drm watermerkbeveiliging

Hoe werkt watermerkbeveiliging van ebooks (of sociale DRM) nou precies?

Ik ben nogal fel gekant tegen alle vormen van DRM. Het zijn zonder uitzondering allemaal maatregelen die de belangen van verkopers, uitgevers, leveranciers enz beschermen in een product dat door een consument gekocht wordt. Bij de ene vorm pakt dat wat minder vervelend uit voor die consument dan bij anderen (het kopen van games op Steam of films bij Apple biedt voor de meeste mensen meer voordelen dan nadelen) maar feit blijft dat geen enkele vorm van DRM bedoeld is om *jouw* belangen te beschermen.

Bij ebooks is dat niet anders. Natuurlijk, in Nederland hebben we grotendeels afscheid genomen van het tergend gebruiksonvriendelijke systeem van Adobe DRM waarbij je maar moest hopen dat je je gekochte ebooks *mocht* lezen op een apparaat van jouw keuze. Dat is ingeruild voor watermerkbeveiliging die gelukkig niet het gebruik beperkt maar wel een groot aantal kenmerken in een gekocht ebooks aanbrengt die er op gericht zijn om die aankoop te herleiden naar jou … mocht het ebook bijvoorbeeld opduiken op een torrentsite. Aan jou om te bepalen of je dit echt een verbetering vindt ten opzichte van Adobe DRM.

Om de analogie met papieren boeken maar weer eens te maken: het is alsof de verkoper/uitgever het boek dat je koopt onderkliedert met zijn eigen stempels zet, op diverse plekken *jouw* naam alvast in het boek schrijft en werkelijk op alle pagina’s – met onzichtbare inkt – een code schrijft waardoor precies nagekeken kan worden wanneer dat boek gekocht is en door wie.

Of je dit nou wel of niet irritant vindt – en het uitblijven van enige vorm van reacties de afgelopen jaren zou suggereren dat het niet het geval is – het heeft wel consequenties voor privacy. Helemaal omdat de meeste kopers van ebooks geen idee hebben dat er persoonsgegevens van hun in de ebooks staan die ze delen met vrienden of familie. En als ze dat al beseffen, ze niet in staat zijn om die te verwijderen uit die ebooks voordat ze die doorgeven aan een ander. Dat is namelijk precies wat DRM wil voorkomen.

Maar wat doet watermerkbeveiliging nou precies met een ebook?

Dat je met ebooks die voorzien zijn van Adobe DRM tegen hele praktische problemen aanloopt maakt het ook een stuk tastbaarder. Het niet kunnen openen van een ebook op je ereader omdat je dat apparaat niet geautoriseerd hebt in Adobe Digital Editions bijvoorbeeld. Of omdat je het wachtwoord van je Adobe ID vergeten bent nadat je een nieuwe computer gekocht hebt. De foutmeldingen met problemen kunnen je om de oren vliegen als er iets niet goed gaat met Adobe DRM.

Met watermerkbeveiliging heb je dat soort problemen niet. Er zitten geen technische beperkingen op ebooks en je kunt ze zo’n beetje overal op lezen waar je wil. Je kunt een backup maken, je kunt ze cadeau geven aan een ander en als je wilt kun je ze zelfs doorverkopen. Maar net zoals je zonder problemen gratis internetdiensten kunt gebruiken in ruil voor gegevens over jezelf, bevatten ebooks met een watermerk ook gegevens over jou, het tijdstip waarop het boek gekocht is en andere verborgen gegevens die het mogelijk moeten maken om de koper te identificeren als een rechthebbende later jouw exemplaar aantreft op een plek waar die niet thuishoort.

Wat ebookwinkels, uitgevers en eventueel andere partijen precies wel of niet registreren bij de verkoop van ebooks is mij niet bekend maar *dat* het mogelijk is om een verkocht ebook te herleiden naar de koper of degene die er voor betaald heeft staat niet ter discussie. Of, en zo ja hoeveel, er gebruik gemaakt is van deze route om het verspreiden van illegale ebooks tegen te gaan de afgelopen drie jaar is mij evenmin bekend.

Als je een ebook met watermerkbeveiliging (bijna altijd voorzien van een label “EPUB met watermerk”) koopt bij Bol, Kobo, Ebook.nl, Libris/Blz of waar dan ook, dan kunnen er zichtbare en onzichtbare wijzigingen worden aangebracht tijdens het downloaden van het door jou gekocht exemplaar. Dat gebeurt op verschillende manieren, in verschillende delen van het ebook en dat hoeft niet verplicht hetzelfde te zijn voor elk ebook maar hoe dan ook, er wordt voor gezorgd dat jouw exemplaar herkenbaar is.

Zichtbaar

drm exlibris watermerkbeveiligingDe zichtbare onderdelen van watermerkbeveiliging kom je logischerwijs vanzelf tegen. De ebooks van Elly’s Choice en Telekids Boeken zijn daar een goed voorbeeld van. Een ex libris wordt als extra pagina toegevoegd in het ebook zelf, meestal vlak voor of na de titelpagina. Daar wordt de naam op gezet die bij jouw account hoort. Als de boekwinkel zowel hun naam als de jouwe op de titelpagina in het door jou gekochte fysieke boek zou schrijven voordat je het meekreeg naar huis zou je er wat van vinden denk ik. Met ebooks daarentegen ….

Een tweede variant die nog vaker voorkomt is een disclaimerpagina. Die wordt meestal juist achter in het ebook geplaatst en bevat, behalve je naam, een tekst die duidelijk moet maken dat je vooral niet moet denken dat jij de eigenaar bent van het door jou gekochte ebook. Elly’s Choice waarschuwt tegen alle vormen van misbruik – in haar ogen – maar wenst je vervolgens wel heel veel leesplezier en doet je de groetjes.

drm disclaimer watermerkbeveiliging

Een wat recenter voorbeeld (deze maand) van Telekids Boeken formuleert het wat minder formeel op de disclaimerpagina:

drm disclaimer watermerkbeveiliging
Een derde zichtbare vorm van watermerkbeveiliging is het opnemen van een regel tekst (met je naam) in de voettekst op *elke* pagina. Ik ben dat in EPUB ebooks gelukkig nog nooit tegengekomen – ik zou ook meteen mijn geld terugvragen – maar ik ken het van ebooks in PDF formaat. Mocht jij het wel eens tegengekomen zijn, dan hoor ik dat graag van je.

Maar vooral onzichtbaar

Als je het kunt zien dan kun je het ook verwijderen. Met een ebookeditor zoals Sigil of de editor in Calibre verwijder je heel eenvoudig die extra pagina’s zodat je er tenminste zelf niet naar hoef te kijken als je aan het lezen bent. Maar het is niet de bedoeling natuurlijk dat je door het verwijderen van een paar pagina’s de beveiliging kunt omzeilen.

Daarom worden er ook een aantal wijzigingen aangebracht in de bestanden *in* een EPUB ebook. Die zijn vanzelfsprekend niet zichtbaar als je het ebook opent in een app of op je ereader maar de meeste kun je probleemloos terugvinden als je het ebook in een editor opent.

Een EPUB bestand bestaat normaliter uit een aantal html pagina’s, 1 of meerdere stylesheets die de vormgeving bepalen, 1 of meerdere afbeeldingen die in het boek gebruikt worden, een inhoudsopgavebestand (toc.ncx) en de “pakbon” van het ebook (content.opf).

