Over actuele reisinformatie en informatie over reizigers

reisinformatie

Vorige week moest ik even nadenken toen me gevraagd werd naar de drie apps die ik professioneel het meest gebruik. Als informatieprofessional dus. Ik heb daar – geloof ik – mijn RSS app voor Android toen ingevuld (gReader Pro), Evernote en Dropbox ingevuld. Maar ik twijfelde wel even want mijn nummer 1 gebruikte app gebruik ik misschien dan niet voor mijn werk, het is wel de informatiebron die ik dagelijks raadpleeg en gebruik om naar mijn werk te komen. De NS Reisplanner Xtra app om precies te zijn.

Meer dan je wilt weten
Het is eigenlijk onvoorstelbaar hoeveel actuele reisinformatie er beschikbaar is. Niet alleen in de app maar ook op de schermen die je tegenwoordig veelvuldig op alle stations ziet hangen worden (bijna) realtime de vertragingen, uitvallende treinen en spoorwijzigingen doorgegeven. Elke paar minuten wijzigt er wel iets rondom het station waar je op dat moment bent. Vertragingen duiken op, nemen toe, leiden eventueel tot uitval van treinen of andere storingsinformatie. Iedereen houdt het in de gaten want het kan *jouw* reis beïnvloeden. Misschien snel een andere route plannen voordat de rest van de reizigers iets doorheeft of alvast naar een ander spoor gaan omdat de trein niet binnenkomt op zijn reguliere spoor.

Het is uiteindelijk het meest bizar hoe we er zelf als reizigers mee omgaan. Er niet meer op kunnen vertrouwen dat je door die mechanische vrouwenstem tijdig op de hoogte wordt gebracht maar zelf de actuele informatie doorspitten in de hoop op antwoorden. Daar moest ik vanochtend dus aan denken want het was weer dinsdagochtend. En dinsdagochtend betekent dat er weer treinen roulette wordt gespeeld op het station van Deventer Colmschate. De allereerste trein vertrekt om 6.14 en zo’n 50 mensen staan daar normaliter elke werkdag vroeg in de ochtend op hun vaste plekjes te wachten. Maar aan dinsdagochtend is weinig normaal want om onbekende redenen vertrekt de eerste trein dan ineens van het andere spoor. Niet van spoor 1 maar van spoor 2.

Behalve dat ook de NS en het treinpersoneel van die eerste trein zelf ook niet precies weten waarom alleen die vroege trein alleen op die dag van een ander spoor vertrekt. En dus komt die net zo vaak alsnog binnen op spoor 1 als dat die op spoor 2 komt. Met een hoop gemopper en rennende mensen als gevolg. En aangezien niemand van te voren weet van welk spoor die trein nou gaat vertrekken zijn we dus op dinsdagochtend ineens allemaal informatieprofessionals geworden. Eén groepje blijft in de buurt van de schermen met reisinformatie in de hoop dat tijdig het correcte spoor wordt doorgegeven (wat niet gebeurt). Een enkeling probeert via de ‘NS praatpaal’ informatie te winnen bij de bron zelf (wat niks oplevert want ook zij weten niet meer dan wat er op de schermen getoond wordt). Een tweede groepje valt terug op analoge informatiebronnen en heeft geleerd hoe ze de seinen van honderden meters verderop kunnen interpreteren. Nog een groepje gaat voor de pragmatische aanpak en staat midden op de oversteekplaats bij de rails zodat ze van ver kunnen zien op welk spoor de trein nadert. De rest tuurt naar de smartphone en ververst elke 30 seconden de Reisplanner app. Wie het eerst het verlossende antwoord heeft leidt de volledige groep naar het correcte spoor toe.

Als het niet zo belachelijk vroeg in de ochtend was zou het nog bijna leuk zijn.

De NS kan de reisinformatie niet zo actueel maken dat ze op de vroege dinsdagochtend in Colmschate vooraf kan aangeven waar die trein binnen gaat komen en vertrekken. Kennelijk gaat daar iets fout. Wat best wel bijzonder is want er wordt natuurlijk ongelofelijk veel informatie nonstop verzameld door de NS. De locaties van alle treinen wordt constant bijgehouden, storingen worden meteen doorgegeven en verwerkt, bussen worden ingezet … noem het maar op. Je zou bijna vergeten dat het om vervoer van reizigers gaat, de NS consumeert en produceert een gigantische informatiestroom.

En niet alleen over de treinen
Maar ook over de reiziger. Sinds 1 november heb ik geen trajectkaart meer voor mijn werk waarmee ik gewoon in de trein kan stappen richting werk. Nee, het is een Businesskaart geworden met mijn woonwerktraject als product op die chipkaart. En dat betekent dus elke dag verplicht inchecken en uitchecken.

Niet alleen zijn dat extra handelingen voor mij waarvan niemand kan uitleggen *waarom* dit noodzakelijk is en wat ik ermee opschiet, het is foutgevoeliger. Niet werkende incheck/uitcheck palen en wie is het nou niet een keer vergeten? Maar het gaat natuurlijk niet om het voordeel voor de reiziger. Het levert vooral een enorme hoeveelheid managementinformatie op voor de NS. Of je werkgever. Want alle reizen van alle reizigers worden geregistreerd. En dus weet de NS (straks als je echt alleen nog maar met die chipkaart kunt reizen) niet alleen precies waar de treinen zijn, ze weten ook precies waar jij bent en in welke trein je zit. Ze weten hoe vol de treinen zitten en met welk soort abonnement/product de reizigers reizen. Die steekproefcontroles in de trein behoren gegarandeerd tot het verleden.

Vanmiddag kreeg ik een mailtje van de directeur van NS Zakelijk. Omdat ik wellicht de afgelopen herfstvakantie overlast had van de werkzaamheden op mijn traject tussen Amersfoort en Utrecht werd ik herinnerd aan de mogelijkheid om geld terug te vragen bij vertragingen. En mocht ik een dwarsligger uitzoeken als attentie voor het ongemak.

Ik was al halverwege het bestellen van die dwarsligger toen ik me realiseerde dat de NS dus niet alleen weet dat ik regelmatig van Deventer naar Utrecht reis maar me waarschijnlijk die mail stuurde omdat ik die week in Amersfoort ingecheckt/uitgecheckt heb.

Dat mag je service op maat noemen maar ik vind het ergens wel creepy.

@foto: Elger van der Wel via photopin cc

#

Raymond Snijders

Sinds 1995 houdt Raymond zich bezig met de combinatie van ICT, bibliotheken en onderwijs vanuit het perspectief van (vooral) de bibliotheek en informatievoorziening. Thans is hij werkzaam bij de Hogeschool Windesheim als senior informatiebemiddelaar en houdt hij zich bezig met de digitale bibliotheek, contentlicenties, ebooks en auteursrecht. Over deze onderwerpen en de impact die ze (kunnen) hebben op het onderwijs en bibliotheken blogt hij sinds 2006 op zijn Vakblog. In 2013 won hij de Victorine van Schaickprijs voor zijn blog.

Comments (11) Write a comment

  1. Oe, vertrekspoorbingo voor gevorderden ;-)

    Ik ben er inmiddels achter wat het voordeel is van een OVchip. Als je trein over twee minuten vertrekt en er staat een heel Brits rugbyteam voor de twee treinkaartjesautomaten te discussieren over hun eindbestemming en het treinkaartjesautomaat.. dán ben je blij dat je kan inchecken ;-)

    Reply

Leave a Reply

Required fields are marked *.


This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

  • © 2006- 2019 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en duizenden liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top