Verwachtingenmanagement, of beter gezegd weg met die DRM

Leg een ei
Ik zat een beetje te broeden op wat uiteindelijk deze blogpost zal worden. Ik weet nog niet eens waar die naar toegaat maar dat is de lol nou net met een blogpost natuurlijk. Ik kwam er in ieder geval op nadat ik een post las over de introductie van een ‘online kopieerbeveiliging’  door Ubisoft waarbij het een vereiste wordt om pc spellen van hen te spelen op een pc met een permanenente internetverbinding. Verlies je de verbinding of heb je geen internet op je pc, nou dan dus ook geen spel.

Dat idee van altijd online moeten zijn om spellen te kunnen spelen is niks nieuws natuurlijk. Er zijn tegenwoordig meerdere platformen en distributiekanalen die op deze wijze pc spellen aanbieden, met Steam als de bekendste. Ook via Steam is het noodzakelijk om het spel te downloaden maar ook het starten en dus spelen van een spel kan alleen als je online bent (ik negeer even de aanwezige offline modus van de Steam client omdat je die al vooraf moet activeren als je weet dat je om wat voor reden dan ook offline bent voor een periode). Er zitten echter nogal wat nuance verschillen tussen de werking van deze platforms en de plannen van Ubisoft.

Steam en consorten zijn distributieplatforms. Ja, dat vereist een internetverbinding maar das logisch als je je spellen digitaal verspreid. Er komt ook geen cd/dvd meer aan te pas die verplicht in je speler moet, spellen worden gekoppeld aan je account waardoor je ook niet gebonden bent aan 1 pc om het spel te spelen, meer en meer spellen krijgen de Steam specifieke mogelijkheid dat savegames en de voortgang wordt bewaard op een server zodat je ook overal verder kunt spelen en, niet onbelangrijk, alle updates en patches worden automatisch toegepast: het spel is altijd de meest bijgewerkte editie. Ja, je moet online zijn om het spel te starten en ja, natuurlijk is dat een vorm van DRM maar het is een milde vorm van DRM als je het vergelijkt wat je er voor terugkrijgt. Al die draconische varianten die de fysieke media met zich meebrachten op DRM gebied zijn verdwenen en je hebt altijd de bijgewerkte versie die je, mits je de client en een internetverbinding hebt, overal kunt spelen.

Het kan altijd erger
De Ubisoft plannen laten alle voordelen van een dergelijke constructie voor wat het is en gebruiken de online verbinding als 1 groot DRM middel om blijvend te checken of je wel legaal aan het spelen bent. Dat gaat met onderbouwing van voorkoming van piraterij en natuurlijk worden de grootste angsten (server van Ubisoft weg, jouw spel ook weg?) getackeld maar daar zit het hem nou net in. Voor de zoveelste keer worden er technische ‘oplossingen’ bedacht voor wat een sociaal probleem is met piraterij. Onder het mom van ‘het is ook goed voor de klanten dat onze games niet gekopieerd worden’ worden er maatregelen genomen waarbij iedereen wel weet dat de legitieme gebruiker vroeger of laat last gaat krijgen met dit fenomeen terwijl de piraat, die heus wel de boel aan de praat krijgt dank je, beloond wordt: die krijgt namelijk content op de manier die hij wil.

Als illustratie trof ik via Twitter een link naar het volgende plaatje aan wat het volgens mij prima zegt, ook al gaat het hier om dvd’s

Van hak op de tak?
Nu maak ik de brug even naar ebooks, je voelde hem wellicht al aankomen. Sinds dat ik hier ooit een stappenplannetje postte over het verwijderen van DRM op epub ebooks zodat je ze converteren en/of gebruiken op andere ereaders heb ik toch een stuk of 10 mensen buiten de comments om geholpen om hun legaal aangeschafte ebooks te kunnen gebruiken op hun legaal aangeschafte apparaten. Gewone mensen, niet van die techneuten zoals ik die het leuk vind om met scriptjes in de weer te gaan. Gewone mensen die op tv en op internet reclames, artikelen en rapportages zien over Bol.com, ebooks en ereaders en daar dan abusievelijk de indruk krijgen dat het een kwestie is van bestellen, betalen, downloaden en lezen maar op zo’n apparaat.

