Hoe je duizend blogposts kunt schrijven zonder je iets van regels en tips aan te trekken

Eind 2006 nam ik een – voor mij – eenvoudig besluit. Ik had al jaren gerommeld met meerdere blogs en websites en wilde eindelijk een beetje focus aanbrengen in mijn bloggen. Alle oude blog(post)s gingen de digitale prullenbak in en ik begon met een nieuw blog. Een blog over onderwerpen waar ik in mijn werk als informatiespecialist tegenaan liep en die ik vanuit mijn vakinhoudelijke interesses leuk vond om te beschrijven. Een blog waar ik de dingetjes die ik uitgeprobeerd had kon opschrijven zodat ik het later zelf nog kan nalezen. Waar ik de grote en kleine handleidinkjes kon bewaren. Mijn eigen blog, mijn eigen naslagwerk.

Mijn Vakblog.

Ik had geen voorbeeld, geen blog-goeroes, geen coach en – god zij dank – geen social media expert voor het bloggen. Gewoon begonnen met schrijven. Over MsDewey in mijn geval. En daarna over tags, content management, bibliotheken, informatievoorziening, onderwijs, ebooks, streaming video, ereaders, federated search, alle Google diensten ongeveer, RSS, auteursrecht en nog veel meer.

Ik ben (vorig jaar) meer gaan bloggen, las regelmatig oudere blogposts terug en denk dat ik verbeteringen heb weten aan te brengen in hoe ik nu blog. Lezers zullen er van alles van vinden (of niet) maar sorry, ik ben en blijf mijn eigen maatstaf. Ik wil – achteraf – mijn eigen stukken kunnen lezen en daar tevreden mee kunnen zijn. Blij. Trots zelfs. Daar hebben reacties van lezers natuurlijk ook wel invloed op maar die zijn niet zaligmakend. Een paar van mijn mooiste blogposts zijn jaren geleden geschreven zonder dat er iemand ooit op gereageerd heeft. Waarschijnlijk zonder dat iemand ze ooit gelezen heeft en weet je, daar kan ik prima mee leven.

En voordat je het weet schrijf je na ruim 6 jaar je duizendste blogpost. Deze dus.

Nog steeds op de manier zoals ik ze graag wil schrijven. Propvol lange zinnen, bijzinnen en komma’s. Propvol vaktermen, opsommingen en stopwoorden die ik heerlijk vind om te tikken (tussen haakjes als het kan). Sowieso schrijf ik meestal lange blogposts die dus propvol woorden zitten. Ondanks alle suggesties, tips en regeltjes die je tegenwoordig voorbij zit komen als het gaat om bloggen.

Ondanks:

  • dat mijn SEO plugin bij elke blogpost moppert dat mijn teksten fairly difficult to read zijn volgens de Flesch Reading Ease test. Als ze niet very difficult zijn tenminste. Ik blijf er naar streven.
  • aanhoudende discussies over een maximale lengte van blogposts blijf ik doorschrijven tot een blogpost klaar is.  Soms kort, bijna altijd erg lang.
  • alle tips van schrijf- en blogexperts die tegenwoordig van alles vinden maar het zelden tot nooit met elkaar eens zijn. Je eigen stijl proberen te ontwikkelen door regeltjes van anderen als uitgangspunt te gebruiken kan werken voor sommigen maar aan mij is dat niet besteed.

Wat het geheim is van (blijven) bloggen? Geen idee. Dat is volgens mij persoonlijk maar ik weet wel dat je een beetje (veel) passie moet hebben voor de onderwerpen waarover je blogt. Maar bovenal moet je het gewoon leuk vinden om te schrijven denk ik. En om je om je eigen stukken weer terug te lezen.

Dan kan het alleen maar meevallen wat anderen daar van vinden.

En wat er nou leuk is aan duizend blogposts en die honderdduizenden woorden? Nou, dat mijn naslagwerk al een best aardige encyclopedie begint te worden natuurlijk. Maar er kunnen nog heel veel nieuwe artikelen bij!

