Over econtent, wat de hbo bibliotheek er mee moet en waarom het onderwijs belangrijker is dan de contentleverancier

Vanochtend had ik het genoegen om aanwezig te mogen zijn bij de studiedag van de Fontys mediatheken over econtent in het onderwijs. Ik was gevraagd of ik iets wilde vertellen over het aanbod van digitale content maar ik zag niet zo veel heil in het inventariseren wat tientallen contentleveranciers allemaal in hun assortiment hebben zitten, laat staan dat ik nog het halve internet zou moeten gaan samenvatten met alle Open Access en andere (min of meer) vrij toegankelijke content. Ik ging daarom vooral in op wat een hbo bibliotheek er – mijns inziens – mee zou moeten doen.

Hoe bruikbaar is het huidige aanbod van econtent voor jouw doelgroep, het onderwijs? En kijk je wel goed naar alle digitale content die er nog helemaal niet is zoals Nederlandstalige artikelen en studieboeken? Voor diegenen die mijn blog lezen kwam er waarschijnlijk niet veel verrassends naar voren toe want ik blogde vorig jaar al uitgebreid over de rol van het onderwijs – die moet beter moet aangeven wat ze nodig hebben – en de rol van onderwijsbibliotheken om dat te vertalen naar een duidelijk verhaal naar uitgevers toe. Dat betekent dat wij andere prioriteiten moeten stellen, het onderwijs ook echt actief moeten benaderen en moeten insteken op accreditatie- en kwaliteitsprocessen die zich in het onderwijs afspelen. Nederlandstalige digitale studieboeken blijven hier een goed voorbeeld van: ze worden puur als aanbod in de markt gezet terwijl je toch echt geen pilot moet doen met een technisch platform maar pilots moet gaan doen met het onderwijs dat over wil stappen van papieren naar digitale studieboeken. Dat gaat niet vanzelf, dat moet je doen met de belangen van het onderwijs in het achterhoofd, niet die van een uitgever.

Mijn Powerpoint presentatie doet denk ik geen recht aan het verhaal dat ik vertelde – zoals ik ook al meteen zei vanochtend was die meer bedoeld als geheugensteun voor mezelf – maar ik vond het erg leuk om eens over een ander stokpaardje dan auteursrecht te kunnen praten. Hoewel ik het niet kon laten om ook het belang daarvan nog even flink aan te stippen :)

Meer lezen? Danielle blogde ook over het ochtendprogramma van de studiedag op haar eigen blog.

#

YouTube in een nieuw jasje

Google blijft sleutelen aan YouTube lijkt het. Na maanden gerommeld te hebben met het uiterlijk van ‘s werelds grootste videodienst is vorige week eindelijk de definitieve versie uitgerold naar alle YouTube gebruikers.

youtube nieuw
Niet geheel verrassend heeft Google zich weer laten inspireren door Google+ maar in dit geval is dat niet negatief bedoeld. Het hoofdscherm oogt minder rommelig en is nu netjes gecentreerd in een blok, wat ervoor zorgt dat YouTube er beter uitziet ongeacht de resolutie. En de YouTube menubalk blijft nu vast bovenaan in beeld staan en verdwijnt niet meer als je naar beneden scrollt.

Ook de linker menubalk is nu minimalistischer maar dat levert een grote verbetering op mijns inziens want eindelijk zijn je playlists, de afspeellijsten, rechtstreeks opgenomen in het menu. Die zaten voorheen nogal onhandig weggestopt en moest je apart openklikken. Nogal vreemd want de afspeellijsten staan centraal als je zelf video’s wilt bewaren en organiseren maar kennelijk was dat in het verleden toch minder een prioriteit.

Dat die prioriteit veranderd is blijkt ook uit de nieuwe tab die je bij elk kanaal te zien krijgt. De afspeellijsten die de eigenaren van kanalen zelf gemaakt hebben kun je nu ook meteen bekijken om te ontdekken welke video’s zij zelf de moeite van het bewaren waard vonden. Het menu met de tabbladen in een kanaal is overigens nu ook sticky gemaakt waardoor het zichtbaar blijft als je verder naar beneden bladert.

youtube nieuw tabblad kanaal
#

Netflix zonder restricties gebruiken met behulp van een DNS-dienst

dns-dienstHoewel het natuurlijk prettig is dat streaming video- en muziekdiensten zoals o.a. Netflix, Spotify en Crunchyroll ook in Nederland beschikbaar zijn, hou je wel het probleem dat het aanbod binnen die diensten stevig verschilt van land tot land. Crunchyroll – een Amerikaanse site die animeseries streamt naar abonnees – heeft bijvoorbeeld licentie-overeenkomsten voor een groot deel van alle series die in Japan worden uitgezonden maar lang niet alles is beschikbaar voor Europese gebruikers.