De niet gewone mens
Nee, die lui die hele bundels ebooks voor luttele eurootjes verkopen via Marktplaats die bedoel ik niet. Dat zijn geen echte lezers, die hebben hoogstwaarschijnlijk ook nog geen 10 boeken in de kast staan en dat zijn ook niet de mensen die de uitgevers voor ogen hebben als ze het over hun klanten hebben. Deze lui weten namelijk wel dat er zoiets als DRM bestaat en dat je er hartstikke koppijn van krijgt als gewoon mens. Gewone mensen zijn namelijk de mensen die deze lui voor ogen hebben als ze het over hun klanten hebben.

De laatste maanden heb ik o.a. iemand geholpen die zo ‘dom’ was geweest een ebook te bestellen op een pc van een familielid waardoor de Adobe ID’s dus niet klopten tussen Adobe Digital Editions en de ereader in kwestie. Een ander iemand bestelde een ebook voor haar partner in het buitenland maar kwam er achter dat dit heftig illegaal was kennelijk om een ebook te willen mailen naar je man. Afgelopen week weer iemand die zelfs de hele Bol.com helpdesk  al gesproken had maar nog steeds niemand kon vinden die kon verklaren waarom haar duurbetaalde ebooks niet op haar net zo duurbetaalde BeBook te lezen waren. Gewone mensen die gewoon verwachten dat iets logischerwijs werkt zoals het geadverteerd wordt.

Oh jee, weg ermee
Dus laat dat angstmodel nou eens varen beste leveranciers van onze digitale goederen die we zo graag willen afnemen. Jullie weten best wat de klant wil aan functionaliteiten en wat die verwacht van je producten. Dat zijn namelijk precies de dingen die jullie zelf ook willen van andere leveranciers en wat je ook al niet kunt uitleggen aan je eigen familieleden als die je vragen waarom het allemaal zo technisch ingewikkeld en lastig moet.  En als je zo nodig DRM wilt, wat is er mis met een milde DRM waar, zoals bij dat platform voor pc spellen, juist ook een positieve ontwikkeling mee gepaard gaat? Het idee van een sociale DRM, waarbij bijv. de naam van de koper verwerkt wordt in ebook of ander product, is ook niks nieuws en ik heb meerdere tijdschriften gekocht die precies dat deden. Experimenteer eens hiermee en kijk of je hier mensen wat minder mee over de rooie helpt.

Ik zou het in ieder geval waarderen.

Raymond Snijders

Sinds 1995 houdt Raymond zich bezig met de combinatie van ICT, bibliotheken en onderwijs vanuit het perspectief van (vooral) de bibliotheek en informatievoorziening. Thans is hij werkzaam bij de Hogeschool Windesheim als senior informatiebemiddelaar en houdt hij zich bezig met de digitale bibliotheek, contentlicenties, ebooks en auteursrecht. Over deze onderwerpen en de impact die ze (kunnen) hebben op het onderwijs en bibliotheken blogt hij sinds 2006 op zijn Vakblog. In 2013 won hij de Victorine van Schaickprijs voor zijn blog.

Comments (5) Write a comment

  1. Je bent boos hè? En terecht, DRM gaat nergens over, heeft geen wettelijke basis, geen enkele gebruiker heeft er ooit om gevraagd.

    Reply

  2. Ja, ik word alleen maar bozer en bozer merk ik met elke vraag die ik krijg die stuk voor stuk te herleiden zijn tot dezelfde problematiek: waarom kan ik mijn legaal gekochte dingen niet gewoon gebruiken zoals ik het wil.

    Er was een tijd dat we gewone winkels hadden. Daar lette je op zaken als prijs maar ook op klantvriendelijkheid, service en het idee dat winkelpersoneel ook een beetje met je meedacht. Klopten die dingen niet, nou dan ging je dus naar een andere winkel die de boodschap wel begreep dat je moet luisteren naar wat een klant wil.

    En toch zijn we terecht gekomen in een digitale omgekeerde wereld. Eentje waar de leveranciers op *ons* letten of we wel hun belachelijke spelregeltjes volgen, of we wel aardig en vol begrip reageren naar hun toe als het weer eens niet werkt zoals het zou moeten en waar leveranciers *ons* achterlaten en naar andere klanten gaan die de boodschap wel begrijpen dat wij moeten luisteren naar wat een leverancier wil.

    Daar word ik boos van ja.

    Reply

Leave a Reply

Required fields are marked *.


This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

  • © 2006- 2019 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en duizenden liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top