Over cherry picking bij scripties in Open Access

Naar aanleiding van zijn blog ‘Open Access van afstudeerwerken versus kwaliteit en imago’ hebben Raymond en ik via twitter een discussie gevoerd over het al dan niet zuiver zijn van toepassen van cherry picking bij het opnemen van scripties – onder Open Access – in HBO Kennisbank. Al snel besloten we tot een verdere discussie via een blog, waarbij dit mijn bijdrage is. Laat ik mezelf eerst kort voorstellen: Ik ben Germaine Ramak, fiscaal jurist en docent belastingrecht. Sinds enkele jaren begeleid ik rechtenstudenten bij het schrijven van hun scriptie via mijn onderneming ‘Scriptiecoach’. Ik blog sinds kort zelf regelmatig op Scriptiecoach.

Open Access (OA) is het gratis publiceren van wetenschappelijk werk op het internet met als doel kennis voor iedereen vrij toegankelijk te maken www.righttoresearch.org . De achterliggende gedachte is dat kennis een belangrijke rol speelt voor onderzoek en dat een onderzoeker niet afhankelijk zou moeten zijn van afgegeven licenties door uitgevers. Uitgevers geven op basis van betaalde licenties onderwijsinstellingen toegang tot digitale tijdschriften en deze toegang is beperkt tot de gebruikers van desbetreffende onderwijsinstelling. Dit is een beperking, voornamelijk voor studenten van hogescholen die geen of slechts een sobere digitale bibliotheekvoorziening hebben. Door OA zou informatie vrij toegankelijk moeten zijn, echter onderwijsinstellingen blijken bij het opnemen van scripties en andere wetenschappelijke publicaties in HBO Kennisbank veelal op cijfers te filteren. De vraag die ik hier wil beantwoorden is of en in welke mate onderwijsinstellingen die onder OA afstudeerwerken beschikbaar stellen in HBO Kennisbank mogen filteren op hoge eindcijfers, het zgn cherry picking.

De stelling van Raymond dat ‘als een afstudeerwerk voldoende is voor een diploma, dan is het ook voldoende om opgenomen te kunnen worden in de HBO Kennisbank’ kan geen standhouden en wel om de volgende reden. Cherry picking sluit nauw aan bij het doel van OA: het delen van hoogwaardige (wetenschappelijke) kennis. Een publicatie kan naar mijn mening alleen hoogwaardig zijn en een inspiratiebron voor andere onderzoekers als de kwaliteit van een hoog niveau is. Het beoordelingcijfer van een scriptie is een sterke indicator voor de kwaliteit en daarom niet onbelangrijk voor opname – onder OA- in HBO Kennisbank. Afgezien van het feit dat de onderwijsinstelling, en waarschijnlijk ook de student, niet graag de mindere scriptie wil etaleren zal een onderzoeker ook minder geïnteresseerd zijn in de uitkomsten van een dergelijk onderzoek. Het is namelijk gissen op basis waarvan de scriptie het wel ‘gehaald’ heeft. De beoordeling per onderdeel van de scriptie is immers niet openbaar en wellicht is de voldoende met name gebaseerd op de getoonde zelfstandige werkwijze van de student en in mindere mate op de inhoud van de scriptie.

Kom ik bij Raymond ’s tweede stelling: ‘Het is de bezoeker, zoals bijvoorbeeld het beroepenveld, van HBO Kennisbank die de relevantie van de scriptie kan beoordelen en niet de onderwijsinstelling’. Laat ik het beroepenveld als informatiezoeker nader onder de loep nemen. Regelmatig worden door het bedrijfsleven scriptieprijzen ingesteld. Neem bijvoorbeeld NVM die behoefte heeft aan nieuwe ideeën en verhelderende wetenschappelijke inzichten voor de woningmarkt: ‘help de woningmarkt en win € 5.000 met je scriptie‘. Als ik de voorwaarden er op nalees zie ik dat je alleen mee kunt dingen naar de prijs als het eindcijfer van je scriptie minimaal een 7 (zeven) is. Een zuivere vorm van cherry picking. En hiermee sneuvelt ook de stelling dat een beroepenveld een scriptie met een lage waardering net zo relevant vindt als een door de onderwijsinstelling als goed bestempelde scriptie.

Laat ik mij constructiever opstellen en het vanuit Raymond’s standpunt benaderen: Op zich zou het opnemen van alle scripties in de kennisbank een aanwinst kunnen zijn voor studenten. De student kan inspiratie opdoen en voortbouwen op het werk van andere studenten. Ook is er wat voor te zeggen om geen selectie vooraf toe te passen om alle schijn van censuur te vermijden. Ik meen echter dat het filteren van scripties op hoge eindcijfers een doel dient: de gebruiker een zekere mate van garantie bieden dat het om werk van hoge kwaliteit gaat.  Een alternatief zou zijn om het toegekende cijfer aan de scriptie openbaar te maken. Alleen op die wijze kan de student als gebruiker een afweging maken of en in hoeverre hij de beoordeling door de onderwijsinstelling mee laat wegen bij de keuze om het desbetreffende werk te gebruiken bij zijn onderzoek.

