Gastpost: review van ‘De Bibliotheek’ app

Mariska Snijders-Koetsier is een voormalig information retrieval specialist die werkzaam is geweest in de telecommunicatie, consultancy en –onderzoek branche en heeft jaren in een medische bibliotheek als bibliothecaris gewerkt. Haar specialisaties zijn information retrieval en gebruikersinstructie. Momenteel is ze de trotse moeder van twee kinderen en beheert ze daarnaast in haar vrije tijd enkele (commerciële) websites voor derden om haar vaardigheden te onderhouden en verder te ontwikkelen.

Ik ben een fervente bibliotheekgebruiker. Ik doe dit niet alleen omdat dit voorheen mijn liefde voor het vak was maar mijn twee kinderen vinden een bezoekje aan de bibliotheek een waar uitje. Om mijn boeken op te zoeken was ik al dik tevreden met de applicatie Bieb. Met deze applicatie op mijn iPod kan ik uitvoerig zoeken naar boeken van mijn gading, of ze beschikbaar en uitleenbaar zijn. De functionaliteiten zoals kunnen verlengen en notificaties spraken me erg aan dus ik was blij verrast toen ik begin deze zomer het bericht kreeg dat er ook een applicatie beschikbaar was dat ‘de Bibliotheek’ heet. Aangezien het bloed nog steeds kruipt waar het niet gaan kan wilde ik deze applicatie graag uitproberen.

Eerste indrukken

In eerste instantie was ik erg tevreden over de functionele inrichting van de applicatie en met de bibliotheekpassen in de hand kon ik vlotjes de gegevens van ons gezin invoeren. Maar helaas kreeg ik al snel een foutmelding zodra ik de gegevens van één van mijn kinderen wilde opslaan.

Ik kan niet achterhalen wat de foutmelding veroorzaakt, maar de gegevens blijven staan en ik kan zo ook goed overzicht houden welke boeken de kinderen hebben geleend. Ideaal lijkt me, geen gezoek meer in huis en als er gezocht moet worden kan ik mijn iPod in de hand houden in plaats van op en neer te pendelen naar de computer.

In de praktijk

Naast inzage van wat er thuis is, gebruikte ik de website van de bibliotheek veel om materiaal op te zoeken en eventueel te reserveren. Via de applicatie besluit ik om te zien of ik een boek kan reserveren. Dit gaat vrij vlotjes, maar wat me opvalt, is dat ik nergens kan zien of het boekje beschikbaar is in onze locatie of in andere dependances. Wat ik ook jammer vind is dat er geen plaatje bij staat van de voorkant: dit is vrij handig als je op zoek bent naar een prentenboek in de jeugdbakken.


Hiervoor moet ik toch terugvallen op de applicatie Bieb die me snel kan laten zien dat het boekje in de centrale aanwezig is.

Ik vind dit toch een ernstige tekortkoming van deze applicatie. Ik leen ook veel non-fictie boeken die vaak niet aanwezig zijn in het dichtsbijzijnde filiaal en ik verwacht toch wel van deze applicatie dat ik terug kan vinden of hij gratis te reserveren valt of dat hij via ibl moet worden aangevraagd. Als gebruiker zou ik wel graag willen weten of een reservering mij geld gaat kosten of niet.

De dagen daarna wacht ik rustig af maar als ik de applicatie opstart kan ik zelf niet achterhalen wat de status is van mijn reservering. Ik kan simpelweg niet bij de reserveringsgegevens komen.

Uiteindelijk moet ik inloggen op een terminal in de bibliotheek die mij de status kan weergeven.


Voor de rest gaat het verlengen vlekkeloos en kan ik snel zien wanneer iets terug moet of niet. Wat erg prettig is, is dat als een boek binnen korte termijn terug moet, deze in oranje wordt weergegeven.

Andere ongemakken

De applicatie houdt niet de gegevens vast van andere gebruikers. Ik gebruik onze volwassenpas als hoofdaccount maar ik had vanaf de start mijn twee kinderen opgevoerd als gebruikers.

Als ik de applicatie enkele dagen later opstart valt me op dat de gegevens van de kinderen er niet meer instaan.

Ik voeg de kinderen opnieuw toe en sla alles weer op – inclusief de bovengenoemde foutmelding.

Ik sluit de applicatie doelbewust af en start het opnieuw op na een uur. De gegevens staan er nog dus ik vraag me af waar deze foutmelding dan op slaat. Storend is het wel, helemaal als een week later deze gegevens wederom zijn verdwenen. Een groot mankement van deze applicatie? Als gebruiker mag je er toch vanuit gaan dat gegevens bewaard worden want dit is een herhaling van zetten waarvan ik me serieus af vraag waarvoor ik het allemaal doe, zeker als ik een goed alternatief heb met de Bieb app.