Hetzelfde geldt in nog sterkere mate voor Netflix. De Nederlandse versie heeft weliswaar zelf ook exclusieve Nederlandstalige content maar moet het doen zonder tientallen tv series en films die wel te vinden zijn in de catalogus van de Amerikaanse Netflix. Dat heeft te maken met complexe afspraken, rechten en vooral het feit dat dit soort afspraken per regio/land gemaakt worden. Daarom zijn (o.a.) diverse Marvel films maar ook alle Star Trek series, The West Wing en recente series als Psych en Supernatural wel te vinden in de Amerikaanse Netflix maar niet in de Nederlandse.

Dit soort restricties – in Nederland zie je een ander aanbod van titels dan in Amerika, Engeland of Canada – worden niet via je account afgedwongen maar op basis van de plek op de wereld waar je apparaat zich bevindt waarmee je die dienst raadpleegt. Als ik morgen in een vliegtuig stap naar Engeland toe en daar online zou gaan met mijn iPad, dan krijg ik in de Netflix app het aanbod te zien van Netflix UK. En heb ik pech gehad als ik toevallig iets Nederlandstalig zou willen zien. Hetzelfde met Crunchyroll: als ik in Amerika zou zijn kreeg ik met mijn account simpelweg meer aanbod van series.

Digitaal reizen

Nou zou een vliegreis wel een erg duur grapje worden om tv series te bekijken die je in Nederland niet kunt zien natuurlijk. Gelukkig kun je ook gebruik maken van andere mogelijkheden om het te doen lijken alsof je je in een ander land bevindt online. Het ‘zwaarste’ middel is om je pc of apparaat onderdeel te laten uitmaken van een server die zich in het land bevindt waar je ook toegang tot de dienst van wilt. Dat kan met een (commerciële) VPN-dienst die wereldwijd servers heeft staan en waar je als betalend gebruiker jouw pc of tablet aan kunt koppelen.

Het voordeel van een VPN-dienst is dat het voor alle sites en diensten werkt waar de toegang in Nederland beperkt of aangepast is. Je krijgt een ander IP-adres en voor zover het internet het kan ‘zien’ staat jouw pc in de buurt van de server waarmee je verbonden bent. Er zijn echter ook nadelen. Je apparaat maakt letterlijk onderdeel uit van een ander netwerk en daar zit je gegarandeerd niet alleen op. Het betekent dat je in plaats van je eigen internetsnelheid het moet doen met de snelheid van de server. Een snelheid die ook nog eens verdeeld wordt onder alle gebruikers en die er niet beter op wordt als die streaming video van een Amerikaanse server naar jouw apparaat in Nederland moet doorsturen. Een goed voorbeeld is als je alleen toegang via je browser wilt en gebruik maakt van plugins/extensions zoals Hola en Mediahint om toegang te krijgen tot de volledige content. Deze maken gebruik van gratis VPN servers en zijn vaak erg traag.

Een budgetvlucht naar je streaming content

Een betere optie is een DNS-dienst. DNS staat voor Domain Name System en het is een (vitaal) systeem van het internet. DNS is feitelijk het telefoonboek van het internet want het vertaalt domeinnamen (en daarmee alle URL’s) naar de feitelijke IP-adressen van de servers waar de sites op draaien. Als je ‘rsnijders.info’ in een browser tikt zorgt DNS ervoor dat je naar de server van mijn webhost wordt verwezen waar ik mijn domein laat hosten.

Dat doet een DNS niet met 1 groot adresboek op 1 server. Het DNS systeem bestaat uit (honderden) duizenden servers die bij grote internationale organisaties staan (verantwoordelijk voor de top-level domeinen) maar ook bij de lokale providers wereldwijd. Samen vormen ze het DNS systeem en maak je in de praktijk gebruik van de DNS server van je eigen internetprovider om te kunnen internetten zonder dat je alle IP-adressen hoeft te onthouden. Die DNS server verwijst zelf weer door naar andere DNS servers om er achter te komen wat het correcte IP-adres is. DNS servers die informatie hebben en meegeven over de locatie waar jij je bevindt.

