Tweetweekoverzicht: Google Maps, Nintendo, Scribd, Nederland Leest en het auteurscontractenrecht

vakblog tweetweekoverzichtIn het tweetweekoverzicht sta ik alsnog kort stil bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen uitgebreide blogpost aan heb gewijd.

Soms omdat anderen dat al beter gedaan hebben dan ik het zou doen, soms omdat er weinig meer over te vertellen valt dan het nieuwtje zelf en soms omdat ik er ook geen blogpost van weet te maken.

In dit tweetweekoverzicht gaat het over 10 jaar Google Maps, het auteursrecht van Nintendo, duizenden comics in Scribd, een nieuwe vergoedingsregeling voor filmmakers en acteurs, staat het korte verhaal centraal tijdens Nederland Leest 2015 en is het wetsvoorstel auteurscontractenrecht behandeld *en goedgekeurd* in de Tweede Kamer.

Tiende verjaardag van Google Maps

Is het al weer 10 jaar geleden dat Google enkele aangekochte/overgenomen diensten met elkaar combineerde en lanceerde als Google Maps? Toen waren de commerciële navigatiediensten nog marktleiders maar dat is in die 10 jaar wel anders geworden. Alleen op Android telefoons is Google Maps al een miljard keer gedownload en het is inmiddels niet meer voor te stellen dat je nog *kunt* verdwalen als je je smartphone bij je hebt. Nou ja, tenzij je mijn richtingsgevoel hebt want ik kan ook met Google Maps nog steeds uitstekend de weg kwijtraken.

Nintendo en hoe je niet met je auteursrecht moet omgaan

Ik ben een groot fan van Nintendo spellen en daarmee de Nintendo consoles/handhelds die je nodig hebt om die spellen ook daadwerkelijk op te spelen. Mario, Zelda, Yoshi, Donkey Kong, al die personages en hun spellen hebben iets tijdloos waardoor ik nu nog steeds van kan genieten. Dat tijdloze uit zich helaas ook in het wat ouderwets denken van Nintendo zelf en daar waar concurrenten Microsoft en Sony al vele jaren de stap naar online hebben gemaakt, worstelt Nintendo nog steeds met het hele concept waarin hun klanten meer willen doen met de Nintendo spellen dan alleen maar in de huiskamer achter hun Wii U te spelen.

In 2013 bleek dat eens te meer toen Nintendo stevig optrad tegen Youtubers die zogeheten Let’s Play video’s maakten van Nintendo spellen. In Let’s Play video’s legt iemand vast hoe die het hele spel speelt en die video’s zijn erg populair om een goed beeld van het spel te krijgen. Dat kun je als gratis reclame beschouwen, zeker als er tienduizenden mensen naar een video over jouw spel hebben gekeken, maar ook als een inbreuk op je  auteursrechten. Nintendo koos voor dat laatste hoewel ze wel wat inbonden na de vele negatieve reacties op dat besluit.

If you can’t beat them, let them join you, moet Nintendo gedacht hebben en ze kondigden enkele weken geleden het Nintendo Creators Program aan waarbij YouTubers zich konden aanmelden zodat ze toestemming krijgen om Nintendo spellen te spelen op YouTube in ruil voor een percentage van de inkomsten van dat kanaal. Of zoals ze het zelf verwoorden: je krijgt 70% van de inkomsten als je alleen Nintendo spellen speelt. Dat klinkt beter dan dat je 30% moet afdragen aan Nintendo. Registreer je je niet? Dan handhaaft Nintendo hun auteursrecht en laat de video’s verwijderen van YouTube.

Het laatste nieuws is dat het – onverwachts wat mij betreft – storm loopt met de aanmeldingen. Wat vervolgens door Nintendo gebruikt wordt om de regels nog wat strenger te maken want voorzag het programma eerst nog in de mogelijkheid dat je (natuurlijk?) ook andere spellen dan die van Nintendo kon spelen op jouw kanaal, nu stelt Nintendo dat ze wegens de stortvloed aan aanvragen alle aanvragen afwijzen als je kanaal video’s bevat die niet op de goedgekeurde lijst van Nintendo spellen staat. Wil je dan liever alleen de individuele video’s aanmelden? Dat kan maar Nintendo geeft voorrang aan de behandeling van aanvragen voor de kanalen en de wachtlijst voor individuele video’s loopt daarmee enorm op. Hoewel Nintendo geheel in hun recht staat, is het wel zorgwekkend om te zien hoeveel controle Nintendo probeert uit te oefenen over hun producten, zelfs nadat ze jou een exemplaar verkocht hebben. En misschien nog wel zorgwekkender dat het nog lijkt te werken ook.

Scribd krijgt duizenden (streaming) comics

Ik was al bijzonder gecharmeerd van Scribd toen ze een kleine anderhalf jaar geleden hun dienst opschaalden van ‘YouTube voor geuploade documenten’ tot ‘Netflix van ebooks’. Scribd heeft enkele grote Amerikaanse uitgevers in het assortiment zitten en voor 8,99 dollar per maand heb je daarmee de beschikking over honderdduizenden boeken, waaronder duizenden ebooks in mijn lievelingsgenres SF & fantasy. Het feit dat ik ebooks liever op mijn ereader lees weerhield me er echter van om een abonnement te nemen.

Door een samenwerking met o.a. Marvel, IDW en Valiant zijn afgelopen week meer dan 10.000 comics toegevoegd aan het aanbod van Scribd. En laat dat nou net wel hetgene zijn wat ik graag op een tablet lees. Het is niet in alle gevallen een actueel aanbod – Marvel heeft vooral oudere tradepaperbacks toegevoegd aangezien ze zelf een eigen dienst hebben met ook actuele comics – maar het is een uitstekend aanbod voor elke liefhebber van comics. Na decennia Marvel comics gelezen te hebben ben ik zelf de afgelopen jaren overgestapt naar de series van (vooral) Image Comics dus voor mij is Scribd nog steeds geen must-have. Maar als Scribd het aanbod nog verder weet uit te breiden met titels van Image en DC, dan zie ik mezelf in de toekomst nog wel een keer een abonnement nemen.

