Lijstjesmaand: mijn boeken(series) top 10 van 2014

lijstjesmaand statistieken goodreads
Op 1 januari van dit jaar nam ik me voor mezelf uit te dagen en eindelijk eens een deuk te maken in de voorraad ongelezen boeken (ebooks eigenlijk). Ik dacht dat 75 boeken lezen nog te doen was maar zoals je hierboven kunt zien blijk ik me mezelf flink onderschat te hebben. Dat komt vooral omdat ik mijn oude passie van comics lezen weer opgepakt heb en ik, dankzij diverse aangeschafte Humble Bundles en aanbiedingen bij Comixology en Amazon, vele tientallen trade paperbacks digitaal gelezen heb. Het is waar iPads voor gemaakt zijn vind ik zelf. Net als vorig jaar kijk ik tijdens december (de lijstjesmaand bij uitstek) terug op wat ik gelezen heb en kom ik tot de onderstaande top 10 van boeken en/of boekenseries. Je gaat hier dus ook veel comics en strips terugvinden maar laat je daar niet door weerhouden want als ik één conclusie uit het afgelopen jaar kan trekken dan is het wel dat veel van de beste verhalen in comics verteld worden.

1The Essential Calvin and Hobbes, The Authoritative Calvin and Hobbes, The Indispensable Calvin and Hobbes, Attack of the Deranged Mutant Killer Monster Snow Goons, The Days Are Just Packed en Homicidal Psycho Jungle Cat.
calvin and hobbesDe Calvin and Hobbes strips zijn al vele jaren mijn absolute favoriete verhalen. Ik heb alle albums in de kast staan en kon de verleiding tien jaar geleden niet weerstaan om The Complete Calvin and Hobbes te kopen. De avonturen van Calvin en zijn levendige fantasie waardoor zijn knuffeltijger Hobbes tot leven komt en hij de dagelijkse beslommeringen vanuit zijn geheel eigen perspectief bekijkt zijn tijdloos. Helemaal omdat de dialogen helemaal niet voor kinderen bedoeld zijn en je, naar mate je zelf ouder wordt, steeds meer lagen ontdekt in die korte stripjes. Toen de uitgever van de boeken besloot om in 2014 de eerste drie verzamelalbums als ebook opnieuw uit te geven greep ik de kans aan om ze voor de derde keer te kopen. Ook als Kindle ebooks op een iPad komen ze fantastisch uit de verf en inmiddels zijn de volgende drie albums ook te koop. Hopelijk komen de laatste twee volgend jaar uit en tja, die schaf ik onmiddellijk aan. Ook al zijn ze daarmee de enige uitzondering op mijn regel dat ik geen ebooks koop als ik ze niet kan backuppen. Absolute aanraders, stuk voor stuk.

2. Hard Magic, Spellbound en Warbound (The Grimnoir Chronicles) van Larry Correia
Hard MagicDe Hugo Awards worden jaarlijks uitgereikt aan de beste romans, korte verhalen enz uit het SF & fantasy genre. Ik ontdekte dit jaar dat je lid kon van de London Convention waar de Hugo’s worden uitgereikt en dat je daarmee een stemrecht krijgt. Onderdeel van dit lidmaatschap is dat je een groot deel van alle genomineerde titels als een pakket ebooks ontvangt en bij de genomineerde titels voor de Best Novel zat dus Warbound van Larry Correia. De uitgever had heel attent ook de eerste twee delen toegevoegd en ik raakte helemaal verslingerd aan deze titels. Zo erg dat ik zelfs de uiteindelijke winnaar in deze categorie, Ancillary Justice, niet eens gelezen heb (die komt volgend jaar vast wel). The Grimnoir Chronicles is een avonturen fantasy reeks die zich afspeelt in een alternatieve versie van Amerika in de vorige eeuw. Hierin beschikken veel mensen over magische talenten en wordt er door twee geheime organisaties een oorlog uitgevochten waarin de hoofdrolspeler betrokken wordt. Het klinkt als een comicverhaal, ik weet het, en dat is het ook maar het leest werkelijk als een trein. Ik heb meteen alle andere series van Larry Correia op mijn leeslijst gezet.

