feedback ebooks

Feedback: De jeugd leest liever papier dan digitaal. Ja en?

In de discussies over de inzet en beschikbaarheid van digitale studieboeken – en trouwens ook over het lezen van digitale kinderboeken – begint het gesprek bijna altijd met het feitelijke aanbod ervan maar verzandt vervolgens steevast in het ventileren van de mening dat ‘kinderen (en zijzelf) liever papier lezen dan digitaal’. Wat dan vervolgens als een feit wordt neergezet omdat ‘dat ook uit onderzoek zou blijken’.

Dat is meestal het punt waarop ik diep begin te zuchten omdat ik moe word van dat soort nutteloze argumenten. Als het doel is om studieboeken (of kinderboeken wat mij betreft) goedkoper, laagdrempelig en met meer functionaliteiten dan hun papieren tegenhangers aan te bieden, waarom zeur je dan ineens over dat de meeste studenten (of kinderen) liever papier lezen dan turen naar een scherm?

Ik werd hier aan herinnerd toen ik enkele reacties op Twitter voorbij zag komen op een tweet die door Leesmonitor geplaatst werd.

liever papier leesmonitor_tweet_20181001

Leesmonitor (een fantastische site overigens) speelde in op de actualiteit want in de Stentor stond een artikeltje over de vraag of het papieren studieboek nu verleden tijd is. In dat artikel wordt terecht afgerekend met de al net zo rare aanname dat digitaal studiemateriaal beter zou zijn dan papieren. Een kwalitatief mindere studiemethode, studieboek of kinderboek wordt niet beter als het digitaal is en als je niet de voordelen van het digitale medium weet te benutten, tja, dan is papier geduldiger. Een lange lap tekst lees ik ook liever van papier dan van een scherm.

Maar goed, Leesmonitor vulde aan op dit artikel met de bevindingen van de Monitor Jeugd en Media 2017 op het gebied van papier versus digitaal lezen door de jeugd.

10- tot 18-jarigen geven voor het lezen van lange teksten en boeken de voorkeur aan het papier boven het scherm. Hetzelfde geldt voor het maken van aantekeningen, dat ze blijkbaar liever met de hand doen. Voor het opzoeken van informatie en het leren van woordjes prefereren kinderen en jongeren de digitale media (Monitor Jeugd en Media, 2017).

Kennelijk prefereren zes van de tien kinderen papier boven digitaal als het gaat om lange teksten of boeken lezen. Of andersom geformuleerd, vier van de tien kinderen vinden het helemaal prima om lange teksten of boeken digitaal te lezen en je hoeft ze waarschijnlijk geen van allen een encyclopedie of woordenboek te geven om lastige woorden op te zoeken want daar pakken ze sowieso wel een apparaat voor. Toch?

En toch lijken dit soort bevindingen vooral gebruikt te worden om te beargumenteren dat het geen zin heeft om digitaal studiemateriaal of digitale kinderboeken optimaal beschikbaar te maken en te promoten. Ik merk het soms op Twitter en ik merk het vaak bij gesprekspartners als ik het onderwerp ter sprake breng.

Daar waar het zou moeten gaan om de kwaliteit van teksten en (studie)boeken, hoe je ervoor zorgt dat ze voor iedereen gemakkelijk beschikbaar zijn en dat je er het maximale uit kan halen als student of leerling, wordt de complexe discussie platgeslagen tot ‘ze lezen liever papier dan digitaal’. En waarom dus zo veel tijd en energie steken in die lastige digitale materialen?

Misschien ben ik wel te aardig door er niet meteen fel op in te gaan. Misschien moet ik het in het vervolg onmiddellijk als klinkklare onzin bestempelen om het weer over papier versus digitaal te hebben bij (studie)boeken. Het gaat er om dat boeken gelezen worden. Het gaat er om dat boeken voor iedereen zo laagdrempelig mogelijk beschikbaar zijn. Het gaat er om dat je de mogelijkheden van een medium, of dat nou een papieren boek of een digitaal boek is, zo optimaal mogelijk weet te gebruiken. Zowel bij leesboeken als studieboeken.

Daar mag je het allemaal met me over hebben. Maar kom niet weer met dat papier versus digitaal gezeur aanzetten. Ik ben er echt helemaal klaar mee.

In Feedback geef ik mijn mening over uitspraken van anderen, nieuws en ontwikkelingen zonder dat ik (al te veel) aan het researchen en factchecken sla. Laat gerust weten wat jij vindt in de reacties hieronder.

#

Raymond Snijders

Sinds 1995 houdt Raymond zich bezig met de combinatie van ICT, bibliotheken en onderwijs vanuit het perspectief van (vooral) de bibliotheek en informatievoorziening. Thans is hij werkzaam bij de Hogeschool Windesheim als senior informatiebemiddelaar en houdt hij zich bezig met de digitale bibliotheek, contentlicenties, ebooks en auteursrecht. Over deze onderwerpen en de impact die ze (kunnen) hebben op het onderwijs en bibliotheken blogt hij sinds 2006 op zijn Vakblog. In 2013 won hij de Victorine van Schaickprijs voor zijn blog.

Comments (5) Write a comment

  1. Ik ben er mee opgehouden, de discussie. Iedere keer als ik vertel dat ik een ereader heb, beginnen mensen over papier vs digitaal en dat papier beter is.

    Fuck off en laat me gewoon lezen.

    Reply

    • Ja op persoonlijk vlak heb ik al net zo veel van dat soort rare discussies gehad in het verleden. Ik kap dat echter ook al jaren af met de opmerking dat als ze hun creditcardgegevens willen doorgeven ik met plezier alle boeken die ik lees in papieren vorm ga bestellen. Dan is de lol van zeuren er al snel af …

      Reply

  2. Kinderen ondervraagd. Welke? Van het plusklasje of de potentiële vmbo’er? Of gewoon een beetje rondgebeld? Oh, vanaf 10 jarige hoogbegaafde gymnasiast?

    Reply

Leave a Reply

Required fields are marked *.


This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

  • © 2006- 2018 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en duizenden liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top