Archive for the 'In de cloud' category

De bibliotheek dichtbij in je Google tekstverwerker

17/05/2012 om 8:58 Geplaatst door in In de cloud, Web 2.0

Vroeger. Ja, toen ik mijn hbo studie deed in de eerste helft van de jaren 90. Ik schreef mijn verslagen in WordPerfect 5.1 nadat ik uren in de bibliotheek had doorgebracht om alle informatie bij elkaar te sprokkelen die ik kon vinden. Veel kopietjes van artikelen en soms maakte ik kaartjes waar ik verwijzingen op noteerde zodat ik die kon opnemen in het verslag. He, je zat nu eenmaal op de bibliotheekopleiding natuurlijk.

Internet veranderde dat allemaal enorm. Je kunt alle informatie vinden vanaf je pc, tablet en zelfs telefoon die je maar nodig hebt en de kopietjes en kaartjes zijn vervangen door aantekening in mijn Dropbox, social bookmarking en tools als Evernote. Het basisproces echter dat ik vooraf alle informatie en linkjes verzamel blijft ongewijzigd. Voor blogposts bijvoorbeeld zoek ik eerst alles bij elkaar in mijn browser en tijdens het tikken van ook deze tekst staan er 5 tot 10 tabbladen open waar ik gebruik van maak tijdens het componeren van de blogpost.

Google heeft een nieuwe functionaliteit toegevoegd aan Google Docs Drive waar ik 20 jaar geleden, als student, heel erg blij van was geworden en die mijn werkwijze, inmiddels behoorlijk ingesleten, waarschijnlijk behoorlijk veranderd zou hebben. De bibliotheek waar ik naar toe ging -en nog steeds naar toe ga dus- zit nu in je document zelf. De Google zoekfunctionaliteiten opgenomen in de Google tekstverwerker. Een heel logische stap eigenlijk als je er over nadenkt en bizar achteraf dat het er al jaren geleden niet in zat.

In een Google document open je onder Tools de Research kolom in het menu. In die rechterkolom kun je vervolgens zoeken op (standaard) alles wat je normaliter in Google kunt vinden maar ook specifiek op afbeeldingen en citaten. Je hoeft niet eens per se een zoekterm in te geven want als je een woord of zin selecteert uit je document, dan kun je die met een rechtermuisklik ook meteen als zoekterm opgeven.

Het selecteren van een woord of zin en rechtsklikken is ook zinniger want je wilt wat met de informatie die gevonden wordt in de Research kolom natuurlijk. Bij de gevonden resultaten krijg je mogelijkheid om een preview te doen, waarbij de site als thumbnail getoond wordt zodat je kunt beoordelen of het ook een relevante site is. Insert link maakt een hyperlink van het geselecteerde in je document naar de site toe die je gevonden hebt terwijl Cite een voetnoot toevoegt achter het geselecteerde met daarin een referentie naar de gevonden site. Helaas is bij die laatste optie het volgens mij niet mogelijk om de gebruikte standaard voor citaties aan te passen.

Een hele handige nieuwe functionaliteit die me weliswaar niet verleidt om afscheid te nemen van Word 2010, tekstbestandjes in Dropbox en Evernote maar die er wel voor zal zorgen dat ik Google Drive niet alleen maar gebruik voor opslaan en bewaren van documenten.

#

11 reacties

Betaalbare software in de cloud

07/05/2012 om 12:26 Geplaatst door in In de cloud, Software

In een tijdperk waarin apps enkele euro’s kosten (en dure varianten rond een tientje) en ook voor de pc en Mac veel opensource (gratis te gebruiken) software voor handen is moet je toch wat als leverancier van zo’n beetje de duurste software. Tenminste, ik stel me zo voor dat er bij Adobe toch wel wat vergaderingen gespendeerd zijn aan het onderwerp van het prijsmodel van de nieuwste versie van al hun software, de CS 6 Suite. Alle voorgaande versies hadden prijskaartjes die, afhankelijk van het pakket, varieerden tussen de 1000 en 2500 dollar, wat het meteen ver buiten het bereik van de gemiddelde consument bracht. Met student/teacher licenties maak je dat, ook in Nederland, iets betaalbaarder voor het onderwijs maar in het bedrijfsleven moe(s)t er elk jaar toch flink betaald worden om bij te blijven met Adobe’s software.

CS6 is vandaag officieel beschikbaar maar Adobe heeft nu ook de cloud omarmt en een software-as-a-service dienst aangekondigd, Creative Cloud, die per 11 mei beschikbaar is. Deze dienst is gebaseerd op een abonnementenstructuur en maakt alle Adobe software beschikbaar voor een vast bedrag per maand. Alle pakketten kunnen gedownload en geïnstalleerd worden zolang je het abonnement hebt. Het is nog even de vraag hoe deze dienst precies gaat werken en welke beperkingen hier eventueel aan zitten maar voor 50 dollar per maand (als je een jaarabonnement neemt) beschik je dan wel over alle Adobe CS6 software. Als volgend jaar CS7 uitkomt kun je waarschijnlijk gewoon updaten binnen hetzelfde abonnement en hoef je niet weer te betalen voor een upgrade.

