Je Google zoekgeschiedenis bekijken en downloaden (voor later)

Dat Google (heel) veel data van je heeft als je gebruik maakt van hun diensten zal duidelijk zijn. Je blogposts als je blogt via Blogger, je mail in Gmail, je video’s in YouTube, je documenten in Google Drive, je foto’s in Photos, je ebooks in Google Play Books enz. Via Google Takeout stelt Google je in staat om je eigen data weer te kunnen downloaden en dat is erg handig als je gebruik wilt maken van een andere webdienst of het simpelweg een prettig idee vindt om een backup te hebben.

Maar Google houdt ook andere data van je bij. Standaard slaan ze namelijk ook alle zoekacties van je op die je in hun zoekmachine of op YouTube gedaan hebt. Dat kun je zelf uitzetten maar de kans is groot dat het aan staat in jouw Google-account. Je kunt hier overigens ook nog wat dingen juist aanzetten, zoals de zoekgeschiedenis die in Chrome bewaard wordt mits je Chrome Sync hebt aanstaan, mocht je juist prijs stellen om gepersonaliseerde zoekresultaten. Want dat is waar Google ze voor gebruikt.

Je Google zoekgeschiedenis bekijken

Heb je dat niet uitgezet, dan kun je je Google zoekgeschiedenis terugkijken en precies zien op welke datum en op welk tijdstip je welke zoekacties hebt gedaan. En je afvragen waarom je in hemelsnaam op omelet maken zonder ei hebt gezocht in november 2013.

google zoekgeschiedenisMet behulp van een kalender kun je teruggaan in de tijd en nog eens nakijken waar je jaren geleden op gezocht heb. Je krijgt er nog wat grafiekjes bij die je gemiddelde zoekactiviteiten tonen door de dag en week heen en als je op Meer trends weergeven klikt, dan zie je nog een paar top 5’s. Waar je het vaakst op geklikt hebt, jouw populairste zoektermen en de meest bezochte sites. Daar staan trouwens wel sites tussen die me doen twijfelen aan de accuraatheid maar misschien is dat de reden dat ze standaard ook niet weergegeven worden.

Aan de accuraatheid van de weergegeven zoekacties twijfel ik echter niet want ik zie daar de zoekacties staan die ik enkele minuten daarvoor nog heb uitgevoerd. Niet dat jullie die zien overigens want die heb ik niet in de schermafbeelding opgenomen.

Je Google zoekgeschiedenis downloaden

Sinds september vorig jaar is Google aan het testen geweest met de mogelijkheid om je zoekgeschiedenis ook te kunnen downloaden. Sinds afgelopen week is deze mogelijkheid ook voor elke gebruiker beschikbaar gekomen. Downloaden is vooral handig als je van plan bent om delen van de (of je gehele) zoekgeschiedenis te verwijderen. Op die manier heb je toch nog zelf je zoekgeschiedenis, ook al heb je die verwijderd bij Google.

De optie om een kopie te maken van je zoekgegevens zal waarschijnlijk binnenkort worden toegevoegd aan Takeout maar voor nu moet je dit nog bij de zoekgeschiedenis zelf doen. In het menu (het tandwiel rechtsbovenaan) is er namelijk een optie Downloaden bijgekomen. Als je die aanklikt krijg je een schermpje met uitleg dat alleen jij zelf toegang hebt tot je zoekarchief en dat je een mailbericht ontvangt zodra het archief gereed is om te downloaden. Google wil graag dat je de tekst goed leest want ze benadrukken zelfs dat de kleine lettertjes belangrijk zijn.

google zoekgeschiedenis
Binnen een minuut krijg je waarschijnlijk al een mail dat het archief met je zoekgeschiedenis klaar is om gedownload te worden.

google zoekgeschiedenis
Dat gebeurt echter niet met een standaard downloadlink. Het archief wordt in een map Takeout geplaatst in je Google Drive. Daar kun je vervolgens het zipbestand downloaden.

google zoekgeschiedenisBij mij gaan de zoekacties terug tot juli 2013 (voor die datum heb ik toen alles verwijderd) en je ziet dat alle zoekacties gegroepeerd zijn in JSON bestanden. Dit zijn tekstbestanden met javascript opmaak die bedoeld zijn om weer geïmporteerd te worden in andere programma’s.

