Vakblog - Page 68 of 106 - werken met informatie

Wisselen of wijzigen van autorisaties in Adobe Digital Editions

Via mail kreeg ik een vraag binnen over hoe het probleem op te lossen om een gekocht ebook op een Sony eReader te zetten via Adobe Digital Editions. Normaliter natuurlijk geen probleem maar in dit geval was het boek gekocht en gedownload op een andere pc met een andere Adobe ID dan de Mac waar de eReader op geautoriseerd was. En dat is nou net de definitie van onheus en illegaal gebruik van eBooks volgens Adobe.

Behalve dat het wederom een voorbeeld is van hoe DRM het de betalende consument extreem lastig maakt is het (helaas) nog niet eens heel uitzonderlijk dat je een situatie hebt waarin je meerdere Adobe ID’s in gebruik hebt. Binnen eBook minnende families zullen, neem ik aan, meerdere Adobe ID’s aangemaakt worden om vervolgens in een heel spel van eReaders-autoriseren-op-meerdere-pc’s te belanden (tenzij men doodleuk in 1 huis meerdere keren gaan betalen voor een zelfde eBook titel). Ook ben ik er zelf al tegen aan gelopen aangezien ik voor de Sony Readers op mijn werk een aantal titels gekocht en gedownload heb bij Bol en daarvoor (natuurlijk?) niet mijn eigen Adobe ID gebruikt heb.

Kortom, er zijn scenario’s waarin je een bestaande autorisatie van Adobe Digital Editions wilt wijzigen en dus wilt wisselen/wijzigen van Adobe ID.

Nu kan dat, op een Windows pc, door in het register te gaan graven waar je de ID terug zult vinden in HKEY_USERS\(uniekesleuteldieverschiltperPC)\Software\Adobe\Adept\Activation. Verwijder alles wat hieronder te vinden is en de volgende keer bij het opstarten van ADE zal de software vragen om de computer te autoriseren.

Graven en bewerken in het register is niet echt aan te bevelen echter en dan is het maar goed dat Adobe stiekem toch wel rekening gehouden heeft met de wens om een autorisatie ook weer in te kunnen trekken. Mbv een niet-gedocumenteerde toetsencombinatie (Ctrl-Shift-D voor een Windows versie of Cmd-Shift-D voor de Mac) vraagt ADE vraagt of je de autorisatie wilt intrekken.

Na het intrekken zit die mogelijkheid om de computer (opnieuw) te autoriseren in het menu Bibliotheek in het hoofdscherm. Als ADE wordt afgesloten na het intrekken (zelfs als je alleen al Ctrl-Shift-D doet zonder daadwerkelijk in te trekken merkte ik zonet), dan zal die bij de volgende keer opstarten uit zichzelf vragen om een nieuwe ID voor activering. Feitelijk kan daarmee net zo vaak gewisseld worden tussen ID’s als nodig is.

Google (nooit) in … Google uit

Daar waar hele volksstammen bezig zijn met hun pagerank in Google om vooral maar zo hoog mogelijk in de zoekresultaten te komen van deze zoekgigant, was ik afgelopen week bezig enkele kleine sites en een weblog juist buiten Google te houden. Omgekeerde SEO dus.

Op deze pagina vind je een uitleg hoe je op je eigen site(s) dingen kunt aanpassen die ervoor zorgen dat de inhoud niet meer meegenomen wordt. Ik had in het verleden altijd braaf de robots.txt optie gebruikt om Google buiten de deur te houden maar kwam er dus recent achter dat dan wellicht de inhoud niet geindexeerd wordt maar dat de url zelf gewoon opduikt in de zoekresultaten. Matt Cutts van Google legde dat uit op YouTube, lekker simpel met een marker op een whiteboard:

Kortom, met enkele eenvoudige aanpassingen in de header van de pagina’s (het handigste via een template in te stellen zodat je dat niet op elke pagina afzonderlijk hoeft in te stellen) zorg je ervoor dat Google de inhoud en zelfs de URL negeert van de site. De ironie is wel dat je dus eigenlijk Google de site moet laten indexeren zodat je kunt zeggen dat die niet getoond mag worden. De volgende tag opnemen in de header/template voldoet dan:

Voor 1 site heb ik de .htaccess aangepast in de map op de server door die ene regel toe te voegen:

Header set X-Robots-Tag “noindex, nofollow”

Dat werkte perfect maar een tweede site bij een andere webhost gaf vervolgens een error melding en moest ik alsnog de templates aanpassen van de site zelf.