Nieuwe vergoedingsregeling voor filmmakers en acteurs

Het wetsvoorstel auteurscontractenrecht bevat een nieuw artikel over filmrechten en een vergoedingsstelsel maar, voor de verandering, bleek de praktijk voor de wetgeving uit te lopen. Op de vooravond van het debat over het wetsvoorstel in de Tweede Kamer kwamen belangenvereniging RODAP (die de producenten, omroepen en distributeurs vertegenwoordigen) en de rechtenorganisatie PAM (voor filmmakers en acteurs) tot een set van nieuwe afspraken hierover. In het kort komt het er op neer dat zowel voor de reguliere tv-uitzendingen, Uitzending Gemist als de video-on-demand diensten een vergoeding betaald gaat worden door de kabelexploitanten aan filmmakers en acteurs.

Het korte verhaal staat centraal tijdens de 10e editie van Nederland Leest

Het is nog lang geen november maar het thema van de volgende editie van Nederland Leest werd alvast aangekondigd afgelopen week. In deze jubileumeditie staat het (zeer) korte verhaal centraal en wordt er deze keer niet teruggegrepen op een klassiek Nederlands boek maar zal A.L. Snijders – geen familie – een verhalenbundel samenstellen. Per provincie zal er een eigen variant komen waarbij de verhalenbundel van Snijders wordt aangevuld met enkele korte verhalen uit de regio. Een beetje liefhebber zal dus zijn of haar best moeten doen om alle varianten van de bundel te verzamelen en voor mij betekent het natuurlijk dat ik in 12 provincies kan gaan zeuren om ebookversies. Maar misschien is 10x scheepsrecht en denkt het CPNB/VOB nu wel een keer mee met alle boekenliefhebbers met ereaders.

Tweede Kamer stemt in met het wetsvoorstel Auteurscontractenrecht

Het ging allemaal sneller dan ik verwacht had, zeker nadat het wetsvoorstel maar liefst 2,5 jaar in de ijskast had gelegen, wachtende op behandeling door de Tweede Kamer. Maar afgelopen dinsdagavond vond het plenaire debat plaats waarbij er slechts 1 amendement en enkele moties ter tafel kwamen die vooral het aspect van het oprichten van een geschillencommissie benadrukten en inging op het consulteren van filmmakers die niet lid zijn van de PAM. Afgelopen vrijdag volgde de behandeling van het wetsvoorstel in de Tweede Kamer en werd het voorstel goedgekeurd. Oftewel, we hebben wederom een aangepaste Auteurswet. Volgende week volgt er een uitgebreidere blogpost over wat die wijzigingen precies zijn.

#

Over de nieuwe readerovereenkomst voor het hbo en hoe we het samen werkbaar kunnen krijgen

readerovereenkomstGisteren, 12 februari, presenteerde ik aan de afgevaardigden van bijna alle hogescholen de nieuwe readerovereenkomst voor het hbo tijdens een bijeenkomst van het Netwerk Auteursrechten Informatiepunten-hbo. Die readerovereenkomst is nog niet definitief want pas eind volgende maand wordt de overeenkomst tijdens een bestuursvergadering van de Vereniging Hogescholen aan de (collegevoorzitters van de) hogescholen zelf ter instemming voorgelegd, maar aangezien deze nieuwe overeenkomst mede tot stand is gekomen dankzij alle bijdragen vanuit de Auteursrechten Informatiepunten werden de veranderingen nu alvast toegelicht. Niet alleen door mij maar ook door de Vereniging Hogescholen en Stichting PRO.

Het bijzondere van deze nieuwe readerovereenkomst is niet per se wat er in opgenomen is. Natuurlijk, er zijn meerdere onderdelen aangepast die er voor moeten zorgen dat de uitvoering ervan minder stroef zal gaan dan de afgelopen vijf jaar. Maar het grootste verschil zit hem in de wijze waarop de nieuwe overeenkomst uberhaupt tot stand is gekomen. Met inhoudelijke input vanuit de hogescholen, gebundeld via het Netwerk Auteursrechten Informatiepunten-hbo en verwerkt door de Vereniging Hogescholen in samenwerking met Stichting PRO. Of zoals gisteren werd opgemerkt door PRO zelf: het is bijzonder dat de nieuwe overeenkomst door de hogescholen zelf werd gepresenteerd in plaats van dat PRO dat deed.

Hoezo een readerovereenkomst?

In artikel 16 Auteurswet, de zogeheten onderwijsexceptie, staat beschreven dat ‘verveelvuldiging of openbaarmaking van gedeelten’ van auteursrechtelijk beschermde werken ter toelichting van het onderwijs geen inbreuk vormt op het auteursrecht. Voor de opname van tijdschriftartikelen en gedeelten van boeken in readers voor het hoger onderwijs moet echter wel een ‘billijke vergoeding’ aan de rechthebbende(n) -de uitgever of de auteur- betaald worden. De Vereniging Hogescholen heeft hiervoor een regeling getroffen met het Nederlands Uitgeversverbond (NUV) en de Stichting International Publishers Rights Organisation (PRO). Deze is neergelegd in de Readerovereenkomst, voluit Overeenkomst voor de overname van korte auteursrechtelijk beschermde werken en van (korte) gedeelten uit auteursrechtelijk beschermde werken in onderwijspublicaties van hogescholen, waaronder readers (PDF). De uitvoering van deze readerregeling is in handen van de Stichting PRO, de auteursrechtenorganisatie voor uitgevers.

