkbestanden want tja, juist voor werk gebruik ik regelmatig Office en dan is OneDrive wel zo makkelijk om zelfs onderweg nog documenten te kunnen bewerken.

Oftewel, misschien dat ik toch nog weer wat ga schuiven met mijn bestanden tussen de verschillende diensten.

En hoe doen jullie het? Gaan je bestanden de cloud in of heb je een broekzak vol USB sticks? Hoeveel en welke diensten gebruiken jullie voor het opslaan van je bestanden? En hoe houd je bij waar en wat je opgeslagen hebt als je er meerdere gebruikt? Betaal je er voor?

Ik ben nieuwsgierig :)

#

Pinterest borden volgen via RSS

pinterest rss
Of Pinterest na ruim twee jaar echt een belangrijke speler is geworden zou ik je niet kunnen vertellen. Ik maak er zelf nauwelijks gebruik van en kom ook niet vaak via andere wegen terecht op Pinterest borden van anderen. Ik had eigenlijk verwacht dat ik Pinterest met enige regelmaat in het nieuws had gezien aangezien het qua auteursrechten nog best schimmig blijft. Maar dat blijkt erg mee te vallen als ik nu even google op nieuwsberichten van de laatste jaren waarin ze genoemd worden.

Er zijn, behalve de tientallen miljoenen particuliere gebruikers, echter ook een half miljoen zakelijke gebruikers te vinden op Pinterest. Dat betekent dat er veel bedrijven te vinden zijn die ook via Pinterest nieuws verspreiden en die specifieke doelgroep proberen te bereiken die daar actief is. Vrouwen als je de statistieken mag geloven.

Maar goed, afgelopen week werd ik verwezen naar een bord van Kobo waarop ze af en toe kortingscodes voor hun ebooks zetten. Gelukkig had ik mijn inloggegevens nog bewaard maar was ik niet van plan om dagelijks of wekelijks in te gaan loggen om te kijken of er wat nieuws verschenen. Dat is nou precies de reden waarom ik gebruik maak van RSS feeds. Ondanks het feit dat Pinterest zelf op hun site nergens verwijst naar RSS feeds voor gebruikers of borden, zijn ze er wel degelijk. Niet met een handig zichtbare knop maar wel als je een beetje gaat sleutelen aan de URL’s.

Pinterest gebruikers volgen via RSS
De profielpagina’s van Pinterest gebruikers hebben eenvoudige URL’s die bestaan uit de sitenaam en de gebruikernaam. In mijn geval is dat http://www.pinterest.com/rsnijders. Voeg daar nog een backslash aan toe gevolgd door feed.rss en je krijgt de RSS feed waarmee je alle nieuwe pins te zien krijgt van me. De URL wordt dan http://www.pinterest.com/rsnijders/feed.rss. Het is wel een slecht voorbeeld want je kunt nog lang wachten vrees ik voordat je iets nieuws in je feedreader te zien krijgt.

Een Pinterest bord volgen via RSS
Heb je, net als ik, enkele interessante borden gevonden die je liever via RSS wilt volgen dan via Pinterest zelf, dan kun je ook die URL’s iets aanpassen om de RSS feed te krijgen. Het bord van Kobo met de kortingscodes kun je vinden op http://www.pinterest.com/KoboBooks/kobo-deals-coupons/. Hier moet je de backslash aan het einde juist weghalen en .rss toevoegen waarmee de feedURL http://www.pinterest.com/KoboBooks/kobo-deals-coupons.rss wordt.

Toevoegen van de RSS feeds aan Feedly
Als je ook Feedly gebruikt om al je RSS feeds in te lezen dan kun je eenvoudig nieuwe feeds toevoegen. Als je veel gebruik maakt van RSS feeds dan is de RSS Subscription Extension (voor Chrome) erg handig om ze snel toe te voegen aan Feedly maar het kan natuurlijk ook rechtstreeks in Feedly.

pinterest rss add to feedlyDaarvoor kun je linksbovenaan in Feedly klikken op +Add Content en in de zoekbalk de volledige URL van de Pinterest RSS feed intikken (of plakken). Bij reguliere sites of blogs is Feedly slim genoeg om de feed te vinden als je alleen de URL van de site of blog opgeeft maar met RSS feeds voor Pinterest werkt die truc niet als je gaat zoeken op de URL’s van gebruikers of borden.

Op die manier zie je vanzelf nieuwe pins opduiken in de feed(s) en hoef je niet meer handmatig te controleren wat er allemaal nieuw is op de Pinterest site. Met bijkomend voordeel dat pins zelfs bewaard blijven in Feedly als een gebruiker ze weer verwijdert van zijn of haar bord.

