Je eigen ebooks maken met je eigen WordPress en PressBooks

pressbooks

In mei van dit jaar had ik al uitgebreid naar PressBooks gekeken, een webapp die helemaal gebaseerd is op WordPress en waarin de structuur van pagina’s en posts tbv bloggen volledig aangepast is naar een structuur van voorpagina, inleiding, hoofdstukken enz die je nu eenmaal gebruikt in een ebook. Je zou soms bijna vergeten dat WordPress een CMS is en dat je met die software (onder een GPLv2 licentie) ook voor andere doelen kunt gebruiken dan alleen maar als kant en klaar blogplatform.

Hoewel ik het daarna nog maar 1 keer gebruikt heb -zo vaak maak ik geen ebooks- beviel me het prima. Doordat je verplicht wordt gestructureerd je ebook samen te stellen kun je eigenlijk in hele korte tijd een goed uitziend ebook produceren mits je natuurlijk wel zelf goed let op de vormgeving van alle individuele hoofdstukken. Je kunt je focussen op de tekst en (een beetje op) de opmaak en als je klaar bent exporteer je een ebook in bijvoorbeeld ePub formaat. Dat krijg je niet zo professioneel als de gespecialiseerde programma’s maar daar zijn er niet zo heel veel van en met een gratis webapp als PressBooks (je kunt 5 ebooks gratis maken met een account) valt er al helemaal weinig te mopperen. Het werkt gewoon best goed om epubs te maken.

Nou was ik wel een beetje benieuwd of PressBooks zelf ook als open source software beschikbaar zou komen. Immers, ze maken gebruik van WordPress en die GPLv2 licentie stelt dat je aanpassingen en afgeleide producten ook onder diezelfde licentie vrij moet geven. Die reden is echter niet te vinden in de blogpost van vandaag waarin PressBooks dus inderdaad aankondigt dat PressBooks als open source software beschikbaar komt in de vorm van een WordPress plugin.

PressBooks is going open source. We will be releasing PressBooks as a WordPress plugin (to be used on a stand-alone WordPress install), under the open source GPL license, target release date: end of January, 2013.

  • We believe the future of books requires new models, and new models need open platforms to allow publishers and authors to experiment.

  • We believe that an open source PressBooks will result in better technology for the world.

  • We believe that an open source PressBooks will result in better business for us.

  • We believe in the open web, and book content as part of the open web. Open book tools will promote books on the open web.

Dat zal dan geen plugin zijn die je op je blog moet gaan installeren maar op een speciaal daarvoor geïnstalleerde kale WordPress installatie aangezien die dus de hele structuur aanpast. Daarmee wordt het wel een mooie methode om echt zelf gratis aan de slag te gaan met PressBooks. Met meer dan 5 ebooks. Mits je beschikt over de mogelijkheid om zelf WordPress te installeren natuurlijk.

#

Instagram kan meer doen met je foto’s dan je denkt: over de nieuwe voorwaarden

dontbeevil

Gezien de ophef die er online over begint te ontstaan zou je bijna denken dat je inderdaad met protestborden de straat op zou moeten. In een gevalletje ‘die had je kunnen zien aankomen toen Instagram overgenomen werd door Facebook’ maakte Instagram gisteren bekend dat ze met ingang van 16 januari 2013 wijzigingen doorvoeren in zowel hun privacybeleid als de algemene voorwaarden. Volgens Instagram zelf zijn de voornaamste aandachtspunten bij de wijzigingen:

  • Nothing has changed about your photos’ ownership or who can see them.
  • Our updated privacy policy helps Instagram function more easily as part of Facebook by being able to share info between the two groups. This means we can do things like fight spam more effectively, detect system and reliability problems more quickly, and build better features for everyone by understanding how Instagram is used.
  • Our updated terms of service help protect you, and prevent spam and abuse as we grow.

In de algemene voorwaarden is er echter onder het kopje rechten wel iets te vinden dat toch zeker ook het vermelden waard was geweest in de blogpost van Instagram.

  1. Instagram does not claim ownership of any Content that you post on or through the Service. Instead, you hereby grant to Instagram a non-exclusive, fully paid and royalty-free, transferable, sub-licensable, worldwide license to use the Content that you post on or through the Service, except that you can control who can view certain of your Content and activities on the Service as described in the Service’s Privacy Policy, available here: http://instagram.com/legal/privacy/.