Stichting PRO incasseert de readerafdrachten en verdeelt ze onder de uitgevers, zowel de Nederlandse als de buitenlandse. Deze readerregeling voorziet in essentie in een afkoopsom voor de billijke vergoeding daar waar het om gebruik en overname van korte werken in onderwijsmateriaal gaat, zowel in de vorm van individuele documenten als in readers. Zolang je binnen de grenzen blijft van de in de readerovereenkomst gedefinieerde begrippen van korte gedeelten en korte werken, hoef je als docent (en hogeschool) geen additionele vergoeding te betalen aan de rechthebbenden.

Deze regeling is in de jaren 80 al bedacht voor papieren readers en er doken nogal wat praktische problemen op in de vertaalslag die gemaakt is naar het digitale tijdperk in de readerovereenkomst die in 2010 werd geïntroduceerd.

De auteursrechten PRO-blematiek en het NAI-hbo

Dat je niet zo maar alle afspraken en procedures voor papieren readers kon toepassen op de digitale wereld, kreeg onvoldoende aandacht in de totstandkoming van de readerovereenkomst 2010-2014. Hierdoor bleek de regeling in de praktijk bijzonder lastig uit te voeren te zijn. Een digitale leeromgeving is geen reprowinkel, een onderwijsmodule wordt door de docenten zelf gevuld met documenten in plaats van dat er ergens centraal een reader geproduceerd werd en die digitale content, hoort dat eigenlijk niet meer bij de hogeschoolbibliotheken thuis?

Bij steeds meer hogescholen werd de uitvoering hierdoor ook een aangelegenheid van die bibliotheken. De behoefte om hier kennis en ervaringen over uit te wisselen leidde ook rechtstreeks tot de oprichting van Auteursrechten Informatiepunten bij de hogescholen en het overkoepelende Netwerk Auteursrechten Informatiepunten-hbo (NAI-hbo).

Over alle knelpunten heb ik vaker geschreven maar oplossingen moet je nou eenmaal aan beide kanten zien te vinden. Dat was ook de reden om als NAI-hbo alle ervaringen en suggesties te bundelen (PDF) vanuit de meer dan 20 aangesloten hogescholen en deze te overhandigen aan de Vereniging Hogescholen in de aanloop naar een nieuwe readerovereenkomst. In meerdere overleggen heeft het NAI-hbo samen met Stichting PRO en de Vereniging Hogescholen alle punten kunnen bespreken. Met een nieuwe, aangepaste, readerovereenkomst als resultaat.

Lang niet alles is aangepast

Je kunt helaas geen rekening houden met de belangen en praktische situaties van meer dan 40 hogescholen. Ook is en blijft de readerovereenkomst natuurlijk een uitwerking van een artikel uit de Auteurswet die weliswaar mogelijkheden schept voor het onderwijs maar daar ook duidelijk de belangen van de uitgevers in borgt. Zo kun je bijvoorbeeld heel lang gaan discussiëren over de interpretatie van ‘gedeelten van werken’ maar is een andere invulling dan de huidige (10.000 woorden uit een boek, 8.000 woorden uit een tijdschrift tot een maximum van 1/3 van dat boek of tijdschrift) net zo subjectief en potentieel onhandig.

Op welke basis bereken je nou die billijke vergoeding die betaald moet worden door een instelling? De huidige afkoopsommen zijn gebaseerd op feitelijk gebruik maar de berekening ervan dateert uit het begin van de 21ste eeuw toen er nog primair met papieren readers werd gewerkt. Hoe bereken je in hemelsnaam bij 40 instellingen het feitelijke gebruik van (relevante) digitale content? Of toch maar een bedrag per student gaan rekenen, ook al staat dat haaks op het achterliggende idee van de regeling?

En hoe ga je om met overnames in nieuwe onderwijsvormen? Die weblectures of MOOCs die een veel grotere doelgroep kunnen hebben dan de studenten die 1 specifiek vak volgen. En wat veel verder gaat dan alleen maar tekst omdat er ook veel meer met muziek en video gewerkt wordt? Allemaal zaken die vooralsnog ongewijzigd blijven of niet vermeld worden in de nieuwe readerovereenkomst.

Ook zijn er soms punten die niet thuis horen in een readerregeling. Het knelpunt dat hogescholen studenten met een functiebeperking – slechtziendheid en zware dyslexie – willen faciliteren door studieboeken volledig te digitaliseren, is er niet minder om maar wordt door Stichting PRO en het NUV opgepakt richting Dedicon zodat de bestaande werkwijze van de voormalige blindenbibliotheek aangepast kan worden om hier wel in te voorzien. Met een eigen procedure om er voor te zorgen dat het auteursrechtelijk ook correct wordt afgehandeld.

Nieuw: over licenties of ander gebruiksrecht

Eén van de grootste knelpunten, niet eens zo zeer richting Stichting PRO maar meer richting alle hogescholen, is de ontstane onduidelijkheid waar de onderwijsexceptie, en daarmee de readerovereenkomst, nou precies op van toepassing is. De onderwijsexceptie maakt het mogelijk om gedeelten van werken te gebruiken ter toelichting van het onderwijs zonder toestemming van de rechthebbenden te hoeven vragen. Maar dat dit vanzelfsprekend betekent dat je je niet hoeft te beroepen op de onderwijsexceptie als je al toestemming hebt om een (volledig) werk te gebruiken, kwam niet terug in de readerovereenkomst.