En dat maakt het wel even lastig om je oude zoekacties door te pluizen op je computer want ik heb geen andere programma’s kunnen vinden die deze bestanden importeren en er weer iets normaal leesbaars van maken. Dat zal ongetwijfeld nog wel gaan komen maar tot die tijd zul je ze met een eenvoudige teksteditor (zoals Kladblok) moeten bekijken inclusief alle javascriptcodes. Mochten er betere mogelijkheden komen, dan zal ik deze blogpost bijwerken.

Maar nu ben ik wel benieuwd wat jouw meest bijzondere zoekactie is geweest. Die je durft te delen natuurlijk.

#

Waarom je een VPN nodig hebt bij openbare wifi-netwerken (of als je Netflix gebruikt)

vpn wifi afbeelding met open en gesloten slotjeNog maar enkele jaren geleden moest je nog goed zoeken (en geluk hebben) om een openbaar wifi-netwerk te vinden waar je met je laptop, telefoon of tablet gebruik van kon maken. Tegenwoordig kun je bijna niet meer door het centrum van een stad lopen zonder dat je tientallen gratis te gebruiken wifi-netwerken tegenkomt van o.a. koffieketens, café’s en zelfs broodjeszaken.

Dat is ontzettend handig natuurlijk maar het maakt het helaas ook heel gemakkelijk voor anderen om misbruik te maken van deze voorzieningen. Je hoeft niet eens een echte hacker te zijn om gegevens te achterhalen van mensen die gebruik maken van een openbaar wifinetwerk, zoals door onderzoeksjournalisten en consumentenprogramma’s meerdere keren gedemonstreerd is. Als je samen met onbekenden op een wifi-netwerk zit, dan kan die ander met relatief weinig moeite achterhalen welke gegevens jij over dat netwerk verstuurt. Welke sites je bezoekt, inlognamen en als je pech hebt, ook nog eens wachtwoorden.

Slimme trucs en slimme apparaten

wifi in de trein vpn nodigOm het allemaal nog wat gebruiksvriendelijker te maken onthoudt je laptop, telefoon of tablet ook nog eens alle wifi-netwerken waar je ooit gebruik van gemaakt hebt. Erg prettig voor je thuisnetwerk maar minder handig als een hacker in de trein zijn eigen wifi-netwerk opzet om mensen mee te lokken. Klik je dan op ‘WiFi in de trein’ of op ‘Wifi in de trein’? En wat denk je dat je telefoon doet als die hacker niet in de trein dat netwerk opzet maar in de buurt van jou op een terrasje? Die verbindt automatisch met dat netwerk en dan is het maar hopen dat je ziet met welk netwerk je verbonden bent.

Met goed opletten en het aanpassen van de instellingen van je apparaten zodat je niet automatisch met bekende netwerken verbindt, kom je een heel eind. Maar dan weet je nog steeds niet of iemand mee zit te kijken als je expres gebruik maakt van het wifi-netwerk in de trein of in je favoriete koffieplek.

VPN

Een VPN (een Virtual Private Network of Virtueel Particulier Netwerk) is een gesloten netwerk dat via internet twee netwerken (of een netwerk en een individuele pc) met elkaar verbindt op een manier dat beiden ook gesloten zijn voor het internet zelf. Het is min of meer bedacht om thuispc’s van werknemers te koppelen aan de eigen bedrijfsnetwerken of om bijvoorbeeld de bedrijfsnetwerken van vestigingen aan elkaar te knopen tot één gesloten netwerk. Een VPN-server versleutelt en beveiligt ook nog eens al het dataverkeer waardoor het bijzonder lastig wordt voor derden om de gegevens te achterhalen die verstuurd worden over dat netwerk.

