[intranetblog] Mogelijkheden in de Auteurswet: de analoge privé-kopie voor eigen gebruik

Hoewel de Auteurswet (en andere wetten in het auteursrecht) vanzelfsprekend de belangen van de makers van werken beschermen, zijn er ook diverse beperkingen opgenomen. Dit zijn dan dus geen beperkingen voor gebruikers maar beperkingen aan de rechten die makers hebben.

In het al eerder aangehaalde artikel 1 van de Auteurswet is namelijk te vinden dat: Het auteursrecht is het uitsluitend recht van den maker van een werk van letterkunde, wetenschap of kunst, of van diens rechtverkrijgenden, om dit openbaar te maken en te verveelvoudigen, behoudens de beperkingen, bij de wet gesteld.

Enkele van de beperkingen, zoals die specifiek voor het onderwijs gelden, zijn al in eerdere blogposts aan de orde gekomen maar er zijn er nog meer die interessant zijn voor studenten en medewerkers.

Artikelen 16b en 16c van de Auteurswet hebben betrekking op het kunnen maken van een prive-kopie voor eigen gebruik, waarbij er onderscheid gemaakt kan worden tussen een analoge kopie en een digitale kopie. Om de essentie van deze artikelen duidelijk te maken, toch even de tekst van het eerste lid van artikel 16b: Als inbreuk op het auteursrecht op een werk van letterkunde, wetenschap of kunst wordt niet beschouwd de verveelvoudiging welke beperkt blijft tot enkele exemplaren en welke uitsluitend dient tot eigen oefening, studie of gebruik van de natuurlijke persoon die zonder direct of indirect commercieel oogmerk de verveelvoudiging vervaardigt of tot het verveelvoudigen uitsluitend ten behoeve van zichzelf opdracht geeft.

Wat staat hier nou eigenlijk? Hier staat dat je werken mag kopieren voor eigen privé gebruik, zoals bijv. voor (zelf)studie zolang je er maar niets aan verdient. De laatste regel maakt het zelfs mogelijk dat je zo’n kopie ook door anderen mag laten maken. Dit artikel heeft hiermee vooral tijdschriften, kranten of boeken voor ogen waarbij trouwens wel geldt dat je dat eigenlijk alleen maar volledig mag kopieren als er geen (nieuwe) exemplaren meer te verkrijgen zijn.

Concreet biedt het de mogelijkheid om oudere tijdschriften of kranten volledig te (laten) kopieren voor eigen gebruik zolang er geen exemplaar meer te koop is. Anders mag je alleen maar enkele artikelen eruit kopieren voor jezelf. Met boeken geldt dus hetzelfde: je mag hele boeken op het kopieerapparaat of scanner (laten) leggen voor jezelf mits het boek niet meer in de boekhandel te verkrijgen is, anders mag je alleen maar enkele hoofdstukken eruit kopieren. Dat praktisch gezien je niets er van weerhoudt om van een verkrijgbaar boek met 10 hoofdstukken, in 10 verschillende sessies 1 hoofdstuk te kopieren mag duidelijk zijn en dus biedt dit artikel veel vrijheid om analoge kopien te maken.

Het is overigens ook 1 van de redenen waarom bibliotheken, en dus ook het Mediacentrum, altijd kopieerapparaten hebben staan. Het is eenvoudigweg toegestaan om voor eigen gebruik kopietjes te maken van tijdschriften, kranten en boeken. In de praktijk worden er namelijk ook bijna nooit hele boeken gekopieerd want heb jij wel eens geprobeerd om een boek van 500 pagina’s te kopieren?

Voor de digitale prive-kopie is het bijna gelijksoortige artikel 16c bedoeld maar daar komt wel iets meer bij kijken. Volgende keer meer hierover!

@Foto door loop_oh (Flickr)

Raymond Snijders

Sinds 1995 houdt Raymond zich bezig met de combinatie van ICT, bibliotheken en onderwijs vanuit het perspectief van (vooral) de bibliotheek en informatievoorziening. Thans is hij werkzaam bij de Hogeschool Windesheim als senior informatiebemiddelaar en houdt hij zich bezig met de digitale bibliotheek, contentlicenties, ebooks en auteursrecht. Over deze onderwerpen en de impact die ze (kunnen) hebben op het onderwijs en bibliotheken blogt hij sinds 2006 op zijn Vakblog. In 2013 won hij de Victorine van Schaickprijs voor zijn blog.

Comment (1)

  1. Pingback: Auteursrecht (van bladmuziek) in de onderwijspraktijk - Vakblog

Comments are closed.

  • © 2006- 2019 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en duizenden liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top