De bestandsnamen van de inhoudsopgave en de “pakbon” liggen vast maar het aanpassen van de interne bestandsnamen van de html pagina’s, CSS pagina’s en de afbeeldingen is een veelgebruikte manier van watermerkbeveiliging.

drm internebestandsnamen watermerkbeveiliging

EPUB ebook met watermerkbeveiliging, geopend in Sigil

In het bovenstaande voorbeeld is dus mijn naam en mailadres (dat bij mijn account hoort) gebruikt in *alle* bestandsnamen. Daar wordt ook vanuit de inhoudsopgave en “pakbon” naar verwezen. Mijn kinderen kunnen over 10 jaar gewoon even in één van de ebooks van Telekids Boeken kijken om te zien wat papa’s mailadres ook al weer is.

Een bestandsnaam is echter niet de enige vorm van metadata die je kunt aanpassen bij bestanden. Ook de datum & tijd van de bestanden *in* een ebook kan aangepast worden zodat het correspondeert met de datum en tijdstip van het kopen of downloaden van dat specifieke exemplaar.

watermerkbeveiliging timestamps
Als je de .epub extensie van een ebookbestand hernoemt naar .zip dan kun je het ebook als een archiefbestand openen in Windows Verkenner of een programma als WinZip of WinRAR. In mijn geval zie ik dus inderdaad het moment van downloaden als datum en tijd staan bij elk bestand. En heb ik er geen twijfel over dat bij Telekids Boeken te achterhalen is welke van hun abonnees die titel op 1 juni om 7:47 gedownload heeft.

En echt heel onzichtbaar

Als je dacht dat het nog steeds best wel meevalt met die onzichtbare kenmerken – die niet zo heel erg verborgen zijn – dan is er ook nog een kenmerk dat pas echt onzichtbaar is. Zoals een goochelaar je aandacht afleidt van iets dat je *niet* mag zien naar iets dat je wel mag zien, zo is er nog een extra diepe laag die aangepast wordt bij watermerkbeveiliging.

Afbeeldingen hebben namelijk hun eigen metadata die verborgen is in het afbeeldingsbestand dat weer in het EPUB bestand zit. In die metadata wordt o.a. beschreven wanneer het bestand aangemaakt is, met welk programma of apparaat het gemaakt is, wat de resolutie is, en nog veel meer. Het is informatie die (deels) getoond in bijvoorbeeld Flickr als je een foto uploadt. Aan de metadata van alle afbeeldingen in een ebook wordt een code toegevoegd die uniek is voor dat specifieke exemplaar van het ebook. Ook hierbij twijfel ik er niet aan dat het op of andere manier terug te herleiden is naar de koper of downloader.

Het verbergen van (dit soort) informatie in tekst- en afbeeldingsbestanden is zelfs onderdeel van de cryptografie en heet steganografie. Daar zijn zoveel dingen mee mogelijk dat ik zeker weet dat er nog veel meer kenmerken, codes en andere zaken verstopt kunnen worden in ebooks. En die niet gevonden kunnen worden door een ebook in een editor of WinRAR te openen en een kijkje te nemen in het bestand zelf. Sterker nog, het zou me verbazen als dit soort kenmerken en codes er nu niet in zaten, veilig uit het zicht zodat nieuwsgierige vakbloggers het niet kunnen vinden.

Verwijderen van sociale DRM?

Gezien mijn (vele) eerdere artikelen over het verwijderen van DRM van ebooks zou je misschien verwachten dat ik ook ga uitleggen hoe je deze watermerkbeveiliging (sociale DRM) kunt verwijderen. Dat doe ik echter niet – nou ja, op de opmerking na dat je de ex libris en de disclaimer gewoon kunt verwijderen in een ebook editor – omdat sociale DRM nou eenmaal een ander soort DRM is.

Waar Adobe DRM, de DRM op Kindle ebooks en de FairPlay DRM op Apple ebooks serieuze technische restricties met zich meebrengen als het gaat om het kunnen gebruiken van je eigen aankopen, daar legt sociale DRM niemand een duimbreed in de weg om je gekochte ebooks te lezen of te backuppen.

Begrijp me niet verkeerd. Ik vind sociale DRM minstens zo erg, juist omdat het voor de meeste mensen geen enkele consequentie heeft. Het is geniepig en alleen al het feit dat mijn persoonsgegevens zonder mijn toestemming worden verwerkt en verstopt in een ebook waarvoor ik netjes betaald heb, zorgt ervoor dat ik het als een schending van mijn privacy zie. Ongeacht of ebookwinkels zich aan de letter van de privacywetgeving houden.

De oplossing om van sociale DRM af te komen zie ik daarom vooral in het veranderen (of anders toepassen) van de auteursrecht- en privacywetgeving en niet in een kat-en-muisspel met de partijen die watermerkbeveiliging toepassen. De watermerken zitten zo vervlochten in een ebook dat het bijna onmogelijk is om alle identificerende gegevens te verwijderen. En het is echt onmogelijk om zeker te weten dat je het 100% verwijderd hebt.

Als het Europese Hof van Justitie de conclusie van de Advocaat-Generaal over ebooks overneemt – dat na verkoop van een ebookexemplaar het distributierecht van een rechthebbende uitgeput is – dan zou de consequentie zijn dat een gekocht ebookexemplaar voor 100% je eigendom is. Net als bij een papieren boek. Dat zou (hopelijk) betekenen dat het niet meer toegestaan is om sociale DRM toe te passen op verkochte ebooks. Of welke vorm van DRM dan ook die evident bedoeld is om tegen je gebruikt te worden.

Ook de uitgebreide nieuwe Europese privacywetgeving die de komende twee jaren in Nederland geïmplementeerd zal worden biedt kansen om van watermerken in ebooks af te komen. Het verwerken van persoonsgegevens teneinde (theoretisch) misbruik van ebooks tegen te gaan is een thema dat nog niet bij de rechter gelegen heeft – er is volgens mij nog niet getoetst of dit toegestaan is onder de huidige wetgeving laat staan de toekomstige wetgeving – en het zou goed zijn als dit wel ging gebeuren. Helemaal aangezien je volgens de wet inzage moet kunnen krijgen in hoe je persoonsgegevens verwerkt zijn en het bij watermerkbeveiliging er nou net om gaat dat je dat niet te weten komt.

Tot die tijd echter is het vooral belangrijk om te weten dat een gekocht ebook met watermerkbeveiliging te herleiden is naar jou. Er kan een ex libris en/of een disclaimerpagina in staan met je naam er op maar ook in het ebookbestand zelf staat veel informatie verborgen. En je hoeft echt niet van plan te zijn om dat ebook (illegaal) te gaan verspreiden om dat een heel vervelend idee te vinden.

@afbeelding in header via Brendan Mruk/Matt Lee, CC BY-SA

#

Tweetweekoverzicht week 18 2016: Webarchivering, VakantieBieb, Nederland Leest, DRM, TTIP, uitgeverijenstatistieken, EU verordening persoonsgegevens, muziek en politici en Elsevier vs Sci-Hub

vakblog tweetweekoverzichtIn het tweetweekoverzicht sta ik alsnog kort stil bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen uitgebreide blogpost aan heb gewijd.

Soms omdat anderen dat al beter gedaan hebben dan ik het zou doen, soms omdat er weinig meer over te vertellen valt dan het nieuwtje zelf en soms omdat ik er ook geen blogpost van weet te maken.

