victorines victorine van schaick

Over de Victorines en publiceren in het informatie- en bibliotheekvak (inclusief oproep)

Zouden (aankomende) bibliothecarissen, informatiespecialisten, documentalisten en al die andere duizenden informatieprofessionals in Nederland te bescheiden zijn? Wat weerhoudt ze om over hun vakgebied te schrijven? Dat zijn vragen waar ik jaarlijks aan herinnerd word als ik weer de oproep voorbij zie komen voor de Victorines (of de Victorine van Schaickfonds prijzen zoals ze vroeger heetten).

Sinds 1978 looft het Victorine van Schaickfonds | KNVI jaarlijks de Victorines uit. Met de prijzen willen we publicaties en vernieuwing in het informatievak stimuleren.

Je maakt kans op een van deze prijzen als je recent een bijdrage hebt geleverd aan de innovatie van het informatievak in de ruimste zin van het woord. Dat kan een artikel, presentatie, website, blog of andere publicatie zijn, maar ook een bijzonder en vernieuwend initiatief. Je bent erin geslaagd aan het vak van informatieprofessional nieuwe vorm, betekenis of inhoud te geven. En dan gaat het niet alleen om academische maar juist ook om tastbare, misschien wel alledaagse resultaten. Een studie naar de rol van de informatieprofessional in 2040 of naar het archiveren van born-digital content, het ontwikkelen van een app voor optimale kennisuitwisseling, of bijvoorbeeld ontwikkelingen rondom open access, linked data, sociale media en innovaties voor specifieke doelgroepen zoals kinderen, studenten, mensen met leesproblemen, vluchtelingen en ouderen.

Het blijkt namelijk geen sinecure te zijn voor het Victorine van Schaickfonds om inzendingen te krijgen voor de drie Victorines voor beste publicatie, het meest innovatieve initiatief op het vakgebied van de informatieprofessional en de beste scriptie. En dat terwijl de prijzen – en de daarmee gepaard gaande erkenning – toch aanzienlijk zijn. De Victorine voor de beste publicatie bestaat uit € 2000,- en de Victorine van Schaick Penning, de Victorine voor het meest innovatieve initiatief is goed voor € 1500,- en als je de Victorine voor de beste scriptie in de wacht sleept levert dat € 1000,- op.

Publish or perish?

Nou vertel ik vermoedelijk niets nieuws als ik constateer dat we in Nederland geen publicatiecultuur hebben onder de informatieprofessionals. Dat heeft voor een deel te maken met het ontbreken van een academische opleiding voor bibliothecarissen en informatieprofessionals waardoor ook de ‘noodzaak’ om over ontwikkelingen in het vak te publiceren minder aanwezig is. Met afgunst bekijk ik al jarenlang hoe er in de vele landen om ons heen gepubliceerd wordt door (academische) collega’s die het heel vanzelfsprekend vinden om hun expertise, inzichten en meningen te delen met anderen.

Maar het ontbreken van een academische en onderzoekscultuur onder bibliothecarissen en informatieprofessionals kan nooit de enige reden zijn. Het moet, mijns inziens, ook te maken hebben met hoe die duizenden collega’s zelf naar hun vak kijken en daar invulling aan geven. Natuurlijk, lang niet iedereen voelt de behoefte (of is in staat) om in vakbladen, vakverenigingen of zelfs maar op social media of blogs hun kennis en ervaringen te delen. Maar als je ziet hoeveel collega’s wel die moeite nemen, hoeveel collega’s dat juist als een belangrijk deel van hun vak beschouwen, dan stemt mij dat niet tot optimisme.

En dat terwijl het gemakkelijker dan ooit is geworden om te publiceren. Er zijn gelukkig nog steeds een paar prachtige vakbladen voor onze sector die graag bijdragen over alle mogelijke onderwerpen zouden willen opnemen in hun volgende nummers. Wil je zelf een boek schrijven ipv andermans boeken in de kast zetten? Daar zijn nog steeds uitgevers voor te vinden en als je ze niet kunt vinden kan het tegenwoordig heel gemakkelijk in eigen beheer.