  2. Some or all of the Service may be supported by advertising revenue. To help us deliver interesting paid or sponsored content or promotions, you agree that a business or other entity may pay us to display your username, likeness, photos (along with any associated metadata), and/or actions you take, in connection with paid or sponsored content or promotions, without any compensation to you. If you are under the age of eighteen (18), or under any other applicable age of majority, you represent that at least one of your parents or legal guardians has also agreed to this provision (and the use of your name, likeness, username, and/or photos (along with any associated metadata)) on your behalf.

Via Instagram geplaatste foto’s blijven gewoon het eigendom van de persoon die ze geupload heeft maar je geeft Instagram een licentie om die foto’s te gebruiken. Tot zover niets nieuws want dat was altijd al het geval. Nieuw is wel dat de eerdere verwoording van een ‘limited license’ is verdwenen en vervangen door ‘transferable’ en ‘sub-licenseable’. Dat stelt Instagram in staat om zelf een sublicentie te geven aan anderen voor foto’s van Instagram-gebruikers en dat hebben ze nodig voor puntje 2. Instagram mag daarmee namelijk je gebruikersnaam, profielfoto, je foto’s en de teksten die je daarbij geschreven hebt gebruiken voor commerciële activiteiten. Zonder dat je daar een keuze in krijgt, van op de hoogte wordt gebracht of daar enige vergoeding voor krijgt.

Puntje 3 van de algemene voorwaarden is ook nieuw en stelt dat “You acknowledge that we may not always identify paid services, sponsored content, or commercial communications as such.” Oftewel, voor welke commerciële doeleinden dat precies gaat gelden, daar wil Instagram zich liever ook niet vooraf op vastleggen.

Het feit dat er geen opt-out geboden wordt en dat daarmee je foto’s dus commercieel gebruikt kunnen worden door Instagram betekent dat er maar één manier is om dit te voorkomen en dat is het opzeggen van het Instagram account voor 16 januari. Alle content die daarna geplaatst wordt valt onder de voorwaarden en in de praktijk zal dat zeker ook met terugwerkende kracht voor eerdere content kunnen gaan gelden. Ik lees op diverse plekken dat verontwaardigde gebruikers hun account inderdaad geannuleerd hebben vooral om de reden dat Instagram hun foto’s dan kan verkopen zonder dat zij er geld voor krijgen.

De ironie (voor mij tenminste) is dat ik dat aspect eigenlijk nog het minst vervelende vind. Als de NS geld wil betalen aan Instagram voor een mooie set foto’s van treinen en stations, dan mogen ze de mijne best hebben en ik lig daar niet wakker van dat Instagram daar wel voor betaald wordt. Content waar je zelf aan wilt verdienen moet je niet gratis online neerzetten natuurlijk. Nee, het is het feit dat je geen enkele invloed hebt op de door jou gemaakte foto’s die je perse niet voor een campagne gebruikt wil hebben. De foto’s van mijn kinderen bijvoorbeeld hoef ik niet terug te zien in een ‘leuke’ kerstcampagne omdat ze daar zo enig bij een kerstboom staan. En daar wil ik al helemaal mijn gebruikersnaam en profielfoto bij hebben staan zodat iedereen meteen weet welke ontaarde vader hiervoor verantwoordelijk is.

Het is jammer maar ook ik zal mijn Instagram account voor 16 januari beëindigen. Niet omdat ik denk dat de kans groot is dat ze ooit 1 van mijn foto’s gaan gebruiken maar wel omdat de kans vanaf 16 januari ineens bestaat dat ze dat gaan doen. Zonder dat ik er iets van kan zeggen. En dat is fout.

Dat is evil.

Update 19-12-2012: Instagram krabbelt terug en komt op korte termijn met een aanpassing van de voorwaarden die de passage verwijdert waarin de mogelijkheid voor verkoop van foto’s gecreëerd werd. Onder de noemer dat ze dat sowieso niet van plan waren (wat ik ook wel geloof) beseft Instagram zich nu dat je dan daar ook geen ruimte voor moet laten in je algemene voorwaarden. In hun toelichting stellen ze (nu wel) duidelijk dat het hun gaat om de gegevens over welke bedrijven je als Instagram gebruiker volgt en het eventueel kunnen koppelen van je profielgegevens aan promotiecampagnes voor die bedrijven. Daar moet je ook maar net van gediend zijn trouwens maar ligt wel in het verlengde van wat je al kent van Facebook waar je profielfoto ook getoond wordt bij bedrijven die je een like gegeven hebt. In een tijdperk waarin vooral Facebook terecht stevig onder vuur heeft gelegen met hun privacybeleid en voorwaarden had je toch als Instagram zijnde deze communicatie wat zorgvuldiger kunnen aanpakken. Ik zal niet de enige zijn die nu permanent wegblijft van Instagram.

