Chromecast: (een beetje) online video en muziek op je tv

chromecastToen Google vorig jaar juli de Chromecast aankondigde was ik niet meteen onder de indruk. Een HDMI stick die je in je tv steekt en waarmee je dan foto’s, video en muziek kunt streamen vanaf laptop, tablet of smartphone. Het klonk als een (nog) kleinere versie van de Apple TV maar dan met voorlopig zeer beperkte ondersteuning van apps. Het zou moeten werken met o.a. YouTube, Vevo, Google Play Music en Netflix met vooral veel beloftes (en hoop) dat andere partijen de Chromecast ook zouden gaan ondersteunen. De meest interessante eigenschap was echter degene waar het apparaatje zijn naam aan dankt: de mogelijkheid om een tabblad in Chrome te ‘casten’ naar tv toe met alles wat in de browser ook getoond kan worden. Of eigenlijk was dat niet echt de meest interessante eigenschap want dat was de prijs: 35 dollar.

Daar doe ik het voor

Ook al heb ik een Apple TV die prima bevalt, 35 dollar voor een gadget is bijna verdacht betaalbaar. Maar ik moest wachten want Google leverde de Chromecast niet uit buiten Amerika en om dat ding nou te importeren ging me ook wat ver. Vorige maand lanceerde Google echter een uitbreiding van de Play Store in Nederland voor apparaten en is de Chromecast nu ook hier te koop. En dus bestelde ik mijn eerste stukje Google hardware afgelopen week voor 38 euro inclusief verzendkosten.

In de doos

De Chromecast wordt in een mooi doosje geleverd en het is precies wat je zou verwachten. Een iets groter uitgevallen USB stick maar dan met een HDMI aansluiting. Wat je niet per se zou afleiden van alle foto’s is dat de Chromecast (natuurlijk) voorzien moet worden van stroom. Daarvoor heeft het apparaatje een mini USB aansluiting waarmee je met een USB kabel de Chromecast kunt verbinden met een USB poort in je tv. Heb je geen (vrije) USB poort in je tv, dan zit er een USB stekker in het doosje om hem op die manier van stroom te voorzien. Er is zelfs gedacht aan een kleine HDMI verlengplug voor het geval de HDMI poorten dicht bij elkaar zitten op je tv. De Chromecast is een stuk breder dan dan een reguliere HDMI kabel dus die verlengplug kan van pas komen.

Inpluggen en huppakee!

Zit de Chromecast eenmaal in een HDMI poort in je tv dan dien je hem nog wel in te stellen door naar de website te gaan (de Chromecast toont de url op tv). Dat kan op een pc of laptop maar ook met behulp van de Chromecast app op mobiel of tablet waarbij het niet uitmaakt of dat Android of iOS is – zolang het apparaat maar op hetzelfde (wifi)netwerk zit. Vanaf de website wordt er namelijk gezocht naar de Chromecast op je netwerk en wordt geprobeerd om de Chromecast automatisch in te stellen om van je wifi netwerk gebruik te maken. Is dat eenmaal gelukt dan start er nog automatisch een download met de laatste softwareupdate en is de Chromecast klaar om te gaan.

En wat kan ik met de Chromecast dan?

Vergelijkbaar met AirPlay van Apple krijg je in een aantal video- en muziekapps op mobiele apparaten een icoontje te zien waarbij je kunt kiezen om het beeld en geluid niet via dat apparaat te laten lopen maar via de Chromecast.

chromecast icoon
Je krijgt daar de naam te zien die je aan de Chromecast gegeven hebt (of de standaardnaam Chromecast gevolgd door een nummer als je de naam niet aangepast hebt) en in een mum van tijd wordt de video of de muziek afgespeeld via je tv. Het lijkt alsof je apparaat streamt via de Chromecast naar je tv maar toch is dat niet het geval. De Chromecast krijgt uit de app een seintje welke video of muzieknummer gespeeld wordt en gaat vervolgens zelf via wifi die video of dat muzieknummer ophalen. In tegenstelling tot bijvoorbeeld AirPlay hoef je na het starten van ‘cast’ de app niet meer actief te houden en kun je gewoon wat anders doen op je tablet of telefoon terwijl de video of het muzieknummer doorspeelt.

