Het einde van een tijdperk: Jack Vance is overleden

jack vance

Dat was toch wel een beetje schrikken gisteravond toen ik een tweet van Splatterlight Press, de uitgever die zich gericht heeft op het uitgeven van alle boeken van Jack Vance, voorbij zag komen.

Natuurlijk was het niet helemaal onverwacht. Vance was 96 jaar, was effectief blind sinds de jaren 80 en fans spraken sinds die tijd hun hoop dan ook uit dat Vance gewoon door zou gaan. Met schrijven in eerste instantie en nadat in 2004 zijn laatste boek uitkwam – Lurulu – simpelweg met leven. En zo’n fan was ik ook.

Jack Vance was de grootmeester van SF & fantasy. Of eigenlijk de grootmeester van zijn eigen genre dat hij creëerde door werelden te schilderen met woorden. Exotische planeten met vreemde wezens en beschavingen. Waar ook een eigen vocabulaire bij hoorde. Vance bedacht honderden nieuwe woorden en termen en weefde ze in vaak lange zinnen en dialogen aan elkaar waardoor je uit de context (meestal maar niet altijd) kon afleiden wat er bedoeld werd. De boeken van Vance in het Engels lezen betekent dat je soms moet werken om te begrijpen wat er gezegd wordt. Maar juist daardoor gingen de beschreven werelden nog meer leven tijdens het lezen.

Maar neem dat niet klakkeloos van me aan. Vance laat meer dan 50 boeken en 100 korte verhalen achter die je nog steeds kunt lezen. Dus vind (koop) een exemplaar van Tschai, The Dying Earth verhalen, The Demon Princes, Lyonesse of begin met een kort verhaal van hem. En ga lezen want zo hoor je je een schrijver te herinneren.

“What are your fees?” inquired Guyal cautiously. “I respond to three questions,” stated the augur. “For twenty terces I phrase the answer in clear and actionable language; for ten I use the language of cant, which occasionally admits of ambiguity; for five, I speak a parable which you must interpret as you will; and for one terce, I babble in an unknown tongue.”
—- Jack Vance, Tales of the Dying Earth: The Dying Earth/The Eyes of the Overworld/Cugel’s Saga/Rhialto the Marvellous

#

Raymond Snijders

Sinds 1995 houdt Raymond zich bezig met de combinatie van ICT, bibliotheken en onderwijs vanuit het perspectief van (vooral) de bibliotheek en informatievoorziening. Thans is hij werkzaam bij de Hogeschool Windesheim als senior informatiebemiddelaar en houdt hij zich bezig met de digitale bibliotheek, contentlicenties, ebooks en auteursrecht. Over deze onderwerpen en de impact die ze (kunnen) hebben op het onderwijs en bibliotheken blogt hij sinds 2006 op zijn Vakblog. In 2013 won hij de Victorine van Schaickprijs voor zijn blog.

Comment (1) Write a comment

Leave a Reply

Required fields are marked *.


This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

  • © 2006- 2019 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en duizenden liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top