In dit tweetweekoverzicht is het de vraag of de KB je website mag archiveren, wordt de VakantieBieb aangekondigd, gaat Nederland Leest op de schop dit jaar, was het voor de tiende keer de internationale dag tegen DRM, maakt Greenpeace Nederland de vertrouwelijke TTIP documenten beschikbaar, publiceerde CBS de omzetgegevens van uitgeverijen in Nederland, is de EU Verordening (bescherming) persoonsgegevens gepubliceerd die over twee jaar geïmplementeerd moet zijn, willen de Rollings Stones ook niets met Trump te maken hebben en weet Elsevier één domein van Sci-Hub te sluiten.

Mag de KB je website archiveren?

Arnoud Engelfriet kreeg de vraag van meerdere lezers of de KB websites mag indexeren en opnemen in hun webarchief. De KB is in 2007 gestart met het archiveren van (een selectie van) Nederlandse websites om op die wijze te voldoen aan de opdracht om ook het Nederlandse digitale erfgoed te behouden. Vanzelfsprekend spelen hier ook diverse juridische aspecten een rol die dermate complex (en onhandig) zijn dat de KB gekozen heeft voor een opt-out aanpak: je wordt op de hoogte gebracht dat jouw site opgenomen wordt in het webarchief en je hebt de optie om dat te weigeren (ipv dat iedereen toestemming moet geven).

De lijst met gearchiveerde websites wordt periodiek uitgebreid en dat leverde deze keer vragen op over de werkwijze van de KB die schijnbaar de robots.txt negeert. Dit zijn regels die een site-eigenaar stelt aan iedere zoekmachine om bijvoorbeeld bepaalde delen van de site te negeren voor indexering. Zo heb ik bijvoorbeeld enkele testsites op mijn server staan die ik niet in Google terug wil zien en het ligt voor de hand dat je dan ook niet deze sites in een webarchief wilt.

Nou is dat in mijn geval een theoretisch voorbeeld want blogs vallen zo te zien buiten de selectiecriteria van de KB (tenzij ze toevallig onderdeel zijn van een site) en dus zal ik mijn blog zelf moeten archiveren voor het nageslacht ;)

De VakantieBieb komt er aan

De VakantieBieb is nog gesloten (na de succesvolle editie vorige zomer) maar half mei opent de site weer en vanaf 1 juni zijn ook de eerste titels weer te lenen/lezen in de app. Net als vorig jaar is in juni de VakantieBieb alvast voor de jeugd open waarna in juli ook de volwassenen aan de beurt zijn. Op 31 augustus zal de VakantieBieb de deuren weer sluiten.

Nederland Leest wordt thematisch

Na tien edities waarbij elk jaar een (klassiek) Nederlands boek centraal stond – die via bibliotheken opnieuw verspreid werden onder leden en niet-leden – gooit de Nederland Leest campagne het dit jaar over een andere boeg. Tijdens de elfde editie staat het thema democratie centraal waarbij er gedebatteerd dient te worden in de bibliotheken en je in ruil voor je mening kunt kiezen uit één van drie boeken: Heer van de vliegen van William Golding, Liefde en schaduw van Isabelle Allende en Morten van Anna Levander. Inderdaad, daar zitten ook twee niet-Nederlandse schrijvers tussen.

Nederland Leest 2016 vindt plaats van 1 t/m 30 november en ik zal traditiegetrouw ook weer kijken hoe Nederland Leest met de lezers omgaat die een ebook willen.

Tien jaar tegen DRM

Vorige week dinsdag, 3 mei 2016, was het voor de 10e keer de International Day Against DRM. Ik heb daar in het verleden meerdere malen aandacht aan besteed en vaak geschreven over mijn haat tegen DRM op ebooks. Ook afgelopen week kon je weer nieuws lezen over het spoorloos verdwijnen van (voormalige Sony) ebooks in de Kobo accounts van Amerikanen en ben ik blij dat ik backups maak *ondanks* de DRM.

Op de site van de Electronic Frontier Foundation staat een artikel over waarom digitale sloten op content die je gekocht hebt een bijzonder groot probleem zijn. Zodat je het niet alleen van mij hoeft te horen. Gelukkig zijn we in Nederland (grotendeels) van de ergste DRM op ebooks af maar er blijft nog genoeg DRM over helaas.

TTIP documenten gepubliceerd door Greenpeace

Er wordt al jarenlang in het geheim onderhandeld over een nieuw handelsverdrag tussen Europa en de VS waarin – volgens geruchten – afspraken gemaakt zouden worden met enorm verstrekkende gevolgen voor de lokale economie, auteursrecht en het milieu: TTIP. Of zoals Arjen Lubach het uitlegde:

Na al die jaren van geheimzinnigheid, waarin zelfs politici in afgesloten en bewaakte leeskamers de documenten moesten lezen, heeft Greenpeace Nederland echter een deel van de documenten in handen gekregen. Greenpeace publiceerde die afgelopen week online *en* richtte op diverse plekken in Europa eigen leeskamers in van glas. Voor optimale transparantie.

Het maakt vooral duidelijk hoeveel deals er gemaakt zijn door lobbies en andere partijen die hun eigen belangen willen bewaken maar dat zal voor niemand een verrassing zijn geweest. Helaas ontbreken de afspraken rondom het intellectuele eigendom in de gelekte documenten en kan ik daar niet verder op in gaan. Of TTIP er ooit gaat komen valt nog te bezien maar ik vermoed dat de actie van Greenpeace het een stuk lastiger maakt voor Europese politici om dit verdrag uit te leggen aan hun kiezers.

CBS publiceert gegevens over Nederlandse uitgeverijen

Uitgeverijen blijven qua bedrijfsresultaten op peil maar doen dat door de afname in omzet te compenseren met een daling van de loonkosten en hun inkoop. Dat was één van de conclusies die je kon trekken uit de nieuwe gegevens van CBS over uitgeverijen in Nederland. Het aantal banen bij uitgeverijen neemt dan ook af maar tegelijkertijd komen er wel meer uitgeverijen bij. Dit zijn echter steeds vaker ZZP’ers die met de nieuwe uitgeverijen beginnen.

EU publiceert de nieuwe verordening (bescherming) persoonsgegevens

De EU wil al jaren een Europese privacy richtlijn die de privacywetgeving binnen Europa moet harmoniseren zodat burgers overal dezelfde bescherming genieten. Afgelopen week werd de zeer uitgebreide nieuwe verordening gepubliceerd (NL tekst) die in Nederland geïmplementeerd zal moeten worden in (een nieuwe) Wet bescherming persoonsgegevens. Daar heeft Nederland, net als de overige lidstaten, tot 25 mei 2018 de tijd voor.

Wanneer je niet wilt dat jouw muziek door politici gebruikt wordt

Het zit Donald Trump muzikaal niet mee. Nadat vorig jaar Neil Young, R.E.M. en Aerosmith al weigerden om hun muziek te laten gebruiken door de campagne van Trump, hadden afgelopen week de Rolling Stones ook weinig zin om zich indirect te associëren met de presidentskandidaat.

Hoewel er telkens keurig een licentie gekocht was voor de muziek door de campagne hebben de artiesten nog steeds het recht om het gebruik ervan te weigeren. Hoe dat (auteursrechtelijk) kan legde ik vorig jaar uit in een artikel dat nog steeds actueel is kennelijk.

