Over Blendle, verdienmodellen en de hype van (weer) artikelen lezen

Blendle is live

Je moet goed je best gedaan hebben wil je het niet meegekregen hebben. Gisteren werd Blendle officieel gelanceerd en kan iedereen een account aanmaken. Er werd veel aandacht op Twitter aan besteed, er was een persconferentie, het haalde de journaals (plus niet verrassend De Wereld Draait Door) en natuurlijk werd er flink over geschreven in de traditionele media die zelf overduidelijk nog moeten wennen aan het gegeven dat kranten- en tijdschriftenartikelen ineens hip lijken te zijn.

Kranten 2.0 of het begin van het einde?

Ondanks de al bestaande diensten eLinea en Myjour lijkt de hoop van krantenuitgevend Nederland geconcentreerd en gevestigd te worden op Blendle. Met de steeds verder dalende oplages van de kranten in het achterhoofd, hopen uitgevers dat de verkoop van losse artikelen uit hun kranten minimaal een extra inkomstenbron en maximaal een nieuw verdienmodel gaat opleveren. En dat is een verdienmodel over de rug van de freelancers – die tegenwoordig een groot deel van de kranten volschrijven – volgens de voorzitter van de FreeLancers Associatie. Het artikel schetst een treurige situatie waarin Blendle misschien de inhoud van de kranten aantrekkelijker weet te maken voor het grote publiek maar waarbij de meeste schrijvers van die artikelen niet of nauwelijks zullen gaan profiteren van de nieuwe verkoopmogelijkheden. Dat ligt overigens niet aan Blendle maar aan het beleid van de uitgevers en hoe ze omgaan met hun freelancers.

Eigenlijk fascineerde me dat onderwerp gisteren nog meer dan de lancering van Blendle zelf. De nieuwe dienst wordt omschreven als “de iTunes voor de journalistiek” maar die omschrijving slaat dan volgens mij veel minder op een nieuwe glorieuze toekomst voor de kranten en veel meer op wat de mogelijkheden zouden moeten zijn voor goede schrijvers die goede artikelen rechtstreeks aan betalende lezers kunnen gaan verkopen. Zou het niet zo moeten zijn dat je (straks) de artikelen wilt lezen en kopen van journalisten en schrijvers waarvan je weet dat ze de moeite van het lezen en kopen waard zijn? In plaats van het oude model waarin je op de bekendheid en reputatie van een krant af moet gaan? Gaat Blendle de kranten nieuw leven inblazen of zal de focus op losse artikelen juist de samenhang en context van een krant overbodig gaan maken? En individuele journalisten en andere schrijvers rechtstreeks in contact gaan brengen met hun betalende lezers?

Wie schrijft die blijft

Myjour was er snel bij om te benadrukken dat ze juist een platform bieden aan freelancers en individuele auteurs.

Myjour is een onafhankelijk platform waar auteurs gratis content kunnen publiceren om lezers per artikel te bereiken. Vernieuwend, eenvoudig én kosteloos. Geen lastig opstartproces, maar direct publiceren in jouw persoonlijke content management systeem (cms) waar je zelf de touwtjes in handen hebt.

Niet iedereen kan zo maar een auteurspagina aanmaken en beginnen met zijn of haar artikelen te verkopen – voorgenomen frequentie en de kwaliteit van eerder geschreven artikelen worden gecontroleerd – maar het biedt al een eerste blik op de mogelijkheden die er voor freelancers (en goede bloggers?) ontstaan. Blendle blijft niet achter en gaat via The Post Online (TPO) Magazine in de toekomst freelancers de gelegenheid geven zelf hun lezers te bereiken, meldde Marten Blankesteijn via Twitter. Dat zal waarschijnlijk op een zodanige manier gebeuren dat er niet meteen een concurrentieslag ontstaat tussen de losse artikelen uit de kranten en tijdschriften, en die van (dezelfde?) freelancers die rechtstreeks hun artikelen gaan verkopen, maar het beloven interessante tijden te worden voor iedereen die graag gelezen wil worden.

Maar blijft de lezer ook (betalen)?

Hoe je het succes van Blendle (en eLinea en Myjour) ook definieert, duidelijk is dat je wel betalende lezers moet hebben voor je losse artikelen. Blendle heeft met alle media-aandacht weinig problemen om geïnteresseerden naar zich toe te trekken. Het aanbod van alle artikelen uit de landelijke dagbladen en diverse tijdschriften, de mogelijkheid om binnen 15 seconden je te bedenken als je op een verkeerd artikel geklikt hebt en natuurlijk de mogelijkheid om na het lezen je geld terug te vragen als je het artikel niet goed vond, het zijn allemaal goede redenen om een kijkje te gaan nemen bij Blendle. Met prijzen tussen de €0,01 en €0,89 per artikel kun je meerdere artikelen gratis lezen dankzij de gratis €2,50 die alle nieuwe leden krijgen bij het aanmaken van een account.

Het is dan ook niet vreemd dat er binnen een dag al tienduizenden gebruikers zijn.

