Themadagen, congressen, seminars en productpresentaties: is te veel inhoud erger dan te weinig?

Eigenlijk had ik verwacht dat het meer last zou gaan krijgen van de crisis. Al die vakverenigingen, evenementenorganiseerders en leveranciers die zo’n beetje het hele jaar door themadagen, thema-ochtenden, themamiddagen, seminars, congressen of productpresentaties organiseren. Het zal voor veel vakgebieden en professionals gelden maar als ik kijk naar mijn eigen vakgebied – dat van bibliotheken, informatiespecialisten en onderwijs- dan zijn er weken en maanden dat je niet aan werken toe zou komen als je ze allemaal af zou gaan.

Overdaad schaadt, is het gezegde en ik kan me wel voorstellen dat het collega’s overal in den lande soms duizelt als het gaat om het aanbod dat er is. Ga je naar een bijeenkomst van je vakvereniging? Of toch naar een contactdag die een voor jouw organisatie belangrijke leverancier organiseert?  Of sla je ze beide over en ga je die week naar een themamiddag over een onderwerp waar je ook al in geïnteresseerd was?

Ik sta aan beide kanten van die overweging. Ik bezoek ze regelmatig maar organiseer ze ook wel eens vanuit de NVB afdeling Onderwijs en Onderzoek of het Oostelijk Informatie Netwerk. Dat doe ik al vele jaren maar het wordt steeds lastiger om zelfs maar de aandacht te trekken van al die collega’s waar je het eigenlijk voor wilt doen. Het aanbod is zo groot dat al die grote en kleine evenementen met elkaar gaan concurreren. Ze moeten allemaal gepland worden buiten de vakantieperiodes, met marges voor de afwijkende periodes per regio en natuurlijk ver weg van de grote feestdagen.

En dan ga je elkaar in de weg zitten. Meerdere evenementen op dezelfde dag of verschillende grotere evenementen in dezelfde week. Dan reken je het effect nog niet eens mee dat met name de social media al een tijd lang zorg draagt dat de ‘echte’ doelgroep, die gedreven en altijd nieuwsgierige collega’s, dat soort evenementen al niet eens meer bezoekt. Die twitteren er op los, organiseren hun eigen kleinschalige en gespecialiseerde onderlinge uitwisselingen en contacten. Bouwen hun eigen netwerken zonder de traditionele netwerkfunctie van georganiseerde evenementen nodig te hebben.

Hebben die georganiseerde evenementen nog wel zin, vraag ik me soms af. Natuurlijk, er is een doelgroep voor. Mensen die graag gebruik maken van voorbedacht aanbod en die zo op de hoogte kunnen blijven van nieuwe of interessante ontwikkelingen op hun vakgebied. Maar of de vorm van een themadag, congres of seminar nog steeds echt zin heeft? Als er zo veel keuze en alternatieven zijn? Ik weet het niet.

Wat ik wel weet is dat ik een beetje baal.

Als je heel veel moeite doet om met elkaar een bijeenkomst te organiseren waarin je een link legt tussen de Olympische Spelen en het vakgebied van informatievoorziening en -systemen, dan wil je ook graag dat het enthousiasme zichtbaar wordt in de aanmeldingen. Helemaal als je ook nog een mooie locatie hebt en het gratis weet te houden voor alle geïnteresseerden. Dan valt het dus wel tegen dat je eigenlijk maar heel weinig geïnteresseerden weet om te zetten naar aanmeldingen. Daar sta je dan met je half jaar geleden uitgekiende datum waarop ineens ook andere partijen wat hebben gepland. Dat doet wel wat met mijn humeur en motivatie.

Maar misschien zit ik verkeerd naar dat glas te kijken en is dat niet half leeg maar half vol. Misschien is het alleen een kwestie van pech, slechte timing of een minder goede inhoud dan we dachten.

Misschien is het de uitdaging om te knokken voor die aandacht? Te knokken om een datum te vinden die als dat ene strandje is dat nog door niemand ontdekt is. Waar je geen last hebt van anderen.

Maar of ik dat wel wil? Nee, dat denk ik dus niet.

@foto: Krissy.Venosdale via photo pin cc

#

Raymond Snijders

Sinds 1995 houdt Raymond zich bezig met de combinatie van ICT, bibliotheken en onderwijs vanuit het perspectief van (vooral) de bibliotheek en informatievoorziening. Thans is hij werkzaam bij de Hogeschool Windesheim als senior informatiebemiddelaar en houdt hij zich bezig met de digitale bibliotheek, contentlicenties, ebooks en auteursrecht. Over deze onderwerpen en de impact die ze (kunnen) hebben op het onderwijs en bibliotheken blogt hij sinds 2006 op zijn Vakblog. In 2013 won hij de Victorine van Schaickprijs voor zijn blog.

Comments (3) Write a comment

  1. Ik kan me de frustratie voorstellen, veel energie er in steken en er op deze manier niets of heel weinig voor terug krijgen. Wat zou je met de kennis van nu anders doen bijhet organiseren van deze dag?
    Vraag ook eens aan mensen waarvan je verwacht had dat ze wel zouden komen, waarom niet?
    Neem deze antwoorden mee voor een volgende keer.

    Reply

Leave a Reply

Required fields are marked *.


This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

  • © 2006- 2019 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en duizenden liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top