Foto’s (met een Creative Commons licentie) zoeken op Flickr

flickrFlickr is misschien wat minder populair dan Instagram, Snapchat of Facebook als middel om foto’s met de rest van de wereld te delen, maar voor mij blijft het een perfecte manier om zowel mijn eigen foto’s beschikbaar te maken voor anderen – op minder vluchtige wijze dan alleen maar via social media – als zelf foto’s van anderen te vinden die ik kan gebruiken voor presentaties of dit blog.

Afgelopen week, begin mei, heeft Flickr een nieuwe zoekfunctie geïntroduceerd waarmee je nog wat slimmer door al die miljoenen foto’s kunt zoeken. Tijd om even door te nemen wat er veranderd is en hoe je nu het beste foto’s (met een Creative Commons-licentie) kunt zoeken op Flickr.

Foto’s die je mag hergebruiken

flickr zoeken licentie
Mijn favoriete eigenschap van Flickr is dat je eenvoudig een Creative Commons licentie mee kunt geven aan je foto’s. Zodat anderen foto’s weer kunnen hergebruiken – binnen de door de CC-licenties gestelde beperkingen – op hun site, blog of welk doel dan ook. Dat kunnen jij en ik heel gemakkelijk doen maar ook instellingen die historisch beeldmateriaal vrijelijk willen delen mbv Flickr Commons. Zelf plaats ik alle foto’s die ik voor mijn boekenplogs maak op Flickr en zijn die met een Naamsvermelding-NietCommercieel licentie ook door anderen te gebruiken.

Als je specifiek wilt zoeken naar foto’s die je mag hergebruiken, dan werkt dat nog steeds hetzelfde als bij de vorige zoekfunctie: je voert rechtsbovenaan in de menubalk zoektermen in en je filtert vervolgens op het soort licentie met bijbehorende gebruiksrechten. Standaard wordt er niet gefilterd en vindt Flickr foto’s met Any license maar middels een pulldown menu kun je alsnog filteren op één van 6 opties. Zo kun je filteren op alle foto’s die voorzien zijn van Creative Commons licenties, op alle foto’s die een Creative Commons-licentie hebben die commercieel gebruik toestaat, op alle foto’s met een CC-licentie die bewerkingen toestaat, een combinatie van commercieel gebruik en bewerkingen, en zijn er twee opties om vrij te gebruiken foto’s te vinden die niet (meer) beschermd worden door het auteursrecht. Die laatste zijn makkelijk om historisch fotomateriaal terug te vinden dat binnen de Flickr Commons door erfgoedinstellingen geupload wordt.

Aangezien de indeling van Flickr meerdere CC-licenties clustert (er zijn drie verschillende CC-licenties die commercieel gebruik toestaan en vier die afgeleide werken – en dus bewerkingen – mogelijk maken), is het wel verstandig om op de pagina van de gevonden foto na te kijken welke CC-licentie er precies aan de foto is meegegeven en wat de voorwaarden hierbij zijn.

Achter de schermen

Als je zoekt op een willekeurige zoekterm dan is nog geen enkele zoekfunctie zo slim dat die zelf herkent wat er op die vele miljoenen foto’s bij Flickr afgebeeld staat. In de bovenstaande zoekactie op ‘bibliotheek’ komt het er op neer dat er gezocht wordt in de metadata van al die foto’s: de gegevens, beschrijvingen, over de eigenschappen van de foto’s.

Enerzijds wordt die informatie door de fotografen meegegeven tijdens het uploaden. Een titel en een beschrijving bijvoorbeeld maar ook specifieke tags die (moeten) beschrijven wat er afgebeeld staat op een foto. Anderzijds maakt Flickr gebruik van de metadata die door fototoestellen (en fotobewerkingsprogramma’s) aan de foto’s gekoppeld wordt, zoals welk toestel de foto gemaakt heeft, de datum en zelfs of de flitser gebruikt is bij de foto.

flickr infoscreen

Maar achter de schermen analyseert Flickr ook nog elke geuploade foto op andere eigenschappen. Zo wordt o.a. gekeken naar de afmeting van de foto en de oriëntatie (portrait of landscape) maar ook naar welke kleuren domineren in een foto, of het een zwart-wit foto is en of er patronen voorkomen.

flickr autotagsTot slot wordt de foto ook ‘inhoudelijk’ geanalyseerd en probeert Flickr door beeldherkenning automatisch tags toe te kennen. Dat zijn zonder uitzondering (zeer) generieke Engelstalige tags die ook nog lang niet altijd correct worden toegepast maar natuurlijk beter zijn dan niets. Ik moet zeggen dat het best nog wel iets toevoegt aan mijn foto bijvoorbeeld.