Elsevier weet 1 domein van Sci-Hub te sluiten maar er blijven alternatieven

Elsevier strijdt onverminderd door tegen Sci-Hub waarin dure wetenschappelijke artikelen gratis online verkrijgbaar zijn. Elsevier won een rechtszaak enige tijd geleden en hoewel dit vooral leidde tot wereldwijde aandacht (en populariteit) voor Sci-Hub, kon de uitgever met die uitspraak in de hand wel de huidige domeinnaam uit de lucht halen. Afgelopen week verdween sci-hub.io en moesten gebruikers uitwijken naar één van de alternatieven (sci-hub.cc en sci-hub.bz) of een bookmark maken die rechtstreeks naar de site gaat.

Ondertussen lijkt de populariteit en het gebruik van Sci-Hub alleen maar verder te groeien …..

#

Tweetweekoverzicht week 42 2015: Taal en Open Access, Krantenbank Zeeland, ECL in de Auteurswet, Google Books, DRM in JPG’s, Netflix, VerhalenBieb, Feedly Pro en BBC iPlayer

vakblog tweetweekoverzichtIn het tweetweekoverzicht sta ik alsnog kort stil bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen uitgebreide blogpost aan heb gewijd.

Soms omdat anderen dat al beter gedaan hebben dan ik het zou doen, soms omdat er weinig meer over te vertellen valt dan het nieuwtje zelf en soms omdat ik er ook geen blogpost van weet te maken.

In dit tweetweekoverzicht gaan vijf taaltijdschriften over op Open Access, gaat de Krantenbank Zeeland weer open, zal extended collective licensing (ECL) onderdeel worden van de Auteurswet (en hoopt Creative Commons dat dit juist niet in Amerika gaat gebeuren), is het digitaliseren en aanbieden van Google Books ook in hoger beroep toegestaan in Amerika, wordt er nu gesproken om DRM toe te voegen aan het JPEG bestandsformaat, is het delen van je Netflix wachtwoord piraterij, stopte de VerhalenBieb per 1 januari 2016, heeft Feedly inmiddels 60.000 betalende gebruikers en blokkeert BBC iPlayer nu iedereen die via een UK VPN server probeert te kijken.

Vijf taaltijdschriften gaan Open Access publiceren

Vijf internationale wetenschappelijke taaltijdschriften houden het voor gezien bij hun commerciële uitgevers en stappen over op Open Access publiceren via de nieuwe website LingOA.  Een groeiende groep taalwetenschappers wil dat de toegankelijkheid van wetenschappelijke resultaten minder afhankelijk wordt van te dure commerciële uitgevers en nemen daarom deze stap.

Interessant detail is dat er ook titels bij zitten die op dit moment bij Elsevier zitten en waar de Nederlandse universiteiten nu al geruime tijd – zonder resultaat – mee onderhandelen om tot een systeem te komen waar de universiteiten betalen voor het open access publiceren in plaats van voor gigantisch dure abonnementen. Hoewel er geen rechtstreekse link is tussen beide ontwikkelingen, is het wel een bevestiging dat laagdrempelige toegang tot wetenschappelijke artikelen steeds belangrijker wordt en dat wetenschappers daar ook zelf het initiatief in willen nemen.

Krantenbank Zeeland weer open na auteursrechtenconflict

Bij de digitalisering van cultureel erfgoed lopen archieven en bibliotheken regelmatig tegen auteursrechtproblemen aan. Zo ook de ZB (Zeeuwse Bibliotheek) met hun Krantenbank, Tijdschriftenbank en Beeldbank Zeeland waar een geschil over de auteursrechten op duizenden artikelen van de Zeeuwse schrijver Hans Warren uiteindelijk leidde tot het op slot gaan voor het publiek van alle hierboven genoemde databanken.

De auteursrechtenproblematiek in het algemeen is inmiddels opgelost dankzij een overeenkomst met auteursrechtenorganisaties Lira (teksten) en Pictoright (foto’s) waarmee de risico’s van potentiële claims worden afgekocht. Dat wil niet zeggen dat het geschil met de erfgenaam van Warren hiermee is opgelost (het is maar de vraag of de artikelen in kwestie onderdeel blijven van de Krantenbank) maar op korte termijn kan de Krantenbank in elk geval weer geopend worden voor het publiek.

Extended collective licensing wordt vastgelegd in de Auteurswet

Het kabinet heeft afgelopen week ook besloten om de bevoegdheden van collectieve beheersorganisaties (cbo’s) als Lira en Pictoright uit te breiden teneinde afspraken – zoals die met de ZB – breder te kunnen maken met (o.a.) alle erfgoedinstellingen. Ik hoopte al dat dit zou gebeuren en denk dat het een goede ontwikkeling is om praktischer om te (kunnen) gaan met het auteursrecht bij digitaliseringsprojecten.

Middels dit soort collectieve afspraken kunnen cbo’s licenties afgeven aan erfgoedinstellingen die ook gelden voor rechthebbenden die zelf niet bij de cbo’s aangesloten zijn. Dit vermindert de risico’s op auteursrechtproblemen aanzienlijk en verruimt de mogelijkheden voor bibliotheken en erfgoedinstellingen om hun collecties te digitaliseren. Binnenkort ga ik met een artikel uitgebreider in op deze nieuwe regeling die vanaf volgend jaar verankerd zal worden in de Auteurswet.

Overigens verscheen er vorige week toevallig ook een artikel van Creative Commons over gebruiks- en auteursrecht bij digitaliseringsprojecten van erfgoedinstellingen in Amerika.

Hierin wordt juist betoogd om niet over te gaan op ECL met het, mijns inziens terechte, argument dat een dergelijke regeling alle werken zou moeten uitsluiten die al vrijelijk beschikbaar zijn gemaakt door de auteur. En het lijkt er op dat dit niet gaat gebeuren in Amerika. Daarnaast – en dat is een fundamenteel verschil met de situatie in Europa – kent het Amerikaanse auteursrecht de mogelijkheid van fair use dat in de praktijk een veel krachtiger middel is bij het digitaliseren (en online beschikbaar maken) van teksten en foto’s. Het is interessant om te zien hoe de verdere ontwikkelingen rondom ECL in zowel Nederland als Amerika zullen verlopen want ze zullen een enorme impact op de toekomst van digitaliseringsprojecten hebben.

De Google Books digitale bibliotheek levert ook in hoger beroep geen auteursrechtinbreuk op

Over fair use gesproken … afgelopen vrijdag, 16 oktober, sprak de rechter zich in hoger beroep (eindelijk) uit over de langslepende rechtszaak tussen de Author Guild en Google over het digitaliseren en de wijze van aanbieden van miljoenen boeken in Google Books. In 2013 was de rechter van mening dat dit toegestaan was onder het fair use beginsel en twee jaar later handhaaft de rechter dit dus in het hoger beroep dat door de Author Guild was aangespannen. Google test volgens de uitspraak wel de grenzen van wat je binnen fair use mag doen maar blijft uiteindelijk binnen die grenzen. Het is nu de vraag of de Author Guild (en een aantal individuele rechthebbenden) de laatste stap richting de Supreme Court gaat ondernemen of accepteert dat na ruim 7 jaar de strijd uitgestreden is.

Komende week volgt een overzicht van de lange voorgeschiedenis van dit geschil tussen rechthebbenden en Google.

DRM in JPG’s?

