persoonlijke update

Wat is er aan de hand op Vakblog? Een persoonlijke update

Een teken van leven

Als je een frequente bezoeker bent hier dan zal het waarschijnlijk opgevallen zijn dat ik maar nauwelijks iets heb geschreven sinds begin november 2019. Ruim een jaar geleden dus. Ik heb nog wel in de laatste blogposts iets gezegd over persoonlijke omstandigheden maar ik ben er verder niet op ingegaan. Vakblog is voor mij de plek waar ik schrijf over de (vak)inhoudelijke onderwerpen die me interesseren en niet over mij als persoon.

Maar ja. Er is een hele hoop gebeurd met mij. En de mensen om me heen. Het heeft er voor gezorgd dat ik meer dan een jaar lang niet heb kunnen (en willen) schrijven, het heeft me als mens veranderd en het gaat invloed hebben op alles wat er nog gaat komen. In mijn leven maar ook hier op Vakblog.

Dat is de reden dat ik nu toch een update wil geven van wat er allemaal gespeeld heeft en wat er nog steeds gaande is. Als het je niet interesseert en je alleen maar wilt weten of er in de toekomst nog blogposts over ereaders, auteursrecht en boekenplekjes gaan komen, dan kan ik alvast zeggen dat die er volgend jaar zeker weer gaan komen. Schrijven lukt me weer en nog beter, ik heb er ook heel veel zin in. Maar het gaat ook zeker geen ‘business as usual’ worden. Wat dan wel? Kom af en toe een kijkje nemen in 2021 zou ik zeggen.

Beginnen bij het begin

Mijn laatste (poging tot een) tweetweekoverzicht dateert van november 2019 zoals ik al zei hierboven. Maar het begon voor mij al veel eerder. In juli besloot ik een punt achter mijn huwelijk te zetten na 20 jaar. We waren te veel uit elkaar gegroeid, of eigenlijk moet ik zeggen dat ik te veel veranderd was. Geen ruzie (gelukkig) maar wel veel emoties en de start van een pittige periode waarin we beiden samen, en los van elkaar, moesten uitzoeken hoe we dat dan moesten/wilden aanpakken op een manier die bij ons paste.

Maar die tijd zouden we nooit krijgen om dat uit te vogelen. In de eerste week van september kreeg ik, op mijn werk, midden in het tikken van een mailtje last van draaiduizelingen. De hele wereld draaide als een ruitenwisser heen en weer en ik kon niets anders doen dan kruipen en wankelen naar een busje die me – met dank aan een huismeester – naar huis bracht.

Een stoornis aan mijn evenwichtsorgaan zei de huisarts. “Geen zorgen want het lijkt niet chronisch te zijn.” Dat zei de neuroloog vervolgens ook. En de bedrijfsarts, hoewel hij dat vooral zeker leek te weten omdat de oorzaak volgens hem eerder een aanstormende burnout was. Jarenlang korte nachten, lange reistijd en bijna de hele dag met werkdingen bezig zijn. Een groot mysterie vond hij het in ieder geval niet maar dacht, net als de huisarts en neuroloog dat het na een paar weken rust wel voorbij zou moeten gaan.

Die rust zou ik ook al niet krijgen want een week nadat ik onderuit ging, ging Mariska ook onderuit. Letterlijk flauw gevallen van de pijn in haar rug die haar al maanden parten speelde. Ze kon alleen nog maar in bed liggen. Weken lang. Er zat dus niets anders op dan het huishouden te gaan doen en voor haar te zorgen, zo goed en kwaad als het ging. En heel goed ging dat niet want ik was nog steeds heel duizelig en tja, al die jaren met werk bezig zijn had weinig gedaan om me op iets praktisch voor te bereiden als de was doen bijvoorbeeld.

Niet lullen maar poetsen

Na zes weken ging het nog niet beter. Niet met mij en niet met mijn vrouw. Vooral niet met mijn vrouw. De heftige rugpijnen bleken, na een hele hoop gedoe en aandringen op meer/beter onderzoek, afkomstig te zijn van uitzaaiingen naar de ruggewervels. Uitzaaiingen van een agressieve vorm van borstkanker die al te ver gevorderd was om nog te kunnen genezen. Inmiddels was het begin november.