3. Chew van John Layman en Rob Guillory
ChewAls je de beschrijving van deze serie comics leest dan vraag je je af waarom die in mijn lijstje staat. Tony Chu is een agent die een bizar geheim heeft. Tony is namelijk cibopathic wat betekent dat hij visioenen krijgt van alles wat hij eet. Erg onhandig in het dagelijkse leven maar het zorgt er wel voor dat hij een geweldige detective is zolang hij maar geen bezwaar heeft om te knabbelen aan een lijk. Ik las de serie op aanraden van iemand en dat was de beste keuze die ik dit jaar gedaan heb. Ondanks de bizarre en best ranzige situaties waar Tony in belandt is de serie ronduit briljant geschreven met geweldige humor, fantastische personages en weet het de toon desondanks serieus te houden. Het tekenwerk versterkt dit alleen maar waarmee Chew – met afstand – de beste serie is die ik de laatste tien jaar gelezen heb. De serie is ook nog eens overladen met diverse prijzen en dat is helemaal terecht.

4. The Sixth Gun van Cullen Bunn en Brian Hurtt
The Sixth GunOK, als Chew er niet geweest was dan was The Sixth Gun mijn favoriete serie geweest. Een maandelijkse serie die ook verzameld wordt in trade paperbacks, die zich afspeelt in het oude wilde westen vlak na de Civil War. Het verhaal draait om een set van 6 pistolen die elk een eigen duistere magische kracht hebben en die aan hun bezitters verbonden zijn totdat deze sterven. De hoofdrolspeelster bezit het zesde pistool en wordt opgejaagd door andere partijen die dit pistool in handen willen krijgen. Het tekenwerk, de setting van het wilde westen en het feit dat de verhalen behoorlijk duister zijn zorgen ervoor dat ik niet kan wachten tot de volgende trade paperback uitkomt. Definitief niet voor kinderen.

5. Old Man’s War boeken van John Scalzi
Old Man's WarDe vijf titels (Old Man’s War, The Ghost Brigades, The Last Colony, Zoe’s Tale en The Human Division) stonden al lange tijd op me te wachten en dit jaar kwam ik er eindelijk aan toe. Ze stelden niet teleur, ook al vond ik de eerste drie delen beter dan de latere twee, maar het verhaal over een toekomst waarin mensen op Aarde op hun 75ste verjaardag de optie hebben om in een verjongd lichaam te gaan vechten in een intergalactische oorlog a la Starship Troopers was meeslepend genoeg om ze allemaal achter elkaar uit te lezen. Scalzi is bezig met een zesde deel dat ergens volgend jaar zal verschijnen.

6. Locke & Key van Joe Hill en Gabriel Rodriguez
locke & keyHet eerste deel (Act 1) stond vorig jaar al in mijn top 10 en dit jaar las ik de overige 5 delen die samen acts 2 en 3 vormen. Ik krijg het plot zelf niet zo snel samengevat maar als magische sleutels, demonen en andere thema’s uit H.P. Lovecraft verhalen je aanspreken dan moet je definitief Locke & Key gaan lezen.

 

7. Saga van Brian K. Vaughan en Fiona Staples
sagaAlweer comics? Jawel want als je van SF houdt dan is dit gewoon verplichte kost. Saga is het verhaal van twee geliefden die de oorlog ontvluchten die hun beide rassen tegen elkaar aan het voeren zijn zodat ze hun dochter Hazel een veilig thuis kunnen bieden. Schrijver Brian K. Vaughan geeft aan sterk geïnspireerd te zijn door Star Wars en dat is precies het gevoel wat de serie bij het lezen geeft. Maar dan met een beter plot en betere dialogen 🙂

8. The Paper Magician en The Glass Magician van Charlie N. Holmberg
paper magicianIk ben er nog steeds niet helemaal achter waarom ik zo genoten heb van deze boeken. Ze zijn duidelijk gericht op tieners en gaan over de belevenissen van Ceony die leerling wordt van een papiertovenaar. Behalve dat het verhaal helemaal niet kinderlijk wordt verteld en er nogal gruwelijke details in voorkomen. Het zijn volgens mij kinderboeken voor volwassenen en misschien is dat de reden waarom ik ze met veel plezier gelezen heb. Deel drie van de trilogie komt volgend jaar uit en heb ik inmiddels al besteld.

