Ebooks Archives

Maar helpt sociale DRM nou als die bestseller illegaal verspreid wordt?

Je kon er op wachten natuurlijk. De allergoedkoopste ebookversie van het nieuwe boek van Dan Brown dook gisterochtend meteen al op bij de diverse torrentsites: de illegale ebookversie. De DRM van Amazon bleek geen enkele belemmering te zijn om in recordtijd het boek in omloop te krijgen op de piratenwebsites.

De Nederlandse vertaling kwam gisteren ook uit als ebook maar deze beschikte niet over een ‘klassieke’ vorm van DRM. Nee, de vertaalde Inferno is één van de eerste (zo niet de allereerste) bestsellers die voorzien is van sociale DRM, namelijk een digitaal watermerk. Hierbij wordt een unieke code in het ebookbestand zelf verstopt die geen enkele technische belemmering oplevert om het ebook te kunnen lezen maar die er wel voor zou moeten zorgen dat een illegaal verspreid exemplaar te herleiden is naar de oorspronkelijke koper.

En of dat ook daadwerkelijk mogelijk is kan nu getest worden want vanochtend vond ik – met weinig moeite – de Nederlandse ePub op internet terug. Nog steeds voorzien van het watermerk in de vorm van die identificatiecode.

Of die (vorm van) sociale DRM wel goed werkt als kopers van ebooks zich niet of nauwelijks realiseren dat er zo’n identificatiecode in zit, dat vraag ik me af. Zou de koper van het ebookexemplaar van de nieuwe Dan Brown zich gewaarschuwd hebben gevoeld? Ik denk het niet want anders was dat ebook vast niet verspreid. Tot zover het sociale deel van de sociale DRM denk ik dan.

Misschien wist die koper het wel maar gokte hij of zij er op dat het ebook niet te traceren is. Werkt zo’n identificatiecode wel en welke gegevens worden er door de verkopers aan die code gekoppeld? Je naam, adres, accountnaam, betalingswijze, creditcard- of iDeal gegevens? Mogen je persoonsgegevens dan zo maar geregistreerd worden als je een ebook koopt? En ja, alle gegevens die jou kunnen identificeren zijn per definitie persoonsgegevens. Maar wat als die koper valse gegevens heeft gebruikt bij het aanmaken van een account?

Ik ben benieuwd of de uitgever nu ook daadwerkelijk actie gaat ondernemen en de bron gaat opsporen. Een betere casus gaat er niet komen en wil sociale DRM ook daadwerkelijk het betere alternatief zijn voor Adobe DRM, dan moet je wel achter die piraten aangaan.

Oh ja, en het publiek beter voorlichten wat sociale DRM is. Als kopers van je ebooks niet snappen dat er sociale consequenties kunnen zitten aan het illegaal verspreiden van die ebooks, dan is het dus geen sociale DRM he?

Op zoek naar de goedkopere ebookversie van Inferno (van Dan Brown)

Komende dinsdag komt wereldwijd het nieuwe boek van Dan Brown uit. Na The Da Vinci Code, Angels and Demons en The Lost Symbol is Inferno het vierde boek waarin professor Robert Langdon de hoofdrol speelt. Hoewel ik niet meteen alle andere boeken van mijn stapeltje terzijde zal leggen om dit deel te gaan lezen, moet ik toegeven dat ik toch wel zin heb om te kijken of het de hype kan waarmaken die eromheen gegenereerd wordt. De voorgaande boeken lazen in ieder geval lekker weg en ach, je kunt weer eens meepraten met anderen. Niet iets dat me vaak lukt met de SF en fantasy boeken die ik normaliter lees.

Ik wil echter perse de ebookversie kopen.

Geen punt natuurlijk want ook die komt dinsdag tegelijkertijd met de hardcover versie uit. Maar dit is niet de eerste keer dat ik een boek wil kopen meteen op de releasedatum en dan spelen er ineens andere zaken mee weet ik inmiddels uit ervaring. Vorig jaar zat ik namelijk ook ongeduldig te wachten tot de nieuwe titel van Peter F. Hamilton uit kwam. Ik nam toen aan dat de (Engelstalige) ebookversie de goedkoopste versie zou zijn maar het bleek – met afstand – de megadikke hardcover te zijn die mijn portemonnee het minst belastte. Iets meer dan een tientje betaalde ik er voor.

Die rare prijsverschillen komen omdat er gestunt kan worden met boeken in het buitenland. In Nederland hebben we de Wet op de vaste boekenprijs en hoewel die niet geldt voor ebooks hebben de Engelsen en Amerikanen effectief geen enkele last van dit soort beperkingen. Waardoor je dus op de releasedatum voor een tientje een hardcover papieren versie kunt kopen terwijl de ebookversie bijna twee keer zo duur bleek te zijn.

Ook deze keer loont het om goed op te letten. Op de site van HP/de Tijd verscheen vandaag een artikel over de verschillende prijzen voor het nieuwe boek van Dan Brown en dat was aanleiding om meteen zelf even te kijken wat het voor mij ging betekenen. Het artikel vergelijkt namelijk wel de prijzen voor de papieren versie en de ebookversie maar nam bij die laatste ook Amazon.co.uk en Amazon.de mee. Terwijl je in Nederland geen Kindle boeken kunt bestellen uit die twee webshops zonder met een VPN dienst aan de slag te gaan.

Als ik dan kijk hoe de vlag erbij hangt dan blijven er voor mij maar een paar plekken over waar ik dinsdag de Engelstalige ebookversie kan kopen. Amazon Amerika heeft hem voor $14.51 (11,2 euro) terwijl ik maar liefst €18,62 kwijt ben als ik hem bij Kobobooks koop. Irritant want ik wil natuurlijk het liefste de ePub versie (en geen Kindle formaat) die ook meteen op mijn Kobo ereader gesynchroniseerd wordt. Een beetje zuur zie ik dan ook nog dat de Italiaanse vertaling eveneens dinsdag al uitkomt maar dat die bij Kobobooks slechts een tientje is? Vreemd. Bij Bol.com, Bruna of ebook.nl lijkt de Engelstalige ebookversie overigens niet eens te koop te zijn. Daar zul je ongetwijfeld moeten wachten tot de Nederlandse vertaling uit komt om hiervan dan een ebookversie te kopen.