Dat staat er nu, op meerdere plekken, wel duidelijk in vermeld. De readerovereenkomst – en alle afspraken/procedures die daarbij komen – is van toepassing op korte overnames voor zover daarin al niet via licenties of andere wijze is voorzien. Is er al een gebruiksrecht verkregen via een content- of Creative Commons-licentie, is het materiaal sowieso niet auteursrechtelijk (meer) beschermd of heb je rechtstreeks toestemming gekregen van een uitgever of andere rechthebbende, dan hoef je langere overnames niet nog een keer aan te melden. Hoewel het wel een additionele procedures zal gaan vragen bij de hogescholen en Stichting PRO om ook daadwerkelijk inzichtelijk te krijgen welke overnames wel of niet onder de readerregeling of licenties vallen.

Nieuw: minder lange duur, meer evalueren

Dat de ontwikkelingen niet stil staan is iedereen wel duidelijk. Reden genoeg om niet nog een keer een overeenkomst voor vijf jaar af te sluiten. De nieuwe readerovereenkomst heeft een looptijd van drie jaar waarbij er jaarlijks geëvalueerd wordt. In die evaluaties – bewaakt en geïnitieerd door de Vereniging Hogescholen – is er ruimte om nieuwe inzichten en ervaringen te verwerken zodat de overeenkomst ook tussentijds aangepast kan worden. Wellicht dat die definitie van een korte overname toch anders moet, de afkoopsommen toch anders berekend kunnen gaan worden en er toch gekeken moet worden naar overnames voor gebruik in nieuwe onderwijsvormen.

Of, zoals gisteren al gesuggereerd werd, een nieuwe naam voor de overeenkomst aangezien die te vaak met papieren readers geassocieerd wordt.

In de overeenkomst is wel de mogelijkheid opgenomen om deze met nog eens drie jaar – inclusief jaarlijkse evaluaties – te verlengen zonder dat de overeenkomst opnieuw door alle hogescholen goedgekeurd moet worden.

Nieuw: afspraken rondom de controle

Geen afkoopregeling is compleet zonder een vorm van controle en de problemen rondom de uitvoering van deze controles stonden bovenaan elke lijst met verbeterpunten. Nieuw in de readerovereenkomst is daarom het controleprotocol. Een set met afspraken die expliciet vermelden waar op gecontroleerd wordt, hoe er gecontroleerd wordt en hoe de afwikkeling verder plaats vindt. Nieuw hieraan is dat dit als basis dient voor maatwerkafspraken om de controles af te kunnen stemmen op de eigen organisatie, het eigen instellingsbeleid en de (technische) infrastructuur. Hoewel er een standaardprotocol als bijlage aanwezig is, kunnen er nu eenvoudig afspraken op maat gemaakt worden tussen een hbo-instelling en Stichting PRO.

Feitelijk was dit altijd al in overleg mogelijk – ik heb zelf ook dergelijke afspraken gemaakt – maar de flexibiliteit en mogelijkheden hiertoe zijn nu dus vastgelegd in de overeenkomst zelf.

Nieuw: de contactpersoon en daadwerkelijk gaan afstemmen

Hoe zorg je er nou voor dat de readerovereenkomst ook echt goed werkt in de onderwijsinstellingen? Ook al werd er in het verleden regelmatig alleen maar naar Stichting PRO gekeken voor de uitvoering van de regeling, voor elke overeenkomst heb je twee partijen nodig en heel zorgvuldig is die vorige overeenkomst ook niet belegd binnen de hogescholen. Het heeft weliswaar tot een netwerk van auteursrechten informatiepunten geleid maar feitelijk alleen omdat er niets anders geregeld was.

De belangrijkste verandering nu is dat elke hogeschool, door het aangaan van de readerovereenkomst, zich ook verplicht om een contactpersoon aan te stellen. Deze krijgt een taakomschrijving mee in de overeenkomst want hij of zij is behalve algemeen aanspreekpunt ook degene die moet zorgdragen voor de belegging van auteursrechtprocedures binnen de eigen instelling en de uitvoeringsregels m.b.t. de controleprocedure. Zijn daar maatwerkafspraken voor nodig? Dan is de contactpersoon ook degene die deze met Stichting PRO kan (en moet) maken.

Daar vraag je nogal wat

Eigenlijk heeft de contactpersoon te maken met alle veranderingen in de readerovereenkomst. In de auteursrechtprocedures zal het gebruik en onderscheid van gelicenseerde werken een rol moeten gaan spelen, de punten voor de jaarlijkse evaluatie zullen vanuit de organisaties – en dus de contactpersonen – moeten komen en vanzelfsprekend zal hij of zij rol in de uitvoering van de controles gaan krijgen. Het vereist kennis van de eigen organisatie, auteursrecht, licenties en de readerovereenkomst zelf.

Als eenzame contactpersoon binnen een hbo-instelling kan dat best een uitdaging zijn. Maar daar heb je wel ondersteuning van een Netwerk Auteursrechten Informatiepunten-hbo bij beschikbaar. Het NAI-hbo begint met een nieuw hoofdstuk door niet alleen ruimte te bieden voor het uitwisselen van vragen, ervaringen en kennis maar ook door zelf scholing te gaan organiseren die als verplichte basiskennis bij alle leden aanwezig zou moeten zijn. En over de leden gesproken, alle 40+ hogescholen – voor zover ze nog geen lid zijn – zullen uitgenodigd worden om actief lid te worden. Het is daarmee ook een uitnodiging aan alle toekomstige contactpersonen om gebruik te maken van de gezamenlijke kennis, ervaring en expertise.

