Meer privacy op internet met een VPN-dienst

privacy VPN-dienstJe hoeft helemaal niets te verbergen te hebben om toch tegenwoordig voorzichtig te zijn met wat je allemaal prijsgeeft via internet. De door Edward Snowden gelekte documenten schetsen een beeld van overheidsorganisaties die op grote schaal zo veel mogelijk informatie over burgers verzamelen maar ook op kleinere schaal blijkt het kinderspel te zijn voor hackers om aan je gegevens te komen zodra je gebruik maakt van een openbaar wifinetwerk, zoals je ze steeds vaker ziet in horecagelegenheden en in de trein.

Omdat je door simpelweg online te gaan tevens je locatie verraadt kunnen internetdiensten dat ook nog eens tegen je gebruiken door geografische restricties in te stellen waardoor je in een bepaald land geen gebruik kunt maken van bepaalde diensten. Dat kan de Amerikaanse of Engelse variant van Netflix zijn maar ook de toegang tot Twitter als je de pech hebt om in Turkije te wonen. Eigenlijk zou je niet alleen met meer beveiliging moeten kunnen internetten – zeker als je van een openbaar wifinetwerk gebruik maakt – maar ook nog eens op een manier die het onmogelijk maakt te weten waar je pc, telefoon of tablet zich precies bevindt.

Eén van de manieren om dat te doen is gebruik maken van een VPN-dienst.

VPN-dienst

Een VPN (een Virtual Private Network of Virtueel Particulier Netwerk) is een gesloten netwerk dat via internet twee netwerken (of een netwerk en een individuele pc) met elkaar verbindt op een manier dat beiden ook gesloten zijn voor het internet zelf. Het werd (en wordt) enorm veel gebruikt door bedrijven en instellingen om de thuispc’s van werknemers te koppelen aan de eigen bedrijfsnetwerken of om bijvoorbeeld de bedrijfsnetwerken van vestigingen aan elkaar te knopen tot 1 gesloten netwerk. Dat gaat gepaard met een stevige extra laag beveiliging en maakt bijvoorbeeld de thuispc’s van werknemer letterlijk onderdeel van dat bedrijfsnetwerk. Voor de buitenwereld -het internet- is die pc dan ook niet meer rechtstreeks bereikbaar terwijl die pc dan wel de toegang heeft tot alles (applicaties, informatie enz) waar je normaliter binnen je bedrijf ook toegang tot hebt. In alle bedrijfstakken waar met gevoelige informatie gewerkt wordt – en welk bedrijf doet dat niet tegenwoordig? – zie je VPN’s terugkomen.

Behalve voor en bij bedrijven zijn er ook een groot aantal VPN providers die hun diensten aanbieden aan particulieren. Daar zitten gratis aanbieders tussen maar wil je enige zekerheid over betrouwbaarheid en snelheden hebben dan ben je al snel aangewezen op commerciële aanbieders. Er zijn er letterlijk tientallen die zonder uitzondering allemaal via een abonnementstructuur werken en die je in staat stellen om van hun servers gebruik te maken. Je hebt dan wel je eigen internetverbinding nodig maar daarna log je in op één van de VPN servers en ben je onderdeel van dat netwerk dat er bij hoort. Voor zover het internet het ‘kan zien’ bevind je je in het land waar de VPN server staat en is de VPN aanbieder de enige die precies kan zien wat je op het internet doet.

Dat heeft dus grote voordelen als je naar de hierboven gestelde problemen rond privacy, beveiliging en toegang kijkt.

  • Een VPN server gebruiken voegt een laag beveiliging toe en versleutelt het internetverkeer waardoor het bijvoorbeeld in die trein met het open wifinetwerk niet zo eenvoudig is om je gegevens te pakken te krijgen. Zelf zet ik dus standaard in de trein een VPN aan als ik van de wifi gebruik maak en als je dat artikel in de Correspondent gelezen hebt, dan zie je waarom je dat ook bij alle andere openbare wifinetwerken moet doen;
  • Inloggen op een Amerikaanse VPN server maakt je onderdeel van een Amerikaans netwerk. Inloggen op een Britse VPN server maakt je onderdeel van een Brits netwerk, enzovoort. Geografische restricties vervallen dan en je kunt gebruik maken van internetdiensten alsof je je in dat land bevindt. Of beter gezegd in het geval van Twitter, alsof je je niet in Turkije bevindt.