En dan moet je je kinderen diezelfde avond vertellen dat hun moeder ongeneeslijk ziek is. Dat niemand weet hoe lang ze nog heeft maar zeker is dat ze komt te overlijden binnen afzienbare tijd. Naar huis kon ze niet want door de vijf gebroken ruggewervels moest ze opnieuw leren lopen met een rollator terwijl de chemo- en immunokuren opstartten. Na 4 maanden fysiotherapie in een verpleeghuis – en ik alleen met 2 kinderen thuis – kwam ze uiteindelijk naar huis.

Maar ja, dan is alles anders. Begin maart was dat. En 4 dagen later ging alles op slot door corona. Geen therapie meer in het verpleeguis maar wel tijd voor elkaar in het gezin want we gingen nergens naar toe natuurlijk. 2 kinderen thuis, 1 mama in een bed in de woonkamer en papa, tja die was nog steeds niet hersteld.

Geen fictie

In een roman of film zouden ze het prachtig vertellen maar de werkelijkheid is heel wat pittiger. Natuurlijk. De één is bezig met het proces van afscheid nemen terwijl de ander bezig is met het proces van hoe door te gaan na dat afscheid. En hoe je dat nu moet bolwerken met de kinderen. Wat doe je als je bijna alles moet loslaten wat (en hoe) je vroeger was? Als je weet dat je er echt helemaal alleen voor komt te staan en dat je dat voor een belangrijk deel nu al staat? Terwijl thuiszorg, hulpverleners en vele ziekenhuisafspraken er ook voor zorgen dat je nauwelijks een rustig moment hebt.

Maar het leven is geen roman. Zeven maanden had ik – hadden wij – gelukkig nog samen als gezin met een hele hoop ups en downs. Begin oktober trok de mist die al die tijd in mijn hoofd zat eindelijk weg en voelde ik me weer een beetje de oude zoals voor die draaiduizelingen. Het viel echter samen met concentratieverlies, moeite met dingen onthouden en enorme hoofdpijn voor Mariska. Het bleken uitzaaiingen in de hersenen te zijn en na slechts enkele dagen in een hospice is ze 22 oktober overleden.

En nu verder

En nu? Nu gaat het leven verder. De kinderen en ik moeten leren leven met dit verlies. En ook al dachten we daar een beetje op voorbereid te zijn omdat we wisten dat het ging komen, het helpt allemaal weinig. Het gaat goed komen, dat weet ik zeker, maar dat gaat ook flink wat tijd nodig hebben.

Wat betekent dat voor hier op Vakblog? Nou, dat ik heel langzaam de draad weer ga oppakken. Ik heb voor het eerst in ruim een jaar weer zin om te schrijven en ben ook weer in staat om het te doen. Ik ga eerst een paar oudere posts bijwerken en actualiseren, ga de ebook koopjes weer oppakken en ga vast nog wel wat schrijven over ereaders, (gemiste) auteursrechtontwikkelingen en de twee boekenplekken waar ik een jaar geleden de foto’s al voor gemaakt had. En verder kijk ik gewoon even want ik wil schrijven als ik er tijd en zin in heb en laat het echt los om minimaal 10 tot 15 blogposts per maand te schrijven. Maar ik heb er wel heel veel zin in dus ik hoop dat je af en toe voorbij komt en een reactie achterlaat want dat blijft toch echt het allerleukste.

Tot slot wil ik graag iedereen bedanken die een berichtje achter heeft gelaten voor me het afgelopen jaar. Zowel hier, in mijn mail, op Instagram en natuurlijk Twitter heb ik zo veel lieve reacties gekregen en ook al heb ik daar nauwelijks of niet op gereageerd, ik heb ze allemaal gelezen en het heeft me heel erg geholpen met alles. Het is hartverwarmend hoe sociaal en fijn social media kan zijn en hoe veel geweldige mensen ik op deze manier heb leren kennen.

Dank jullie wel!

@headerafbeelding door Gerd Altmann via Pixabay (met toestemming)

#

Raymond Snijders

Sinds 1995 houdt Raymond zich bezig met de combinatie van ICT, bibliotheken en onderwijs vanuit het perspectief van (vooral) de bibliotheek en informatievoorziening. Thans is hij werkzaam bij de Hogeschool Windesheim als senior informatiebemiddelaar en houdt hij zich bezig met de digitale bibliotheek, contentlicenties, ebooks en auteursrecht. Over deze onderwerpen en de impact die ze (kunnen) hebben op het onderwijs en bibliotheken blogt hij sinds 2006 op zijn Vakblog. In 2013 won hij de Victorine van Schaickprijs voor zijn blog.