9. Marked (Mindspace Investigations) van Alex Hughes
markedWat krijg je als je een telepaat bent die als consultant werkt voor de politie en daar moordzaken oplost? Het derde deel van de Mindspace Investigations reeks gaat verder met de combinatie van detective en SF aspecten waar de eerste twee ophielden. Het vierde deel, Vacant, is inmiddels ook uit.

 

10. Sand van Hugh Howey
lijstjesmaand hugh howeyHugh Howey was mijn ontdekking van 2013 met zijn Silo (en Molly Fyde) boeken maar begin 2014 schreef hij een nieuwe titel die geen deel uitmaakt van zijn eerdere reeksen. Sand speelt zich in een verre toekomst af waar de oude wereld, zoals wij die kennen, onder miljarden tonnen zand begraven ligt. In de huidige woestijnwereld zijn er zandduikers die oude schatten opduiken en de hoofdrolspeler is zo’n zandduiker die echter in een complot belandt om oude vernietigingswapens te vinden. En opnieuw te gebruiken.

Vanzelfsprekend waren er nog genoeg mooie, prachtige en lezenswaardige boeken over die mijn top 10 niet wisten te halen. Maar ja, het is toch kiezen en dus bleven de zes Jack Reacher boeken van Lee Child buiten de top 10 (ik heb er nog negen te lezen dus wie weet volgend jaar), net als The Great North Road van Peter F. Hamilton en comics-series The Sandman, Thor God of Thunder, Fatale en Lazarus.

En wat waren jouw favoriete boeken(series) die je dit jaar gelezen hebt?

#

Exporteren en downloaden van je Facebook data

facebook

Over iets meer dan een week is het zo ver. Dan worden de nieuwe voorwaarden van Facebook van kracht. In tegenstelling tot de vorige keer is er niet veel veranderd en eigenlijk is er meer sprake van een herverdeling van de teksten in verschillende documenten – de Privacy Basics komen er bij bijvoorbeeld – waardoor de losse documenten wat beter leesbaar worden.

Inhoudelijk blijft het een simpel verhaal. Facebook mocht en mag nog steeds van alles doen met jouw content. Jij hebt vanzelfsprekend het auteursrecht op jouw teksten, video’s en foto’s maar door het te plaatsen op Facebook geef je ze een onbeperkt gebruiksrecht voor zo’n beetje alles wat ze maar kunnen bedenken. Of zoals je kunt lezen in de nieuwe voorwaarden:

For content that is covered by intellectual property rights, like photos and videos (IP content), you specifically give us the following permission, subject to your privacy and application settings: you grant us a non-exclusive, transferable, sub-licensable, royalty-free, worldwide license to use any IP content that you post on or in connection with Facebook (IP License). This IP License ends when you delete your IP content or your account unless your content has been shared with others, and they have not deleted it.

Op Facebook zie ik wel diverse acties en pogingen voorbij komen om Facebook met een eigen disclaimer te laten weten dat alle door jou geplaatste content van jou is en dat Facebook er niks mee mag doen maar dat is van nul en gener waarde. Wel kun je je tijd op Facebook beter besteden door je bewust te zijn van wat je nou precies deelt. Facebook meldt namelijk duidelijk dat de enige manier om die licentie en het gebruiksrecht in te trekken, het verwijderen van de content in kwestie is (of door het er nooit te plaatsen natuurlijk) tenzij anderen met wie je het gedeeld hebt die content niet verwijderen. Oftewel, het zijn niet alleen je eigen instellingen die bepalen wie jouw updates, video’s en foto’s zien maar ook die van (al) je vrienden.

Maar wat heb ik dan allemaal gedeeld op Facebook?