#

Foto’s van Flickr embedden op je blog


Foto’s van Flickr embedden op je site of blog kon al geruime tijd maar afgelopen week veranderde Flickr de wijze waarop dit werkte. Voorheen kon je een HTML code bij publieke foto’s kopieren en die op je eigen site gebruiken waarbij je puur en alleen de foto te zien kreeg. Je moest als site-eigenaar of blogger zelf zorgen voor een goede naamsvermelding en behalve dat de foto natuurlijk bij Flickr gehost werd zag je verder nauwelijks dat het om een foto van Flickr ging.

Het feit dat concurrerende webdiensten (Twitter, Instagram, Facebook en Vine) al tijden interactieve embeds van hun content aanbieden zal zeker een rol gespeeld hebben bij de wijzigingen die Flickr doorgevoerd heeft. Als je nu een foto van Flickr wilt embedden op je site dan krijg je daar via een mouse-over automatisch de naamsvermelding bij. Je kunt het uitproberen op de foto die hierboven staat. Het interactieve deel bestaat er uit dat je meteen de foto als favoriet kunt markeren (mits je als lezer ingelogd bent op Flickr), je de foto beeldvullend kunt maken en je verder kunt bladeren in de set waartoe de foto behoort.

Met dat laatste ben ik niet zo blij. Het is goed dat de naamsvermelding met de nieuwe embedcode automatisch goed geregeld is – zeker bij alle foto’s met een Creative Commons licentie – en ik gun de maker ook zeker de statistieken zodat die weet *dat* zijn of haar foto’s elders gebruikt worden maar als blogger kies ik die foto omdat ik die vind passen bij mijn tekst. Dat de lezer van mijn blogpost dan met 1 klik andere foto’s uit de set van de fotograaf te zien krijgt op *mijn* blog vind ik niet zo geslaagd. Helemaal als die andere foto’s totaal niet relevant zijn zoals ook bij bovenstaand voorbeeld. Ik wil recht doen aan de CC-licentie maar niet meteen een showcase op mijn eigen blog creëren voor Flickr en de fotograaf in kwestie. Ik zie mezelf die nieuwe embedcode dan ook niet gebruiken voor toekomstige blogposts.

Maar mocht je wel foto’s van Flickr willen embedden dan moet je ook nog even goed opletten op de site van Flickr. De embedmogelijkheid werkt op verschillende manieren, afhankelijk van of je de nieuwe photo experience beta ingeschakeld hebt of niet.

De ‘oude’ manier
flickr embedden oud

Als je de reguliere interface hebt van Flickr dan is er niet veel veranderd. Onderaan de foto vind je de Share knop waarmee er een menu tevoorschijn komt. Als je Grab the HTML/BBCode openklapt zie je de nieuwe embedcode en kun je kiezen voor een aantal formaten om de foto mee te embedden op je site of blog. Let op dat de oude HTML code hier nog steeds te vinden is waarmee je op de oude manier foto’s kunt embedden zonder dat je die interactiviteit krijgt.

De nieuwe manier
flickr embedden nieuw
Heb je de nieuwe beta interface dan vind je de Share knop niet meer onder de foto’s maar in de rechterzijbalk samen met alle andere informatie en opties. Als je klikt op die knop dan komt er ook een nieuw menu tevoorschijn voor delen naar de sociale netwerken. Als je vervolgens klikt op het < /> teken krijg je de nieuwe embedcode te zien inclusief pulldown menu voor de verschillende formaten. Hier ontbreekt echter de oude HTMLcode en ook lijken er andere restricties te gelden tav het delen. Voor de foto bovenaan kreeg ik wel de embedcode in de oude interface maar kreeg ik een melding dat delen via embedden niet mogelijk was.

Wel of niet embedden?
Dat Flickr nu meer werk maakt van embedden is een goede ontwikkeling. Ze leggen veel nadruk op het delen van gemaakte foto’s onder een Creative Commons licentie en het werd echt tijd dat de essentiële naamsvermelding automatisch geregeld wordt als je een foto van Flickr gebruikt. Ook kunnen de makers van elders gebruikte foto’s in hun statistieken hiermee nu zien hoe populair hun foto’s buiten Flickr zijn en dat ‘beloont’ alleen maar het meegeven van zo’n CC-licentie.

Maar dat automatisch bladeren door meerdere foto’s als de door jou geselecteerde foto onderdeel uitmaakt van een set vind ik persoonlijk een stevig minpunt. Natuurlijk zitten lang niet alle foto’s in een set maar ik ga niet de moeite doen om een foto op te sporen die niet tot een set behoort ter illustratie van een blogpost.

Mocht je dit echter geen probleem vinden dan is embedden van foto’s definitief handiger en sneller dan foto’s van Flickr te downloaden en vervolgens weer te uploaden naar je eigen site. Het bespaart niet alleen ruimte – ik merk echt wel bij het maken van backups dat ik meer dan 1000 blogposts met foto’s heb – maar je gaat ook automatisch correct om met de auteursrechten van de makers van die foto’s.

En dat is toch wel iets om over na te denken.

#

Pagina 1 of 11123...Laatste »
  • © 2006- 2014 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top