Als je die prijzen vergelijkt met die van de (hardcover) papieren editie dan zie je toch weer hetzelfde beeld ontstaan. Amazon Amerika heeft die voor $17.49 hoewel dat met de verzendkosten wel een stuk hoger zal uitkomen. Amazon Engeland stunt wederom met de prijs en doet hem voor 9 pond (10,7 euro) in de verkoop. Bij Amazon Duitsland – waar boeken gratis verstuurd worden – ben je €14,95 kwijt. In Nederland betaal je iets meer bij Bol want die verkoopt het voor €14,99. Tot slot kan ik je alleen maar afraden om bij de Bruna naar binnen te lopen aangezien die doodleuk het dubbele vragen (€29,95).

En nu?
Tenzij ik volgende week onverwachts toch nog een goedkopere ebookversie weet te vinden zal ik hem bij Amazon.com gaan bestellen. Ik heb geen Kindle maar heb (ook) geen gewetensbezwaren om de DRM na aankoop te verwijderen en het zelf te converteren naar ePub formaat. Zou ik echter Amazon.com niet als een optie beschouwen, dan zou ik vastzitten aan de €18,62 die het ebook bij Kobobooks kost. En zou de verleiding van de 9 pond kostende papieren editie bij Amazon.co.uk wel erg groot zijn geworden.

Oftewel, exact zoals het vorig jaar met het boek van Peter F. Hamilton is gegaan.

Hoe onlogisch het ook klinkt, ook in 2013 is het bepaald niet vanzelfsprekend dat je minder betaalt voor een ebookversie van een boek dan voor de papieren versie. Goed, je moet wel even vergelijkend winkelen maar dat je in Nederland (iig bij Engelstalige bestsellers) bijna twee keer zoveel moet betalen voor een ebookversie dan voor de hardcover is eigenlijk niet uit te leggen.

Update 14-5-2013
Het aanbod en de prijzen veranderen dus ook op de dag zelf. Amazon heeft de prijs van de Kindle editie verhoogd naar $22,52 terwijl die van Kobo iets is gezakt naar €17,99. Bij Bol is ‘ineens’ ook de Nederlandse editie beschikbaar in paperback (€22,95), hardcover (€29,95) en ook ebook (€17,99). Het zal dan ook de Nederlandse hardcover editie zijn die bij Bruna zo duur leek. Voor de Nederlandse versie ben je dus inderdaad het goedkoopste uit met de ebookversie hoewel de Engelse hardcover nog steeds een stuk goedkoper is bij zowel Bol als Amazon.co.uk.

Is sociale DRM nou echt beter dan Adobe DRM voor ebooks?

Zelfs na al die jaren kan ik me druk maken om het gebruik van Adobe DRM voor de “beveiliging” van ebooks. Hoeveel geld en energie is er door uitgevers niet gestoken in het zodanig dichttimmeren van de door hun verkochte ebooks dat goedwillende kopers zelf niet eens hun ebooks konden gebruiken zoals ze dat zelf wilden? Hoeveel problemen heeft het de betalende klanten niet opgeleverd terwijl alle aandacht alleen maar bleef gaan naar de ebooks die in het illegale circuit opdoken? Jarenlang heb ik vragen gekregen van mensen die problemen hadden met de ebooks die ze gekocht hadden. Zelfs vanochtend nog. Allemaal omdat uitgevers zich drukker maken om piraterij dan hun betalende klanten. Het stond mooi samengevat in een artikel van HP/de Tijd: “En natuurlijk de angst voor piraterij, een onderwerp dat in Nederland inmiddels beter is onderzocht dan het stimuleren van de verkoop van e-books zelf”.

Maar het tij begint langzaam te keren. Adobe DRM is niet populair, kan tegenwoordig binnen seconden verwijderd worden en mag je rustig de schuld geven van het negatieve imago dat ebooks -soms – hebben. Bovendien heeft het uiteindelijk eerder een averechts effect gehad op het bewustwordingsproces en het belang van netjes omgaan met gekochte ebooks: niemand vindt het meer vreemd om zonder blikken of blozen (tien)duizenden ebooks illegaal te downloaden. Die boeken kun je tenminste op tablets, telefoons of ereaders lezen zonder door hoepels te moeten springen met DRM. Dankzij initiatieven van enkele Nederlandse en (vooral) buitenlandse uitgevers is ook duidelijk geworden dat het volledig ontbreken van DRM op ebooks helemaal niet hoeft te betekenen dat de verkoop instort.

Integendeel.

In Nederland zijn gelukkig meerdere uitgevers eind vorig jaar – dankzij een regeling van CB Logistics – overgestapt van Adobe DRM naar een alternatief om hun ebooks te beschermen tegen piraterij.

Sociale DRM
Dat alternatief voor Adobe DRM (en DRM vrije ebooks) is sociale DRM. Het is niet echt een DRM techniek waarbij ebooks versleuteld worden en alleen de koper/eigenaar het op geautoriseerde apparaten kan lezen maar meer een aantal maatregelen die ervoor moeten zorgen dat de koper van een ebook niet zo maar dat ebook gaat verspreiden. Het doel van sociale DRM is dan ook in het ebook zelf – met codes, naam, mailadres enz – de link te leggen met de persoon die het ebook gekocht heeft. Vanuit het idee dat je minder snel genegen zult zijn stoute dingen te doen met je gekochte ebooks (zoals op The Piratebay zetten) als een uitgever meteen die ebooks terug kan traceren naar jou.

Nou kunnen (en zullen!) grote verschillen optreden in de mate en omvang van maatregelen die een uitgever voor zijn ebooks kiest. Er kunnen enkele of vele onzichtbare codes worden toegevoegd aan de xhtml bestanden die in een ePub bestand zitten, er kan een nieuwe pagina worden toegevoegd aan het ebook waarin je naam staat inclusief een aparte code of je naam kan zelfs aan elke pagina toegevoegd worden als voettekst.

Van heel subtiel tot ronduit irritant zeg maar.

Daar zie je ook meteen de grens ontstaan. Of sociale DRM wel beter is dan Adobe DRM. Als ik een ebook koop die ik “gewoon” overal op kan lezen, waar ik een backup van kan maken en die niet ondergekliederd is met mijn naam, dan is sociale DRM echt het wenselijke alternatief. Als ik extra pagina(‘s) in mijn ebook zie opduiken waar mijn naam op staat of als ik mijn naam op elke pagina in een voettekst zie staan, dan ben ik daar meteen klaar mee. Ik schrijf mijn naam ook niet in de papieren boeken die ik koop en ik hoef dat zeker niet in mijn gekochte ebooks terug te zien. Helemaal al niet als een waarschuwing om er vooral niets stouts mee te gaan doen.

ePub met digitaal watermerk
Ik had ervaring met PDF’s die voorzien zijn van een watermerk. De bij het NEN gekochte normen in PDF bleken alle voorzien te zijn van mijn naam in de voettekst en mijn naam trof ik ook aan in de gedownloade ebooks in Boomdoc. Naam, mailadres en mijn instelling waren ook in de marges van alle pagina’s opgenomen. Weinig subtiel.