Als je dus op een DNS server de instellingen zo aanpast dat alle verzoeken naar netflix.com of crunchyroll.com afkomstig lijken te zijn uit bijvoorbeeld Amerika, dan zul je dus de Amerikaanse versie te zien krijgen ongeacht waar je je ook bevindt. En dat is nou precies wat commerciële aanbieders met een eigen DNS-dienst doen: een netwerk van servers plaatsen die zich zo dicht mogelijk bij hun klanten bevinden en waar je dan gebruik van kunt maken om met behoud van je eigen internetsnelheid toegang te krijgen tot webdiensten die normaliter niet (of beperkt) toegankelijk zijn in je land.

Er zijn gratis mogelijkheden, zoals Netflix Fixer die DNS servers inventariseert die toegang geven tot de Netflix US versie, maar die werken lang niet altijd en bieden weinig mogelijkheden. Er zijn echter ook diverse commerciële DNS-diensten die voor een vast bedrag per maand toegang bieden tot hun servers. Ik heb er twee getest de afgelopen weken, Unblock us en UnoDNS.

Unblock us

dns-dienst unblock us

Alle DNS-diensten werken feitelijk eigenlijk hetzelfde. Ze hebben diverse servers over de hele wereld staan en je betaalt een vast bedrag per maand om toegang tot die servers te krijgen. Je wijzigt de standaard DNS instellingen op je router, pc, console, Apple TV, iOS/Android apparaat (enz) en daarmee krijg je bij een aantal webdiensten toegang alsof je uit het land van origine komt. Zoals de BBC iPlayer in Engeland maar dus ook Netflix, Hulu, Spotify en Pandora in Amerika. Je kunt een week gratis proberen vanaf de voorpagina van Unblock us met alleen je mailadres waarbij je pas een wachtwoord (en creditcardgegevens) hoeft op te geven op het moment dat je daadwerkelijk een abonnement afsluit.

Dit kan zo eenvoudig aangezien de herkenning door Unblock us gebeurt op basis van je eigen IP-adres. Je activeert het via een laptop, pc of tablet en vanaf dat moment kun je vanaf je eigen netwerk elk apparaat configureren met de nieuwe DNS-instellingen die toegang geven tot de DNS-dienst. Of als je alle apparaten in 1 keer wilt doen vanaf de router zelf aangezien de router de DNS-instellingen doorgeeft aan alle daarop aangesloten apparaten. Dat laatste heb ik overigens zelf niet gedaan omdat ik daarmee de optie behield om de Amerikaanse Netflix te bekijken via de Apple TV terwijl ik de Nederlandse Netflix via de PS3 kan kijken. De kinderen vinden de Nederlandse stemmen wel zo fijn bij de tekenfilms namelijk.

Over Netflix gesproken, daar legt Unblock us wel de nadruk op. Via hun website kun je namelijk ook gebruik maken van hun Netflix Switcher. Met een eenvoudig pulldown menu kies je hierbij welke Netflix toegankelijk gemaakt wordt op het moment dat jij naar de Netflix site of app gaat op een apparaat met de Unblock us DNS-instellingen. Via de Apple TV kon ik op die manier moeiteloos wisselen tussen o.a. de Amerikaanse, Canadese, Ierse, Britse en Nederlandse Netflix en dat werkte al net zo probleemloos op de Kobo Arc. Bij die laatste verloor ik wel de toegang tot Uitzending Gemist aangezien ik er even niet aan gedacht had dat ook daar een geografische restrictie op zat maar goed, ik vind Netflix leuker :)

Unblock us werkt uitstekend als DNS-dienst. De toegang tot Netflix werkte zonder haperen en ook de Crunchyroll app bracht me op de Apple TV naar het volledige aanbod van series. De website legt met screenshots en filmpjes uit hoe je (bijna) elk apparaat kunt instellen en ook al zou er echt eens gekeken moeten worden naar hoe de overige informatie gepresenteerd wordt, iedereen zou binnen 5 minuten aan het kijken kunnen zijn naar de Netflix series die je in Nederland normaliter niet te zien krijgt.

