Mega hype en waarom ik bij Dropbox blijf

megatraag

Ik was wel benieuwd gisteren. Precies 1 jaar nadat Megaupload moest sluiten, dankzij ingrijpen van de Amerikaanse overheid, lanceerde de inmiddels berucht geworden man achter Megaupload een nieuwe online opslagdienst. Mega opende de deuren vanaf Nieuw Zeeland met de belofte van 50GB gratis opslag voor iedereen met de mogelijkheid dit uit te breiden met drie verschillende betaalde accounts.

  • Pro I costs $9.99 per month and provides users with access to 500 Gigabyte of storage and 1 Terabyte of traffic
  • Pro II costs $19.99 per month and provides users with access to 2000 Gigabyte of storage and 4 Terabyte of traffic
  • Pro III costs $29.99 per month and provides users with access to 4000 Gigabyte of storage and 8 Terabyte of traffic

Is meer beter?
Hoewel 50GB gratis opslagruimte zeer positief afsteekt bij wat je o.a. bij de concurrenten Skydrive (7GB), Google Drive (5GB) en Dropbox (2GB) voor niks kunt krijgen, is het eigenlijk geen goede vergelijking. Zowel Dropbox, Skydrive als Google Drive synchroniseren je bestanden tussen de apparaten die je gebruikt, waarvoor ze alle drie ook apps en clients kennen voor alle grote platformen. Dat zorgt er o.a. voor dat als om welke reden dan ook ooit die diensten ineens uit de lucht worden gehaald, je altijd nog je bestanden lokaal op een pc of laptop hebt staan. Alle drie zijn het ook ‘legitieme’ diensten, gericht op persoonlijk gebruik, die van je verwachten dat je geen misbruik maakt van de mogelijkheden door bijvoorbeeld grootschalig films of muziek te gaan verspreiden. Precies de reden dat Megaupload zo succesvol was -het was de 15e drukstbezochtste site indertijd- en ook de reden dat de Amerikaanse overheid ingreep.

Mega kun je daarom beter vergelijken met andere webbased opslagdiensten zoals Rapidshare en Mediafire. Bij de laatste krijg je ook 50GB gratis opslagruimte terwijl de eerste zelfs onbeperkte ruimte lijkt aan te bieden maar daar zitten wel stevige beperkingen aan, juist als je bestanden wilt delen. Ook bij deze diensten krijg je bij betaalde accounts meer dataverkeer en het is daarmee ook duidelijk dat die accounts misschien wel gebruikt kunnen worden voor de opslag van eigen bestanden maar dat ze vooral gebruikt zullen worden om muziek, films, games, ebooks en nog veel meer te delen en te verspreiden.

Waar Mega zichzelf onderscheidt is in het privacy aspect. Ongetwijfeld om de problemen te voorkomen die Megaupload gebruikers kregen toen de servers in beslag werden genomen, krijgen alle gebruikers nu zelf de controle over de beveiligingssleutel waarmee al hun bestanden beveiligd op de Mega servers komen. Dat zou moeten betekenen dat zelfs Mega niet bij de bestanden van de gebruikers kan en dat alleen jij als gebruiker bepaalt wie de bestanden wel kan inzien.

Wie zit daar op te wachten?
Of gebruikers zich blind zaten te staren op 50GB gratis opslag of dat het rebelse van Mega ze aansprak, ik heb geen idee. Misschien was iedereen net zo nieuwsgierig als ik maar hoe dan ook, in slechts enkele uren zijn er meer dan 250.000 accounts aangemaakt gisteren. Die drukte kon de site niet aan en hoewel ik na enkele pogingen uiteindelijk een account wist aan te maken was Mega zelf volledig onbruikbaar. Via meldingen op Twitter begreep ik dat het voor iedereen problematisch was.

megaconz

Bezint eer ge met een account bij Mega begint
Dat de interesse in Mega zo groot is, is toch wel enigszins verrassend als je kijkt naar het aanbod van o.a. Mediafire en Rapidshare. Daar krijg je hetzelfde of zelfs meer gratis. Ook al biedt Mega misschien meer beveiliging bij de bestanden die je uploadt, ik betwijfel dat dit de reden is van het initiële succes van Mega.

