SURF Edublogger Meetup 2013: over 4G en Eduroam

Vorig jaar vond de eerste editie van de SURF Edublogger Meetup plaats bij SURFmarket. Dit is een kleinschalige bijeenkomst voor bloggers in/uit/voor het onderwijs die door SURF bijgepraat worden over actuele ontwikkelingen die te maken hebben met onderwijs en onderzoek. Dat smaakte aan twee kanten naar meer en dus treinde ik vanmiddag naar Utrecht waar de tweede editie van de SURF Edublogger Meetup deze keer werd georganiseerd bij SURFnet.

Het thema deze keer paste prima bij SURFnet want het ging over de ontwikkelingen in mobiele technologie en wat het onderwijs met deze ontwikkelingen kan doen. Met zeven (of acht – ik heb niet specifiek geteld) edubloggers kregen we in een zaaltje te horen over o.a. de LTE (4G) pilots waar SURFnet bij betrokken is samen met KPN. Petra Bodde van het Universitair Medisch Centrum Utrecht vertelde daarna over de pilot die ze uitgevoerd hebben met het live streamen van weblectures naar 4G tablets. Om het allemaal nog een beetje in context te plaatsen werden ook de bevindingen van een recent TNS-NIPO onderzoek naar het gebruik van mobiele technologie onder studenten en medewerkers van onderwijs/onderzoeksinstellingen gepresenteerd.

Voor mij zat de klapper aan het einde want de laatste presentatie ging over hoe in het centrum van Tilburg een uitgebreid wifi netwerk tot stand is gekomen waarmee ook Eduroam niet alleen binnen onderwijsinstellingen beschikbaar is maar in Tilburg dus ook in het gehele centrum gebruikt kan worden. Misschien niet het meest spannende onderwerp maar het werd ontzettend leuk en bijna terloops gebracht door de presentator (wiens naam ik later toevoeg want ik ben hem schandelijk vergeten). Ik ben er van overtuigd dat hij zichzelf en alle moeite die dit project gekost moet hebben een beetje wegcijferde maar hij wist zijn project en de resultaten prachtig te verkopen. Ik  hoop dat de gemeente Deventer hem inhuurt om ons centrum te voorzien van wifi plus eduroam. Mij heeft hij overtuigd.

Voordat ik kon gaan spelen met de aanwezige 4G gadgets apparatuur moest ik helaas richting trein waarbij ik de hele reis terug vooral geconfronteerd werd met het sterke contrast tussen die mobiele ontwikkelingen en de huidige praktijk. En dan bedoel ik dat 4G en Eduroam geweldige ontwikkelingen zijn maar dat ik in de trein ruzie had met een onwerkbaar trage wifi en T-mobile pas ver buiten Utrecht enige vorm van mobiel internet kon realiseren op mijn telefoon.

4G klinkt voor mij in elk geval nog als science fiction ;)

#

Is Feedly het enige Google Reader alternatief voor de RSS power user?

feedly

De afgelopen twee dagen heb ik geloof ik wel twintig artikelen op de diverse technieuws-sites gezien die overzichtjes gaven van alle alternatieven voor Google Reader. Deze kun je in vier categorieën onderverdelen:

  1. de desktopsoftware (zoals Greatnews, RSS Owl en FeedDemon);
  2. de alternatieven die je zelf op een eigen server moet installeren (zoals Tiny Tiny RSS en Fever);
  3. de online RSS readers (waaronder Netvibes, Newsblur, RSS Miner en The Old Reader);
  4. RSS readers – als extensions – voor browsers (zoals Opera, Feedly, Sage voor Firefox en RSS Feed Reader voor Chrome).

Voor mij vallen de desktopsoftware en alle zelf gehoste oplossingen al meteen af. Ik wil perse een alternatief waarmee ik online RSS feeds kan lezen en die ook synchroniseert naar mobiele apps voor zowel iOS als Android. Dat zou misschien nog kunnen met een zelf gehoste oplossing maar ik heb eigenlijk totaal geen zin om daar zelf mee aan het prutsen te gaan.