De automatische tags werden voorheen ook al onzichtbaar gebruikt door de zoekfunctie van Flickr maar sinds vorige week zijn ze ook daadwerkelijk zichtbaar gemaakt bij de meeste foto’s. Je kunt nu dus bij alle foto’s zien wat de robots van Flickr er in zien.

Het nieuwe zoeken

flickr zoeken
De nieuwe zoekfunctie van Flickr maakt meer (en beter) gebruik van alle metadata van de foto’s. Zoeken begint nog steeds vanuit de zoekbalk die permanent rechtsbovenaan te vinden is waarna je een groot aantal zoekresultaten terugkrijgt. Hierbij krijg je nu nieuwe en dynamische indeling die van de gevonden resultaten afhankelijk is en uit vier niveau’s bestaat. Als eerste worden je eigen albums getoond waar de zoekterm in de naam voorkomt. Als tweede krijg je alle foto’s van jezelf te zien [7] waar de zoekterm (waar dan ook) in voorkomt, terwijl in de derde rij de foto’s getoond worden van de personen die je volgt op Flickr [8] met de zoekterm in kwestie. Tot slot worden de resultaten uit de gehele Flickr-database [9] getoond. Die weergave is dynamisch in de zin dat als er geen zoekresultaten voor één of meerdere niveau’s zijn, er ook niets getoond wordt. Bij een hele specifieke zoekactie krijg je dus alleen maar de zoekresultaten uit Everyone’s photos te zien.

De laatste 3 niveau’s dienen ook meteen als filter want je kunt doorklikken om alleen maar de foto’s van jezelf, van diegenen die je volgt of de foto’s van iedereen te zien waar de zoekterm in voorkomt.

Dat zijn echter niet de enige filters. Bovenaan staan prominent de nieuwe filters waarmee je de zoekresultaten op (dominant aanwezige) kleuren kunt filteren [1] of juist op de afwezigheid ervan, al dan niet in combinatie met patronen [2]. Als je op Advanced klikt komen er zelfs nog meer filters bij onder de al besproken licentiefilters zoals de oriëntatie [3], de minimale grootte [4] en de mogelijkheid om te filteren op een bepaalde periode waarin de foto’s gemaakt moeten zijn [5]. Dat laatste is handig als je bijvoorbeeld foto’s van een bepaalde gebeurtenis of evenement zoekt. Tenslotte kun je er nog voor kiezen om alleen maar te zoeken binnen de tags in plaats van alle beschikbare metadata [6]. Dit is vooral handig als je zeer veel zoekresultaten vindt die lang niet allemaal relevant zijn. Je resultaten beperken tot alleen de foto’s met een specifieke tag kan dan helpen om minder foto’s te vinden die echter wel relevant(er) zijn.

Heb je eenmaal de foto(‘s) gevonden die je zocht? Kijk dan vooral naar de licentie die door de fotograaf is meegegeven om te zien wat je er mee mag doen. Staat er ‘All rights reserved’ of mag wat jij wil doen niet volgens de Creative Commons-licentie die er bij staat? Laat dan een reactie achter en vraag of je de foto mag gebruiken. De meeste fotografen kunnen dat best waarderen en geven je wellicht alsnog toestemming. Een berichtje achterlaten als je hun foto elders gebruikt is sowieso netjes want dat maakt het delen van foto’s een stuk leuker. Ook al is het niet verplicht.

#

Tweetweekoverzicht week 19 2015: The Hague Declaration, Facebook vs. CBP, Medium gebruikt CC-licenties en Flickr heeft een nieuwe zoekmachine

vakblog tweetweekoverzichtIn het tweetweekoverzicht sta ik alsnog kort stil bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen uitgebreide blogpost aan heb gewijd.

Soms omdat anderen dat al beter gedaan hebben dan ik het zou doen, soms omdat er weinig meer over te vertellen valt dan het nieuwtje zelf en soms omdat ik er ook geen blogpost van weet te maken.

In dit korte tweetweekoverzicht hebben we nu een The Hague Declaration on Knowledge Discovery in the Digital Age, gaat Facebook praten met het CBP, kun je nu een CC-licentie meegeven aan je artikelen op Medium en heeft Flickr een nieuw jasje en een nieuwe zoekmachine.

The Hague Declaration on Knowledge Discovery in the Digital Age

Er is meer informatie en data beschikbaar dan ooit tevoren. Data die gebruikt kan worden om, middels tekst en datamining technieken, vraagstukken te beantwoorden over klimaat, gezondheid en andere globale thema’s. Tenminste, zo lang een goede infrastructuur niet ontbreekt, er geen restrictieve licenties meegegeven wordt aan data en er geen auteursrechtelijke beperkingen worden gesteld aan het onderzoek dat door onderzoekers en onderzoeksinstituten gedaan kan worden. Reden voor LIBER, het netwerk van Europese onderzoeksbibliotheken, om het voortouw te nemen in de totstandkoming van The Hague Declaration on Knowledge Discovery in the Digital Age. Een verklaring en petitie met uitgangspunten en een heldere visie om content-, tekst- en datamining mogelijk te (blijven) maken ten behoeve van onderzoek.