Waarom je Mega zou willen gebruiken lijkt me de betere vraag. De interesse van de Amerikaanse overheid en de belangenorganisaties MPAA en RIAA in wat Mega allemaal gaat doen is zelfs aanzienlijk groter dan die van de consumenten. Kim Dotcom, de man achter Mega, lijkt zijn uiterste best te doen deze partijen te provoceren en hoewel je leuk met elkaar van mening kunt verschillen over hoe terecht en verstandig dat is, het lijkt mij dat je kunt wachten op een volgende inbeslagname van servers. Prettig dat je bestanden dan beveiligd op die servers staan maar dan ben jij ze wel kwijt natuurlijk.

Nee, Mega is zeker niet de plek waar je jouw backups moet willen bewaren. Het is ook niet de plek om je bestanden neer te zetten die je perse nodig hebt voor werk. Het kan en zal wel de plek worden waar veel bestanden (illegaal) gedeeld gaan worden. Het belooft echter wel een nieuw hoofdstuk te gaan worden in de discussies over vrijheid op internet, downloaden uit illegale bron en privacy. Ik ga het zeker -met Mega account- in de gaten houden.

Maar ik ga zeker mijn (betaalde) Dropbox account er niet voor opzeggen. Dropbox is minder spannend dan Mega en heeft geen 50GB gratis opslagruimte maar ik hoef me in ieder geval geen zorgen te maken dat een overheid er met de servers -en mijn bestanden- vandoor gaat. Die bestanden heb ik namelijk morgen gewoon weer nodig voor mijn werk.

#

Gebruik Flickr foto’s gemakkelijk met de goede naamsvermelding via ImageCodr

Bad Credit No Credit OK! by EJP Photo, on Flickr

 

Mooi natuurlijk dat er inmiddels honderden miljoenen foto’s bij Flickr te vinden zijn met een Creative Commons licentie. Dat maakt het erg handig om een foto te zoeken bij een blogpost bijvoorbeeld maar met alleen het plaatsen van de foto ben je er nog niet. Hoewel er meerdere CC licenties zijn hebben ze één ding sowieso met elkaar gemeen en dat is de eis voor een naamsvermelding. Heb je een geschikte foto gevonden met CC licentie, dan moet je ook bij de foto of ergens bij de tekst duidelijk vermelden waar de foto vandaan komt en/of wie de maker van de foto is. Attributie heet dat. Daarbij is het ook wenselijk dat je erbij vermeldt onder welke Creative Commons licentie je de foto gebruikt zodat er geen misverstand over kan bestaan dat je toestemming hebt om de foto te gebruiken.

Als je een site als Photopin gebruikt dan zoek je automatisch naar Flickr foto’s die een Creative Commons licentie hebben. Je kunt foto’s dan downloaden en Photopin geeft je een stukje HTML code erbij die je voor de correcte naamsvermelding kunt gebruiken. Je ziet die meestal onder mijn blogposts staan aangezien dat makkelijk en snel werkt om de attributie te regelen.

Gebruik je de zoekfunctie van Flickr zelf om foto’s te vinden met een Creative Commons licentie -en dat doe ik steeds vaker zodat ik de foto’s er handmatig uit kan filteren die een Getty Images linkje erbij hebben staan- dan heb je niet zo veel aan Photopin en dus krijg je er ook geen handig stukje HTML code bij. Je moet dan handmatig de gegevens toevoegen voor een correcte attributie.