De ‘nadelen’ hebben vooral te maken met de aard van de dienst zelf. Allereerst betaal je 5 dollar per maand om gebruik te maken van Unblock us. Dat is niet bijzonder veel maar goed, je betaalt het wel bovenop de abonnementskosten van Netflix natuurlijk (en Crunchyroll in mijn geval). Ook al kun je er diverse webdiensten mee toegankelijk maken, de kans is groot dat je het alleen voor Netflix doet en dan is feitelijk dat abonnement ruim 3,50 euro duurder geworden. Ten tweede word je dus geautoriseerd vanaf het IP-adres van je thuisnetwerk. Heb je meerdere netwerken thuis of wil je Unblock.us gebruiken als je bij vrienden, op je werk of in een hotel zit dan kan dat wel maar moet je je eerst weer autoriseren via de website. Om dat vervolgens opnieuw te doen als je weer thuis bent.

Wil je echter per se het maximale halen uit je Netflix (of Crunchyroll) abonnement, dan is dit echter wel het ongemak en de additionele kosten waard.

UnoDNS (UnoTelly)

dns-dienst unodns

UnoDNS geeft je zelfs 8 dagen de tijd om de DNS-dienst gratis uit te proberen. Hoewel ook bij UnoDNS de basis is dat je een DNS server in de buurt kunt gebruiken, heb je bij UnoDNS de keuze welke server dat is. Dat komt omdat ze gebruik maken van reguliere servers en wat ze zelf Dynamo servers noemen. Die laatste maken additionele instellingen mogelijk waarbij je voor Netflix kunt wisselen tussen de tien verschillende versies maar ook voor andere diensten (beperkt) kunt kiezen wat je precies te zien krijgt daar. Door reguliere servers en Dynamo servers te mixen kun je bijvoorbeeld binnen één netwerk met je iPad naar Netflix US terwijl je op je Android telefoon naar Netflix UK gaat.

Ook bij UnoDNS vind je uitgebreide instructies voor een groot aantal apparaten om de DNS-instellingen aan te passen. De site is een beetje verwarrend omdat niet meteen duidelijk wordt dat voor de Support een apart inlogaccount nodig is. Desondanks heeft UnoDNS wel een groot voordeel t.o.v. andere DNS-diensten want je kunt hier meerdere geautoriseerde netwerken opgeven. Heb je dus twee netwerken thuis, of wil je bij familie of op werk gebruik maken van UnoDNS, dan kun je meerdere netwerken instellen en hoef je je niet telkens opnieuw te autoriseren zoals bij Unblock us.

UnoDNS werkte ook uitstekend voor mij op de Apple TV met zowel Netflix als Crunchyroll. De dichtstbijzijnde server in Duitsland bleek ook een Dynamo server te zijn en ik kon moeiteloos schakelen tussen de verschillende Netflixregio’s via de site. Een Ierse server werkte echter om onverklaarbare reden niet maar ik heb niet gekeken of dat structureel was. UnoDNS kost $4,95 per maand hoewel je ook voor 3, 6, en 12 maanden tegelijk een abonnement kunt afsluiten waarmee je per maand dan iets goedkoper uit bent. Er is ook een extra pakket beschikbaar waarbij je een VPN abonnement erbij hebt voor sites die niet ondersteund worden in de DNS-dienst.

Of je er het geld voor over hebt om de video- en muziekdiensten te kunnen gebruiken met alles wat ze in hun thuisland te bieden hebben, moet je zelf bepalen. Het is wel prettig dat het tenminste nog een keuze is, ook al blijft het wel irritant dat je met hetzelfde betaalde Netflixabonnement in Nederland veel minder tv series en films kunt kijken dan in Amerika. Laat staan dat je extra moet betalen om een kunstmatige restrictie te omzeilen. Voor die 5 dollar per maand krijg je echter wel een hoop terug als je regelmatig gebruik maakt van Netflix, BBC iPlayer of één van de andere ondersteunde diensten. Wil je dat alleen thuis doen dan is Unblock us een aanrader gezien het gemak van het niet eens hoeven te kiezen van een DNS server en de Netflix Switcher op de voorpagina van de site. Heb je zoals ik meerdere netwerken thuis of wil je ook op andere plekken gaan kijken, dan is UnoDNS mijns inziens de betere keus.