Facebook gaat toch in gesprek met het CBP over privacy

Eind 2014 besloot het CBP onderzoek te doen naar de nieuwe voorwaarden en het privacyreglement van Facebook. Daar vroeg het informatie voor op bij Facebook die het bedrijf echter niet leverde. Het CBP legde daarop een last onder dwangsom op aan Facebook.

Dat vond Facebook minder geslaagd en mopperde in het openbaar over het feit dat Europese landen, en Nederland in het bijzonder, onderzoeken uitvoerde naar vermeende privacyschendingen. Het bedrijf spande ook een rechtszaak tegen het CBP aan om de last onder dwangsom te schorsen en dat is niet vreemd want dat kwam er op neer dat Facebook voor elke dag dat het medewerking weigerde een dwangsom kon krijgen die oploopt tot 750.000 euro. Facebook blijkt zich nu echter bedacht te hebben (waarschijnlijk omdat iemand narekende dat het veel goedkoper was om wel mee te werken) en kondigde aan antwoorden te gaan geven op de vragen van het CBP in zoverre die van toepassing zijn onder de Wet bescherming persoonsgegevens.

Daar hoeven we verder niet heel veel van te verwachten vrees ik – de nieuwe voorwaarden zijn 30 januari 2015 ingegaan en de wereld is niet vergaan – maar een kritische blik van het CBP naar de voorwaarden kan geen kwaad. Overigens kan ik wel een heel stuk meegaan in het argument van Facebook dat het toch niet zo moet zijn dat het sociale netwerk per Europees land de werkwijze en voorwaarden moet gaan aanpassen. Daarvoor wil de Europese Commissie nou net die ene Digital Single Market en het is dan ook logisch dat er vanuit Europees perspectief onderzoek wordt uitgevoerd naar de privacyvoorwaarden van Facebook.

Creative Commons-licenties meegeven aan je blogposts op Medium

Natuurlijk kun je altijd als auteur een Creative Commons-licentie meegeven aan je blogposts, ongeacht je blogplatform. De mijne vind je in de rechterkolom terug bijvoorbeeld. Toch is het mijns inziens een goede ontwikkeling als de mogelijkheden die je hebt om anderen jouw stukje te laten hergebruiken actief onder de aandacht gebracht worden en dat is één van de redenen waarom ik er zelf ook af en toe over schrijf.

Helemaal ideaal is het als het blogplatform er zelf ook op wijst en dat is wat Medium vorige week dus deed. Bij het plaatsen van je blogpost kon je alleen kiezen voor All rights reserved en moest je in de tekst van het stukje zelf een CC-licentie opnemen om een gebruiksrecht mee te geven. Nu kun je bij het plaatsen meteen al aangeven of je alle rechten wilt voorhouden, geen enkele rechten claimt of slechts sommige rechten. De No rights reserved geeft de optie om een CC0-verklaring mee te geven terwijl Some rights reserved de keuze geeft tussen de zes CC-licenties.

Flickr heeft een nieuwe layout, nieuwe apps en een nieuwe zoekmachine

Een nieuwe vormgeving voor de site (met een extra onnodig scherm voor de embedcodes maar enfin), nieuwe apps voor iOS en Android die nu ook automatisch je foto’s kunnen uploaden *en* een nieuwe zoekmachine die eindelijk uit de betafase is. Flickr probeert er duidelijk een schepje bovenop te doen nu de concurrentie voor het opslaan en vinden van foto’s maar blijft toenemen.

Of de nieuwe apps ook gaan leiden tot nieuwe gebruikers vraag ik me af – ik geloof dat er nu 5 apps op mijn telefoon knokken om wie mijn foto’s automatisch mag uploaden – maar de verbeterde zoekmachine is absoluut een goede reden om Flickr te (blijven) gebruiken. Er zijn nu filters waarmee je zoekresultaten kunt afbakenen op kleur, grootte, datum en oriëntatie plus de toevoeging van een auto-tag functie waarmee met terugwerkende kracht alle foto’s op Flickr voorzien zijn van bepaalde standaardtags. In combinatie met een slimmere zoekfunctie die meer dan alleen de letterlijke zoekactie uitvoert (het voorbeeld van Flickr is dat je op London Eye zoekt en dan keurig het gigantische reuzerad vindt dat in Londen staan), zou het nu nog eenvoudiger moeten zijn om die ene foto te vinden die je zoekt. Oh en vanzelfsprekend kun je nog steeds filteren op CC-licentie.

