Nintendo en YouTube Content ID: geen filmpjes blokkeren maar er aan verdienen

nintendo
Ik was het zelf nog niet eerder tegen gekomen. Een rechthebbende die het Content ID systeem van YouTube gebruikt om advertenties aan YouTube filmpjes toe te voegen. Om zelf te verdienen aan de filmpjes die anderen maken waarin beschermde beelden in voorkomen. Maar vooral dus om te voorkomen dat die anderen er geld aan verdienen.

Content ID is een set aan tools voor rechthebbenden wiens content (met enige regelmaat) geupload wordt op YouTube. Rechthebbenden – meestal tv/filmstudio’s en uitgevers – uploaden dan zelf via die tools hun content als referentiemateriaal naar de servers van YouTube en kunnen aangeven hoe er door YouTube gehandeld moet worden als die content door het publiek op YouTube gezet wordt. Filmpjes kunnen dan automatisch verwijderd worden of aangepast worden met links naar de eigen oorspronkelijke content toe.

youtubecontentid

In de praktijk wordt Content ID vooral gebruikt om filmpjes en muziekvideo’s te verwijderen als een inbreuk gesignaleerd wordt door het systeem. De uploader krijgt dan een waarschuwing en bouwt een soort strafblad op bij YouTube waarmee je – bij herhaling – zelfs volledig verbannen kunt worden van de videosite.

Enkele weken geleden maakte Nintendo bekend dat ze middels het Content ID systeem video’s die content van Nintendo (spellen) bevatten automatisch lieten voorzien van advertenties.

As part of our on-going push to ensure Nintendo content is shared across social media channels in an appropriate and safe way, we became a YouTube partner and as such in February 2013 we registered our copyright content in the YouTube database. For most fan videos this will not result in any changes, however, for those videos featuring Nintendo-owned content, such as images or audio of a certain length, adverts will now appear at the beginning, next to or at the end of the clips. We continually want our fans to enjoy sharing Nintendo content on YouTube, and that is why, unlike other entertainment companies, we have chosen not to block people using our intellectual property.

En inderdaad, bij YouTube filmpjes waarin beelden te zien zijn van Nintendo personages of spellen zijn nu ook Nintendo advertenties te zien. En daar is de Let’s Play community op YouTube niet blij mee. Om het nog mild uit te drukken. Honderden gamers besteden namelijk duizenden uren aan het maken en uploaden van uitgebreide video’s waarin je – vaak met begeleidend commentaar en tips – door het hele spel meegenomen wordt. Dat zijn de Let’s Play video’s die fungeren als (zeer) uitgebreide besprekingen of als walkthroughs voor mensen die vast zitten in een spel.

Dus heb je nu boze YouTube gebruikers die – best wel terecht – aangeven dat ze met hun filmpjes een grote bijdragen leveren aan het succes van Nintendo spellen en nu gedwongen worden hun eigen advertenties en inkomsten bij die filmpjes op te geven aan Nintendo. En aan de andere kant Nintendo die – eveneens best wel terecht – gebruik maakt van hun rechten om geld te verdienen aan hun eigen content. Die zelfs vindt dat ze het nog sympathiek doen door die content niet meteen te laten verwijderen.

Of Nintendo er verstandig aan doet om een grote groep loyale Nintendo gamers tegen zich in het harnas te jagen in ruil voor wat (geringe?) advertentie-inkomsten waag ik te betwijfelen. Helemaal nu zowel Sony als Microsoft voor hun nieuwe consoles specifiek de functionaliteit toevoegen om beelden uit spellen meteen op (o.a.) YouTube te plaatsen. Het is goede reclame en je laat je eigen gebruikers een community bouwen rondom zowel je console als de spellen. Dan kun je wel beschikken over de auteursrechten, merkrechten, naburige rechten enz maar daarmee geven Sony en Microsoft aan te snappen dat je die rechten beter kunt inzetten om draagvlak voor je producten te creëren ipv je fanatieke klanten te pesten.

Rechten hebben is één ding, er verstandig mee omgaan is heel wat anders.

@ afbeelding gemaakt als screenshot van een Lets Play video van Donkey Kong Country Returns 3D

#

TV kijken via YouTube

youtube

Eigenlijk is heel geleidelijk gegaan. Ik weet nog dat je alleen Nederland 1, Nederland 2 en drie Duitse zenders had om te kijken. ‘s Avonds zat ik met mijn kleine zwart-wit tv’tje te kijken en was ik jaloers op die Amerikanen. Bruce Springsteen constateerde al zingend dan wel dat hij 57 tv zenders had - maar dat er nog steeds niets (goeds) op was -, ik kon echter alleen maar dromen van zoveel zenders.