ImageCodr biedt hiervoor een hele mooie oplossing. Als je op Flickr een geschikte foto gevonden hebt, dan kopieer je de URL van de fotopagina en plak je die in ImageCodr in het tabblad Get code! Je krijgt dan te zien welke Creative Commons licentie van toepassing is op die foto met uitleg erbij wat je wel en niet er mee mag doen. Ook genereert ImageCodr dan HTML code waarmee de foto embed wordt met de goede attributie eronder. De code zorgt er ook voor dat zoekmachines de foto’s kunnen indexeren volgens de gebruikte CC licentie zodat Google Images bijvoorbeeld ook weet dat de gebruikte foto met een CC licentie komt.

imagecodr

Via het tabblad Search kun je zoekacties doen in Flickr hoewel je hierbij meteen doorgestuurd wordt naar de zoekfunctie van Flickr zelf. Dat mag allemaal de pret niet drukken want met behulp van ImageCodr kun je uiteindelijk heel snel en gemakkelijk foto’s op een goede manier opnemen op je site of in een blogpost.

Creative Commons Attribution-Noncommercial-Share Alike 2.0 Generic License  @ foto by  EJP Photo 
#

Nee, je kunt niet zo maar andermans foto’s uit tweets gebruiken

Strandfotograaf / Beach Photographer

Foto’s en auteursrechten, het lijkt een schier oneindige stroom aan rechtszaken en discussies op te leveren op het moment dat foto’s ergens online geplaatst worden (en anderen daar van willen profiteren). Daar kwam Instagram ook achter vorig jaar toen ze met hun algemene voorwaarden gingen rommelen. Na heel veel commotie krabbelden ze terug en gisteren gingen de nieuwe voorwaarden in met aanzienlijk minder drastische wijzigingen en taalgebruik.

Behalve op Instagram worden ook veel foto’s op Twitter gepubliceerd en daar liep ook een interessante rechtszaak over waar afgelopen maandag een voorlopige uitspraak over kwam.

Wat was het geval?

Toen in 2010 de aardbeving in Haiti plaatsvond ging persbureau AFP op zoek naar actuele foto’s van dit drama op Twitter. Die vonden ze ook want een twitteraar ter plaatse had een aantal foto’s gemaakt en die waren van dermate aard dat het persbureau ze -zonder toestemming te vragen aan de twitteraar- overnam, in een Getty database liet opnemen waarna ze door de Washington Post gebruikt werden bij artikelen over de aardbeving. Zonder vermelding van de maker van de foto’s en zonder een vergoeding daarvoor te betalen.

De freelance fotograaf die de foto’s getwitterd had liet het er niet bij zitten en startte een rechtszaak tegen zowel AFP, de Washington Post als Getty. De uitspraak gaat op vele aspecten in maar in essentie verweerde AFP zich met het argument dat de fotograaf, met de handeling van het via twitter openbaar maken van de foto’s, deze foto’s vrijgegeven had voor gebruik door het publiek. Kijkende naar de voorwaarden van Twitter en het hergebruik dat hiermee mogelijk is met tweets en content dat via tweets geplaatst wordt, kwam de rechter echter tot een ander oordeel.

[AFP] fails to recognize that even if some re-uses of content posted on Twitter may be permissible, this does not necessarily require a general license to use this content as AFP has.

Het hergebruik van tweets, en daarmee ook getwitterde foto’s, is mogelijk zolang je maar binnen de Twitter omgeving blijft. Retweeten of, zoals Twitter zelf naar aanleiding van de uitspraak liet weten, door gebruik te maken van Twitter’s embedtool om tweets elders weer te geven. In de terms of service bestaat die ruimte zolang het maar de officiële Twitter omgeving is:

You retain your rights to any Content you submit, post or display on or through the Services. By submitting, posting or displaying Content on or through the Services, you grant us a worldwide, non-exclusive, royalty-free license (with the right to sublicense) to use, copy, reproduce, process, adapt, modify, publish, transmit, display and distribute such Content in any and all media or distribution methods (now known or later developed).

Doordat AFP en de Washington Post zonder toestemming de foto’s gebruikt hebben mogen ze nu in dit voorlopige vonnis (een summary judgment) tot 150.000 dollar per gebruikte foto gaan betalen terwijl de zaak tegen Getty nog verder loopt.