Als je met behulp van een VPN-server je laptop, telefoon of tablet verbindt met een betrouwbaar netwerk dat zelf ook internettoegang heeft, dan wordt je apparaat dus feitelijk onderdeel van dat betrouwbare netwerk en is al het internetverkeer vanaf dat apparaat dus ook versleuteld. Een goed voorbeeld hiervan is als je een VPN-server opneemt – mocht je nog een Raspberry Pi hebben liggen – in je thuisnetwerk. Door je laptop of telefoon buitenshuis in te laten loggen op die VPN-server, ga je dus via je eigen internetverbinding online. In eerste instantie beveiligd via dat openbare wifi-netwerk naar je VPN en dan naar het internet via je eigen verbinding thuis. Daar komt een hacker niet zo maar tussen.

Niet alleen veilig, eventueel ook nog anoniem

Simpelweg online gaan heeft ook zo zijn consequenties. Je geeft namelijk ook je locatie prijs – via je IP-adres – en dat kan zelfs herleid worden tot je huisadres. Dat kan tegen je gebruikt worden door o.a. geografische restricties in te stellen waardoor je in (of juist buiten) een bepaald land geen (of beperkt) gebruik kunt maken van bepaalde diensten. Deze restrictie wordt door bijvoorbeeld Netflix gebruikt om het aanbod per land te laten verschillen. Alleen met een Nederlands IP-adres kun je bij de Nederlandse series en films komen en zo heeft elk land zijn eigen aanbod dat exclusief is. Maar zo’n geografische restrictie kan dus ook betekenen dat je niet bij de site van de Pirate Bay kunt komen of zelfs sociale netwerken als Twitter, zoals in Turkije vorig jaar gebeurde.

VPN’s bieden hier dus ook oplossingen voor, al zijn ze daar in eerste instantie niet voor bedoeld. Als de VPN-server waar je op inlogt in een ander land staat, dan krijgt je apparaat een IP-adres als onderdeel van dat buitenlandse netwerk waar je mee verbonden bent. Een min of meer anoniem IP-adres dus omdat die niet meer gelinkt is aan jouw feitelijke locatie.

Via de VPN in je thuisnetwerk krijg je geen anoniem IP-adres maar er zijn tegenwoordig letterlijk tientallen VPN providers die hun diensten aanbieden aan particulieren over de hele wereld en over (vele) buitenlandse servers beschikken. Enkele van deze diensten zijn gratis maar aangezien je van die VPN provider afhankelijk bent voor zowel de snelheden van de verbinding als je privacy – die provider kan als enige wel bijhouden wat je op het internet doet – ben je al snel aangewezen op de commerciële aanbieders.

Geen overbodige luxe

Het omzeilen van geografische restricties om bepaalde websites te kunnen gebruiken, of om bijvoorbeeld het Amerikaanse aanbod van Netflix te bekijken, is niet de hoofdreden om een commerciële VPN-dienst te gebruiken. Zeker niet aangezien de betere VPN-diensten al snel 5 euro per maand kunnen kosten. Desondanks is het gebruik van een VPN eigenlijk niet optioneel meer als je (frequent) gebruik maakt van openbare wifi-netwerken. Of als je in alle gevallen – ook thuis – belang hecht aan privacy en anonimiteit als je aan het surfen bent.

Zoek je naar een veilige manier om online te gaan, een mate van anonimiteit én toegang tot (deels) geblokkeerde internetdiensten, dan kun je niet om een VPN heen. Bouw je je eigen VPN-server, dan ben je relatief goedkoop uit maar dat is niet voor iedereen een optie. Kies je voor een commerciële VPN-dienst dan is het vooral zaak om te kijken of de aanbieder VPN servers heeft staan in de landen waar de diensten zich bevinden waar je toegang tot wilt en natuurlijk of ze er eentje in Nederland hebben. Hoe dichterbij de VPN server geografisch is, hoe sneller de beveiligde verbinding gaat en dat is wel prettig als je alleen maar veilig en anoniem wilt kunnen surfen.

Welke VPN-dienst is voor jou een goede en betaalbare keuze? Ervaringen en reviews zoeken van andere gebruikers (in Nederland) is de beste manier om dat te bepalen. Je komt er op die manier eerder achter of VPN-diensten betrouwbaar zijn, of ze een goede supportafdeling hebben en of ze wel snelle servers hebben. Er zijn tegenwoordig zo veel aanbieders van VPN-diensten dat er ook steeds vaker (tijdelijke) acties zijn waarmee je veel goedkoper uit bent met een abonnement. Zo had VPN Unlimited vorige maand een actie voor een levenslang abonnement voor een paar tientjes maar komen er regelmatig ook aanbiedingen van andere VPN-diensten voorbij.