Die achterstand heb ik inmiddels ruim ingehaald, die droom is waarheid geworden. Nederland 3 kwam, toen volgden de commerciële zenders en daarna nog tientallen anderen. Jaren geleden zag ik mezelf op de bank zitten en begreep ik waar The Boss het over had. Meer dan 100 zenders en nog steeds niets te vinden wat ik wilde kijken.

Toen ik eenmaal de les had geleerd dat kwantiteit in tv zenders niets zegt over de kwaliteit van de content werd ik ook meteen kritischer. Liever investeren en betalen  voor goede tv content dan urenlang zappen en hopen wat interessants tegen te komen. Ik ging (Amerikaanse) TV series downloaden, nam een abonnement op de BBC iPlayer app, keek alleen selectief naar de ‘echte’ tv en pakte via Uitzending Gemist die dingen mee waar ik geen tijd voor had om live te kijken of die ik simpelweg ook gemist had. TV on demand dus.

Ook heel geleidelijk ben ik meer webshows gaan kijken. Steeds meer videocontent is beschikbaar geworden als YouTube kanalen. Ik ben geabonneerd op zo’n 20 kanalen, van muziekvideo’s en gameshows tot de TEDtalks. Cartoons, videoclips, tv afleveringen, complete films, documentaires, instructievideo’s .. noem het maar op en het staat op YouTube. Elke minuut wordt er 72 uur video geupload bij YouTube. Onvoorstelbaar.

Ik zap ‘s avonds nooit meer langs alle beschikbare tv kanalen. Ik zap langs de kanalen (en populaire video’s) van  YouTube. Op de laptop, op een YouTube app op een tablet, de YouTube app op mijn blurayspeler maar nog vaker via de (fijne) YouTube app op mijn PS3. Niks geen 5 zenders, 57 zenders of zelfs honderden zenders. Het is een oneindige stroom aan videomateriaal waar je naar kunt kijken. TV kijken via YouTube.

En nu lijken de betaalde abonnementen er ook nog aan te komen. De geruchten gingen al geruime tijd maar het zal binnenkort zo ver zijn dat je voor enkele dollars per maand betaaltv gaat krijgen op YouTube. Betaalkanalen die zich zullen moeten onderscheiden van het al aanwezige – en oneindige – aanbod. Mijn hoop, en verwachting, is dat TV zenders en filmmaatschappijen daar uiteindelijk hun content ook gaan aanbieden. Die TV series die ik wil zien, films die me boeiend lijken en documentaires waar ik het bestaan nog niet van af weet. Een betaalbare pay-per-view constructie zonder meteen aan dure abonnementen vast te zitten vol content die me voor 90% niet boeit.

Daar zal het zeker niet mee beginnen, die betaalkanalen op YouTube. Maar dat geeft niet. Ik weet nog hoe ik op dat zwart-wit tv’tje zat te kijken 25 jaar geleden naar die vijf zenders. Ik weet hoe dit soort dromen uit kunnen komen dus ik droom nu gewoon verder.

#

YouTube en auteursrecht: over Hangouts On Air en Content ID

Ik zou zonder problemen vele blogposts kunnen schrijven over alles wat met auteursrecht te maken heeft als het gaat om zelf gebruiken van (andermans) YouTube video’s. Sterker nog, ik schrijf en praat regelmatig over hoe je in het onderwijs YouTube video’s kunt gebruiken en YouTube is altijd het voorbeeld in de discussie of embedden nou wel of niet een nieuwe openbaarmaking is. Maar auteursrecht als onderwerp is eigenlijk niet heel erg complex als je alleen maar bestaande YouTube filmpjes wilt gebruiken. Zeker zo lang het embedden van video’s gewoon toegestaan is en Buma/Stemra je het leven niet zuur maakt.

Een ander verhaal wordt het als je zelf video’s (al dan niet met muziek) uploadt naar YouTube. Die kun je natuurlijk wel afschermen zodra ze daar staan maar standaard kan de hele wereld waarschijnlijk meegenieten van jouw videomateriaal. En dat is wel degelijk een nieuwe openbaarmaking waarbij je onmiddellijk te maken krijgt met het auteursrecht. Die rechten zijn van jezelf als je alles zelf gemaakt hebt maar in de praktijk worden er dagelijks letterlijk jaren aan video’s bij YouTube geplaatst die vol zitten met content van anderen. Dat is de reden dat YouTube ook veel doet aan voorlichting over auteursrecht. Zo laagdrempelig mogelijk.

