Kunnen we in 2013 niet die OV-chipkaart afschaffen?

ovchipkaart

Het is niet eens dat een OV-chipkaart een slecht idee is. Kaart langs een lezer halen om in te checken, kaart langs een lezer halen om uit te checken en geen gedoe meer met strippenkaarten en treinkaartjes kopen. Maar wat is het een zooi met die uitvoering geworden zeg. Alle voordelen die een chipkaart heeft worden ruimschoots teniet gedaan door alle nadelen die er bij zijn gekomen.

De nummer 1 van de nadelen is definitief de doorgevoerde prijsstijging. Bij de invoering van de OV-chipkaart mocht elke regio zelf de tarieven vaststellen van het stad- en streekvervoer en ik schat in dat de regio waarin ik woon geen vervelende uitzondering is maar misschien heb ik gewoon pech om in het oosten van het land te wonen. In 2010 berekende ik al dat we met de bus tussen de 10% en 88% duurder uitwaren, afhankelijk van de rit en in de twee jaar daarna is dat vanzelfsprekend niet goedkoper geworden.Vergeleken met het tarief van de (natuurlijk afgeschafte) dalkaartjes betaal ik in 2013 50% meer dan ik medio 2010 betaalde.

Het hele leven is duurder geworden maar de tarieven in stad- en streekvervoer kunnen nu zonder problemen vergeleken worden met de kosten om zelf met je auto te gaan rijden. Jammer alleen dat ik geen auto (of rijbewijs) heb. Iedereen springt op de barricades als het om kilometerheffingen gaat voor de auto’s maar dat het stilletjes ingevoerd is voor stad- en streekvervoer lijkt niemand te interesseren.

De logistiek rondom die OV-chipkaart levert ook een berg nadelen op die ik gemakshalve maar op één hoopje gooi. Vergeten uit te checken en terug moeten lopen naar station. Problemen bij uitchecken waarbij een verkeerd bedrag wordt afgeboekt (altijd in je nadeel natuurlijk) en daar drie weken mee bezig zijn met het vervoersbedrijf om je gelijk en geld terug te halen. Na twee jaar een kapotte kaart te hebben en eerst -ironischerwijs met het openbaar vervoer- naar een loket in de stad moeten gaan voor een vervangingsformulier. Waarna je de kaart moet opsturen en 11 euro moet betalen voor een nieuwe OV-chipkaart waar ze hopelijk je saldo en abonnementen goed overzetten. Oh ja, en drie weken wachten en dus zonder een OV-chipkaart zitten.

Tuurlijk, ik laat klachten achter bij de vervoersbedrijven. Ik laat van me horen bij OV-chipklacht maar de laconieke blik van het personeel in de bussen en bij de loketten zegt het allemaal al. Ze kunnen er weinig aan doen, ze gaan er niks aan doen en ik? Ik heb geen keus.

Het bedrijf achter de OV-chipkaart liet gisteren weten dat het gebruik van de OV-chipkaart hard groeit. Bijna 1,8 miljard keer piepten de chippalen bij het inchecken en het uitchecken. Bijna triomfantelijk wordt gemeld dat miljoenen mensen die kaart moeten gebruiken. Geen cijfers echter over de tientallen procenten prijsstijgingen in alle regio’s de laatste jaren. Over de aantallen klachten die bij de vervoersbedrijven binnenkomen wordt met geen woord gerept. Geen onderzoekje over hoeveel miljoenen mensen terug zouden willen naar die strippenkaart.

Die was ook niet perfect maar als die stuk was kon ik tenminste meteen een nieuwe kopen. Het ging nooit fout met stempelen en je kon nog eens sociaal of gezellig doen met de buschauffeur. Die je nog een dalkaartje verkocht na 9 uur waardoor je het gevoel had beloond te worden voor lekker uitslapen en niet zo vroeg in het openbaar vervoer te zitten.

Nee, niet alle vernieuwingen zijn verbeteringen. Van mij mag die OV-chipkaart dit jaar afgeschaft worden. Koop ik met plezier weer een strippenkaart van gerecycled papier want beter ten halve gekeerd, dan ten hele gedwaald, nietwaar?

