Lijstjesmaand: mijn boeken(series) top 10 van 2013

lijstjesmaand goodreads 2013
Mijn voornemen voor 2013 was om eindelijk weer eens de tijd te nemen om te gaan lezen. Aangezien ik in elke jas en rugzak tegenwoordig wel een ereader gepropt heb lukte dat ook heel aardig en het jaaroverzicht van Goodreads ziet er dit jaar ook een stuk florissanter uit dan de afgelopen 2 jaren. Ik lees vooral SF, fantasy, detectives, comics en manga en het zijn dan ook bijna allemaal titels uit deze genres die ik gelezen heb. December is de ideale lijstjesmaand en dat betekent dat ik voor mezelf terugkijk en tegelijk een top 10 maak van de boeken waar ik het meest van genoten heb. Op de comics en manga na heb ik overigens alles dit jaar als ebook gelezen. De linkjes bij de titels gaan dan naar ook diverse ebookshops.

1.Wool boeken van Hugh Howey
Hugh Howey was voor mij de ontdekking van dit jaar. Een schrijver die zelf een reeks korte SF verhalen via Amazon publiceerde en doorbrak. Hij volgde de omnibuseditie van het eerste deel Wool op met drie verhalen (die het tweede deel Shift vormen) en enkele maanden geleden het laatste deel Dust. De boeken beschrijven een wereld waar een restant van de mensheid in een grote silo leeft en waar strikte regels nageleefd moeten worden om te overleven. Maar er blijken meerdere silo’s te zijn en steeds meer mensen beginnen zich een ander leven te herinneren. Een leven buiten de silo’s onder een blauwe hemel.
In 2014 komen de boeken ook in Nederlandse vertaling uit maar voor 12 euro heb je bij Kobo alle drie de delen te pakken voor op je ereader. Als je SF leest moet je deze gelezen hebben.

2. The Bern Saga van, jawel, Hugh Howey
Ik was zo onder de indruk van Hugh Howey dat ik meer wilde lezen van hem. Vier boeken schreef hij (tot nu toe) over Molly Fyde en haar avonturen en ondanks dat de titels van de boeken klinken alsof het om een reeks meisjesboeken gaat zou ik de reeks beschrijven als de TV serie Firefly maar dan met een vrouwelijke hoofdrolspeler. Ook niet te missen voor SF liefhebbers en met 4 euro per deel sowieso waar voor je geld.

3. Daemon & Freedom van Daniel Suarez
Ik kende Daniel Suarez niet maar volgens meerdere mensen moest ik definitief Daemon en het vervolg Freedom gaan lezen. Daar had ik geen spijt van en ik heb beide boeken in nauwelijks een week tijd uitgelezen. Ik was blij veel lange treinreizen te hebben die week :) Het is een zogenaamde technothriller waarbij een overleden softwaremiljardair een complex computervirus nalaat en daarmee de wereld begint te veranderen zoals we die kennen. Voor €3,74 per deel kun je dat ook echt niet laten liggen.

4.Locke & Key (Act 1)
Tot zo’n 10 jaar geleden las ik veel comics. Heel erg veel comics zelf. Tegenwoordig besteed ik nog maar weinig tijd aan deze erg prijzige hobby en focus ik me vooral op series die al afgelopen en compleet zijn zodat ik ze achter elkaar kan lezen. In 2008 verscheen het eerste deeltje van Locke & Key en hoewel ik dat toen gemist heb werd ik begin dit jaar door vrienden nogmaals op het bestaan van deze serie geattendeerd. Geschreven door Joe Hill (de zoon van Stephen King) en getekend door Gabriel Rodriguez kwam dit juweel bij een kleine comicuitgeverij terecht en bestaat de serie uit meerdere korte series die samen weer drie acts vormen. Omschrijvingen doen geen recht aan het verhaal en ik heb ademloos de eerste act gelezen dit jaar. Vorige week kwam het laatste deel uit en is de serie afgerond. Volgend jaar zul je ongetwijfeld act 2 en act 3 terugvinden in deze lijst.

5.Y: The Last Man
De 9 tradepaperbacks die de 60 deeltjes van Y: The Last Man bundelen stonden al enige jaren in mijn boekenkast. Het verhaal van Yorick die samen met zijn aapje Ampersand als enigen overleven als op een dag alle mannelijke zoogdieren op de planeet een bloedige dood sterven. Wat je dus best een post-apocalyptisch verhaal mag noemen.