Content ID
Maar met alleen voorlichting ben je er niet natuurlijk. Zeker niet als je YouTube bent, ook nog onderdeel van Google uitmaakt en je dagelijks duizenden claims van rechthebbenden krijgt die eisen dat hun muziek, tv series, films en videoclips worden verwijderd. Dat is de reden dat YouTube al meer dan 5 jaar geleden Content ID introduceerde.

youtube

Content ID is een set aan tools voor rechthebbenden wiens content (met grote regelmaat) geupload wordt op YouTube. Rechthebbenden – meestal tv/filmstudio’s en uitgevers – uploaden dan zelf via die tools hun content als referentiemateriaal naar de servers van YouTube en kunnen aangeven hoe er door YouTube gehandeld moet worden als die content door het publiek op YouTube gezet wordt. Blokkeren, doorlinken naar hun eigen versie/website waar betaald moet worden of verzamelen van gebruiksstatistieken. Niet alle rechthebbenden zien het als een probleem dat hun content op YouTube belandt maar het zal niemand verbazen dat blokkeren een veelgebruikte optie is.

Dat betekent vervolgens dat al het video materiaal door YouTube automatisch vergeleken wordt met hun database vol referentiemateriaal. Als de video herkend wordt, dan wordt ook meteen de actie uitgevoerd die de rechthebbende heeft ingesteld voor die specifieke video. Hetzelfde geldt voor de audio die bij de video’s zit en daar ben ik geloof ik alleen nog maar de optie van verwijderen van tegengekomen. Hoe veel mensen voorzien hun zelfgemaakte video’s niet van een bekend stukje popmuziek? Na het uploaden heb je dan kans om een video te krijgen met absolute stilte eronder. De gehele audiotrack is dan verwijderd.

Je kunt bezwaar maken tegen zo’n verwijdering als je denkt dat Content ID iets onterecht geïdentificeerd heeft als beschermde video of audio maar dat kun je maar beter zeker weten dan. De claim wordt gecontroleerd en als je dat onterecht doet kun je een aantekening krijgen op je YouTube “auteursrechtstrafblad”. Dat betekent dat – als je er meerdere hebt – je wellicht een volgende keer niet eens meer bezwaar kunt maken.

Ook al wordt Content ID slechts door een relatief klein deel van de rechthebbenden gebruikt om hun eigen content te bewaken, het zijn nog steeds indrukwekkende statistieken als je bedenkt hoeveel videomateriaal er dagelijks op YouTube geplaatst wordt.

  • 72 hours of video are uploaded to YouTube every minute;
  • Content ID scans over 100 years of video every day;
  • More than 3,000 partners use Content ID, including every major US network broadcaster, movie studio and record label;
  • We have more than eight million reference files (over 500,000 hours of material) in our Content ID database; it’s among the most comprehensive in the world. The number has doubled in the last year;
  • Over a third of YouTube’s total monetized views come from Content ID;
  • More than 200 million videos have been claimed by Content ID.

Dat wil echter nog steeds niet zeggen dat rechthebbenden hier genoegen mee nemen. Niet alleen worden ervaren uploaders steeds vaardiger in het omzeilen van het Content ID systeem (door bijvoorbeeld video’s te embedden in een foto van een kat die naar een oud tv toestel kijkt), ook schakelen de grote studio’s en platenlabels organisaties in die de hele dag verwijderingsverzoeken indienen bij Google zelf. De meeste gebruikers vinden YouTube links namelijk via de Google zoekmachine.

Van weblectures naar Hangouts On Air
Het zijn niet alleen mensen die – al dan niet bewust – bekende films of muziek uploaden die met het auteursrecht van anderen te maken krijgen. Zo worden er in het hoger onderwijs steeds vaker (hoor)colleges opgenomen en online gezet als weblectures. Auteursrechtelijk niet heel spannend als een docent of professor zijn les staat te geven in combinatie met een kale Powerpoint presentatie maar het wordt een ander verhaal als die docent gebruik maakt van beeld- of videomateriaal in zijn of haar lessen. In de les mag dat gewoon gebruikt worden dankzij regelingen en excepties in de Auteurswet maar dat verandert als die les opgenomen wordt en openbaar gemaakt wordt op internet. Het is dan wel geen YouTube maar je raakt met weblectures in een zeer grijs gebied als alle studenten van een hogeschool of universiteit toegang hebben tot weblectures waar beeld- of videomateriaal van anderen in is gebruikt. Gelukkig is er geen Content ID voor weblectures.