Vorig jaar kwamen de ebooks van J.K. Rowling beschikbaar via Pottermore en dat was de eerste keer dat ik sociale DRM – in de vorm van een watermerk – bij ePubs tegenkwam. Ik heb de papieren edities in de kast staan dus ik heb ze niet nog eens als ebook gekocht maar ik heb nergens reacties gelezen van kopers die hun naam terugzagen in de ebooks dus ik neem aan dat het subtiel en onzichtbaar (genoeg) was.

Ook bij Bol kom je nu af en toe ebooks tegen waar bij de bindwijze “EPUB met digitaal watermerk” staat weergegeven. Ik was wel erg nieuwsgierig hoe klantvriendelijk en subtiel dit dan gedaan is en kon de verleiding niet weerstaan er eentje op de kop te tikken. Ging ik een ondergekliederd boek openen met afbeeldingen erin die als piraterijwaarschuwing dienst doen? Zoals je ook altijd met die koopdvd’s hebt?

Nou dat viel met dit exemplaar gelukkig mee.

Het enige dat je ziet (bij alleen deze uitgever?) is de toevoeging van een extra pagina helemaal achterin waarin staat: Dit eBook is voorzien van een watermerk met identificatiecode : <langecode>. Die pagina komt pas na de literatuurvermelding, de noten en de auteurspagina dus ik betwijfel of de gemiddelde lezer zelfs maar merkt dat er een extra pagina is toegevoegd aan dit boek. Subtiel genoeg.

Onder water speelt zich iets meer af. Ik heb de ePub geopend in Sigil – een ePub editor – en daar vind je onderaan elke xhtml pagina (elk hoofdstuk is meestal 1 xhtml pagina in een ePub bestand) een zelfde stukje htmlcode waarin ook een lange en ingewikkelde reeks cijfers en letters staat. Ik zou eigenlijk een tweede exemplaar onder een andere naam moeten kopen om die codes met elkaar te kunnen vergelijken maar het lijkt een veilige aanname dat deze reeks cijfers en letters ook onderdeel uitmaken van het digitale watermerk.

Ja, op deze manier is sociale DRM echt beter dan Adobe DRM
Hoewel een digitaal watermerk ook geen garantie oplevert voor een uitgever dat een ebook niet opduikt in het illegale circuit (de Pottermore boeken stonden ook vrij snel zonder watermerk op de bekende downloadsites), het maakt het wel aanzienlijk plezieriger voor de ebookkopers. Ebooks kunnen gewoon gelezen worden op een apparaat naar keuze, je kunt een backup maken van je gekochte ebooks en er van verzekerd zijn dat je ze over 5 of 10 jaar nog steeds kunt lezen. Allemaal dingen die helemaal niet zo vanzelfsprekend waren met Adobe DRM.

Maar perfect is het nog niet.

Het gaat ongetwijfeld een soort verstoppertje worden met zo’n watermerk in ePub bestanden. Uitgevers gaan meerdere codes verstoppen in de bestanden om te voorkomen dat ze allemaal gevonden en verwijderd worden. Piraten zullen steeds handiger worden in het omzeilen van die watermerken en dat spelletje kan snel escaleren in steeds minder subtiel wordende methoden om ebooks te beveiligen. Daar ben je als ebookkoper helemaal niet bij gebaat natuurlijk.

En het feit dat jouw naam als koper uberhaupt al – subtiel of niet – verwerkt is in het ebook betekent dat het uitlenen aan vrienden of dat ebook cadeau geven aan iemand risico´s inhoudt. Als een ander een door jou gekocht ebook verder verspreidt ben jij degene die mogelijkerwijs daar problemen door krijgt. Ik betwijfel of ebookkopers zich bewust zullen zijn van dit soort mogelijke consequenties maar ik weet wel zeker dat dit soort problemen in de toekomst voornamelijk bij onschuldige ebookkopers worden teruggelegd. De echte piraten kijken wel beter uit natuurlijk.

Dat is uiteindelijk het grootste nadeel van een sociale DRM denk ik. Het werkt niet op mensen die asociaal piraterij aan het bedrijven zijn maar kan nog steeds problemen veroorzaken voor ebookkopers die – heel sociaal – iemand een ebook cadeau wil geven. Ook al is sociale DRM beter dan Adobe DRM, het echt wenselijke scenario blijft uiteindelijk dat er geen enkele vorm van DRM of watermerk wordt gebruikt voor ebooks.

Dat zou pas echt sociaal zijn.

Cory Doctorow: A Digital Shift: Libraries, Ebooks and Beyond

Ik moet toegeven dat ik slechts enkele van zijn boeken gelezen heb maar Cory Doctorow is een plezier om te lezen. Hij is ook 1 van de krachten achter (technology) blog Boing Boing en schrijft veel van de artikelen die daar gepubliceerd worden. Die lees ik regelmatig want Doctorow schrijft veel over ebooks, DRM, auteursrecht en waarom je als gewone consument geen last zou moeten hebben van de belangen die de entertainmentindustrie als regeltjes en beperkingen probeert af te dwingen. Hij is niet alleen fel gekant tegen DRM (op zowel muziek als ebooks) maar probeert ook nieuwe business modellen te demonstreren naar de industrie toe. O.a. door zelf zijn boeken digitaal gratis weg te geven onder een Creative Commons licentie.

Niet alleen schrijft hij daar zeer informatief en welbespraakt over in allerlei tijdschriften, boeken en natuurlijk Boing Boing, hij kan dat kennelijk ook prima in persoon doen. Afgelopen jaar hield hij een presentatie bij de Library of Congress naar aanleiding van de uitdagingen die culturele erfgoedinstellingen hebben als het gaat om de toename van – met DRM – beveiligde digitale teksten en boeken. Daar ging het dus over ebooks, wat er mis is aan DRM en waarom er meer gekopieerd en gedeeld zou moeten worden. Zijn presentatie is vandaag online gezet door de Library of Congress en vond ik zeer de moeite waard.

Dat uur was zo voorbij

Over lenen van ebooks op je ereader of tablet bij de bibliotheek: een update

Na een week vol nieuws over het wel of niet kunnen uitlenen van ebooks door bibliotheken vond ik het wel tijd om voor mezelf de balans op te maken. In oktober van vorig jaar poogde ik ook om die ontwikkelingen rondom huren, lenen of toch kopen van ebooks bij bibliotheken te ontwarren maar heel veel duidelijker is het er allemaal niet op geworden als je het mij vraagt.