Comments (68) Write a comment

  1. Raymond, goed dat je je verhaal deelt. Sterkte de komende periode en hopelijk voor ons behoud je het plezier in het bloggen.

    Reply

  2. Beste Raymond – welkom terug, na zo’n heftige periode. Je gaat nog meer periodes doormaken, van groot verdriet en verlies, en je mag dat gerust in dit medium verwerken.

    Reply

  3. Heel erg veel sterke en moed toegewenst om door te gaan!
    Fijn dat je de vakblog weer wil oppakken, doe het maar rustig aan, alles heeft zijn tijd nodig. Goed dat je dit deelt met ons!

    Reply

  4. Beste Raymond,
    Een tijd terug konden we lezen over “persoonlijke omstandigheden”, maar daar zoveel verlies en pijn achter zat… Heel veel sterkte gewenst en ik hoop dat je zo goed en zo kwaad als dat kan weer je draai kunt vinden op dit blog.

    Reply

  5. Heel veel sterkte Raymond. Ik blijf je volgen, hier en op Twitter. Take tour time!

    Reply

  6. jeetje, wat een boel ellende.
    Heb al een tijd niets van je gehoord, fijn dat je nu opening van zaken geeft.
    Wat kan ik zeggen, niets.
    Knap dat je dit allemaal overleeft, samen met je kinderen.
    Ik hoop echt dat je de draad weer op kunt pakken en de positieve dingen weer een beetje gaat zien. Bijna onmogelijk, maar ik hoop het echt voor je.
    Sterkte, en fijn dat je er weer bent,
    Bert

    Reply

  7. Wat een nare tijd hebben jullie doorstaan!
    Ik wens jullie veel sterkte met het grote verlies.
    Ik hoop nog veel van je te lezen en kijk er naar uit!
    Met vriendelijke groet Anja Woltering

    Reply

  8. Wat een heftig verhaal, Raymond!
    Mijn oprechte deelneming voor jou en je kinderen met het verlies van je echtgenote en hun moeder. Ik kan jullie alleen maar heel veel sterkte toewensen en ik hoop dat jullie samen de kracht en moed vinden om dit grote verlies te verwerken en te boven te komen. Zorg goed voor jezelf en voor elkaar!

    Emmy

    Reply

  9. Gecondoleerd met je verlies, neem je tijd , het zal fijn zijn weer wat van je te lezen , wetende dat het met goesting gaat geschreven zijn.

    Reply

  10. Tjonge Raymond. Heel heftig voor jou en je kinderen. Wat een nare tijd heb je achter de rug en wat een moeilijke tijd zal er nog komen. Ik wens jullie heel veel sterkte.
    Fijn dat je weer zin krijgt om te bloggen. Ik lees ze allemaal graag.

    Reply

  11. Hallo Raymond, wat een verhaal zeg, veel sterkte met het oppakken weer van je leven!

    Reply

  12. Mijn God, Raymond, wat een ontzettend nare gebeurtenissen. Gecondoleerd met je verlies. Ik wens jou en je kinderen alle mogelijke sterkte en kracht toe.

    Reply

  13. Ongelooflijk zoveel ellende in één jaar. Heel veel sterkte met je draai vinden zonder je vrouw, zonder moeder voor je kinderen. ?

    Reply

  14. Ontzettend knap dat je door kunt gaan, na deze zware periode. Het zal ongetwijfeld nog lange tijd moeilijk zijn. Heel veel sterkte gewenst.
    Fijn dat je steun ondervind van alle berichten op social media. Je Vakblog was voor mij altijd een klein hoogtepunt in de week.

    Reply

  15. Beste Raymond, Wat moedig en mooi dat je dit allemaal met ons, anonieme Blogspot lezers, deelt. Je posts helpen me al vele jaren met alles wat met het lezen op de ereader te maken heeft en daar ben ik je enorm dankbaar voor! Ik miste je posts al een hele tijd, maar had nooit vermoed dat er zo’n heftig verhaal achter zou zitten. Komt echt binnen… Het moet een enorm zware tijd voor jullie zijn. Ik wens je heel veel sterkte bij het verwerken van je verlies en het opnieuw oppakken van de draad. Geweldig om te zien dat je ondanks alles toch weer Zin ervaart! Ik zie uit naar je nieuwe posts, maar neem er vooral de tijd voor. Het is uiteindelijk ook maar weer bijzaak in je grote verhaal.