Maar je kunt natuurlijk ook op andere manieren ‘uitzendingen’ maken. Ik had zelf al meerdere malen gebruik gemaakt van Google Hangouts om makkelijk te overleggen of vergaderen. De beschikbaarheid van en toegang tot Hangouts is echter niet beperkt tot alleen de deelnemers. Met Hangouts On Air kun je Hangouts namelijk ook live uitzenden via YouTube en deze uitzending blijft daar ook beschikbaar om later te bekijken.

En dan word je wel gewaarschuwd om op te letten dat je geen auteursrechtelijke beschermde werken uitzendt via Hangouts On Air. Geen filmpje of muziek op de achtergrond gebruiken bij je Hangout want, jawel, ook deze videostream wordt gecontroleerd middels het Content ID systeem.

hangoutsonaircontentid

Zelfs bij videochats die je uitzendt moet je nu dus rekening houden met de achtergrondmuziek bij alle deelnemers. Misschien moet je ze zelfs nog waarschuwen om geen bekende deuntjes te neuriën ;)

#

Buma/Stemra geeft het niet op en wil een licentiemodel voor embedden van streams

embedthis

Het blijft een heet hangijzer. Is hyperlinken wel of niet een auteursrechtelijke openbaarmaking en moet je daar dus toestemming voor vragen en eventueel betalen? Het Europees Hof van Justitie heeft een aantal vragen hierover voorgelegd gekregen van het Zweedse Hof omdat deze kwestie toch met enige regelmaat opduikt in rechtszaken die over auteursrechten gaan.

Eén van die rechtszaken was vorig jaar door Buma/Stemra aangespannen tegen Nederland FM, een site die linkt naar de streams van zo’n beetje alle Nederlandse en Nederlandstalige radiostations. Juist het feit dat de site -met advertenties- zichtbaar blijft terwijl bezoekers naar de streams kunnen luisteren, het embedden van de streams op de site van Nederland FM, was één van de redenen voor de rechter om inderdaad te oordelen dat embedden in dit geval een nieuwe auteursrechtelijke openbaarmaking  inhield. Als je er geld aan verdient dan heb je dus een probleem. Ondanks alle eerdere uitspraken en ondanks het feit dat het Europese Hof zich nog over de kwestie buigt ligt er nu een uitspraak dat hyperlinken (want embedden is een vorm van linken) een openbaarmaking kan zijn. Arnoud Engelfriet verbaasde zich er ook al over met een heldere analyse maar deze uitspraak ligt er nu helaas eenmaal en opent de deur voor nieuwe, vervelende, discussies.

Buma/Stemra ziet haar kans schoon
In de 3 voor 12 talkshow tijdens Eurosonic Noorderslag kwam Buma/Stemra directeur Hein van der Ree aan het woord. Hij greep zijn kans om te melden dat, met het vonnis van de rechter tegen Nederland FM op zak, het duidelijk was dat alle vormen van embedden van muziek- of videostreams nieuwe openbaarmakingen zijn. Hij streek over zijn hart toen hij toelichtte dat Buma/Stemra niet achter de “kleine blogjes” aanging die een stream opnamen op hun site – ook al zitten die ook fout natuurlijk – maar benadrukte dat ze aan de slag gingen met een licentiemodel waarbij er betaald moet worden op het moment dat je een (YouTube of radio) stream embedt op je site.

Volgens van der Ree staat embedden per definitie gelijk aan een nieuwe openbaarmaking en is het de taak van Buma/Stemra om daar passende tarieven voor te bedenken.

En zie hier, daar komen weer nieuwe en vervelende discussies aan. De uitspraak over Nederland FM benadrukte dat er geld aan werd verdiend door de eigenaar van de site, iets dat zeker niet door de “kleine blogjes” gedaan wordt en waarschijnlijk maar in zeer beperkte mate door de grotere sites. Buma/Stemra vergeet even dat detail en focust zich liever zelf op het geld verdienen aan embedden door anderen. Hopende dat iedereen dat debacle rondom de embed-tax van 2009 (en 2011) inmiddels is vergeten.

Wordt helaas vervolgd …

@ foto: Liamngls via photopin cc

#

Eindelijk goed: YouTube en Gmail voor iOS

Wat Apple nou precies voor ogen had toen ze zowel Google Maps als de YouTube app verwijderden in iOS 6 zonder dat daar goede alternatieven voor waren, dat weet ik niet. Het heeft ze qua imago niet goed gedaan met veel gebruikers die weigerden te updaten naar de nieuwe versie van iOS en je struikelde in september dan ook over de artikelen waarin het niet ging over de verbeteringen in iOS 6 maar (alleen) over de minpunten. Zoals het verdwijnen van de beide Google apps. Over het alternatief van Apple voor de kaarten app werd vervolgens nog veel meer geschreven maar voor YouTube was er eenvoudigweg geen goed alternatief.

