Over eigen content, gastbloggers en advertorials

Dat was een interessante ervaring de afgelopen paar weken.

Het leek een erg eenvoudig (en al zeg ik het zelf, een heel slim) idee om tijdens mijn vakantie gastbloggers te vragen om een stukje te schrijven voor dit blog. Ik had immers al eerder gewerkt met gastblogs en vond (vind) ze een verrijking en mooie aanvulling op wat ik normaliter zelf hier neerpen. Dus waarom niet een oproep doen en kijken wie er ging reageren?

Zo gezegd zo gedaan. Zeven mensen leverden 1 of meerdere stukjes aan en die zijn de afgelopen twee weken aaneengesloten hier op Vakblog verschenen. Ik heb ze allemaal al bedankt via mail of andere wegen maar dit is ook een mooie gelegenheid om Rosalie, Renze, Armande, Pieter, Netty, Barry en Jo Han hier nogmaals te bedanken voor hun bijdrage(n)!

Mijn eigen zomergasten hebben echter meer gedaan dan twee weken voor content op dit blog te zorgen. Ze hebben me ook doen nadenken over wat voor content ik hier op dit blog wil hebben staan. Als je zelf altijd je eigen stukken schrijft dan komt die gedachte niet bij je op. De hele definitie van Vakblog is dat het de container van mijn eigen stukjes is. Mijn schrijfstijl, ‘mijn’ onderwerpen … ik bepaal dat natuurlijk zelf.

Totdat je gastblogs aangeboden worden waardoor je ineens begint te twijfelen. Rosalie schreef een heel persoonlijk iets en dat vond ik prima kunnen. Het werd al wat lastiger toen ik benaderd werd of ik interesse had in een stukje over privacyaspecten bij online diensten van iemand van Badoo. Het onderwerp past uitstekend hier maar dat begon toch wel een beetje te rieken naar andere belangen. In goed overleg en na het lezen van het uiteindelijke stuk vond ik absoluut interessant -en niet commercieel genoeg zeg maar- om het hier te plaatsen. Maar hier bleef het niet bij.

Twee bedrijven, of beter gezegd 1 van hun productmanagers of pr mensen, wie zal het zeggen, stuurden ook een mail. Om een inhoudelijk stukje aan te leveren, op maat, waarin natuurlijk met een backlink verwezen zou worden naar hun respectievelijke bedrijven. Nou was het al een beetje een glijdende schaal geworden na Badoo maar ingaan op het verzoek van die andere twee, dat ging me te ver. Nummer 1 was van een bedrijf waarvan ik niet kon bedenken hoe dat gerelateerd zou kunnen zijn aan een onderwerp wat hier thuis zou horen. Nummer 2 had zijn best wel gedaan in de mail maar na zorgvuldig lezen kon ik wel afleiden dat het een soort standaardmailtje was dat ongetwijfeld naar tientallen, zo niet honderden, sites en blogs gestuurd werd. Toen ik er over begon op twitter werd ik meteen door enkele tweeps met beide voeten op de grond gezet. Geen leuke inhoudelijke gastblogs, Raymond, gewoon advertorials die jij dan gratis op jouw blog zet. Oh.

Ik heb weer geleerd van deze ervaringen! Ik mag, nee moet, kritisch zijn over wat ik op mijn blog zet. Zeker als het niet mijn eigen stukjes zijn maar zelfs dan nog. Oppassen met advertorials, hoewel een bevriende tweep me haar tarief doorgaf die zij hanteert voor haar blog dus er valt over te praten met mij hoor. En nadenken over hoe mijn blog eigenlijk niet meer mijn blog is zoals ik er ooit mee begon. Kennelijk is het niet alleen meer mijn superkleine niche op het internet waar ik handleidinkjes, dingen die ik uitgepuzzeld heb en wil onthouden voor later en al mijn andere stukjes zonder nadenken op kan zetten. Ipv van alleen mijn buitenboordbrein, mijn archief, heb ik nu ook lezers. Ik moet geloof ik even wennen aan het idee dat anderen het interessant genoeg vinden me met verkapte advertorialverzoeken te vereren :)

Tot die tijd zul je zeker nog wel gastblogs gaan zien. De eerstvolgende staat al klaar, met dank aan Joost, en die zul je ergens de komende weken voorbij zien komen. Als het gaat om stukjes die ik zelf schrijf en die ik niet -of minder- vind passen op Vakblog, die gaan vanaf nu naar Blog 2. Daar ben ik mee begonnen om ook bewust eens andersoortige stukjes te schrijven die ik sowieso al nooit hier zou plaatsen en daar zul je toekomstige blogposts over retrogaming bijvoorbeeld ook aan gaan treffen.

En stiekem best leuk om een nieuw blog te beginnen, bijna 6 jaar nadat ik met deze ben begonnen!

@foto via Owen Brown/Flickr

#

Raymond Snijders

Sinds 1995 houdt Raymond zich bezig met de combinatie van ICT, bibliotheken en onderwijs vanuit het perspectief van (vooral) de bibliotheek en informatievoorziening. Thans is hij werkzaam bij de Hogeschool Windesheim als senior informatiebemiddelaar en houdt hij zich bezig met de digitale bibliotheek, contentlicenties, ebooks en auteursrecht. Over deze onderwerpen en de impact die ze (kunnen) hebben op het onderwijs en bibliotheken blogt hij sinds 2006 op zijn Vakblog. In 2013 won hij de Victorine van Schaickprijs voor zijn blog.

Comments (4) Write a comment

  1. Leuk om te lezen, en ook leuk om te lezen dat er ruimte blijft voor gastbloggers, aangezien mijn gastblog nog in de steigers staat :)

    Reply

    • Behalve het leerzame aspect over commerciele partijen die gastblogs aandragen, zijn alle gastblogs echt geweldig geweest dus ik vind dat ik enorm bof dat gastbloggers ruimte voor *mij* wilden maken :)

      Dus ik wacht rustig en nieuwsgierig af wat je voor mij in petto hebt!

      Reply

  2. Gastblogs. Twee weken lang. Zeker een slim idee! En helemaal super, dat het zo goed is verlopen. Dat er zoveel mensen ruimte voor jou wilden maken. Je hierbij wilden helpen. Mooi ook, om te lezen waar die twee weken weer naar toe hebben geleid. Een 2e blog. Een strakkere hantering van je eigen vakblog. Ik zeg: goed bezig! :-D

    Reply

Leave a Reply

Required fields are marked *.


This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

  • © 2006- 2019 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en duizenden liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top