Best of the rest
Dan blijven de overige twee categorieën over maar heel veel echte keuze heb ik dan nog steeds niet. Netvibes is meer een alternatief voor iGoogle en richt zich op het zijn van een gepersonaliseerde startpagina. Bovenal heeft het geen mobiele apps en moet je het altijd via een browser raadplegen. Die valt dus af.

Newsblur komt een heel eind in de goede richting. De interface is even wennen maar het richt zich definitief op de RSS power users die honderden feeds willen bijhouden.  Het nadeel is dat de gratis versie meteen volledig nutteloos is voor die power user want met een gratis account kun je maar 12 feeds lezen tot maximaal 10 items per sessie. Wil je gewoon ongelimiteerd lezen, dan kost dat je 24 dollar per jaar. Het voordeel is dat er zowel een iOS app als Android app van Newsblur beschikbaar is. De Android app krijgt een slechte beoordeling in de Play Store en ik moet er eigenlijk niet aan denken om afscheid te nemen van gReader Pro.

RSS Miner is dan wel weer gratis, importeert eenvoudig al je feeds uit Google Reader maar ontbeert de meeste functies die ik nodig heb. Waaronder het feit dat er geen apps voor zijn. Datzelfde geldt ook voor The Old Reader dat gebaseerd is op de oude interface van Google Reader – inclusief de oorspronkelijke sociale aspecten ervan – maar wat zonder apps voor mij niet interessant is.

Feedly
Bijna alle browser extensions hebben hetzelfde nadeel als desktopsoftware: geen apps. De enige uitzondering daarop is Feedly volgens mij. Hoewel ook zij gebruik maken van synchronisatie via Google Reader, kondigden ze meteen aan al bezig te zijn met een eigen vervangende synchronisatieserver (Normandy genaamd) die het over kan nemen vanaf 1 juli als Google Reader offline gaat. Ze doen in dezelfde aankondiging ook een oproep aan alle app ontwikkelaars die nu via Google Reader synchroniseren, om straks gebruik te komen maken van Normandy. Het zou in theorie dus kunnen dat mijn favoriete apps Newsify en gReader Pro daar gebruik van gaan maken na 1 juli.

Dat zou meteen de doorslag geven voor mij. Vooral omdat Feedly helaas met zijn webversie en apps zelf niet heel erg geschikt is voor die power users. Ja, aan de webversie kun je mbv de tips die ze ook meteen gaven genoeg instellingen aanpassen maar de apps hebben die instellingsmogelijkheden niet. En deze volgen de trend die door Flipboard, Zite en Google Currents is neergezet om feeds als een magazine weer te geven. Leuk als je een paar feeds volgt maar volslagen onwerkbaar als je 1000 items per dag probeert te scannen op interessante weetjes. De Android app van Feedly vond ik in ieder geval maar niks.

Toch maar even afwachten
Zowel Newsify als gReader Pro hebben aangegeven dat ze na 1 juli verder zullen gaan. Het zou voor de hand liggen dat ze eenvoudigweg wisselen van Reader naar Feedly om de feeds te synchroniseren en dat zou voor bestaande gebruikers van (alle third party) apps een naadloze overstap kunnen betekenen. Hoe dat business model van Feedly er dan uit komt te zien – want ik neem niet aan dat ze servers en ondersteuning voor externe apps gaan inzetten zonder dat daar inkomsten tegenover komen te staan – valt dan nog te bezien.

Feedly zou een ideaal alternatief kunnen zijn straks in juli maar als er voor betaald moet gaan worden zou het ook de versnippering van de RSS diensten kunnen verergeren. Niet iedereen is op zoek naar een oplossing om honderden feeds via web en apps onder te brengen. De komende maanden zal duidelijk worden wat echt serieuze en realistische alternatieven blijken te zijn. Ik gok zelf dat Feedly het interessantst zal zijn voor de grootgebruikers maar dat zullen ze nog wel waar moeten maken.

#

Nexus 7: een Android apparaat zoals het hoort

Al tijdens de presentatie tijdens de Google I/O conferentie, waarin o.a. de Nexus 7 werd aangekondigd, had ik het mezelf voorgenomen. Dit zou de opvolger zijn voor mijn (1ste generatie) 7″ Galaxy Tab die inmiddels toch wel ingehaald was door al zijn concurrenten. Ik vind Android apparaten geweldig maar raak gefrustreerd met die versplintering van al die versies en vooral het gegeven dat alle leveranciers van apparaten hun eigen toevoegingen in Android stoppen.