Zo te zien wordt er nog steeds geen OCR toegepast op de foto’s om de tekst *in* de foto’s doorzoekbaar te maken. Dat is iets dat ik met OneDrive en Evernote erg ben gaan waarderen om bepaalde foto’s terug te vinden maar dat is misschien nog iets voor een toekomstige blogpost.

Foto’s delen via Flickr: nu ook met een CC0 verklaring of Public Domain Mark

Ook al is Flickr tegenwoordig iets minder populair als plek om foto’s te uploaden dankzij concurrenten Facebook en Instagram, ik blijf een groot fan omdat Flickr nog steeds veel nadruk legt op het delen van je foto’s met anderen. En daarmee bedoel ik niet dat je gemaakte foto’s makkelijk kunt delen via de sociale media maar dat je bij Flickr eenvoudig een Creative Commons licentie mee kunt geven aan je foto’s. Zodat anderen foto’s weer kunnen hergebruiken – binnen de door de CC-licenties gestelde beperkingen – op hun site, blog of welk doel dan ook. Dat kunnen jij en ik heel gemakkelijk doen maar ook instellingen die historisch beeldmateriaal vrijelijk willen delen mbv Flickr Commons. Veel amateurfotografen en bloggers zijn heel beschermend (en bezorgd) als het om hun auteursrecht gaat en hoewel ik dat kan begrijpen, blijf ik vinden dat het (waar mogelijk) delen van kennis, ervaringen en ook foto’s de grote kracht van het internet is.

Ik maak zelf veel gebruik van foto’s die met een Creative Commons licentie zijn gepubliceerd en plaats daarom zelf ook mijn (niet privé) foto’s op Flickr met een CC-BY-NC licentie. Dat kun je als standaard voor je uploads instellen en is een mooie manier om terug te geven als je geen geld hoeft te verdienen aan je foto’s. Ik heb foto’s van ereaders en boekwinkels zien opduiken op andere sites en blogs en krijg zo af en toe een mailtje van iemand die vraagt of ze één van mijn foto’s mogen gebruiken. Fantastisch toch?

Creative Commons licenties

Het klinkt misschien alsof je een lange overeenkomst moet doorlezen als het over een licentie gaat maar in de basis zijn alle licenties heel eenvoudig van opzet: jij als eigenaar en rechthebbende van een foto geeft een ander toestemming om jouw foto te gebruiken. Onder bepaalde – vooraf vastgestelde – voorwaarden. De zes Creative Commons licenties zijn weliswaar juridisch geldige documenten maar als je ze wilt gebruiken, dan hoef je alleen maar te weten wat die zes licenties betekenen.

De zes licenties bevatten één of meerdere bouwblokken die onderdeel van de licentievoorwaarden:

  • Naamsvermelding (BY: Attribution by)by
    Je staat anderen toe om het werk waar jij auteursrecht op hebt te kopiëren, distribueren, vertonen, en op te voeren, en om afgeleid materiaal te maken dat op jouw werk gebaseerd is – maar uitsluitend als jij vermeld wordt als maker. Deze voorwaarde zit in alle 6 licenties;
  • Niet-commercieel (NC: Non-Commercial)nc-eu
    Anderen mogen je werk kopiëren, vertonen, distribueren en opvoeren, alsmede materiaal wat op jouw werk gebaseerd is, mits niet voor commerciële doeleinden;
  • GeenAfgeleideWerken (ND: No Derivatives)nd
    Anderen mogen je werk kopiëren, distribueren, vertonen en opvoeren mits het werk in de originele staat blijft. Het is niet toegestaan dat anderen jouw werk gebruiken als basis voor nieuw materiaal;
  • GelijkDelen (SA: Share Alike)sa-1
    Je staat anderen toe om van jouw werk afgeleid materiaal te maken onder de voorwaarde dat zij het onder dezelfde licentie vrijgeven als het originele werk. Deze voorwaarde komt uiteraard nooit samen voor met ‘GeenAfgeleideWerken’.

Op volgorde van meest ruime tot meest beperkende, zijn er dan nog steeds de volgende 6 licenties te onderscheiden. Ze hoeven niet getekend te worden door de maker of een gebruiker maar zijn toe te kennen (en te herkennen) via een logo met symbolen die de bouwblokken van de licentie aangeven.

