Hun tijd ver vooruit: Van Kooten en De Bie over thuiswerken in 1986

In de zaterdageditie van het NRC stond een interessant artikel over de resultaten van een onderzoek naar thuiswerken. Niet iedere werknemer zou er geschikt voor zijn en dat als je behoefte hebt aan structuur, je als werknemer ook niet zit te wachten op al die vrijheid en autonomie.

Thuiswerken verplicht opleggen aan werknemers lijkt me hoe dan ook geen goed idee. Allereerst moet je werk zich er wel voor lenen en nog even los van hoeveel behoefte je hebt aan structuur die een dagelijkse trip naar je werkplek je oplevert, mag je ook wel even stil staan bij de consequenties die het voor de thuissituatie oplevert. Niet iedereen heeft een geschikte werkplek voor handen en ook al heb je dat wel, je hebt ineens ook goede afspraken nodig met de anderen die zich in je huis ophouden.

Zelf werk ik ook regelmatig thuis. Ik ben een groot voorstander van het maken van resultaatafspraken met mijn leidinggevende in plaats van aanwezigheidsafspraken en daar hoort ook bij dat ik mijn werk verricht daar waar ik voor die specifieke klus, taak of project het meest efficiënt bezig kan zijn. En dat is lang niet altijd op mijn werkplek bij mijn werkgever aangezien ik daar in met vijf anderen op een kamer zit. Heel gezellig maar niet de ideale plek om urenlang geconcentreerd aan iets te werken.

Bij werkgevers moet er echter ook nog wel een knop om merk ik. Ondanks alle aandacht voor Het Nieuwe Werken heb ik het idee dat het nog te vaak gaat over flexplekken, (knarsetandend toestaan van) thuiswerken en vooral Hoe Houden We Controle En Toezicht. Het zijn niet alleen de werknemers die veel behoefte hebben aan structuur volgens mij en dat is een discussie die van alle tijden is.

In het NRC artikel wordt aan een sketch van Van Kooten en De Bie gerefereerd met een citaat van het typetje J.H.M.B.J. Beilema die me deed glimlachen. Het deed me ook meteen denken aan enkele dialogen die ik over thuiswerken met leidinggevenden heb gehad de laatste jaren.

“Nou was ik een van de eersten die begreep dat ik voor dit soort werk eigenlijk helemaal niet op de zaak hoefde te zijn, dat dat net zo goed thuis zou kunnen gebeuren. Enfin, ik leg dat voor aan de Secretaris-Generaal, die laat dat even op zich inwerken en die zegt: Beilema, jij hebt gelijk, jij hebt volkomen gelijk. Maar hou dat alsjeblieft een beetje onder ons, want dit is natuurlijk een bom onder het hele kantoorgebeuren. Want daar gaan we onherroepelijk heen: iedere Nederlander, zeg ik, moet zijn eigen computer hebben. Zodat we dan eindelijk eens een beetje toegerust zijn voor die 21ste eeuw waar we hard naar op weg zijn. Dat er nu nog nieuwe kantoorpanden verrijzen is eigenlijk een schandaal van de eerste orde.
[…]
Werk ik in mijn vrije tijd, of speel ik in de baas zijn tijd? Ach, dat doet er in de 21ste eeuw allemaal niets meer toe!”

Extra (onbedoeld?) grappig is dat de sketch o.a. gaat over een terugkerende tikfout in een digitaal aangeleverde brief en dat vervolgens het citaat in het NRC artikel onvolledig is. Ook het genoemde jaartal van 1984 klopt niet want de sketch werd door de VPRO uitgezonden op 5 oktober 1986. Het citaat hierboven en het jaartal in de titel van deze blogpost kloppen nu wel. Bijzonder blijft het wel dat meer dan 25 jaar geleden beide heren hun tijd inderdaad ver vooruit waren.

@ afbeelding uit de sketch De Arrogneut, te vinden in Pakketje Koot & Bie 3 in de VPRO webwinkel

#

Raymond Snijders

Sinds 1995 houdt Raymond zich bezig met de combinatie van ICT, bibliotheken en onderwijs vanuit het perspectief van (vooral) de bibliotheek en informatievoorziening. Thans is hij werkzaam bij de Hogeschool Windesheim als senior informatiebemiddelaar en houdt hij zich bezig met de digitale bibliotheek, contentlicenties, ebooks en auteursrecht. Over deze onderwerpen en de impact die ze (kunnen) hebben op het onderwijs en bibliotheken blogt hij sinds 2006 op zijn Vakblog. In 2013 won hij de Victorine van Schaickprijs voor zijn blog.

Comments (3) Write a comment

  1. Heel leuk stukje.
    Zelf ben ik in de luxepositie dat ik nooit heb hoeven vechten voor thuiswerken en wij ongemerkt HNW al jaren in praktijk brengen oftewel werken waar en wanneer jou dat het beste uitkomt in zoverre dat het ook goed voor het werk is. Resultaatafspraken is een punt waar mijn werkgever nog wel heel erg mee worstelt. Bij een ondersteunende functie zoals die van mij is dat nog een hele kluif. Daarom blijf ik nog netjes uren schrijven en 30 uur werken per week.

    Reply

    • Volgens mij vind ik dat nog het leukste aan het hele filmpje (van 7 minuten): dat Beilema meerdere keren met tekstverwerker, draaischijftelefoon(!) en 1ste generatie modem zijn brief verstuurt naar kantoor. Fantastisch!

      Reply

Leave a Reply

Required fields are marked *.


This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

  • © 2006- 2019 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en duizenden liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top