Maar welke VPN-dienst dan?

Welke aanbieder, gratis of betaald, geschikt voor je is hangt sterk af waarvoor je het wilt gaan gebruiken. Je hebt ook niet altijd een VPN-dienst nodig zelfs. Wil je alleen de Amerikaanse variant van Netflix of de BBC iPlayer in je browser bekijken, dan zijn er gratis browserplugins zoals Mediahint en Hola die je ook zou kunnen gebruiken vanuit Turkije om twitter.com gewoon te kunnen gebruiken.

Wil je hetzelfde ook op een tablet, telefoon of ander apparaat doen dan kan een DNS-dienst ook volstaan. Een DNS-dienst kan beïnvloeden naar welke server (precies) je gestuurd wordt als je naar een URL gaat en het doen voorkomen alsof je uit het land waarin de DNS server staat afkomstig bent. Het heeft het voordeel dat je niet afhankelijk bent van de internetsnelheid van een andere server maar het nadeel dat het geen extra beveiliging en anonimiteit oplevert. Het helpt bovendien ook niet als een land als Turkije Twitter zou gaan blokkeren op IP-adres niveau.

Zoek je beveiliging, een mate van anonimiteit én toegang tot geblokkeerde internetdiensten, dan is een VPN-dienst definitief een oplossing. Hierbij is het vooral zaak om te kijken of de aanbieder VPN servers heeft staan in de landen waar de diensten zich bevinden waar je toegang tot wilt en natuurlijk of ze er eentje in Nederland of Duitsland hebben. Hoe dichterbij de VPN server geografisch is, hoe sneller de beveiligde verbinding gaat en dat is wel prettig als je alleen maar gebruik wilt maken van de mogelijkheid in de trein bijvoorbeeld.

Hoe gebruiksvriendelijk moet de aanbieder zijn? Bij veel VPN aanbieders moet je zelf de netwerkinstellingen aanpassen op je pc, Mac, smartphone of tablet en hoewel ze allemaal wel handleidingen daarvoor hebben kan het best zijn dat je liever met kant en klare apps werkt die alles voor je regelen. Private Internet Access heeft bijvoorbeeld applicaties voor PC, Mac en Android maar op je iPad, iPhone of Surface tablet moet je zelf alles instellen. Tunnelbear daarentegen heeft handige apps voor PC, Mac, Android en iOS, die je binnen enkele seconden kunt gebruiken zonder zelfs maar de naam van de server te zien, maar is iets duurder en stelt je niet in staat om bijvoorbeeld een ander – niet ondersteund – apparaat handmatig in te stellen.

Ervaringen en reviews zoeken van andere gebruikers (in Nederland) is uiteindelijk de beste manier om te bepalen welke VPN-dienst geschikt is. Je komt er op die manier eerder achter of VPN-diensten betrouwbaar zijn (zij zien immers wel al je gegevens dus wat doen ze er mee?), of ze een goede supportafdeling hebben en of ze wel snelle servers hebben. Je zult je er een beetje in moeten verdiepen waarbij je met wat geluk op die manier de slechte keuzes kunt vermijden.

Ik ben ook benieuwd met welke aanbieders je goede of juist slechte ervaringen hebt (gehad) dus laat dat hieronder bij de comments weten. En natuurlijk of ik met Tunnelbear de goede of verkeerde keuze heb gemaakt.