@ foto van piepende chippaal: Marco Raaphorst via photopin/Flickr cc

#

Over de thuiskopieheffing of een downloadverbod en waarom je blij mag zijn dat iPads nu duurder zijn

thuiskopietarieven

Vanaf gisteren betaal je als consument meer voor je tablets, computers, laptops en zelfs harddiskrecorders. De Apple nieuwssites constateerden dat iPads zelfs 6 euro duurder zijn geworden (ipv 5 euro) maar ook alle andere tablets, externe harde schijven, smartphones enz uit het bovenstaande lijstje ontspringen de dans niet. Reden voor die prijsstijging is de invoering van de uitgebreide thuiskopieheffing. Op media en apparaten waar je digitale content van anderen op kunt bewaren zit nu een heffing die bedoeld is als compensatie voor de rechthebbenden van die specifieke content. Nou is niemand natuurlijk blij dat al die apparaten (nog) duurder zijn geworden maar ook zal lang niet iedereen weten waarom die heffing ingevoerd is. Of waarom je eigenlijk wel blij mag zijn met het betalen van die heffing gezien het alternatief dat er lag.

Waarom die thuiskopieheffing?
De thuiskopieheffing, die in Nederland wordt geïnd door een collectieve beheersorganisatie Stichting de Thuiskopie, is een zogeheten billijke vergoeding die betaald moet worden aan auteursrechthebbenden. Het auteursrecht geeft de maker van een werk het exclusieve recht om dit openbaar te maken en te verveelvoudigen, behoudens de beperkingen, bij de wet gesteld (artikel 1 Auteurswet).

Eén van die beperkingen op het auteursrecht van de maker is de mogelijkheid van consumenten om voor eigen gebruik een thuiskopie te maken van een auteursrechtelijk beschermd werk zonder toestemming van de rechthebbende(n). In de Europese auteursrechtrichtlijn is voorzien dat lidstaten deze mogelijkheid mogen opnemen in hun eigen auteurswetten mits er ook een bijbehorend systeem is voor het compenseren van die rechthebbenden die benadeeld worden doordat consumenten voor eigen gebruik kopieën mogen maken.

Artikel 16c van de Nederlandse Auteurswet beschrijft de uitzondering die hier van toepassing is. Om het correct te zeggen omvat dit artikel de mogelijkheden voor het maken van een privé-kopie op dragers die bestemd zijn om een werk ten gehore te brengen, te vertonen of weer te geven, zoals het zo fraai in lid 1. gemeld wordt.

Als inbreuk op het auteursrecht op een werk van letterkunde, wetenschap of kunst wordt niet beschouwd het reproduceren van het werk of een gedeelte ervan op een voorwerp dat bestemd is om een werk ten gehore te brengen, te vertonen of weer te geven, mits het reproduceren geschiedt zonder direct of indirect commercieel oogmerk en uitsluitend dient tot eigen oefening, studie of gebruik van de natuurlijke persoon die de reproductie vervaardigt.

Artikel 16c en de uitzondering voor de digitale privé-kopie is ook de wettelijke basis voor het gegeven dat in Nederland het niet verboden is om muziek en films te downloaden van het internet. Ook materiaal dat zonder toestemming van de rechthebbenden op internet is gezet mag namelijk gebruikt worden ‘tot eigen oefening, studie of gebruik van de natuurlijke persoon die de reproductie vervaardigt’. Daar komen de discussies rondom illegaal downloaden ook om de hoek kijken, of beter gezegd, de discussies over het downloaden uit illegale bron want artikel 16c stelt dus dat het downloaden zelf niet illegaal is.

Het tweede lid van dat artikel beschrijft de benodigde billijke vergoeding voor de rechthebbenden inclusief wie die compensatie moet betalen:

Voor het reproduceren, bedoeld in het eerste lid, is ten behoeve van de maker of diens rechtverkrijgenden een billijke vergoeding verschuldigd. De verplichting tot betaling van de vergoeding rust op de fabrikant of de importeur van de voorwerpen, bedoeld in het eerste lid.

En dat is dus de thuiskopieheffing.

Wie betaalt bepaalt, toch?
Nu hebben we die thuiskopieheffing al vele jaren maar is dat ook nooit een nette oplossing geweest. Toen die werd ingevoerd ging het om enkele centen opslag bovenop beschrijfbare cd’s en later dvd’s -en dat leidde al tot veel gedoe met importeren van die media uit Duitsland en België- maar toen er veel meer consumentenelektronica op de markt kwam waar je ook digitale content op kon downloaden/kopiëren, verzetten de leveranciers zich met hand en tand tegen het uitbreiden van de thuiskopieheffing tot hun producten. Immers, in Nederland zouden ze hogere prijzen moeten vragen voor die producten dan in de ons omringende landen en, was het argument, zouden alle consumenten moeten betalen voor gebruik van auteursrechtelijk beschermde content van anderen op hun apparaten ongeacht of ze de apparaten daar ook voor gebruikten of niet.