Met één van de zes Creative Commons licenties kun je dus ook bij Flickr als auteursrechthebbende zelf bepalen in welke mate (en voor welke doeleinden) je werk verder verspreid mag worden, en onder welke voorwaarden dit mag. Je behoudt gewoon al je rechten maar geeft vooraf toestemming voor een specifiek gebruik van je werk. Als je een Naamsvermelding licentie meegeeft aan je foto’s zeg je dus eigenlijk dat anderen vrijelijk je foto’s mogen gebruiken zolang ze maar jouw naam erbij vermelden. Voor de rest geef je geen beperkingen mee.

Maar het kan nog ruimer

flickr cc0 verklaring public domain markAls zelfs een naamsvermelding niet van je hoeft, dan waren tot deze week je mogelijkheden beperkt bij Flickr. Deze week heeft Flickr echter twee nieuwe mogelijkheden toegevoegd die je als uploader kunt gebruiken om anderen een nog ruimer gebruiksrecht te geven.

Middels een verklaring (de Public Domain Dedication of  CC0 verklaring) kun je nu op Flickr aangeven volledig afstand te doen van je auteursrechten en je werk voor het publieke domein vrij te geven, zoals de fotografen van Skitterphoto bijvoorbeeld doen en vele andere fotosites die ik hier al eerder besproken heb. Door een CC0 verklaring mee te geven aan je foto’s, plaats je dit werk als het ware in het Publieke Domein door afstand te doen van al je rechten voor zover dit wettelijk is toegestaan.

Het publieke domein is een term die gebruikt wordt om aan te geven dat werken niet langer onder de bescherming van het auteursrecht en aanverwante rechten vallen. In die situatie is er geen rechthebbende en hoef je dus ook geen toestemming te verkrijgen om de werken te gebruiken. De meeste werken in Europa ‘vallen’ in het publieke domein (op 1 januari na) 70 jaar na het overlijden van de maker van dat werk.

CC0 is dus bedoeld voor werken die nog auteursrechtelijk beschermd worden, maar waarvan de rechthebbende afstand wil doen van deze rechten. In Nederland kun je overigens niet eens volledig afstand doen van al je rechten – je behoudt altijd je persoonlijkheidsrechten (morele rechten) – maar je laat wel anderen weten dat je die rechten niet gaat handhaven. Onder CC0 beschikbaar gestelde werken kunnen dus door iedereen voor alle doeleinden gebruikt worden en ook naamsvermelding is daarbij geen verplichting. Op Flickr zijn de vaak prachtige foto’s van SpaceX inmiddels allemaal voorzien van zo’n CC0 verklaring.

Ook de Public Domain Mark is geen licentie, maar een methode om werken te markeren die niet langer beschermd zijn door het auteursrecht (omdat het verlopen is) of niet auteursrechtelijk beschermd *kunnen* zijn. Veel culturele erfgoedinstellingen zoals musea, bibliotheken en archieven beheren werken die in het publieke domein liggen. Met deze markering zijn deze makkelijk aan te merken als een publieke domein werk dat vrijelijk door iedereen (her)gebruikt kan worden en zijn ze ook beter herkenbaar en vindbaar voor anderen. De Public Domain Mark is dus bedoeld voor werken die niet (meer) beschermd zijn door het auteursrecht en aanverwante rechten. Veel van de werken van instellingen die meedoen aan de Flickr Commons zullen deze Public Domain Mark gaan gebruiken.

Delen is fantastisch maar denk er wel goed over na

Standaard gebruikt Flickr ‘All rights reserved‘ als gebruiksrecht voor de foto’s die je uploadt. Je moet er zelf voor kiezen om 1 van de zes Creative Commons licenties, de CC0 verklaring of de Public Domain Mark mee te geven aan je eigen foto’s. Hoewel het natuurlijk geweldig is dat je je foto’s wilt delen, blijft het wel belangrijk om even goed stil te staan bij wat het betekent als je voor een Creative Commons-licentie of 1 van de beide verklaringen kiest.

Zo is het toekennen van een vrijere licentie of verklaring een kwestie van ‘eens gegeven blijft gegeven’. Heb je eenmaal een CC-licentie of CC0 verklaring aan je foto’s meegegeven, dan kun je je niet bedenken en teruggaan naar een minder ruimte licentie of All rights reserved. Iemand die je foto’s gebruikt hoeft alleen maar aan te tonen dat die jouw foto’s had kunnen gebruiken onder dat ruimere gebruiksrecht en tja, internet heeft een bijna oneindig geheugen. Wees je ervan bewust dat je dus een keuze voor de lange termijn maakt.