Lees verder: Five Best VPN Service Providers (Lifehacker artikel d.d. 23-03-2014) // How to access the blocked Twitter in Turkey (via gHacks) // Turkey goes to war against the Internet (via TechnoLlama)

#

Gratis Microsoft OneNote 2013 gebruiken als kladblok

microsoft onenote site

In den beginne

Meer dan tien jaar geleden kondigde Microsoft aan dat ze een nieuw onderdeel aan Office gingen toevoegen. Een softwarepakket waarmee je geen documenten – zoals in Word – maakte maar waar je aantekeningen, afbeeldingen en foto’s in kon plaatsen. Een slim kladblok. Ergens in 2003 zag Microsoft OneNote 2003 het licht als onderdeel van Microsoft Office 2003.

Het bleef een beetje een onzichtbaar en obscuur onderdeel van Office en het kwam pas op mijn radar te staan toen Microsoft de OneNote 2007 versie (een beetje) ging promoten als handige tool voor in het onderwijs. Hoewel ik OneNote erg handig vond om losse aantekeningen op te slaan, was ik veel minder gecharmeerd door de online mogelijkheden van OneNote. Die waren er namelijk niet. De OneNote notitieboeken moest je als losse bestanden via mail of USB stick meenemen tussen pc’s om ze te synchroniseren en integratie met webdiensten, browsers of de cloud leek Microsoft volledig te negeren. Het hielp ook niet dat halverwege 2008 een concurrerende dienst op de markt kwam die precies datgene deed wat OneNote liet liggen. Ik maakte in 2008 mijn Evernote account aan en keek niet meer om naar Microsoft OneNote.

In die zes jaar daarna timmerde Microsoft wel verder aan de weg gelukkig en zijn ze onder meer teruggekomen op dat negeren van de integratie met de cloud en andere webdiensten. In Windows 8 staat SkyDrive OneDrive centraal voor de opslag van bestanden en werken zowel de Office 2013 pakketten – waar OneNote 2013 nog steeds onderdeel van uitmaakt – als de webversies van Office Oneline naadloos met OneDrive. De notitieboeken van OneDrive kunnen daar ook standaard opgeslagen (en gesynchroniseerd) worden en Microsoft heeft gratis apps ontwikkeld voor iOS, Android en Windows Phone/8/RT waardoor je nu op bijna alle apparaten eenvoudig gebruik kunt maken van OneNote.

Microsoft OneNote 2013

Om de concurrentie met Evernote, dat aanzienlijk populairder is, aan te gaan besloot Microsoft eerder deze week er een schepje bovenop te doen. Er is een gratis Mac-versie uitgekomen en Microsoft stelt de Windows versie van OneNote 2013 eveneens gratis ter beschikking. Daarnaast is er nu (net als voor Evernote) een webclipper beschikbaar om teksten en pagina’s uit een browser meteen naar OneNote te sturen en is OneNote nu geïntegreerd in o.a. IFTTT (met flink wat recepten) en Feedly.

Maar hoe werkt die gratis versie van OneNote nou?

microsoft onenote installNa OneNote 2013 voor Windows geïnstalleerd te hebben blijkt dit inderdaad de Office 2013 versie te zijn en kan het ook probleemloos naast een al bestaande Office 2010 installatie gebruikt worden. Bij de eerste keer opstarten dien je met je Microsoft account in te loggen om je notities en instellingen te bewaren in je OneDrive (ook al heb je de mogelijkheid om deze op de computer zelf op te slaan mocht je liever alles lokaal bewaren).

microsoft onenote
OneNote heeft vergelijkbare functionaliteiten als Evernote maar de structuur van beide programma’s verschilt wel behoorlijk. In Evernote staan de losse notities (als een document) centraal en kun je deze ordenen middels notitieboeken (als een soort map) en vindbaar maken door er tags aan toe te voegen.

In OneNote staan de notitieboeken centraal. Het hoofdscherm toont het actieve notitieboek en je kunt nieuwe aanmaken die ofwel in OneDrive danwel op de computer lokaal opgeslagen worden. Een notitieboek in OneDrive kan onderverdeeld worden in één (standaard) of meerdere secties. Je kunt ze het beste vergelijken met tabbladen in een ordner en dat is ook exact hoe ze weergegeven worden in OneNote: met gekleurde tabs. Alle secties kunnen vervolgens diverse pagina’s bevatten die je kunt vullen met tekst, audio of beeld. Tot slot kun je ook nog secties/tabs groeperen zodat je nog een beetje overzicht houdt als je er veel aangemaakt hebt.