Dit had als gevolg dat de thuiskopieregeling bevroren werd door de Staat en alleen cd’s en dvd’s onder die regeling bleven vallen. Het Hof in Den Haag oordeelde dat dit onterecht was en dat de regeling uitgebreid had moeten worden met de diverse categorieën consumentenelektronica. Een dermate ongewenste situatie dat de Staat -in de persoon van staatssecretaris Teeven- op zoek ging naar een alternatief.

Downloadverbod
Als er aan de uitvoering van de compensatieregeling uit het wetsartikel niet gesleuteld kon worden, dan is plan B om aan de formulering van het gehele wetsartikel te gaan sleutelen. Als consumenten niet meer het recht hebben om voor eigen gebruik kopieën te maken middels downloaden dan hoef je ook geen stelsel van billijke vergoedingen op deze manier in stand te houden. Daarmee startte er een langdurige discussie over legaal aanbod, downloaden uit legale bronnen, downloaden uit illegale bronnen en koerste de staatssecretaris aan op een downloadverbod. Daar kreeg hij nul op rekest hoewel het in november nog bijna weer die kant op dreigde te gaan toen de PvdA de deur openzette voor de staatssecretaris maar de regeringspartij krabbelde terug toen duidelijk werd dat het verregaande consequenties voor consumenten zou krijgen in plaats van het beoogde aanpakken van (alleen) handelaren in illegale content.

En die consequenties zouden waarschijnlijk echt wel ingrijpend zijn geweest bij invoer van een downloadverbod. Individuele rechthebbenden maar vooral belangenorganisaties, zoals Brein en vele anderen, zouden in beginsel individuen kunnen aanspreken en aanklagen wegens inbreuken op hun rechten.  De prikkel voor de contentindustrie om met nieuwe verdien- en distributiemodellen te komen zou fors minder worden en de energie zou meer dan nu gericht worden op het bewaken en handhaven van rechten. Je hoeft alleen maar de landen te kijken die een dergelijk verbod kennen om een beeld te krijgen van wat er ook in Nederland zou kunnen gebeuren. Blafbrieven en rekeningen krijgen omdat je enkele mp3’s gedownload hebt? Een rechtszaak omdat je de nieuwe Bondfilm gedownload hebt? Denkbeeldig is het bepaald niet.

Geld betalen ipv vrijheid inleveren
De staatssecretaris had geen keus zonder een kamermeerderheid voor een downloadverbod en voerde daarom per 1 januari 2013 de uitgebreide thuiskopieheffing in. Die is nog steeds verre van ideaal. Stichting de Thuiskopie vindt de regeling nog steeds te karig en wil hogere heffingen. Leveranciers van media en consumentenelektronica zien het als ongewenste kosten die hun concurrentiepositie verzwakt t.o.v. de landen om ons heen en de consumenten zelf krijgen de rekening gepresenteerd, ook al downloaden ze geen content uit illegale bron. Voorstanders van een downloadverbod argumenteren dat het zelfs downloaden uit illegale bron stimuleert aangezien de consument er toch al voor betaalt.

Dus betaal je nu inderdaad een fractie meer voor je tablet, laptop en computer. Dat is niet leuk maar wel stukken beter dan het alternatief waarbij je een aanzienlijk deel van je vrijheid op internet had moeten inleveren.

Nee, dan ben ik blij om wat meer te betalen als de nieuwe iPad uit komt.

#

flickruploading

Van Instagram naar Flickr: over delen van foto’s en Creative Commons

Expedition members with movie camera

Eigenlijk is het vreemd dat ik zo’n grote fan was van Instagram. Achteraf gezien dan. Ik maak niet echt veel foto’s maar vind het wel leuk om af en toe onderweg een foto te maken en die dan te delen via twitter bijvoorbeeld. Dat bracht me indertijd naar Instagram toe natuurlijk want daar kon dat heel handig mee. Ik vond het zelfs vorig jaar nog een goede manier om ook zelf foto’s te maken voor bijvoorbeeld je blog, ook al moest ik belachelijk lang wachten voordat er eindelijk een Android app uitkwam zodat ik ook daadwerkelijk die dienst kon gebruiken op mijn eigen telefoon. Het ging slechts enkele dagen na die blogpost al verder bergafwaarts met Instagram toen ze werden overgenomen door Facebook en eind vorig jaar stopte Instagram met het handig kunnen delen van foto’s via twitter -ook al was dat niet hun schuld- en gingen ze rommelen met hun voorwaarden.

