Tweetweekoverzicht week 43 2018: YouTube en EU auteursrechtrichtlijn, Art Institute of Chicago maakt 44.000 afbeeldingen beschikbaar en Copyright Office in VS staat DRM verwijderen beperkt toe

vakblog tweetweekoverzicht
Elke week maak ik een tweetweekoverzicht waarin ik alsnog stil sta bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen blogpost aan heb gewijd.

YouTube niet blij met de nieuwe EU auteursrechtrichtlijn

Vorige maand stemde het Europees Parlement alsnog in met het opnemen van een uploadfilter in de nieuwe Europese auteursrechtrichtlijn die er aan staat te komen. Artikel 13 beschrijft een verplichting voor contentplatformen om geuploade werken te screenen op mogelijke auteursrechtelijke inbreuken en alhoewel ik er zelf geen seconde aan twijfel dat dit in de praktijk niet kan werken, weerhield dit het Europees Parlement er niet van om alsnog in te stemmen.

De ironie is dat veel mensen YouTube als een soort lichtend voorbeeld zagen van hoe dit dan wel zou kunnen werken. Alle uploads bij YouTube worden ‘gecontroleerd’ door een peperduur systeem dat muziek en beeld vergelijkt tegenover hun eigen database met licenties zodat alleen video’s zichtbaar worden waarvoor YouTube kan garanderen dat ze er iets voor geregeld hebben.

Waarom is dat ironie? Omdat de CEO van YouTube nu zelf waarschuwt voor de consequenties van dit artikel. Op het YouTube blog geeft Susan Wojcicki aan dat die nieuwe maatregel voor miljoenen contentmakers barrières gaat opwerpen en hen gaat weerhouden van het uploaden van hun content, dat het honderdduizenden banen gaat kosten in die industrie en dat het ook de marktwerking op internet gaat bedreigen omdat kleinere platformen zich niet meer kunnen veroorloven te concurreren met de grotere concurrenten.

Logisch ook omdat het filteren van alle geuploade content op mogelijke inbreuken per definitie censuur oplevert en het ook per definitie gaat leiden tot een enorme afname van wat er nog gedeeld kan/mag worden. De kans lijkt me enorm groot dat kleinere concurrenten de nieuwe regels gaan negeren waardoor het aantal ‘Pirate Bay sites’ alleen maar gaat groeien. Waar helemaal niemand bij gebaat is.

Art Institute of Chicago maakt 44.000 afbeeldingen beschikbaar met CC0 verklaring

Als onderdeel van een redesign van de website van The Art Institute of Chicago heeft het museum afbeeldingen van de werken in de collectie vrijelijk beschikbaar gemaakt voor downloaden. Dat betekent dat je meer dan 44.000 afbeeldingen van kunstwerken kunt hergebruiken onder een CC0 verklaring: bewerken, verder verspreiden, commercieel & niet-commercieel zelfs zonder naamsvermelding.

Waaronder bijvoorbeeld de Slaapkamer van Vincent van Gogh.

Copyright Office in VS staat DRM verwijderen beperkt toe

De Digital Millennium Copyright Act (DMCA) is een wet uit 1998 die een tweetal verdragen over auteursrecht implementeert en die in de Amerikaanse auteursrechtwetgeving het grootste deel regelt van auteursrecht op digitale goederen en online. Het is door deze wet bijvoorbeeld dat Amerikaanse bedrijven bij Google en YouTube claims kunnen doorgeven welke content inbreuk maakt en dat deze partijen ook genoodzaakt zijn deze claims af te handelen.

De Copyright Office roept elke drie jaar op om door te geven op welke wijze de wetgeving rekening dient te houden met de veranderende digitale wereld. Op basis daarvan formuleert de Copyright Office uitzonderingen op de DMCA waarbij consumenten en eindgebruikers wat meer ruimte kunnen krijgen. Deze keer voorziet de Copyright Office (PDF, vanaf pagina 13) in een aantal uitzonderingen waardoor het mogelijk wordt om de DRM te breken als je bijvoorbeeld je apparaat wilt repareren. Of als je een gekocht inktpatroon wilt laten werken op een printer van een ander merk.

Het is bizar dat dit soort DRM uberhaupt toegestaan is – het is alleen bedoeld om klanten die ergens voor betaald hebben te dwingen om bij diezelfde leverancier zaken te blijven doen – maar het is wel goed dat er tenminste aandacht voor is om ervoor te zorgen dat als je daar geen zin hebt, je tenminste niet door diezelfde leverancier ook nog aangeklaagd kunt worden.

Het is overigens geen vrijbrief om in Amerika alle DRM te omzeilen en het biedt helemaal al geen praktische handvatten om het ook uit te voeren: de uitzonderingen maken het mogelijk dat je het wettelijk mag doen zonder gevolgen maar het maakt het niet mogelijk dat er tools worden ontwikkeld waarmee je daadwerkelijk kunt doen. Oftewel, je mag het straffeloos doen maar tools om de DRM te breken zijn nog steeds illegaal. Het is een rare wereld …

#

Raymond Snijders

Sinds 1995 houdt Raymond zich bezig met de combinatie van ICT, bibliotheken en onderwijs vanuit het perspectief van (vooral) de bibliotheek en informatievoorziening. Thans is hij werkzaam bij de Hogeschool Windesheim als senior informatiebemiddelaar en houdt hij zich bezig met de digitale bibliotheek, contentlicenties, ebooks en auteursrecht. Over deze onderwerpen en de impact die ze (kunnen) hebben op het onderwijs en bibliotheken blogt hij sinds 2006 op zijn Vakblog. In 2013 won hij de Victorine van Schaickprijs voor zijn blog.

Comment (1) Write a comment

Leave a Reply

Required fields are marked *.


This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

  • © 2006- 2018 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en duizenden liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top