    Reply

  16. Beste Raymond,
    Wat een verhaal, ionen er stil van. Gecondoleerd voor jou en je kinderen. Ik wens jullie de troost van fijne herinneringen en de moed om vooruit te kijken. Veel sterkte!

    Reply

  17. Beste Raymond
    Via Twitter wist ik al wat meer over waarom er geen Vakblogs meer verschenen.
    Gecondoleerd! Neem vooral de tijd voor het verwerken van dit grote verlies en afschuwelijke jaar. En als het schrijven van jouw zeer gewaardeerde Vakblogs je hierbij helpt, dan lees ik deze weer met erg veel plezier. Heel veel sterkte!

    Reply

  18. Wat een groot verdriet! Fijn dat je zin hebt om weer terug te komen met je blogs. Sterkte!

    Reply

  19. Ach Raymond,
    Allereerst gecondoleerd met het overlijden van je vrouw. We leven hier met je mee. Zo’n verlies moet z’n plek krijgen en verder gaan met je gezin vergt nogal wat.
    Goed dat je weer zin in schrijven hebt. Zal je helpen om met je verlies te leven.
    Je Vakblog hebben mij tot nu toe veel geholpen om wegwijs te raken in de e-books en vooral Calibre; ik lees het graag.
    Veel sterkte voor jou en je kinderen!

    Reply

  20. Sterk en moedig. Gecondoleerd met jullie grote verlies. Denk aan jezelf en de kinderen en doe vooral wat goed voelt om te doen en te beleven. Ik geniet van je Posts. Blij dat je weer terugkomt..

    Reply

  21. Veel sterkte toegewenst Raymond.
    En schrijf inderdaad langzaam aan als je er zin in hebt.
    Ik hoop dat jullie de rust en tijd gegund is om dit verlies goed te kunnen verwerken.

    Reply

  22. Heel veel sterkte. Ik hoop dat jullie in staat zijn dit verlies te verwerken en het een plek te geven zodat de toekomst weer zonniger wordt. Natuurlijk kost dat tijd, neem die alsjeblieft!

    Reply

  23. Man wat een ontzettend verlies en wat vreselijk moeilijk voor jou en de kinderen. Heel veel sterkte. En we zien de blogs wel weer verschijnen. Wat dapper van je dat je het weer langzaamaan oppakt. Zowel het oppakken als het langzaamaan zijn dapper.
    Met virtuele handdruk , Mique

    Reply

  24. Heel veel sterkte toegewenst, neem vooral de tijd en als het even niet lukt, wij kennen de achtergrond en wachten gewoon nog even op de volgende blog!

    Reply

  25. Je bent een dappere, Raymond. Fijn, maar vooral ook goed, dat je postings weer gaat oppakken. Sterkte met het herstel!

    Reply

  26. Heel veel sterkte voor jou en de kinderen, ik hoop dat je het plezier in je blog terug krijgt!
    Je bent de afgelopen jaren een bron van wijsheid geweest voor mij.

    Reply

  27. Mooi blog Raymond, je hebt het schrijven weer terug! Er is weer een heel klein beetje ruimte om ergens zin in te hebben en dat is heerlijk.
    Mooi om hier te delen wat er speelde, speelt en zal blijven spelen. En weer kunnen schrijven zal daar bij helpen. En niet alleen jou, maar ook ál jouw lezers voor wie je altijd klaarstaat.
    Blij dat je terug bent,
    Liesbeth

    Reply

  28. Wat een ellendige tijd heb jij achter de rug. Gecondoleerd met het verlies en heel veel sterkte met het oppakken van je leven samen met de kinderen. Groet, Peter

    Reply

  29. Pfew, in één adem gelezen en weer helemaal bij. Wat een moedig en sterk verhaal, Raymond. Veel sterkte met alles wat er op je pad komt.

    Reply

  30. Wow, wat een verdrietig verhaal. Jij en je gezin hebben het zwaar voor de kiezen gehad dit afgelopen jaar.
    Gecondoleerd en veel sterkte toegewenst Raymond, voor nu en later.
    Ik blijf je blogs volgen, doet er niet toe als ze maar af en toe verschijnen – neem je tijd.

    Een warme groet.

    Reply

  31. Raymond, gecondoleerd met het verlies van je echtgenote. Ik vind het moedig dat je de draad weer op wilt gaan pakken. Veel sterkte toegewenst voor nu en in de toekomst.

