Spotify is dood? Lang leve Spotify!

Le Roi est mort
Afgelopen weekend waren veel sites druk met het (bijna) dood verklaren van Spotify. De Volkskrant kopte dat Spotify zwaar in de financiële problemen zou zitten, Dutch Cowboys concludeerde dat ze richting bankroet aan het koersen waren en zo trof je nog meerdere sites en koppen aan in het nieuws.

Aanleiding hiervoor was de presentatie van de jaarcijfers door Spotify die vervolgens door Amerikaans financieel analysebureau PrivCo onder de loep genomen zijn. Deze concludeerden dat 98% van de inkomsten opgingen aan het uitbetalen van de royalties aan de platenmaatschappijen en artiesten, terwijl de resterende 2% niet afdoende waren om alle materiële en personeelskosten te dekken. Met dat gegeven zou het huidige licentie- en verdienmodel van Spotify geen stand kunnen houden.

Leuk natuurlijk dat een financieel bureau dit concludeert maar het zegt weinig over de strategie die Spotify voert. Er verschenen ook meteen analyses op sites als Billboard.biz die een heel andere interpretatie voorlegde van de jaarcijfers waarbij Spotify “slechts” 70% kwijt is aan royalties en wat de verliezen vooral toedicht aan stevige investeringen in een markt en bedrijf dat nog steeds groeiende is. Een interpretatie die door Spotify zelf bevestigd werd vandaag overigens. Het lijkt dus allemaal wel mee te vallen.

Maar waar gaat het heen?
Hoe de toekomst van Spotify er uit ziet? Rooskleurig denk ik (hoop ik). Ook al zijn er inmiddels diverse concurrenten met een soortgelijke dienst als Spotify -en zijn meerdere partijen bezig om er eentje te lanceren op korte termijn- , het is Spotify die de grootste is en de hele streaming music markt op de kaart gezet heeft. Van apps op werkelijk alle mogelijke platforms en hardware, hechte samenwerking met Facebook en vele andere commerciële partijen tot het gigantische aanbod en het relatief hoge percentage betalende gebruikers, Spotify is effectief marktleider en simpelweg te groot geworden om bankroet te laten gaan denk ik.

Voor mij -en velen met mij- betekende Spotify het einde van cd’s kopen en zelfs grotendeels het einde van het downloaden van mp3’s. Ik betaal dat tientje elke maand voor een Premium account omdat Spotify precies dat levert waarvoor ik ook wil betalen met muziek. Makkelijk en laagdrempelig toegankelijk, goede kwaliteit, op al mijn apparaten af te spelen (zowel offline als online) en het heeft iets teruggebracht dat ik erg miste in het tijdperk van cd’s: de ontdekfunctie.

Ontdek je muziekje
Hoe groter het aanbod is, hoe moeilijker het wordt om iets nieuws te vinden. Je verdrinkt bijna in alle beschikbare muziek en je zou waarschijnlijk tien levens nodig hebben om de hele Spotify catalogus te beluisteren. In het tijdperk van cd’s (en daarvoor) was je aangewezen op recensies in muziekbladen en wellicht nog een paar goede tips van vrienden of zelfs nog je platenwinkel. Nu met sociale netwerken is het aspect van tips, suggesties en aanbevelingen voor muziek wel gemakkelijker geworden maar bleef het bij titels van artiesten of nummers. Met een dienst als Spotify kun je direct linken naar artiesten, albums en specifieke nummers of ze zelfs embedden op weblogs en sociale netwerken.

Spotify is behalve aanbieder van muziek ook een sociaal muzieknetwerk geworden. Ik ben meer nieuwe muziek gaan luisteren doordat ik hoor -met link- welke muziek anderen mooi vinden. Welke playlists ze gemaakt hebben. En zelfs al die sites waar muziekfans tienduizenden openbare playlists maken en delen voor elk genre, elke stemming en elke gelegenheid. Of de radio functie waarmee Spotify zelf suggesties doet aan de hand van muziek die je in je eigen playlists hebt staan.

Die doos van Pandora is nu open en gaat niet meer dicht. Wij, de muziekliefhebbers, zijn gewend aan Spotify en wat het kan bieden. Het is niet meer voor te stellen dat streaming muziekdiensten er niet zouden zijn en ik denk dat de belangen te groot zijn voor zowel de consumenten maar ook de platenmaatschappijen om Spotify te laten verdwijnen van het toneel. Consumenten terug aan het illegaal downloaden, platenmaatschappijen die van een slecht verdienmodel naar geen verdienmodel gaan.

En dus .. Vive le Roi!

@ foto: Blixt A. via photopin cc

#

Raymond Snijders

Sinds 1995 houdt Raymond zich bezig met de combinatie van ICT, bibliotheken en onderwijs vanuit het perspectief van (vooral) de bibliotheek en informatievoorziening. Thans is hij werkzaam bij de Hogeschool Windesheim als senior informatiebemiddelaar en houdt hij zich bezig met de digitale bibliotheek, contentlicenties, ebooks en auteursrecht. Over deze onderwerpen en de impact die ze (kunnen) hebben op het onderwijs en bibliotheken blogt hij sinds 2006 op zijn Vakblog. In 2013 won hij de Victorine van Schaickprijs voor zijn blog.

Comment (1) Write a comment

Leave a Reply

Required fields are marked *.


This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

  • © 2006- 2019 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en duizenden liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top