6.Mr. Penumbra’s 24-Hour Bookstore van Robin Sloan
Dit boek kwam warm aanbevolen door Natasja en ik heb er zelf ook erg van genoten. Het heeft die mysterieuze boekhandel met mysterieuze klanten en de nog veel interessantere eigenaar Mr. Penumbra. Maar het staat met beide voeten in de moderne tijd. De hoofdrolspeler prutst met computers, heeft een aftandse Kindle ereader en heeft een relatie met iemand die bij Google werkt. Het is een prachtige mix van een liefde voor boeken en boekenplekjes samen met de mogelijkheden van de informatietechnologie uit onze tijd.

7.Clean en Sharp (Mindspace Investigations) van Alex Hughes
Wat krijg je als je een telepaat bent die als consultant werkt voor de politie en daar moordzaken oplost? Een combinatie van detective en SF verhalen natuurlijk. Hopelijk gaan er nog vele delen komen want ik heb er van genoten!

8.Joe Kurtz boeken van Dan Simmons
Ik ben een groot fan van Dan Simmons. Hij schrijft niet alleen geweldige korte verhalen maar de Hyperion (en Endymion) boeken staan in mijn top 10 van favoriete SF boeken ooit geschreven. Dat Simmons ook nog meeslepende detectiveboeken kon schrijven, daar kwam ik dit jaar pas achter toen ik de drie – ruim 10 jaar oude – boeken las met hoofdpersoon Joe Kurtz. Mafia, schone dames, veel geweld en een Joe Kurtz die de klus geklaard krijgt. Het is bijna cliche maar het leest als een trein weg. Het is overigens wel flink speuren om de boeken te pakken te krijgen.

9.Joyland van Stephen King
Een kleine correctie op de uitspraak bovenaan dat ik alle titels als ebook gelezen heb muv de beeldverhalen want Joyland is het enige papieren boek dat ik dit jaar kocht. King vond het niet passend kennelijk om het ook als ebook uit te brengen hoewel het geloof ik slechts enkele dagen duurde voordat ik een ingescand exemplaar terugvond op internet. Gelukkig bleek het geen miskoop te zijn want na wat titels die ik zelf minder vond is Joyland één van de betere mystery-verhalen die ik de laatste jaren gelezen heb en lijkt King zijn vorm meer dan hervonden te hebben. Een verhaal dat niet over horror maar vooral over de vriendschappen gaat die de hoofdpersoon sluit met de mensen om hem heen.

10.The Ocean at the End of the Lane van Neil Gaiman
Neil Gaiman schrijft sprookjes voor volwassenen. Tenminste, zo leg ik het maar uit want fantasy doet ook geen recht aan zijn verhalen. Ik heb bijna al zijn boeken gelezen en dit jaar kwam zijn nieuwste uit. The Ocean at the End of the Lane moet je gewoon lezen als je van mysterieuze en vreemde verhalen houdt die jou ook zouden kunnen overkomen als je durft te geloven in sprookjes.

Het nadeel van een top 10 maken is dat je, ondanks het clusteren van hele reeksen, nog steeds veel boeken overhoudt die nog steeds meer dan de moeite waard zijn. Maar ja, het is toch kiezen en dus bleef de manga Akira buiten de top 10, net als The Long Earth en het vervolg The Long War van Terry Pratchett en Steven Baxter. Ook The Moon Maze Game van Larry Niven redde het niet ook al heb ik jaren op dat boek gewacht. In de zomer las ik alle tien de boeken van Steve Hamilton over prive-detective Alex McKnight en vorige maand begon ik met het eerste boek van Lee Child over de avonturen van Jack Reacher maar ook deze boeken haalden de top 10 niet.

En dan kan deze blogpost eigenlijk maar op één manier eindigen toch?

Wat waren jouw favoriete boeken die je dit jaar gelezen hebt?

#

Foto’s van Flickr embedden op je blog


Foto’s van Flickr embedden op je site of blog kon al geruime tijd maar afgelopen week veranderde Flickr de wijze waarop dit werkte. Voorheen kon je een HTML code bij publieke foto’s kopieren en die op je eigen site gebruiken waarbij je puur en alleen de foto te zien kreeg. Je moest als site-eigenaar of blogger zelf zorgen voor een goede naamsvermelding en behalve dat de foto natuurlijk bij Flickr gehost werd zag je verder nauwelijks dat het om een foto van Flickr ging.

