De taal is het voertuig van de geest. Ook voor bloggers

Hoe bereidt je een paard & andere onuitroeibare taalfouten (afbeelding boekje)

Misschien is het onlosmakelijk verbonden met mijn passie voor het lezen maar ik ben altijd al gefascineerd geweest door de Nederlandse taal. Het vele lezen heeft me een uitgebreide woordenschat gegeven en mijn leraar Nederlands op de middelbare school heeft zijn uiterste best gedaan om me ook te leren correct die woorden aaneen te rijgen tot volzinnen. Tot de dag van vandaag verbaast het me hoe veel weetjes en hoe veel ezelsbruggetjes er aan te pas komen om een aantal zinnen neer te pennen. Het aantal fouten dat je kunt maken met het simpelweg pogen te verwoorden van je gedachten is onthutsend.

In de jaren 90 keek ik trouw naar het televisieprogramma Binnenlandse Zaken waar -de latere Dichter des Vaderlands- Driek van Wissen een eigen rubriek ‘Kritiek van Driek’ had. Hierin nam hij de Nederlandse taal onder de loep, rijkelijk geïllustreerd met voorbeelden uit het nieuws, onder verschillende noemers als De Dikke van Dale is mijn beste vriend en De taal is het voertuig van de geest. Driek leerde mij dat er eigenlijk maar weinig Nederlanders zijn die niet aan de lopende band taalfouten maken en beitelde zijn uitspraak De taal is het voertuig van de geest, maar ons Nederlands is wel een krakende wagen geworden voor eeuwig in mijn geheugen.

Hoewel me dat -helaas- niet vrijwaart van het maken van taal- en grammaticafouten in mijn eigen teksten ben ik me wel bewust van de noodzaak mijn taalgebruik in de gaten te houden. Ik heb een oude Dikke van Dale bij mijn pc staan en ik ben niet te trots om bij de geringste twijfel Het Groene Boekje erbij te pakken. Je wilt niet geloven hoe gemakkelijk verkeerde gewoontes erin sluipen en voordat je het weet schrijf je woorden al jaren fout.

Juist die onuitroeibare taalfouten zijn het onderwerp van een leuk boekje, ‘Hoe bereidt je een paard‘, waar ik eerder dit jaar op gewezen werd. Friederike de Raat was 3 jaar lang hoofd van de eindredactie van NRC Handelsblad en nrc.next en schreef dit boekje over de dingen die zij allemaal tegenkwam. Over o.a. die onuitroeibare taalfouten die we bijna allemaal maken, het gebruik van de komma, de cliché, feitelijke onjuistheden, dt-fouten en onnodig Engels. Tientallen categorieën met veelvoorkomende fouten met honderden voorbeelden erbij.

Of je nu auteur bent, beleidsnotities schrijft of periodiek een blogpost schrijft, ik garandeer je dat jij ook dat soort fouten maakt. Dus pak af en toe dat woordenboek of Groene Boekje erbij, lees eens wat meer over taalgebruik en het schrijven van teksten en zorg dat je je in ieder geval bewust bent van je eigen zwakke punten. Altijd foutloze teksten schrijven is misschien geen realistisch doel maar het streven ernaar zou toch voor elke schrijver een prioriteit moeten zijn.

Ons Nederlands mag toch geen krakende wagen worden?

@ foto van mijn eigen papieren exemplaar aangezien er geen ebook versie van is.

#

Raymond Snijders

Sinds 1995 houdt Raymond zich bezig met de combinatie van ICT, bibliotheken en onderwijs vanuit het perspectief van (vooral) de bibliotheek en informatievoorziening. Thans is hij werkzaam bij de Hogeschool Windesheim als senior informatiebemiddelaar en houdt hij zich bezig met de digitale bibliotheek, contentlicenties, ebooks en auteursrecht. Over deze onderwerpen en de impact die ze (kunnen) hebben op het onderwijs en bibliotheken blogt hij sinds 2006 op zijn Vakblog. In 2013 won hij de Victorine van Schaickprijs voor zijn blog.

Comments (6) Write a comment

  1. Ik heb ooit een klein boekje gekocht bij de ramsj, “de verboden woordenlijst” heette het geloof ik (ik kan het nu niet vinden in de boekenkast). Na een lange opsomming van allerlei “foute” woorden was de conclusie van het boek “beleidsstukken worden slecht geschreven, maar ook slecht gelezen, dus er is hoop”

    Laten we hopen dat goed geschreven stukken dan ook beter gelezen worden. :-)

    Reply

    • LOL, het eerste is zeker waar. Uit ervaring weet ik dat je met beleidsstukken alleen maar hoeft te zorgen dat de managementsamenvatting langs de spellingscontrole is gegaan. Zelfs dan kun je het rijkelijk voorzien van vakjargon en moeilijke woorden die uit minstens 4 lettergrepen bestaan ;-)

      Of beter schrijven ook leidt tot het beter lezen van dat soort stukken, ik waag het te betwijfelen. Maar goed, uiteindelijk moet je goed schrijven uit principe en niet omdat managers je dan complimenten gaan geven. Die kans is astronomisch klein namelijk :P

      Reply

  2. Pingback: Veel te lezen deze kerst in de VakantieBieb | Vakblog

Leave a Reply

Required fields are marked *.


This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

  • © 2006- 2019 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en duizenden liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top