    Reply

  32. Ha Raymond, goed je weer terug te zien, toch een begin van lichtpuntje. Gecondoleerd, heftige tijd en veel sterkte de komende tijd. Wat ik geleerd heb: neem er ook echt de tijd voor, ook met je kinderen. Veel sterkte.

    Reply

  33. Heel erg welkom terug Raymond! Wat een verschrikkelijk jaar heb je achter de rug. Heel veel sterkte gewenst voor jou en je kinderen.

    Reply

  34. Ik wist het al, maar iedere keer dat ik het lees grijpt het me weer aan. Wat een gruweljaar hebben jullie achter de rug. Heel veel sterkte Raymond, ook met en voor de kinderen.

    Reply

  35. Raymond, heel hartelijk gecondoleerd met jullie verlies. Ik heb respect voor je dat je toch weer de draad op wil pakken. Denk eerst aan jezelf en de kinderen, zij hebben alle steun nodig. Vergeet ook jezelf niet. Heel veel sterkte

    Reply

  36. Beste Raymond,

    Wat een verschrikkelijk verhaal. Van harte gecondoleerd met dit enorme verlies. Fijn dat je de draad weer wilt oppakken, maar denk in godsnaam eerst en vooral aan je gezin en jezelf. Dit heeft heel veel tijd nodig. Heel veel sterkte wens ik je toe, en de kracht om dit alles te kunnen dragen. Veel liefs!

    Reply

  37. Gecondoleerd. Erg heftig zeg…ik heb zelf evenwichtsstoornissen, dus ik weet hoe vreselijk draaiduizeligheid is en hoeveel klachten je hierdoor kunt hebben. En dan nog de zorgen erbij voor je vrouw en het gezin draaiende houden, dat is heel zwaar. Petje af hoor.

    Ik snap heel goed dat je weer wil gaan schrijven, goede afleiding en daar ligt je hart toch al zoveel jaar. Ik wens je veel sterkte en kracht toe en vind het fijn je weer actief te zien. Doe rustig aan, stap voor stap…

    Reply

  38. Beste Raymond, gecondoleerd met jullie verlies. Verschrikkelijk. Mooi dat je je verhaal deelt. Heel veel sterkte met het weer oppikken van de draad, al zal dat nu nog best moeilijk zijn. Warme groet, Peter

    Reply

  39. Het is bijna niet te bevatten dat dat allemaal in nog geen jaar kan gebeuren. Wat moedig dat je ons dit hebt geschreven. Je blogs zijn altijd erg waardevol voor me geweest, ik had nooit kunnen vermoeden waarom we minder vaak van je hoorden. Wat fijn dat er dingen zijn waar je zin in hebt. Ik wens jou en je kinderen betere tijden toe en dat er maar veel lichtpuntjes komen waar jullie van kunnen genieten.

    Reply

  40. Wat goed om je hier weer te lezen. Ontzettend veel sterkte met jullie enorme verlies. Liefs, Evalien

    Reply

  41. Beste Raymond,
    Allereerst gecondoleerd en heel veel sterkte gewenst. Ik hoop dat alle zielepieten die zwelgen in zelfmedelijden om de coronaregels dit lezen. Natuurlijk is het reuze zielig voor ze dat ze even geen feestje mogen vieren, een lapje voor je mond is ook niet leuk. Er zijn ook wel veel mensen die meer recht van klagen hebben dan die zielepieten, faillissementen, ontslagen en veel mensen zijn naasten verloren. Maar zoveel shit als het leven get afgelopen jaar over jullie heeft uitgestort, is gelukkig zeldzaam. Bedankt dat je dit hebt durven delen.

    Reply

  42. Beste Raymond,
    Mijn oprechte deelneming. Helemaal stil word ik van je verhaal. Heel veel sterkte.

    Reply

  43. Beste Raymond,

    Wat ben ik onmachtig om iets te schrijven wat jou kan steunen. Overvallen worden door een ziekte met onzekerheden voor de toekomst en alle frustratie en onmacht die daarbij komt kijken. En dan overkomt je het ergste wat kan gebeuren. Nooit zal er meer iets zijn zoals het was. Je gaat nu leven ‘erna’, weer vele eerste keren. Je kan er niets aan veranderen en zal het moeten accepteren. Heel veel sterkte daarmee!

    Reply

  44. Terug van nooit weggeweest. Alles anders. Sterkte met het vinden van een nieuwe/andere/vervolg route. Ik volg je (verder).