Gebruik je openbare wifi-netwerken met of zonder VPN? Heb je een abonnement op een VPN-dienst of heb je je eigen server thuis staan? Waarvoor gebruik jij een VPN? En welke aanbieders zijn wel (of juist niet) hun geld waard? Ik hoor het graag!

@screenshot van WiFi in de trein zonder pardoes toestemming overgenomen van Frank Huysmans

#

Is de Amazon Cloud Drive wel nuttig in Nederland?

amazon cloud drive
Toen Amazon hun Cloud Drive opslagdienst aankondigde in maart 2011 was het eigenlijk niet meer dan een verlengstuk van hun al bestaande digitale dienstverlening. Een bestandopslagdienst waar in eerste instantie vooral de focus lag op de bij Amazon gekochte muziek zodat je je aankopen ook via het web of op een Android apparaat (met een Cloud Player app) kon beluisteren. Dat was al wel meteen een abonnementendienst: 5GB kon je met je Amazon-account gratis gebruiken om bestanden op te slaan maar je moest betalen om 20GB, 50GB, 100GB, 200GB, 500GB of 1TB te gebruiken.

Net als Apple met iCloud doet, is ook de Amazon Cloud Drive vooral bedoeld om gebruikers binnen het eigen ecosysteem te houden. Behalve gekochte muziek werden ook de Send to Kindle backups van (eigen) ebooks, documenten en webcontent ondergebracht in de Cloud Drive om het gebruik ervan te promoten onder de Kindle gebruikers.

Unlimited?

Afgelopen week gooide Amazon het bestaande abonnementsmodel overboord en kwam met twee nieuwe abonnementen met een onbeperkte opslag. Eentje die gekoppeld is aan hun Amazon Prime abonnement en die onbeperkt opslag van foto’s mogelijk maakt hoewel je ook als niet-lid een abonnement kunt nemen voor $11,99 per jaar. Daar krijg je dan de oorspronkelijke 5GB aan opslag voor andersoortige bestanden ook bij.

Heb je aan 5GB niet genoeg en wil je iets vergelijkbaars met Google Drive, OneDrive of Dropbox? Dan biedt Amazon nu een abonnement voor onbeperkt opslaan van alle soorten bestanden voor $59,99 per jaar.

Dat lijkt in eerste instantie bijzonder aantrekkelijk aangezien 5 dollar per maand – met afstand – goedkoper is dan alle concurrenten. Voor zowel Google Drive als Dropbox betaal je 10 dollar/10 euro per maand voor 1TB terwijl je voor OneDrive 7 euro per maand moet neertellen (hoewel je dan ook een persoonlijk Office 365 abonnement hebt). Amazon kan daar zo onderduiken qua prijs omdat ze zelf marktleider zijn in (zakelijke) clouddiensten en het is niet heel aannemelijk dat de concurrentie hun prijzen zal gaan aanpassen.

Maar is het wel zo aantrekkelijk?

Gebruik je nog geen (betaalde) opslagdienst voor je bestanden en/of foto’s en heb je niet genoeg aan de gratis ruimte die je elders krijgt? Dan zou Amazon Cloud Drive het overwegen waard kunnen zijn, vooral als je een Kindle hebt of op een andere manier al in het Amazon ecosysteem zit. Amazon Cloud Drive werkt hetzelfde als de overige opslagdiensten: er is software beschikbaar voor je computer die je bestanden synchroniseert en er zijn apps voor iOS en Android.

Bedenk wel dat, ook al doet Amazon tegenwoordig zaken in Nederland met de Kindle ebooks, alle overige diensten van Amazon niet specifiek op Nederland gericht zijn. Een Amazon Prime abonnement is niet beschikbaar voor Nederland en het is onduidelijk of (en hoe) je in Nederland in de toekomst gebruik kunt maken van de mogelijkheden die Amazon zal toevoegen aan Cloud Drive. Want dat Amazon de Cloud Drive verder zal integreren in hun diensten is wel duidelijk.