De media helpt in ieder geval niet mee. De brief die door minister Bussemaker vorige week naar het kabinet werd gestuurd – met conclusie dat de leenrechtexceptie voor openbare bibliotheken niet opgaat voor ebooks – leidde bij velen tot het verkeerde beeld en conclusie dat bibliotheken geen ebooks (meer) mogen uitlenen. Dat dit niet zou mogen volgens de Auteurswet. Grote onzin want het betekent slechts dat de bibliotheken niet het recht hebben om ebooks beschikbaar te maken zonder dat daar toestemming voor is gegeven door uitgevers of auteurs; een recht dat bibliotheken voor papieren boeken dus wel hebben. Er zijn echter afspraken, overeenkomsten, licenties nodig tussen bibliotheken en de rechthebbenden om ebooks te kunnen uitlenen.

De Stichting Bibliotheek.nl gaf gisteren in een persbericht aan dat er niets nieuws was aan de conclusie van minister Bussemaker. Ze hanteren al de werkwijze om met uitgevers individueel licentieafspraken te maken teneinde ebooks beschikbaar te maken. Nou is de zin “Feit is dat in Nederland een e-book geen boek is, maar een dienst” in dat persbericht er eentje waar ik jeuk van krijg maar vooruit, de constatering dat ook Bibliotheek.nl al vond dat ebooks niet onder de leenrechtexceptie viel is natuurlijk een terechte.

Waarom ik jeuk krijg van die zin is gerelateerd aan een andere zinsnede in dat bericht. Tot twee keer toe staat er dat de bibliotheken afspraken maken voor het tijdelijk ter beschikking stellen van ebooks. Dat klinkt toch wel erg alsof er voor de volle honderd procent ingestoken wordt op streaming ebooks. Een dienst als Lees Meer, zoals die nu *tijdelijk* door Bibliotheek.nl aangeboden wordt dus. Het aankopen – of in licentie nemen – van downloadbare ebooks die op ereaders (of uberhaupt op apparaten) zonder een permanente internetverbinding gelezen kunnen worden lijkt weinig aandacht te krijgen.

Op twee benen hinken
Natuurlijk snap ik dat wel. Ergens. Uitgevers zien het (laten) uitlenen van downloadbare ebooks als directe concurrentie. Er zal ongetwijfeld gewapperd worden met allerlei analyses over derving van inkomsten, oneerlijke concurrentie en andere rapporten die moeten aantonen waarom ebooks uitlenen voor uitgevers volledig oninteressant is. Ik kan me voorstellen dat gesprekken tussen beide partijen vooral gaan over embargos (nieuwere titels die pas na een tijdje uitgeleend kunnen worden als de eerste verkoopperiode voorbij is), hoe tijdelijk tijdelijk beschikbaar is en waarschijnlijk hoe onbespreekbaar de downloadbare variant is.

Kijk je op bibliotheek.nl dan zie je dat er maar liefst vier verschillende ebookdiensten worden aangeboden. Een duidelijke indicatie van hoe lastig dit onderwerp eigenlijk is voor bibliotheken:

De al genoemde Lees Meer dienst die tot juni van dit jaar een (gestaag groeiend) aanbod van Nederlandse streaming ebooks aanbiedt aan zowel leden als niet-leden;
De reguliere streaming ebookdienst die sinds 2012 een redelijke collectie ebooks herbergt voor de immer online bibliotheekleden;
De 26 rechtenvrije klassiekers in de ebooks eregalerij die wel te downloaden zijn voor ereader en zelfs iPad. Zo klassiek dat niemand bezwaar kan maken tegen het aanbieden ervan;
De selectie van rechtenvrije ebooks die de bibliotheken gemaakt hebben uit het grote beschikbare aanbod van Gutenberg.org en de DBNL.

En eigenlijk nog een vijfde want behalve de selectie zit ook effectief het totale aanbod van rechtenvrije ebooks van Gutenberg en DBNL in de Aquabrowser catalogus opgenomen die je op bibliotheek.nl vindt.

Rechtenvrij versus rechtendragend
Het schetst wel een duidelijk beeld. Alleen rechtenvrije ebooks worden als downloadbare ebooks aangeboden terwijl de rechtendragende ebooks zonder uitzondering in de streaming ebookdiensten zitten. De onderlinge verhouding blijkt ook eens te meer uit de laatste twee zinnen van het persbericht:

Op dit moment hebben de bibliotheken 40.000 rechtenvrije en meer dan 500 rechtendragende e-books ter beschikking via [deze] verschillende diensten. Eind dit jaar verwacht BNL de teller op 2000 rechtendragende e-books te hebben.

Tweeduizend ebooks die (hopelijk) niet overal op internet gratis te downloaden zijn zoals de 40.000 rechtenvrije ebooks dat al wel zijn. Het zou een mooi aanbod zijn maar zelfs voor het kleine Nederlandstalige gebied een klein percentage van wat er beschikbaar is aan boeken. En zou de verwarring minder worden als 1 van de vijf ebookdiensten ipv 500 ebooks straks 2000 ebooks heeft? Zou het streven niet moeten zijn om één ebookdienst te hebben met al het aanbod?

Mijn ~~verwachting~~ droom
Zolang iedereen het blijft hebben over uitlenen van ebooks blijf ik verwachten dat ik ebooks kan downloaden en tijdelijk gebruiken op mijn ereader. Dat zal geen realistische verwachting van me zijn maar het huidige alternatief voor een dergelijke dienst is niet de uitgever of de ebookwinkel maar die torrents met duizenden Nederlandse ebooks die iedereen zonder problemen kan vinden. Biedt nou een legitiem alternatief daarvoor. Met meerwaarde van een goede kwaliteit ebooks. Die je zowel offline op een ereader of online kunt lezen (zoals ik dat kan als ik ebooks koop bij Amazon of Kobobooks). En die niet 100 jaar oud zijn zoals die Gutenberg en DBNL ebooks.

Daar zou ik als bibliotheeklid best voor willen betalen. Is dat nou niet iets wat alle partijen wenselijk vinden?

Over leenrecht en het uitlenen van ebooks door bibliotheken

Eind 2011 schreef staatssecretaris Zijlstra een hoofdlijnenbrief actualisering bibliotheekwetgeving aan de Tweede Kamer waarin hij zijn plannen (en visie) onthulde over 1 landelijke digitale bibliotheek. Om dit mogelijk te maken zou de wetgeving rondom bibliotheken aangepast moeten worden en dat was het begin van de plannen voor een nieuwe Bibliotheekwet.