Wat allemaal voorkomen had kunnen worden als ze gewoon om toestemming gevraagd hadden. Ongeacht het medium en ongeacht wie de foto gemaakt heeft, dat principe stond en staat centraal bij elke vorm van hergebruik. Zo moeilijk hoeft het dus niet te zijn.

@foto via Flickr:the Commons

#

Vijf jaar Flickr: The Commons

 

TheCommons

 

Dit is geloof ik nu al de vierde blogpost in 2013 over Flickr maar vandaag mag er dan ook een feestje worden gevierd. Op 16 januari 2008 lanceerde Flickr, samen met de Library of Congress, The Commons. Dit begon als een folksonomy pilotproject om historisch fotomateriaal van de Library of Congres te laten voorzien van metadata (tags) op Flickr door het grote publiek. In de loop van de afgelopen vijf jaren hebben meer dan 50 musea, nationale bibliotheken en nationale archieven zich aangesloten bij The Commons (vanuit Nederland het Nationaal Archief) om eveneens het publiek toegang te geven tot hun historisch materiaal met mogelijkheden voor commentaar en tags.

commons_add_info Dit leverde ook een nieuwe manier van delen van foto’s op voor Flickr want voor het meeste fotomateriaal in The Commons geldt dat er inmiddels geen auteursrechten meer op zit of dat er om andere redenen geen claim wordt gelegd. Op Flickr is dat bij de licentiegegevens te zien met de aanduiding “No known copyright restrictions” waardoor je de foto’s vrijelijk mag hergebruiken.

The Commons is daarmee een grote beeldbank geworden die niet alleen interessant is voor iedereen met een interesse in geschiedenis maar ook voor iedereen die foto’s zoekt om te gebruiken voor eigen doeleinden.

Hopelijk is dit nog maar het begin en zullen de komende jaren nog vele honderden instellingen mee gaan doen in The Commons.

#

Goed voorbeeld doet hopelijk volgen: de Rijksvoorlichtingsdienst deelt foto’s op Flickr

Binnenhof in de sneeuw

Dat ik op Flickr ooit nog eens minister-president Rutte zou toevoegen aan mijn contacten had ik werkelijk niet gedacht. Hij is het, vanzelfsprekend bijna, ook niet zelf die de foto’s uploadt maar het Flickr account wordt bijgehouden door de Rijksvoorlichtingsdienst. Dat doen ze al sinds oktober 2010 zo te zien.

Het leuke en bijzondere is, dat op enkele uitzonderingen na, de foto’s allemaal onder een Creative Commons licentie hergebruikt mogen worden. Het is de Creative Commons licentie met de minste restricties erop (alleen naamsvermelding is nodig bij hergebruik) en het zijn nog mooi gemaakte foto’s ook. Tenminste, ik vond de foto’s van het Binnenhof en de Ridderzaal erg de moeite waard, net als alle andere foto’s waar Rutte zelf niet op staat :)

Dat de Rijksvoorlichtingsdienst materialen onder een Creative Commons licentie beschikbaar stelt zou eigenlijk heel logisch moeten zijn maar ik vind het bijzonder genoeg om er even de aandacht op te vestigen. Een goed voorbeeld van nadenken over hoe je om wilt gaan met je foto’s en dat zouden meer mensen mogen doen wat mij betreft.

Ik ga eens op zoek naar meer van dit soort Flickr accounts die (mooie) foto’s delen met de rest van de wereld.

@ foto door Minister-president op Flickr Creative Commons

#

Buma/Stemra geeft het niet op en wil een licentiemodel voor embedden van streams

embedthis

Het blijft een heet hangijzer. Is hyperlinken wel of niet een auteursrechtelijke openbaarmaking en moet je daar dus toestemming voor vragen en eventueel betalen? Het Europees Hof van Justitie heeft een aantal vragen hierover voorgelegd gekregen van het Zweedse Hof omdat deze kwestie toch met enige regelmaat opduikt in rechtszaken die over auteursrechten gaan.