Daar kun je alles van vinden maar dat ik op mijn Samsung Galaxy Tab vast zit aan Android 2.3 (er komt geen update meer voor dat oude apparaat) en een aantal apps die gewoon niet te verwijderen zijn omdat Samsung dat nodig acht, vind ik irritant. Mijn Sony Xperia Play heeft eveneens Android 2.3 en zal eveneens geen update krijgen naar een recentere versie van Android, ondanks dat het toestel nipt een jaar oud is. Die heb ik ook voornamelijk om fijn onderweg spellen te spelen -en kan het me weinig schelen dat het niet de laatste Android versie is- maar dat is geen excuus voor Sony om het me ook op dit toestel onmogelijk te maken bepaalde apps te deïnstalleren. Een lite versie van Quickoffice is bijvoorbeeld onverwijderbaar terwijl ik de volledige versie gekocht heb! De Sony Tablet S heeft tenminste nog een update gekregen naar Android 4.0 maar ook dan is het maar de vraag of het hier ook bij blijft of niet.

Nexus 7
Het voordeel van de Nexus toestellen (er waren al Nexus telefoons) is dat ze onder de Google vlag worden verkocht, ook al wordt de hardware door bijvoorbeeld Samsung of Asus gemaakt. Het idee erachter is dat op Nexus toestellen Android draait zonder enige aanpassingen, precies zoals Google het bedoelt. Dit zorgt er ook voor dat ze snel en probleemloos bijgewerkt kunnen worden naar de meest recentste versie van Android. In het geval van de Nexus 7 gaat het om een 7″ tablet die deze recentste versie van Android (4.1 Jellybean) aan boord heeft en (vanzelfsprekend) beschikt over de specificaties om dit ook allemaal vlot te kunnen doen.

Vier september kwam de Nexus 7 uit in Nederland en binnen enkele uren was er in Nederland geen exemplaar meer te krijgen. Kennelijk was ik niet de enige die een betaalbare tablet (250 euro) wel zag zitten en ik heb maar een exemplaar gereserveerd bij de lokale elektronicaboer. Gisteren kwam die dan eindelijk ook binnen en kon ik in ieder geval een eerste vergelijking maken tussen de Nexus 7 en de 7″ Galaxy Tab (SGT7).

Nexus 7 vs SGT7
Zo’n vergelijking tussen de eerste Android tablet die op de markt kwam in Nederland twee jaar geleden en nu dus de meest recentste Android tablet is geen eerlijke natuurlijk. Op werkelijk alle vlakken is de Nexus 7 in het voordeel. Ongeveer de helft lichter en een dramatisch beter scherm zorgen ervoor dat je de Nexus 7 veel gemakkelijker gebruikt en vasthoudt. De betere processor, het grafische vermogen en de geoptimaliseerde Android 4.1 versie zorgen ervoor dat deze nieuwe 7″ tablet vele malen sneller aanvoelt en vooral vlotter reageert.

De Galaxy Tab zit vol met aanpassingen van Samsung met als nummer 1 (irritatie) een mediaservice die zeer regelmatig controleert of er een mediabestand is toegevoegd aan het apparaat. Hoewel dat vaak tot vertragingen leidt in het gebruik van de tablet is dit een consequentie van het voordeel dat de SGT7 wel meer aansluitmogelijkheden en opslagcapaciteit heeft. De Nexus 7 is veel sneller maar met de 16GB in het apparaat zelf moet je het ook doen. Geen extra geheugenkaartje erbij, niet even handig aansluiten op een pc zodat je eenvoudig bestanden kunt overzetten, de Nexus 7 is op dit punt nog beperkter dan zelfs een iPad waar je tenminste nog over iets als iTunes kunt beschikken.