Onderdeel van die hoofdlijnenbrief was de aankondiging van een verkenning naar het vraagstuk van het leenrecht in het digitale domein. Openbare bibliotheken hebben op basis van een beperking in de Auteurswet de mogelijkheid om auteursrechtelijk beschermde, fysieke werken tegen een billijke vergoeding uit te lenen, de zogeheten leenrechtexceptie. Bij verschillende gelegenheden is in het kader van de landelijke digitale bibliotheek de vraag naar de toepasselijkheid van het leenrecht op ebooks aan de orde geweest en gisteren stuurde minister Bussemaker van OCenW een aanbiedingsbrief naar de Tweede Kamer inclusief een begeleidend rapport over online uitlenen van ebooks door bibliotheken waarin die vraag (definitief) werd beantwoord.

Geen wettelijke grondslag voor uitlenen van ebooks door openbare bibliotheken
In het onderzoeksrapport van SEO economisch onderzoek en IViR wordt ingegaan op de geschiedenis van de leenrechtregeling. Hier komt men al snel en duidelijk tot de conclusie dat de leenrechtexceptie zich niet uitstrekt tot het wettelijk mogen uitlenen van ebooks, het e-lending. Zowel in de Nederlandse Auteurswet, de Richtlijn uitleenrecht en verhuurrecht (die het leenrecht geharmoniseerd heeft tussen Europese landen) als de Auteursrechtrichtlijn beperkt die uitzondering zich tot fysieke exemplaren die overgedragen/uitgeleend mogen worden door bibliotheken.

Uit de conclusie van hoofdstuk 3 van het rapport:

Het bestaande Nederlandse auteursrechtkader lijkt geen wettelijke grondslag te bieden waaronder het uitlenen van ebooks door bibliotheken mogelijk is. Uit het bovenstaande moet worden geconcludeerd dat uitlening in Nederland zich van oudsher voornamelijk richt op fysieke exemplaren. Van de eerste leenvergoedingsregeling tot de huidige auteursrechtelijke regeling is het object van het leenrecht steeds toegespitst op ‘exemplaren’ van werken. Voor de huidige regeling in de Auteurswet wordt aangenomen dat het om stoffelijke exemplaren gaat.

En nu?
Het is zaak te beseffen waar het hier precies over gaat. Sombere commentaren op twitter en sommige sites lijken de conclusie te trekken dat bibliotheken nu geen ebooks meer mogen uitlenen en zelfs dat dit consequenties zou krijgen voor bestaande diensten als Lees Meer.

Niets is minder waar.

Openbare bibliotheken kunnen nu hoogstwaarschijnlijk – het is nog steeds mogelijk dat op Europees niveau bij de evaluatie van de beperkingen in de Auteursrechtrichtlijn een uitgebreidere leenrechtexceptie wordt toegevoegd – niet het *recht* claimen om ebooks te mogen uitlenen zoals ze dat wel kunnen bij het uitlenen van fysieke boekexemplaren. Oftewel, daar waar uitgevers en andere rechthebbenden geen bezwaren konden maken om boeken uitleenbaar in bibliotheken te hebben staan, kunnen ze dat wel doen met hun ebooks.

Nu was het aanzienlijk eenvoudiger geweest voor openbare bibliotheken om ook een wettelijke grondslag te hebben bij het (verder) ontwikkelen van deze dienstverlening maar de bibliotheken rekenden daar sowieso al niet op. Voor onderwijs- en onderzoeksbibliotheken gold deze leenrechtexceptie sowieso al niet in dezelfde mate en al deze bibliotheeksoorten waren al bezig om op basis van afspraken met de uitgevers en rechthebbenden ebookdiensten te ontwikkelen.

Extended collective licensing (ECL)
De minister stelt in haar brief dat:

Dit betekent dat het uitlenen van e-content door openbare bibliotheken zal moeten plaatsvinden op basis van contractuele afspraken tussen betrokken partijen zoals auteurs, uitgevers, rechtenorganisaties, distributeurs en bibliotheken. Met deze bevindingen en conclusies houd ik rekening bij de aangekondigde bibliotheekwetgeving, die u na de zomer krijgt toegezonden.

Precies waar de bibliotheken al mee bezig waren dus.

Afspraken maken met rechthebbenden voor gebruik van beschermde werken is zoals het auteursrecht behoort te werken natuurlijk. In het rapport wordt in hoofdstuk 3 de mogelijkheid verkend van extended collective licensing (ECL) waarbij er vrijwillig collectief beheer plaats vindt op een brede – collectieve- gebruikslicentie middels een collectieve beheerorganisatie (CBO). Het bijzondere van deze constructie is dat de voorwaarden en vergoedingen van zo’n collectieve licentie ook gelden voor rechthebbenden die niet zelf zijn aangesloten bij die CBO.

Op grond van een ECL krijgt de gebruiker (in casu: de openbare bibliotheek) het recht om alle werken en rechten van een bepaalde categorie voor een bepaald doel (in casu: e-lending) te gebruiken, ongeacht of de rechthebbende(n) bij de CBO is aangesloten. Niet-aangesloten rechthebbenden hebben tegenover de CBO recht op een vergoeding op gelijke voet als welaangeslotenen.

Een stelsel van ECL hoeft niet aan het beperkingenregime van de Auteursrechtrichtlijn te voldoen maar kan bijvoorbeeld wel opgenomen worden in (de nieuwe Bibliotheek) wet.

Het is nu wel belangrijk dat er haast gemaakt wordt met deze ontwikkelingen. Ook al zijn uitgevers en auteurs bezorgd over hun business modellen als bibliotheken ebooks gaan uitlenen – in het rapport is hoofdstuk 4 dan ook gereserveerd voor de economische effecten van het e-lending door bibliotheken – en worden bibliotheken waarschijnlijk niet aangemoedigd met hoog tempo verder te gaan, verder uitstel van een werkbare oplossing leidt alleen maar tot meer en meer illegale verspreiding van ebooks. Het wordt steeds meer sociaal acceptabel om via mail, dvd’tjes en usb sticks illegale ebooks te verspreiden en te verkrijgen.

Bibliotheken zouden een legaal en goedkoper alternatief kunnen en moeten bieden voor het kopen van ebooks door ze uit te lenen. Maar als er gewacht wordt tot ieder bibliotheeklid tienduizenden ebooks gratis via vrienden of familie heeft gekregen dan komt de mosterd wederom na de maaltijd.

Daar zijn noch de rechthebbenden noch de bibliotheken blij mee.