    Reply

  45. Je hebt inderdaad een zeer heftige en moeilijke tijd doorgemaakt. Mijn condoleances. Ik las je stukjes altijd met heel veel plezier en ben blij dat ik dat in de toekomst weer zal kunnen doen. Veel sterkte

    Reply

  46. Hallo Raymond, wat een moeilijke en vreselijke periode heb je meegemaakt zeg. Ik wens je dan ook heel veel sterkte en kracht toe.

    Groet Jan

    Reply

  47. Een zware periode meegemaakt lijkt een understatement. Zo verdrietig. Veel sterkte voor jou en je kinderen.

    Reply

  48. Beste Raymond, Gecondoleerd met het verlies van je vrouw. Ik wens jou en je kinderen heel veel sterkte. Hartelijke groet, Hetty

    Reply

  49. Beste Raymond, dank je wel voor je openhartige blog. Dat je nu verder moet als een ander mens lijkt mij een hele opgave… Wat een draaikolk in je leven en dat van je kinderen! Gecondoleerd met het verlies van je vrouw en veel sterkte met het oppakken van je leven. Let op je gezondheid en sta regelmatig even stil om tot rust te komen. Ik verheug mij om weer je blogs te kunnen lezen, maar neem je tijd!

    Reply

  50. Beste Raymond, gecondoleerd en heel veel sterkte voor jou en je kinderen. En wat mooi dat je dit met ons hebt willen delen, dit zet je weer even met beide benen op de grond. Dankjewel.

    Reply

  51. Het is fijn om weer een bericht van je te lezen! Je bent op de weg ‘terug’ naar een andere manier van leven. Dat is niet eenvoudig en het zal vallen en opstaan zijn, moedeloos zijn en moed vergaren. Goede en slechte dagen. Het is hoe het leven in al zijn schoonheid en ellende kan zijn. Veel warmte, liefde, vriendschap, moed en doorzettingsvermogen toegewenst Raymond!

    Reply

  52. Gecondoleerd en heel veel sterkte! Wat heftig allemaal en wat vertel je dit mooi. Veel respect voor de manier waarop je hiermee omgaat.

    Reply

  53. Wat een prachtige blog. Tranen in mijn ogen en brok in mijn keel. Respect dat je hier weer bent!

    Reply

  54. Veel sterkte Raymond, ik ben in gedachte bij jou. Wat een verschrikkelijke tijd heb jij achter de rug, zoiets zou niemand mogen meemaken.

    Reply

  55. Dag Raymond, Ik lees je verhaal nu pas. Ik wens je heel veel kracht toe en hoop dat het met de mensen om je heen samen lukt om je leven samen met de kinderen weer op te pakken.

    Reply

  56. Beste Raymond,

    Heel erg gecondoleerd met het verlies van je vrouw, wat verdrietig. Dank voor je blog, het is fijn van jouzelf te horen hoe het gaat en is gegaan. Ik wens jou en je kinderen heel veel sterkte. Moedig dat je weer begint met schrijven. Ik blijf je volgen.

    Groeten, Matty

    Reply

  57. Beste Raymond,

    Wat een jaar hebben jij en de kinderen achter de rug. Ik wens jullie alle sterkte en rust bij het weer oppakken van de draad en het vinden van een nieuwe draai.

    Groet,
    Mieneke

    Reply

  58. Gecondoleerd met het overlijden van je vrouw. Heftig wat je allemaal hebt meegemaakt en nog gaat meemaken. Voor ons, als vaste lezers , is het te hopen dat je je blogs weer oppakt en dat met net zoveel plezier doet, als wij ze lezen. Ik heb ze in ieder geval gemist en ben blij met elke blog van je hand.
    Heel veel sterkte (ook aan je kinderen) en succes met het oppakken van de draad. Neem er samen jullie tijd voor.

    Reply

  59. Beste Raymond. Ik zit hier met kippevel. Wat een verhaal. Goed dat je het kunt delen. Dat maakt ook van jou een mens van vlees en bloed ipv alleen een vakblogger (die ik hoog waardeer om zijn bijdragen). Raymond, gecondoleerd met je verlies en sterkte met hiermee om te gaan en alles een plaatsje te geven. Wees nu in de eerste plaats Raymond Snijders en pas vakblogger als je daar echt aan toe bent!

    Reply

Leave a Reply

Required fields are marked *.


This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

  • © 2006- 2020 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en duizenden liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top