Over ebooks verkopen en uitlenen met ebookkaarten

ebookkaarten

Toen enkele jaren geleden Libris (geloof ik) met ebookkaarten kwam om op die manier ebooks cadeau te kunnen geven, negeerde ik dat hele fenomeen. Ik vond het idioot om een fysiek item te maken en te verkopen als vehikel voor iets digitaals. Waarom zou je de mogelijkheden van ebooks (digitale distributie, onbeperkte voorraden) bewust reduceren tot de traditionele kenmerken van een fysiek boek door een ebookkaart gelijk te stellen met een ebook exemplaar? Het kwam op mij over dat boekhandels totaal niet wisten hoe ze met ebooks moesten omgaan en deze weg kozen om het maar behapbaar te maken.

Inmiddels denk ik daar na alle DRM en watermerk perikelen iets genuanceerder over. Zeker als je iemand een ebook cadeau wil doen – en wilt aantonen dat je niet perse die torrents met illegale ebooks hoeft binnen te halen – dan kunnen ebookkaarten een handige manier (of zelfs de enige manier) zijn om ze aan een ander te geven zonder zelf te worstelen met Adobe DRM of verborgen codes die jou als koper blijven identificeren. Koop een ebookkaart en de ontvanger kan via een site zijn of haar ebookcadeau(s) downloaden. Effectief, anoniem en het is een keer wat anders dan een VVV bon.

Helaas las ik vanochtend dat één van de bedrijven die ebookkaarten /  cadeaukaarten produceerde failliet is gegaan. Op de site van Qinqo valt te lezen dat de cadeaukaarten voor digitale boeken, games en muziek niet genoeg opbrachten en dat Qinqo er mee stopt. Dat is niet alleen erg jammer voor mensen die een dergelijke cadeaukaart gekocht hebben – ze zijn nu niet meer in te wisselen – maar ook lijkt het een signaal te zijn dat mensen simpelweg geen digitale content aan anderen cadeau willen doen. En tja, dan blijft er geen business model meer over.

Maar ook al werken ebookkaarten niet als cadeaukaarten, het is toch een intrigerend idee als je het toepast op de problematiek van bibliotheken en ebooks. Want bibliotheken hebben een business model dat helemaal draait op het verwerven, collectioneren en uitlenen van fysieke boeken. Er zijn exemplaren nodig om in een bibliotheekcatalogus te kunnen stoppen zodat je ze kunt uitlenen. En bibliotheken kopen geen titels in voor de collectie maar aantallen exemplaren. Klanten willen langs kasten snuffelen naar interessante boeken en niet langs websites. Klanten willen bestsellers kunnen reserveren en verlengen. Allemaal aspecten van een bibliotheekdienstverlening die toegespitst zijn op fysieke items. Dus als er toch één voorbeeld is van waar je juist wel die uitgebreide mogelijkheden van ebooks wilt reduceren naar iets beter behapbaars …..

Misschien zijn er voor bibliotheken dus alternatieve routes om ebooks aan te bieden. Niet alleen via een ebookplatform met streaming ebooks of ebook Vakantie apps. Misschien kun je kasten gaan vullen met ebookkaarten die de omslag van het boek mooi in beeld brengen. Waar je net zo veel ebook exemplaren van hebt als je ebookkaarten hebt. Waar klanten tussen kunnen snuffelen of die ze kunnen reserveren als ze uitgeleend zijn. Want ebookkaarten kun je gewoon voorzien van een rfidchip/barcode en uitlenen.

Met een slimme website erachter die je het ebook laat downloaden thuis met behulp van die ebookkaart. Vooruit, dan toch maar met Adobe DRM want je mag het niet oneindig houden, maar je kunt het dan tenminste wel op je ereader lezen ipv verplicht op een tablet. Ja, ik weet dat ik vorig jaar nog enorm aan het mopperen was op die e-vouchers die de bibliotheken aanboden voor de ebook versie van Remco Campert’s boek ‘Het leven is vurrukkulluk’. Maar ik denk niet dat we op een andere manier ooit nog downloadbare ebooks gaan krijgen vanuit de bibliotheken.

Is het (nog steeds) een idioot idee? Of zijn ebookuitleenkaarten de toekomst door (flink) vast te houden aan het verleden? Want in dat verleden hadden bibliotheken al grote kaartenbakken voor kaarten die omslagen voor software (cdroms) en films (dvd’s) erop geplakt hadden en die uitgeleend werden in combinatie met de fysieke dragers. Wie weet blader ik straks door de ebookkaartenbak van mijn openbare bibliotheek om mijn ereader te vullen.

@foto via Qinqo site

#

Raymond Snijders

Sinds 1995 houdt Raymond zich bezig met de combinatie van ICT, bibliotheken en onderwijs vanuit het perspectief van (vooral) de bibliotheek en informatievoorziening. Thans is hij werkzaam bij de Hogeschool Windesheim als senior informatiebemiddelaar en houdt hij zich bezig met de digitale bibliotheek, contentlicenties, ebooks en auteursrecht. Over deze onderwerpen en de impact die ze (kunnen) hebben op het onderwijs en bibliotheken blogt hij sinds 2006 op zijn Vakblog. In 2013 won hij de Victorine van Schaickprijs voor zijn blog.

Comments (8) Write a comment

Leave a Reply

Required fields are marked *.


This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

  • © 2006- 2019 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en duizenden liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top