Zes maanden #iederedagbloggen

Hoewel ik hier de eerste jaren nog redelijk frequent blogde kwam de klad er een beetje in na 2008. Er kwamen meer pieken en dalen. Sommige maanden tientallen berichten en andere maanden slechts 1 of enkele. Vorig jaar lukte het me uiteindelijk niet eens om gemiddeld 1x per week een blogpost te schrijven: ik bleef op 48 steken in 2011.

Niet dat er niet genoeg was om over te schrijven. Niet dat ik schrijven niet leuk genoeg meer vond maar bloggen, dat is uiteindelijk best nog wel veel werk en andere dingen kregen meer prioriteit.

Na nog een verdwaalde blogpost begin januari vertelde Elja tijdens #blogpraat enthousiast over haar voornemen om iedere dag te gaan bloggen. Daar was ze ook al bijna 2 weken mee bezig en hoewel ik in eerste instantie het idee meteen terzijde zette (wat een werk!) begon het toch te jeuken. Om dezelfde redenen waar Elja vol vuur over sprak. Hoe zou mijn blog er uit zien als ik een jaar lang iedere dag zou gaan bloggen? Meer de actualiteit volgen! Kun je inspiratie en bloggen ook trainen als een spier om elke dag maar weer iets te schrijven? Kan ik mezelf aanleren (dwingen!) om meer spontaan en minder perfectionistisch mijn blogposts te schrijven. En ze wat korter te maken want elke blogpost duurde 1 tot 2 uur minimaal om ze te krijgen zoals ik ze hebben wilde en bestond minimaal uit 500 woorden.

Ik wilde een antwoord op al die vragen en vooral ook plezier hebben aan het schrijven. Ontdekken waar de grenzen voor mij zouden zitten en kijken of ik er overheen kon gaan.

Op 13 januari begon ik met #iederedagbloggen. Met enerzijds dus het voornemen om elke dag een blogpost te plaatsen en anderzijds het doel om in 2012 minimaal 366 blogposts totaal te plaatsen. Zodat ik de 11 ‘gemiste’ blogposts tot dat moment ook zou inhalen.

Vandaag is het 13 juli. Vrijdag de 13e. Maar het is geen ongeluksdag. Zes maanden zitten er op en ik zit ruim op koers. De teller staat op 206 blogposts inclusief deze en dat zijn er meer dan strikt ‘noodzakelijk’ waren. Nu gaat het niet alleen om de nummers natuurlijk dus wat heeft het me verder opgeleverd?

Heel veel verklap ik alvast. Bloggen is nog leuker geworden dan ik het al vond. Mijn blog is, nog meer dan voorheen, de plek geworden waar ik mijn ei kwijt kan. Dagelijks bloggen betekent voor mij dat alles wat ik interessant vind ook meteen verwerk als blogpost. Geen wekenlang gepieker meer over wat ik wil zeggen in een blogpost maar meteen tikken en pogen een verhaaltje er van te maken met kop, midden en staart. Inspiratie en schrijven kun je inderdaad trainen, heb ik ontdekt. Doen, doen en nog eens doen.

Minder perfectionistisch proberen te schrijven en bovenal kortere blogpost produceren, dat blijkt niets voor mij te zijn. Ik doe nog steeds gemiddeld meer dan een uur over een blogpost en nog geen 10% is korter dan 500 woorden. En dat vind ik dus niet meer erg. Ik hou op met dat als verbeterpunten te zien. Ik schrijf nu eenmaal ellenlange teksten en daar maak ik gewoon mijn ding van :)

Maar dat is allemaal vanuit mezelf geredeneerd. Het allerbeste wat iedere dag bloggen gebracht heeft is meer interactie met degenen die waarempel lezen wat ik schrijf. Meer comments, heel veel meer verwijzingen op twitter en zelfs enkele inhoudelijke discussies naar aanleiding van blogposts hier. Ik zou niet stoppen met bloggen als het er niet (meer) was maar het is echt de beste stimulans om ook met energie en plezier door te gaan. Ook al heb ik mijn blog altijd beschouwd als buitenboordgeheugen, met lezers ervan als een leuke bijkomstigheid, de grootste ontdekking is uiteindelijk dat ook ik graag gelezen wil worden.

Op naar de volgende zes maanden! Of vijfeneenhalvemaand om precies te zijn.

#

Raymond Snijders

Sinds 1995 houdt Raymond zich bezig met de combinatie van ICT, bibliotheken en onderwijs vanuit het perspectief van (vooral) de bibliotheek en informatievoorziening. Thans is hij werkzaam bij de Hogeschool Windesheim als senior informatiebemiddelaar en houdt hij zich bezig met de digitale bibliotheek, contentlicenties, ebooks en auteursrecht. Over deze onderwerpen en de impact die ze (kunnen) hebben op het onderwijs en bibliotheken blogt hij sinds 2006 op zijn Vakblog. In 2013 won hij de Victorine van Schaickprijs voor zijn blog.

Comments (4) Write a comment

Leave a Reply

Required fields are marked *.


This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

  • © 2006- 2019 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en duizenden liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top