Kijk je echter naar het scherm met hogere resolutie, het gewicht, de snelheid en vooral hoe dun de Nexus 7 is in vergelijking met de SGT7, dan ben ik snel klaar met mijn oordeel. Ik was -door de SGT7- al overtuigd van de voordelen van het 7″ formaat en de Nexus 7 is dan gewoon het beste en goedkoopste apparaat dat je kunt krijgen.

Nexus 7 als ereader
Na gisteravond ook nog een uur gelezen te hebben mbv de Kindle app en de Kobo app kan ik alleen maar zeggen dat het erg fijn lezen is. Dat de Nexus 7 lichter en dunner is dan de SGT7 maakt het apparaat ook duidelijk (meer) geschikt als ereader. Ik heb nog geen Kindle Fire HD of Kobo Arc in mijn handen gehad maar ik kan me bijna niet voorstellen dat het (in Nederland) zoveel meer toevoegt ten opzichte van een Nexus 7 waar je de betreffende Android apps op gezet hebt. Een vergelijking tussen die drie tablets kon wel eens erg interessant zijn.

Eigenlijk is de Nexus 7 momenteel het beste van meerdere werelden. Voor 250 euro heb je een zeer betaalbare 7″ tablet die alle Android apps en games kan draaien die er thans beschikbaar zijn. Het is ook een goede ereader als je geen e-ink scherm wilt of perse meer wilt kunnen met een ereader dan alleen maar digitaal lezen. Dat zowel de Kindle Fire HD als Kobo Arc Android tablets zijn die aangepast zijn door de leveranciers maakt het een klein beetje ironisch dat de Nexus 7 juist als alternatief ontwikkeld is voor al die Android apparaten die door leveranciers worden aangepast. Met de Nexus 7 heb je wel alle voordelen van de recentste Android versie zonder dat je de nadelen hebt die gespecialiseerde Android apparaten met zich meebrengen.

Zoals het hoort.

#

Stromen met informatie: Google Currents

Gisteren lanceerde Google dan eindelijk, na veel speculaties, de nieuwe app die moet gaan concurreren met de Flipboards en Zites van deze wereld: Google Currents. Net als die concurrenten biedt Currents de mogelijkheid om artikelen, foto’s, kortom digitale content uit een grote verscheidenheid van aanbieders tot je te nemen in 1 app. Uitgevers hebben de mogelijkheid om eigen magazines aan te maken, zoals de losse bronnen genoemd worden, maar je kunt ook individuele RSS feeds toevoegen aan je Library van magazines.

Dat alles kan je doen op smartphones en tablets die op iOS en Android draaien, tenminste als je in de Verenigde Staten woont want wederom is een nieuwe dienst/app niet beschikbaar buiten de grenzen van het thuisland van Google. Zowel in de Market als App Store krijg je meldingen dat de app niet geinstalleerd kan worden maar gelukkig voor Android gebruikers is daar wel een mouw aan te passen. Even googelen op Currents en apk en met een klein handigheidje is Currents in elk geval op je Android toestel te installeren.

De bekende techsites als The Next Web, Mashable, Read/Write Web en AllThingsD zijn, samen met tientallen andere sites en uitgevers, al terug te vinden in de app en (vooralsnog?) gratis te installeren. Het feit dat er ‘Add for free’ bij staat impliceert dat er op termijn ook magazines gaan komen die niet gratis zijn maar dat is ook logisch. Google zal zeker uitgevers een platform willen bieden voor betaalde content en het is de enige reden die ik zo snel kan bedenken waarom Currents op dit moment alleen in de VS beschikbaar is: uitgevers zijn kennelijk niet zo dol op wereldwijde beschikbaarheid van hun betaalde content en Google zal dit voorzichtig willen benaderen.

Hoe interessant de ontwikkelingen rondom beschikbaarheid en inhoud van de betaalde content gaan worden valt nog te bezien. Op Android toestellen heeft Currents geen echte concurrentie (Flipboard en Zite zijn beide iOS apps) dus voor iedereen met een Android apparaat is Currents al een mooie nieuwe app om nieuws en RSS feeds te lezen. De concurrentie op iPhone en iPad zal vooralsnog alleen in de VS een rol gaan spelen en dan zal het inderdaad vooral belangrijk zijn wie de content kan en gaat aanbieden die mensen willen lezen (en waarvoor ze willen betalen!).