Ebooks met titel van de serie tonen op je ereader of tablet

Afgelopen weekend kreeg ik een vraag van iemand die wilde weten hoe je het beste ebooks bij elkaar kunt houden (en organiseren) die deel uitmaken van een serie. Je kunt die serienaam wel in de bestandsnaam van je ebooks zetten maar alle recente e-ink ereaders en ereaders apps negeren de bestandsnaam van een ePub ebook. En tja, dan staan de verschillende titels gewoon op alfabetische volgorde in je digitale bibliotheek op de ereader of tablet en dat is niet heel handig als je vaak en veel series van boeken leest.

Er zijn ruwweg twee manieren om dit wel handig(er) aan te pakken.

Roeien met de riemen die je hebt
De eerste methode is om gebruik te maken van de mogelijkheden van de specifieke ereader of ereader app. Kobo ereaders hebben Shelves waarin je je ebooks kunt organiseren, Sony ereaders hebben Collections die precies hetzelfde doen en in bijvoorbeeld iBooks kun je eveneens Collecties aanmaken om kleine selecties van je totale bibliotheek in te ordenen. Je zet dan alle delen van een serie handmatig in zijn eigen collectie of shelf en ook al staan ze dan nog steeds op alfabetische volgorde van titel, het is een stuk overzichtelijker geworden.

Met behulp van Calibre kun je dit zelfs grotendeels automatisch laten doen. Als je je ereader of tablet via USB koppelt aan Calibre, en je zet er vervolgens ebooks op, dan wordt de serienaam van een ebook meestal automatisch een shelf of collectie. Of een categorie bij een iPad en iBooks.

Het grote nadeel is dat het alleen maar goed werkt als alle metadata perfect in de Calibre bibliotheek staat en dat is bijna nooit het geval. Tenminste, bij mij in ieder geval niet.

Aanpassen van de titel van het ebook met Sigil
Ik gebruik daarom de tweede methode. Alle ereaders en ereader apps gebruiken niet de bestandsnaam als getoonde titel maar de titel zoals die *in* de ePub metadata staat vermeld. Een ePub bestand is niks meer en minder dan bundeltje xml, css en html bestanden die, net als elke andere html pagina, gewoon een titelveld bevat.

De meest effectieve manier om daarmee ebooks die onderdeel zijn van een serie te organiseren op een ereader of ereader app is volgens mij dan ook om de titel van het boek te veranderen in <naam van de serie> – <welk deel binnen de serie> – <titel van het boek>. Als je dit doet komen alle boeken van die serie alfabetisch geordend bij elkaar te staan en zie je ook meteen wat deel 1 of deel 2 is.

Een eenvoudige manier om die titels aan te passen is gebruik maken van Sigil. Dit is een gratis ebook editor waarmee je ontzettend veel kunt aanpassen in een ePub bestand – mits het geen DRM bevat – maar waarmee je ook heel snel de metadata (de titel) van het gehele ebook kunt wijzigen.

In Sigil kun je het ebook openen waarvan je de titel wilt wijzigen. Vervolgens vind je onder Tools de Metadata Editor (of je drukt meteen op F8).

Je krijgt een klein scherm te zien waarin je slechts een paar velden kunt aanpassen aangezien ePub bestanden redelijk weinig metadata bevatten. Gelukkig is de titel er wel eentje van en deze pas je dan gewoon aan door eerst de naam van de serie, dan het volgnummer en als laatste de oorspronkelijke titel van het boek daar in te vullen. Op de schermafdrukken zie je dat ik in de bestandsnaam wel alvast de serienaam heb staan en dat helpt als je de ebooks opent en aanpast in Sigil. Je kunt het dan gewoon overtypen.

Dit alles kost nauwelijks 30 seconden per boek dus zelfs de meest uitgebreide series heb je binnen enkele minuten aangepast. En waar je ze vervolgens ook op gaat lezen, alle ebooks staan dan standaard netjes bij elkaar op serienaam.

Inholland streeft naar een digitale hogeschoolbibliotheek voor 2015. Maar wie zit daar op te wachten?

Ik had vorige week al vernomen dat de intentie er was van Inholland hogeschool om voor 2015 over te gaan naar een volledig digitale bibliotheek en dus afscheid te nemen van alle fysieke componenten die traditioneel bij een hogeschoolbibliotheek horen. Ik zou willen zeggen dat het een nieuw idee is maar enkele jaren geleden was dat idee ook al bij mijn hogeschool gelanceerd. Met ongetwijfeld de gedachte in het achterhoofd dat het anno 2010 toch niet zo kan zijn dat je als bibliotheek uberhaupt nog afhankelijk bent van die fysieke collectie, studie- en werkplekken en uitleenapparatuur. Dat kan toch zeker allemaal wel digitaal? En bovenal, een stuk goedkoper? Vierkante meters zijn immers duur.

De feiten weerlegden deze gedachten gelukkig al snel. Een hogeschoolbibliotheek is gedienstig aan het onderwijs en niet (alleen) aan bezuinigingsvoorstellen. En dat onderwijs wil niet altijd digitale informatievoorziening. Als ze voor dat vakgebied uberhaupt al keuzes hebben overigens want de praktijk is dat het nog extreem karig gesteld is met het digitale aanbod van studieboeken en Nederlandstalige vaktijdschriften. Op het ene vakgebied zijn uitgevers er verder mee dan de andere.

Maar digitaal betekent niet automatisch toegankelijk en inzetbaar
Digitaal is een toverwoord geworden. Er hangen zo veel onuitgesproken verwachtingen aan dat er met een roze bril naar gekeken wordt. Daardoor valt het misschien niet goed op dat een groot deel van het digitale aanbod nauwelijks of zelfs helemaal niet te gebruiken is door een (hogeschool)bibliotheek. Of het onderwijs. Lesmethoden zijn beperkt digitaal beschikbaar en waar ze het wel zijn voorziet die constructie niet in het breed aanbieden van die content aan een instelling maar is die gericht op individuele afname door studenten. Nederlandstalige (vak) tijdschriften zijn bijna niet full-text digitaal beschikbaar voor breed gebruik. Dit blijft beperkt tot individuele abonnees.

De ontwikkelingen rondom e-studieboeken komen nu pas een beetje op gang. Uitgevers zijn zoekende maar ook hier heb je te maken met het onderwijs die eigenlijk nog moet beginnen met nadenken over en formuleren van wat ze nodig hebben. En in welke vorm. En met welke randvoorwaarden voor de toegang. Ontwikkelingen die nog vele jaren nodig hebben voordat ze leiden tot een breed, representatief en bovenal bruikbaar aanbod waar je als bibliotheek gebruik van kunt maken richting het onderwijs.