Daarnaast moet je natuurlijk geen gebruiksrecht aan anderen geven als je helemaal niet wilt dat anderen die foto’s gaan gebruiken. Dat klinkt ontzettend logisch maar dat is het dus niet. Zo vond een onderzoeksjournalist eerder dit jaar een groot aantal (privé)foto’s van kinderen op Flickr die voorzien waren van de meest ruime Naamsvermelding licentie en die dus vrijelijk gebruikt mochten worden door anderen. Om te demonstreren wat de consequenties zouden kunnen zijn, begon de onderzoeksjournalist met een webshop waar mokken te koop waren met de foto’s van de kinderen erop.

Dat zou je er definitief niet van moeten weerhouden om foto’s te delen met anderen – vind ik – maar het is wel zaak om dat goed geïnformeerd te doen. Als je van anderen verwacht dat ze jouw auteursrechten respecteren, dan zul je minimaal moeten beseffen wat die rechten dan zijn en wat je er zelf belangrijk aan vindt.

En dan is het erg mooi dat Flickr je nu werkelijk alle opties geeft om foto’s op jouw voorwaarden te delen met anderen. Of die van anderen te gebruiken op je eigen blog of website natuurlijk.

#

Tweetweekoverzicht: Veel interesse in Bliyoo, Popcorn, slimme meters, Press This, NL CC-licenties en het succes van Feedly

vakblog tweetweekoverzichtIn het tweetweekoverzicht sta ik alsnog kort stil bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen uitgebreide blogpost aan heb gewijd.

Soms omdat anderen dat al beter gedaan hebben dan ik het zou doen, soms omdat er weinig meer over te vertellen valt dan het nieuwtje zelf en soms omdat ik er ook geen blogpost van weet te maken.

De afgelopen week stond nog steeds in het teken van ziek zijn en dus is het wederom een kort tweetweekoverzicht. Het gaat het over de digitale lezenkoers van Bruna, een beetje over BREIN, slimme energiemeters, of een WordPress blogtooltje fout is, Nederlandstalige Creative Commons-licenties en doen zowel Feedly als RSS het nog steeds prima.

Op je telefoon of tablet lezen met Bliyoo van Bruna

Ook al snap ik niet goed waarom Bruna er door verrast werd, er blijken veel meer dan 50 geïnteresseerden te zijn die Bliyoo van Bruna willen gaan testen. Ze zijn “overspoeld” met aanmeldingen volgens Fred Zeegers – directeur van Bruna – die echter allemaal een plekje als tester gaan krijgen de komende maand(en) van het platform. In Boekblad gaat hij iets verder in op wat Bliyoo is en Bliyoo zal, zoals verwacht, een Android en iOS app zijn die je op je telefoon of tablet kunt gebruiken. Het doel is om bij de lancering 75% van het aanbod van Nederlandse ebooks te hebben – wat me erg ambitieus maar wel noodzakelijk lijkt – en waarmee de ereader uitgesloten wordt.

Die ereader wordt door Zeegers terloops alvast dood verklaard in het artikel maar dat doet iedereen volgens mij die geen belang heeft (of wenst te hebben) bij downloadbare ebooks. En als je 75% van de Nederlandse titels wilt aanbieden, dan kun je dat natuurlijk wel vergeten als de ereadergebruikers ebooks kunnen downloaden. Uit het persbericht van Bruna blijkt wel dat de ebooks en emagazines gedownload worden binnen de app zelf zodat ze wel offline te lezen zijn.

Oh en ik mag gelukkig ook meetesten! De bespreking volgt natuurlijk zodra Bliyoo officieel gelanceerd wordt :)

BREIN houdt niet van popcorn

Uit het jaaroverzicht (2014) van Stichting BREIN blijkt dat ze gemiddeld 1 site per dag offline (laten) halen die op verschillende wijzen toegang geeft tot illegaal verspreid beschermd materiaal. Recentelijk heeft de waakhond de pijlen gericht op sites die uitleg geven over, en de software aanbieden van, Popcorn Time. Popcorn Time is mediaspelersoftware dat gebruik maakt van bittorrent om een gigantisch aanbod van speelfilms en tvseries te kunnen bekijken. Hierbij downloadt en uploadt de gebruiker echter feitelijk nonstop illegale content. Het is daarmee feitelijk een soort ‘ideale’ Netflix hoewel ik het zelf zowel de werking als de kwaliteit van het aanbod behoorlijk ondermaats vind. Maar dat zal aan mij liggen. Maar liefst zes Nederlandse sites zijn na acties van BREIN offline gehaald door de providers. Ze tonen nu een link naar Thecontentmap waar een overzicht van legale diensten gegeven wordt en die niemand zal overtuigen om Popcorn Time op te geven. Het is niet alsof je niet met 1 zoekactie in Google alsnog de software kunt vinden.

Hoe slim moet je energiemeter zijn?