#

Raymond Snijders

Sinds 1995 houdt Raymond zich bezig met de combinatie van ICT, bibliotheken en onderwijs vanuit het perspectief van (vooral) de bibliotheek en informatievoorziening. Thans is hij werkzaam bij de Hogeschool Windesheim als senior informatiebemiddelaar en houdt hij zich bezig met de digitale bibliotheek, contentlicenties, ebooks en auteursrecht. Over deze onderwerpen en de impact die ze (kunnen) hebben op het onderwijs en bibliotheken blogt hij sinds 2006 op zijn Vakblog. In 2013 won hij de Victorine van Schaickprijs voor zijn blog.

Comments (14) Write a comment

  1. Ik sluit me aan bij bovenstaande reacties. Gefeliciteerd met je duizendste blogpost en blijf schrijven zoals je schrijft: ik vind je niet moeilijk, dat vind alleen je SEO plugin. En wil je wel mensen op je site die je niet begrijpen? Ik niet :P

    Reply

  2. Als er iets is wat ik very difficult vind, dan is het wel die bemoeizuchtige SEO plugin. Alsof die kan bepalen wanneer ik jouw tekst dreig over te slaan omdat ie te moeilijk voor mij zou zijn. Dat dat ding eerst zelf eens leert lezen voordat het aanbevelingen gaat doen ;-)
    Ik lees je blogs met alle plezier en kan me helemaal vinden in je wars zijn van al die hypes en regels.
    En natuurlijk gefeliciteerd!

    Reply

  3. Joeghei! Duizend alweer. En gelukkig maar dat je nog steeds zo eigenwijs je eigen gang gaat zodat het altijd weer boeiend blijft en als dat even niet zo is, dat ook niet uitmaakt. Hoera.

    Reply

  4. Duizend felicitaties voor deze 1000e post. Ik zit zelf pas op driekwart daarvan, dus weet wat het van je vraagt. Doorzettingsvermogen, enthousiasme en natuurlijk: een passie voor het informatievak

    Reply

  5. Gefeliciteerd! Ja, doorgaan met wat je doet en nergens wat van aantrekken. Lekker langdradig blijven en iedere ochtend weer goedemorgen twitteren :-DD
    Ik herken het naslagwerk idee. Soms legde ik iets via de mail wel 3x uit aan verschillende mensen. Op een gegeven moment ben ik dat in een blog gaan zetten.
    Enne, die SEO-plugin. Gewoon dr uitkukelen. Ik heb hem ook niet. Kan geloof ik niet eens bij Blogger. En de best bezochte post is 32.000 gelezen. Waarvan 90% vd lezers via Google kwam…….

    Reply

  6. Gefelicteerd, Raymond. 1000 posts, dat hoop ik ook ooit te halen. En inderdaad: trek je niet te veel aan van die SEO plugin of de Flesch formule – Nederlandse teksten zijn daar sowieso te moeilijk voor doordat het Nederlands gebruik maakt van samengestelde woorden terwijl Engels alles met losse woorden zegt. Maar informatiespecialist vertel ik je nu waarschijnlijk niks nieuws. Ik vind je teksten in ieder geval prettig leesbaar.

    Reply

  7. Gefeliciteerd Raymond, je bent inderdaad bezig met het aanleggen van een heel handig naslagwerk, dat ik regelmatig raadpleeg! En waar ik ook mensen naar verwijs die niet in het bibliotheekvak zitten, maar die gewoon iets willen weten over, bijvoorbeeld het verdwijnen van de i-google pagina en hoe dan verder, of welke apps handig zijn.
    Ook al heb jij geen aanmoediging nodig ;p, ik zeg het toch: Lekker doorbloggen!

    Reply

  8. Beetje laat, maar alsnog gefeliciteerd met deze mooie mijlpaal. Dat difficult valt erg mee, hoor. En interesting zijn ze altijd. Bewondering dat je het zo goed volhoudt!

    Reply

Leave a Reply

Required fields are marked *.


This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

  • © 2006- 2019 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en duizenden liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top