Terug naar Inholland
Wat precies de achterliggende redenen zijn voor Inholland om te kiezen voor een volledig digitale bibliotheekvoorziening op korte termijn, daar kan ik alleen maar naar speculeren. Feit is dat gisteren Doekle Terpstra, de voorzitter van het college van bestuur van Inholland, via Twitter bevestigde dat het niet bij een voornemen blijft maar het als besluit genomen is.

Besluit genomen om hogeschoolbibliotheek voor 2015 volledig te digitaliseren. Stevige opdracht. Prachtige innovatie. #Inholland

— doekleterpstra (@doekle_terpstra) February 11, 2013

Het lijkt me inderdaad een hele stevige opdracht. Prachtige innovatie? Sorry maar zoals alle vernieuwingen niet perse verbeteringen zijn, zo zijn digitaliseringstrajecten niet perse innovaties. Misschien zijn ze dat per definitie niet zelfs.

Bert Zeeman, van de Universiteit van Amsterdam, durfde zelfs de weddenschap met zijn lezers aan te gaan over het behalen van dit doel voor 2015. De vragen en overpeinzingen die hij daar bij heeft zijn stuk voor stuk al valide. Ik las diverse reacties die in verschillende mates van voorzichtigheid niet veel vertrouwen uitspraken over de kans van slagen. Het is bijna onmogelijk voor te stellen hoe je de kwaliteit van de informatievoorziening vanuit je hogeschoolbibliotheek in stand kunt houden als je genoodzaakt bent om niet te kijken naar de inhoud van die informatie maar puur en alleen naar de vorm. Een vorm waar de overgrote meerderheid van uitgevers die content leveren voor hogeschoolbibliotheken nog stevig mee worstelt.

Maar wat wil je nou als hogeschoolbibliotheek?
Digitaliseren is niet het doel van een hogeschoolbibliotheek. Sowieso is de term digitaliseren ongelukkig want het lijkt aan te geven dat je je bestaande fysieke collectie gaat inscannen en digitaal aanbieden. Wat natuurlijk niet toegestaan is want daar overtreed je meerdere wetten mee.

De hogeschoolbibliotheek is, ik zei het al eerder, gedienstig aan het onderwijs. Er moet een directe link zijn tussen wat het onderwijs – docenten en studenten- nodig hebben binnen de tientallen opleidingen/curricula en wat je als bibliotheek levert, ontsluit en toegankelijk maakt. In 2008 vertelde de toenmalige voorzitter van de HBO Raad, dezelfde Doekle Terpstra die nu bij Inholland zit, tijdens een lustrumbijeenkomst van het Samenwerkingsverband Hogeschoolbibliotheken (SHB) over de noodzaak om betere verbindingen te maken met het onderwijs en de opleidingen waarvoor hogeschoolbibliotheken werken.

En ja, dat betekent dat je kritisch moet kijken naar je traditionele rol als bibliotheek. Andersoortige diensten en minder vanuit het belang van je bibliotheek handelen. Meer vanuit de belangen van je onderwijs(instelling). Minder focus op het hebben van een (fysieke) collectie en de aandacht verschuiven naar het toegankelijk maken van informatiebronnen voor die groepen binnen je instelling die deze bronnen ook daadwerkelijk nodig hebben.

Dat zou pas prachtige innovatie zijn voor hogeschoolbibliotheken als je het mij vraagt.

Maar alle inspanningen, je gehele focus, toespitsen op digitale dienstverlening en hopen dat er voor 2015 voldoende digitaal aanbod is vanuit de markt om dat ook naar je gebruikers in je hogeschool aan te kunnen bieden? Vanuit je visie nee zeggen tegen het onderwijs als ze fysieke informatiebronnen nodig hebben, om wat voor reden dan ook? Digitale informatiebronnen van uitgevers min of meer klakkeloos aan gaan bieden, ook al zijn er (licentie)technische beperkingen, puur omdat het past in de digitaliseringsdoelstelling?

Niet alleen durf ik de weddenschap niet aan te gaan met Bert, ik vrees dat alleen al dit besluit van Inholland negatieve impact gaat hebben op de ontwikkeling van een toekomstbestendige visie van zowel HBO instellingen als hogeschoolbibliotheken op de rol die bibliotheken kunnen en moeten spelen in onderwijsinstellingen. Waarom zou je het nog over verbindingen met het onderwijs hebben als je als bibliotheek al besloten hebt dat je alleen nog maar digitale diensten wilt gaan leveren? 100% digitaal is 100% onrealistisch.

Hoe je er ook naar kijkt.

Sociaal ebooks lezen op je iOS apparaat met Readmill

Via The Next Web las ik dat de Readmill ereader app voor iPad nu ook geschikt en geoptimaliseerd was voor de iPhone (en iPod Touch). Nu zijn er inmiddels aardig wat ereader apps te vinden in de App Store (zoals mijn favoriet Bluefire Reader) maar Readmill biedt wel wat interessante functionaliteiten.

Als je de app downloadt dan zul je ofwel een account moeten aanmaken voor de Readmill website danwel moeten inloggen via je Twitter of Facebook account. Alle ebooks die je in de app wilt lezen zul je namelijk eerst moeten uploaden via de site, tenzij je beperkt wilt blijven tot één van de gratis ebooks die de app aanbiedt.

Uploaden van je ebooks is een kwestie van de uploadknop gebruiken in je Library of ze eenvoudig slepen naar een willekeurige pagina van de Readmill site. PDF’s en DRM vrije ePubs worden ondersteund maar je kunt ook de ACSM bestanden uploaden van je ePubs die met Adobe DRM zijn beveiligd alsmede de beveiligde ebooks zelf. In de app moet je bij de opties dan wel je Adobe ID en het bijbehorende wachtwoord opgeven wil je de ebooks daadwerkelijk kunnen lezen.

Sociaal lezen
Heb je eenmaal de ebooks in je bibliotheek staan, dan synchroniseert de app vervolgens met die bibliotheek en kun je de boeken gaan lezen op je iPad of iPhone. Readmill benadrukt hierbij de mogelijkheden om aantekeningen te maken in het boek dat je aan het lezen bent en deze vervolgens ook te delen met je vrienden. Via Twitter kun je updates versturen en vrienden kunnen je ook nog gaan volgen op Readmill zelf als ze perse alles willen volgen wat je leest en daarover schrijft. Helaas staat of valt die functionaliteit met het aantal actieve sociale lezers via Readmill en dat lijkt nogal tegen te vallen.