@ foto: Steve Rhodes via photopin cc

#

Wat vinden studenten van e-studieboeken?

Begin deze maand schreef ik over de rol van onderwijsbibliotheken en docenten bij het vlot trekken van de beschikbaarheid van ebooks voor het onderwijs, de e-studieboeken. Daar valt nog veel meer over te zeggen natuurlijk. Vraag creëert aanbod en vanuit het onderwijs moet die vraag explicieter en beter gesteld worden aan de uitgevers wil je ooit tot goed en breed aanbod van e-studieboeken komen.

Eén van de argumenten die je vanuit docenten (en bibliotheken) nog wel eens hoort is dat studenten helemaal niet zitten te wachten op digitale studieboeken. Onderzoek zou aantonen dat studenten de voorkeur geven aan papieren studieboeken omdat ze het niet prettig vinden de lesstof te bestuderen vanaf een scherm. Hoewel ik onmiddellijk geloof dat studenten niet perse staan te trappelen betwijfel ik of je hieruit maar moet concluderen dat er geen noodzaak is voor e-studieboeken. Het onderwijs moet meer en meer digitaal gegeven kunnen worden en het voelt toch wel als een soort excuus om daar niet mee aan de slag te gaan omdat studenten er niet op zitten te wachten. Sterker nog, het is de uitdaging aan zowel het onderwijs als uitgevers om e-studieboeken ook aantrekkelijk(er) te maken voor studenten. We doen het immers niet voor de lol allemaal, nietwaar?

Dat studenten heus wel de voordelen (kunnen) inzien van e-studieboeken blijkt wel uit de enorme populariteit ervan in Amerika. Daar worden ook regelmatig onderzoeken uitgevoerd natuurlijk en uit één ervan heeft eCampus.com – een commerciële partij die e-studieboeken verkoopt- een infographic gedestilleerd.

Hieruit blijkt dat bijna drie kwart van de Amerikaanse studenten niet kan studeren zonder technologische hulpmiddelen. E-studieboeken zijn populair en worden door bijna de helft van de studenten gebruikt omdat ze eenvoudigweg een stuk goedkoper zijn dan de papieren tegenhangers. Het kunnen doorzoeken van e-studieboeken wordt als belangrijkste voordeel gezien en het niet willen leren vanaf een scherm speelt dan kennelijk ook niet (meer) want de ruime meerderheid raadpleegt de e-studieboeken met een laptop. Studenten laten het vooral van het vak afhangen of ze de voorkeur geven een e-studieboek te gebruiken maar slechts 7% houdt principieel vast aan het gebruiken van papieren studieboeken.

Natuurlijk is de Nederlandse situatie niet gelijk aan de markt in Amerika maar als het aanbod – en de prijsstelling! – maar goed genoeg is, dan kon je ook in Nederland best wel eens Amerikaanse toestanden krijgen ;)

students-etextbooks

Getipt via twitter door de HVA bibliotheek

#

Over de nieuwe Bibliotheekwet, het samengaan van KB en SIOB en digitale content

latinforlawyers

Ik had gehoopt dat tijdens de Bibliotheektweedaagse in Middelburg afgelopen week veel nieuws bekend was geworden over de nieuwe bibliotheekwetgeving die uiterlijk per 1-1-2015 zou moeten ingaan. Deze Bibliotheekwet heeft inmiddels al een aardige geschiedenis opgedaan maar de verwachtingen zijn hooggespannen, zeker aangezien deze nieuwe wetgeving niet alleen de rolverdeling tussen het rijk, de gemeentes en de bibliotheeksector moet gaan regelen voor de toekomst maar ook de bibliotheekinnovatie hierin verankerd moeten gaan worden. Met grote interesse van mij als het gaat om de centrale inkoop van digitale content en ebooklicenties de komende jaren. Ik denk dat de positie en rol van bibliotheken in Nederland sterk afhankelijk zal blijken van hoe daadkrachtig deze nieuwe wetgeving zal zijn.

Ook al had ik stiekem de hoop dat er al wat conceptteksten zouden zijn bleef het enigszins beperkt met de mededelingen hieromtrend. Eigenlijk was het grote nieuws vooral dat de Koninklijke Bibliotheek (KB) en het Sectorinstituut Openbare Bibliotheken (SIOB) vanaf 2015 als één organisatie verder gaan, iets dat ook geborgd zal worden in de nieuwe Bibliotheekwet als ik het goed begrepen heb. Bas Savenije, directeur van de KB, liet zich de uitspraak ontlokken dat de vier miljoen leden van de openbare bibliotheken daarmee straks ook allemaal automatisch lid zouden zijn van de Koninklijke Bibliotheek.