Boeiend is wel de vraag hoe je nu eigenlijk test of het werkt. Als het namelijk goed werkt zie je er dus nooit wat van terug in Google maar je wilt daar ook niet te laat achterkomen. Om nou de sites aan te melden bij Google gaat me ook wat te ver dus ik heb geloof ik maar eens vertrouwen dat het gewoon werkt zoals het zou moeten werken.

Oh ja, ben je toch te laat geweest en wil of kun je niet wachten tot Google na enkele dagen de index bijgewerkt heeft? Dan kun je, als je zelf eigenaar bent, ook een verzoek indienen om webpagina’s te laten verwijderen. Dit is echter maar voor de periode van 90 dagen waarna Google de site opnieuw zal indexeren, wat je natuurlijk voldoende tijd geeft om de aanpassingen te maken of de pagina(‘s) in kwestie te verwijderen. Dit is de methode die we in het begin gebruikt hebben om enkele zoekresultaten in Google voor de HBO Kennisbank te laten verwijderen aangezien er toen onverwachts prive gegevens van oud studenten getoond werden.

Van Dale Online proberen

Voor iedereen die met taal bezig is (en daar zouden alle bloggers zich toch aangesproken moeten voelen, niet?), is een woordenboek toch een handig hulpmiddel in het arsenaal. Natuurlijk kun je vandaag de dag niet meer betrapt worden met een beduimelde 11e druk van Het Groot Woordenboek der Nederlandse taal, al zitten die drie delen in een luxe cassette, en gebruik ook ik regelmatig Google Translate, Wikipedia en Lingro voor mijn taalkundige dilemma’s.

Toen ik gisteravond het januari nummer van Computer Totaal opende, viel daar een kaartje uit met een uitnodiging (en code) om de Van Dale Online woordenboeken drie maanden lang gratis te proberen. Nu had ik eerder dit jaar al gebruik gemaakt van de maand proefabonnement en hoewel dat redelijk beviel zag ik nog niet de reden om daar maandelijks een bedrag voor neer te gaan leggen als abonnement. Nederlands en Engels hebben dan mijn interesse en de twee professionele varianten kosten samen 10 euro per maand.

Goed, terug naar dat kaartje. Gratis moet je nooit zeggen tegen een Hollander en dus tikte ik een kwartier geleden de LOEILANGE code over van het kaartje om mijn proefabonnement van drie maanden te activeren. Daar krijg je gelijk de melding dat je wel eerst een (gratis) account moet aanmaken maar die had ik dus nog van eerder dit jaar.
Na het intikken van de 32 tekens tellende alfanumerieke code werd ik hartelijk verwelkomt (ik was al verrast dat het in 1 keer goed ging) en kon ik gelijk zoeken.

Alle woordenboeken zijn geactiveerd met deze proefperiode en dus is er de gelegenheid om iets uitgebreider te gaan testen of ik er wat aan heb de komende maanden en hoe gebruiksvriendelijk het uberhaupt werkt. Wie weet dat mijn eerdere conclusies nog bijgesteld worden.

Wordt vervolgd over drie maanden dus.

Veilig verwijderen (en meer) van je usb drives

Alle ontwikkelingen mbt de cloud ten spijt gebruik ik nog steeds heel veel en vaak USB sticks, externe harde schijven via USB en een USB dockingstation voor SATA harde schijven.

Dat betekent dat ik erg vertrouwd ben geraakt met het icoontje in de systeem tray van ‘Hardware veilig verwijderen’. Hoewel lang niet iedereen die ik tegenkom dit braaf gebruikt (en het is de nummer 1 reden waarom collega’s van me komen klagen met corrupte usb sticks), is het essentieel om Windows de gelegenheid te geven afscheid te nemen van een USB drive waar het zo fijn gebruik van heeft kunnen maken. Dat heeft van alles te maken met het feit dat Windows gegevens (blijft) schrijven naar die drive als je het niet doet om nog maar niet te spreken van het feit dat niet fijn is als een programma gestart is vanaf die drive of gebruik maakt van bestanden op die drive. Met ‘Hardware veilig verwijderen’ poogt Windows al dit soort problemen te voorkomen.