Het feit dat concurrerende webdiensten (Twitter, Instagram, Facebook en Vine) al tijden interactieve embeds van hun content aanbieden zal zeker een rol gespeeld hebben bij de wijzigingen die Flickr doorgevoerd heeft. Als je nu een foto van Flickr wilt embedden op je site dan krijg je daar via een mouse-over automatisch de naamsvermelding bij. Je kunt het uitproberen op de foto die hierboven staat. Het interactieve deel bestaat er uit dat je meteen de foto als favoriet kunt markeren (mits je als lezer ingelogd bent op Flickr), je de foto beeldvullend kunt maken en je verder kunt bladeren in de set waartoe de foto behoort.

Met dat laatste ben ik niet zo blij. Het is goed dat de naamsvermelding met de nieuwe embedcode automatisch goed geregeld is – zeker bij alle foto’s met een Creative Commons licentie – en ik gun de maker ook zeker de statistieken zodat die weet *dat* zijn of haar foto’s elders gebruikt worden maar als blogger kies ik die foto omdat ik die vind passen bij mijn tekst. Dat de lezer van mijn blogpost dan met 1 klik andere foto’s uit de set van de fotograaf te zien krijgt op *mijn* blog vind ik niet zo geslaagd. Helemaal als die andere foto’s totaal niet relevant zijn zoals ook bij bovenstaand voorbeeld. Ik wil recht doen aan de CC-licentie maar niet meteen een showcase op mijn eigen blog creëren voor Flickr en de fotograaf in kwestie. Ik zie mezelf die nieuwe embedcode dan ook niet gebruiken voor toekomstige blogposts.

Maar mocht je wel foto’s van Flickr willen embedden dan moet je ook nog even goed opletten op de site van Flickr. De embedmogelijkheid werkt op verschillende manieren, afhankelijk van of je de nieuwe photo experience beta ingeschakeld hebt of niet.

De ‘oude’ manier
flickr embedden oud

Als je de reguliere interface hebt van Flickr dan is er niet veel veranderd. Onderaan de foto vind je de Share knop waarmee er een menu tevoorschijn komt. Als je Grab the HTML/BBCode openklapt zie je de nieuwe embedcode en kun je kiezen voor een aantal formaten om de foto mee te embedden op je site of blog. Let op dat de oude HTML code hier nog steeds te vinden is waarmee je op de oude manier foto’s kunt embedden zonder dat je die interactiviteit krijgt.

De nieuwe manier
flickr embedden nieuw
Heb je de nieuwe beta interface dan vind je de Share knop niet meer onder de foto’s maar in de rechterzijbalk samen met alle andere informatie en opties. Als je klikt op die knop dan komt er ook een nieuw menu tevoorschijn voor delen naar de sociale netwerken. Als je vervolgens klikt op het < /> teken krijg je de nieuwe embedcode te zien inclusief pulldown menu voor de verschillende formaten. Hier ontbreekt echter de oude HTMLcode en ook lijken er andere restricties te gelden tav het delen. Voor de foto bovenaan kreeg ik wel de embedcode in de oude interface maar kreeg ik een melding dat delen via embedden niet mogelijk was.

Wel of niet embedden?
Dat Flickr nu meer werk maakt van embedden is een goede ontwikkeling. Ze leggen veel nadruk op het delen van gemaakte foto’s onder een Creative Commons licentie en het werd echt tijd dat de essentiële naamsvermelding automatisch geregeld wordt als je een foto van Flickr gebruikt. Ook kunnen de makers van elders gebruikte foto’s in hun statistieken hiermee nu zien hoe populair hun foto’s buiten Flickr zijn en dat ‘beloont’ alleen maar het meegeven van zo’n CC-licentie.

Maar dat automatisch bladeren door meerdere foto’s als de door jou geselecteerde foto onderdeel uitmaakt van een set vind ik persoonlijk een stevig minpunt. Natuurlijk zitten lang niet alle foto’s in een set maar ik ga niet de moeite doen om een foto op te sporen die niet tot een set behoort ter illustratie van een blogpost.

Mocht je dit echter geen probleem vinden dan is embedden van foto’s definitief handiger en sneller dan foto’s van Flickr te downloaden en vervolgens weer te uploaden naar je eigen site. Het bespaart niet alleen ruimte – ik merk echt wel bij het maken van backups dat ik meer dan 1000 blogposts met foto’s heb – maar je gaat ook automatisch correct om met de auteursrechten van de makers van die foto’s.

En dat is toch wel iets om over na te denken.