Behalve dat het mij als lid van een OB dus vanaf 2015 15 euro per jaar gaat besparen voor een apart lidmaatschap van de KB, zal het wel consequenties hebben dat de Koninklijke Bibliotheek behalve voor hoger onderwijs en wetenschappelijk onderzoek nu ook een missie/taak voor de openbare bibliotheken gaat oppakken. Natuurlijk, ik denk dat het een logische stap is om de landelijke en centrale digitale bibliotheek qua infrastructuur en organisatie te beleggen bij de KB. Zoals Savenije ook zelf aangaf tijdens de Bibliotheektweedaagse heeft de KB veel ervaring met digitaliseringsprojecten en het beschikbaar maken van digitale content aan het (grote) publiek.

Hoe de eveneens geuite wens dat de centrale digitale bibliotheek de lokale fysieke bibliotheken moet versterken een invulling gaat krijgen, daar heb ik nog wel vragen bij. Om te beginnen met het aanbieden van meerdere databanken via nationale licenties waar we in dit land tot nu toe niet of nauwelijks ervaring mee hebben. En dan natuurlijk hoe het vervolgtraject er uit gaat zien van de Inkoopcommissie van de VOB (Vereniging Openbare Bibliotheken) die nu een wettelijk vastgelegd budget toegewezen krijgt van het ministerie van OCW. Tijdens de ALV van de VOB maakte deze Inkoopcommissie bekend om welke bedragen het gaat:

In concreto komt dat neer op 25 cent per inwoner in 2013, 35 cent in 2014 en 45 cent in 2015. In totaal gaat het in 2013 om een kostenpost van 4.862.000 euro.

Daar zou je toch zeker t.a.v een nationale licentie iets mee moeten kunnen bereiken op het gebied van ebooks, zoals Frank Huysmans al narekende op het bibliotheek 2.0 forum. Hopelijk wordt de insteek ook een structurele focus op nationale licenties waarbij iedere Nederlander (die lid is van een OB) toegang krijgt tot een brede en uitgebreide selectie van databanken en ebooks en wordt er wat minder gekozen voor ad hoc (?) gesubsidieerde interimprojecten zoals de huidige Lees Meer campagne. De roadmap Ebooks (pdf) beschrijft bijvoorbeeld wel de ‘road’ naar de beschikbaarheid van 1500 ebooktitels eind volgend jaar maar zelfs dat is natuurlijk een druppel op een gloeiende plaat als je het vergelijkt met de 20.000 Nederlandse ebooks die nu al via CB Logistics gedistribueerd worden.

Er valt nog veel werk te verzetten en mijn nieuwsgierigheid naar de nieuwe Bibliotheekwet is eigenlijk alleen maar groter geworden nu. Hopelijk komt er toch een leenrechtexceptie voor ebooks want ik blijf wat somber over de kansen van bibliotheken voor een breed aanbod van ebooks zonder een dergelijke wettelijke uitzondering.

@ foto: umjanedoan via photopin cc

#

Lijstjesmaand: mijn meestgebruikte iPad apps

meestgebruikte_ipad_apps

December blijft een mooie maand om met overzichten en lijstjes te komen en na de lijst met meestgebruikte Android apps twee weken geleden, is het nu tijd voor een overzicht met de apps die ik in 2012 het meest gebruikt heb op mijn iPad. Ik heb twee iPads, eentje privé en eentje voor/van werk, en dat betekent dat ik er eigenlijk altijd wel eentje in de buurt heb liggen. Of ik nou thuis ben, onderweg op of werk. Ondanks het feit dat ik er een toetsenbord bij heb gebruik ik hem nauwelijks voor zaken waarbij je veel tekst moet gebruiken. Tekstverwerkers e.d. gebruik ik daarom ook niet echt want voor werk doe ik eigenlijk alles in 1 app die je hieronder terugvindt. Lezen en video’s kijken doe ik er echter des te meer op want daar is een tablet mijns inziens gewoon voor gemaakt.