Ik zeg poogt want het gaat niet altijd even fijn. Als een programma (of proces) gebruik maakt van bestanden op een USB drive dan vertelt Windows je dat je het niet kunt verwijderen en dat je het later nog maar eens moet proberen. Feitelijk moet je dan gaan speuren welk programma of proces op dat moment nog iets doet met gegevens op die USB drive en dat is niet altijd voor de hand liggend.

Gisteren kwam ik op Ghacks.net een artikeltje/promotie tegen over USB Safely Remove. Dat is een klein tooltje die het standaard icoontje vervangt in de system tray en een heel scala aan mogelijkheden toevoegt, zoals:

USB drives met een naam aangeven ipv een drive letter. Windows 7 doet dat inmiddels ook keurig standaard maar bij alle Windows versies daarvoor mag je goed onthouden welke letter bij welke stick of schijf hoort. Deze naam kan trouwens ook aangepast worden naar iets wat je beter kunt onthouden in USB Safely Remove;
Het verbergen van USB apparaten die je niet wilt verwijderen. Zowel mijn thuispc als werkpc hebben een kaartlezer ingebouwd en die is via USB aangesloten. Dat betekent maar liefst VIER driveletters die ik niet wil zien als ik een USB stick verwijder.
Het toont, al dan niet verborgen, alles wat aangesloten is .. dus ook mijn USB scanner, muis en webcam. Het toont (en verwijdert eventueel) ook Firewire en eSATA apparaten.
Als een programma of proces de drive bezet houdt, dan toont USB Safely Remove welk programma of proces dat is en je kunt die vervolgens zelfs gelijk afsluiten om de drive vrij te geven.

Alleen die laatste functionaliteit is al de prijs van het programmaatje waard, ook al vond ik het erg handig om een USB stick gelijk weer te laten herkennen na het verwijderen (zonder de stick eruit en opnieuw erin hoeven te doen). Opties als automatisch programma’s kunnen starten bij toevoegen of verwijderen van een USB apparaat zijn wel geinig maar die verwacht ik eigenlijk niet te gaan gebruiken.

Via Ghacks.net kun je geloof ik nu nog meedoen aan de give-away om een gratis licentie te winnen maar ik heb besloten niet te wachten en heb het gelijk gekocht bij de leverancier zelf. Het programma kost 20 dollar en er is deze week elke dag een actie voor 20% korting gaande waarmee je dus voor 16 dollar klaar bent. Het is een ‘unlimited’ levenslange licentie waarmee je dus elke toekomstige update gratis krijgt en die je onbeperkt op al je pc’s mag installeren.

Mocht je het kopen daar, let dan wel even op dat je de munteenheid terugzet op dollars want standaard zet het afrekensysteem de prijs op 16 euro’s en dat is wel wat meer dan 16 dollar …

Lees die webpagina later met Read It Later

Collega Erik blogde erover op een intern blog op Windesheim en dat was reden om het ook uit te proberen. Read It Later is een extension voor (o.a.) Firefox wat eigenlijk maar 1 ding eenvoudig doet, namelijk webpagina’s die interessant zijn opslaan zodat je ze later rustig kunt lezen.

Mijn eerste gedachte was dat ik dat nu ook al deed door de pagina te bookmarken (en te taggen met !read) maar na het een week gebruikt te hebben moet ik toegeven dat deze extension eigenlijk net wat fijner (en sneller) werkt.

Hoe dan vraag je je natuurlijk nu af.

Nou, na installatie verschijnen er twee extra iconen in de werkbalken van Firefox, eentje in de adresbalk en een wat groter geel icoon in de navigatiebalk. Als je op een pagina bent die je even voor later wilt bewaren, dan klik je op het gele groter-dan icoontje in de adresbalk om deze url toe te voegen aan je leeslijst.

Na klikken verandert dit icoontje in een rood vinkje om aan te geven dat het succesvol toegevoegd is.

De leeslijst zelf zit helemaal rechts van de adresbalk in de navigatie toolbar als een icoon die na aanklikken uitklapt met de opgeslagen websites.