Digital Rights Management (DRM) zit al op vele plekken waar je het als consument liever niet zou zien (ebooks, muziek, games enz) maar de Joint Photographic Expert Group – die de afspraken rondom het bestandsformaat JPEG beheren – heeft het plan opgepakt om DRM toe te voegen aan dit populaire formaat voor foto’s en afbeeldingen. Dit zou er voor moeten zorgen dat rechthebbenden de mogelijkheid krijgen om te voorkomen dat (hun) foto’s bijv. geupload worden naar Twitter, Facebook of Pinterest.

Als je denk dat dit best een aardig idee is, dan zou je het artikel van de Electronic Frontier Foundation eens kunnen lezen inclusief de presentatie (PDF) die ze aan de Joint Photographic Expert Group gegeven hebben over waarom dit zonder enige twijfel een waardeloos idee is. Heb je daar geen zin in dan kan ik je wijzen op wat alle DRM varianten op ebooks, muziek en games nu al met elkaar gemeen hebben en wat dan straks ook voor al je jpg’s zou kunnen gaan gebeuren: het maakt het onmogelijk om de werken voor eigen oefening, studie en gebruik te kopiëren of te backuppen. En voor de goede orde, dat is een privilege waar je recht op hebt conform de uitzondering die in de Auteurswet gemaakt is. Laten we serieus hopen dat het gezonde verstand hier gaat zegevieren en dat we straks niet in de situatie belanden waarbij je online verkregen foto’s bijv. niet meer kunt backuppen in een cloudopslagdienst.

Delen van je Netflix wachtwoord

Recentelijk kondigde Netflix een prijsstijging aan voor nieuwe abonnees – die inmiddels ook in Nederland van kracht is – waardoor je voor het standaardabonnement (HD kwaliteit en 2 gelijktijdige kijkers) €9.99 betaalt. Het oude maandelijkse tarief van €7,99 blijft van kracht voor de huidige abonnees maar is ook het tarief voor het basisabonnement waarbij je met slechts 1 gelijktijdige kijker in SD kwaliteit naar de films en tv series op Netflix kunt kijken.

In een artikel op The Next Web wordt gespeculeerd of dit ook te maken kan hebben met het veelvuldige delen van het Netflix account buiten je eigen huishouden. Volgens een studie kijkt 11% van de Netflix gebruikers met een gedeeld account en zou met dit nieuwe prijsmodel een stimulans ontstaan om het goedkopere abonnement te nemen waarbij het delen simpelweg niet praktisch is.

Natuurlijk is er ook wel een onderzoek te vinden over hoeveel geld de industrie misloopt door het delen van wachtwoorden van betaalde video- (en muziek)diensten maar dat mag je met een flink pak zout nemen. Hoewel het technisch piraterij is – het gaat expliciet in tegen de gebruiksvoorwaarden van dit soort diensten – zou Netflix simpelweg fors minder abonnees hebben als ze tegen alle vormen van gebruik zouden gaan optreden die in de eigen voorwaarden niet toegestaan zijn. De realiteit is dat, net zoals vroeger (?) met kranten, een abonnement eerder overwogen wordt als de kosten gedeeld kunnen worden, juist als het gebruik incidenteel is. En kun je zeker niet verwachten dat als dit onmogelijk gemaakt wordt, iedereen dan toch maar zelf een abonnement neemt.

Nee, het delen van je account en wachtwoord is dan misschien formeel een vorm van piraterij maar je hoeft niet bang te zijn dat je daar mee in de problemen gaat komen.

VerhalenBieb stopt eind 2015

In februari 2015 werd de VerhalenBieb-app van de Bibliotheek gelanceerd. Deze app startte met 20 verhalen in de categorieën: humor, spanning, drama en biografie. Iedere maand kwam er een nieuw verhaal bij van bekende en minder bekende auteurs voor volwassenen van zo’n 6.000 woorden, die in 15 tot 20 minuten te lezen zijn. De KB meldt nu echter dat de app niet het beoogde succes blijkt te zijn met ruim 6.000 geregistreerde gebruikers en eindigt deze pilot nu per 31 december 2015. Het lijkt er op dat de verhalen zelf wel beschikbaar zullen komen in één van de andere apps van de Bibliotheek dus wellicht kan er dan een groter publiek gevonden worden. Zeker als dat in de Bibliotheek app komt die voor het lezen van de (geleende) ebooks ontwikkeld is.

Feedly heeft 60.000 betalende Pro gebruikers

RSS is nog lang niet dood en de populariteit van Feedly laat dit ook goed zien. Feedly heeft miljoenen gebruikers die gratis gebruik maken van de dienst maar inmiddels ook 60.000 Feedly Pro gebruikers die betalen voor de extra functionaliteiten zoals een betere zoekfunctie en het kunnen delen van collecties met RSS-feeds. Die betalende gebruikers financieren ook de ontwikkeling van weer nieuwe functionaliteiten en Feedly kondigde afgelopen week aan met o.a. een nieuwe iOS app bezig te zijn en, belangrijker, met de mogelijkheid om feeds te kunnen filteren.

Hier wacht ik al geruime tijd op omdat het dan mogelijk wordt om binnen feeds alerts op te gaan zetten op basis van trefwoorden en andere voorgedefinieerde zoektermen. Een (hopelijk aanzienlijk) betere manier dan Google Alerts of Talkwalker om gericht aan informatie te komen over specifieke onderwerpen. En eentje waar ik als Pro gebruiker niet op kan wachten om uit te proberen.

BBC iPlayer blokkeert kijkers via VPN diensten

Hoewel de entertainmentindustrie al lange tijd probeert om Netflix zo ver te krijgen dat het (betalende) abonnees blokkeert die met behulp van een VPN dienst uit een ander land naar Netflix Amerika willen kijken, onderneemt Netflix bewust daar geen actie op. In Engeland heeft nu echter de BBC met hun iPlayer dienst (zeg maar de uitzending gemist) wel besloten om de digitale grenzen dicht te gooien. Kijkers die buiten Engeland met behulp van een UK VPN server willen kijken krijgen nu ook de melding dat ze fysiek in Engeland zelf moeten zijn.

De BBC blokkeert nu actief alle bekende VPN servers die de talloze VPN diensten in Engeland hebben staan, inclusief de twee diensten waar ik een abonnement op heb. Dat de BBC nu VPN diensten blokkeert is niet zo zeer een probleem voor mij (ik heb ooit 1 keer iets gekeken op iPlayer dus ach) maar wel voor alle Britten die een VPN dienst gebruiken om veiliger te internetten en natuurlijk de Britten die buiten de landsgrenzen graag naar BBC programma’s kijken. Ook al erkent de BBC dat legitieme kijkers ook getroffen worden door deze maatregel, ze is niet van plan om hier uitzonderingen voor te gaan maken. Het zal me benieuwen of VPN diensten een manier weten te vinden om deze blokkade door de BBC te omzeilen.

#

Tweetweekoverzicht week 40 2015: Brits radio-archief, downloadverbod, DRM en Windows 10, AdBlock Plus, einde van een octrooi-oorlog, Achmea en foto’s van NASA

vakblog tweetweekoverzichtIn het tweetweekoverzicht sta ik alsnog kort stil bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen uitgebreide blogpost aan heb gewijd.

Soms omdat anderen dat al beter gedaan hebben dan ik het zou doen, soms omdat er weinig meer over te vertellen valt dan het nieuwtje zelf en soms omdat ik er ook geen blogpost van weet te maken.