Ebooks & digitaal lezen

  • Amazon Kindle – gratis
    Ebooks lezen doe ik voornamelijk op mijn ereader en niet op mijn iPad maar toch lees ik regelmatig nog boeken via de Kindle app. Het is toch net wat makkelijker dan de DRM verwijderen van gekochte Kindle boeken en converteren voor gebruik op mijn Kobo.
  • GoodReader – € 4,49
    Eén van de apps die ik bijna dagelijks gebruik. Ideaal om documenten mee te lezen waar je ze ook bewaart want het koppelt met elke cloudopslagdienst die ik gebruik. Ik gebruik het ook om grotere (video)bestanden vanaf mijn pc op mijn iPad te krijgen. iTunes heb ik niet meer nodig. PDF Expert (€ 8,99) vervult overigens grotendeels dezelfde functie en wordt vanuit de  instelling waar ik werk aanbevolen maar GoodReader is wat ik het meest gebruik.
  • Comic Zeal – € 4,49
    Het kunnen lezen van digitale comics op een iPad was één van de redenen waarom ik er enkele jaren geleden eentje heb aangeschaft. Er zijn meerdere apps waarmee je dit kunt doen maar Comic Zeal is mijn favoriet.
  • Manga BDR – € 4,49
    Manga Browser, Downloader & Reader is de app die je nodig hebt als je vertaalde manga hoofdstukken wilt lezen die je online op de diverse mangasites aantreft. De app bevat een ingebouwde browser waardoor je binnen de app kunt browsen, manga series kunt downloaden en natuurlijk kunt lezen. De naam zegt het al :)
  • NRC – € 1,79
    Ik zit te wachten tot deze app ook vernieuwd wordt en verhuist naar de Kiosk -net zoals de NRC.next app- maar hij voldoet nu natuurlijk ook uitstekend om de digitale editie van het NRC te lezen waar ik een abonnement op heb. Zo ben ik ook aan mijn iPad gekomen.
  • Playstation Official Magazine UK – gratis
    Het tijdschrift, digitaal en de losse nummers die je via de app kunt kopen zijn een stuk goedkoper dan de papieren edities in de winkel. Voor de Playstation fans.
  • Fokke & Sukke Swipekalender 2012 – € 3,59
    De scheurkalender van dit jaar. Maar dan digitaal. Het beste begin van de dag.
  • Nu.nl – gratis

Video

  • YouTube – gratis
    Het was even geduld hebben dit jaar maar deze maand keerde dan eindelijk YouTube weer terug als app voor de iPad. Ik zat er behoorlijk om verlegen want ik gebruik(te) hem veel.
  • Ziggo TV – gratis
    De programmagids was al handig natuurlijk maar naar tientallen live televisiezenders kunnen kijken is helemaal geweldig. Mits je over Ziggo internet en televisie beschikt natuurlijk. En de app fatsoenlijk werkt want dat doet die ook niet altijd.
  • Gemist – gratis
    Uitzending Gemist. Essentieel voor elke tablet.
  • TED – gratis
  • BBC iPlayer – gratis
    Mijn jaarabonnement is inmiddels verlopen maar zelfs met de gratis afleveringen blijft het een mooie app en een goed voorbeeld van een betaalde videodienst.
  • FilmOn – gratis
    Noch Ziggo TV, noch de BBC iPlayer stellen je in staat om naar live streams van BBC One en BBC Two maar met FilmOn kan dat wel.
  • Facetime – komt standaard in iOS
    Videobellen met mijn kinderen. Het verveelt echt nooit.