Fijn en handig lezen
De sociale aspecten zijn echter niet verplicht in het gebruik en leiden ook niet af van de twee sterkste punten van deze app. De interface en het uiterlijk van het leesscherm werken zeer goed en het is prettig om in deze app een ebook te lezen. Er zijn slechts enkele opties aanwezig om het grootte van het lettertype aan te passen (met een keuze uit 3 groottes) en voor de rest heb je alleen een navigatieknop door de hoofdstukken heen, een schuifje om de helderheid van het scherm in te stellen en een schakelaar om de nachtstand in te schakelen waarbij de tekst wit op een zwarte achtergrond weergegeven wordt. Standaard is het echter al prima leesbaar en de geavanceerde opties werden door mij tenminste niet gemist.

Het tweede sterke punt van de Readmill app is dat ook de voortgang in een boek netjes wordt gesynchroniseerd tussen de verschillende apparaten waar je de app op geïnstalleerd hebt. Je kunt dus thuis op de bank op je iPad lezen en de volgende dag onderweg verder gaan op je iPhone bijvoorbeeld. Nu zal ik deze functionaliteit zelf niet gebruiken bij gebrek aan een iPhone (het werkte wel prima op mijn iPod Touch overigens) maar het is een handig iets als je regelmatig op een iOS apparaat leest en iets dat bijvoorbeeld via de iBook app van Apple zelf niet mogelijk is.

Daarmee is Readmill misschien ook vooral (en alleen) handig voor digitale lezers die lezen vanaf meerdere iOS apparaten. Zoek je echter een fijne ereader app voor je alleenstaande iPad of iPhone, en vind je het niet bezwaarlijk om de ebooks te moeten uploaden via een website, dan is Readmill nog steeds het overwegen waard. Al was het alleen maar omdat het best fijn leest. En dat is uiteindelijk het belangrijkste aan dit soort apps.

Nu is het maar wachten tot er ook een Android app komt.

Hoeveel mogen ebooks kosten?

Eén van de grootste ergernissen die mensen hebben als het om ebooks gaat is de hoge prijs. Die hoge prijzen zijn nog wel enigszins te verklaren door het verschil in BTW tarief (papieren boeken vallen onder het lage BTW tarief terwijl ebooks onder het hoge tarief vallen) maar ze lijken vooral veroorzaakt te worden doordat uitgevers ebooks niet als een (veel) goedkoper alternatief voor de papieren edities in de markt willen zetten.

Als je een beetje navraagt en rondsnuffelt vind je soms rekensommen hoe de prijs van een ebook opgebouwd wordt door een uitgever. Met als basis de traditionele kostenmodellen – met overhead en terug te verdienen investeringen – die het veilig en verantwoord moeten maken om dat ebook daadwerkelijk uit te gaan brengen. Aan één kant is dat begrijpelijk, aan de andere kant is het niet aan een consument uit te leggen waarom de prijzen van ebooks blijven steken op minimaal 80% van de prijs van een papieren boek. Die torrents met illegale ebooks worden niet alleen maar gedownload door mensen die hun nieuwe ereaders gratis willen vullen met titels.

Kan die prijs niet lager?
Stunten met de prijzen van ebooks komt bijna niet voor in Nederland. Tenminste, ik ben het nog niet tegengekomen maar voel je vrij om me te verbeteren hierin. Ebooks vallen niet onder de Wet op de vaste boekenprijs en dus zou er geen reden hoeven te zijn waarom uitgevers op zijn minst niet wat gaan experimenteren om te kijken wat een optimale prijs/verkoop/omzet verhouding zou zijn. De prijs kan lager maar wordt hoog gehouden om allerlei redenen waar uitgevers waarschijnlijk nog veel uitgebreidere blogposts over zouden kunnen schrijven dan ik dat kan. Feit blijft dat het consequente hoge prijspeil van ebooks zeker niet meehelpt in het succesvol laten zijn van het hele fenomeen ebooks. Om over het effect op de aantrekkingskracht van illegale ebooks nog maar niet te spreken.

Maar te laag is ook niet goed
Met de prijzen van ebooks stunten is in Amerika (en Engeland) echter de normaalste zaak van de wereld. Amazon hanteert al structureel lagere prijzen voor ebooks en is niet te beroerd om regelmatig voor een aanbod te zorgen waarbij je voor 1 dollar een ebook kunt kopen. Ineens zijn ebooks zo goedkoop dat ze aanzienlijk beter verkocht worden maar de omzet, en royalties voor de auteur, worden er nauwelijks of niet beter van. Plus, die supergoedkope ebooks komen in hetzelfde segment terecht als waar de gedownloade illegale ebooks in zitten: ze worden gekocht/gedownload door ebookverzamelaars en niet door ebooklezers. Het zijn impulsaankopen (downloads) waar de gemiddelde lezer van ebooks weinig mee doet. Een boek dat waardevol is om te lezen – of dat gevoel geeft – moet zelf ook waarde hebben. Gratis en stiekem gedownload, of in de digitale ramsj-bakken, dat geeft geen waardevol gevoel.

David Biddle, een Amerikaanse indie auteur (die dus zelf zijn boeken publiceert), is daar ook achter gekomen nadat hij in december de prijzen van zijn twee ebooks verlaagde naar 99 dollarcent. Ja, ze verkochten meteen vele malen beter maar nadat de kortingsperiode voorbij was droogde de verkoop meteen bijna volledig op. “Customers may love discounts on bestsellers, but they don’t buy any old book just because it’s cheap“, was zijn conclusie. Ook hij had zo’n 70 goedkope of gratis ebooks op de kop getikt maar las nu een paperback die hij voor 20 dollar gekocht had.

De gulden middenweg?
In zijn artikel haalt Biddle een prijsadvies aan voor boeken die door onafhankelijke auteurs gehanteerd zou kunnen worden. Romans hebben daarin een prijs tussen de $6.99 en $7.99 met als belangrijkste toevoeging om vooral ook op de psychologie van het kopen van boeken te letten: “If you have a $16.99 trade paper and a $7.99 electronic novel, it looks right to buyers”. De gulden middenweg kon dan inderdaad wel eens een mooi afgerond bedrag zijn dat (iets) onder 50% van de prijs van een papieren editie zit.

Uiteindelijk moet de consument het de moeite waard vinden om het te kopen. Voor een prijs die de waarde ook goed reflecteert. En die uit te leggen valt.

Pagina 1 of 812 3...»Laatste »

Vakblog

Werken met informatie

Posts Tagged ‘Ebooks’