Ook al verandert er inhoudelijk dus eigenlijk niets per 1 januari 2015, het is goed om eens na te lopen wat je allemaal op Facebook geplaatst hebt. Dat kun je doen door te scrollen door je eigen tijdlijn en de video’s/foto’s/likes op je profielpagina door te spitten maar je kunt ook alles in 1 keer downloaden in een archiefbestand. Op die manier heb je ook meteen een backup als je besluit dat je toch teksten of foto’s wilt gaan verwijderen.

De mogelijkheid om al je Facebook data te downloaden vind je terug bij je Instellingen op de site van Facebook. Ik heb de taal in het Engels staan dus de onderstaande schermafdrukken zijn daarom ook Engelstalig.

facebook archief
Meteen onderaan vind je de optie om je data te downloaden.

facebook archief
In dat archief komt dus alles terecht wat je ooit gedeeld hebt op Facebook. Zowel je berichten en chats als de updates, video’s en foto’s. Klik op Start My Archive om het archief aan te vragen bij Facebook.

facebook archief
Afhankelijk van hoeveel berichten, updates, video’s en foto’s je hebt duurt het enkele minuten of meer voordat het archief samengesteld is. Je krijgt een notificatie op Facebook en een mailtje naar je mailadres uit je profiel zodra het archief gedownload kan worden.

facebook archief
In dat archief zit dus al je persoonlijke informatie en dat betekent dat je eerst je wachtwoord moet opgeven voordat je het archief kunt downloaden.

Het archief is een zip-bestand dat je kunt uitpakken naar een map op je harde schijf. Als je het index.htm bestand vervolgens opent krijg je een eenvoudige webpagina te zien waar je in een menu al je data kunt terugvinden (zonder opmaak).

facebook archief
Mocht je nu toch berichten, foto’s of video’s willen verwijderen, dan heb je ze in elk geval zelf nog wel. Vergeet niet om je vrienden te vragen hetzelfde te doen als ze iets gedeeld hebben wat jij wilt verwijderen. Hoewel dat misschien nou net weer ongewenste aandacht op die foto of video vestigt 😉

En vergeet niet de gouden regel van delen van content op sociale media: als jij per se niet wilt dat een ander zonder toestemming jouw teksten, foto’s of video’s gebruikt dan moet je het niet op social media zetten. Alle sociale netwerken hebben in de voorwaarden iets staan over het mogen gebruiken van wat je op dat netwerk plaatst. En dan is het echt beter om vooraf na te denken over wat je wel of niet online zet.

@ foto: Spencer E Holtaway via photopin cc

#

Tweetweekoverzicht: Viva Google News, dagobertducktaks, Flickr Wall Art en principiële bibliothecarissen

vakblog tweetweekoverzichtIn het tweetweekoverzicht sta ik alsnog kort stil bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen uitgebreide blogpost aan heb gewijd.

Soms omdat anderen dat al beter gedaan hebben dan ik het zou doen, soms omdat er weinig meer over te vertellen valt dan het nieuwtje zelf en soms omdat ik er ook geen blogpost van weet te maken.

In dit tweetweekoverzicht gaat het nog een keer over Google News in Spanje, de dagobertducktaks, Apple DRM, kondigt Amazon alvast de consequenties van de nieuwe btw-wetgeving aan, maakt Flickr Wall Art geen gebruik meer van CC gelicenseerde foto’s en vechten bibliothecarissen (in Amerika) voor digitale vrijheden.

De Spaanse kranten willen terug in Google News

Het duurde niet heel lang nadat Google aankondigde de Spaanse kranten uit Google News te halen en te stoppen met de Spaanse versie van de nieuwsartikelendienst. De Spaanse krantenuitgevers zijn er zeer ongelukkig mee en de impact op hun bezoekersaantallen is nu al te merken. Tja.

Dagobertducktaks

Het moestuinsocialisme en de stemfie moesten het beide afleggen tegen de dagobertducktaks in de Van Dale verkiezing van Woord van het jaar 2014. Misschien omdat we allemaal stiekem een beetje hopen volgend jaar in aanmerking te komen voor deze speciale belasting voor superrijke mensen? Zelf ben ik eigenlijk een beetje boos teleurgesteld door Van Dale aangezien ze met een eindejaarsactie komen voor gratis 1 jaar extra Van Dale Online twee luttele weken nadat ik zelf een abonnement genomen op de Dikke van Dale Online. Zo superrijk ben ik nog niet dat me dat niet irriteert.