flickruploadingEn dat terwijl ik al jarenlang voor mijn blog gebruik maak van foto’s via/van Flickr. Als je foto’s uploadt bij Flickr kun je er veel meer mee dan bij Instagram. Je kunt redelijk gedetailleerd bepalen welke groepen mensen de foto’s kunnen zien, je kunt ze indelen in setjes en groepen en -belangrijk vind ik- je kunt bepalen welke licentie je mee wilt geven aan jouw foto’s.  Flickr maakt het heel eenvoudig om een Creative Commons licentie mee te geven zodat anderen, onder bepaalde voorwaarden die door de licentie aangegeven worden, die foto’s mogen gebruiken. Ik maak zeer veel gebruik van foto’s met een Creative Commons licentie voor mijn blog.

Flickr bestaat al ruim 8 jaar, ik heb vier jaar geleden een account aangemaakt maar toch eigenlijk nooit goed gekeken naar alle mogelijkheden. En die zijn ook veranderd natuurlijk. Ook Flickr heeft Android en iOS apps tegenwoordig, met filters, en ook via Flickr kun je gemakkelijk je foto’s delen via social media netwerken. Eigenlijk combineert het de oude voordelen van Flickr met de nieuwere functionaliteiten die je sinds Instagram verwacht van een fotodienst.

Dus was mijn besluit snel genomen. Mijn oude Instagram foto’s wilde ik overhevelen naar Flickr zodat ik ze kon voorzien van een Creative Commons licentie en nieuwe foto’s ga ik op mijn telefoon direct maken met de Flickr app en ook delen middels een CC licentie. Twee vliegen in één klap want niet alleen heb ik daarmee een alternatief voor Instagram maar ik kan ook zelf foto’s delen die anderen mogen gebruiken. Niet alleen nemen maar ook teruggeven.

Via Instaport (er zijn meerdere webdiensten die het doen maar deze werkte voor me) heb ik al mijn Instagram foto’s gedownload. Deze heb ik vervolgens weer geupload bij Flickr en voorzien van een Creative Commons (BY-NC-ND) licentie. Datzelfde heb ik gedaan met een tiental foto’s die ik nog op mijn harde schijf had staan voor eerdere blogposts en inmiddels kun je deze ook allemaal vinden als je foto’s zoekt op Flickr, zowel rechtstreeks als via speciale zoekmachines voor Flickr foto’s met een CC licentie.

Foto’s die je maakt zijn eigenlijk niet anders dan blogposts die je schrijft. Je wilt dat anderen ze zien/lezen en daar hoort ook bij dat anderen ze mogen gebruiken. Tenminste, ik vind dat je daar over na moet denken als je foto’s of teksten deelt met anderen. Voor mijn blog deed ik dat al dus het werd hoog tijd dat ik ook wat beter na ging denken over mijn foto’s.

Bij deze!

Oh ja, en de beste wensen voor 2013 natuurlijk! Ik hoop ook veel van jullie content te mogen zien en hergebruiken ;)

@ foto via Flickr: The Commons

#

Jaaroverzicht 2012: terugblik op een jaar lang iedere dag bloggen

vakblog2012

OK, technisch is het niet een heel jaar geweest want ik begon op 13 januari van dit jaar pas met iedere dag bloggen maar mijn doel was om de rest van 2012 dagelijks te gaan bloggen en minstens 366 blogposts te produceren dit jaar.

En dat is allebei gelukt zeg ik dan toch even trots. Trots en blij omdat het me niet alleen gelukt is elke dag -met behulp van enkele fantastische gastbloggers in de zomervakantie- minstens 1 blogpost te plaatsen maar vooral omdat ik heel tevreden ben met de kwaliteit van de blogposts. Natuurlijk, er zaten genoeg mindere blogposts tussen maar zeker nadat ik de afgelopen week teruggekeken heb op al mijn blogposts dit jaar durf ik toch wel te stellen dat ik in ieder geval aan mijn eigen kwaliteitseisen voldaan heb.

#iederedagbloggen
Want hoewel dagelijks bloggen me enerzijds mee is gevallen (ik dacht echt vooraf dat ik zou gaan haperen) viel het aan de andere kant soms vies tegen. Niet om een blogpost te produceren maar wel om er eentje te schrijven waar ik zelf tevreden over zou zijn. De echte uitdaging van iedere dag bloggen zit hem niet perse in de kwantiteit voor mij maar wel in dat de blogposts ook daadwerkelijk thuishoren op mijn blog. Vakblog is nog steeds vooral mijn buitenboordbrein, mijn eigen naslagwerk als informatiespecialist, en ook al kan dat heel divers en persoonlijk zijn, het blijft een grijs gebied tussen een persoonlijk en een zakelijk blog waar ik bepaalde onderwerpen juist wel en andere onderwerpen juist niet op wil plaatsen.

