Over Boekenweken, Boekenballen, Boekenweekgeschenken en Boekenweekessays

boekenweek
Het is weer Boekenweek. Editie 2013 en traditiegetrouw weer een week die langer dan 7 dagen duurt en die min of meer begint rondom mijn verjaardag. Dit jaar is dat niet anders en dus zit ik vandaag, op mijn verjaardag, een stukje te tikken over de Boekenweek. Mijn tweede zelfs want de #50books vraag ging daar ook al over vandaag.

Want het jeukt – eveneens traditiegetrouw – een beetje. Natuurlijk, het is als boekenliefhebber mooi en leuk dat er 9 dagen lang aandacht besteed wordt aan boeken. De Boekenweek zet het Nederlandstalige aanbod van boeken in het zonnetje en stoft onbekende en bekende auteurs af om ze op tournee te laten gaan langs deelnemende boekwinkels, scholen en bibliotheken. Er worden vele literaire activiteiten georganiseerd, schrijvers mogen naar een Boekenbal en het boekenkopende publiek krijgt een Boekenweekgeschenk om ze er toe te bewegen voor minstens 12,50 euro een Nederlandstalig boek te kopen of lid te worden van een bibliotheek.

Het is boekenmarketing. Nee, boekwinkel- en bibliotheekmarketing. Dat zegt het CPNB zelf eigenlijk al.

In de Boekenweek staat literaire (non-) fictie centraal. Elke Boekenweek heeft een thema. Dit thema vestigt de aandacht op een bepaald segment en nieuwe uitgaven van het boekenaanbod. Uitgevers kunnen op deze manier aandacht vragen voor ‘oud fonds’. Boekwinkels en bibliotheken haken hierop in met het samenstellen van een assortiment en het organiseren van activiteiten rond het thema.

— (bron: CPNB)

Hoe graag ik het eigenlijk ook anders zou willen zien, een Boekenweek heeft maar bijster weinig met boeken te maken. Het is al tijden geen promotie “van het algemene boek in de samenleving” meer. Het gaat alleen nog maar over de promotie van het papieren boek dat je kunt kopen in de boekwinkel. Of dat je kunt lenen als je lid wordt van een bibliotheek. Goede doelen allebei, begrijp me niet verkeerd.

Maar …
Nu verwacht je wellicht dat ik luidruchtig begin te klagen over het gebrek aan een ebookeditie van het boekenweekgeschenk. Of waarom ik geen papieren boekenweekgeschenk krijg als ik deze week voor meer dan 12,50 euro aan Nederlandstalige ebooks koop bij bol.com of bruna.nl. Maar op die vragen denk ik het antwoord al lang te weten. Want daar hebben de boekwinkels niets aan en daar hebben de bibliotheken niets aan.

En het is hun feestje. Niet die van de boekenliefhebbers.

Toch verbaas ik me er over. Hoe de boekwinkels en bibliotheken de ontwikkelingen van de laatste jaren lijken te negeren. Niet (alleen) de ebooks – hoewel ik nog steeds niet snap waarom ik geen ebooks bij een boekwinkel op een pc kan kopen – maar vooral de online boekwinkels die de laatste jaren de grootste bedreiging voor de boekwinkel om de hoek moeten zijn geweest.

Voeg waarde toe
Waarom kan ik door een winkelstraat lopen en daar wel 4 (!) van die telecomwinkeltjes achter elkaar tegenkomen om een nieuwe telefoon uit te zoeken met bijbehorend abonnement? Iets dat ik ontegenzeggelijk ook veel sneller en efficiënter online kan doen inclusief onderlinge vergelijking van al die 4 providers. Omdat ze dus de online winkel als aanvulling beschouwen op hun fysieke winkel. Ik loop een KPN winkel binnen en krijg behalve uitstekend advies een antwoord op mijn vragen. Ik word meegeleid naar een groot scherm waar ik zelf alle toestellen en abonnementen kan vergelijken. Als ze alleen een kleine ruimte met enkele toestellen zouden hebben, zoals ze dat enkele jaren geleden hadden, zou zo’n telecomwinkeltje meteen de dodo achterna gaan.

Toegevoegde waarde leveren. Nieuwe dienstverlening die complementair is t.o.v. het alternatief maar die je reden geeft om toch naar een winkel te gaan. In plaats van thuis door de vergelijkingswebsites te bladeren en daar het goedkoopste abonnement af te sluiten.

Of zet je hakken in het zand. Met kop erbij
En dat zie ik niet terug bij boekwinkels en bibliotheken. Alsof er geen bol.com is die meer boeken (papier en ebooks) verkoopt dan alle boekwinkels samen. Met een onbeperkt aanbod en levering binnen 24 uur. Alsof er geen Amazon is waar alle liefhebbers van niet-Nederlandstalige boeken al jarenlang hun boeken kopen. Goedkoper dan bij die boekwinkel om de hoek.

Ik zie alleen maar een Boekenbal. De aankondiging van wie het Boekenweekgeschenk gaat schrijven. De reminder dat je met dat Boekenweekgeschenk de laatste zondag in de Boekenweek gratis mag reizen met de NS. De bundel ‘Gouden Tijden, Zwarte Bladzijden’ voor leden van de bibliotheek. Het Boekenweekessay dat deze week te koop is in de boekwinkels.

Wat samen met de Wet op de Vaste Boekenprijs en het categorisch negeren van ebooks de laatste linie van verzet oplevert tegen de tijden die komen gaan. De tijden die er eigenlijk al zijn in Nederland. Héél Nederland? Waar een klein dorp van boekwinkels dapper weerstand biedt aan de online en digitale overheersers en die het leven van de boekenliefhebbers in de omringende boekenplekjes bepaald niet gemakkelijk maakt.

Maar hoe lang kan dat verzet duren met Boekenweken, Boekenballen, Boekenweekgeschenken en Boekenweekessays? Wanneer is de toverdrank uitgewerkt?

#

Raymond Snijders

Sinds 1995 houdt Raymond zich bezig met de combinatie van ICT, bibliotheken en onderwijs vanuit het perspectief van (vooral) de bibliotheek en informatievoorziening. Thans is hij werkzaam bij de Hogeschool Windesheim als senior informatiebemiddelaar en houdt hij zich bezig met de digitale bibliotheek, contentlicenties, ebooks en auteursrecht. Over deze onderwerpen en de impact die ze (kunnen) hebben op het onderwijs en bibliotheken blogt hij sinds 2006 op zijn Vakblog. In 2013 won hij de Victorine van Schaickprijs voor zijn blog.

Comments (4) Write a comment

Leave a Reply

Required fields are marked *.


This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

  • © 2006- 2019 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en duizenden liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top