Klikken in de lijst op een url brengt je, niet geheel verrassend, naar die site toe waarna je het zowel in de lijst (bij een mouse over krijg je de mogelijkheid die url af te vinken) maar ook weer in de adresbalk uit de leeslijst kunt halen.

Een enkele klik om iets toe te voegen en een enkele klik om weer iets te verwijderen betekent dat het minder bewerkelijk is en dat is definitief een voordeel. Niet alleen dat maar het bewaart ook keurig een archief van gelezen sites en opties om tags te gebruiken in je leeslijst.

Als je dan bedenkt dat je leeslijst online bewaard wordt en dus als client keurig beschikbaar is op alle pc’s, browsers (IE, Chrome en Safari worden ook ondersteund via bookmarklets) *en* mobiele platforms (Android, Blackberry, iPhone) waar je het in gebruik hebt, dan is dit een functionaliteit die ik voorlopig wel blijf gebruiken. Zometeen Paperdroid maar eens installeren op mijn G1!

Wat mag een NRC ePaper abonnement kosten?

Vanmiddag downloadde ik het vrijdagnummer van het NRC Handelsblad ePaper (in ePub formaat) toen ik bedacht dat het gratis proefabonnement toch al lang afgelopen had moeten zijn. Op 20 oktober activeerde ik dit proefabonnement wat tot 1 december (en dus zes weken) zou duren. Diezelfde dag vogelde ik uit hoe ik de ePub versie kon downloaden en lezen op mijn G1 telefoon mbv Aldiko aangezien ik verwachtte dat ik het daar het liefst/vaakst een digitale krant zou lezen.

En dat viel ook nog niet eens tegen. Vooral op de reis terug van werk, in de trein, bleek het best goed te doen om op het scherm door de koppen te snellen en die artikelen te lezen die me interessant leken. Toch nam de frequentie een beetje af na een paar weken. De nieuwigheid was verdwenen, als ik de gratis krantjes had gelezen in de trein dan bleef er weinig motivatie over om ook ‘s middags nog het ePaper te downloaden. Er zit wel degelijk een inhoudelijk verschil tussen de gratis krantjes en NRC ePaper maar in alle eerlijkheid was het eerder de nieuwe Fokke & Sukke die toch nog de doorslag gaven dan de behoefte om een verdiepend of achtergrondartikel te lezen.

Inmiddels zijn die zes weken dus ruim voorbij en twitterde ik dat het, zolang het gratis bleef, natuurlijk geen reden tot klagen zou zijn. Dat had ik natuurlijk niet moeten zeggen ….

nrchandelsbladepaper2
OK, een aanbod voor een abonnement. Dat leidt tot de terechte dubbele vraag waar ik zelf een antwoord op moet geven natuurlijk: ‘Hoe vaak lees ik nou echt het ePaper en hoe veel heb ik er dan uberhaupt voor over?’

Bij de start in oktober meldde Marketingfacts dat de abonnementsprijs 16,50 euro per maand zou zijn, iets wat Pierre wel zag zitten. Voor mezelf haal ik dat er simpelweg niet uit als ik het vergelijk met de beschikbaarheid van gratis nieuws elders (en makkelijk beschikbaar op mijn G1). Gratis hoeft een ePaper natuurlijk niet te zijn want ik snap best wel dat voor niets de zon opgaat en dat een kwalitatieve uitgave als het NRC ePaper geld kost. Principieel wordt het nog een stuk lastiger want ik vind het ePaper een initiatief dat beloond moet worden en wat mij betreft een grote navolging moet krijgen. Niet alleen is een ePaper beschikbaar in PDF en (DRM vrije!) ePub, ook een Mobipocket formaat is toegevoegd sinds de lancering.
Ik kan alleen maar tevreden constateren dat het NRC geen steekje heeft laten vallen en een zo goed als perfect product met ePaper heeft geintroduceerd als voorbeeld voor andere kranten en digitale seriele publicaties.

Ik ga er alleen zelf geen 16,50 euro voor betalen dus dat wordt wachten op die aanbieding. Zijn er lezers van het ePaper proefabonnement die voornemens zijn een betaald abonnement te nemen en zo ja, hoe veel is redelijk te noemen zonder de vergelijking te maken met een papieren abonnement?