Tenminste, Google bracht wel een losse YouTube app uit maar die werkte alleen op de iPhone en iPod Touch en dus was het wachten op een versie van de app die geschikt was voor de iPad. Tot die tijd was je aangewezen op de mobiele website van YouTube zelf om de video’s in je afspeellijsten en geabonneerde kanalen te bekijken. Ik denk nog steeds stiekem dat Google met opzet de tijd genomen heeft om ook met een iPad versie te komen als reactie op het eenzijdig beëindigen van de samenwerking door Apple.

Maar gisteren kwam dan eindelijk de update voor de YouTube app voor iPhone uit die het geschikt maakt voor de iPad. Met volledige ondersteuning voor beheren van je afspeellijsten, video’s afspelen via AirPlay en natuurlijk het bladeren door de kanalen waar je op geabonneerd bent. Al die alternatieve apps die ik geprobeerd heb de afgelopen maanden heb ik meteen van mijn iPad gekieperd want tjonge, wat werkt de officiële app toch een stuk prettiger. Het is simpel advies: als je een iPad hebt en je kijkt wel eens video’s op YouTube, zet dan meteen deze app er weer op.

Misschien dat Google in de kerststemming is of misschien dat het toeval is maar gisteren heeft ook de Gmail app voor iOS een forse update gekregen. Om te zeggen dat de oude versie van de app een slap aftreksel was van de excellente Android app zou wat overdreven zijn maar als je iPad gebruikers wilde plagen als bezitter van een Android tablet, dan hoefde je alleen maar de Gmail app te openen op beide tablets. Het Google team heeft nu echter de app voor iOS volledig herzien met o.a. een nieuwe vormgeving, integratie met Google Calendar en Google+ plus de mogelijkheid om maximaal vijf Gmail accounts te gebruiken in de app.

Tijd om mijn Gmail accounts te verwijderen uit de Mail app van Apple en toe te voegen aan de nieuwe Gmail 2.0 app.

#

Multimedia en auteursrechten in het onderwijs

Ook al heeft het onderwijs in de praktijk best wel een traditioneel beeld van de bibliotheek -dat we vooral studieplekken, boeken en databanken beschikbaar stellen- in hun instelling, steeds vaker worden we niet alleen maar gezien als de faciliteit waar men (soms) studenten naar toe verwijst maar als plek waar ook het onderwijs zelf wat te halen heeft.

Dat gaat niet vanzelf ook al moet je ook wel een beetje geluk hebben met bepaalde ontwikkelingen. Enerzijds is het focussen op het duidelijk maken van een/de toegevoegde waarde die je voor het onderwijs zelf kunt hebben en wat minder de nadruk leggen op het promoten van je meer traditionele diensten. Anderzijds moet die boodschap ook net even landen als men zelf met een concrete vraag zit.

Zo wilden een groep docenten van een economische opleiding aan de slag met beter gebruik van multimedia en audiovisueel materiaal in hun eigen lessen. Aan de slag met de theorie en voorbeelden (voordelen) van de inzet van audiovisueel materiaal maar ook heel concreet met bronnen als Flickr, YouTube en Academia. Zoeken van geschikt beeld- of videomateriaal en gebruiken in een les, een presentatie of in de Blackboard omgeving. En omdat je bij het gebruiken van dit soort materiaal niet alleen te maken hebt met de technische aspecten maar ook met diverse auteursrechtenkwesties wilden ze ook graag meer informatie en tips over dat laatste.

Dat hoef je me geen twee keer te zeggen
In een twee uur durende workshop, aan het einde van de dag, zijn we hiermee gestart. Een enthousiaste groep docenten die er zin in hadden, een collega die de foto- en videobronnen toelichtte en ikzelf mocht bijna drie kwartier (ook al had ik slechts 20 minuten gepland) vertellen over de basis van auteursrecht, hoe zij er mee te maken hebben, welke mogelijkheden er allemaal zijn (ipv wat er allemaal niet mag) en de wondere wereld van contentlicenties, open access en Creative Commons licenties.

Met een hele minimalistische presentatie deze keer voor mijn doen. Weinig tekst, weinig plaatjes maar wel gericht op het vertellen van een verhaal. Een uitdaging voor mezelf maar ook als voorbeeld dat gebruik van audiovisueel materiaal geen alternatief is voor het vertellen van een (hopelijk) goed verhaal.