@foto: empirical_perception via Flickr Creative Commons

#

Zoeken naar en filteren op grote mails in Gmail

Eén van de grootste voordelen van Gmail is (natuurlijk) de zoekfunctie die je in staat stelt om bijzonder snel mailtjes terug te vinden op basis van de inhoud. Zoeken binnen de tekst van een mail of een specifieke afzender is kinderspel in Gmail. Wil je echter zoeken naar andere kenmerken van een mail, zoals de datum van binnenkomst (of verzending) of de grootte van een mail (omdat er een stevige bijlage aan hangt), dan was dat tot ruim een jaar geleden zelfs onmogelijk. In november 2012 voegde Google de mogelijkheid toe om met specifieke zoekcommando’s te zoeken naar mails met een bepaalde omvang of die in een bepaalde periode verzonden, danwel binnengekomen, waren.

Ook al werkt dat prima, in de praktijk maak je waarschijnlijk nauwelijks gebruik van de zoekcommando’s en zal het een kwestie zijn van ze weer opzoeken op die momenten dat je daadwerkelijk eens op zoek gaat naar die ene gigantische mail. Reden voor Google om die zoekopties nu eindelijk ook te integreren in de zoekbalk bij Gmail.

gmail zoekbalk
Als je op het pijltje klikt rechts in de zoekbalk krijg je het reguliere zoekformulier te zien waar je alle zoekopties voor het zoeken in Gmail kunt vinden.

gmail zoekopties
Hier kun je nu, behalve op specifieke velden, bijlagen en Boleaans zoeken, ook zoeken op mails van een bepaalde grootte. Op die manier kun je dus makkelijk alle mails opsporen die groter zijn dan 1 MB (de grens die ik gebruik om af en toe mijn mailbox op te schonen aangezien ik regelmatig PDF’s naar anderen stuur en ik die niet hoef te bewaren in mijn mailbox). Mocht je mails zoeken waarvan je alleen nog maar weet dat ze in een bepaalde periode zijn binnengekomen of verzonden, dan kun je dat nu eveneens hier een stuk makkelijker doen.

Zoek je, zoals ik, regelmatig naar (grote) mails om ze op te schonen, dan kun je ook gelijk een filter aanmaken zodat de zoekresultaten slechts een klik verwijderd zijn in je mailbox. Hiervoor klik je rechtsonderaan op ‘Create filter with this search‘ als je de zoekoptie hebt ingevuld.

gmail filter maken
Het zoekcommando verschijnt automatisch bovenaan met daaronder de verschillende opties die je hebt voor het nieuwe filter dat je aan het maken bent. Je kunt de zoekresultaten automatisch in een (nieuwe) categorie plaatsen maar zelf vind ik het handiger om een label toe te kennen. Ik heb daar het label Groot voor aangemaakt en aangevinkt dat het nieuwe filter ook toegepast mag worden op alle mail in de mailbox. Vanaf dat moment staat het label in de linkerkolom en kun je meteen filteren op alle mails die groter zijn dan 1 MB.

Of wat je dan ook maar hebt ingesteld.

#

Bestandsbeheer in de cloud: waar had ik die bestanden ook alweer gelaten?

bestandsbeheer
Vandaag zette Microsoft de schakelaar om en is de introductie van OneDrive een feit. Geen echte introductie natuurlijk want het is de oude vertrouwde Skydrive die Microsoft noodgedwongen moest hernoemen na het verliezen van een rechtszaak tegen het Britse BSkyB. One place for everything in your life is de slogan die erbij hoort en Microsoft doet zijn uiterste best om van de nood een deugd te maken. De integratie met de Office Web Apps wordt benadrukt – erg handig om via de browser aanpassingen aan een Word, Excel of Powerpoint document te maken – en als je gebruiker bent van Office 365 dan kun je nu ook realtime samenwerken in één document. Net zoals je dat in Google Drive ook al kon.
onedrive bestandsbeheerDaar houdt het afkijken bij de concurrentie niet op want ook OneDrive introduceert nu de mogelijkheid om automatisch een Camera-album aan te maken waarin alle foto’s van je Android toestel gekopieerd worden (voor Windows Phone en iOS kon dat al). Inmiddels knokken zowel de Google+ app, de OneDrive en de Dropbox app om het privilege de kiekjes van mijn telefoon te mogen uploaden naar de cloud toe. En over Dropbox gesproken, daar gaat OneDrive nu nog aggressiever achteraan. Niet alleen door een bonus van 3GB te geven als je de fotobackup functie gebruikt maar ook door een met Dropbox vergelijkbaar systeem van referrals toe te voegen. Gebruikers worden aangemoedigd middels een link nieuwe gebruikers binnen te halen en krijgen daar zelf 500MB per nieuwe gebruiker voor tot een maximum van 5GB.