Auteursrecht is meer dan alleen een readerovereenkomst

De PRO-blematiek was (en blijft) weliswaar een belangrijke factor als het gaat om auteursrechten binnen hoger onderwijsinstellingen maar het beperkt zich daar zeker niet toe. In het hoger onderwijs wordt ook veel gebruik gemaakt van andere auteursrechtelijk beschermde werken zoals video en muziek. Er is al een collectieve overeenkomst tussen de (Vereniging) Hogescholen en Videma rondom het gebruik van filmwerken en er is zeker behoefte aan duidelijkere afspraken met o.a. Buma/Stemra en Pictoright voor respectievelijk muziek en foto’s, juist nu er geëxperimenteerd wordt met multimediale onderwijsvormen zoals blended learning.

Maar de hbo’s produceren zelf eveneens (steeds meer) beschermde werken. Onderzoekspublicaties, studentpublicaties (scripties) en vakpublicaties van docenten vormen het kenniskapitaal van instellingen en daar speelt het eigen auteursrecht net zo goed een rol. Open access dringt verder door in het hbo, eigen videoproducties worden ontwikkeld en ingezet in het onderwijs, en opleidingen ontwikkelen nieuwe producten samen met het bedrijfsleven waarbij steeds vaker de vraag gesteld wordt hoe het nu geregeld moet worden met het auteursrecht.

Een nieuwe readerovereenkomst in 2015 is volgens mij nog maar het begin van (hopelijk) een groeiend besef van hoe belangrijk het is om een onderwerp als auteursrechten goed beter te regelen in het hoger onderwijs.

#

Doorzoek je Evernote notities met Google of Bing

evernoteIk bewaar behoorlijk veel digitale informatie in Evernote. Aantekeningen, een selectie van mailtjes, foto’s, de Excel verslagen en de planning van #blogpraat, artikelen die ik om wat voor reden dan ook interessant vind, documenten en tijdschriften in PDF formaat, blogposts die ik later nog eens terug wil lezen en natuurlijk gedigitaliseerde visitekaartjes. Die zijn allemaal prima terug te vinden in Evernote zelf, ongeacht of je nou tags gebruikt of liever alleen de zoekfunctie gebruikt.

Maar je gebruikt de zoekfunctie pas op het moment dat je vermoedt – of zeker weet – dat hetgene wat je zoekt ook daadwerkelijk in je Evernote-account opgeslagen is. Het is niet zo dat je bij toeval tijdens een zoekactie in Google (of Bing, gebruikt er iemand Bing eigenlijk?) ook doorverwezen wordt naar je Evernote notities omdat je in het verleden daar een relevant artikel in bewaard hebt.

Of toch wel?

evernote google in firefox

Gerelateerde zoekresultaten in Google (Firefox)

evernote bing in chrome

Gerelateerde zoekresultaten in Bing (Chrome)

Evernote Web Clipper

De Evernote Web Clipper is een extension of add-on voor Chrome en Firefox die bedoeld is om makkelijk (screenshots van) webpagina’s of artikelen vanuit je browser op te slaan in Evernote. De Web Clipper heeft echter ook een optie in de instellingen waarmee gerelateerde zoekresultaten uit je Evernote-account getoond worden in je browser zodra je een zoekactie uitvoert in (o.a.) Google of Bing. Oftewel, terwijl je een zoekactie doet in Google of Bing, doorzoekt de Web Clipper jouw notities en toont de drie (meest) relevante notities in een venster bij de Google/Bing zoekresultaten.

Standaard staat de instelling niet aangevinkt maar door naar de instellingen van de Web Clipper te gaan – rechtsklikken op het desbetreffende icoontje en kiezen voor options – kun je dit alsnog doen.

evernote webclipper settings
De opties verschillen per browser maar bij beide staat een optie Related Results met het hokje dat je aan kunt vinken.

Hoe nuttig deze functionaliteit is hangt natuurlijk mede af van hoe je Evernote gebruikt. Heb je veel notities, artikelen of (eigen) blogposts opgeslagen? Dan zul je waarschijnlijk bij elke zoekactie wel gerelateerde notities voorgeschoteld krijgen. Bij mij worden regelmatig bewaarde artikelen samen met mijn eigen oude blogposts getoond en vind ik het met name handig om te ontdekken dat ik helemaal niet opnieuw op zoek hoef naar informatie over een bepaald onderwerp. Aangezien ik dat kennelijk al eerder gedaan en opgeslagen had :)

Evernote is handig als extern geheugen maar juist dan is het prettig om er aan herinnerd te worden wat je allemaal daar opgeslagen hebt. Eigenlijk een beetje googelen in je geheugen, zeg maar.

#

Boekenplog: Bibliotheek Zutphen in de Broederenkerk

Boekhandel Van Someren & Ten Bosch is niet de enige bijzondere boekenplek in Zutphen. Enkele minuten lopen daarvandaan ligt namelijk de Broederenkerk, één van de weinige, goedbewaarde kloosterkerken van Nederland. Aldus het ANWB informatiebord dat aan de muur van de Broederenkerk bevestigd is.

Bibliotheek Zutphen in de Broederenkerk

De laatste zin op het bord is de reden van mijn bezoek. Sinds 1983 is de Broederenkerk namelijk in gebruik als openbare bibliotheek. Jawel, Waanders in de Broeren (en de door mij nog niet bezochte boekhandel Dominicanen) zijn noch de enige noch de eerste bijzondere boekenplekken omdat ze in een kerk gehuisvest zijn. Voor zover ik weet is de bibliotheek Zutphen ook de enige bibliotheek die in een kerk zit. En wat voor één!

Bibliotheek Zutphen in de Broederenkerk

De moderne panden van nieuwe bibliotheken zoals die van Eemland, Arnhem of Amsterdam vind ik geweldig, begrijp me niet verkeerd, maar als je voor deze bibliotheek staat dan is het net alsof je zelf terug gaat in de tijd. Je voelt de geschiedenis.