Aan mijn publiek lag het in elk geval niet. Die luisterden en stelden vragen. Die gingen aan de slag tijdens de workshop en gaan de komende weken en maanden -onder begeleiding- hun eigen lessen onder de loep nemen. Met meer aandacht voor multimedia, meer aandacht voor hoe ze studenten kunnen uitdagen, meer aandacht voor het verhaal dat ze erbij vertellen en ook meer aandacht voor auteursrechten.

Met die toegevoegde waarde zat het vandaag in ieder geval wel goed.

#

Ondertitel die YouTube video in naam der wet!

Ik ben dol op ondertiteling. Natuurlijk, elk buitenlands programma wordt op de Nederlandse televisie ondertiteld (en zelfs bij Nederlandstalige programma’s als er maar sprake is van enig accent!) maar ik bedoel eigenlijk wat de Amerikanen closed captioning noemen. Die is bedoeld voor doven en slechthorenden en is een letterlijk transcript en weergave van wat er allemaal gesproken wordt tijdens een uitzending of webvideo.

Ook al versta ik uitstekend Engels, vele jaren geleden ben ik begonnen met het bekijken van gedownloade afleveringen van TV series met Engelse ondertiteling eronder. Ideaal vond ik dat want met kleine kinderen in de buurt was het zo goed als onmogelijk om alles goed te horen wat er gezegd werd en dan is een ondertiteling van wat er letterlijk gezegd wordt een echte uitkomst. Je zou kunnen zeggen dat ik -tijdelijk- erg slechthorend was als het om het bekijken van en luisteren naar tv uitzendingen was.

Maar ik ben het ook erg gaan waarderen buiten de aanwezigheid van rumoerige kinderen om. Je bent minder ingespannen aan het luisteren omdat je tegelijk ook meeleest en ik vind het eigenlijk een verrijking om zowel tv series als ook video’s op internet zoveel mogelijk met ondertiteling, closed captioning, te kijken. Bij TED zijn bijvoorbeeld de meeste video’s tegenwoordig voorzien van ondertiteling en ook op YouTube is het sinds enige tijd heel gemakkelijk geworden om ondertiteling toe te voegen aan je video’s. Veel professionele makers gebruiken die optie ook en niet eens alleen de Engelse, ook de Nederlandstalige video’s op het Frankwatching kanaal worden allemaal keurig netjes Nederlandstalig ondertiteld.

In Amerika echter wordt het belang van ondertiteling nog veel meer onderkend. Televisies zijn daar standaard voorzien van de mogelijkheid om die closed captioning -die verplicht meegezonden wordt bij elk televisiesignaal- te tonen als dienst naar doven en slechthorenden toe. Hoewel dit al vele jaren de praktijk is worden nu natuurlijk steeds meer uitzendingen ook op internet geplaatst en uitgezonden door de kabel en tv maatschappijen en de Amerikaanse overheidsinstantie FCC heeft enkele maanden geleden dan ook een nieuwe regel aangekondigd die vorige maand ingegaan is: webtelevisie moet eveneens ondertiteld aangeboden worden. Dit naar aanleiding van de Twenty-First Century Communications and Video Accessibility Act of 2010 die door Obama twee jaar geleden ondertekend werd.

YouTube, als 1 van de grootste aanbieders van webvideo’s, heeft nu maatregelen genomen om te voldoen aan deze nieuwe regeling. Ze boden al de mogelijkheid om video’s te ondertitelen en voorzien zelfs in een automatische ondertiteling (voor Engels) maar hebben nu ook een webformulier ingericht waarmee gebruikers kunnen melden welke kanalen en leveranciers video’s aanbieden die niet ondertiteld zijn terwijl ze dat wel zouden moeten zijn.

Welke acties YouTube precies gaat ondernemen richting uploaders van video die niet aan de nieuwe regels voldoen, dat is niet duidelijk (hoewel ze wel waarschuwen dat misbruik van het formulier kan leiden tot verwijdering van je YouTube account) maar voor zowel doven, slechthorenden en dankbare gebruikers zoals ik betekent het hoe dan ook dat steeds meer webvideo’s met ondertiteling beschikbaar gaan komen.

Daar zouden ze in Nederland nog wat van kunnen opsteken.