Maak je nu nog geen gebruik van de digitale diensten van Amazon, dan zijn er wel degelijk goede alternatieven. Bij Flickr kun je misschien niet onbeperkt foto’s opslaan maar je moet wel heel erg je best doen om de gratis 1TB opslagruimte vol te krijgen. En mij krijg je vooralsnog niet losgeweekt van OneDrive. Ook Microsoft beschouwt OneDrive als een essentieel onderdeel van hun clouddiensten en geeft inmiddels onbeperkt opslagruimte in OneDrive als je een abonnement hebt op Office 365. Een Office pakket plus onbeperkte opslag in OneDrive dat je vanaf 7 euro per maand hebt. Ik heb nog steeds geen oplossing gevonden voor hoe ik meer dan 1TB moet synchroniseren met OneDrive want groter is mijn harde schijf niet 😉

En de gebruikers van het oude gratis abonnement?

Maakte je, zoals ik, gebruik van de Amazon Cloud Drive toen je nog gratis opslagruimte had?

amazon cloud drive
Dan heb je pech gehad. Amazon heeft het uploaden van nieuwe bestanden naar de Cloud Drive voor de gratis gebruikers dicht gezet en je wordt weinig subtiel verwezen naar 1 van de twee nieuwe abonnementen. Je kunt je al aanwezige bestanden nog gebruiken maar nieuwe toevoegen is er niet bij. Probeer je dat toch, dan krijg je wederom een weinig subtiele verwijzing dat het voorbij is met de gratis pret.

amazon cloud drive
Ik was even bang dat het nu ook niet meer mogelijk was om Send to Kindle te gebruiken om (naar Mobipocket formaat geconverteerde) ebooks naar mijn Kindle ereader en apps te versturen maar dat werkt gelukkig nog wel, inclusief dat automatisch een exemplaar in de My Send-to-Kindle Docs map bewaard wordt. Kennelijk staat die functionaliteit verder los van Cloud Drive en kun je nog steeds 5GB aan eigen documenten en ebooks daar opslaan via Send to Kindle.

amazon cloud driveWel of niet Amazon Cloud Drive?

Ik denk dat Amazon zelf niet eens per se Cloud Drive als concurrent voor al die andere opslagdiensten ziet maar dat het puur bedoeld is om nieuwe klanten in het gesloten Amazon ecosysteem te krijgen in de landen waar het bedrijf met alle diensten actief is, zoals in Amerika, Engeland, Duitsland en Frankrijk.

Ben je al gebruiker van een Amazon dienst (Kindle boeken) en al bekend met Cloud Drive? Dan is het, zeker met deze lage prijs, het overwegen waard. Heb je behoefte aan meer functionaliteiten in een opslagdienst (die van Cloud Drive zijn redelijk basaal vergeleken met de concurrenten) of heb je genoeg aan 100GB opslagruimte? Dan ben je beter af bij Google Drive of OneDrive waar je voor respectievelijk 2 dollar en 2 euro per maand 100 GB opslagruimte krijgt, bovenop de 15GB gratis opslagruimte.

#

Je eigen mp3’s in OneDrive linken met en afspelen in Xbox Music

xbox music
Inmiddels ben ik het overzicht al een beetje kwijt, zo veel muziekdiensten zijn er tegenwoordig. De bekendste (en waarschijnlijk grootste) is Spotify maar je hebt ook nog (o.a.) Deezer, Google Play Music All Access, Rdio, Grooveshark, Napster, Sony’s Music Unlimited en Xbox Music van Microsoft. Die met elkaar concurreren voor een beetje marktaandeel en elkaar ook weer van de markt verdrijven. Zo verdween Ziggo Muziek vorig jaar al weer van het toneel en kondigde Sony recentelijk aan te gaan stoppen met Music Unlimited. Daarentegen komt Apple juist weer met een eigen muziekdienst en is de strijd zeker nog niet gestreden om de muziekliefhebbers aan zich te binden.