Bibliotheek Zutphen in de Broederenkerk

De Broederenkerk ligt aan een smal straatje, nog geen 5 minuten lopen van het station, en parkeren is er geen optie. Bezoekers komen dus gewoon op de fiets.

Bibliotheek Zutphen in de Broederenkerk

Ik zou het zelf niet over mijn hart verkregen hebben om een plakkaat met de openingstijden op die prachtige deur te plakken maar verder is het de mooiste ingang van een bibliotheek die ik ooit gezien heb. Let ook hoe mooi ‘bibliotheek’ inclusief het logo opgenomen is in het geheel.

Bibliotheek Zutphen in de Broederenkerk

Ah, het plakkaat met de openingstijden hangt waarschijnlijk op de deur omdat het A4’tje niet te lezen is in het beslagen lijstje dat links van de deur aan de muur bevestigd is. Oh en de brievenbus is alleen voor de post, beste mensen, niet om je boeken in te leveren!

Bibliotheek Zutphen in de Broederenkerk

Maar genoeg de buitenkant bekeken want ondertussen heeft de bibliotheek de deuren geopend en de vele wachtenden binnengelaten. Ik ben benieuwd!

Bibliotheek Zutphen in de Broederenkerk

Eenmaal door de deur word je door een schuifdeur geloodst door de beveiligingspoorten. En is het al meteen een prachtig uitzicht, geholpen door de stralende winterzon die naar binnen schijnt.

Bibliotheek Zutphen in de Broederenkerk

Mooi, nietwaar?

Bibliotheek Zutphen in de Broederenkerk

Er is een extra verdieping gebouwd boven ca. de helft van de Broederenkerk. Dat geeft een knus effect vlak achter de ingang waar een groot deel van de collectie, de uitleen- en innamebalies en de informatiebalie meteen te vinden is.

Bibliotheek Zutphen in de Broederenkerk

Bijzonder om een (ongetwijfeld honderden jaren oude) pilaar dwars door het plafond te zien gaan.

Bibliotheek Zutphen in de Broederenkerk

Zei ik informatiebalie? Ik bedoelde servicebalie!

Bibliotheek Zutphen in de Broederenkerk

Precies, die in te leveren boeken moeten niet buiten in de brievenbus maar hier in!

Bibliotheek Zutphen in de Broederenkerk

De Broederenkerk mag dan meer dan 700 jaar oud zijn, de bibliotheek Zutphen heeft gewoon moderne zelfservice uitleenbalies hoor.

Bibliotheek Zutphen in de Broederenkerk

Zelfs een Mediabar ontbreekt niet om kennis te maken met eh, nieuwe media-apparaten.

Bibliotheek Zutphen in de Broederenkerk

Juist door het knusse gevoel van de entreegedeelte geeft het een extra bijzonder effect als je onder de vloer van de eerste verdieping uitstapt en de rest van de ruimte ineens volledig te zien krijgt. Dat wordt ook nog eens versterkt door de symmetrie van de dvd/cd-bakken en de twee trappen naar de zijpaden op de eerste verdieping. En zitten er vogels in de kerk?

Bibliotheek Zutphen in de Broederenkerk

Het lijkt op de vorige foto misschien wat smal en krap door het perspectief maar zoals je hier (de linkerzijde) kunt zien valt dat reuze mee.

Bibliotheek Zutphen in de Broederenkerk

Het ‘uiteinde’ is gereserveerd voor de kinder- en jeugdafdeling. Onder het toeziend oog van (hongerige) vogels?

Bibliotheek Zutphen in de Broederenkerk
Bibliotheek Zutphen in de Broederenkerk

Ik zag twee beren … ontzettend chillen?

Bibliotheek Zutphen in de Broederenkerk

De kleuren spatten er werkelijk van af. Een mooi contrast met de (zeer) oude muren van de kerk die je o.a. boven de kasten ziet.

Bibliotheek Zutphen in de Broederenkerk

En als je je dan omdraait kun je ook de het entreedeel van de bibliotheek goed zien.

Bibliotheek Zutphen in de Broederenkerk

Ik loop nog even terug naar het entreegedeelte waar in de zijpaden o.a. alle romans te vinden zijn.

Bibliotheek Zutphen in de Broederenkerk

Kijk, als je dan toch een stoel wilt hebben om even in te zitten met een goed boek, dan voldoet deze wel aan de verwachtingen. Vind ik tenminste. Het zit heerlijk overigens.

Bibliotheek Zutphen in de Broederenkerk

Tijd om de eerste verdieping te gaan bekijken.

Bibliotheek Zutphen in de Broederenkerk
Bibliotheek Zutphen in de Broederenkerk

Vanaf de eerste verdieping kun je ook net iets beter overzichtsfoto’s maken natuurlijk.

Bibliotheek Zutphen in de Broederenkerk

Wat staat daar nu op de muur geschreven?

Bibliotheek Zutphen in de Broederenkerk

Hebban olla uogala nestas hagunnan hinase hic enda thu u at unbidan uue nu. Een zin die aangemerkt wordt als de oudst bekende zin in het Oudnederlands en dateert uit de derde kwart van de 11e eeuw. Het betekent (ongeveer): Alle vogels zijn nesten begonnen, behalve ik en jij. Waar wachten wij nu op? Waarmee gelijk duidelijk wordt wat alle vogels te zoeken hebben in de kerk.

Bibliotheek Zutphen in de Broederenkerk

Shttt, ik wil hem niet laten schrikken.

Bibliotheek Zutphen in de Broederenkerk

De zijpaden op de eerste verdieping hebben ook nog (kleine) werkplekken naast de boekenkasten.