@ foto: rostizna / 123RF Stockfoto
Bepaalde afbeeldingen en/of foto’s op deze pagina zijn het auteursrechtelijk eigendom van 123RF Limited, zijn leveranciers, of zijn gelicenceerde Partners en worden met toestemming onder licentie gebruikt. Deze afbeeldingen of foto’s mogen niet worden gekopieerd of gedownload zonder toestemming van 123RF Limited.
(getipt door GigaOm)
#

Een avondje Google nieuws

Gisteravond onze tijd was de keynote van de jaarlijkse Google I/O conferentie en ik zat mee te kijken via YouTube. En te genieten.

Nee, ik ben geen Apple hater -kan ook niet met diverse iOS apparaten in huis- maar het was voor mij een positieve vergelijking tussen hoe interessant ik de I/O keynote vond versus wat Apple elk jaar tijdens de WWDC aankondigt. Dat heeft voor een deel te maken met het feit dat Apple weigert om een videofeed van hun presentaties beschikbaar te stellen maar dat is het niet alleen. De schier omvang van alle grote en kleine aankondigingen door Google betekent dat er letterlijk voor iedere Android gebruiker wel wat interessants bijzat.

Persoonlijk vind ik de wijze van presenteren door Google, waarbij de verantwoordelijken voor een specifieke dienst of product zelf de presentaties doen, erg prettig. Natuurlijk, daar zitten dan wel wat tenenkrommende presentaties tussen maar het geeft mij tenminste het gevoel dat ze serieus bezig zijn om wat innovatiefs en nieuws te doen. Het hoeft niet altijd gelikt van mij.

“Net als bij Apple” was ook hier vooraf al het een en ander uitgelekt maar er bleven genoeg dingen over die alsnog verrasten.

  • De aankondiging van Android 4.1 Jelly Bean was voor niemand een verrassing maar het brengt een fors aantal nieuwe zaken waarvan ik enthousiaster werd dan van welke iOS versie dan ook.
  • Google Now als onderdeel van Android 4.1 die niet alleen een soortgelijke voice search als Siri mogelijk maakt maar ook een nieuwe dimensie geeft in waar je persoonlijke informatie voor gebruikt kan worden. Google Now “kent” je en anticipeert bepaalde zaken met behulp van informatie die het over je verzameld heeft.
  • Google+ Events als uitbreiding van Google+. Organiseer je evenement, nodig iedereen uit via Google+ met integratie van Google Calendar en Events helpt je met het verzamelen van alle berichten en foto’s die bij dat evenement horen.
  • De Google Nexus 7 tablet die geïntroduceerd werd. Ook geen verrassing maar met de lage prijs in combinatie met de forse uitbreiding van de Google Play store naar tijdschriften, films en tv series wordt/is dit een heel interessant alternatief aan het worden voor zowel iTunes als de Kindle Fire tablet. Tenminste, als je in Amerika of Engeland woont.
  • De Google Play store die overigens, niet genoemd tijdens de keynote, sinds vandaag over de mogelijkheid beschikt om apps op je Android apparaten te beheren en bij te werken.

  • De kogelronde mediaplayer Google Nexus Q werd ook nog aangekondigd. Bijzonder design voor een interessant apparaat waarmee het mogelijk wordt om je content vanaf Google Play af te spelen maar ook gebruik te maken van content die anderen op hun account hebben staan. Mits ze op je eigen netwerk zitten met hun Android apparaten neem ik aan.
  • Volledig vernieuwde apps voor Google+ voor Android (en iOS) maar ook YouTube. Vooral die laatste is een echte aanrader overigens.
  • Google Glass bleek meer dan een technologie demo te zijn, het wordt actief getest en ontwikkeld om dat stukje scifi daadwerkelijk op de markt te gaan brengen. Hoewel het voorlopig met een prijs van $1500 niet voor consumenten beschikbaar zal zijn, werd het wel spectaculair gepresenteerd.

De gadgetliefhebber kon en kan zijn lol op.

#

Hergebruik van video’s met een CC licentie

Via INFOdocket zag ik een bericht dat de bestaande zoekfunctie voor video’s met een Creative Commons licentie eindelijk ook beschikbaar is voor Vimeo gebruikers die geen account hebben. Ik zeg zoekfunctie maar dat is niet helemaal correct want je kunt niet zoeken in alleen video’s die onder een Creative Commons licentie zijn geupload. Deze mogelijkheid is namelijk nu opgenomen bij de filters, wat betekent dat je een reguliere zoekactie doet bij Vimeo en vervolgens (rechts in het scherm) kunt kiezen voor Show Advanced Filters. Dan krijg je bovenstaande opties en kun je nu dus ook op 1 van de 6 CC-licenties filteren.