Het nadeel van deze constructie is echter dat ondersteuning voor Chromecast ingebouwd moet zijn in de apps in plaats van dat dit gebeurt op het niveau van het besturingssysteem zoals bij iOS en AirPlay waar bijna alle video- en muziekapps automatisch AirPlay ondersteunen. Bij Chromecast ben je vooralsnog dan ook beperkt tot Netflix en (Google’s eigen) YouTube en Google Play Music apps. Deze werken echter wel op zowel Android als iOS dus die drie apps heb ik dan ook getest op mijn Nexus 7 en iPad 4 … wat snel en foutloos gaat. Eindelijk dus ook Netflix en YouTube op je tv kijken, of Google Play Music via je tv luisteren, met een Android apparaat als afstandsbediening.

Plex

Ook al doen de video- en muziekapps niet aan streamen, Plex kan dat wel met behulp van de ingebouwde Chromecast ondersteuning. Plex (Media Server) is een mediacenterdienst met software die je op een pc (of NAS) installeert om je muziek- en videobestanden te indexeren en af te spelen op diverse apparaten. Je hebt een betaald account nodig om de video’s via het web op andere computers af te spelen maar sinds een maand is het streamen via de eigen Plex apps naar de Chromecast  helemaal gratis. Nou ja bijna want de iOS app en Android app zijn best prijzig.

Het goede nieuws is wel dat ook dit uitstekend werkt. Kijk je vaak films of tv series op je laptop of pc? Dan kun je voor de prijs van de Plex app en een Chromecast nu naadloos wisselen tussen kijken vanaf je computerscherm of op een groot tv scherm. Bij Androidplanet vind je een uitgebreid artikel over hoe je de combinatie van Plex en Chromecast laat werken (en ja het werkt ook gewoon op een iPad).

Via Plex kun je ook een aantal videowebsites als kanalen toevoegen die je vervolgens ook kunt streamen naar de Chromecast. Hier zitten o.a. de Revision3 zenders tussen en de TED Talks maar ook RTL XL en Uitzending Gemist.

Tabcasten in Chrome

De mogelijkheid om een tab in Chrome te ‘tabcasten’ naar de tv is er eentje die door Google als experimenteel is bestempeld. Het vereist de Google Cast extensie die een verbinding legt tussen Chrome en je Chromecast. Vanaf dat moment kun je klikken op het nieuwe Chromecast icoon in je browserbalk om de actieve tab via de Chromecast op je tv tonen. In principe wordt alles getoond wat er in de tab te zien is inclusief alle videowebsites die niet rechtstreeks Chromecast ondersteunen.

Als experimenteel gelijk staat aan traag en onwerkbaar, dan is het label experimenteel helemaal terecht. Tabcasten werkt maar vraag niet hoe. Video’s van de Uitzending Gemist site worden bij mij met horten en stoten afgespeeld en zelfs op een fullhd tv komt een webpagina met tekst niet fijn tot zijn recht. Websites met een fel witte achtergrond bijvoorbeeld doen gewoon zeer aan je ogen als ze op je tv getoond worden en ook scrollen van pagina’s gaat met vertraging. Tabcasten zou een mooie manier moeten zijn om alle media op je tv te tonen die niet via één van de ondersteunde apps kunnen casten maar op dit moment voegt het eigenlijk helemaal niets toe.

Is het de 35 38 euro waard?

Gezien het huidige geringe aanbod van video- en muziekapps kun je je afvragen of de Chromecast zijn geld waard is. Het antwoord kan je natuurlijk alleen maar zelf geven maar het doet de paar dingen die het doet wel heel goed. Als je al een Apple TV hebt staan dan zul je weinig toegevoegde waarde hebben met een Chromecast want daar zit al een uitstekende YouTube en Netflix app op en uiteindelijk zijn dat voor nu ook de enige twee videoapps die de moeite waard zijn. Plex is een hele interessante optie maar laat ik even buiten beschouwing aangezien ik denk dat er maar weinig mensen zijn die speciaal voor de combinatie Chromecast en Plex voor het eerst aan de slag zullen gaan met de mediacenterdienst.