Tot slot

Samenvattend zou deze applicatie de gebruikerservaring kunnen verbeteren door meer gegevens over de boeken te tonen: waar aanwezig en op welke plank. Bij reserveringen zou het enorm prettig zijn als je kunt zien of je een boek ergens anders kunt lenen en wat voor een vergoeding daar tegen overstaat. Als een reservering geplaatst is, is het erg gebruikersvriendelijk dat men ook kan zien wat de status van de reservering is. Nu moet alsnog op de website worden ingelogd of de gebruiker moet de vraag stellen aan de informatiebalie. Wat wel prettig is dat je per ingevoerde gebruiker kunt zien wat er thuis is en je kunt ook dat snel en eenvoudig verlengen.

#

Gastpost: De tweetende toneelspeler

Ali Molenaar, informatiespecialist, enthousiast gebruiker van social media, amateurtoneelspeler en schrijvend hoofdredacteur van toneelblad ‘Haghespel’. In de vrije tijd verwoed lezer van fantasy en SF en daardoor heb ik Raymond leren kennen. In mijn wankele eerste passen op het internet, zo rond 1999, kwam ik bij de nieuwsgroep nl.kunst.sf+fantasy terecht, waar ik o.a. Raymond vond.

Voor het Haagse toneelblad Haghespel heb ik diverse stukken geschreven over het gebruik van internet. Nu schrijf ik over nut en noodzaak van het gebruik van Twitter in het Haagse amateurtoneel. Veel mensen kennen Twitter in hun privéleven, ik gebruik zelf Twitter ongeveer anderhalf jaar, niet alleen voor zenden, maar vooral voor ontvangen. Niet alleen in mijn hobby, cultuur, is men druk bezig door middel van Twitter informatie te verzenden maar ook in mijn beroepsleven, het informatieland. Ik ben ermee begonnen toen ik voor mijn werk een onderzoekje deed naar Twitter, want ‘daar moesten we ook maar wat mee gaan doen’. Twitter is een middel om beter in contact te kunnen komen met je doelgroep en hen beter te leren kennen. Zo kan je veel meer toegespitst reclame maken of hen benaderen met een aanbod dat bij hun interesses past. Maar dan moet je wel van tevoren nadenken over wat je wilt tweeten.

Zo ook in de theaterwereld. In de beroepstoneelwereld worden sociale media al volop gebruikt. Theaters en theatergroepen gebruiken Twitter voor promotie van de voorstellingen, verhogen van de beleving door achtergrondinformatie over de voorstellingen, kaartverkoop en klantenservice. Juist via Twitter is het eenvoudig een dialoog aan te gaan en de betrokkenheid van consumenten te vergroten.

In de amateurwereld staat het gebruik nog in de kinderschoenen. De meeste Haagse amateurtoneelgroepen zijn wel vertegenwoordigd op internet. Ze hebben eigen websites, een enkele groep gebruikt Twitter, enkele groepen gebruiken Facebook, en tot nu toe heb ik één groep gevonden op LinkedIn[1]. Toneelspelers zijn er wel te vinden, maar ook niet veel. Een bijkomend probleem is het afnemende verenigingsleven, er wordt enthousiast begonnen aan een website, en vervolgens gaat de webmaster weg bij de vereniging en wordt de site niet meer bijgehouden.

Het is belangrijk voor de amateurs publiek binnen te krijgen, ook in de amateurkunsten wordt behoorlijk gesnoeid in de subsidies. Veel groepen draaien op bekend publiek, vrienden, familie, buurtbewoners, etc. Om te blijven bestaan is het belangrijk nieuw publiek binnen te krijgen en dat ook te houden, maar veel groepen lukt dat niet. Het hangt ook van de kwaliteit van de groepen en van de gekozen stukken af. Daarbij wordt er in de media nauwelijks aandacht besteed aan amateurkunst. De Haagsche Courant had vroeger een recensent die naar voorstellingen ging, maar de recensies werden afgeschaft, AD besteedt er geen aandacht aan, Den Haag Centraal, de nieuwe Haagse weekkrant besteedt af en toe aandacht aan amateurkunst, maar dan moet het wel een bijzondere voorstelling wezen. Haghespel is het enige blad in Den Haag waar nog recensies in verschijnen en het blad heeft te maken met een abonnementenbestand dat elk jaar kleiner wordt.

Het Haagse publiek maakt het moeilijk, aan de ene kant heb je jonge enthousiaste mensen die gedrukte media nauwelijks meer gebruiken en hun informatie van het internet halen. Ze zijn vertrouwd  met sociale media als Facebook, Hyves, Twitter, YouTube, etc. Aan de andere kant heb je de oudere garde die met liefde de krant en het boek oppakt en de computer wel gebruikt, maar met mate. Voor de papieren versie van Haghespel geeft dit een dilemma, er wordt al jaren gevraagd om een digitale versie van het blad, maar de papieren Haghespel blijft bestaan omdat een groot deel van het lezerspubliek daar de voorkeur aan geeft.