Spellen

  • Machinarium – € 4,49
    Een heel mooi puzzelspel waarin je met behulp van een klein robotje door de verschillende levels gaat. Verslavend.
  • LostWinds – € 3,59
    Een platform spel waarin je zelf invloed hebt op de windkracht en je daarmee je hoofdpersoon door het spel loodst. Deel twee is ook al beschikbaar maar ik moet nog steeds deze uitspelen.
  • Infinity Blade – € 5,49
    Met behulp van Heel Veel Swipen vecht je tegen gigantische tegenstanders. Het ziet er adembenemend mooi uit. Tot je deel 2 speelt die *nog* mooier is.
  • Peggle HD – € 0,89
    Schieten met balletjes op blokjes tot je alle oranje blokjes te pakken hebt. Belachelijk eenvoudig concept maar belachelijk moeilijk soms. En verslavend.
  • He-Man: The Most Powerful Game in the Universe – € 0,89
    Een mooi gemaakt platformspel die je vooral moet spelen als je, net als ik, vroeger elke week zat te kijken naar de He-Man: Masters of the Universe tekenfilm. Ja, ik ben oud aan het worden, ik weet het maar dit spel brengt alle leuke herinneringen weer terug.
  • Final Fantasy Dimensions – gratis met dure ingame aankopen
    Als je fan bent van oude RPG’s en specifiek van de eerste twee delen van de Final Fantasy reeks, dan mag je je portemonnee trekken voor Dimensions. Speciaal gemaakt voor mobiele platformen kun je letterlijk 50 uur aan de slag met deze RPG. Ik vermoed dat deze ook volgend jaar op het lijstje terugkeert van meestgebruikte apps.
  • Bad Piggies HD – € 2,69 (tijdelijk € 0,89)
    De varkens uit Angry Birds hebben hun eigen spel en hoewel ik het wel aardig vind, eisen mijn twee kinderen dat dit spel nonstop gespeeld wordt als ze in de buurt zijn. Voertuigjes bouwen om veilig bij de finish te komen.
  • Rayman Jungle Run – € 2,69
    Rennen en springen door kleurige jungle levels met Rayman. Een platformer die helemaal geoptimaliseerd is voor tablets en het is een genoegen om te spelen. Behalve sommige levels want die zijn erg moeilijk :)
  • Bastion – € 4,49
    Een actie RPG die oorspronkelijk voor de pc is uitgekomen maar ook op de iPad heel mooi tot zijn recht komt. Gebruik er wel een koptelefoon bij want de voice over en muziek maken wezenlijk onderdeel uit van het spel.
  • Horn – € 5,99
    Als je een nieuwe iPad hebt en een actie avonturenspel zoekt, dan heb je met Horn één van de beste en mooiste spellen te pakken. Het kost een paar centen maar dan krijg je ook wel wat.

Bestanden in de cloud

Vooral op tablets is het veel handiger om je bestanden bij een cloudopslagdienst neer te zetten. Of in mijn geval bij vier.

  • Box – gratis
  • Dropbox – gratis / AirFile – gratis
    Ik doe bijna alles met Dropbox maar AirFule is een handig alternatief voor de Dropbox client omdat je daarmee ook eenvoudig bestanden binnen je Dropbox mappen kunt verplaatsen.
  • Google Drive – gratis
  • Skydrive – gratis

Twitter en RSS

  • Tweetbot – € 2,69
    Ik heb bijna alle twitter apps wel geprobeerd en hoewel ik lang Hootsuite en Osfoora HD gebruikt heb ben ik overgestapt naar Tweetbot toen die voor de iPad uitkwam.
  • Netbot – € 4,49
    Twitteren maar dan anders. Via App.net. Dat nog niet heel erg populair is maar goed.
  • Newsify – € 0,89
    RSS feeds lezen met deze app die gebruik maakt van je Google Reader instellingen.
  • Google Currents – gratis
    Currents is het antwoord van Google op apps als Zite en Flipboard. Het vervangt voor mij Newsify absoluut niet maar het is wel een handige manier om dagelijks een kleine selectie van RSS feeds te lezen.

Productiviteit

  • Gmail – gratis
  • Dolphin for iPad – gratis
    Het blijft lastig dat Safari altijd je standaardbrowser blijft maar Dolphin is toch echt de betere browser
  • Evernote – gratis
    De meestgebruikte app want die gebruik ik dus om werkelijk alles in te bewaren. Ik tik er verslagen van bijeenkomsten in, scan er foto’s mee in enz. Als je een iPad voor op je werk gebruikt, dan is dit de beste app die je kunt hebben. Neem er wel een Premium Evernote account bij zodat je gebruik kunt maken van de nuttigste functies.
  • Keynote – € 8,99
    PowerPoint bevalt me nog steeds prima maar ja, dat heb je niet op je iPad en dus gebruik ik Keynote. Nog even wachten tot Microsoft met een Office app komt.
  • CloudOn – gratis
    Microsoft Office voor op je iPad? Inderdaad, de app geeft toegang tot een cloudomgeving die er precies zo uitziet als Office. Waarom Microsoft dit toestaat weet ik niet maar het werkt wel prima.

#

Over toegang tot gelicenseerde content

Icon_no_license_svgDat je voor waardevolle content vaak moet betalen, dat weet iedereen wel. Of het nou gaat om vrij te gebruiken content of content waarvoor je moet betalen, er zitten bijna altijd voorwaarden aan de toegang. Websites met content hebben (algemene) voorwaarden en meestal wordt die content alleen maar vrijgegeven met een licentie waarin een (groot) aantal voorwaarden genoemd worden over wat je wel en wat je niet mag doen met die content.