Eén van die rechtszaken was vorig jaar door Buma/Stemra aangespannen tegen Nederland FM, een site die linkt naar de streams van zo’n beetje alle Nederlandse en Nederlandstalige radiostations. Juist het feit dat de site -met advertenties- zichtbaar blijft terwijl bezoekers naar de streams kunnen luisteren, het embedden van de streams op de site van Nederland FM, was één van de redenen voor de rechter om inderdaad te oordelen dat embedden in dit geval een nieuwe auteursrechtelijke openbaarmaking  inhield. Als je er geld aan verdient dan heb je dus een probleem. Ondanks alle eerdere uitspraken en ondanks het feit dat het Europese Hof zich nog over de kwestie buigt ligt er nu een uitspraak dat hyperlinken (want embedden is een vorm van linken) een openbaarmaking kan zijn. Arnoud Engelfriet verbaasde zich er ook al over met een heldere analyse maar deze uitspraak ligt er nu helaas eenmaal en opent de deur voor nieuwe, vervelende, discussies.

Buma/Stemra ziet haar kans schoon
In de 3 voor 12 talkshow tijdens Eurosonic Noorderslag kwam Buma/Stemra directeur Hein van der Ree aan het woord. Hij greep zijn kans om te melden dat, met het vonnis van de rechter tegen Nederland FM op zak, het duidelijk was dat alle vormen van embedden van muziek- of videostreams nieuwe openbaarmakingen zijn. Hij streek over zijn hart toen hij toelichtte dat Buma/Stemra niet achter de “kleine blogjes” aanging die een stream opnamen op hun site – ook al zitten die ook fout natuurlijk – maar benadrukte dat ze aan de slag gingen met een licentiemodel waarbij er betaald moet worden op het moment dat je een (YouTube of radio) stream embedt op je site.

Volgens van der Ree staat embedden per definitie gelijk aan een nieuwe openbaarmaking en is het de taak van Buma/Stemra om daar passende tarieven voor te bedenken.

En zie hier, daar komen weer nieuwe en vervelende discussies aan. De uitspraak over Nederland FM benadrukte dat er geld aan werd verdiend door de eigenaar van de site, iets dat zeker niet door de “kleine blogjes” gedaan wordt en waarschijnlijk maar in zeer beperkte mate door de grotere sites. Buma/Stemra vergeet even dat detail en focust zich liever zelf op het geld verdienen aan embedden door anderen. Hopende dat iedereen dat debacle rondom de embed-tax van 2009 (en 2011) inmiddels is vergeten.

Wordt helaas vervolgd …

@ foto: Liamngls via photopin cc

#

Delen of juist geld verdienen aan je foto’s bij Flickr?

gettyflickr

Bij mijn overstap van Instagram naar Flickr was één van de zwaarstwegende redenen dat ik het een prettig idee vond om de foto’s die ik bij Flickr upload ook te (kunnen) delen met anderen. Aangezien ik zelf veel gebruik maak van andermans foto’s werd het tijd om ook de mijne te delen zodat anderen die weer kunnen gebruiken.

Het is daarom prettig dat -ook al is de standaardlicentie er eentje waarbij je al je rechten zelf houdt- het zo eenvoudig is om een Creative Commons licentie mee te geven aan je foto’s. Op die manier stimuleert Flickr ook dat meer mensen dit gaan doen want wat moet je met miljoenen foto’s op een fotodienst waar je als bezoeker eigenlijk helemaal niks mee mag doen?