Is er dan een publiek voor een Twitter-account van een toneelvereniging? Ja, op zich wel, als je dat publiek laat merken dat ze als eerste van alles te weten komen. Gebruik het actief. Laat weten waar je mee bezig bent als vereniging. Twitter niet alleen als er een voorstelling is, dat is twee keer in het jaar, maar laat bijvoorbeeld ook weten dat je een regisseur gevonden hebt, dat je bent begonnen met repetities, dat je de kostuums voor een voorstelling hebt gevonden. Tweet foto’s van repetities. Publiciteit is hard werken, iets dat vaak vergeten wordt. Geef bekendheid aan je Twitter-account in je flyers en je programmaboekjes.

Een Twitter-account voor Haghespel is ook mogelijk en nodig. Het blad heeft te maken met een afnemend abonneebestand en een wisselend aanbod aan kopij. Discussies die worden aangezwengeld in het blad sterven een vroegtijdige dood, dat kan anders worden met een medium als Twitter dat discussies juist aanmoedigt. De bekendheid van het blad is niet groot, alleen de inner circle van het Haagse amateurtoneel kent het blad, het potentiële lezerspubliek is veel groter. Haghespel kan bijvoorbeeld tweeten over voorstellingen, meldingen over deadlines en verschijning van het blad, voorproefjes van een nieuw nummer, foto’s van voorstellingen, en ook berichten van andere groepen kunnen worden geretweet. Mogelijkheden te over voor de publiciteit van één van de weinige tijdschriften die geheel over amateurtoneel gaan.



[1] Een lijst met Haagse groepen met hun website is te vinden op www.hvatoneel.nl

Gastpost: Toekomst?

Het merk openbare bibliotheek is sterk maar de inhoud echter niet meer. De openbare bibliotheken worden voorbijgestreefd of sluiten zich zelf buiten door moeilijk te opereren. Bezuinigingen zorgen voor onduidelijke horizonten. Gemaakte keuzes zijn niet voortvarend genoeg. Een andere kleur en of opstellingen is niet meer genoeg om de klant binnen te hengelen. Gekozen doelstellingen zijn niet meer van deze tijd. De bibliotheek moet naar de klanten toe. Niet andersom! Het tijdperk van lekker achter de balie zitten is voorbij.

Of is zelfs het tijdperk van de openbare bibliotheek zoals wij die kennen voorbij?

De Openbare bibliotheek ligt achter met verstrekken (uitlenen) van E-books al dan niet door toe doen van de uitgevers. Steeds meer mensen gaan digitaal lezen. Er komen generaties die niet beter meer weten.

Ook op het gebied van informatie verstrekken (inlichtingenwerk) worden ze door het internet voorbij gestreefd. Commerciële partijen starten websites of netwerken waarop mensen elkaars vragen beantwoorden. Doen dus dat waar ooit de openbare bibliotheek sterk in was. En nog erger op die commerciële websites huizen nu ook bibliotheekmedewerkers die hun inlichtingenwerk missen terwijl ze dat toch eigenlijk in de bibliotheek horen te doen. Samen zorgen dat vragen worden beantwoord op de onmiskenbare bibliotheek manier.

De vraag is dus of  op ten duur een openbare bibliotheek nog wel bestaansrecht heeft? Voorbij gestreefd door allerlei andere organisaties en of onafhankelijke informatiespecialisten is het moeilijk om iets voort te laten bestaan met een rijk verleden en een lege toekomst.

In de openbare bibliotheek heeft men jaren lang te veel in een eigen wereld gezeten. De consequenties nu zijn daardoor veel te groot. De uit vele eilanden bestaande bibliotheek heeft moeite met de toekomst. Liever blijft men bibberend achter de fysieke boekenkast wachten op de toekomst, vissend naar subsidies om allerlei onbeduidende projecten te laten draaien. Zonder ook eens echt de handschoen op te pakken en wel overwogen over een mogelijk toekomst na te denken (uitzonderingen daargelaten).

Het zegt al genoeg dat acties van diverse mensen uit de openbare bibliotheek plaats vinden zonder dat men van hogere hand zich daar actief mee zou willen afficheren.

Een naam hebben die iedereen kent is wel mooi maar je hebt er niets aan als de inhoud niet meer klopt. De bibliotheek als organisatie die achter de feiten aan hobbelt, niet op de laatste plaats te danken aan de politiek.

Echter er gloort hoop maar dan van onderuit de bibliotheek. Medewerkers met hart voor de zaak die zich terecht zorgen maken over de overlevingskansen van de openbare bibliotheek.
Zolang er hoop is zal de openbare bibliotheek leven, echter de tijd van pappen en nat houden is nu echt voorbij.

Blog van Joost Heessels, blogger op de website Bibliofuture.nl

  • © 2006- 2019 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en duizenden liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top