Content op het web
Als het gaat om content die je op internet kunt vinden dan moet je vooral op Creative Commons licenties letten. Dit zijn verhoudingsgewijs hele eenvoudige licenties waarbij rechthebbenden van afbeeldingen, foto’s of teksten aangeven hoe je hun content mag gebruiken. Op het moment dat je daadwerkelijk betaalt voor content dan heeft de site waar je het koopt waarschijnlijk een kopje met voorwaarden die aanzienlijk meer regeltjes en restricties meegeeft. Dat natuurlijk om te voorkomen dat jij het zelf gratis gaat verspreiden zodat ze er zelf niets meer aan kunnen verdienen.

Dure databanken
De *echt* waardevolle content vind je echter in databanken terug. Hierin bieden leveranciers hele contentverzamelingen aan en komen ook de contentlicenties om de hoek kijken. Uitgebreide documenten, contracten, waarin de verantwoordelijkheden van de leverancier en (nog uitgebreider) de verantwoordelijkheden van de afnemer worden beschreven. Met clausules waarin de abonnementstermijn wordt beschreven, precies wordt vastgelegd hoe het zit met intellectuele eigendomsrechten en gebruiksrechten en de afspraken over de toegang en beschikbaarheid. Vanzelfsprekend ontbreekt een paragraaf over de financiële aspecten niet.

Dit soort contentlicenties worden vaak afgesloten door bedrijven of, in mijn geval, door bibliotheken. Zij willen die content en informatie toegankelijk maken voor hun eigen gebruikers omdat hier behoefte aan is. Het duidelijk maken aan die eigen gebruikers onder welke voorwaarden die informatie, die content, gebruikt mag worden valt echter nog niet mee. Bibliotheken worden door hun eigen gebruikers vaak gezien als de leverancier van die databank waarbij het dan misschien wel goed voor het imago is van een bibliotheek dat ze als de aanbieder gezien worden maar het wel lastig wordt om uit te leggen dat er restricties zitten op die content. Restricties die je als bibliotheek liever niet zou willen opleggen aan je eindgebruikers.

In de praktijk
De realiteit is dat bibliotheken steeds meer en meer content van anderen toegankelijk maken via licenties in plaats van het zelf (fysiek) aan te bieden. Waarbij elke databank zijn eigen unieke randvoorwaarden, mogelijkheden en restricties heeft. Technisch, financieel en dus ook qua toegang en gebruik. Waarbij je dus eigenlijk als bibliotheek zelf heel goed in kaart moet hebben wat je precies aanbiedt en welke randvoorwaarden daar allemaal aan vast zitten. In de praktijk is dat niet altijd even duidelijk laat staan dat eindgebruikers snappen waarom ze iets wel of niet mogen gebruiken zoals ze voornemens waren te doen.

En dat gaat wringen.

De afgelopen jaren hebben uitgevers meerdere malen maatregelen genomen tegen eindgebruikers (en dus de bibliotheken) die in overtreding waren van de overeenkomsten. In licentieonderhandelingen worden steeds strengere eisen gesteld door uitgevers aan hoe de content gebruikt mag worden en wordt van de bibliotheken verwacht dat ze zich niet alleen conformeren aan die eisen -je bent als leverancier monopolist of je bent het niet natuurlijk- maar dat ze die eisen zelfs handhaven naar de eindgebruikers toe.

Koninklijk voorbeeld
Een ‘mooi’ voorbeeld van het handhaven van een overeenkomst is sinds vorige week te zien als je lid bent van de Koninklijke Bibliotheek. Middels een lidmaatschap heb je ook toegang tot hun digitale bibliotheek en kun je bij een aantal (dure) databanken. Een tweetal uitgevers (als ik het goed geteld heb) zag het kennelijk als een probleem dat hun databanken ook gebruikt konden worden door KB leden voor zakelijke of commerciële doeleinden. Dat is niet de bedoeling als een niet-commerciële bibliotheek een overeenkomst afgesloten heeft waarin zakelijk gebruik uitgesloten is en de KB leden worden nu zowel bij gebruik van Kluwer Navigator als Lexis Nexis Academic gedwongen expliciet aan te geven dat ze het niet voor zakelijke of commerciële doeleinden gaan gebruiken.

lexisnexis

En daar gaat het de verkeerde kant op. Hoewel ik vind dat bibliotheken een rol hebben in het bewust maken van haar gebruikers om verantwoord om te gaan met gelicenseerde content moet zich dat niet gaan vertalen in het bewaken van de belangen van de aanleverende partijen. Bibliotheken hebben hun eigen rol, hun eigen belang en eigen dienstverlening en ook al kun je -en moet je- de eindgebruikers van die diensten informeren over de voorwaarden van gebruik van externe gelicenseerde content, die eindgebruikers zijn zelf verantwoordelijk voor het naleven ervan. Bibliotheken moeten niet die voorwaarden gaan handhaven, dat moet de uitgever zelf doen. Op het moment dat een overtreding gesignaleerd wordt en niet met dwang vooraf!