Over eigen beheer gesproken, het kan nog veel laagdrempeliger door simpelweg op Twitter, Facebook of een blog jouw ideeën te delen. Publiceren en kennis delen kan op alle mogelijke manieren en ik denk – nee, ik weet, dat informatieprofessionals in Nederland behalve een verplichting naar de eigen organisaties ook een verplichting naar hun collega’s buiten die eigen muren zouden moeten voelen. En zich trots zouden moeten voelen op het werk dat ze kunnen en mogen doen.

Doe het zelf of zoek het op bij anderen

Ik heb makkelijk praten, hoor ik je zeggen. Ik vind het heerlijk om te schrijven en maak daarom ook graag de tijd ervoor. En de kans is groot dat schrijven niet jouw hobby is. Maar juist dan is het mooi dat we geen academische cultuur hebben als informatieprofessionals want een kort artikel over die ene ontwikkeling in jouw bibliotheek of over iets waar jij enthousiast van wordt hoeft niet aan “strenge” eisen te voldoen. Het is slechts een middel om je enthousiasme te delen met anderen die (kunnen) begrijpen waar je het over hebt omdat het je vakgenoten zijn.

En andersom kun je dat ook zelf opzoeken en stimuleren bij anderen. Ja, je hebt collega’s in andere afdelingen in je eigen instelling maar van vakgenoten in andere instellingen, bedrijven, bibliotheken enzovoorts kun je waarschijnlijk nog veel meer leren. Vraag eens buiten de deur hoe vakgenoten tegen bepaalde ontwikkelingen aankijken, waar ze mee bezig zijn (geweest) en welke lessen zij geleerd hebben. Wie weet willen ze dat vervolgens ook wat breder delen en gaan we in de toekomst meer blogs of leuke stukjes in IP of Bibliotheekblad lezen.

Nomineer voor de (toekomstige) Victorines!

Wil je kans maken op de Victorines voor dit jaar? Dan moeten die publicaties en innovatieve initiatieven echter nu al gepubliceerd zijn. Inzendingen moeten na 31 december 2014 geschreven of ontwikkeld zijn. Voor bachelorscripties, master’s theses of proefschriften geldt dat deze na 31 december 2014 verdedigd of gewaardeerd moeten zijn.

Heb je dus zelf iets geschreven na 31 december 2014 of heb je een heel interessant artikel, boek, rapport, Facebook pagina of blog gelezen waarvan je vindt dat die wel een stukje erkenning verdient? Meldt het dan (met link of bijlage) voor 20 september a.s. bij de secretaris van het Victorine van Schaickfonds.

Ik had zelf het genoegen en de eer om in 2013 de Victorine te winnen voor de beste publicatie met dit blog. Dit jaar wordt de Victorine van Schaickpenning (een prachtige (zware!) bronzen penning) echter voor het laatst uitgereikt als onderdeel van de prijs voor beste publicatie. De penning heeft een ereplekje in mijn boekenkast gekregen en ik wil iedereen aanmoedigen om als leeuwen te vechten om dit laatste exemplaar te veroveren.

De jury bestaat uit het bestuur van het fonds (en daar maak ik sinds kort ook deel van uit) en ik denk dat ik namens dat bestuur kan zeggen heel benieuwd te zijn naar alle inzendingen. Hopelijk gaat het de komende jaren alleen maar verder groeien in aantallen als nog veel meer collega’s gaan publiceren. Op welke manier dan ook.

#

Raymond Snijders

Sinds 1995 houdt Raymond zich bezig met de combinatie van ICT, bibliotheken en onderwijs vanuit het perspectief van (vooral) de bibliotheek en informatievoorziening. Thans is hij werkzaam bij de Hogeschool Windesheim als senior informatiebemiddelaar en houdt hij zich bezig met de digitale bibliotheek, contentlicenties, ebooks en auteursrecht. Over deze onderwerpen en de impact die ze (kunnen) hebben op het onderwijs en bibliotheken blogt hij sinds 2006 op zijn Vakblog. In 2013 won hij de Victorine van Schaickprijs voor zijn blog.

Comments (21) Write a comment

Leave a Reply

Required fields are marked *.


This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

  • © 2006- 2019 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en duizenden liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top