Apple wint de iTunes/iPod DRM rechtszaak

Zo’n tien jaar geleden werd de kwestie al voorgelegd aan het Hof. Apple introduceerde in 2006 met iTunes versie 7 een nieuwe feature waarbij de iTunes bibliotheek van een gebruiker werd gecheckt op het voorkomen van Apple’s eigen FairPlay DRM. En deed dat een jaar later ook met een software update voor iPods. Het resultaat hiervan was dat mensen geen muziek konden afspelen op hun iPods als er met de DRM geknoeid was maar ook dat andere leveranciers (zoals RealNetworks dat toen nog groot was) hun muziek niet op een iPod konden laten afspelen.

Het zijn echter de consumenten die met een rechtszaak begonnen en na al die jaren kwam het daar dan ook eindelijk van. Deze duurde twee weken maar de jury had niet heel lang nodig uiteindelijk om de zaak te verwerpen. Ergens wel jammer want ook al heb ik het hele arrest niet gelezen, het lijkt me bijzonder sterk dat Apple niet bewust DRM gebruikt heeft om consumenten aan het eigen platform te binden en concurrenten uit te sluiten. Het is ongeveer waar DRM voor bedacht is namelijk.

Amazon meldt alvast dat de ebookprijzen gaan veranderen

Nog iets meer dan een week en dan gelden er nieuwe btw regels in Europa. De auteurs die via het Kindle Direct Publishing programma van Amazon hun ebooks publiceren hebben al bericht gekregen dat de prijzen aangepast gaan worden. Een voorbeeld in die mail stelt dat een titel die nu voor 6 euro exclusief BTW verkocht kocht, vanaf 1 januari voor €7,14 (amazon.de), €6,33 (amazon.fr), €7,26 (amazon.es en amazon.nl) en €7,32 (amazon.it) verkocht zal gaan worden. Onderlinge verschillen die alleen maar groter worden naar mate de basisprijs – zonder btw – hoger ligt natuurlijk.

Flickr geeft het op en gebruikt geen CC foto’s meer voor Wall Art

In oktober introduceerde Flickr een nieuwe dienst, Wall Art, waarbij je foto’s kon bestellen op hout of canvas. Hiervoor werd gebruik gemaakt van de miljoenen foto’s die op Flickr te vinden waarbij Flickr een vergoeding betaalde aan de fotografen. Behalve als de foto’s voorzien waren van een CC BY of CC BY-SA licentie want met deze Creative Commons licenties mag er ook commercieel gebruik gemaakt worden van een bewerking van foto’s en dat is precies wat Flickr er mee wilde doen.

Ook al hield Flickr zich dus netjes aan alle voorwaarden, veel gebruikers die hun foto’s met een dergelijke licentie op Flickr hebben staan vonden het geen stijl dat ze geen vergoeding zouden ontvangen als Flickr hun foto’s commercieel zou gaan gebruiken. Het is één ding om je foto’s vrijelijk te willen delen met anderen middels een ruime CC-licentie, het blijkt wat anders te zijn als de site waar je die foto’s uploadt daar zelf ook gebruik van wil maken. Helemaal lastig als het ook nog eens gaat om het grootste archief van foto’s met een CC-licentie op het internet (ruim 300 miljoen). Op diverse sites, blogs en fora is er over gediscussieerd (zeg maar een hetze gestart) waarbij de oneigenlijke argumenten in het rond vlogen. Flickr heeft de eer, ondanks het feit dat ze zich keurig aan de regels hielden, aan zichzelf gehouden en heeft besloten geen gebruik meer te maken van Creative Commons gelicenseerde foto’s voor hun Wall Art dienst.

Wat ik begrijpelijk vind maar vooral erg jammer. Het is al lastig genoeg om mensen uit te leggen na te denken over hun rechten en de gebruiksrechten die ze aan anderen willen geven zonder dat dit soort verkeerde interpretaties van Creative Commons licenties ‘beloond’ worden. Auteursrecht is niet alleen lastig omdat het wetgeving is, het is vooral lastig omdat mensen het alleen maar interpreteren vanuit hun eigen perspectief. Waar dit weer een voorbeeld van is helaas.