Gebruik je het IFTTT OneNote kanaal of bewaar je Feedly items in OneNote, dan komen die items allemaal in de default tab van je default notitieboek terecht en zul je ze zelf moeten verplaatsen naar andere tabs of notitieboeken als je wilt dat ze in de structuur van je notitieboek(en) passen.

En sowieso moet je bij OneNote toch wel even goed over die structuur nadenken. Stop je alles in één notitieboek en ga je veel tabs aanmaken om op die manier structuur aan te brengen? Of ga je juist verschillende notitieboeken gebruiken en beperk je het aantal tabs omdat het al snel onoverzichtelijk wordt met meer dan 10 tabbladen/secties?

OneNote of toch Evernote?

Vergeleken met Evernote – dat je wel gratis kunt gebruiken maar waar dan enkele beperkingen aan zitten – is OneNote een prima alternatief als je op zoek bent naar een gratis manier om aantekeningen en notities te maken en te bewaren. OCR is standaard aanwezig in OneNote waardoor tekst op foto’s of afbeeldingen automatisch herkend wordt en als je al gebruik maakt van Windows 8.1 of een Surface tablet dan is het zelfs bijna logisch om OneNote te gebruiken. Al was het maar dat de Windows 8.1 app van Evernote op een Surface tablet ronduit belabberd en instabiel is.

Maar ondanks het feit dat OneNote over bijna gelijke functionaliteiten beschikt als Evernote voelt het wel als een bundeling van meerdere applicaties aan. Een Microsoft en OneDrive account is feitelijk essentieel om OneNote te kunnen gebruiken en de gratis opslagruimte op een OneDrive account is beperkt tot 7GB. OneNote 2013 is dan weliswaar gratis maar het programma staat eenzaam geïnstalleerd in een Office 2013 folder in je startmenu en de integratie met de overige Office onderdelen is vanzelfsprekend afwezig omdat je die er niet gratis bij krijgt. Microsoft kan OneNote wel los zien van Office maar het is lastig om dat als gebruiker ook te doen. Ja, het werkt uitstekend maar het voelt nog steeds aan alsof je iets mist als je OneNote op je pc gebruikt.

Als fervent Evernote gebruiker zie ik weinig reden om over te stappen naar OneNote maar dat komt vooral omdat ik zelf gewend ben aan het werken met Evernote. Werk je veel met Office, gebruik je al OneDrive voor de opslag van bestanden of beschik je over een Surface tablet? Dan heb je met OneNote wel een mooi en uitgebreid digitaal kladblok tot je beschikking die nu eindelijk handig samenwerkt met andere webdiensten.

En dat nog gratis is ook.

#

Wat was jouw eerste tweet?

eerste tweet

Het was nog behoorlijk zoeken naar wat je met Twitter kon en moest in het begin. Ook ik wist niets zinnigers te melden dan dat ik oude afleveringen van Geekbrief.TV – een webshow over gadgets en technieuws – aan het kijken was voor mijn eerste tweet. De twee jaren daarna deed ik nog steeds maar heel weinig met Twitter en gingen er maanden voorbij zonder zelfs maar één tweet geplaatst te hebben. Ik ben het pas in 2010 vaker gaan gebruiken, zie ik in mijn eigen gedownloade twitterarchief.

Omdat het morgen 8 jaar geleden is dat de allereerste tweet van mede-oprichter Jack Dorsey geplaatst werd heeft Twitter een pagina geopend waar je niet alleen je eigen eerste tweet kunt terugzoeken maar ook die van anderen. En moedigt Twitter je aan om die eerste tweet nogmaals te twitteren en te voorzien van de hashtag #FirstTweet.