Bibliotheek Zutphen in de Broederenkerk

Het ‘plateau’ boven de entree blijkt dus de leeszaal/leestafel te zijn.

Bibliotheek Zutphen in de Broederenkerk

Met een heerlijk ouderwetse tijdschriftenkast erbij!

Bibliotheek Zutphen in de Broederenkerk

En heee, ook de IP mag niet ontbreken natuurlijk. Ook al hebben jullie natuurlijk allemaal al de Recht op informatie gelezen die daar in staat, toch?

Bibliotheek Zutphen in de Broederenkerk

Aan balies geen gebrek in ieder geval.

Bibliotheek Zutphen in de Broederenkerk

Zutphania? De collectie over Zutphen dus. Weer een nieuw woord geleerd.

Bibliotheek Zutphen in de Broederenkerk

Een extra reden om deze bibliotheek helemaal fantastisch te vinden. Niks geen retailconcepten, nee, de materialen staan gewoon ouderwetsch in de kasten conform het Schema voor de Indeling van de Systematische catalogus in Openbare bibliotheken (SISO). Zodat *ik* tenminste weet waar ik ze terug kan vinden ;)

Bibliotheek Zutphen in de Broederenkerk

En als ik dan toch weer bij de trap aan de andere kant sta kan ik meteen even een kolom met vogels op de foto zetten.

Bibliotheek Zutphen in de Broederenkerk

Plus nogmaals het entreegedeelte natuurlijk vanuit die andere hoek.

Bibliotheek Zutphen in de Broederenkerk

Terwijl ik terugloop op de begane grond kom ik nog een … ebook-uitleenapparaat tegen? (Nee, het is de betaalautomaat, wat jammer!)

Bibliotheek Zutphen in de Broederenkerk

En met een laatste blik naar boven …..

Bibliotheek Zutphen in de Broederenkerk

…. loop ik richting de uitgang.

De bibliotheek Zutphen in de Broederenkerk hoort definitief thuis in de lijst met bijzondere boekenplekken. Het is, tegen mijn verwachting in eigenlijk, een relatief kleine en gezellige bibliotheek die absoluut de moeite van het bezoeken waard is. Het is in elk geval de leukste kerk waar ik ooit geweest ben.

#

Tweetweekoverzicht: The Pirate Bay, Raspberry Pi 2, ebooks in Vlaanderen, auteursrecht in Canada, Google en tweets en tweedehands softwarelicenties

vakblog tweetweekoverzichtIn het tweetweekoverzicht sta ik alsnog kort stil bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen uitgebreide blogpost aan heb gewijd.

Soms omdat anderen dat al beter gedaan hebben dan ik het zou doen, soms omdat er weinig meer over te vertellen valt dan het nieuwtje zelf en soms omdat ik er ook geen blogpost van weet te maken.

In dit tweetweekoverzicht gaat het over de terugkeer van The Pirate Bay, een snellere Raspberry Pi, de resultaten naar het digitale lees- en koopgedrag in Vlaanderen, Doctor Who Lego, tweets in Google, auteursrecht in Canada, tweedehands softwarelicenties en zou (over)morgen dan toch eindelijk eens het wetsvoorstel auteurscontractenrecht behandeld gaan worden in de Tweede Kamer?

The Pirate Bay is weer terug

Na bijna twee maanden afwezigheid terwijl een klok aftelde naar 1 februari op de site, is The Pirate Bay weer terug. In december ging de site offline nadat de politie flink wat servers in beslag nam maar inmiddels is het alweer alsof ze nooit zijn weggeweest. Nou ja, op het actuele aanbod van tv afleveringen na dan want daar gebruikte ik de TPB wel eens voor en dat is er nog steeds niet te vinden. Gelukkig loop ik nog diverse seizoenen achter met Suits op Netflix.

Er is nu snellere Raspberry Pi 2 te koop

De afgelopen jaren heb ik getwijfeld of ik met de Raspberry Pi aan de slag zou gaan. Een ‘computer op een printplaat’ die zo groot is als een creditcard en die je voor 35 dollar kunt kopen. Er zijn al honderden leuke/interessante toepassingen bedacht door anderen en het leek me een goede manier om mijn zeer roestige Linux kennis wat op te vijzelen. Maar ja, tijd om daar ook nog mee te gaan prutsen had ik niet en dus bewaarde ik het voor ‘later’. Nu de veel snellere versie beschikbaar is voor hetzelfde geld ga ik er nog maar eens weer over nadenken. Misschien mijn eigen LibraryBox maken of een Calibre ebook server opzetten.

Het digitale lees- en koopgedrag van de Vlamingen

Afgelopen jaar is er in opdracht van Boek.be een grootschalig onderzoek uitgevoerd naar het digitale lees- en koopgedrag van de Vlamingen. De resultaten van dit onderzoek zijn in vier artikelen gepubliceerd door inct.nl en het geeft een heel interessant beeld van de betalingsbereidheid voor het digitale boek. Het is typisch zo’n onderzoek waarvan ik hoop – en verwacht – dat ze dat in Nederland ook structureel gaan uitvoeren nu de focus verschuift naar meer cijfermatige onderbouwingen in het boekenvak. In Vlaanderen betalen ze in elk geval liever individueel voor een ebook en hoeven die abonnementsmodellen niet echt, vinden ze 50% van de papieren prijs het maximum wat ze voor een ebook willen betalen, is er zeker interesse voor betalen voor bundelverkoop (extra betalen voor het papieren boek bij een ebook en vice versa) en zit het digitale lezen in de lift maar moet je nog goed zoeken naar de digitale veel-lezers. Lees de artikelen gerust na voor meer informatie, ze zijn beknopt en overzichtelijk: deel 1 (Het profiel van de digitale lezer), deel 2 (Leen- en koopgedrag van de digitale boekenlezer), deel 3 (Betalingsbereidheid voor digitale boeken) en deel 4 (Bedrijfsmodel voor digitale boekenverkoop).