Begrijp je followers op Twitter

Juist op een ‘fenomeen’ als Twitter is het vooral de kwantiteit die telt. Het aantal mensen dat je volgt, het aantal mensen dat jou volgt, het aantal lijsten waar jouw twitteraccount op staat en natuurlijk het aantal tweets dat je losgelaten hebt op de wereld.

Natuurlijk zou het de kwaliteit van wat je te melden hebt moeten zijn wat echt mee telt maar aan de andere kant kun je zo lekker statistiekjes los laten op Twitter. Er zijn vele diensten de laatste jaren ontsproten die koppelen dan wel gebruik maken van je Twitter gegevens, zoals o.a. Twittercounter of Twistory, maar er is weer eentje bij. Ad.ly Analytics heeft nog het probleem dat ze denken geld te kunnen verdienen met de wat meer diepgravende statitische rapportjes over je Twitteraccount & tweets maar er zijn er gelukkig ook een paar gratis te bekijken.

Even toestemming geven, minuutje wachten en in elk geval worden er enkele dingen duidelijk.

79% van mijn followers zijn betrokken, als in dat ze op enige wijze gereageerd hebben middels een reply, retweet of direct message. Zelf vertaalt de site dat naar ‘echte mensen’ hoewel ik me best kan voorstellen dat er enkelen zijn die alleen maar lezen en nooit reageren (hoewel dat ook weer wishful thinking kan zijn natuurlijk). Over de man-vrouw verhouding bij mijn followers ben ik eigenlijk best wel tevreden hoewel ik ook daar niet echt een beeld bij had. Bij deze nu dus wel.

Dat ik mijn tweets vooral tussen 7 uur ‘s ochtends en middernacht het interweb op stuur is niet verrassend. Ik probeer toch meestal ‘s nachts een paar uur slaap mee te pakken en ook richting werk twitter ik eigenlijk maar zelden.
Wel wekte het staatje met ‘most influental followers’ wat verbazing op. Dat zijn diegenen die jou volgen die zelf de meeste followers hebben. Ik wist dat Gerard top 3 potentie had maar had vermoed dat Edwin bovenaan zou staan aangezien hij royaal meer followers heeft. Wie weet volgt hij me niet meer

Toch even leuk om deze statistiekjes te zien.

Gratis eBook: First Look Microsoft Office 2010

De beta van de aankomende nieuwe versie van Office, Office 2010, is al een tijdje beschikbaar en Microsoft heeft nu ook een eBook beschikbaar gemaakt om de nieuwe functionaliteiten van deze Office suite toe te lichten en natuurlijk vooral om ons, de gebruikers, te overtuigen straks ook over te stappen op de nieuwe versie.

Het Engelstalige boek telt 202 pagina’s, behandelt alle onderdelen van Office 2010 en is te downloaden via de Skydrive van de auteur, Katherine Murray als PDF bestand.

(via Ghacks.net)

Eerste kennismaking met Google Chrome OS (Chromium)

Vanmiddag vond ik het onderstaande filmpje via Webwereld bij Computerworld.nl en in eerste instantie was ik tevreden met alleen dit filmpje te bekijken om mijn nieuwsgierigheid naar Google’s besturingssysteem te bevredigen.

Daarna bedacht ik me dat ik toch tenminste zelf die beta eens zou kunnen uitproberen nu deze enkele weken geleden door Google aan de open source gemeenschap is vrijgegeven. Enkele vlijtige liesjes hadden de code al netjes tot een werkbare versie verwerkt als een bestand voor een virtuele machine en met de gratis VMPlayer (of VirtualBox) was het even prutsen met de instellingen om iets later te booten in Chromium.

chrome4

Het eerste wat opvalt is het inlogscherm waarbij je in moet loggen met een Google account. Chromium opent rechtstreeks in de Chrome browser en daarin speelt zich dan ook feitelijk alles zich af. De browser is gelijk het besturingssysteem en je zou het kunnen vergelijken door eenvoudigweg Chrome op je pc te openen, te maximaliseren en vervolgens hardnekkig weigeren om op de startknop of het kruisje te klikken.

chrome1
Twee tabbladen zijn standaard geopend, nl. de GMail en Google Calender maar de tabbladen systematiek werkt identiek aan wat je gewend bent van Chrome de browser en dus is Twitter snel toegevoegd.