Bibliothecarissen voor digitale vrijheden

Je moet er kennelijk voor naar Amerika om bevlogen bibliothecarissen en bibliotheekorganisaties tegen te komen die strijden voor digitale vrijheden en tegen DRM, censuur en internetfilters. Het levert mijns inziens een fantastisch imago en reputatie op voor de beroepsgroep en ik vind het een geweldige invulling van hoe de rol van bibliothecarissen en bibliotheken in de 21ste eeuw zou kunnen/moeten zijn. Des te groter is de desillusie als ik constateer dat we in Nederland zelfs maar nauwelijks hierover willen (en kunnen?) discussieren. Waar staat de informatieprofessional in Nederland eigenlijk voor?

#

Gepersonaliseerd nieuws lezen in Google Nieuws

Nadat ik afgelopen week las over het opnieuw beschikbaar worden van het Google News archief (alleen de Amerikaanse versie overigens) en natuurlijk het verdwijnen van de Spaanse kranten uit Google News, besloot ik zelf weer eens een kijkje te gaan nemen in de Nederlandse versie van Google News. Het was namelijk al jaren geleden dat ik Google Nieuws gebruikt had en het moet waarschijnlijk weinig indruk op me gemaakt hebben want ik was het effectief al weer vergeten.

google nieuws
Het idee achter Google News (Google Nieuws) is eenvoudig. Google indexeert sowieso al zo veel mogelijk vrij toegankelijke sites voor de zoekmachine en het deel daarvan dat bestaat uit nieuwsbronnen – in zeer brede zin – wordt apart aangeboden in Google News. Er zijn tientallen verschillende versies die per land en/of per taal van elkaar verschillen. Je krijgt op basis van de geografische locatie van je IP-adres de versie voorgeschoteld die bij jouw locatie hoort (de taalinstellingen van de browser en/of je besturingssysteem worden zo te zien volledig genegeerd) en dat is de reden dat je in Nederland naar Google Nieuws gaat.

De voorpagina

Als je voor het eerst op Google Nieuws komt zie je dat het nieuws standaard onderverdeeld is in katernen [1] zoals je die ook in veel (papieren) kranten aantreft. De belangrijkste artikelen worden het eerst getoond als Voorpaginanieuws en je kunt verder scrollen of klikken naar Buitenland, Nederland, Economie, Wetenschap/techniek, Entertainment, Sport en Gezondheid.

Normaliter zul je dus de versie voor Nederland [2] zien maar mocht je toch liever het nieuws van andere landen willen lezen, dan kun je handmatig wisselen naar een andere versie van Google News. Mocht je nieuwsgierig zijn of Spanje inderdaad weg is dan kan ik dat bevestigen. Voor Spaanstalig nieuws moet je niet meer bij Google News zijn.

De standaardweergave voor de nieuwsberichten is Modern [3] waarbij behalve de kop en een korte weergave van de eerste regels van het artikel ook een afbeelding/foto wordt getoond mits het artikel daar over beschikt. Je kunt dit echter aanpassen naar Krantenkoppen, Compact of Klassiek. Het verschil zit hem in het weergeven van die eerste regels, het aantal artikelen per katern en de plek waar de afbeelding/foto wordt getoond.

Extra nieuws

In de rechterkolom heeft Google extra weergaven en ingangen voor het nieuws gezet op Google Nieuws die je kunt personaliseren [4]. Het kopje Recent toont eenvoudigweg het laatst toegevoegde nieuws, ongeacht in welk katern het staat, je vindt er de weersverwachting van jouw geografische locatie en je kunt bladeren door een selectie van koppen uit nieuwsbronnen onder Keuze van de redactie [5]. Een andere voorselectie wordt ten slotte gepresenteerd in de vorm van Meest gelezen nieuwsberichten [6].