Onder druk wordt alles vloeibaar. Ook inspiratie en dagelijks schrijven van blogposts kennelijk. Al heb ik gebruik gemaakt van gastblogs, al heb ik enkele avonden zitten piekeren over een onderwerp, ik heb dit jaar 395 blogposts geplaatst op dit blog. Ondanks drukte op werk of thuis, ondanks griepjes, of ik nu moe was of niet. Het moest van mezelf en ik heb er enorm plezier aan beleefd. Ik ben anders tegen schrijven gaan aankijken, ik heb veel geleerd over hoe ik zelf schrijf en ik kijk met een heel andere blik tegen het fenomeen bloggen aan. Het is 1 ding om een blog te hebben maar het is echt iets anders om een blogger te zijn. En dit jaar voelde ik me pas echt een blogger.

Dat kwam mede doordat ik, vooral via twitter, meer reacties en lezers kreeg dan ooit tevoren. Maar dat kwam ook omdat de impact op de buitenwereld dit jaar echt zichtbaar werd voor mij. Anderen beschouwden me ook als blogger, vroegen me over bepaalde onderwerpen of evenementen te bloggen en boden me gastblogs aan. Enkele mensen hebben me dit jaar gevraagd expliciet niet te bloggen over iets dat ze me vertelden en volgens mij was dat één van de grootste complimenten die je als blogger kunt krijgen.

2012 in cijfers
Eén ding weet ik nu zeker, zoekmachines zijn dol op sites die elke dag nieuwe content krijgen. Tel daarbij op dat de meeste rechtstreekse bezoekers via social media op mijn blog kwamen in 2012 en dan krijg je een explosief gestegen aantal views en bezoekers. Google Analytics heb ik maandenlang niet actief gehad dus de bezoekersaantallen zijn niet te geven voor geheel 2012 maar de laatste drie maanden zit ik boven de 10.000 unieke bezoekers. WordPress/Jetpack houdt wel netjes de views bij en dit jaar zal dat neerkomen op bijna 168.000 views, een enorme stijging ten opzichte van vorig jaar toen ik al zo blij was met 89 duizend views.

29 oktober was een hele bijzondere en rare dag qua statistieken. De avond ervoor was 1 van die momenten dat ik geen onderwerp kon bedenken voor een blogpost. Erg laat die zondagavond besloot ik terug te vallen op een vraag die ik enkele maanden daarvoor via twitter doorgespeeld had gekregen van een bekende Nederlander. Die wilde in essentie weten hoe het zat met zijn auteursrecht en recht op privacy waar het om zijn tweets ging. Dus schreef ik een blogpost hierover die wat beter doordacht was dan de tweets die ik toen had teruggestuurd. De volgende dag ging die blogpost via twitter bijna viraal (voor mijn doen dan) en werd die bijna 1000 keer bekeken, wat 29 oktober dus mijn drukst bezochte dag ooit maakte met 1257 views. Wel grappig dat die blogpost na die dag nauwelijks tot niet meer gelezen is.

De bestgelezen blogposts van 2012
Ook al is Google dol op nieuwe blogposts, ik heb enkele blogposts uit voorgaande jaren die verhoudingsgewijs een enorm groot deel van al het verkeer op mijn blog genereren. De bestgelezen blogposts dit jaar zijn:

  1. MKV bestanden met ondertiteling converteren naar dvd formaat (2009)
  2. Meer met MKV op je tv (of mediaplayer) (2010)
  3. Niks opslaan, gewoon media streamen naar je iPad (2010)
  4. Apps maken als je niet kunt programmeren (en het ook niet wilt leren) (2012)
  5. Video kijken op de Samsung Galaxy Tab (2011)
  6. De Kobo Touch in de praktijk (5) De ebooks zelf bij Kobobooks (2012)
  7. Word, Excel en Powerpoint op je tablet met CloudOn (2012)
  8. Synchroniseren van Outlook naar Google Calendar (en weer terug) (2010)
  9. Backup maken en lezen van je Bol.com ebooks op de iLiad (2009)
  10. Welke Android apps gebruik jij? (2012)

Ik moet echt eens wat meer blogposts over afspelen en converteren van MKV bestanden gaan produceren want die twee eerste blogposts staan eenzaam bovenaan qua views :) Via Google wordt mijn blog vooral gevonden door mensen die zoeken naar technische tips.