Hoewel ik zelf geen gebruiker ben van Adobe CS software (ik heb CS5 ongebruikt in een bureaula liggen), is het wel een goede ontwikkeling om software ook via dit soort constructies te kunnen afnemen. Het moet dan wel software zijn waar je zowel prijsvoordeel als ook gebruiksvoordeel mee kunt behalen door het op deze manier te kopen maar het voorkomt extra betalen bij jaarlijke upgrades en kan in het voorbeeld van Adobe ook flink kostenbesparend werken tov aanschaf van software op een dvd’tje.

Toch?

#

Nog geen reacties

Usb-sticks in de cloud

25/04/2012 om 12:43 Geplaatst door in In de cloud

Wie had het een paar jaar geleden kunnen bedenken? Dat opslaan, bewaren en synchroniseren van bestanden in de cloud zo normaal zou worden? Jarenlang was het al bijzonder dat je webmail had waar je dan 10 MB ruimte kreeg en waar je op al je pc’s dan bij je mail kon. Nu zijn er zoveel diensten die het mogelijk maken om vele gigabytes aan bestanden online te bewaren dat je door de bomen zowat het bos niet meer ziet. Het doet me denken aan mijn usb-sticks. Allemaal verschillende groottes, vaak gebruikt voor verschillende dingen en ook daar vergat ik telkens op welke usb-stick ik nou welke bestanden had neergezet.

Met de lancering van de nieuwe Skydrive mogelijkheden en de overgang van Google Docs naar Google Drive lees je veel vergelijkingen tussen zowel de beide diensten als de bestaande alternatieven en concurrenten. Daar gaat het vooral om de functies die ze aanbieden en de hoeveelheid opslag die ze gratis, danwel betaald leveren. Daar let ik natuurlijk zelf ook wel op maar ik wil even stil staan bij mijn gebruik er van, hoe prettig ze wel of niet voor mij werken.

Ik ben een groot fan van Dropbox. Het hele idee dat je eenvoudigweg een complete mappenstructuur met bestanden op je pc hebt staan en dat deze via Dropbox gesynchroniseerd worden met dezelfde mappenstructuur met bestanden op 1 van mijn andere pc’s was alles wat ik nodig had om over te stappen. Niets geen gehannes meer met usb-sticks waar ik dagelijks mijn werkbestanden op moest bewaren om ze ook op mijn pc thuis te krijgen. Niets geen onzekerheid meer over backuppen want niet alleen stonden er versies online, ook op de pc’s waartussen gesynchroniseerd werd stonden de bestanden. En die kon ik meenemen in de reguliere backups.

Ik gebruik Dropbox dagelijks om mijn bestanden te synchroniseren en overal beschikbaar te hebben. Ik heb vorig jaar een betaald account genomen wat me, inclusief de extra ruimte door referrals, bijna 81 GB ruimte geeft. Ruim voldoende voor mijn werkdocumenten, foto’s, ebooks en backups van belangrijke bestanden. Het voordeel van Dropbox is dat ook veel andere webdiensten en apps op iOS en Android het ondersteunen waardoor ik op mijn laptop, tablets en telefoon maximaal gebruik kan maken van het gemak.

Box is een apart verhaal. Zij timmer(d)en hard aan de weg en boden vorig jaar de mogelijkheid om gratis een 50GB account te krijgen als je hun app voor iOS of Android ook gebruikte. Beperking is wel dat de maximale grootte van 1 bestand slechts 100MB kan zijn maar zelfs dan nog leent het zich uitstekend voor het archiveren en bewaren van bestanden die ik niet vaak gebruik. Ik sla daar vooral PDF’s op van boeken, tijdschriften en artikelen die niet (meer) op mijn leeslijst staan. Box beschikt niet over de mogelijkheid van synchroniseren maar dat geeft dus niet want ik vind het geen probleem om de PDF’s te uploaden via hun website.

Nu zijn Skydrive en Google Drive er bij gekomen. Bij beide beschik ik nu over 25 GB maar hoewel ze natuurlijk concurreren met Dropbox merk ik dat ik niet erg in de verleiding ben over te stappen. De Office Web Apps en Google Docs functionaliteiten van maken van en samenwerken in documenten gebruik ik relatief weinig. Ze werken prima nu om bestanden te synchroniseren maar ondanks dat de opslag daar uiteindelijk fors goedkoper is (Dropbox is ca. 4x duurder omgerekend) werken beide nieuwkomers niet echt beter dan Dropbox. Bij Skydrive ontbreekt een Android app en dat vind ik essentieel met mijn Android tablet en telefoon. Maar ook de iPad app vind ik niet erg fijn werken en in elk geval niet beter dan die van Dropbox. De Android app van Google Drive doet absoluut wat het moet doen maar het overtuigt me ook niet om Dropbox los te laten. Een iPad app is er nog niet en ook deze moet er zijn wil ik zelfs maar de gedachte entertainen over te stappen naar Google Drive.