De kans is groot dat vandaag en morgen de Twitter tijdlijn overspoeld wordt met tweets als ‘Ik probeer dat Twitter ook eens’ of ‘Hoi allemaal’ maar dan weet je nu in elk geval waarom 😉

En wat was jouw eerste tweet?

#

TEDTalk Edward Snowden: Here’s how we take back the Internet

Ongeacht wat je wat van de man zelf vindt, dat (de actie van) Edward Snowden een enorme impact heeft gehad op de discussie rondom privacy, privégegevens en de rol van het internet daarbij. Door duizenden documenten van de NSA te lekken onthulde hij de praktijken van zowel overheidsorganisaties zoals de NSA maar ook de rol die grote bedrijven hierin spelen.

Edward Snowden was just about to turn 28 when his face was suddenly splashed across every major newspaper in the US. In the summer of 2013 The Guardian published a series of leaked documents about the American National Security Agency (NSA), starting with an article about a secret court order demanding American phone records from Verizon, followed by an article on the NSA’s top-secret Prism program, said to be accessing user data from Google, Apple and Facebook.

It wasn’t long before Snowden came forward as the source, revealing that he had carefully planned the leak, copying documents when he was working as a contractor for the NSA. “I understand that I will be made to suffer for my actions,” he said at the time, but “I will be satisfied if the federation of secret law, unequal pardon and irresistible executive powers that rule the world that I love are revealed even for an instant.” Snowden’s actions have led to a global debate on the relationship between national security and online privacy. His leaks continue to have a lasting impact on the American public’s view of the government, and has encouraged media scrutiny on the NSA.

Snowden had coordinated the leak with journalist Glenn Greenwald and filmmaker Laura Poitras from Hong Kong; after he revealed his identity, he fled and ended up in Moscow. Under charges of espionage by the American government, Snowden remains in Russia in temporary asylum.

Vanuit Rusland echter hield hij – via een zgn. telepresence robot (een op afstand bestuurbaar karretje met een monitor en camera erop) – een TEDtalk in de vorm van een interview, gehouden door de curator van de TED conferenties zelf, Chris Anderson. Ruim een half uur vertelt Edward Snowden over de redenen van zijn handelen, de achtergronden en conclusies van de gelekte documenten en wat er zijn inziens nodig is om het internet terug te geven aan de gebruikers. Het is denk ik de moeite van het kijken waard.

Update 21-3-2014: In zijn TEDtalk roept Snowden de NSA op om vooral te antwoorden op de dingen die hij bespreekt. Verrassend genoeg is dat precies wat de deputy director van de NSA, Richard Ledgett, enkele dagen later deed. Eveneens via videoconferentie is het de TEDtalk van Ledgett die ingaat op de door Edward Snowden besproken thema’s.

#

Tweets archiveren met de Twitter Curator add-ons voor Google Docs en Sheets

In navolging van Microsoft introduceerde Google afgelopen week de mogelijkheid van add-ons voor hun eigen Office pakket, namelijk Google Docs en Google Sheets. Add-ons zijn kleine programma’s, vergelijkbaar met extensions voor Chrome, die functionaliteiten kunnen toevoegen aan zowel Docs en Sheets en die eveneens opgenomen zijn in de Chrome Webstore. In zowel Docs als Sheets is een nieuwe menu optie Add-ons beschikbaar waar je deze kunt gebruiken, installeren en beheren. Er zijn een paar hele interessante add-ons te vinden in de webstore, zoals EasyBib waarmee je nu heel gemakkelijk literatuurlijsten in alle gewenste citatiestijlen kunt toevoegen aan Docs en MindMeister voor iedereen die graag mindmaps wil gebruiken in Docs.

Zelf bekeek ik de Twitter Curator add-on die het mogelijk maakt om tweets te integreren in Docs en Sheets zodat je makkelijk een verslag kunt maken of selectief tweets kunt archiveren. Over dergelijke toepassingen heb ik al meerdere keren geschreven – o.a. tweets embedden op je blog, m.b.v. een Google Sheet script of met een aangepaste timeline in Tweetdeck – maar Twitter Curator is vooral een hele laagdrempelige manier om tweets te selecteren en op te nemen in een verslag of archief. De add-on is beschikbaar voor zowel Docs als Sheets en ik heb ze in beide getest.