Kijk ik naar de tien best gelezen blogposts die ook dit jaar geschreven zijn, dan zie je toch een iets ander plaatje verschijnen waarin de blogposts over ereaders en de ebooks wat populairder zijn.

  1. Apps maken als je niet kunt programmeren (en het ook niet wilt leren)
  2. De Kobo Touch in de praktijk (5) De ebooks zelf bij Kobobooks
  3. Word, Excel en Powerpoint op je tablet met CloudOn
  4. Welke Android apps gebruik jij?
  5. De BeBook Pure in de praktijk
  6. De Kobo Glo in de praktijk
  7. De Kobo Touch in de praktijk (1) Uitpakparty
  8. Calibre: de bibliotheek voor ebooks
  9. Over het opladen van je ereader met USB laders
  10. Tien gratis stockfoto-sites voor afbeeldingen en foto’s op je blog

En in 2013?
Zelfs op de laatste dag van 2012 weet ik nog niet precies wat ik ga doen volgend jaar. Natuurlijk blog ik gewoon door maar ik wil wel wat druk van de ketel halen en dus zal er zeker niet iedere dag een nieuwe blogpost verschijnen volgend jaar. Ik heb voor mezelf bewezen dat ik het kon maar ook al is het best verslavend om elke dag te bloggen, ik wil ook wel eens niet hoeven te bloggen van mezelf. Ik doe er gemiddeld tussen de anderhalf en twee uur over en dat hakt er nog behoorlijk in als je dat 7 dagen per week doet, 52 weken per jaar. Zo af en toe voelde Vakblog dan ook aan als een tweede baan naast mijn reguliere fulltime baan en in 2013 ga ik echt schuiven in die prioriteiten. Ik heb meer hobbies dan alleen schrijven om van mijn gezin nog maar niet te spreken natuurlijk.

Ik geloof niet dat de kwaliteit van blogposts samenhangt met de kwantiteit maar voor mij geldt wel dat de blogposts die ik leuk vind om te schrijven, en waar ik achteraf tevreden over kan zijn, per definitie veel tijd kosten. Of het nou inhoudelijke artikelen zijn waar ik vooraf zelf nog veel voor moet uitzoeken of dat het reviews zijn van ereaders die ik toch echt eerst uitgebreid moet/wil uitproberen voordat ik ze kan schrijven, ze waren best lastig om te doen terwijl je een stroom van dagelijkse blogposts op gang wilt houden. En dus wil ik me in 2013 meer tijd gunnen voor dit soort artikelen. Volgend jaar een rubriek maandelijks schrijven voor de Informatie Professional is voor mij dan ook een goed voorbeeld om ook wat verder te kijken dan alleen maar mijn eigen blog.

Betekent dit dat ik drie keer per week op vaste momenten ga bloggen? Of dat ik doorga met dagelijks bloggen maar meer variatie aanbreng tussen kortere en uitgebreidere blogposts (en regelmatig een dagje oversla)? Ik weet het nog niet.

Ik blijf in ieder geval doorschrijven en ik hoop dat jullie het willen blijven lezen.

@ afbeelding schaamteloos overgenomen uit de WordPress/Jetpack rapportage

#

Terugblik op december 2012

2012-december

In voorgaande jaren had ik nooit voldoende blogposts elke maand om daar ook op terug te kunnen blikken. Dat is dit jaar wel anders en dus blader ik door mijn eigen naslagwerk heen om te kijken wat me dit jaar allemaal bezig hield qua onderwerpen.

Een terugblik op de maand waarin we nog steeds zitten. Aan de ene kant een beetje raar maar aan de andere kant lijkt alles voor de kerst ook al weer een hele tijd geleden ;)

E-studieboeken houden me nog steeds bezig en gelukkig mij niet alleen. Het onderwijs zelf zou zich er meer in moeten verdiepen maar de uitgevers beginnen er toch wel werk van te maken. Studenten (in Amerika) zitten er in ieder geval wel op te wachten. Bibliotheken zoeken een rol in het aanbieden ervan maar zouden zich volgens mij beter kunnen richten op digitaliseringsdiensten. Streaming ebooks lijkt echter definitief de koers te zijn waar de openbare bibliotheken op inzetten en na een weekje schreef ik mijn eerste indrukken op over de Lees Meer campagne. Dat iedereen zo’n beetje gedreven wordt naar tablets voor het lezen van ebooks betekent echter niet dat ereaders gaan verdwijnen, ook al verklaarde een Amerikaans onderzoeksbureau de ereader dood.

