Het is goed dat de KB de ‘foute’ kranten online wil zetten

Eerder deze maand ontstond er een ‘commotie’ (ik bedoel, naar Nederlandse begrippen dan) over de intentie van de Koninklijke Bibliotheek om historische kranten online beschikbaar te stellen. Een prachtig initiatief maar in de periode 1618-1995 die het omvat, hadden we nu eenmaal ook die Tweede Wereldoorlog zitten en het ministerie van Justitie mengde zich in dit project met een waarschuwing “omdat ze niet kunnen garanderen dat het Openbaar Ministerie niet zal overgaan tot vervolging van wat het ziet als vermenigvuldiging van strafbare uitingen”.

Dat verbaasde me hogelijk omdat het me puur een gevalletje bangmakerij leek vanuit het ministerie om te voorkomen dat men later geconfronteerd zou worden met potentiele consequenties hiervan. Er kwam namelijk geen enkele onderbouwing bij dat het wettelijk niet toegestaan zou zijn, geen precedent werd aangehaald en de hele suggestie om vooraf te bepalen dat de uiting strafbaar zou kunnen zijn, riekt naar inperking van de vrijheid van meningsuiting.

De KB keek terecht even de kat uit de boom en organiseerde gisteren een besloten debat over de intentie en consequenties van het online beschikbaar maken van de oorlogskranten. Vandaag meldt de Koninklijke Bibliotheek dat in dit debat het historisch belang duidelijk zwaarder woog dan de nog immers onduidelijke juridische consequenties. De oorlogskranten wil men daarom gewoon online zetten als onderdeel van haar historisch archief.  Ik zeg hulde.

@ foto via Whalt@Flickr

KB en Google samen aan de digitalisering van boeken

Om het logo van Google broederlijk naast die van de Koninklijke Bibliotheek te zien staan blijf ik stiekem toch wel een beetje apart vinden.  Dat zou niet nodig moeten zijn want de zoekgigant heeft zich tot doel gesteld om alle boeken ter wereld digitaal beschikbaar te maken voor iedereen met een internetverbinding en wie weet is over een paar jaar iedereen die legendarische bibliotheek van Alexandrie wel vergeten omdat we in het tijdperk van Google Books leven.

Vandaag maakten zowel de KB als Google zelf bekend dat ze, zeker mbt Nederlandstalige/in Nederland verschenen werken, hier weer een stapje verder in zijn. Het meerendeel van de auteursrechtenvrije collectie van de KB, zo’n 160.000 werken uit de 18e en 19e eeuw,  zal de komende jaren door Google gedigitaliseerd worden en beschikbaar komen via Google Books, de diverse sites van de KB zelf en op termijn het Europeana portaal van de Europese Unie.

Een mooie ontwikkeling wat mij betreft voor de digitale preservering van ons cultuurgoed. Nu nog hopen dat Google ook zulke fraaie overeenkomsten weet te sluiten als het gaat om boeken waar nog wel auteursrecht op zit, verweesd of niet. Ik ben net klaar met lezen van het Google Book Settlement themanummer van de AMI en het is indrukwekkend hoe ingrijpend dit proces van digitalisering en beschikbaarstelling is.

Toegang tot elearning producten via Edupoort en SURFfederatie

Vandaag kwamen een paar onderwerpen handig bij elkaar. Voor een vak Basis Onderzoeksvaardigheden bij onze School of Information Sciences schrijf ik samen met een collega een casus en wordt er vanaf september gebruik gemaakt van een elearning product ‘Excellent ReSearch‘ van HB Uitgevers.

E-learning producten van HB Uitgevers worden al ruim 2 jaar gebruikt binnen Windesheim en ik was, omdat ik weet dat HB Uitgevers de iniator was van Edupoort, erg benieuwd naar de werkwijze waarop docenten en vooral studenten nu toegang kopen en krijgen tot het product van HB Uitgevers. Edupoort is 1 van de partners in de SURFfederatie en dus verloopt authenticatie van onze studenten ook via deze SURFfederatie (en onze A-Select server).

Henk Manschot van HB Uitgevers heeft me vanochtend uit de doeken gedaan hoe het nu werkt, welke schermen de studenten te zien krijgen en wat hun ervaringen zijn mbt toegang verschaffen tot hun e-learning producten. De authenticatie via SURFfederatie verloopt eigenlijk zonder problemen maar ze hebben wel een tussenscherm gemaakt omdat het natuurlijk wel uitmaakt als je nog niet betaald hebt, juist wel betaald hebt of dat je een toegangscode hebt gekregen (en je niet hoeft te betalen). Kortom, de autorisatie heeft de aandacht en het blijkt vooral nog een hele toer te zijn om gebruikers (studenten *en* docenten) duidelijk te maken dat verwachtingen van ‘1 keer klikken en je kunt altijd en overal erbij’ niet helemaal realistisch zijn.

Voor content die voor een kleinere doelgroep bedoeld is, of waar rechtstreeks voor betaald moet worden door studenten ipv de bibliotheek, gaat deze manier van toegang mijns inziens steeds belangrijker worden.

Ik werd in een gesprek daarna met een andere uitgever over hun product (digitale (hand)boeken) weer in deze mening gesterkt toen ik, na een uitleg van hoe wij de toegang zagen tot hun product, vervolgens aan het einde van het gesprek alsnog te horen kreeg dat zij een vast bedrag vroegen omdat alle studenten van Windesheim nu eenmaal toegang hadden tot dat product straks. En dat terwijl het ging om een heel specifiek onderwerp waarbij studenten van één opleiding binnen één School de doelgroep vormden.

Hoezo, handig toegang op basis van IP ranges? Je moet het soms niet eens willen en dat ‘soms’ wordt nu langzamerhand ‘meestal’ …

  • © 2006- 2019 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en duizenden liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top