DRM is ook in een virtuele wereld niet OK

Vorig jaar kwam in mei, na heel lang wachten, eindelijk het vervolg op Diablo 2 uit en ik kon gewoon niet wachten. Ik bestelde het spel al vooraf en op de lanceerdag zelf kon ik met de digitale downloadversie online gaan om Diablo 3 te gaan spelen.

Tenminste, dat was het plan.

De makers hadden – om onbegrijpbare redenen – onderschat hoeveel mensen tegelijk het spel wilden gaan spelen en toen wereldwijd tienduizenden spelers poogden in te loggen ging dat dus niet goed.  Dagenlang hadden duizenden mensen problemen om hun gekochte spel te kunnen spelen. Problemen die terug te voeren waren naar de “eigenschap” van het spel dat je alleen maar kunt spelen als je online bent. Ook als je alleen maar in je eentje wilt spelen en normaliter nooit online gaat spelen in spellen.

Dat hadden de makers zeer bewust zo gemaakt. Om piraterij van spellen zoveel mogelijk te voorkomen, om vals spelen zo moeilijk mogelijk te maken (een groot probleem in Diablo 2) en tegelijk een community van spelers te creëren is het ideaal voor een bedrijf om alles online te laten verlopen. Je kunt eenvoudiger alles in eigen beheer houden en ingrijpen waar je het nodig acht. Ook kun je nieuwe functionaliteiten toevoegen die gebruik maken van het feit dat spelers altijd online zijn. Chat, ingebouwde fora en in het geval van Diablo, een Auction House waar je gevonden items uit het spel kunt verkopen aan andere spelers. Voor echt geld.

Maar het blijft DRM.

Hoe je het ook verpakt, hoe logisch het misschien ook lijkt, verplicht online moeten zijn om een single-player (deel van een spel) te spelen is digital rights management. Je koopt als consument een product dat je niet kunt gebruiken zonder dat de maker jou faciliteert. Toestemming geeft, daar randvoorwaarden aan stelt (door een account aan te maken) en je kan weigeren om welke redenen dan ook. De maker, de uitgever van het spel, bepaalt wat je mag en kunt doen. Ook als je alleen maar in je eentje een spelletje wilt spelen. Of zoals in mei 2012 je dus zelfs volledig belemmerde om te spelen omdat het op hun overbelaste servers gespeeld moet worden. Je bent volledig afhankelijk van een uitgever of jij het spel – waar je 60 euro voor betaald hebt – mag spelen. Dat is niet OK.

Zeg nooit nooit maar ik nam me – na het uitspelen van Diablo 3 – voor om geen spellen meer te kopen die voor het single-player deel zo’n altijd-online-werkwijze hebben. Dit kan anders opgelost worden. Dit *moet* anders opgelost worden. Ik wil geen spel kopen die het expres onmogelijk maakt zonder een internetverbinding te spelen.

En dan is het ineens de eerste week van maart 2013 en herhaalt dit verhaal zich weer. Deze week verscheen SimCity, een nieuw spel waarin je als speler zelf hele steden kunt bouwen. The Sims, maar dan meer voor mannen. Een spel dat me fantastisch leek te gaan worden. Tot ik las dat je – jawel – altijd online moest zijn om SimCity te spelen. Ook de single-player mode van het spel. De uitgever bracht het als een pluspunt want je kon dan je gebouwde stad laten samenwerken met andere steden die door anderen in hun eentje gebouwd waren maar je hoefde niet eens tussen de regels door te lezen. DRM. Niemand kan je spel hacken of illegaal kopiëren als het alleen maar op de servers van de uitgever gespeeld kan worden.

Met enige spijt liet ik het aan me voorbij gaan.

En terecht dus. Want wederom onderschatte een uitgever de populariteit van het spel en vanaf dinsdag zijn de servers overbelast waardoor er niet gespeeld kan worden. Noch in Amerika, noch in Europa. Amazon zette gisteren tijdelijk de verkoop stop van de digitale versie van het spel en de uitgever zelf heeft alle marketingcampagnes gepauzeerd tot ze de problemen onder controle krijgen. In een poging de boze spelers (hun klanten) enigszins te kalmeren zegde de uitgever ook nog toe dat elke koper van het spel binnenkort een gratis ander spel erbij krijgt.