Heb je geen Apple TV maar wel een Netflix abonnement en een tablet of smartphone? Dan hoef je echt niet lang na te denken want de Chromecast is de goedkoopste oplossing om series en films op je tv te kijken. Een Apple TV kost zo’n 109 euro en kan alleen met Apple apparaten samenwerken waardoor eigenaren van Android apparaten of iedereen die eigenlijk alleen maar Netflix en/of YouTube wil kijken volgens mij snel klaar zijn met kiezen.

Voor de mogelijkheid om tabs in Chrome op je tv te toveren zou ik het vooral niet doen hoewel het interessant zal zijn om te zien of deze functionaliteit beter gaat werken in de toekomst. Google heeft vorige maand ook de ontwikkelsoftware voor Chromecast vrijgegeven en het valt dan ook te verwachten dat er de komende maanden nieuwe apps bijkomen die ondersteuning voor Chromecast gaan hebben. In Nederland hebben zowel RTL XL als NPO voor de Uitzending Gemist app al aangegeven hiermee te gaan komen dus ook als je het nu nog niet de moeite waard vindt, kan het lonen de ontwikkelingen in de gaten te houden. Het kan goed zijn dat er volgend jaar aanzienlijk meer apps beschikbaar zijn.

#

Onderweg gamen als nooit tevoren met Project Shield

projectshield

Vandaag was de eerste dag van de Consumer Electronics Show (CES) die elk jaar gehouden wordt in Las Vegas en waar fabrikanten hun nieuwste producten en gadgets tonen aan journalisten (en het publiek). Duizenden nieuwtjes worden er in de loop van enkele dagen bekend gemaakt -en lang niet allemaal interessant- en de sites die dit soort technieuws melden exploderen dan ook zo’n beetje elk jaar weer in mijn Google Reader. Het is ondoenlijk om dat allemaal bij te houden en zelfs voor een gadgetliefhebber als ik zit er weinig anders op dan eenvoudigweg enkele keren per dag alle feeds van die sites als gelezen te markeren. Er is geen doorkomen aan.

Maar één aankondiging sprong er toch uit. Vooral omdat ik ook diverse sites over games volg in mijn feedreader en die hadden zonder uitzondering ook gemeld dat Nvidia – maker van grafische chips en videokaarten- met een spectaculair ogend nieuwe handheld op de proppen was gekomen onder de voorlopige naam Project Shield. Een draagbare spelletjescomputer zoals je die wellicht al kent van Nintendo (de 3DS) of Sony (de PS Vita) maar dan eentje die meelift op de trend om goedkope spelletjescomputers te maken die op Android draaien.

Maar Nvidia heeft nu iets in elkaar gezet dat ik nog veel interessanter vind. Interessant vooral omdat ik me sinds de Xperia Play telefoon -waarmee je ook kunt gamen op Android met behulp van een uitschuifbare Playstation controller- afvraag waarom ik er perse een telefoon aan moet hebben zitten. Waarom niet een iets groter scherm en alsjeblieft niet zo’n pietepeuterige controller? Waarom niet alleen een mooi Android apparaat om games op te spelen voor onderweg?

Dat lijkt precies de gedachte te zijn geweest van de ontwerpafdeling van Nvidia. Een controller die veel weg heeft van een Xbox360 controller en een 5″ HD scherm dat als een schild over de controller geklapt kan worden. En omdat Nvidia marktleider is in grafische chips zit daar de allernieuwste Tegra 4 videochip in die alle spellen zonder enige problemen kan tonen in de hoogste resolutie. Daarnaast claimen ze dat de oplaadbare accu het maar liefst 38 uur zou moeten kunnen volhouden. Dat zijn cijfers waar je alleen maar van kunt dromen als je de Nintendo 3DS of de PS Vita gewend bent.

Helaas (of wijselijk) is niet bekend gemaakt hoeveel Project Shield gaat kosten of wanneer die daadwerkelijk te koop zal zijn maar deze *moet* ik hebben :)

Nu snel alle feeds weer als gelezen markeren want teveel hebberigheid is niet goed voor een mens.