@ foto via Tim Wilson/Flickr

#

Comments (18) Write a comment

  1. Met mijn eerste stelling zitten we niet zo heel ver van elkaar af denk ik behalve dat ik een ander uitgangspunt voor kwaliteit hanteer. Ik ben het helemaal met je eens dat het cijfer getoond zou moeten worden aangezien dat extra inzage geeft in wat voor soort scriptie het is.

    Echter, uiteindelijk zegt het cijfer vooral wat over de mate van kwaliteit in zoverre het gaat om de doelstellingen van de studie en het uitwerken van de opdracht. Niet per se over de inhoud en het onderzoek zelf hoewel het ook mijns inziens heus wel een indicatie geeft. Het is echter aan de student, die het auteursrecht heeft, om te bepalen of die een scriptie met een 6 wil laten opnemen en het is (mede ook) aan de lezer om te bepalen of de scriptie kwaliteit heeft. Het feit dat een instelling daar op zou filteren gaat me gewoon te ver, zeker als je er wel een diploma mee kunt krijgen.

    Tav mijn tweede stelling, daar ga ik niet mee in je argumenten. Mijn eigen argument is dat een lezer zelf als enige weet waar die naar zoekt en daar zelf de relevantie voor bepaalt. Een scriptie die beoordeeld met een 6 is kan best (deels) extreem relevant zijn voor de praktijk. Je voorbeeld van een scriptieprijs noem ik geen praktijk. Een scriptieprijs filtert per definitie op cijfer en kijkt niet naar een specifieke informatievraag waarop men antwoord wil. Ik durf dat nog wel scherper te stellen en te zeggen dat bij een scriptieprijs automatisch gecensureerd en gefilterd wordt maar daar is het ook precies voor bedoeld :)

    Je eindafwegingen, daar ben ik het grotendeels mee eens. Zoals gezegd, een openbaarmaking van cijfer zou wel degelijk de lezer een indicatie geven. Maar dit is (en zal) grotendeels niet beschikbaar (komen) in de HBO Kennisbank, juist *omdat* het die indicatie meegeeft. Aan het eind is het volgens mij ook een beetje een zinloze discussie want de HBO Kennisbank is bedoeld voor de kennisdisseminatie in het HBO zonder dat daar die etalage/filter functie op zit. Uiteindelijk zal het volgens mij zowel auteursrechtelijk als praktisch ondoendlijk zijn om zo’n keurmerk mee te geven aan de inhoud van de HBO-K. Instellingen zijn beter af met een eigen ‘showcase’ waar ze, met toestemming van de studenten, hun pronkstukken tonen. De HBO Kennisbank had dat doel nooit en zal daar ook niet in kunnen voorzien.

    Reply

  2. Pingback: Conclusie: treed uit je comfortzone! | Weblog Scriptiecoach

  3. Wat mij betreft (1) Alles online zetten, (2) de cijfers vermelden (voor zover wettelijk toegestaan), (3) weging door de ‘crowd’ mogelijk maken, zo mogelijk gecombineerd met meeste reacties, meeste inzages, meeste downloads, etc.

    Alleen al de bronnen kunnen voldoende informatie en / of inspiratie bieden. Gedachte : Ook een ‘matige’ of ‘voldoende’ scriptie bevat interessante passages, passages die goed tot zeer goed zijn en / of boeiende illustraties en / of (zeer) interessante onderzoeksdata. Kortom voldoende materiaal voor citaten, ‘remixen’ en / of het opnieuw verwerken van onderzoeksgegevens. Al is het door / voor een meta-scriptie over scripties !

    En… zo mogelijk cc-by promoten !

    Reply

  4. Zoals al eerder gezegd kan een ‘mindere’ scriptie zeker wel interessant zijn. Mijn grootste probleem bij het schrijven van mijn eigen (WO) scriptie was dat je op teveel plekken moet zoeken naar papers en papers waarnaar verwezen wordt in andere papers, enz.
    Naar zo’n ‘mindere’ scriptie zou door iemand anders alsnog verwezen kunnen worden. Alleen daarom wil je toch juist zoveel mogelijk openlijk toegankelijk hebben?

    Reply

  5. Doel van OA: het delen van hoogwaardige (wetenschappelijke) kennis. Maar een scriptie kan dit toch helemaal niet zijn? HBO en WO scripties zijn immers niet peer-reviewed.

    Reply

  6. Pingback: Inspirerende scriptievoorbeelden | Scriptiecoach

  7. Een mindere scriptie kan nog steeds een prematuur idee bevatten. Wellicht slecht uitgewerkt, onderbouwd etc. Scripties kunnen beargumenteerd worden door anderen (niet anoniem). Een novice sectie voor drafts of b-keuze. Belangrijker is het signalering dat de kritische blik nog alerter moet evalueren. Handvatten en checklists maken dat process makkelijker ook fairder. De criteria zijn dan voor iedereen hetzelfde. Daarnaast verwijzing naar data repositories verhoogt betrouwbaarheid. Een ieder kan dan narekenen bij twijfel; wellicht correcties toevoegen als notities. Daarmee kan een mager idee alsnog uitgroeien tot een waardevol idee. Dat betekent ruimte voor een traceerbare feedback loop. De mogelijkheden hiervoor zijn eindeloos als het platform zich niet laat beperken door een mentaal technische structuur.

    Reply

Leave a Reply

Required fields are marked *.


This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

  • © 2006- 2019 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en duizenden liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top