Dit jaar begint de uitrol van de zogenaamde slimme meters. Een kastje in je meterkast waarmee de netbeheerders op afstand de metergegevens kunnen uitlezen ‘zodat jij nooit meer de meterstanden hoeft door te geven’. Daar wordt nog een PR-praatje bij gedaan over hoe die jou nog kan helpen met beter – en continu – inzicht geven in je verbruik zodat je geld kan besparen maar over de vraag wie er allemaal bij jouw gegevens kan worden geen uitspraken gedaan.

Journalist Jaap Meijers nam de proef op de som en had weinig moeite om andermans gegevens uit te lezen in de bijbehorende apps, simpelweg door een adres op te geven in combinatie met een willekeurige valse naam. De netbeheerders hebben extra maatregelen aangekondigd maar hoeveel vertrouwen je er in moet hebben dat anderen niet te weten komen wanneer je wel of niet thuis bent? Vertel het mij maar. Heb jij al een slimme meter? Zo nee, wat ga je doen als ze hem bij jou willen gaan installeren? Ik ben er nog niet over uit.

(Word)Press This en de schemerzijde van bloggen

Als je gebruik maakt van WordPress dan heb je sinds versie 2.6 een tooltje verstopt zitten in het menu in je Dashboard. Press This is een bookmarklet – een scriptje dat je kunt slepen naar je bookmarkstoolbar – waarmee je eenvoudig een bestaande webpagina kunt gebruiken als basis voor een nieuwe blogpost. Je selecteert een willekeurige hoeveelheid tekst op een webpagina, drukt op de Press This bookmarklet en je editor opent met de tekst in een nieuwe blogpost, inclusief link terug naar de bron. Heb je geen tekst geselecteerd dan neemt Press This de titel over van de oorspronkelijke pagina en zie je alleen de link in je nieuwe blogpost staan.

Voor versie 4.2 wordt er gewerkt aan een nieuwe, verbeterde, versie van Press This en dat leidt tot veel discussies onder bloggers. Veel bloggers hebben te maken met het kopiëren van hun blogs door anderen en ze zijn dan ook niet zo gelukkig met het feit dat hun eigen blogsoftware dit gemakkelijker gaat maken. Op PlagiarismToday staat een interessant artikel hierover dat inzoomt op de auteursrechtelijke kant ervan – Press This zelf doet weinig verkeerd is hun conclusie, net als de mijne – maar ook ik zet vraagtekens bij de nieuwe functionaliteit om met 1 klik de foto’s en afbeeldingen uit de oorspronkelijke artikelen te hotlinken in je eigen blogpost. Juridisch weliswaar te verantwoorden maar het was en blijft een onwenselijke praktijk die je niet moet aanmoedigen. Integendeel zelfs.

Creative Commons 4 licenties: nu ook in het Nederlands

Versie 4 van de zes Creative Commons-licenties zijn inmiddels al meer dan een jaar beschikbaar en kenmerken zich (o.a.!) door het feit dat ze internationaal geldig zijn. De oudere versies werden altijd aangepast aan de lokale wetgeving maar de huidige zijn zo geformuleerd dat ze in elk land geldig zijn. Hoewel de korte omschrijvingen van de verschillende licenties wel vertaald zijn in bijna alle talen, geldt dat echter niet voor de volledige juridische licentieteksten. Afgelopen week kwamen echter de eerste officiële vertalingen beschikbaar en Nederlands zit daar als eerste bij. Mocht je willen nalezen wat er allemaal wel en niet mag bij die zes Creative Commons-licenties, dan kan dat dus nu in “gewoon” Nederlands.

Feedly is, net als RSS, nog lang niet dood

Ik was niet echt blij toen Google aankondigde te gaan stoppen met Google Reader. Ook al wordt RSS al tien jaar lang periodiek doodverklaard, ik gebruik het dagelijks om het nieuws te volgen, nieuwe blogposts te lezen en van andere zaken op de hoogte te blijven. Ik was daarom ook erg blij toen Feedly aankondigde met een nieuwe RSS-lezer te komen en stapte snel over. Dat werkte zelfs zo goed dat ik ook niet lang hoefde na te denken toen in de zomer van 2013 Feedly een betaalde Pro versie introduceerde die o.a. een sterk verbeterde zoekfunctie toevoegde. Helemaal al niet toen er een actie kwam waarbij je tegen betaling van een eenmalig bedrag levenslang Pro lid kon worden. Ook al kon je je natuurlijk afvragen of Feedly wel een lang leven zou gaan kennen.

Dat lijkt nu toch wel goed te komen want afgelopen week kondigde Feedly aan dat er inmiddels 50.000 betalende Pro gebruikers zijn. Die inkomsten worden gebruikt om de clouddienst te blijven verbeteren, gaan in de ontwikkeling van een nieuwe Android app zitten en in de doorontwikkeling van de zoekfunctionaliteiten. Tussen de regels door lijkt het er op dat ze ook de concurrentie aan willen gaan met Bloglovin’ en dat vind ik in ieder geval een prima idee. RSS is nog steeds springlevend!