Zowel Microsoft als Google zullen stevig gaan investeren in verregaande integratie van resp. Skydrive en Google Drive in hun webdiensten. Helemaal niets mis mee maar weet je, ik wil gewoon die goedwerkende en eenvoudige functionaliteiten van Dropbox en niets meer. Geen nieuwe usb-sticks waar je van alles en nog wat meer mee kunt doen. Ik wil die ene usb-stick met voldoende ruimte die gewoon doet wat het moet doen, namelijk mijn bestanden bewaren en beschikbaar maken waar ik ze nodig heb.

Ik hoop eigenlijk dat Dropbox een kleine prijsverlaging gaat doorvoeren of de beschikbare opslagruimte verhoogt met de bestaande tarieven. Dan blijf ik fijn bij hun want je mag een dienst best belonen dat het gewoon doet wat je er van verwacht. Hopelijk doen meer mensen dat.

#

6 reacties

En daar is tie dan: Google Drive

24/04/2012 om 7:21 Geplaatst door in In de cloud

Het kon eigenlijk ook niet meer uitblijven natuurlijk. Vandaag kregen de Google Docs accounts er alvast een extra 4 GB erbij (voor 5 GB totaal aan gratis opslag) en geleidelijk wordt Google Drive uitgerold. Via een rechtstreekse url werd mijn Google Docs vervangen door Google Drive en kon ik aan de slag. Het bovenstaande filmpje illustreert prima wat je dan te zien krijgt.

Via je nieuwe Google Drive interface kun je ook de Windows client downloaden die precies hetzelfde doet als Dropbox en Skydrive, nl. standaard een map aanmaken in je user directory waarin vervolgens de inhoud van je Google Docs, nu Google Drive gedownload wordt.

Net als bij Dropbox en Skydrive kun je de locatie van de map aanpassen die gesynchroniseerd wordt met je Google Drive. Net als bij Dropbox, maar in tegenstelling tot Skydrive, kun je bij de advanced setup ook selectief synchroniseren kiezen om bepaalde mappen in je account uit te sluiten van synchroniseren. Na installatie is het Google Drive icoontje in de system tray terug te vinden.

Net als bij Skydrive combineert Google Drive de mogelijkheid voor synchroniseren met de eigen webinterface waarin het delen van bestanden geregeld wordt maar waar natuurlijk ook nieuwe documenten gemaakt kunnen worden. Zoals bij Skydrive de integratie met de Office Web Apps aanwezig is, heb je bij Google Drive natuurlijk de klassieke Google Docs opties om documenten, spreadsheets, presentaties, formulieren en tekeningen te maken en met meerdere mensen heel handig samen aan documenten te werken.

Zoals gezegd krijg je bij Google Drive standaard 5 GB gratis aan opslagruimte. Dat is meer dan de gratis 2 GB bij Dropbox hoewel je daar met referrals en periodieke acties toch eenvoudig aan 6 a 7 GB kan komen en vele gebruikers meer dan 20 GB gratis weten te verkrijgen. Het is fors minder dan Skydrive waar je als nieuwe gebruiker van Skydrive 7 GB krijgt maar je als bestaande gebruiker gratis kunt upgraden naar 25 GB.

Voor het toevoegen van aanvullende opslagruimte zijn de ‘oude’ Google Storage opties vervangen terwijl ik deze blogpost tikte. Ik had een 20 GB plan voor 5 dollar per jaar maar deze wordt nu niet meer aangeboden. De nieuwe upgrades zijn gebaseerd op een bedrag per maand. 25 GB voor $2,49 per maand en 100 GB voor $4,99 per maand die je dan moet delen tussen Google Drive en Picasa. De opslagruimte voor Gmail was voorheen ook meegenomen in de opties maar deze staan nu los hiervan en je krijgt 30 GB erbij voor je Gmail account.

Nu even spelen :)

#

5 reacties

Skydrive volgt Dropbox en wordt ineens nuttig(er)

24/04/2012 om 7:33 Geplaatst door in In de cloud

Of het te maken heeft met de geruchten dat vandaag Google Drive gaat lanceren, dat weet ik niet maar Microsoft heeft maandagavond in 1 actie Skydrive een stuk nuttiger gemaakt dan het was. Hoewel je bij Skydrive maar liefst 25GB ruimte kreeg in het verleden beschikte de dienst niet over synchronisatiemogelijkheden tussen pc’s en mobiele apparaten (zoals Dropbox dat doet) noch over apps die de grote hoeveelheid gratis ruimte ook nuttig naar die apparaten kon brengen waar je nou net die bestanden op wilde raadplegen.