Er zijn veel overeenkomsten tussen al deze diensten – ze hebben allemaal miljoenen muzieknummers voor gemiddeld zo’n tientje per maand – maar toch probeert elke muziekdienst te onderscheiden. Spotify focust zich meer dan de anderen op de afspeellijsten – het ontdekken van nieuwe muziek – en is met enkele beperkingen ook te gebruiken als je niet betaalt. Sony en Microsoft richten zich op de (gebruikers van hun) smartphones en consoles die ze verkopen en Apple zal ongetwijfeld hun nieuwe muziekdienst grotendeels beperken tot de Apple apparaten. Voor alle drie geldt dat je hun diensten niet gratis kunt gebruiken. Google pakt het weer anders aan want Play Music is in eerste instantie bedoeld om de bij Google gekochte muziek af te kunnen spelen maar heeft ook de mogelijkheid om (gratis) tot 50.000 eigen mp3’s te kunnen uploaden en af te spelen via internet of 1 van de apps. Het Play Music All Access abonnement voegt daar de toegang tot zo’n 20 miljoen muzieknummers aan toe.

Xbox Music

Zoals al gezegd richt Xbox Music zich als muziekdienst op klanten die al stevig in het Microsoft ecosysteem van software en hardware zitten. De app is standaard geïnstalleerd op de Xbox consoles, Windows 8.1 en Windows Phone 8(.1) en tot vorig jaar kun je ook gratis naar muziek luisteren. Dat is nu niet meer zo en verwijst Microsoft je naar een Music Pass, het abonnement dat je 10 euro per maand kost.

Eind vorig jaar liet Microsoft weten dat ze toch de mogelijkheid terug gingen brengen om gratis naar muziek te luisteren met Xbox Music door een met Play Music vergelijkbare mogelijkheid te introduceren om eigen mp3’s af te kunnen spelen. Niet door ze te uploaden maar door je collectie mp3’s te plaatsen in Microsoft’s cloudopslagdienst OneDrive en deze te linken met Xbox Music.

Genoeg ruimte in OneDrive? Dan kun je nu aan de gang

Sinds deze week kun je aan de slag om je mp3’s in OneDrive te zetten. Als je genoeg ruimte beschikbaar hebt om je muziekcollectie daar op te slaan, natuurlijk. Voor de rest ben je met enkele klikken klaar gelukkig.

1. Ga naar music.xbox.com/onedrive om de map ‘Music’ aan te maken in je OneDrive
Na inloggen met je Microsoft-account (hetzelfde als je voor OneDrive gebruikt) en klikken op ‘Get started’ opent je OneDrive in de browser in een nieuw aangemaakte ‘Music’ map.

xbox music
2. Uploaden/synchroniseren van je mp3’s
Ik had me vier maanden geleden al voorbereid door de map handmatig aan te maken en te vullen met mp3’s maar je snapt vast wel dat de map bij jou leeg zal zijn en je die kunt vullen met je eigen mp3’s.

3. Ga terug naar music.xbox.com
Heb je enkele mp3’s in OneDrive staan? Dan kun je nu zien wat Xbox Music er van gemaakt heeft onder Collection. Afspelen maar!

xbox music

Handig maar hou wel wel rekening met de beperkingen

Gratis je eigen mp3’s kunnen beluisteren via een muziekdienst is natuurlijk erg handig maar de focus van Xbox Music blijft op hun eigen platformen liggen. Dat betekent dat de mp3’s uit OneDrive wel via de Xbox Music apps voor Xbox 360, Xbox One, Windows Phone 8.1 en natuurlijk het web te beluisteren zijn, maar niet via de iOS en Android apps.

Ook al werkt de koppeling tussen OneDrive en Xbox Music uitstekend, je zult wel alle mp3’s moeten opslaan in je OneDrive en dat zal snel tientallen gigabytes kunnen kosten. Microsoft geeft alle bezitters van een Music Pass een extra 100GB opslagruimte voor hun OneDrive account maar de gratis gebruikers zullen het moeten doen met de ruimte die ze al hebben.