#

Downloaden van je Gmail data met Google Takeout

google takeout start

Vorig jaar schreef ik al een keer over Google Takeout, een dienst van Google waarmee je je eigen data uit de verschillende Google diensten kunt exporteren of backuppen. Niet iets waar je frequent gebruik van zult maken maar wel erg handig als je wilt overstappen naar een concurrrerende dienst en je niet helemaal opnieuw wilt beginnen. Of als Google (weer) eens stopt met één van hun diensten en je via Google Takeout nog je data kunt redden van de naderende ondergang.

In november 2012 waren het nog 12 Google diensten die door Takeout ondersteund werden maar inmiddels is dat gegroeid naar 18 diensten. En dat is nog minus de verdwenen diensten Buzz, Latitude en natuurlijk Reader.

Begin deze maand maakte Google bekend dat je ook je Calender data kunt downloaden mocht je je bijv. liever gebruik maken van het alternatief van Microsoft of rechtstreeks in Outlook. Maar het meest interessante was dat ook (eindelijk) Gmail in het rijtje ondersteunde diensten opgenomen ging worden. Dat duurde nog tot vorige week voordat die mogelijkheid daadwerkelijk naar alle gebruikers werd uitgerold maar inmiddels zou iedereen in staat moeten zijn een backup te maken van alle mails in zijn of haar Gmail account.

Waarom een backup maken van je Gmail?
Toegegeven, het is niet erg waarschijnlijk dat Google de stekker uit Gmail zal trekken dus het is vooral handig om al je mail te exporteren als je van plan bent over te stappen. Of als je – zoals ik – liever ook je mail offline beschikbaar hebt (als backup) zodat je niet te afhankelijk bent van Google.

Hoewel er ook andere manieren zijn om al je mail uit Gmail te exporteren via bijv. de mailclient op je pc is het wel erg praktisch om het in 1 keer te doen via Takeout. Met een paar klikken ben je klaar.

google takeout gmail

Standaard wordt alle mail meegenomen in het archief dat Takeout maakt maar je kunt ook een selectie maken middels het kiezen van labels. Dat werkt vanzelfsprekend het beste als je ook daadwerkelijk gebruik maakt van labels voor het indelen van je mail.

Een volledig archief wordt door Takeout in een enkel MBOX bestand gezet (dat weer in een zip bestand zit). Kies je voor een selectie van labels dan krijg je een MBOX bestand voor elk label in dat zip bestand. Voordat je het archief aanmaakt is het overigens wel verstandig om je spam map en prullenbak te legen. Beide worden anders meegenomen in het volledige archief.

google takeout gmail2
Afhankelijk van hoeveel mail je in je Gmail account hebt kan het wel eventjes duren voordat het archief aangemaakt is en je het kunt downloaden. Ik heb iets minder dan 700MB en dat duurde nog ruim anderhalf uur dus je kunt gerust het venster afsluiten en wachten tot je het mailtje krijgt dat alles gereed is.

En dan heb je je archief….
De keuze van Google voor het MBOX formaat is wel een interessante want hoewel dat inderdaad een standaardformaat is voor opslag van email, kan Outlook er bijvoorbeeld niet mee werken. Google verwijst zelf naar een externe handleiding die je via Eudora (!) het mailbestand laat importeren naar Outlook toe maar gelukkig werkt het wel heel eenvoudig als je het in o.a. Thunderbird wilt importeren.

Een nog handigere tool waarmee je niet alleen het MBOX bestand kunt openen, bekijken en doorzoeken maar ook nog eens kunt gebruiken om al die mail weer te exporteren is Mailstore Home. Met deze gratis software archiveer ik al jaren mijn mail maar het is ook heel geschikt om dat MBOX bestand te openen en o.a. te exporteren naar zowel een Exchange server, IMAP server (zoals een ander Gmail account!) als naar diverse mailprogramma’s zoals Thunderbird en Outlook (!). Niks geen lastige route via Eudora en Outlook Expres maar meteen via Mailstore Home.

Importeren in Mailstore Home
Ook Mailstore is een archiveringsprogramma voor mail en op het tabblad waar je profielen kunt aanmaken om mail te archiveren vanaf een mailclient of rechtstreeks vanaf een mailserver, kun je ook mail importeren vanuit een MBOX bestand.

google takeout mailstore 8
Blader hier naar het MBOX bestand dat je gedownload hebt en alle mail uit je Gmail account zal vervolgens in het archief van Mailstore Home opgenomen worden. Mailstore beschikt over een hele goede zoekfunctie en bewaart zijn mailarchief gewoon in een map op je eigen pc.