Klik je echter bij de bovenstaande melding niet op het linkje met ‘Ik ga akkoord’ dan krijg je dus ook geen toegang als lid. De bibliotheek handhaaft daarmee dus de voorwaarden die de leverancier heeft gesteld. Niet op basis van een geconstateerd misbruik maar op basis van een intentie van gebruik. Het lijkt Minority Report wel.

Niet alleen principes
Waarom ik me druk maak hierover terwijl iedereen -zonder twijfel- op akkoord klikt ook al ben je van plan het zakelijk te gaan gebruiken? Omdat eindgebruikers zelf verantwoordelijk dienen te zijn hoe ze met andermans content omgaan. Omdat leveranciers zich moeten realiseren dat angstvallig rechten en belangen handhaven vroeger of laat leidt tot minder gebruik van hun producten. En dat leveranciers met flexibelere voorwaarden moeten komen. Omdat bibliotheken moeten nadenken hoe hun eigen dienstverlening en bestaansrecht zich verhouden tot al die belangen, rechten en restricties die andere partijen hun pogen op te leggen. Omdat bibliotheken niet alleen maar nee hoeven te verkopen naar hun klanten toe maar ook wel eens nee kunnen zeggen tegen anderen als ze te veel concessies moeten doen aan hoe ze dit zelf willen aanbieden aan hun gebruikers.

Zo eenvoudig is het nog niet om gelicenseerde content aan te bieden of te gebruiken.

@ afbeelding ‘geen licentie aanwezig': door Bibi Saint-Pol [CC-BY-SA-2.5], via Wikimedia Commons

#

App bespreking: Goodreads

goodreads1

Ook al vind ik LibraryThing eigenlijk een veel interessantere webdienst om je eigen boeken in te catalogiseren en aan de hand daarvan ook over boeken te praten, de meest bekende online boekenclub zijn ze niet meer. Die titel gaat toch wel naar Goodreads die met vele miljoenen gebruikers inmiddels de basis vormt van vele online en offline boekenclubs en waar je eigenlijk een sociaal netwerk met boekenliefhebbers hebt die zich minder bezig houden met het maken van hun eigen bibliotheekjes.

Ergens is dat doodzonde natuurlijk want creëren van je eigen bibliotheken met goede metadata, dat zouden veel meer mensen moeten doen maar vooruit, het heeft ook zeker wat om over de (inhoud van de) boeken te praten en via de voorkeuren en reviews van je vrienden nieuwe boeken te ontdekken om te lezen. En dat is precies wat Goodreads goed doet. In het december nummer van het tijdschrift Informatie Professional besprak ik in de laatste editie van de rubriek tablet apps de Goodreads apps die samenwerken met de Goodreads website.

Goodreads

Leverancier: Goodreads
Beschikbaar voor iOS en Android
Prijs: gratis
Waardering: 3 sterren

Goodreads is de gratis app voor zowel iOS als Android en hoort bij de gelijknamige webdienst. Meer dan 8 miljoen leden van dit sociale netwerk voor boekenlezers hebben ruim 300 miljoen boeken toegevoegd. Via de site en de app kun je je eigen boekencollectie samenstellen.

Je kunt titels waarderen, bespreken en delen met je vrienden op Goodreads. Alle basisfuncties van de site zijn aanwezig in de Android app, al voegt de iOS app hier nog eigen functies aan toe. Zo beschikt de iOS versie over een koppeling met de Feedbooks-catalogus waaruit je gratis ebooks kunt importeren en openen in Goodreads. Daarnaast kun je in deze catalogus eenvoudig op genre bladeren.

Het vreemde is dat je Goodreads wel kunt koppelen aan je Facebook-account maar niet aan je Twitter-account. Dat betekent dat je vanuit beide versies van deze app geen updates kunt versturen naar andere sociale netwerken waar je over boeken zou willen praten. Dit blijft dan beperkt tot Facebook en de verder prima werkende. Goodreads is daarmee je eigen online leesclub.

goodreads2

Mocht je nog iemand zoeken om toe te voegen aan je lijstje met boekenvrienden, dan kun je mij ook vinden op Goodreads.

#

Pagina 68 of 198« Eerste...153045...676869...7590105...Laatste »
  • © 2006- 2014 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top