Maar hoeveel gebruikers er actief artikelen blijven lezen en kopen is natuurlijk de echte vraag. Hoeveel gebruikers gaan hun portemonnee aanvullen met 5, 10 of 20 euro (en vinken aan dat het automatisch aangevuld mag worden als het saldo onder 1 euro komt)? Hoeveel gebruikers gaan met enige regelmaat naar de site van Blendle om nieuwe artikelen te vinden?

Vindt en gij zult zoeken

Want die discoverability, dat blijft wel een punt van aandacht. Ja, je ziet de aanbevolen artikelen van mensen die je op Blendle volgt. En ja, de mailalerts werken best goed. Zelfs het delen van artikelen via Twitter en Facebook is nu mogelijk en de site werkt prima op computer en mobiele apparaten voor een optimale bereikbaarheid. Er is zelfs een goede Windows 8.1 app die op mijn Surface tablet echt helpt om vaker Blendle te bezoeken.

Maar je verdrinkt gemakkelijk in de aanbevelingen, mailalerts en alle artikelen in het aanbod van Blendle. Een uurtje rondklikken kost je snel 5 euro en dan heb je nog het idee dat je meer gemist hebt dan dat je gelezen hebt. Hoe scheid je kaf van koren? En hoe kies je uit honderden, zo niet duizenden artikelen, als je eigenlijk helemaal niet wilt kiezen uit honderden opties?

Ik denk dat de meeste mensen helemaal niet willen zoeken naar voor hen interessante artikelen. Ik denk dat ze willen dat er een voorselectie gemaakt wordt waar ze vervolgens zelf weer uit kunnen kiezen. Een voorselectie die niet zo beperkt is als die paar trending artikelen die iedereen bij Blendle je aanbeveelt. Het zou toch zo maar eens kunnen zijn dat de gebruikers liever weer een duidelijk afgebakende krant willen om hun artikelen te kiezen. Je bladert niet voor niets door de ‘papieren’ edities van de kranten en tijdschriften bij Blendle natuurlijk en niet voor niets zijn er plannen om betalende abonnees van die kranten en tijdschriften ‘gratis’ toegang te geven tot de losse artikelen die bij hun abonnement horen.

Sinds ik een Blendle account heb lees ik weer vaker de digitale editie van NRC Handelsblad. Ik lees nog steeds maar enkele artikelen maar als ik de krant uit heb, heb ik het idee dat ik het nieuws van vandaag wel tot me genomen heb. Dat geeft meer rust dan bladeren door het aanbod in Blendle. En wat blijft er dan over? Een handige kiosk waar ik losse artikelen uit andere kranten kan lezen waarnaar via social media verwezen wordt. Daar ga ik alleen op zoek naar de known items, de artikelen waarvan ik weet dat ze bestaan omdat anderen me daarop wijzen. Maar bladeren door de verschillende kranten en tijdschriften op zoek naar iets interessants om te lezen? Nee, dat zie ik mezelf niet doen. Daar wil ik geen tijd voor maken.

Hoe zou dat voor die andere 31.999 gebruikers zijn? Hoe lang is Blendle leuk en hip en hoe lang is het leuk om losse artikelen te lezen. En te kopen? Gaan de kranten er beter van worden of toch de freelancers en individuele schrijvers? Ik ben echt heel benieuwd!

Lees verder: mijn bespreking van (de toen gesloten beta van) Blendle // de Volkskrant column over Blendle *via* Blendle // Blendle gaat live op kosten freelancers (Nieuwe Reporter) // Redder of killer van de journalistiek? Blendle in 10 wetenswaardigheden (Volkskrant)

#

Raymond Snijders

Sinds 1995 houdt Raymond zich bezig met de combinatie van ICT, bibliotheken en onderwijs vanuit het perspectief van (vooral) de bibliotheek en informatievoorziening. Thans is hij werkzaam bij de Hogeschool Windesheim als senior informatiebemiddelaar en houdt hij zich bezig met de digitale bibliotheek, contentlicenties, ebooks en auteursrecht. Over deze onderwerpen en de impact die ze (kunnen) hebben op het onderwijs en bibliotheken blogt hij sinds 2006 op zijn Vakblog. In 2013 won hij de Victorine van Schaickprijs voor zijn blog.

Comments (47) Write a comment

  1. Pingback: Over Myjour, discoverability en het later lezen van nieuwsartikelen | Vakblog

  2. Pingback: Kiosken & discoverability: structuur in de stortvloed - Blog - De Nieuwe Reporter - Journalistiek & Nieuwe Media

  3. Pingback: RSS-feeds voor Blendle: overzicht houden in de stortvloed aan artikelen | Vakblog

  4. Pingback: Tweetweekoverzicht week 18 2015: Betalen voor audioboeken, Blendle, tweets in Google, nog vier een vaste boekenprijs, Tom Kabinet en het einde van Grooveshark - Vakblog

  5. Pingback: Blendle; De nieuwste vorm van krant | Lorianne Hooijmans

    • Yes, that’s technically possible although it will probably mess up the article selection. Blendle uses your preferences and the news you read to select new articles and that will go wrong when your husband starts reading the articles he likes to read.

      Reply

Leave a Reply

Required fields are marked *.


This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

  • © 2006- 2019 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en duizenden liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top