Als gebruiker van Flickr foto’s
Vorig jaar was het me juist als gebruiker van Flickr foto’s al opgevallen dat Flickr behalve Creative Commons licenties ook de mogelijkheid benadrukt om foto’s te laten licenseren door gebruikers via Getty Images. Daar is niks mis mee want als je mooie en gewilde foto’s maakt, dan is het alleen maar prettig dat je er via Getty Images -een commercieel bedrijf die foto’s verkoopt- ook aan kunt verdienen. Waar ik wel een probleem mee had is dat die twee mogelijkheden voor Creative Commons en licensering via Getty Images door elkaar (kunnen) lopen bij Flickr. Duizenden foto’s op Flickr hebben zowel een Creative Commons licentie -zodat ze onder voorwaarden gebruikt mogen worden door anderen- als een linkje om een licentie via Getty Images aan te vragen, waardoor die foto’s in de toekomst mogelijkerwijs alleen maar met een commerciële licentie gebruikt mogen worden. Die foto’s zijn (nog) geen onderdeel van de Getty collectie maar de fotograaf heeft aangegeven daar wel interesse voor te hebben mocht iemand zijn of haar foto’s willen licenseren.

Ook al is de kans misschien niet heel groot in de praktijk, het zou kunnen betekenen dat je een foto via Flickr gebruikt met een Creative Commons licentie die vervolgens een tijdje later door Getty Images geaccepteerd wordt en alleen nog maar met een commerciële licentie gebruikt mag worden. In dat geval verwijdert Flickr dan wel de Creative Commons licentie van de fotopagina maar daar heb je met terugwerkende kracht niet heel veel aan. Getty Images staat er om bekend dat ze met stevige taal eigenaren van sites aanspreken die hun foto’s niet correct gebruikt hebben en daarbij zal er niet op gelet worden dat foto’s voorheen een Creative Commons licentie hadden. Zeker niet aangezien slechts weinigen bij gebruik van foto’s aan een correcte bronvermelding doen.

Als uploader van Flickr foto’s
In je eigen Flickr account is het ook wel eventjes zoeken moet ik zeggen. Bij het Privacy & Permissions tabblad in je instellingen is te vinden wat Flickr je ook eenmalig vraagt als je je account gebruikt voor uploaden van foto’s, nl. Make your photos eligible for invitation by Getty Images? De standaardoptie is, zoals je hierboven kunt zien, dat Getty Images contact met je mag opnemen om foto’s toe te voegen aan hun collectie. Ik heb voor de laatste optie gekozen om mijn foto’s niet via Getty Images te laten licenseren maar er zijn kennelijk voldoende mensen die de eerste mogelijkheid aanvinken en een Request to License linkje toe te voegen aan al hun foto’s.

Kiezen om (mogelijkerwijs) te verdienen aan je foto’s is ook goed te begrijpen maar het staat wel haaks op het idee van het willen delen van je foto’s. Flickr staat het helaas toe dat als je gekozen hebt om je foto’s eventueel via Getty Images te laten licenseren, alsnog te kiezen voor een Creative Commons licentie per foto of set. Ja, die CC licentie verwijderen ze zodra de foto daadwerkelijk gelicenseerd wordt maar het schept een onduidelijke -en wellicht vervelende- situatie naar de gebruikers toe van de foto’s. Je kunt geen nieuwe licentie laten gelden met terugwerkende kracht maar daar houdt niemand rekening mee in de praktijk.

Het zou beter zijn als iedere uploader, iedere fotograaf op Flickr voor zichzelf goed de afweging maakt of hij/zij foto’s wil delen via Flickr (of niet natuurlijk) of dat men er geld aan wil verdienen. Vervolgens zou een keuze voor het actief nastreven van licensering door Getty Images mijns inziens moeten betekenen dat die uploader niet meer kan kiezen om een Creative Commons licentie aan foto’s te hangen. Geen onduidelijkheden meer voor gebruikers van foto’s en geen ‘vervuiling’ meer van de collectie Flickr foto’s met een Creative Commons licentie.

Getty Images en Creative Commons gaan echt niet samen en daar moet je ook op letten als je foto’s uploadt bij Flickr.

@ screenshot van Getty Images settings in de Flickr account settings. Bezocht op 13-1-2013

#

Pagina 68 of 203« Eerste...153045...676869...7590105...Laatste »
  • © 2006- 2014 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top