In dit tweetweekoverzicht wil de British Library een nationaal radio-archief maken, wil de filmindustrie geld zien van de overheid omdat het downloadverbod niet gehandhaafd wordt, levert DRM op games met Windows 10 wederom/alsnog problemen op, verliest een Duitse uitgever wederom een rechtszaak tegen een adblocker, maken Microsoft en Google een einde aan hun octrooi-oorlog, krijg je korting bij Achmea in ruil voor je privacy en plaatst NASA meer dan 8400 foto’s van de Apollo missies in het publiek domein op Flickr.

Een nationaal radio-archief voor de Britten?

Radio is niet een heel populair medium meer met de opkomst van alle alternatieven maar nog steeds een unieke manier voor historici en onderzoekers om een (tijds)beeld te krijgen waar over gesproken en nagedacht werd. Tenminste, dat vindt de British Library die weliswaar honderdduizenden uren Britse radio-uitzendingen in hun collectie hebben zitten maar ook constateert dat op dit moment 92% van alle Britse uitzendingen niet gearchiveerd wordt.

Reden genoeg om met een preserveringsproject ‘Save our Sounds‘ te komen om zowel de bestaande historische collectie als toekomstige radio-uitzendingen veilig te stellen voor het publiek, onderwijs en onderzoek. Een prachtig initiatief wat mij betreft!

Filmindustrie wil miljoenen zien van de overheid

In april 2014 gold – van de 1 op de andere dag – in Nederland een downloadverbod toen het Europese Hof van Justitie oordeelde dat de thuiskopieheffing geen rechtvaardiging was om het downloaden van illegaal materiaal toe te staan. Omdat zelfs Big Brother overheid moeilijk bij elke consument kan gaan controleren of het gedownloade uit legale of illegale bron afkomstig is, wordt er in Nederland effectief een gedoogbeleid gevoerd waarbij rechthebbenden (en partijen als BREIN) zelf grootschalig misbruik moet opsporen.

Dat het praktisch gezien onmogelijk is om het downloaden van films te voorkomen weerhoudt Sekam, de vereniging van onafhankelijke Nederlandse tv- en filmproducenten, er niet van om te becijferen dat het illegaal downloaden van films de sector jaarlijks 78 miljoen euro zou kosten en de mening te poneren dat de overheid nalatig is geweest in het handhaven van het downloadverbod. De Nederlandse filmproducenten wilen daarom een schadeclaim indienen bij de overheid voor het mislopen van inklomsten en roepen op om het vervolgen van consumenten niet uit te sluiten.

Het Ministerie van Veiligheid en Justitie heeft de claim schijnbaar al afgewezen en het is lastig om te zien wie er, behalve de filmindustrie zelf natuurlijk, voorstander van is om de verliezen te compenseren die (me dunkt) echt niet alleen veroorzaakt worden door downloaders. De aanname dat elke illegaal gedownloade en bekeken film in een andere situatie had geleid tot een aankoop of verhuur heb ik altijd onzin gevonden en als je de cijfers ziet van het Netflix gebruik en de mogelijkheden om via Videoland, iTunes en Google Play Movies goedkoop recente films digitaal te huren, dan ben ik er van overtuigd dat het illegaal downloaden van films afgenomen moet zijn de laatste twee jaar. Zonder dat je daarvoor consumenten voor de rechter moet gaan slepen waarbij het bijna onmogelijk is om definitief aan te tonen dat deze ook verantwoordelijk is voor een individuele download.

DRM op gekochte games levert met Windows 10 nog steeds problemen op

Lang voordat ik met mijn kruistocht begon tegen DRM op ebooks maakte ik al kennis met DRM op een heel ander medium. Dat is zelfs de hele reden waarom ik zo’n ongelofelijke hekel aan DRM heb gekregen. PC games hebben van oudsher al allerlei ‘beveiligingen’ gehad die het lastig(er) moesten maken om ze illegaal te kopieren. Het was toegegeven ook een serieus probleem dat al begon in het tijdperk van floppies toen iedereen spelletjes van elkaar kopieerde. Leveranciers bouwden verwijzingen naar de handleiding in de spellen waardoor je niet verder kon spelen tenzij je wist wat het derde woord van de vijfde regel op pagina 12 van de handleiding was.

Met de opkomst van cd’s en dvd’s schakelden leveranciers over naar technische oplossingen van een verplichte cd check tijdens het spel en allerlei (enge) trucjes die het spel koppelde aan goed verborgen aanpassingen in Windows. Die laatste technieken, met name SecuROM en Safedisc, grepen zo diep in je besturingssysteem dat het vaak grote problemen opleverde om je legaal aangeschafte pc games aan de praat te krijgen. Problemen die je niet had als je een illegale versie downloadde maar de ironie hoe DRM het probleem verergerde dat het zou moeten oplossen laat ik even voor wat het is. Na 2008 stapte de industrie gelukkig grotendeels af van deze irritante DRM (hoewel er tot de dag van vandaag nog steeds verschrikkelijke varianten zijn die me weerhouden van het kopen van pc games. Ik kijk naar jullie, Ubisoft!)

Met Windows 10 wil Microsoft behalve een beter ook vooral een veiliger besturingssysteem bieden en één van de maatregelen die het genomen heeft is het blokkeren van software die zo diep in Windows aanpassingen kan maken. Zoals (oudere versies van) antivirussoftware en jawel, de SecuROM en Safedisc DRM op games. Heb je dus spellen met deze DRM technieken in je verzameling zitten? Dan kun je ze niet meer spelen op Windows 10 en ben je aangewezen op een zgn crack of het opnieuw aanschaffen van een downloadversie bij bijv. GOG waar deze DRM ontbreekt. Het zou de leveranciers van al die games sieren als ze alsnog zelf een oplossing boden voor alle klanten die vandaag de dag nog steeds die games willen spelen maar die kans lijkt me bijzonder klein.

Axel Springer verliest rechtszaak tegen AdBlock Plus

Drie keer is scheepsrecht, moet de Duitse uitgever Axel Springer gedacht hebben toen ze een rechtszaak aanspanden tegen AdBlock Plus, een adblocker die advertenties blokkeert op o.a. de krantensites van Axel Springer. Al eerder probeerden RTL en een andere grote Duitse uitgever het ook al bij de rechtbank maar wederom wees de rechter de bezwaren van de hand. Deze vond adblockers niet in strijd met concurrentiewetgeving en het auteursrecht.

Ik heb de uitspraak van deze zaak er niet bij gezocht maar kwam de afgelopen weken op diverse sites argumenten tegen van sitebeheerders waar ik gewoon kippenvel van kreeg. Zo beweerde één site dat het tonen en verplicht bekijken van advertenties onderdeel was van het (auteurs)recht van de auteurs omdat zij de voorwaarden van het openbaren van hun artikelen mochten bepalen. Met het blokkeren van advertenties zouden consumenten inbreuk maken op dat auteursrecht. Ik heb meteen de hele site op mijn blacklist gezet met het plechtige voornemen daar nooit meer een artikel op te lezen, ook al zouden ze me geld toegeven.

Nee, adblockers zijn er nu eenmaal en ze gaan overduidelijk niet weg.

