Tweetweekoverzicht week 29 2017: Open access publiceren, DRM in internetvideo en heeft watermerk DRM in ebooks wel zin?

vakblog tweetweekoverzichtIn het tweetweekoverzicht sta ik alsnog kort stil bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen blogpost aan heb gewijd.
Soms omdat anderen dat al beter gedaan hebben dan ik het zou doen, soms omdat er weinig meer over te vertellen valt dan het nieuwtje zelf en soms omdat ik er ook geen blogpost van weet te maken.


Open access publiceren

Recentelijk werd de vijfde HBOAward uitgereikt voor initiatieven in het hbo rondom open access publiceren. Deze keer won lector Florian Cramer aan de Willen de Kooning Academie de prijs voor al zijn activiteiten (en dat van zijn kenniscentrum) om open access publiceren vanzelfsprekend te maken.

Wat het helaas nog steeds niet is. Net als voor studenten om hun scriptie aan te leveren voor de HBO Kennisbank.

DRM als onderdeel van internet(video)

Begin juli stemde het W3C – het consortium dat de webstandaarden en feitelijk de techniek achter het gehele internet bewaakt – in met de introductie van een techniek in de HTML standaard die het mogelijk maakt om DRM toe te passen op streaming video. Ondanks felle protesten van tientallen organisaties ging de bedenker van het internet en directeur van het W3C Tim Berners-Lee akkoord met de mogelijkheid voor diensten als YouTube en Netflix om zelf te bepalen welke apparaten en browsers gebruik kunnen maken van hun videostreams.

Zoals met alle vormen van DRM belemmert deze techniek niet zo zeer het reguliere gebruik van (betalende) gebruikers maar blokkeert het wel alle uitzonderingen die de (auteurs)wet maakt voor het toegankelijk maken en archiveren van dergelijke videocontent. Het is de reden dat veel nationale bibliotheken vooraf protest hebben aangetekend en dat nu formeel nog een keer doen via de IFLA na het besluit. Het statement van de IFLA is hier (pdf) te lezen.

Helpt watermerk DRM in ebooks wel eigenlijk?

Over DRM gesproken, ik ben fel tegenstander van alle soorten DRM maar heb in de praktijk vooral te maken met DRM in ebooks. Het heeft nog nooit iets (aantoonbaars) nuttigs gedaan om de beschikbaarheid van illegale versies tegen te gaan terwijl het wel iedere koper van legale versies belemmert in het gebruik van zijn of haar eigen exemplaar.

Gelukkig hebben de uitgevers (en CB) in Nederland ingezien dat het pesten van je betalende klanten geen geweldige strategie is om illegaal downloaden van ebooks tegen te gaan en zijn ze (ruim) vier jaar geleden overgegaan op een andere vorm van beveiliging waarbij er allerlei zichtbare en onzichtbare kenmerken in een ebook gestopt worden die te herleiden zijn naar de koper. Hier valt ook nog genoeg over te zeggen maar het is in elk geval beter dan het niet meer kunnen lezen van je eigen gekochte ebooks zoals dat met Adobe DRM regelmatig kon gebeuren.

Wat echter ontbreekt in alle discussies over wel of niet DRM (en welke soort of smaak) is inzicht in welke mate Adobe DRM of het aanbrengen van die kenmerken uberhaupt zin heeft. Het is nog steeds relatief eenvoudig om downloads van nieuwe titels op internet te vinden en BREIN lijkt zijn pijlen vooral – en terecht – te focussen op Facebook groepen en Marktplaats advertenties waar illegale ebooks verkocht worden. Diensten als Kobo Plus lijken succesvol te zijn en bewijzen mijns inziens vooral dat het pesten van klanten die netjes ebooks kopen nooit de oplossing kan en mag zijn.