December is natuurlijk de maand van de overzichten en de lijstjes. Behalve de twaalf terugblikken op elke maand van 2012 maakte ik lijstjes van zowel mijn meestgebruikte Android en iPad apps. Daarnaast vierde ik op 6 december het zesjarige bestaan van Vakblog zelf.

En als we het toch over apps hebben, eindelijk kwamen er (goed) werkende versies uit van de YouTube en Gmail apps voor iOS en besprak ik de laatste twee tabletapps voor de rubriek in de Informatie Professional. Vanaf volgend jaar komt die rubriek er anders uit te zien en ik weet eigenlijk nog niet of en hoe ik daar aan ga bijdragen. Mijn blogposts over o.a. auteursrecht hebben er wel aan bijgedragen dat ik in 2013 de rubriek “Recht op informatie” mag gaan doen voor de Informatie Professional. Een leuke uitdaging!

Toegang tot gelicenseerde content zal zeker een keer terugkomen in die rubriek of andersom geredeneerd, wat anderen (kunnen) doen met jouw content. Instagram had daar ook ideeën over maar die krabbelde snel weer terug.

Aan het einde van de maand kwam er nog wat sentiment bij me bovendrijven met het nieuws dat Cardbox nu tot het publieke domein behoort en je de software gratis kunt gebruiken. Het einde van de maand bleek toch niet het einde van de wereld te zijn en dus kon ik me met een gastpost en alle terugblikken gaan opmaken voor een nieuw jaar. Het enige wat nog te doen valt is een terugblik op 2012 in zijn geheel. Met blogstatistieken, iedere dag bloggen en ideeën voor het volgende jaar.

Maar die komt morgen pas.

#

Terugblik op november 2012

2012-november

In voorgaande jaren had ik nooit voldoende blogposts elke maand om daar ook op terug te kunnen blikken. Dat is dit jaar wel anders en dus blader ik door mijn eigen naslagwerk heen om te kijken wat me dit jaar allemaal bezig hield qua onderwerpen.

In november kwam de Commissie Auteursrecht met een deel van de resulaten naar buiten over de mogelijkheden het auteursrecht wat flexibeler te maken. Voor user-generated content ziet de Commissie vooral heil in een uitbreiding van de citaat exceptie. Dat lost echter niets op als het gaat om hoe krampachtig rechthebbenden blijven omgaan met auteursrechten. Ik hield een presentatie over multimedia en auteursrechten in het onderwijs, babbelde met de Stichting PRO over de readerovereenkomst en keek mee met het Algemeen Overleg over Auteursrecht in de Tweede Kamer. Waarna ik overigens ontdekte dat er een Debat Gemist website bestaat.

Ik antwoordde op een vraag die ik al eerder gekregen had over auteursrecht op screenshots en er was veel te doen over de vraag of een hyperlink nu wel of niet een auteursrechtelijke openbaarmaking is.

Tussendoor schreef ik weer over Evernote naar aanleiding van het uitkomen van het Lifehacking ebook en daar won ik prompt de Lifehacking blogwedstrijd mee, ook al had ik hem daar niet eens voor geschreven :)

Over ebooks had ik ook weer genoeg te melden. De Nederland Leest campagne leek het te negeren dit jaar maar dat bleek dus inderdaad te liggen aan de rechten voor de ebook versie van De donkere kamer van Damokles. Ook al kreeg de blogpost behoorlijk veel aandacht, een antwoord op mijn vraag waarom het CPNB dan niet gekozen had voor een klassiek Nederlands boek waar de rechten wel voor geregeld konden worden, dat kreeg ik niet. De Lees Meer campagne van de bibliotheken gooide het over een hele andere boeg maar daar snapte ik ook al niet waarom je die ebooks alleen maar kunt lezen op een telefoon, pc of tablet. Wel formuleerde ik mijn mening over wat er wel aan te pas zou moeten komen als je als bibliotheek wilt gaan innoveren.

E-studieboeken, dat gaat ook nog niet heel erg vlot constateerde ik. De aanbodkant kan nog een stuk beter maar ook aan de vraagkant is er nog veel ruimte voor verbetering en visie. Met ereaders ging het wel weer heel goed en in november besprak ik zowel de BeBook Touch (de tweede BeBook ereader in een paar maanden tijd!) als de Kobo Mini. Die laatste bleek echt perfect te zijn om in je jaszak mee te sjouwen elke dag.