Dat is nog niet helemaal ideaal vind ik want klikken op die Show Advanced Filters knop, dat zullen maar weinig mensen doen uit zichzelf.  Ik zou toch liever zien dat videosites wat meer aan bewustwording deden voor hergebruik van de aanwezige videocontent en dan is het verstoppen van deze mooie mogelijkheid niet een geweldige manier om dit doel te bereiken. Vimeo richt zich vooral in de regels toe op benadrukken dat de uploaders zelf auteursrechthebbenden zijn van het materiaal waarmee ze feitelijk aangeven dat ze alleen host (willen) zijn en niets meer.

Die ‘andere videosite’, YouTube, bekijkt het een stuk breder. In een, toegegeven ook ietwat verstopte, sectie van de site wordt aan YouTube gebruikers copyright uitgelegd maar zijn er ook aparte onderdelen voor de contenteigenaren en een algemener stukje voorlichting op gebied van auteursrechten. YouTube kent een eigen licentie die door uploaders meegegeven kan worden maar sinds vorig jaar kan ook de CC-BY licentie aan de geuploade video worden geplakt.

Jammer is wel dat, in tegenstelling tot Vimeo, je noch op de YouTube video’s met die CC-BY licentie kunt zoeken noch dat je hierop kunt filteren. YouTube kent uitgebreide filtermogelijkheden maar deze zit er niet bij. De video’s met Creative Commons worden alleen in de YouTube Editor gebruikt, zowel om daar de CC-BY licentie aan je video mee te geven als binnen de editor gebruik te maken van andermans video’s die deze licentie al hebben. Het wordt dus door YouTube beschouwd als materiaal wat je in je eigen -op YouTube geplaatste- videobewerking kunt gebruiken.

Je kunt vanuit de editor zonder problemen wel geheel YouTube doorzoeken op video’s die een CC-BY licentie hebben maar je kunt niet doorklikken naar de pagina van de gevonden video’s. In de editor kun je gevonden video’s alleen maar slepen naar je tijdlijn voor montage. Dat kan en zal zeker handig zijn als je zelf een video wilt bewerken om te uploaden maar voor even een leuke video in je presentatie of in je eigen onderwijsmateriaal, daar is dit dus niet geschikt voor.

Ik wilde afsluiten met de conclusie dat het nog steeds veel werk is om video’s op te sporen met een CC-licentie. Dat is het ook bij Vimeo en YouTube in ieder geval maar in de Let’s CC zoekmachine die ik een tijd geleden nog besprak vind je keurig video’s terug van YouTube met een CC-licentie. Geen idee hoe die zoekmachine dat doet maar het doet in elk geval een trucje dat YouTube zelf niet aanbiedt in de eigen interface.

En dat zouden zowel YouTube als Vimeo eigenlijk wel moeten doen.

#

Muziekrechten op YouTube

Eerder deze maand blogde ik over het gebruik van muziek in filmpjes die vervolgens geupload worden naar Youtube. Youtube heeft een content-match systeem bij het uploaden waarbij muziek, die door rechthebbenden geclaimd is, wordt geweerd uit filmpjes. Niet zo heel leuk als je je filmpjes wilt opleuken met een prettig en bekend muziekje maar wel terecht natuurlijk.

Echter gaat die conclusie wel uit van het gegeven dat het ook de rechthebbenden zijn die muziek daadwerkelijk (kunnen) claimen bij YouTube. Daar lijkt helaas ook de macht van grote muziekmaatschappijen een grotere rol te spelen dan die van de feitelijk rechthebbenden. Boing Boing meldde gisteren over een geval waarin een rapgroep, zonder platencontract, hun eigen nummer niet kon uploaden naar YouTube omdat deze bij het uploaden een melding gaf dat Universal Music de rechten van die muziek had. Deze maatschappij had de rechten geclaimd aangezien 1 van hun artiesten het nummer ook gezongen had in een via internet gelekte video.

In de post More cracks in YouTube’s takedown process reveal how media giants and corporations get to claim copyright to things they don’t own (prachtige titel in de categorie kort is niet altijd beter) haalt Boing Boing ook nog een eerder voorbeeld aan van bedrijven die video’s uit het publiek domein claimden en een eerder incident met Universal Music.

Zijn het de laatste spartelingen van de oude industrie of is dit slechts een voorproefje van wat nog komen gaat?

 
@foto via RGBstock
 
Pagina 1 of 212
  • 2006- 2013 Vakblog – werken met informatie
    Powered by WordPress // Theme: Tatami by Elmastudio
Top