Personaliseren

google nieuwsGoogle maakt dus gebruik van veel nieuwsbronnen om Google Nieuws te vullen. Dit zijn zowel min of meer officiële nieuwssites van kranten en nieuwsorganisaties maar ook heel veel blogs. Hoewel je niet kunt aanpassen welke bronnen daadwerkelijk gebruikt worden (of zelfs maar kunt zien welke het allemaal zijn), kun je wel beperkt beïnvloeden wat Google je voorschotelt. Of zoals ik zelf vermoed, Google helpen om een nog beter beeld van jou te krijgen 😉

Als je klikt op Personaliseren dan verschijnt er een submenu aan de rechterkant waar je met schuifjes de prioriteit van de katernen kunt aangeven. Ben je, zoals ik, bijvoorbeeld niet zo geïnteresseerd in Sport dan kun je die helemaal naar links schuiven. Daarmee verdwijnt het katern (jammer genoeg) niet maar zal nieuws uit die categorie minder frequent op je voorpagina belanden.

Als de vooraf gedefinieerde katernen (categorieën) te generiek voor je zijn, dan kun je ook je eigen nieuwsonderwerpen toevoegen. Dit is feitelijk hetzelfde als dat je een zoekactie doet in Google Nieuws – de zoekbalk die bovenin het scherm staat – maar heeft dan als voordeel dat die zoekactie telkens herhaald wordt waardoor je (nieuwe) berichten die voldoen aan je zoekterm als katern te zien krijgt. Tik een willekeurig onderwerp in (de gewone Google zoeksyntax werkt hier) en klik op het + teken. Daarna wordt het een eigen categorie met ook een eigen schuifje die je kunt slepen naar de gewenste plek. In mijn voorbeeld gebruik ik zowel ‘ebooks’ als ‘e-books’ als handig onderscheid tussen nieuws over ebooks in twee talen maar ik had er ook één zoekactie van kunnen maken door ‘ebooks OR e-books’ toe te voegen.

Bronnen aanpassen suggereert dat je kunt aanpassen welke bronnen door Google Nieuws gebruikt worden om je artikelen te tonen maar dat is dus niet het geval, zoals ook in het balkje onder dat kopje te lezen is. Het gaat ook hier weer om de frequentie waarin een specifieke nieuwsbron voorkomt in de selectie van artikelen op de voorpagina. Zoals gezegd wordt nergens een volledige lijst getoond maar moet je (het begin van) de titel intikken in dat zoekbalkje om de titel van de nieuwsbron te selecteren. Dat doe je dus voornamelijk met de bekendere bronnen, zoals kranten, of als je ze met enige regelmaat terugziet op je voorpagina en je de frequentie wilt aanpassen. Iets minder Telegraaf vond ik bijvoorbeeld wel een goed idee.

Bijna helemaal onderaan in dit venster van personaliseren staat de enigszins verstopte link naar de Instellingen van Google Nieuws.

google nieuws
Hier kun je enkele zaken aanpassen van de voorpagina, zoals de weergave in 1 of 2 kolomen en of de weersverwachting getoond moet worden. Bij bronnen kun je nog steeds niets op titelniveau wijzigen maar wel de voorkeur voor ofwel blogs dan wel persberichten (kranten en andere grotere nieuwssites zoals NU.nl en RTLnieuws.nl) wijzigen. Het lastige hierbij is dat je bij die laatste wel een beeld kunt vormen maar dat het volstrekt onduidelijk is en blijft welke blogs door Google als nieuwsbron gebruikt worden. Vakblog zit er in elk geval niet tussen 😉

Tot slot … nog steeds met RSS!

Personaliseren is niet echt de term die ik zelf zou gebruiken aangezien het vooral Google is die de voorselectie maakt op basis van criteria en bronnen die verre van transparant zijn. Je kunt alleen aangeven dat je verhoudingsgewijs meer of minder wilt zien van een katern/categorie of van een specifieke nieuwsbron en de impact hiervan lijkt nogal beperkt te zijn. Desalniettemin is Google Nieuws alleen al door de enorme hoeveelheid nieuws die real-time geïndexeerd wordt een interessante bron voor je nieuws. Google Nieuws is ook één van de weinige webdiensten van Google die geen advertenties bevat en daarmee ook echt gratis lijkt te zijn. Als je het verder verfijnen van het profiel dat Google van jou heeft tenminste niet bezwaarlijk vindt natuurlijk.