Microsoft heeft nu echter synchronisatiemogelijkheden toegevoegd via clients voor Windows en Mac en (bijgewerkte) apps beschikbaar gesteld voor Windows Phone en iPhone/iPad. Bij installatie van de Windows client -op Vista, Windows 7 of Windows 8- krijg je ook een Skydrive map waarbij je tijdens de installatie kunt kiezen of je alle bestanden van je pc beschikbaar wilt stellen (met wachtwoord) op andere pc’s of alleen de bestanden die in de Skydrive mappenstructuur geplaatst worden. Bij de installatie moet je Skydrive vanzelfsprekend koppelen aan je Windows Live account en dan kun je beschikken over 7 GB gratis ruimte.

7 GB gratis ruimte? Ja, Microsoft heeft kennelijk besloten de hoeveelheid gratis ruimte te verlagen van 25 GB naar 7 GB maar biedt -ongetwijfeld tijdelijk- de mogelijkheid om bij Manage Storage gratis die 7 GB weer te verhogen naar 25 GB. Daar heb je ook de mogelijkheid om additionele opslagruimte aan te schaffen: 20 GB extra (45 GB totaal) voor 8 euro per jaar, 50 GB extra (75 GB totaal) voor 19 euro per jaar en 100 GB extra (125 GB totaal) voor 37 euro per jaar. Gebruikte je al meer dan 4 GB in je Skydrive account dan heb je automatisch al de 25 GB versie behouden en hoef je niet meer gratis te verhogen.

Kleine nadelen zijn dat de client zelf weinig opties kent. Delen van mappen en bestanden kan vooralsnog alleen via de Skydrive site en opties als selectief synchroniseren of het achteraf wijzigen van de Skydrive map, zoals bij de Dropbox client, schitteren ook door afwezigheid. Ook het feit dat er (nog?) geen Android app is beperkt ook de functionaliteit: er zijn nu eenmaal meer Android telefoons in omloop dan Windows Phone en iOS toestellen. Dat gezegd hebbende is het bijzonder handig dat Skydrive eindelijk een synchronisatiemogelijkheid heeft met hoe dan ook aanzienlijk meer gratis ruimte dan de concurrenten en aanzienlijk goedkopere tarieven voor additionele ruimte. Voor iets meer dan 3 euro per maand heb ik 125 GB beschikbare ruimte terwijl ik nu bijna 8 euro per maand betaal voor 81 GB bij Dropbox.

Ik ben benieuwd wat Google voor functionaliteiten en prijzen gaat hanteren voor Google Drive en ook of Dropbox zal reageren als ze ineens de duurste optie zijn geworden in slechts enkele dagen tijd. Als er een Android app komt voor Skydrive zal ik toch serieus gaan overwegen om over te stappen en dat had ik gisteren nog niet eens kunnen dromen.

#

15 reacties

Embedden? Het kan nu met Spotify

12/04/2012 om 7:30 Geplaatst door in Auteursrecht, In de cloud

Goede timing is alles moet Spotify gedacht hebben. Luttele uren nadat de Motion Picture Association of America het juridische gevecht (weer) aanging tegen o.a. Google, Facebook en The Electronic Frontier Foundation over het vraagstuk of embedden van video (en afbeeldingen, dus pas maar op Pinterest) een auteursrechtelijke inbreuk kan inhouden, lanceerde Spotify hun Spotify Play Button.

Spotify Play (ik gok dat die naam op korte termijn veranderd gaat worden onder druk van Google) maakt het mogelijk om nummers uit de Spotify bibliotheek te embedden op je site. Daar zit de restrictie aan dat de embedcode de aanwezigheid van de Spotify client op je pc vereist maar goed, dat was sowieso al nodig om Spotify muziek te kunnen beluisteren.

Dat het hier om muziek gaat en niet om video maakt weinig uit, daar is in Amerika natuurlijk de minstens net zo machtige Recording Industry Association of America wel alert op. Ook in Nederland hebben we juist op het gebied van embedden van muziek al flink wat gedoe gehad met Buma Stemra die in 2009 en later in 2011 het onzalige plan opvatte om embedden van muziek te gaan belasten.

Terwijl het gesteggel rondom de status van embedden -is het linken of is het een nieuwe openbaarmaking?- vast nog wel voort zal duren gaat Spotify dus gewoon verder in hun plannen om de nummer 1 speler te worden voor online muziek. De samenwerking en integratie met Facebook was slechts een eerste stap kennelijk en nu is het dus ook mogelijk om eenvoudig Spotify muziek te delen met anderen dan alleen je Facebook vrienden.

De embedcode aanmaken is een kwestie van in de Spotify client de Spotify URI te kopiëren (zie schermafbeelding hierboven) en dat op de speciale pagina van Spotify te plakken. Je kunt nog een klein beetje de Play Button aanpassen waardoor je bijv. kunt kiezen voor de grotere weergave of een compacte weergave, precies zoals linksonder in de Spotify client.