Maar het spel spelen dat je gekocht hebt kan nu nog steeds niet of nauwelijks. Zelfs als alle technische problemen straks opgelost zijn moet je nog steeds permanent online zijn. Niks geen spelen op je laptop onderweg dus. Een backup maken van wat je gebouwd hebt kun je ook wel vergeten. Die staat alleen op de servers van de uitgever en als die er over enkele jaren mee besluit te stoppen – en dat is een redelijke zekerheid – dan valt er eveneens niet meer te spelen met het spel dat je gekocht hebt.

Hopelijk leren uitgevers van pc spellen de les dat je met dit soort DRM alleen maar je klanten pest. Het zou zeer eenvoudig zijn om – als je in je eentje wilt spelen – het mogelijk te maken dat deel te kunnen spelen zonder dat je perse online hoef te zijn. En alleen maar online moet als je de functionaliteiten wilt gebruiken die dat ook echt vereisen. Niet alleen om je betalende klanten te respecteren maar ook om je eigen imago en dienstverlening te ontzien. We hebben twee duidelijke voorbeelden gezien van hoe het niet moet.

Maar hopelijk leren ook die klanten om niet te betalen voor een product dat ze wellicht niet zouden moeten kopen. Hoe leuk het jasje en verhaal erom heen ook is, het blijft DRM op een spel dat je volledig overlevert aan de grillen van een uitgever. Wel iets om over na te denken voordat je het geld betaalt voor dat spel. Vertrouw je de uitgever genoeg om waar voor je geld te krijgen? Of is DRM ook in een virtuele spelwereld niet OK?

#

Raymond Snijders

Sinds 1995 houdt Raymond zich bezig met de combinatie van ICT, bibliotheken en onderwijs vanuit het perspectief van (vooral) de bibliotheek en informatievoorziening. Thans is hij werkzaam bij de Hogeschool Windesheim als senior informatiebemiddelaar en houdt hij zich bezig met de digitale bibliotheek, contentlicenties, ebooks en auteursrecht. Over deze onderwerpen en de impact die ze (kunnen) hebben op het onderwijs en bibliotheken blogt hij sinds 2006 op zijn Vakblog. In 2013 won hij de Victorine van Schaickprijs voor zijn blog.

Comments (5) Write a comment

  1. En dan heb je het nog niet over die verveldende Zombies die in de nieuwe SimCity opeens opduiken zonder dat je ze uit kunt zetten.

    Reply

    • Ah, is dat zo? Ik ken dat ook van het (Playstation 3/PSN) spel Journey waarin je anderen ineens in jouw spel kunt krijgen. Nu moet ik wel zeggen dat het daar bijzonder smaakvol en met minimum aan ‘overlast’ gedaan is maar ondanks dat vond ik het wel vervelend dat zoiets niet optioneel was.

      Reply

  2. Maar dan voor mannen?? Tssssk Raymond ;-p

    Inmiddels heeft EA het aantal servers meer dan verdubbeld en geüpgraded en krijgen alle spelers een gratis EA spel. Het gaat nu goed en supersnel dus ik ben alweer een blije speler :-)

    Reply

    • Dat wil niet zeggen dat vrouwen het niet mogen spelen ;-)

      Ik hoop echt dat je nog jaren fijn spelplezier hebt maar ook al vind ik het jammer, ik begin er niet aan. Ik vind het een verkeerde ontwikkeling die feitelijk legitieme kopers van spellen afstraft. Daar zal niemand (en EA al zeker niet) van wakker liggen maar gedwongen online zijn en de daarmee ook verplichte functionaliteiten en beperkingen, dat is niet de reden waarom ik een spel speel. Nu alleen maar hopen dat Diablo 4 nog vele jaren op zich laat wachten want daar zet ik die principes waarschijnlijk toch weer voor opzij ;)

      Reply

Leave a Reply

Required fields are marked *.


This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

  • © 2006- 2019 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en duizenden liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top