Google en Microsoft begraven de geoctrooieerde strijdbijl

Vorig jaar augustus maakten Samsung en Apple al een einde aan de jarenlange strijd in de rechtszaal waarbij ze elkaar het leven flink zuur maakten met een assortiment aan octrooien waar de ander dan wel (of niet) inbreuk op maakten. Afgelopen week deden Microsoft en Google hetzelfde en kwam er een einde aan 20 lopende rechtszaken over o.a. mobiele telefoons en de videoweergave van de Xbox waar Google een octrooi voor had.

Ik verheug me er nu al op om niet elke week berichten te lezen over de zoveelste rechtszaak waarin octrooien de hoofdrol spelen.

Privacy is zo duur geworden dat je het kunt verkopen aan Achmea

Afgelopen week maakte Achmea bekend dat je in sommige gevallen minder premie hoeft te betalen als je als klant akkoord gaat met het verzamelen van bepaalde data over jou. Daar zie je bijna een wervende kop voor je met ‘Wacht niet tot bedrijven jouw data aan anderen verkopen, verkoop het zelf!’ Wat Achmea er precies mee voor ogen heeft vertelt het niet maar je hebt weinig fantasie nodig om je een model voor te stellen waarbij een verzekeringsmaatschappij een premiestructuur bedenkt afhankelijk van je leeftijd, gezondheid, levensstijl, locatie enz. Het is nu al zo dat premies in verschillende delen van het land onderling verschillen omdat de door maatschappijen genomen risico’s nu eenmaal verschillen per regio en dan is het makkelijk voor te stelen hoe ze dat model nog verder willen verfijnen.

Dat het zorgwekkend is dat je jezelf in (risico)categorieën laat plaatsen door je verzekeringsmaatschappij gegevens over je te laten verzamelen is al erg genoeg, maar in het artikel van Bits of Freedom wordt terecht geconstateert dat het ook nog eens betekent dat je ook anderen omgevraagd in die hokjes dwingt. Hopelijk ziet het College Bescherming Persoonsgegevens in dat je soms personen moet beschermen tegen zichzelf om de persoonsgegevens van ons allen te kunnen beschermen. En beseffen Achmea klanten de consequenties van dit soort keuzes die ze voorgelegd krijgen.

NASA zet meer dan 8400 foto’s van de Apollo missies op Flickr

Behalve alle benodigde essentiële apparatuur heeft NASA ook (Hasselblad) camera’s meegegeven aan de astronauten en afgelopen week heeft NASA maar liefst 8400 foto’s in hoge resolutie op Flickr gezet van de vele Apollo missies die ze de afgelopen jaren gedaan hebben. Adembenemende foto’s van shuttles die in een baan om de Aarde vliegen en natuurlijk duizenden foto’s op de maan zelf. Zo te zien zijn alle foto’s door NASA in het publiek domein geplaatst en kunnen dus vrijelijk gebruikt worden.

Een fantastisch initiatief van NASA en een ongelofelijk mooie bijdrage aan het culturele erfgoed van ons allemaal! Een kleine selectie heb ik hieronder gezet als afsluiting van dit weekoverzicht.

AS07-3-1550

 

AS17-152-23275
AS16-117-18825

 

AS16-117-18801

#

Tweetweekoverzicht week 18 2015: Betalen voor audioboeken, Blendle, tweets in Google, nog vier jaar een vaste boekenprijs, Tom Kabinet en het einde van Grooveshark

vakblog tweetweekoverzichtIn het tweetweekoverzicht sta ik alsnog kort stil bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen uitgebreide blogpost aan heb gewijd.

Soms omdat anderen dat al beter gedaan hebben dan ik het zou doen, soms omdat er weinig meer over te vertellen valt dan het nieuwtje zelf en soms omdat ik er ook geen blogpost van weet te maken.

In dit tweetweekoverzicht wordt de Luisterbieb-app een beetje uitgekleed, gaat het goed met Blendle, verwijdert uitgeverij 2000AD de DRM van alle titels, kun je (ergens) in mei tweets terugvinden in Google, is de Wet op de vaste boekenprijs met vier jaar verlengd door de Tweede Kamer, meldt Tom Kabinet een collectieve boycot bij de ACM (en begint terloops een boekenclub voor tweedehands ebooks) en is het alsnog over en uit voor Grooveshark.

Audio- of luisterboeken in de Luisterbieb-app en Storytel

In april 2013 kwam de Bibliotheek met de Luisterbieb-app (voor iOS en Android) waarmee je gratis naar luisterboeken kunt, eh, luisteren. Daar zaten (en zitten) ook diverse Nederlandstalige toptitels tussen zoals Het Diner van Herman Koch, Toen ik je zag van Isa Hoes en Stoner van John Williams. Dat werd mogelijk gemaakt door uitgeverij Rubinstein die het leeuwendeel van de luisterboeken leverde aan de Luisterbieb en die dat kennelijk als een promotie zag voor de overige uitgaven. Luisterboeken zijn in Nederland toch altijd een kleine niche gebleven heb ik het idee.

In Zweden zijn audio- of luisterboeken veel populairder en heeft het bedrijf Storytel daar op in weten te spelen met een groot aanbod. Zoals Storytel enkele weken geleden vertelde op de inct.formatie hebben ze de markt zien groeien en zijn de ‘narrators’ – die de boeken inspreken – inmiddels net zo bekend als de oorspronkelijke auteurs. Het bedrijf is inmiddels ook in Nederland actief, heeft een Spotify-model gelanceerd voor onbeperkt luisteren naar audioboeken voor 14,90 per maand en zijn met een reclamecampagne met billboards op de Nederlandse stations begonnen.

Voor de Nederlandstalige titels hebben ze dus de titels overgenomen van uitgeverij Rubinstein. En aangezien het zakelijk niet heel erg slim is om je titels in een gratis Luisterbieb-app te laten zitten terwijl je abonnementen probeert te verkopen, verdwijnen ze dus uit de Luisterbieb.

Nou ben ik wel heel benieuwd of audioboeken ook gaan aanslaan in Nederland. In de zin dat mensen ook bereid zijn om bijna 15 euro per maand te gaan betalen terwijl ik niet het idee heb dat een grote groep mensen elke maand de gratis Luisterbieb-app gebruikten. Wel ben ik nu zelf nieuwsgierig geworden naar het aanbod van zowel de Luisterbieb, Storytel als het (Amerikaanse) Scribd dus wie weet ga ik dat eens uitproberen.

Eén jaar Blendle

Op 28 april 2014 lanceerde de digitale kiosk Blendle waar gebruikers losse artikelen uit kranten en tijdschriften kunnen kopen. Precies één jaar later was het tijd om de balans op te maken en meldde Blendle dat ze inmiddels 260.000 geregistreerde gebruikers hebben waarvan er 57.000 ook echt actief zijn. Over de precieze definitie van actief gaat Blendle verder niet in maar je mag aannemen dat het om gebruikers gaat die minstens 1x hun saldo hebben opgehoogd in dat jaar. Verder groeit het aantal gebruikers nog steeds met gemiddeld 20.000 per maand en zijn inmiddels ook internationale bladen als The Wall Street Journal en The Economist toegevoegd aan het Blendle-assortiment.

Mijn eigen evaluatie van 1 jaar Blendle zou zijn dat het aanbod inderdaad goed toegenomen is, de site zelf steeds beter en functioneler wordt maar dat de gemiddelde prijs per artikel ook erg stevig is toegenomen. Dit komt vooral door de (langere) artikelen uit tijdschriften maar die kosten je al snel 79 of 89 cent en dan is een tientje tegoed er ook snel doorheen. Oh ja en je kunt nog steeds niet je NRC (next) abonnement koppelen aan Blendle. Ook al is dat Blendle niet aan te rekenen.