Klikken op de Play Button lanceert de Spotify client op je pc -die dus geinstalleerd moet zijn willen mensen er naar luisteren- en speelt dan het nummer af. Het zou mooier zijn geweest als de aanwezigheid van de client niet verplicht was geweest maar zoals gezegd dat was altijd al een vereiste voor het luisteren naar Spotify. Ik neem aan dat Spotify daar in hun afspraken met de muziekindustrie ook weinig keuze in had en heel rouwig zullen ze er ook niet om zijn: het zal het gebruik van de dienst alleen maar doen toenemen.

Hoe dan ook, een mooie toevoeging aan de mogelijkheden om muziek te delen met anderen.

#

Nog geen reacties

Nieuwe algemene voorwaarden van Pinterest

26/03/2012 om 7:22 Geplaatst door in In de cloud, Web 2.0

Pinterest lijkt nu toch gezwicht te zijn voor de negatieve publiciteit rondom hun beleid rond auteursrechten en enkele passages uit de algemene voorwaarden. Zaterdag kregen alle gebruikers een mail van Pinterest met daarin de mededeling dat ze hun Terms of Service (algemene voorwaarden), Acceptable Use Policy en Privacy Policy hebben aangepast om, zoals ze zelf zeggen, het beter het doel van Pinterest en de richting waarin ze willen gaan weer te geven.

We’d encourage you to read these changes in their entirety, but we thought there were a few changes worth noting.

  • Our original Terms stated that by posting content to Pinterest you grant Pinterest the right for to sell your content. Selling content was never our intention and we removed this from our updated Terms.
  • We updated our Acceptable Use Policy and we will not allow pins that explicitly encourage self-harm or self-abuse.
  • We released simpler tools for anyone to report alleged copyright or trademark infringements.
  • Finally, we added language that will pave the way for new features such as a Pinterest API and Private Pinboards.

Vooral het verwijderen van het deel uit de oude algemene voorwaarden dat stelde dat ze gepinde content konden verkopen werd hoog tijd. Interessant blijft dat in de Acceptable Use Policy inderdaad nu bovenaan staat dat content die mensen of dieren schade toebrengt op wat voor manier geweerd wordt door Pinterest, pas op de 7e plaats volgt dat ze content niet toestaan die enige vorm van intellectueel eigendomsrecht schendt.

Die tools voor het melden van vermeende inbreuken op auteursrecht of merkenrecht zijn inderdaad heel simpel. In de Copyright & Trademark sectie zijn ipv emaillinkjes nu buttons toegevoegd die naar mailformulieren doorsturen. Je hoeft nu niet zelf meer je klacht te formuleren als rechthebbende maar kunt nu vooraf gedefiniëerde velden invullen en een Copyright Complaint (DMCA) versturen naar Pinterest.

De nieuwe algemene voorwaarden worden 6 april 2012 van kracht en eerlijk is eerlijk, volgens mij zijn het goede verbeteringen. Ik blijf heel nieuwsgierig hoe lang Pinterest een succes zal zijn en of er ook echt een (commerciële) meerwaarde gevonden wordt. Tot nu toe zie ik vooral mensen over het potentieel praten maar moet dat zich allemaal nog bewijzen.

1 reactie

Nog maar 1 wachtwoord met LastPass?

28/02/2012 om 7:24 Geplaatst door in In de cloud, Software

Het nadeel van heel veel websites bezoeken en gebruiken is dat je na een hele korte periode werkelijk zwemt in de inlognamen en wachtwoorden. Tot enkele jaren geleden was dat nog wel te overzien en kon ik, door een stuk of 6 wachtwoorden afwisselend te gebruiken, nog aardig bijhouden waar ik welk wachtwoord voor nodig had.

Tegenwoordig is dat wel anders. Veel sites zijn aan elkaar gekoppeld, maken gebruik van dezelfde Google of Facebook account voor autorisatie en zijn alerter geworden op welk wachtwoord je gebruikt. Een beetje site geeft bij het aanmaken van een account aan hoe sterk het wachtwoord is maar gebruikt daar verschillende criteria voor. Hoofdletters, kleine letters, cijfers, diacrieten en leestekens zijn wel of niet verplicht. Dat maakt het allemaal een stukje veiliger maar voorkomt ook dat je met een beperkte set aan wachtwoorden kunt en wilt werken. Natuurlijk, ook dat is beter voor de veiligheid maar het betekent wel dat je met tientallen verschillende wachtwoorden moet werken voor alle sites waar je gebruik van wilt maken.

Ook al heb ik het jaren uitgesteld omdat ik er niet aan wilde, nu ben ik toch gaan kijken naar zgn. password managers, programma’s die wachtwoorden bewaren en die in combinatie met je browser(s) ook die complexe wachtwoorden invullen zodat jij ze niet hoeft te onthouden. Er zijn meerdere van dit soort programma’s maar omdat ik met meerdere computers werk wilde ik in elk geval een oplossing die niet lokaal alles bewaart maar dat in de cloud opslaat. Dat beperkt het aantal opties meteen en ik kwam op LastPass uit.