Google Nieuws is (mede daardoor?) ook één van de weinige webdiensten die nog steeds de optie biedt om per categorie of katern de nieuwsberichten als RSS-feed te lezen. Onderaan elke pagina op Google Nieuws, op de voorpagina en bij elk nieuwsonderwerp of katern, vind je de link naar de RSS-feed terug die je kunt toevoegen aan bijvoorbeeld Feedly.

En dat maakt Google Nieuws voor mij pas echt nuttig!

#

Afbeeldingen zoeken: Snapwire Snaps

pexels

Het valt nog niet mee om geschikte afbeeldingen of foto’s te vinden op internet voor je blog, website of presentatie. Er is veel te doen over auteursrechten op foto’s en je kunt problemen krijgen als je niet goed oplet en de verkeerde foto op je site gebruikt. Toch zijn er veel fotosites waar je goede foto’s kunt vinden die je ook daadwerkelijk mag gebruiken omdat rechthebbenden vooraf toestemming gegeven hebben. Dat kunnen betaalde stockfotosites zijn die je een gebruiksrecht voor een foto verkopen maar ook gratis fotosites die je middels een licentie toestemming geven voor (commercieel) hergebruik van foto’s. Op dit blog vind je een overzicht van fotosites die ik besproken heb, inclusief deze:

Snapwire Snaps

snapwire snapsGet 7 Free Photos Every 7 Days, staat er boven in de balk op het Tumblr blog Snapwire Snaps. En dat is precies wat je krijgt als je op zoek bent naar fraaie foto’s voor op je blog of website. Elke week worden er zeven nieuwe foto’s in hoge resolutie geplaatst op deze redelijk onbekende fotosite. Deze kun je downloaden en vrij gebruiken dankzij de CC0 verklaring die aan alle foto’s is meegegeven door de uploaders.

De CC0 verklaring betekent dat je alle foto’s mag downloaden, bewerken, hergebruiken en verspreiden voor zowel commercieel als niet-commercieel gebruik. Er is zelfs geen naamsvermelding nodig, iets dat je met de reguliere Creative Commons licenties wel altijd moet doen.

SW_NateMueller snapwire snaps

nate mueller // nate-mueller.tumblr.com // free under CC0 1.0

Ondanks het feit dat er geen naamsvermelding nodig is, is het wel zo natuurlijk dat alle foto’s aangeleverd worden door (amateur)fotografen die hopen dat je ook een kijkje komt nemen op hun eigen sites. Je vindt dan behalve de downloadlink ook de naam van de fotograaf en de (eventuele) eigen website onder elke foto terug.

Snapwire Snaps is een Tumblr blog en aangezien de individuele foto’s niet voorzien zijn van verdere omschrijvingen of tags, kun je de site niet doorzoeken als je een bepaalde foto zoekt. Je zult gewoon regelmatig langs de nieuwe foto’s moeten scrollen om te kijken of er iets van je gading bij zit hoewel je je kunt abonneren zodat je een mailtje krijgt als er nieuwe foto’s staan. Heb je een tijdje niet gekeken en wil je niet langs alle foto’s scrollen? Dan kun je ook bundels downloaden waar alle foto’s per week in opgenomen zijn.

Snapwire Snaps is gemaakt door de makers van Snapwire, een soort marktplaats waar je opdrachten kunt uitzetten en waar fotografen kunnen reageren om hun werk te laten licenseren. Op Snapwire vind je wel een zoekfunctie terug maar moet er betaald worden om gebruik te maken van de foto’s die je daar vindt. Overigens vallen de prijzen daar redelijk mee als je geen hoge resolutie foto’s nodig hebt en je bijvoorbeeld iets unieks voor je eigen site of blog wilt laten maken door een fotograaf maar het is goed om te beseffen dat het verder los staat van Snapwire Snaps.

#

Pagina 68 of 352« Eerste...153045...676869...7590105...Laatste »
  • © 2006- 2016 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top