En hoe keurig heb je al je mp3’s voorzien van de correcte id3 tags? Dat is de metadata die meegegeven is aan het mp3-bestand en die de informatie over titel, artiest, album enz bevat. In tegenstelling tot bij Google Play Music kun je deze gegevens niet aanpassen in Xbox Music en moet dat per se in het bestand zelf gebeuren. Dat kan door in de Verkenner (in Windows) te rechtsklikken op de mp3 en te kiezen voor de Eigenschappen. Zijn die gegevens niet (correct) ingevuld, dan worden ze ook niet (correct) getoond in Xbox Music en heb je naamloze nummers van naamloze artiesten. Wil je de tags van vele mp3-bestanden bewerken, dan kun je eigenlijk niet zonder Mp3tag editor. Eveneens gratis maar niet de meest gebruiksvriendelijke software helaas.

Heb je dit gedaan – of kan het je niks schelen – dan is het wel een prima manier om je eigen muziek op je Windows Phone telefoon, via het web of op je Xbox console af te spelen.

#

Legaal gearchiveerd: speel MS-DOS spellen in je browser bij The Internet Archive

dune 2 internet archive
The Internet Archive is één van de mooiste sites die je op het internet kunt vinden. Tenminste, dat vind ik. Het project is in 1996 gestart door Brewster Kahle en heeft het doel ons digitale cultuurgoed op te slaan en te bewaren in de grootste digitale bibliotheek van de wereld. Zo archiveren ze regelmatig alle publiek toegankelijke sites op het internet die via The Waybackmachine door iedereen te bekijken zijn. Ideaal om oude versies van webpagina’s te bekijken die verwijderd of gewijzigd zijn. Of nog eens te kijken hoe je eigen blog er vroeger uitzag.

Maar het web is niet het enige dat volgens The Internet Archive bewaard moet worden. Er dreigt een digitaal geheugenverlies op te treden, zoals vorig jaar nog in een aflevering van Tegenlicht benadrukt werd, voor bijna alle digitale bestanden die simpelweg niet duurzaam gearchiveerd worden. Reden voor The Internet Archive om behalve het web ook archieven in te richten voor ruim 7 miljoen tekstdocumenten (waaronder 6 miljoen ebooks), video’s, audiobestanden, afbeeldingen en software.

Die laatste categorie is echter bijzonder. De ebooks, video’s, audiobestanden en afbeeldingen zijn allemaal vrij te downloaden en te gebruiken maar dat geldt niet voor alle software. Vorig jaar maakte The Internet Archive al vele honderden arcadegames online beschikbaar en deed hetzelfde voor diverse klassieke consoles (zoals de Sega Master System) waarbij de spellen niet gedownload maar geëmuleerd worden in je browser. Je kunt ze alleen spelen in de browser op de site zelf.

Datzelfde hebben ze nu gedaan voor duizenden (ruim 2300) MS-DOS spellen uit (vooral) de jaren 90. Als je, net als ik, toen spellen speelde dan is het één groot feest van herkenning. Of sentiment, zo je wilt. De allereerste 3D shooter (volgens mij), Catacomb 3-D maar ook Wolfenstein 3D, Super Street Fighter II, Heretic, Rise of the Triad en natuurlijk Dune 2, het eerste spel dat ik met een muis speelde. Die zijn allemaal in je browser te spelen, ook al werkt het ene spel (veel) beter dan de andere.

Hoe legaal is dat?

Oudere MS-DOS spellen worden al vele jaren op websites aangeboden (als downloads) onder de noemer abandonware. Zo wordt de categorie software genoemd die niet meer verkocht en ondersteund wordt door de oorspronkelijke leverancier. Zoek je op de term ‘abandonware’ dan vind je grote archieven met duizenden spellen op sites als Abandonia en Abandonware DOS. Abandonware betekent echter niet dat het auteursrecht op die spellen verlopen is. Afhankelijk van het land waarin een spel uitgebracht is, zijn de spellen 70 tot 95 jaar na het uitbrengen nog beschermd en vormt het (ter download) aanbieden ervan een inbreuk op het auteursrecht van de makers. Het distribueren van deze spellen is juridisch gezien dan ook niet toegestaan en het zijn dan ook feitelijk illegale downloads.

Maar wat als niemand zijn auteursrechten handhaaft?