Doctor Who Lego!

Ja ok, dit is nogal offtopic maar ik ga geen weekoverzicht schrijven zonder stil te staan bij nieuws waar ik al 20 jaar op zit te wachten. EINDELIJK een TARDIS van Lego. Joepie! Nu alleen even nadenken over hoe ik die eind dit jaar naar binnen smokkel zonder dat mijn kinderen die set zien.

Google gaat (mag) weer tweets indexeren

De link van Emerce lijkt niet meer te werken maar hoe dan ook, Twitter en Google blijken inderdaad een nieuwe overeenkomst gesloten te hebben waarbij Google weer ‘aangesloten’ wordt op de Twitter API. Dat was in 2009 ook al het geval maar in 2011 stopte Twitter daarmee omdat ze zich zelf op de discoverability wilden storten. Nu heeft Twitter een nieuwe focus om tweets (beter) zichtbaar te maken voor mensen die geen Twitter gebruiken en dan zul je de tweets ook buiten Twitter.com moeten aanbieden, nietwaar? Het idee is dat gebruikers via Google tweets kunnen terugvinden en dan op Twitter.com de gelegenheid krijgen een account aan te maken (plus een paar advertenties voorgeschoteld krijgen). Voor Google betekent het real-time content en nieuws dat ze hierdoor beter kunnen aanbieden. Maar eens kijken of ik nog enkele van mijn eigen tweets terug kan vinden straks ;)

Gaat Canada de auteursrechtelijke beschermingstermijn verlengen?

Op 1 januari 2015 kwamen in Canada de werken van Ian Fleming in het publiek domein. Dat geeft de bijzondere situatie dat in buurland Amerika zo’n beetje niets in het publiek domein zit – dat duurt nog minstens tot 2019 voordat de eerste werken uit 1923 beschikbaar komen – maar dat in Canada al bekendere en relatief recente werken geen auteursrechtelijke bescherming meer genieten. Dat komt omdat Canada, samen met nog een paar andere landen, de ‘oude’ beschermingsduur hanteert uit de Bern Conventie van 50 jaar na het overlijden van de maker. Nou gaat het dus niet alleen om de werken van Fleming maar zullen feitelijk alle Engelstalige werken decennia eerder in Canada in het publiek domein komen voordat ze dat in Amerika zullen zijn.

Kennelijk is dat reden voor Amerika om druk op Canada uit te oefenen om de beschermingsduur van het auteursrecht te verhogen naar 70 jaar na het overlijden van de maker, zoals dat overigens in bijna alle Europese landen ook het geval is. Het zou betekenen dat de komende 20 jaar geen enkel werk meer in het publiek domein komt in Canada, puur als onderhandelingspunt richting de Amerikanen. En inderdaad, dat vind ik Geen Goed Idee.

Marktplaats voor tweedehands softwarelicenties

De Automatiseringsgids meldde kort iets over het bestaan van een marktplaats voor tweedehands softwarelicenties. Bestbuylicenses.com biedt ondernemingen de mogelijkheid om naar tweedehands licenties te vragen of overtollige licenties aan te bieden op software van Oracle, Microsoft, Adobe en alle andere partijen. Dat is niet per se interessant voor particulieren maar wel een boeiende ontwikkeling omdat het kunnen doorverkopen van softwarelicenties voortvloeit uit het Oracle/UsedSoft arrest waar ook (o.a.) Tom Kabinet de onderbouwing in zag om een marktplaats voor tweedehands ebooks te kunnen opzetten.

Met Tom Kabinet zijn we inmiddels enkele rechtszaken en uitspraken verder en zal de vraag over de toepasbaarheid van het Oracle/UsedSoft arrest op de verkoop van tweedehands ebooks voorgelegd moeten worden aan het Europese Hof van Justitie. Voor softwarelicenties, waar het arrest letterlijk over ging, gelden overduidelijk dezelfde problemen niet en lijken de softwareleveranciers ook geen bezwaren te hebben.

Volgende week eindelijk de behandeling van het wetsvoorstel auteurscontractenrecht?

Het wetsvoorstel auteurscontractenrecht (of beter gezegd, Wijziging van de Auteurswet en de Wet op de naburige rechten in verband met de versterking van de positie van de auteur en de uitvoerende kunstenaar bij overeenkomsten betreffende het auteursrecht en het naburig recht (Wet auteurscontractenrecht)) dateert al van 2,5 jaar geleden. Het voorstel wijzigt een artikel uit de Auteurswet en voegt er een compleet nieuw hoofdstuk met meerdere artikelen aan toe. In het kort komt het er op neer dat een maker van een werk (de auteur) een licentie moet verlenen voor het geheel of een gedeelte van het auteursrecht aan een ander voor exploitatie (de uitgever). Aan deze exploitatieovereenkomst zitten dan echter wel beperkingen, die dus een eigen hoofdstuk met 7 artikelen krijgt in de Aw, die meer controle geven aan de makers en uitvoerenden.

De behandeling van het wetsvoorstel is inmiddels twee keer verschoven maar lijkt nu gepland te zijn voor 10 februari van 16:15 tot 19.00 uur. Hoewel op de site van de Tweede Kamer juist weer 9 februari genoemd wordt zonder een tijdstip. Ze maken het je niet echt gemakkelijk om het debat te volgen.
Update 9-2-2015: het plenaire debat staat gepland voor op 10 februari van 16.15 tot 19.00 uur.

#

Pagina 68 of 359« Eerste...153045...676869...7590105...Laatste »
  • © 2006- 2016 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top