 
@ screenshots gemaakt van Google Currents op de Sony Xperia Play telefoon
 

EBSCOHost databanken te doorzoeken op je iPod, iPhone of iPad

Als je wel eens gebruik maakt van 1 van de EBSCOhost databanken (o.a. Academic Search Elite, CINAHL, ERIC of MEDLINE), dan kan dat sinds afgelopen week ook op je Apple apparaat.

In de App Store van Apple is de app EBSCOhost te vinden die je op zowel iPhone, iPod Touch en iPad kunt gebruiken. Na installatie moet er echter nog wel een handeling plaatsvinden om de koppeling te maken met de instelling die het abonnement heeft op de EBSCOhost databanken. Het gaat natuurlijk om betaalde databanken dus niet iedereen kan er zo maar bij mbv een app.

Zoals je al in de bovenstaande schermafdruk kunt zien moet je jezelf een mailtje met autorisatiecode laten sturen vanuit de EBSCOhost webinterface, en ja dus dat moet je eenmalig nog op een pc doen met toegang tot EBSCOhost. Helemaal onderaan in de webinterface zie je (enigszins verstopt mijns inziens) een link staan naar de EBSCOhost iPhone/iPod Touch Application.

Als je op die link klikt kun je een mailadres opgeven waar het activeringsmailtje naar toe gestuurd wordt. Let wel, dat mailtje moet je kunnen openen op het apparaat waar je de app ook op hebt gezet dus kies een mailadres die je ook leest op je Apple apparaat.

In het mailtje staat een link die je dus moet openen op je iPod, iPad of iPhone en daarmee wordt de app geautoriseerd voor gebruik en kun je er vanaf nu mee de EBSCOhost databanken doorzoeken!

Android applicatie: Aldiko Premium ebook reader

Natuurlijk kende ik Aldiko al wel als gratis ereader applicatie voor Android. Ik beschouwde het altijd een beetje als de tegenhanger van Stanza voor iOS en ik heb Aldiko vanaf de eerste dag dat ik een Android telefoon had ook geinstalleerd staan om epub bestanden te kunnen lezen. Het was ook 1 van de eerste applicaties die ik vorige week op mijn Samsung Galaxy Tab weer installeerde en verder dacht ik er ook niet zo bij na.

Daar waar echter ereader apps op iOS een ontwikkeling hebben doorgemaakt het laatste jaar waarmee diverse nu ook in staat zijn epub bestanden met Adobe DRM te kunnen lezen, gold dat niet zo zeer voor hun tegenhangers op het Android platform. Txtr was volgens mij de enige die dat deed maar dat blijkt nu niet meer zo te zijn.

Via een tweet van @eBookNL kwam ik bij een handleiding uit die toelicht hoe je m.b.v. Aldiko Premium (een betaalde versie die op de site van Aldiko als Aldiko 2.0 bekend is) de ebooks van ebook.nl op je Android apparaat kunt downloaden en lezen. Aldiko 2.0 blijkt dus, naast een mooie interface verbeteringen, koppelingen met ebookstores en verbeteringen in de importfunctie, nu ook de mogelijkheid te hebben om met Adobe DRM om te gaan. In combinatie met de 7″ Galaxy Tab levert dat een prima leeservaring op voor de gekochte ebooks van zowel ebook.nl als natuurlijk de overige online winkels die gebruik maken van Adobe DRM, zoals Bruna.nl en Bol.com

Wat mij betreft gelijk een prima reden om $2,99 uit te geven aan Aldiko Premium, te vinden in de Android Market.

Disintermediation versus de persoonlijke bibliotheek

In twee blogposts heeft collega Jo Han Khouw uitgebreid het fenomeen disintermediation beschreven vanuit de context van de Amazoogle bibliotheek. Eén artikel ging vooral over de rol van federated search en discovery oplossingen terwijl de recente blogpost in ging op de rol van de informatie-intermediairs.

Hoewel ik mezelf zeker kan vinden in beide blogposts, mis ik toch een ontwikkeling die ik veel meer koppel aan het fenomeen disintermediation en dat is dat onze klanten en gebruikers steeds meer (in staat zijn) hun eigen persoonlijke bibliotheek (op te) bouwen. Natuurlijk niet alleen de zeer goed gevulde boekenkast thuis maar vooral de eigen digitale persoonlijke bibliotheek.