Ook al is er juridisch geen enkele onduidelijkheid over de status van dergelijke spellen, bij abandonware zijn de (financiële) belangen van de makers zo goed als verdwenen. En dan kun je wel als ontwikkelaar of uitgever een site als Abandonia gaan aanklagen voor het aanbieden van een 20 jaar oud DOS-spel dat alleen nog maar met een emulator te spelen is op moderne pc’s, maar veel zin heeft dat dan niet. Uitgevers en makers van die spellen laten het dan ook min of meer oogluikend toe zolang abandonware sites er maar geen geld voor vragen of inkomsten generen via advertenties. Sommige uitgevers besluiten zelfs, na al die jaren, om hun oude spellen opnieuw uit te brengen omdat ze nog steeds veel gespeeld en gedownload worden.

Het doel dat The Internet Archive voor ogen heeft, wordt ook vaak gebruikt als argument om abandonware juist niet te bestrijden: het archiveert, bewaart en houdt klassieke software beschikbaar waar eigenlijk niemand meer een financieel belang bij heeft. Maar waar abandonware sites oogluikend toegestaan worden wilde The Internet Archive zich juist keurig aan de auteursrechtwetgeving houden voor hun software-archief met auteursrechtelijk beschermde spellen.

Een uitzondering in de Digital Millennium Copyright Act

In de Nederlandse Auteurswet zijn tientallen uitzonderingen opgenomen op het auteursrecht van de maker. Geen ervan maakt het mogelijk om, zoals The Internet Archive doet, auteursrechtelijk beschermde software opnieuw te openbaren via een website. Veel van de uitgevers en ontwikkelstudio’s die de spellen maakten in de jaren 90 bestaan inmiddels niet meer en dus zou je van de nieuwe uitzondering over verweesde werken gebruik kunnen maken maar het is twijfelachtig of je daar ook succesvol op kunt beroepen.

De overgrote meerderheid van de spellen zijn echter in Amerika gemaakt en daar geldt het Amerikaans auteursrecht natuurlijk. De oorspronkelijke Copyright Act of 1976 is meerdere keren uitgebreid met aanvullende Acts die nieuwe aspecten introduceerden en wijzigingen hebben doorgevoerd. De ‘online aspecten’ van het Amerikaans auteursrecht zijn in 1998 toegevoegd aan de Copyright Act met de Digital Millennium Copyright Act (DMCA) die nieuwe regels rondom de auteursrechten van online werken bevat.

De Copyright Office (verbonden aan de Library of Congres) ziet er op toe dat deze wetgeving ook relevant is en blijft. Daartoe wordt er elke 3 jaar een procedure opgestart waarbij iedereen voorstellen kan indienen over aanpassingen op, of introduceren van nieuwe, uitzonderingen in de Copyright Act.

[To] determine whether there are particular classes of works as to which users are, or are likely to be, adversely affected in their ability to make noninfringing uses due to the prohibition on circumvention of access controls.

The Internet Archive heeft twee voorstellen ingediend en eind 2003 besloot de Copyright Office vier nieuwe uitzonderingen te introduceren waarvan er twee gerelateerd zijn aan de doelstelling van The Internet Archive en de laatste rechtstreeks betrekking heeft op spellen:

  • Computer programs protected by dongles that prevent access due to malfunction or damage and which are obsolete.
  • Computer programs and video games distributed in formats that have become obsolete and which require the original media or hardware as a condition of access.

Oftewel, door zich te beroepen op deze uitzondering in de Amerikaanse Copyright Act kan The Internet Archive auteursrechtelijk beschermde spellen aanbieden zolang die alleen maar op verouderde platformen werken (MS-DOS), en de oorspronkelijke bestanden niet gedownload kunnen worden (zoals bij de abandonware sites). Dat laatste wordt bewerkstelligd door de spellen te emuleren met een browsergebaseerde versie van DOSbox: je kunt ze wel spelen maar de spellen kunnen niet gedownload worden.

Heel erg gebruiksvriendelijk is dat nog niet maar het is dus wel heel erg legaal.

Verder lezen: The Internet Archive Just Made a Ton of Old MS-DOS Games Available for Free (via GiantBomb) / Internet Archive Gets DMCA Exemption To Help Archive Vintage Software (archive.org)

#

Pagina 1 of 17123...15...Laatste »
  • © 2006- 2015 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top