Uitgever (van comics en graphic novels) 2000AD is nu volledig DRM-vrij

Uitgever 2000AD is bekend van de gelijknamige uitgave die al sinds 1977 Britse schrijvers en tekenaars een platform biedt om hun comics te publiceren. De Judge Dredd verhalen zijn daar het meest bekende voorbeeld van. De webshop lanceerde in 2005 en daar kon je altijd al de comics en bundles digitaal kopen zonder DRM maar dat was in contrast met de Android en iOS apps waar je wel vastzat aan DRM.

Dat laatste is inmiddels losgelaten en door het koppelen van de verschillende login-systemen is het nu mogelijk om alle titels vrij van DRM te kunnen downloaden uit de webshop. Ongeacht waar en wanneer je ze gekocht hebt. Een mooie ontwikkeling die hopelijk ook ooit nog eens gevolgd gaat worden door Marvel Comics en DC. De mogelijkheid om DRM-vrije exemplaren te downloaden is voor mij zeker een belangrijke overweging bij het kopen van comics.

In mei komen alle tweets in Google erbij

Het was vorig jaar al aangekondigd door Twitter dat Google weer toegang zou krijgen tot alle publieke tweets voor indexering en opname in de zoekmachine. Google had die toegang al eerder in tussen 2009 en 2011 maar de overeenkomst werd niet verlengd en dus zijn nu slechts een klein deel van alle tweets terug te vinden via Google.

Dat wil Twitter, ondanks eerdere bedenkingen, graag anders zien en zet daarom hun zogenaamde ‘firehose’ – waar als een brandslang onder hoge druk miljoenen tweets per dag uit komen – open voor Google. Vanuit het idee om meer nieuwe geregistreerde gebruikers en verkeer te krijgen. En daar aan te gaan verdienen natuurlijk.

Deze maand moet dat dan eindelijk allemaal gaan gebeuren en kun je behalve op Twitter.com straks ook tweets terugzoeken in Google.

Nog vier jaar de Wet op de vaste boekenprijs

De Tweede Kamer stemde afgelopen week over de ingebrachte moties bij de behandeling van de tweede evaluatie van de Wet op de vaste boekenprijs. Twee moties werden verworpen terwijl er één aangenomen werd over de verruiming van de combinatieverkoop. De laatste zou het mogelijk/makkelijker moeten maken om een vaste prijs vast te stellen voor de combinatie van een papieren boek met een ebook of bijbehorende app.

De kamer stemde ook in om de Wvbp met nog eens vier jaar te verlengen maar doet dat wel onder de voorwaarden die al door de minister waren aangegeven, zoals het verplicht inzichtelijk maken van het functioneren en bestaansrecht van de wet, en het oprichten van een Kennis- en Innovatiecentrum door de boekenbranche waarin ook daadwerkelijk geïnnoveerd dient te gaan worden. Ik schreef daar al uitgebreid over in februari van dit jaar, inclusief dat ik nogal skeptisch ben over de haalbaarheid ervan.

Tom Kabinet meldt een boycot door VBK, Lannoo/Meulenhoff en WPG bij de ACM

Dat Tom Kabinet wel impact heeft gehad op de boekenbranche zal duidelijk zijn. Al twee keer stond Tom Kabinet voor de rechter tegenover het Nederlands Uitgeversverbond die op zijn zachtst gezegd niet blij zijn met de marktplaats voor tweedehands ebooks. De laatste keer oordeelde de rechter dat het handelen in tweedehands ebooks weliswaar toegestaan is maar dat de maatregelen van Tom Kabinet om het verkopen van illegale exemplaren te kort schoten. Iets dat ik zelf ook al geconstateerd had.

Tom Kabinet nam vervolgens geen halve maatregelen en verwijderde ongeveer het complete aanbod van de site. Daarna besloten ze om zelf nieuwe ebooks te gaan verkopen die daarna weer tweedehands verhandeld konden worden op de site. Immers, als ze zelf het originele ebook verkopen, dan weten ze 100% zeker dat het om legale exemplaren gaat.

In februari 2015 opende de vernieuwde ebookshop van Tom Kabinet de deuren en kon je daar alle ebooks kopen zoals je ze ook bij Amazon, Bol of ebook.nl kunt kopen. Tenminste, dat was de bedoeling. Ik kocht zelf meteen een ebook op 19 februari maar die bleek niet te kunnen worden gedownload. Al snel werd duidelijk dat de drie grootste uitgeefconcerns in Nederland (VBK, Lannoo/Meulenhoff en WPG) de levering van hun titels te blokkeren richting Tom Kabinet.

Er zal ongetwijfeld overleg hebben plaatsgevonden tussen Tom Kabinet en de uitgevers maar zonder resultaat want afgelopen week stapte Tom Kabinet naar de Autoriteit Consument en Markt (ACM) om een klacht in te dienen. Volgens TK hebben de drie uitgeefconcerns onderlinge afspraken gemaakt om de ebookshop te boycotten en aangezien alle Nederlandse ebooktitels door het CB aan bijna 200 retailers geleverd worden zonder dergelijke restricties, lijkt me dat geen onredelijke conclusie.

Terwijl de ACM deze klacht behandelt gooit Tom Kabinet nog wat extra olie op het vuur het over een andere boeg: de site is begonnen met een boekenclub waarbij ze lezers oproepen om (8000) legale ebooks te doneren in ruil voor een lidmaatschap dat leden in staat stelt die titels voor €1,75 tweedehands te kopen.

Ironischerwijs kunnen mensen hun oude ebooks alleen doneren middels het doorgeven van de downloadlinks in de webshops van alle andere retailers. Hiermee omzeilt Tom Kabinet de discussie over het uploaden van illegale exemplaren en komt men dus alsnog aan de titels van de tegensputterende uitgeverijen.

Grooveshark verliest de strijd met de platenmaatschappijen en stopt ermee

Na bijna 10 jaar is het doek dan toch gevallen voor Grooveshark. Enkele weken geleden introduceerde Grooveshark nog een abonnementsmodel maar was het tegelijkertijd nog steeds verwikkeld in diverse juridische procedures die door de Amerikaanse platenmaatschappijen waren gestart in 2011.

In die rechtszaak gaf de rechter recentelijk de jury de optie om de maximale boete van 150.000 dollar per inbreukmakend nummer op te gaan leggen. Aangezien er ruim 5000 nummers genoemd waren in de aanklacht zou dat wellicht op 750 miljoen aan schadevergoeding zijn uitgekomen. Daar wilde Grooveshark niet op wachten en zijn ze akkoord gegaan met een schikkingsvoorstel. Dat voorstel komt neer op het sluiten van de site, het verwijderen van alle muzieknummers en het overdragen van de domeinnaam, apps en patenten aan de platenmaatschappijen. En natuurlijk met een “schuldbekentenis” op de Grooveshark site waarin aangegeven wordt dat ze het verkeerd aangepakt hebben al die jaren en hun gebruikers doorverwijzen naar legale opties zoals Spotify en Google Play Music.

Grooveshark has jumped the shark.

#

Pagina 1 of 7123...Laatste »
  • © 2006- 2016 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top