#

Kunnen we in 2013 niet die OV-chipkaart afschaffen?

ovchipkaart

Het is niet eens dat een OV-chipkaart een slecht idee is. Kaart langs een lezer halen om in te checken, kaart langs een lezer halen om uit te checken en geen gedoe meer met strippenkaarten en treinkaartjes kopen. Maar wat is het een zooi met die uitvoering geworden zeg. Alle voordelen die een chipkaart heeft worden ruimschoots teniet gedaan door alle nadelen die er bij zijn gekomen.

De nummer 1 van de nadelen is definitief de doorgevoerde prijsstijging. Bij de invoering van de OV-chipkaart mocht elke regio zelf de tarieven vaststellen van het stad- en streekvervoer en ik schat in dat de regio waarin ik woon geen vervelende uitzondering is maar misschien heb ik gewoon pech om in het oosten van het land te wonen. In 2010 berekende ik al dat we met de bus tussen de 10% en 88% duurder uitwaren, afhankelijk van de rit en in de twee jaar daarna is dat vanzelfsprekend niet goedkoper geworden.Vergeleken met het tarief van de (natuurlijk afgeschafte) dalkaartjes betaal ik in 2013 50% meer dan ik medio 2010 betaalde.

Het hele leven is duurder geworden maar de tarieven in stad- en streekvervoer kunnen nu zonder problemen vergeleken worden met de kosten om zelf met je auto te gaan rijden. Jammer alleen dat ik geen auto (of rijbewijs) heb. Iedereen springt op de barricades als het om kilometerheffingen gaat voor de auto’s maar dat het stilletjes ingevoerd is voor stad- en streekvervoer lijkt niemand te interesseren.

De logistiek rondom die OV-chipkaart levert ook een berg nadelen op die ik gemakshalve maar op één hoopje gooi. Vergeten uit te checken en terug moeten lopen naar station. Problemen bij uitchecken waarbij een verkeerd bedrag wordt afgeboekt (altijd in je nadeel natuurlijk) en daar drie weken mee bezig zijn met het vervoersbedrijf om je gelijk en geld terug te halen. Na twee jaar een kapotte kaart te hebben en eerst -ironischerwijs met het openbaar vervoer- naar een loket in de stad moeten gaan voor een vervangingsformulier. Waarna je de kaart moet opsturen en 11 euro moet betalen voor een nieuwe OV-chipkaart waar ze hopelijk je saldo en abonnementen goed overzetten. Oh ja, en drie weken wachten en dus zonder een OV-chipkaart zitten.

Tuurlijk, ik laat klachten achter bij de vervoersbedrijven. Ik laat van me horen bij OV-chipklacht maar de laconieke blik van het personeel in de bussen en bij de loketten zegt het allemaal al. Ze kunnen er weinig aan doen, ze gaan er niks aan doen en ik? Ik heb geen keus.

Het bedrijf achter de OV-chipkaart liet gisteren weten dat het gebruik van de OV-chipkaart hard groeit. Bijna 1,8 miljard keer piepten de chippalen bij het inchecken en het uitchecken. Bijna triomfantelijk wordt gemeld dat miljoenen mensen die kaart moeten gebruiken. Geen cijfers echter over de tientallen procenten prijsstijgingen in alle regio’s de laatste jaren. Over de aantallen klachten die bij de vervoersbedrijven binnenkomen wordt met geen woord gerept. Geen onderzoekje over hoeveel miljoenen mensen terug zouden willen naar die strippenkaart.

Die was ook niet perfect maar als die stuk was kon ik tenminste meteen een nieuwe kopen. Het ging nooit fout met stempelen en je kon nog eens sociaal of gezellig doen met de buschauffeur. Die je nog een dalkaartje verkocht na 9 uur waardoor je het gevoel had beloond te worden voor lekker uitslapen en niet zo vroeg in het openbaar vervoer te zitten.

Nee, niet alle vernieuwingen zijn verbeteringen. Van mij mag die OV-chipkaart dit jaar afgeschaft worden. Koop ik met plezier weer een strippenkaart van gerecycled papier want beter ten halve gekeerd, dan ten hele gedwaald, nietwaar?

@ foto van piepende chippaal: Marco Raaphorst via photopin/Flickr cc

#

  • © 2006- 2019 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en duizenden liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top