Skylanders: over gaming, techniek en creatieve DRM

Had ik niet toegezegd dat postjes over gaming naar mijn andere blog zouden gaan? Klopt maar dit gaat niet over oude spellen weer werkend krijgen op modernere pc’s maar meer over slimme marketing, gebruik van nieuwe techniek en hoe er echt handig omgegaan kan worden met voorkomen van kopiëren.

Om met dat laatste te beginnen, creatieve vormen van DRM bestaan al zo’n beetje sinds dat er spellen bestaan. Ik kocht vroeger spellen en daar zat in de doos (die had je toen nog) een stevige handleiding en speciale kaarten. In die tijd speelde je dan een half uurtje of zo en dan kreeg je in het spel zelf een vraag te beantwoorden. De truc was dan dat je het antwoord kon vinden in de handleiding en soms zelfs dat je de speciale kaarten moest gebruiken om het antwoord uit te vogelen. De betere spellen maakten het ook onderdeel van de gameplay en daardoor voelde het niet aan als een vervelend iets dat de fabrikant van het spel bedacht had om te voorkomen dat je een illegaal gekopieerde versie ging gebruiken.

In de jaren 90 verdween die praktijk echter en werd het bij pc spellen vervangen door een ander middel wat -voor mij tenminste- ook prima werkte. Tegenwoordig zou het een Collector’s Edition heten of wat voor fraaie namen ze er ook voor bedenken maar toen kreeg je dat standaard erbij. Een mooie doos, prachtige handleidingen, kaarten, achtergrondmateriaal, muziekcd’s enz. Je wilde gewoon het spel kopen omdat kopen een toegevoegde waarde had. Een kopietje van je vrienden was wel handig maar dan had je alle leuke extra’s er niet bij.

Maar ja, toen moest het allemaal goedkoper bij de makers van spellen. Dozen werden kale dvdhoesjes, handleidingen kreeg je er als PDF bij en zowel voor pc als consolespellen werd het een technische oorlog om de schijfjes tot de tanden te beveiligen om kopieren met harde hand tegen te gaan, in plaats van de kopers een meerwaarde te bieden voor een gekocht exemplaar. Het werd zo erg dat die technische maatregelen velen het spelen letterlijk onmogelijk maakten en gelukkig draait men nu weer terug naar een andere koers. Vooral door de online componenten van hedendaagse spellen te koppelen aan de (eerste) koper maar laat ik daar niet verder over doorgaan.

Vorig jaar kwam Skylanders op de markt en daar hadden de makers behoorlijk goed over nagedacht. In een markt die bomvol zit met duizenden nieuwe spellen op pc en alle consoles zochten ze naar een unieke eigen invalshoek en die vonden ze. Niet door iets wereldschokkends te doen maar door een aantal bestaande en zelfs oude concepten te combineren. Het is een avonturen spel dat zich primair op kinderen richt. Jong volwassenen hoor je de marketeers al bijna roepen op de achtergrond. Kinderen zijn dol op dingetjes verzamelen en bewerken hun ouders net zo lang tot ze hebbedingetjes aanschaffen en de verzamelingen compleet worden gemaakt. Je hoeft maar naar voetbalplaatjes of alle Albert Hein acties te kijken om te zien hoe goed dat werkt. Dus combineert Skylanders een laagdrempelig spel, beschikbaar op werkelijk alle platformen waar je maar een spel op kunt spelen, met verzamelbare poppetjes die de hoofdrol spelen in het spel.

En nu komt het echt briljante … de poppetjes zijn letterlijk je personages in het spel. Alleen met de poppetjes, de Skylanders, die je gekocht hebt kun je spelen in het spel. Het spel is natuurlijk zo ingericht dat het je aanmoedigt om minstens 1 Skylander van elke van de 8 categorieën te hebben maar je kunt het hele spel uitspelen met slechts de drie die je bij aankoop van het spel krijgt. Om het verzamelen nog aantrekkelijker te maken en tegelijk ook het sociale aspect te promoten passen de makers een stukje techniek toe. Je krijgt een Portal erbij, een platformpje waar je de poppetjes op kunt zetten. Zowel in de Portal als in de poppetjes zit een RFID chip en daardoor verschijnt automagisch in het spel de Skylander die je op de Portal hebt gezet. Briljant echt waar. Ik weet niet wie er meer lol heeft met dat spel, mijn kinderen of ik zelf.

Je Skylanders worden steeds sterker in het spel en kunnen meer dingen naar mate je ze meer gebruikt. Dat wordt niet in het spel opgeslagen maar in het poppetje van je Skylander zelf. Als jij met jouw favoriete Skylander(s) naar anderen gaat die dat spel ook hebben, kun je gewoon met de jouwe verder spelen.

Voor kinderen is het allemaal heel gewoon denk ik maar ik kan enorme bewondering hebben voor dit slimme concept die vele vliegen in 1 klap slaat. Illegale kopietjes van dit spel zijn volslagen waardeloos zonder Portal en Skylander poppetjes. De winst zit vervolgens niet alleen in de best prijzige starterset waarin het spel, de Portal en drie Skylanders zitten maar ook in de meer dan 30 Skylanders die je erbij kunt kopen verzamelen. Dat is pas creatief uitmelken :)

En het is verdorie nog een heel leuk spel ook!

#

Raymond Snijders

Sinds 1995 houdt Raymond zich bezig met de combinatie van ICT, bibliotheken en onderwijs vanuit het perspectief van (vooral) de bibliotheek en informatievoorziening. Thans is hij werkzaam bij de Hogeschool Windesheim als senior informatiebemiddelaar en houdt hij zich bezig met de digitale bibliotheek, contentlicenties, ebooks en auteursrecht. Over deze onderwerpen en de impact die ze (kunnen) hebben op het onderwijs en bibliotheken blogt hij sinds 2006 op zijn Vakblog. In 2013 won hij de Victorine van Schaickprijs voor zijn blog.

Comments (2) Write a comment

Leave a Reply

Required fields are marked *.


This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

  • © 2006- 2019 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en duizenden liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top