Nu probeer ik ondanks dat promopraatje hierboven niemand OneDrive aan te praten maar lijkt de strijd wel behoorlijk losgebarsten te zijn tussen een groot aantal diensten die gratis en betaald opslagruimte bieden voor al je documenten. Behalve bij OneDrive heb ik accounts bij Google Drive, Dropbox en Box.net maar krijg ik ook af en toe linkjes doorgestuurd via SugarSync, Mega en Copy. Allemaal diensten die inmiddels min of meer hetzelfde leveren: gratis opslagruimte, het synchroniseren van documenten tussen apparaten en natuurlijk een verdienmodel dat je moet overhalen een betaald account te nemen voor nog meer opslagruimte.

Bestandsbeheer

Het nadeel van al die gratis diensten is dat je al snel geneigd bent van meerdere gebruik te gaan maken. 25GB hier, 15GB daar, nog eens 50GB bij een andere. Het tikt lekker aan maar je hebt dan wel je documenten, foto’s en andere bestanden op verschillende plekken staan. Het kan zijn dat je dat helemaal geen probleem vindt maar zelf vind ik het wel lastig om te moeten onthouden waar ik nou ook al weer wat had neergezet.

Als je niet al te veel bestanden hebt kun je er voor kiezen om er slechts eentje te gebruiken waarbij de hoeveelheid opslagruimte niet altijd de doorslaggevende factor hoeft te zijn. Als je een Windows Phone of Windows 8 gebruiker bent dan is OneDrive bijna niet te vermijden bijvoorbeeld. Hetzelfde geldt voor Google Drive als je een Google account hebt en wie heeft dat tegenwoordig nou niet? Het is goed opletten welke functionaliteiten en koppelingen met andere apps voor jou het handigste zijn.

Zelf heb ik ervoor gekozen om te betalen voor één van die diensten. Ik heb een betaald Dropbox account waar ik voldoende ruimte heb voor al mijn bestanden. Daar staan o.a. mijn backups, mijn ebooks, mijn foto’s en alle werkgerelateerde bestanden. In een netjes georganiseerde mappenstructuur. Handig want er zijn bijzonder veel webtoepassingen en apps die overweg kunnen met Dropbox en op die manier heb ik echt overal mijn bestanden bij de hand. Google Drive gebruik ik alleen voor de met mij gedeelde bestanden en Google spreadsheets terwijl ik Box alleen gebruik als een archief van bestanden die ik niet meer nodig heb maar (nog) niet wil verwijderen.

Maar hoewel ik daardoor uitstekend mijn bestanden kan terugvinden knaagt het wel een beetje. Want Dropbox is weliswaar de oudste dienst voor het synchroniseren en opslaan van bestanden, de concurrentie doet nu dus hetzelfde voor minder geld. Zowel Google Drive als OneDrive zijn ongeveer de helft goedkoper en zeker sinds ik zelf Windows 8 en Office 365 gebruiker ben maak ik automatisch ook meer gebruik van Skydrive/OneDrive. Langzaam staan daar meer en meer werkbestanden want tja, juist voor werk gebruik ik regelmatig Office en dan is OneDrive wel zo makkelijk om zelfs onderweg nog documenten te kunnen bewerken.

Oftewel, misschien dat ik toch nog weer wat ga schuiven met mijn bestanden tussen de verschillende diensten.

En hoe doen jullie het? Gaan je bestanden de cloud in of heb je een broekzak vol USB sticks? Hoeveel en welke diensten gebruiken jullie voor het opslaan van je bestanden? En hoe houd je bij waar en wat je opgeslagen hebt als je er meerdere gebruikt? Betaal je er voor?

Ik ben nieuwsgierig :)

#

Pagina 68 of 312« Eerste...153045...676869...7590105...Laatste »
  • © 2006- 2015 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top