chrome2
Enkele zaken in de interface wijken af van de browser en dat is o.a. een aantal opties rechtsbovenaan. De middelste is voor de netwerkverbindingen en geeft de mogelijkheid om draadloze en bedrade netwerken te gebruiken en te benaderen.

chrome3
Het rechtste pijltje opent een pulldown met opties die voor een heel groot deel overeenkomen met de opties van de browser Chrome

chrome5
Links bovenaan zit de ‘start’ knop van Chromium en daar vind je nu een beperkt aantal links naar webdiensten die vervolgens in een nieuwe tab geopend worden. Ik had het handmatig openen van een Twitter tab dus kunnen besparen … er staat keurig boven dat de user interface nog in ontwikkeling is en dat deze nog kan (en zal neem ik aan) veranderen.

Na Google Docs via deze weg geopend te hebben in een tab zag ik bij de tab-opties, die overigens wederom grotendeels gelijk zijn aan die van de browser, de mogelijkheid staan op de tab vast te pinnen.

chrome6
Als je dit doet, en je ziet dat hierboven bij het derde tabblad van Twitter, dan wordt de tab verkleind tot alleen het logo en zal deze vanaf dat moment altijd zichtbaar zijn na het opstarten. Deze functionaliteit is vergelijkbaar met die van de Windows 7 taakbalk.

Daarmee heb je gelijk alles wel zo’n beetje gehad wat Chrome OS te bieden heeft maar dat is niet vreemd natuurlijk. Dit besturingssysteem is bedoeld om zeer vlot op te starten en alleen webapplicaties aan te bieden waarbij alle data en zelfgemaakte bestanden in de cloud terecht komen en niet op een harddisk. Met de brede beschikbaarheid van webdiensten waar je tekstbestanden kunt maken en opslaan, afbeeldingen kunt bewerken en opslaan en kunt luisteren naar streaming muziek, zie ik dit wel voor me voor netbooks of tablet pc’s.

Ik ben wel benieuwd of de gebruikers nu al bereid zijn afscheid te nemen van hun honderden gigabytes aan muziek, foto’s en overige bestanden die nu nog op harde schijven staan. Dat het in de cloud *kan* wil niet zeggen dat gebruikers het nu massaal ook zullen gaan gebruiken. Persoonlijk zou ik wel een oplossing willen in de definitieve versie van Chrome OS voor lokale opslag, al was het maar voor backups of originelen (in geval van foto’s).

Overstappen naar Google Chrome? Nog net niet

Bijna was ik weer van browser gewisseld.

Bijna want nadat ik in de 2e helft van de jaren 90 Netscape gebruikte, daarna switchte naar Internet Explorer 3 en met de komst van Firefox deze laatste nu al jaren als standaardbrowser gebruik, zoek ik nu wel de echte meerwaarde voordat ik voor de derde keer wissel van browser.

Google Chrome is snel. Chrome is zelfs heel snel als je het vergelijkt met mijn Firefox 3.5 installatie met vele extensions maar juist die extensions zijn onmisbaar geworden de laatste jaren. Ik heb er zo’n 15 geinstalleerd die grote of vooral eigenlijk hele kleine nuttige functionaliteiten toevoegen waar ik niet meer zonder wil. Natuurlijk, sinds afgelopen week heeft Chrome ook extensions beschikbaar en het zal een kwestie van tijd zijn voordat de echte essentiele functionaliteiten in een browser ook door de Google Chrome extensions worden afgedekt maar zover zijn we helaas nog niet.

De nummer 1 extension voor mij is Delicious Bookmarks die er al is voor zowel Firefox als Internet Explorer en ook ontwikkeld wordt voor Chrome. Helaas doet die laatste niks in mijn Chrome en dus zal ik helaas nog even wachten met overstappen. Ik heb al mijn bookmarks netjes in delicious zitten en een hele werkwijze met tags … dat dan wel moet integreren in mijn browser zoals dat nu kan met IE en Firefox.

Wil je de voordelen van Chrome toch nog even vermeld zien en heb je geen last van essentiele extensions? Kijk dan, met dank aan Astrid, naar het filmpje hieronder.

Pagina 68 of 106« Eerste «...15 30 45...676869...75 90 105...»Laatste »