Tweetweekoverzicht week 5 2018: Songwriters worden beter betaald, auteursrecht en streaming van games, inbreukmakend boek en Spotify toont credits bij muziek

vakblog tweetweekoverzicht
Elke week maak ik een tweetweekoverzicht waarin ik alsnog stil sta bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen blogpost aan heb gewijd.

Songwriters moeten beter betaald worden door muziekstreamingdiensten

Bij muziek denken de meeste mensen aan de artiesten die het nummer uitvoeren maar achter elk liedje zit natuurlijk ook iemand die het geschreven heeft. In de contracten met muziekstreamingdiensten krijgen de artiesten een bepaald bedrag per keer dat het nummer beluisterd wordt maar dat zijn zulke lage bedragen dat de songwriters – die daar weer een deel van krijgen afhankelijk van hun contract met de muziekmaatschappij – er nauwelijks of niets aan overhouden.

Afgelopen oordeelde de US Copyright Royalty Board dat dit systeem van vergoedingen voor songwriters aangepast moet worden. Kregen ze eerst 10,5% van de inkomsten van een nummer, nu wordt dit over vijf jaar verhoogd naar 15,1%. Een hele verbetering al is dat nog steeds niet wat de songwriters zelf gehoopt hadden. Die hoopten, net als de artiesten, separaat per beluisterde stream betaald te worden.

Auteursrecht en streaming van games op YouTube of Twitch

Op Ars Technica stond afgelopen week een interessant artikel over de auteursrechtelijke kanten van het streamen van games op platformen als YouTube en Twitch. Voor degenen die het niet kennen, sinds een paar jaar is dankzij Twitch en YouTube het online streamen van games een enorm populaire activiteit geworden waar wereldwijd miljoenen mensen naar kijken.

Daarmee is ook het spanningsveld (en dus ook de discussie) toegenomen tussen wat de rechten van streamers zijn om de auteursrechtelijk beschermde werken te mogen streamen versus de rechten van de makers van die games. Producenten en gamestudio’s zijn enerzijds blij met de aandacht die het genereert – en dus verkopen – maar zien anderzijds ook risico’s als verhalende games (een game met een afgebakend specifiek plot) op YouTube komen te staan. Waarom zou iemand nog de game kopen en het verhaal doorlopen als je het al helemaal gezien hebt op een Twitch stream?

Zo houdt Nintendo de touwtjes strak in handen voor hun games en laten ze video’s offline halen die niet voldoen aan hun eigen regels voor streamen. Terwijl Microsoft weer graag samenwerkt met streamers om op die manier een groter bereik te krijgen voor hun games. Maar ook individuele game-ontwikkelaars ondernemen actie: de ontwikkelaar van Firewatch liet een video van streamer PewDiePie offline halen omdat hij een racistische uitspraak deed tijdens het spelen van de game. En ontwikkelaar Atlus verbood streamers om de game Persona 5 te streamen na hoofdstuk 5 omdat daar een plotwending in zat die de ontwikkelaar niet online wilde hebben staan uit angst voor dalende verkoopcijfers.

Het is uiteindelijk vooral een hele interessante ontwikkeling omdat het heel treffend schetst dat auteursrecht online geen zwart-wit discussie is. Het staat niet ter discussie dat game-ontwikkelaars en -studio’s de rechten hebben en het streamen van games kunnen tegenaan/verbieden. Maar het is ook duidelijk dat niemand gebaat is bij een strak handhavingsbeleid waarbij er niets meer mogelijk is: streamers willen hun publiek vermaken met het streamen van games en de ontwikkelaars willen de publiciteit graag hebben. Maar er zijn grenzen die voorlopig nog bijzonder grijs blijven en het lijkt er op dat beide kanten dat voor nu ook prima vinden.

Inbreukmakend boek over cybersecurity

Ik wilde er wat meer over schrijven maar het is eigenlijk te simpel. een oud-minister schrijft samen met iemand anders een boek en gebruikt grote stukken tekst van anderen zonder toestemming en bronvermelding. Dat wordt dan plagiaat genoemd maar is feitelijk een meervoudige inbreuk op de auteursrechten van anderen.

Plagiaat is geen juridisch begrip he? Plagiaat is als je werk van een ander gebruikt en doet voorkomen of je het zelf bedacht hebt. Dat kan auteursrechtelijk helemaal OK zijn als je toestemming van de makers van andermans werken hebt om dat te doen (denk aan ghost writers bijvoorbeeld). In bovenstaand geval is geen toestemming gevraagd aan de auteurs *en* hebben de auteurs zich niet gehouden aan de voorwaarden van de gebruikslicenties waarmee o.a. op Wikipedia en het blog van Arnoud Engelfriet vooraf toestemming wordt gegeven.

Het echte verhaal zou mijns inziens moeten zijn hoe door het redactieproces gekomen is en waarom uitgever Einstein Books het boek in deze vorm heeft uitgebracht zonder dit te constateren en te corrigeren. Maar ja, dat is minder nieuwswaardig dan een oud-minister en een ‘security expert’ ondervragen op nationale tv.

Spotify voegt credits voor songwriters toe

Natuurlijk. Gebruikers vinden het alleen maar interessant om de artiest en de titel van een nummer te zien maar er zijn meer mensen rechthebbenden betrokken bij die muzieknummers. En die verdienen het ook om genoemd te worden besloot Spotify afgelopen week. Met de recentste update van de desktopsoftware (ik kreeg die vanochtend) kun je nu rechtsklikken op een willekeurig nummer en kiezen voor ‘Show credits’. Je krijgt dan in een venster te zien wat de titel van het nummer is, wie de uitvoerende artiest is maar ook wie de schrijver en producent is.

Daar kan helaas niet op doorgeklikt worden zodat je gemakkelijk andere nummers kunt vinden van songwriters en producenten. Daar heeft Spotify nog wel een slag in te slaan zo te zien.

En verder nog …

Alle statistieken en gegevens van openbare bibliotheken (over 2016) in één handig pdfje.

Heel blij dat een bibliotheekvoorziening voor een school behouden is maar wel jammer dat het dus kennelijk afhankelijk moet zijn van de plaatselijke middenstand.

Ook ik weet nog te weinig van metrics. Gelukkig is er nu een toolkit.

Ik hou van een goede inhaker. De blauwe supermaan van afgelopen week en de bloedmaan uit Zelda: Breath of the Wild.

#

Raymond Snijders

Sinds 1995 houdt Raymond zich bezig met de combinatie van ICT, bibliotheken en onderwijs vanuit het perspectief van (vooral) de bibliotheek en informatievoorziening. Thans is hij werkzaam bij de Hogeschool Windesheim als senior informatiebemiddelaar en houdt hij zich bezig met de digitale bibliotheek, contentlicenties, ebooks en auteursrecht. Over deze onderwerpen en de impact die ze (kunnen) hebben op het onderwijs en bibliotheken blogt hij sinds 2006 op zijn Vakblog. In 2013 won hij de Victorine van Schaickprijs voor zijn blog.

Comments (3) Write a comment

Leave a Reply

Required fields are marked *.


  • © 2006- 2018 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en duizenden liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top