PDF’s converteren zodat je ze op een ereader kunt lezen bleek mogelijk te zijn maar ook al vond ik twee manieren om dat te doen, je kunt beter sparen voor een grotere tablet als je ze vaak wilt lezen. En schreef ik in oktober nog waarom ik geen ebooks bij Apple kocht, met flink wat mitsen en maren kreeg ik toch de DRM eraf zodat ik iBooks op mijn ereader kon lezen.

Ik was ook nog steeds niet klaar met het archiveren van tweets en ik vond ook nog een hele leuke website (en software), Tweet Archivist, om ze zowel te archiveren als te visualiseren. Al het gesnuffel naar sites waarmee je tweets kunt visualiseren bracht ook nog een interesse in datajournalistiek in me naar boven.

#

Terugblik op oktober 2012

2012-oktober

In voorgaande jaren had ik nooit voldoende blogposts elke maand om daar ook op terug te kunnen blikken. Dat is dit jaar wel anders en dus blader ik door mijn eigen naslagwerk heen om te kijken wat me dit jaar allemaal bezig hield qua onderwerpen.

Begin oktober was de OIN/NVB100 bijeenkomst in Papendal waar ik in september -lichtelijk chagrijnig omdat ik mee hielp met de organisatie- al over constateerde dat er maar weinig belangstelling voor bestond. De dag zelf vond ik uiteindelijk één van de leukste bijeenkomsten die ik in 2012 bezocht dus dat zal me hopelijk afleren om het succes van dit soort bijeenkomsten af te meten aan de bezoekersaantallen.

Al terugblikkend op 2012 merk ik nu pas dat ik toch zeer regelmatig geschreven heb over de rol van de onderwijsbibliotheken. Logisch achteraf omdat ik zelf werk bij een hogeschoolbibliotheek en er kan (en moet) nog veel meer over gesproken worden vind ik. Deze maand zat mijn focus op het verwijzen naar één digitale referentiebibliotheek, de KB, terwijl de onderwijsbibliotheken zich (blijven) richten op de collecties die nodig zijn voor hun onderwijs- en onderzoeksinstelling.

De Koninklijke Bibliotheek kwam sowieso vaker voorbij in oktober, juist omdat ze veel aan digitalisering doen en ze natuurlijk de nationale bibliotheek van Nederland zijn. In Amerika verklaarde een rechter dat digitaliseren van boeken (van bibliotheken) onder het fair use geschaard mocht worden. Iets dat in Nederland anders werkt met onze wetgeving maar waar de KB een interessante stap nam door niet meer actief op zoek te gaan naar alle rechthebbenden om toestemming te vragen voor alle digitaliseringsprojecten.

Er kwam alweer een rapport uit over open leermaterialen bij hoger onderwijsinstellingen en moest ik wederom kritisch constateren dat het wel veel ‘glas half vol’ conclusies bevatte. Het was niet het enige rapport dat ik interessant vond in oktober want er verscheen een uitgebreid onderzoeksrapport over (illegaal) downloaden van content in Nederland. Daar stond ik zelf ook even uitgebreid bij stil.

Ik houd de ontwikkelingen rondom ebooks in Nederland toch best goed bij maar ik kreeg de behoefte om een overzichtje te maken van alle (on)mogelijkheden die er tegenwoordig zijn rondom het kopen, lenen danwel het huren van ebooks. Snapt u het nog?

Mijn exemplaar van de Kobo Glo ereader had ik zelf nog steeds niet binnen maar gelukkig kon ik hem testen via een collega. Natuurlijk met DRM vrije ebooks want Amazon liet zien wat er kan gebeuren als je je niet houdt aan hun spelregels. Ik legde meteen maar uit hoe je een backup kunt maken van ebooks die je gekocht hebt en waarom ik ze dus niet koop bij Apple.

Het nieuwe kabinet trad aan in oktober en dat betekende een nieuw regeerakkoord. Met een redelijk generieke en vage onderwijsparagraaf erin.

De blogpost die ik het leukst vond om te schrijven in oktober ging over privacy, auteursrecht en tweets. Het is net zo onvoorstelbaar wat je in 140 tekens kunt zeggen als wat je over tweets van 140 tekens kunt zeggen ;)

#

Pagina 68 of 201« Eerste...153045...676869...7590105...Laatste »
  • © 2006- 2014 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top