Het eerste wat opvalt bij LastPass is de lange rij met platforms die ondersteund worden. Je database met wachtwoorden wordt gecodeerd opgeslagen bij LastPass en is via browserplugins en jouw account te raadplegen op alle pc’s. Er is een Premium account waar je 12 dollar per jaar voor moet betalen die dan ook toegang geeft tot gebruik van jouw database door mobiele apps. Hoewel er veel te doen is geweest over de veiligheid van gevoelige data bewaren in de cloud heb ik wat meer vertrouwen hierin. Toevallig is LastPass in 2011 in het nieuws geweest tav een mogelijke hack maar bleek het niet mogelijk zijn de master passwords van de accounts te kraken.

Na installatie van een stukje software heb je de optie om alle wachtwoorden uit je browser(s) op te slaan in de LastPass database en ze daarna te verwijderen uit je browsers zelf. Het is confronterend om te zien hoeveel wachtwoorden er op je pc bewaard worden en hoe makkelijk die dus te achterhalen zijn als je achter iemands pc gaat zitten. LastPass kun je vervolgens als extensie in alle voorkomende browsers installeren en het neemt het wachtwoordbeheer in al die browsers over. Vanaf dat moment bewaart LastPass alle inlog/wachtwoord combinaties en kun je LastPass die laten invullen als je wilt inloggen. Het biedt ook de mogelijkheid om sterke wachtwoorden te genereren (die het vanzelfsprekend ook weer bewaart) dus je kunt eenvoudig per site een nieuw wachtwoord instellen die je niet meer hoeft te onthouden.

Ik gebruik LastPass een week nu en het is een blijvertje.Voor de pc met name want ik merk wel dat ik nauwelijks echt gebruik wil maken van LastPass op mijn iPad of Galaxy Tab. Het scheelt me weer 12 dollar per jaar zeg maar. Ergens staat het me tegen dat ik voor diverse sites nu zelf niet meer weet welk wachtwoord ik er voor heb maar het is uiteindelijk eenvoudig op te zoeken. Dat de database in de cloud staat stoort me dan weer niet, daar ben ik met Dropbox, Google Docs, Box en Gmail al van genezen geraakt. Ik maak wel af en toe een backup van alle LastPass wachtwoorden die ik -beveiligd- zelf bewaar op een usb stick. Je weet het maar nooit natuurlijk ;)

3 reacties

Niet meer pinnen? Pinterest blokkeren op je site

22/02/2012 om 7:25 Geplaatst door in In de cloud, Web 2.0

Je mag nu rustig van een hype gaan spreken geloof ik. Op welke nieuwssite je ook kijkt, dagelijks komen er berichten over Pinterest voorbij. Sommige negatief maar de meesten laaiend enthousiast. Ik vond het zelf wel een grappige site maar zag er niet bijzonder veel meerwaarde in. Voor mij is het in elk geval geen hype hoewel ik dan wel weer geboeid ben door de creatieve dingen die mensen er mee weten te doen.

Ik ben al enige keren in dialoog (discussie is een te sterk woord) beland met mensen die vanuit SEO redeneringen het een nuttige feature vinden dat Pinterest gebruikers afbeeldingen en foto’s van je site embedden op hun digitale prikborden. Mits vernuftig ingezet zou dat traffic genereren naar je site en daar droomt menig webmaster van.

Zelf kijk ik daar anders tegenaan. Toen ik lang geleden begon met bloggen, we hebben het over het einde van de vorige eeuw, had ik veel last van ongewenst dataverkeer. Andere sites plaatsten in hun berichten links naar afbeeldingen en foto’s op mijn blog. Op mijn server. Dat had als gevolg dat mijn webhost begon te klagen over excessief dataverkeer, wat zelfs leidde tot het dichtzetten van mijn site door die webhost. Hotlinken heet dat en al heel snel kwamen er scriptjes en werkwijzen om te voorkomen dat andere sites jouw content gebruikten en jou met het dataverkeer opzadelden.

Nu is dat dataverkeer argument wat minder sterk geworden. De meeste webhosts hebben aanzienlijke ruimere limieten dan 10 jaar geleden maar toch heb je weinig verbeelding nodig dat als een hele berg foto’s door Pinterest gebruikers massaal worden overgenomen, je wellicht nog een probleem krijgt. Het betere argument voor mij is echter auteursrecht. Eén van de negatieve dingen waarmee Pinterest het nieuws haalt is het gegeven dat de overgrote meerderheid van de Pinterest gebruikers de voorwaarden niet naleeft: voor bijna alle pins geldt dat de Pinterest gebruikers geen toestemming hebben voor het overnemen van de afbeeldingen en dat ze niet de rechthebbende zijn ervan. Juist foto’s zijn bijna altijd gebonden aan voorwaarden, zoals Creative Commons licenties, of mogen alleen specifiek door de oorspronkelijke site gebruikt worden. Die context, die licentie, die voorwaarden gaan verloren in het pinnen en repinnen door al die Pinterest gebruikers.