Ik las de afgelopen week beide boeken van Hendrik Groen die ik via Bookchoice gedownload had. Uitstekende boeken maar iedere keer als ik op die pagina kwam waarin ik met naam genoemd word en waar mij in meerdere alinea’s verteld wordt wat ik allemaal niet met dat boek mag doen voel ik een licht soort agressie opkomen. Met neiging om alsnog een illegaal exemplaar te downloaden zonder die prekende woorden erin.

Dus beste uitgevers, toon mij alsjeblieft eens wat onderzoeksgegevens waarop het besluit gebaseerd is dat het onderkliederen van de bij jullie gekochte boeken een goede strategie is. Want het enige wat het bij mij doet is dat ik de zichtbare kenmerken uit de boeken sloop.

En verder nog …

Voor mensen die dikke boeken doormidden snijden is er nu ook de ereader …

Game of Thrones begint en de illegale downloadrecords worden onmiddellijk weer verbroken. Ook in Nederland want Ziggo wist de aflevering niet op tijd beschikbaar te krijgen via hun videodienst.

#

Raymond Snijders

Sinds 1995 houdt Raymond zich bezig met de combinatie van ICT, bibliotheken en onderwijs vanuit het perspectief van (vooral) de bibliotheek en informatievoorziening. Thans is hij werkzaam bij de Hogeschool Windesheim als senior informatiebemiddelaar en houdt hij zich bezig met de digitale bibliotheek, contentlicenties, ebooks en auteursrecht. Over deze onderwerpen en de impact die ze (kunnen) hebben op het onderwijs en bibliotheken blogt hij sinds 2006 op zijn Vakblog. In 2013 won hij de Victorine van Schaickprijs voor zijn blog.

Comments (4) Write a comment

  1. Ik lees hierboven de volgende uiterst merkwaardige zin:
    “En wanneer je bent afgestudeerd aan het #hbo zorg je dat je #scriptie in de @HBOkennisbank staat, dan zien ze je professionele kant.”

    Misschien is het niet erg populair om dit op te merken, maar een PROFESSIONELE KANT heb je pas NADAT je een PROFESSIE hebt uitgeoefend.

    Als je net van school komt dan ben je alleen maar bezig geweest om de ervaringen van anderen uit je hoofd te leren en er eventueel hier of daar conclusies uit te trekken. Beroepservaring ofte wel professionele ervaring die ga je pas DAARNA opdoen.

    Ik vrees dat het wel wat typerend is voor onze maatschappij die jong en onervaren (zie de samenstelling van ons totaal ineffectief en amateuristisch parlement) de voorkeur geeft boven mensen die echt jarenlange beroepservaring hebben opgedaan.

    Reply

    • Nou zo merkwaardig vind ik dat niet, al is die tweet wel uit context gehaald door mij. Een bericht op Twitter ging over het feit dat bij sollicitaties op social media en internet wordt gekeken door de bedrijven naar wat de sollicitanten laten zien. Daar tref je natuurlijk niet altijd even leuke dingen aan waar vooraf niet over nagedacht wordt.

      De tweet in kwestie benadrukte dat je ook ervoor kunt zorgen dat mensen je scriptie vinden en dat dit een stuk professioneler staat. En op het moment dat je een beroepsopleiding hebt afgerond – met scriptie als bewijsstuk – mag je mijns inziens best spreken van professioneel. Taaltechnisch kun je daar natuurlijk van alles van vinden maar als ik zie hoeveel mensen jarenlang een baan hebben en waar ik het woord professioneel niet voor zou gebruiken, dan vind ik inzicht geven in wat je als afstudeeropdracht of – onderzoek hebt afgeleverd wel degelijk professioneel.

      Ja, professioneel heeft onder andere te maken met ervaring maar in mijn definitie nog veel meer met vaardigheden, expertise en bovenal houding. En juist dat laatste is iets wat je in mijn boekje laat zien door anderen mee te laten kijken en je kennis te delen met anderen. Dat was ook de reden waarom ik die tweet plaatste bij het stukje over open access publiceren.

      Reply

Leave a Reply

Required fields are marked *.


This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

  • © 2006- 2019 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en duizenden liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top