Twitter Curator voor Google Docs

twitter curator docs

Het eerste wat moet gebeuren is natuurlijk het installeren van de add-on. Dat kun je doen door een nieuw document te openen, in het menu van Add-ons naar de webstore te gaan en daar te zoeken naar Twitter Curator. Ook kun je rechtstreeks naar de pagina gaan waar je de versie voor Docs kunt installeren. Na installatie komt Twitter Curator er al nieuwe menu item erbij en kun je met Launch Curator in het submenu van Twitter Curator de add-on starten.

De eerste keer dat je Twitter Curator start zul je het moeten autoriseren met je Twitter account. De add-on heeft niet de rechten om iets te kunnen plaatsen op jouw account overigens; het wordt alleen gebruikt om de zoekfunctie en zoekresultaten in een zijbalk rechts te tonen binnen Google Docs. Je krijgt een eenvoudige zoekbalk en daar kun je gaan zoeken naar tweets zoals je dat ook met de reguliere zoekfunctie van Twitter kunt doen.

De zoekresultaten worden vervolgens verkort weergegeven: je ziet alleen de twitter avatar en de inhoud van de tweet. Klik vervolgens op één (of meerdere) tweets in de zoekresultaten en ze worden in het document gezet dat openstaat. Het wordt in een blok getoond waarbij dan wel de datum wordt getoond (inclusief link naar de tweet) en onderaan ook de twitternaam plus volledige naam van de auteur wordt vermeld. Op die manier kun je net zo veel tweets onder elkaar zetten als je wilt en na afloop het document als PDF bewaren en verspreiden.

Twitter Curator voor Google Sheets

twitter curator sheets

Twitter Curator werkt vergelijkbaar in Google Sheets. Je zult het wel apart moeten installeren ook al heb je het in Docs al toegevoegd aan de add-ons. Ook in Sheets moet je na het openen van een nieuwe spreadsheet in het Add-on menu naar de webstore moeten gaan of rechstreeks de pagina met de Sheets versie van Twitter Curator bezoeken. En ook hier moet je de eerste keer (opnieuw) de add-on autoriseren om je Twitter account te mogen gebruiken en verschijnt er een venster aan de rechterkant van het scherm.

Het verschil is – logischerwijs – hoe de gevonden tweets in het document geplaatst worden. Alleen de gegevens zelf blijven over en worden per tweet in een eigen rij geplaatst. Datum, volledige naam, twitternaam, tweet en de link naar de tweet komen hierbij ieder in een eigen kolom terecht.

En waarvoor was dit ook al weer handig?

De naam Twitter Curator is goed gekozen denk ik. Voor het archiveren van veel tweets (bijvoorbeeld al je eigen tweets of alle tweets met een bepaalde hashtag) zijn er betere oplossingen die ook nog eens aanzienlijk minder bewerkelijk zijn. Twitter biedt al zelf de mogelijkheid een archief van al je eigen tweets te downloaden en met een Google Sheets Script kun je in 1 keer alle tweets van een zoekactie op woorden of hashtag in een spreadsheet laden.

Wil je echter je eigen selectie van maximaal enkele tientallen tweets maken en die ook verspreiden of delen met anderen, dan is Twitter Curator de betere oplossing. De functionaliteit is vergelijkbaar met Storify maar dan met de mogelijkheid om de tweets op te slaan en te tonen middels een (offline) document of spreadsheet. Zelf vind ik het handig om interessante tweets op deze manier te bewaren en het document zelf op te slaan in Evernote zodat ik het later ook eenvoudig weer kan vinden. Het is een stuk prettiger werken dan elke week tientallen tweets favoriet maken en achteraf proberen te achterhalen waarom ik dat ook al weer gedaan had ….

#

Pagina 68 of 315« Eerste...153045...676869...7590105...Laatste »
  • © 2006- 2015 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top