Mijn blog is daar niet anders in. Mijn teksten hebben een Creative Commons licentie maar die is niet van toepassing op de foto’s en plaatjes die ik gebruik. Zoals ik er onder heb staan: Dit betekent dat teksten van de blogposts hergebruikt mogen worden zolang het niet-commercieel is, er naamsvermelding bij gedaan wordt en die nieuwe teksten ook zelf weer hergebruikt mogen worden door anderen. Let op dat gebruikte afbeeldingen in blogposts niet zomaar hergebruikt mogen worden. Dat ligt voor de hand want de foto’s die ik gebruik zijn ter illustratie van de teksten maar komen vaak van (betaalde) stockfoto-sites. De foto’s komen met een licentie die mij toestaan het op mijn blog te gebruiken maar die staan het zeker niet toe dat die afbeeldingen op Pinterest borden opduiken.

Ik heb er ook niks bij te winnen natuurlijk. Ik hoef geen traffic naar mijn blog vanaf Pinterest boards. Ik hoef ook geen ruzie met de eigenaren van de stockfoto-sites waar ik mijn foto’s vandaan heb. Pinterest gebruikers zijn overduidelijk niet geïnteresseerd in mijn blogposts, die gaan voor de foto’s die niet centraal staan op mijn blog. Sterker nog, als ze de teksten zouden lezen hier komen ze ook redenen tegen waarom pinnen gewoon auteursrechtelijk een faux pas is ;)

Ik ben niet de enige met dit soort kritieken. Rechthebbenden van met name sites waar wel foto’s centraal staan (van fotografen bijvoorbeeld) maken ophef over hoe Pinterest copyright schendingen faciliteert en ook al kan Pinterest zich achter de Digital Millennium Copyright Act verschuilen, het valt niet te ontkennen dat de boards tot de nok toe gevuld zijn met auteursrechtelijk beschermde foto’s. De snelle groei en de grootschaligheid van Pinterest verergert dit probleem ook aanzienlijk.

Tijd voor een beetje schadebeperking moeten de Pinterest eigenaren gedacht hebben. Gisteren dook er een nieuwe sectie op in de Help pagina’s op: what if i don’t want images  from my site to be pinned. Met een stukje code in de header van webpagina’s wordt het javascript van de Pin it buttons en bookmarklets geblokkeerd en verschijnt er een melding dat “This site doesn’t allow pinning to Pinterest. Please contact the owner with any questions. Thanks for visiting!” In de berichtgeving rondom deze nieuwe optie gaf een woordvoerder van Pinterest aan dat men niet verwachtte dat de code veel gebruikt ging worden aangezien Pinterest zo populair was.

Ook daar denk ik anders over. Bewust bezig zijn met je eigen content betekent ook respect hebben voor content van anderen. Het betekent ook dat je niet je foto’s maar vrij hoeft te geven aan Pinterest gebruikers omdat het toevallig een veelgebruikte dienst is. Dat kan een keuze zijn als je daar wel de voordelen van inziet (dus SEO fans, ga vooral los met Pinterest) maar ik wil ook de keuze hebben om daar niet aan mee te werken. Ik heb dus de code op mijn site geplaatst en slik maar even de twee alinea’s in die ik wilde tikken met de zure vergelijking dat dit net is alsof je van iemand die regelmatig inbreekt in je huis een hangslot krijgt om hem buiten te houden. De omgekeerde wereld waar ik terug ben gegaan in de tijd toen ik ook aan de slag moest om hotlinkers buiten de deur te houden.

Oh ja, de code. Dat is in WordPress een kwestie van een meta tag <meta name=”pinterest” content=”nopin” /> toevoegen aan de header.php. Dat zorgt ervoor dat alle pagina’s die code automatisch meekrijgen.

2 reacties

Het nieuwe pinnen met Pinterest

23/01/2012 om 7:15 Geplaatst door in In de cloud, Web 2.0

Ja, ik had eind vorig jaar al het een en ander gelezen over Pinterest maar het even op zijn beloop gelaten omdat de site, tot de dag van vandaag, invite-only is. Nadat ik meerdere keren vele weken heb moeten wachten op invites van alle nieuwe Google diensten de laatste 2 jaar, heb ik inmiddels mijn buik vol van invites pogen te krijgen. Na een blogpost op iLibrarian echter vorige week en het aanbod van @biebenschede voor een invite, besloot ik toch te gaan kijken wat het precies inhield.

Pinterest is een sociaal netwerk dat een soort combinatie maakt van Tumblr, ook vooral bedoeld als (foto)blog om content elders van internet te herpubliceren, en de stacks functie van Delicious waarmee je niet linkjes maar (links naar) foto’s op internet in een eigen mapje kunt stoppen. Die mappen heten pinboards, of boards om ruzie met Pinboard te voorkomen, en alle foto’s die je als embedded link toevoegt aan een board zijn de titulaire pins.

