Tweetweekoverzicht week 52 2018: 12 jaar Vakblog, auteursrecht op tatoeages en publiek domein dag 2019

Elke week maak ik een tweetweekoverzicht waarin ik alsnog stil sta bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen blogpost aan heb gewijd.

Het laatste tweetweekoverzicht van 2018! En dat is inmiddels, bijna traditiegetrouw, nogal dunnetjes. Niet omdat er totaal niks te melden is maar omdat ik de hele week met lezen en top 2000 luisteren bezig ben en tja, dan heb ik wat minder oog voor nieuwtjes en weetjes. Hoe dan ook, iedereen die dit leest wens ik een fijne jaarwisseling en een geweldig 2019 toe!

12 jaar Vakblog

Elk jaar op 6 december staat er een korte terugblik op mijn blog. Ik begon namelijk met Vakblog op 6 december 2006 en hoewel dat de eerste jaren vooral iets was dat door mij, voor mij werd geschreven, is het toch best wel een stuk groter gegroeid dan ik had kunnen dromen. En dat is iets waar ik elk jaar op 6 december graag even bij stil sta.

Behalve dit jaar dus want ik ben het compleet vergeten. Maar echt. Het is me niet eens door het hoofd geschoten en dat ik het daarna vergeten ben, nee, gewoon niet beseft dat het weer zo ver was.

Misschien dat het komt omdat na 12 jaar zo’n jubileum niet meer speciaal is? Ergens zit er ook een omslagpunt tussen ‘leuk dat je iets doet’ en ‘hoe lang denk je dit nog te gaan doen?’ natuurlijk. Enfin, dat gaat over jubilea vieren en niet of ik door blijf schrijven want ik heb nog ideeën genoeg voor 2019. En wie weet heb ik onbewust gewacht tot ik op 6 juni het 12,5 jarig jubileum kan vieren van mijn blog en ik een grote weggeefactie van interpunctie en kortere zinnen kan organiseren onder de lezers.

Auteursrecht op tatoeages

Een artikel in de NY Times behandelt een al iets ouder onderwerp dat in 2017 al bij de rechter lag: het auteursrecht op tatoeages. Iets dat in het dagelijks leven niet eens een overweging is – al zullen mensen zich niet realiseren dat als ze een tatoeage laten zetten zij zelf het ‘fysieke medium’ zijn waarop de artiest een auteursrechtelijk beschermde afbeelding plaatst – maar wat wel een probleem wordt op het moment dat de persoon zelf “gekopieerd” wordt. Namelijk in een videogame.

De zaak speelde vorig jaar maar is nog steeds actueel omdat makers van spellen sporters 1 op 1 in sportgames zetten. Basketballers in NBA 2K19, voetballers in Fifa 19 enzovoorts. Maar ja, dan zet je dus als maker van een spel honderden spelers in je spellen *inclusief hun tatoeages* en dan heb je ineens een probleem. Spelers kunnen toestemming geven voor hun eigen gelijkenis maar kunnen dat niet voor hun tatoeages. Ook al zitten die op hun huid :)

Veel tattoo artiesten geven toestemming maar het blijft Amerika en dus zijn er ook bedrijfjes die hier op inspringen en doodleuk de rechten opkopen van tatoeages van sporters – je verzint het niet – om vervolgens de gamemakers aan te klagen voor het onrechtmatig gebruik van de afbeeldingen in de games.


The company Solid Oak Sketches obtained the copyrights for five tattoos on three basketball players — including the portrait and area code on Mr. [LaBron] James — before suing in 2016 because they were used in the NBA 2K series. The following year, an artist sued because the Gloria tattoo on Mr. James, among others, was included in the same franchise. And in April, another artist sued because her tattoos on the wrestler Randy Orton had been included in several iterations of WWE 2K.

Een daadwerkelijke uitspraak van een rechter hierover ligt er nog steeds niet en dat betekent dat sporters geadviseerd wordt om contracten te tekenen met gamemakers voordat ze tatoeages laten zetten. De gamemakers zelf doen geen enkele uitspraak en het publiek blijft voorlopig achter met het zoveelste bizarre voorbeeld van hoe auteursrechtwetgeving misbruikt wordt voor commercieel belang.

Publiek domein dag 2019

Overmorgen is het weer zo ver. Nieuwjaarsdag en dat betekent skiskansspringen op tv, nieuwsjaarsduiken maar ook dat het weer Publiek Domein Dag is. Ondanks het feit dat auteursrecht eeuwig lijkt te duren is dat niet zo en eindigt de bescherming in Nederland op 1 januari van het jaar nadat de maker van het werk 70 jaar geleden is overleden.

Oftewel, op 1 januari 2019 is er geen auteursrechtelijke bescherming meer op werken van makers die in 1948 overleden zijn. Die werken komen dan in het publiek domein en mogen dan vrijelijk (her)gebruikt worden zonder toestemming.

De Koninklijke Bibliotheek staat ook deze keer weer stil bij Publiek Domein Dag en organiseert op 3 januari een bijeenkomst over de makers die in 1948 overleden zijn en wiens werken dus nu vrij beschikbaar zijn.

In Amerika gelden andere termijnen maar is 1 januari 2019 ook een hele speciale dag aangezien dan voor het eerst in 20 jaar eindelijk weer werken in het publiek domein gaan belanden. Daar komen werken die in 1923 gemaakt zijn nu eindelijk vrij maar over de achtergronden hiervan komt volgende week nog een aparte blogpost denk ik.

#

Raymond Snijders

Sinds 1995 houdt Raymond zich bezig met de combinatie van ICT, bibliotheken en onderwijs vanuit het perspectief van (vooral) de bibliotheek en informatievoorziening. Thans is hij werkzaam bij de Hogeschool Windesheim als senior informatiebemiddelaar en houdt hij zich bezig met de digitale bibliotheek, contentlicenties, ebooks en auteursrecht. Over deze onderwerpen en de impact die ze (kunnen) hebben op het onderwijs en bibliotheken blogt hij sinds 2006 op zijn Vakblog. In 2013 won hij de Victorine van Schaickprijs voor zijn blog.

Comments (3) Write a comment

Leave a Reply

Required fields are marked *.


This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

  • © 2006- 2019 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en duizenden liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top