Exporteren vanuit Mailstore Home
Wil je al je mailtjes uit Gmail verhuizen naar een andere webdienst of mailprogramma? Dat kan ook door naar Export E-mail te gaan in Mailstore Home.

google takeout mailstore export

Hier maak je (eenmalig) een profiel aan en vraagt Mailstore welke map uit het mailarchief waar naar toe moet. Als het doel een al geïnstalleerd mailprogramma is, ben je daarmee ook meteen klaar maar als je de mail wilt exporteren naar een mailserver, dan moet je de instellingen nog intikken. Alle webmaildiensten zoals Gmail, Outlook.com en Yahoo Mail ondersteunen inmiddels IMAP en die precieze serverinstellingen zijn eenvoudig te vinden als je even googelt. Op deze manier kun je eenvoudig alle mail exporteren naar een ander Gmail account, je (Hotmail) Outlook.com account of je Yahoo Mail account.

#

Over kabeltjes, USB opladers en dromen over een universele oplader voor al je apparaten

opladers
“Heel hard schiet het nog niet op met het verminderen van die berg met kabels, usb opladers en apparaatspecifieke opladers”, bedacht ik me vanochtend toen ik bezig was met het labelen van al die dingen. Het nadeel van al die mobiele apparaten is toch nog steeds dat je er telkens weer een net-iets-andere oplaadmethodiek erbij krijgt en het inmiddels wel een uitdaging begint te worden om daar nog een beetje overzicht in te houden. Zodat je ook daadwerkelijk de goede oplader kunt vinden als je apparaat weer eens leeg is.

Die van de telefoon heeft een prominente plek in huis want zo’n ding moet je nou eenmaal zeer frequent opladen. De oplader van een iPad lukt ook nog wel maar ja, dat zijn er tegenwoordig ook twee verschillende want ik heb een iPad 3 en een iPad 4 en daar vond Apple het voor nodig om een nieuwe connector voor te maken. Je staat er van te kijken hoe vaak je in alle haast net de verkeerde gepakt hebt.

Maar ja, daar houdt het natuurlijk niet mee op. Mijn ereaders hebben tegenwoordig gelukkig dezelfde micro USB aansluiting en kun je behalve met een pc ook via een USB oplader in het stopcontact steken. Maar ja, het zijn wel weer meerdere kabeltjes en opladers die minder universeel werken dan je zou hopen.

Micro usb kabels lijken weliswaar nu de standaard te worden, zeker met mobiele telefoons, maar dat is een droom die nog in de toekomst ligt. Net zoals dat USB de nieuwe stopcontactstandaard gaat worden en je ipv een stekker gewoon een USB kabel rechtstreeks in de muur kunt pluggen.

Wanneer het zo ver zal zijn, zal er vast geen omruilactie plaatsvinden voor al die bestaande apparaten en dus blijft het nog wel even uitsorteren en labelen van de opladers voor mijn PSP, PS Vita, Sony Tablet S, Nexus 7, Gameboy Advance, Nintendo (3)DS en de geleende Surface tablet die stuk voor stuk hun eigen aansluiting of stekker nodig hebben om ze op te laden. Ik heb nu een aparte doos voor de opladers van de apparaten die ik niet meer (of af en toe) gebruik zoals de iLiad, BeBook One, mijn oudere telefoons en die paar verdwaalde Gameboy Colors. En dat is ook een mooie plek om die opladers in te gooien voor al die apparaten die ik al lang niet meer heb. Je weet maar nooit of je er nog iets aan hebt, nietwaar?

Elke paar maanden komen er weer totaal vernieuwde en verbeterde gadgets op de markt maar ik hoop toch echt dat er eindelijk eens wat meer aandacht komt voor de meer praktische zaken. Zoals een fatsoenlijke accuduur (waarom gaat zo’n fonkelnieuwe telefoon na al die jaren nog steeds maar nauwelijks een dag mee en kan een PS Vita het niet langer dan 4 uur volhouden?). En dus een standaard microUSB kabel voor het opladen van die dingen die je gewoon in elke USB oplader kunt stoppen zonder te moeten controleren dat die wel voldoende vermogen levert om dat specifieke apparaat op te laden.

Maar goed, tot die tijd komen de vaardigheden van een informatiespecialist in ieder geval van pas om nog wat orde in de chaos te scheppen. Ik ben blij dat ik nog steeds een goede lettertang in mijn bureaula bewaar. Voor het volgende kabeltje en/of stekker.

#

Pagina 68 of 304« Eerste...153045...676869...7590105...Laatste »
  • © 2006- 2015 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top