Zoals met alle succesvolle ideeën op het web -en met miljoenen bezoekers terwijl de site nog steeds alleen via invites toegankelijk is mag je het een succes noemen- blinkt Pinterest vooral uit qua eenvoud. Account aanmaken, eventueel nieuwe boards aanmaken (je krijgt er al standaard 5 die je kunt aanpassen) en handmatig of via een bookmarklet kun je beginnen met het vullen van je boards. Pinterest loodst je slim langs een aantal categorieën die je interessant zou kunnen vinden en laat je met deze keuze ook meteen een aantal mensen volgen. Een verstandige keuze want een sociaal netwerk zonder mensen om te volgen is geen sociaal netwerk. Ook fungeert de startpagina van Pinterest als je tijdlijn en zonder mensen die je volgt is dat een lege en karige bedoening.

Andere Pinterest gebruikers kunnen natuurlijk jou volgen, ze kunnen jouw pin repinnen naar hun eigen board toe, voorzien van commentaar en natuurlijk liken. Dat laatste doet vermoeden dat er een samenwerking met Facebook is en inderdaad, zoeken naar nieuwe vrienden op Pinterest gaat via een Facebook koppeling en ook biedt Pinterest de mogelijkheid om de activiteiten uit je tijdlijn te integreren met die van Facebook. Een aanbod dat ik echter afgeslagen heb.

Wat kan ik er mee?
Aangezien de boards alleen foto’s en afbeeldingen kunnen bevatten is het dus aardig voor alle overzichten, lijstjes en verzamelingen die je met afbeeldingen kunt maken. De blogpost van iLibrarian doet de suggestie om aanbevolen boeken via de covers van boeken aan te bieden als bibliotheek. Zelf heb ik een half uurtje besteed om een paar boards te maken rondom games die ik heb (Playstation spellen en Gamecube spellen) en kreeg meteen al een paar comments en likes voor een paar van die titels. Veel andere gebruikers lijken Pinterest vooral te gebruiken om thematisch foto’s van andere sites bij elkaar te brengen hoewel het me daarbij volledig ontgaat wat dan precies de meerwaarde van deze dienst hierbij is. Comments of feedback geven over de foto zelf is zo goed als nutteloos aangezien de persoon die deze pint maar zelden de maker van die foto zal zijn. Een snelle scan van comments leert ook dat het maar zelden verder gaat als ‘nice picture’ dus een inzicht in de achtergrond van foto’s, zoals je wel hebt bij Flickr, hoef je daar niet te verwachten.

Begint hij nu weer over auteursrechten?
Voor het vullen van de boards geldt dat je zowel foto’s kunt uploaden als foto’s als bestaande foto’s en afbeeldingen op internet pinnen. Bij de laatste wordt feitelijk alleen een link opgeslagen en wordt de afbeelding getoond in de board vanaf de oorspronkelijke site. Wordt daar de afbeelding verwijderd, dan heb je een dode link en dus een leeg vakje in je board. Foto’s van andere sites pinnen op je eigen board komt met afstand het meeste voor en met de mogelijkheid om deze te repinnen naar je eigen board toe zal het overgrote deel van de content op Pinterest andermans content zijn. In de copyright sectie van de Help gaat Pinterest kennelijk al uit van het ergste want het bevat geen aanwijzingen hoe je bewust met content -en rechten- van anderen moet omgaan. Nee, de hele sectie is een uitleg over hoe je een melding kunt maken als je als auteursrechthebbende een inbreuk signaleert op jouw rechten. Natuurlijk met een passage erbij dat accounts van gebruikers die zich hieraan schuldig maken verwijderd zullen worden.

Dus?
Ook met foto’s en afbeeldingen kan het interessant zijn om als individu of bibliotheek een curatierol te vervullen. Ik denk echter dat dit met Flickr (bijv. met Flickr Commons) veel beter kan en daar weet je ook (beter) wat je vervolgens met die foto’s mag doen qua hergebruik. Pinterest is een leuke site en ik kan best wel een paar toepassingen bedenken waarvoor ik het nog eens ga gebruiken maar uiteindelijk blijft het gewoon een plek waar je een collectie foto’s en afbeeldingen kunt presenteren als lijst. Bij elke interessante foto die je ziet weet je al vooraf dat je deze niet kunt gebruiken voor een blogpost, presentatie of wat dan ook. Pinterest is daarmee uiteindelijk voor mij ook niet meer dan een gimmick en absoluut geen noodzaak. Misschien dat daarom iLibrarian met de gebruiktips uiteindelijk niet heel veel verder kwam dan variaties op boekcovers op boards plaatsen.

En ik kwam niet verder dan een verlanglijstje van Gamecube spellen die ik nog goedkoop tweedehands wil zien te vinden ….

@ screenshot gemaakt van Pinterest 22-01-2012 20:34:19
 

7 reacties

Older posts »