De grootste verandering mijns inziens voor bibliotheken is hoe de toegankelijkheid tot informatie is geëvolueerd. In de jaren 80 en 90 had ik zelf alleen maar toegang tot informatie via een bibliotheek in de buurt en deze deed, zeer klantvriendelijk, haar uiterste best om me daarin van dienst te zijn. De verregaande digitalisering van informatie heeft in de jaren erna weliswaar grote impact gehad op bibliotheken maar werd en wordt vooral in het perspectief geplaatst van hoe men zelf de collectie aanbiedt. Databanken, repositories, federated search en nu discovery tools zijn leidend in de aanpak van bibliotheken. Sturen op het verhogen van het gebruiksgemak richting de Amazoogle bibliotheek en op maat opties zijn nodige en essentiele ontwikkelingen geworden.

Maar informatieleveranciers zijn zelf een andere kant nu aan het opgaan. Google Books, Google Scholar, Open Access publicaties, Open Courseware, video/beeld/tekst met Creative Commons licenties enz. Allemaal gratis bronnen waar eindgebruikers zelf toegang (thuis) tot hebben, ook al is het zeker zo dat ze hun weg er lang nog niet altijd in kunnen/willen vinden en de informatievaardighedentrainingen/mediawijsheid trajecten zijn hier dan ook mede op toegespitst.

Ik denk alleen dat ze nog niet ver genoeg gaan.

Nu met de opkomst van persoonlijke mobiele apparaten, zoals de iPad en het hele scala aan Android tablets wat volgend jaar over ons uitgestort gaat worden, krijgt ook de persoonlijke digitale bibliotheek een compleet nieuwe impuls. Leveranciers van betaalde content, traditioneel ook de aanleverende partij voor de bibliotheekcollecties, zien hun kans schoon met de meer gesloten distributiemodellen waarin ze hun informatiediensten rechtstreeks kunnen aanbieden aan de eindgebruikers, inclusief de kosten daar gelijk neer te leggen. Kranten, tijdschriften en ebooks worden via deze gesloten systemen persoonlijk aangeboden op persoonlijke mobiele apparaten en de reden & noodzaak om hiervoor nog naar een bibliotheek te gaan zal minder en minder worden. Natuurlijk, de bibliotheek heeft een veel breder aanbod dan wat nu direct toegankelijk is voor eindgebruikers en zal ook een plek houden voor hen die niet kunnen en willen betalen, maar dat brede aanbod zal ook lastiger te handhaven worden. Waarom zou straks een databank leverancier, of een toeleverancier van ebooks, nog een licentie voor een bibliotheek willen afsluiten als deze dat veel efficienter en winstgevender rechtstreeks kan afzetten bij de doelgroep? Er zijn al diverse voorbeelden waarin educatieve uitgevers hun aanbod specifiek voor opleidingen en studenten inrichten in het hoger onderwijs en waar de bibliotheek, vanuit de rol van collectie aanbod, geen rol in speelt.

Een trend die zich voort gaat zetten.

Bibliotheken, en informatie intermediairs, zouden zich ook moeten gaan richten op het faciliteren van die persoonlijke bibliotheek. De klant die met een iPad naar binnen loopt heeft nog steeds dezelfde informatievraag als voorheen, maar het hoeft niet perse met het eigen aanbod opgelost te worden. There’s an app for that, zou Apple zeggen en ik zie geen reden waarom de bibliotheek hier niet in mee kan denken. Help die klant met het opbouwen van zijn of haar persoonlijke bibliotheek, verwijs zeker nog naar bronnen die in je eigen collectie staat maar kijk ook naar open access bronnen en content die vooral ook direct, en op maat, wordt aangeboden door leveranciers naar die eindgebruiker waar je zelf als bibliotheek niet eens toegang tot hebt.

Dan pas ben je echt een informatie intermediar.

@Foto via blog.shelfari

Pagina 1 of 4123...Laatste »
  • © 2006- 2014 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top