State of the (Creative) Commons 2014

Creative Commons licenties“Als het op internet staat mag ik het toch gewoon gebruiken? Zolang ik er maar een bronvermelding bij zet natuurlijk”. Het is een veel voorkomende misvatting maar het idee dat je toestemming moet vragen voordat je andermans werken mag gebruiken, wordt vooral als onhandig en zeurderig ervaren.

Aan de andere kant is het, als je zelf een werk gemaakt hebt, soms ook nog een hele toer om er achter te komen wat de mogelijkheden en onmogelijkheden zijn van jouw auteursrecht. Helemaal als je iets op internet zet wil je wel de balans vinden tussen het scherp toezien op je eigendomsrechten en dat je werk ook daadwerkelijk gebruikt wordt door anderen. Je maakt het immers niet voor niets. Ongeacht of je een auteur, kunstenaar, wetenschapper, docent of andere creatieve maker bent, kun je creatief omgaan met je auteursrechten en anderen juist wel mogelijkheden bieden om datgene wat je gemaakt hebt te (her)gebruiken voor bepaalde doeleinden. Door alvast na te denken waarvoor jij vooraf al toestemming wilt geven (of juist niet).

Creative Commons

Met één van de zes Creative Commons licenties kun je als auteursrechthebbende zelf bepalen in welke mate (en voor welke doeleinden) je werk verder verspreidt mag worden, en onder welke voorwaarden dit mag. Het gebruik van een dergelijke licentie doet niets af van alle auteursrechten die je hebt maar je geeft dus eigenlijk vooraf al toestemming voor een specifiek gebruik van je werk.

Het voordeel is dat je het voor anderen makkelijker maakt je werk te vinden en te gebruiken doordat meteen duidelijk is wat er wel en wat er niet mag. Je laat ook zien dat je het belangrijk vindt dat werken uit kunst, cultuur en wetenschap toegankelijk zijn voor iedereen – of het nou om cultureel erfgoed gaat of het open access beschikbaar maken van onderzoekspublicaties – zonder dat je meteen de mogelijkheid verliest om er zelf aan te kunnen verdienen.

Voor gebruikers zijn Creative Commons licenties natuurlijk ook heel handig want dankzij de gebruikte logo’s weet je meteen of je toestemming hebt om iets te gebruiken. Je vindt ze ook steeds meer op sites als YouTube, Scribd, Flickr, Google, Bing, sites van de overheid en bij kunst-, cultuur- en wetenschapsorganisaties. Steeds meer archieven en (nationale) bibliotheken stellen gedigitaliseerde werken beschikbaar onder een CC-licentie en dat geldt ook voor steeds meer open access publicaties van uitgevers en andere financiers van onderzoek.

State of the Commons

Elk jaar onderzoekt de Creative Commons organisatie hoe het er nou eigenlijk voor staat met het gebruik van Creative Commons licenties, het aantal werken dat via internet te vinden is met een CC-licentie en de toepassing ervan in het onderwijs middels Open Educational Resources (OER) en open education in het algemeen. Hiervoor kijken ze bij Google, vullen dat aan met gegevens van bronnen die veel werken met een CC-licentie hebben en gebruiken ze de eigen statistieken van de CC-icoontjes die in veel gevallen van hun eigen servers komen. Het zijn voorzichtige schattingen die aan de lage kant kant zullen liggen maar het geeft wel een duidelijk beeld als je het vergelijkt met voorgaande jaren.

Daar wordt een overzichtelijke infographic van gemaakt met een toelichting erbij onder de naam State of the Commons (in de State of the Union geeft de Amerikaanse president jaarlijks een toespraak met daarin een overzicht van de staat van het land en de beleidsagenda voor de komende jaren aan het Congres). Gelukkig gaat het met de Creative Commons werken aanzienlijk beter dan met de door Obama gepresenteerde plannen en spreken de cijfers volgens mij wel voor zich.

Creative Commons State of the Commons
Verder lezen: Het volledige rapport van de State of the Commons (via CC) /  Over Creative Commons en het belang van (correct) delen (Vakblog) / Uitleg van de zes Creative Commons licenties (Creative Commons Nederland) / Creative Commons 4.0: een nieuwe generatie opencontentlicenties (Vakblog) / Creative Commons bij SURF: checklist en uitleg als voorbeeld van hoe je het in kunt zetten (SURF)

#

Pagina 1 of 10123...Laatste »
  • © 2006- 2015 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top