Ik zoek, ik zoek een kinderboek!

Nee, niet voor mezelf maar voor mijn zoontje. Die heeft dan misschien wel een taalspraak achterstand, PDD-NOS en zit in het speciaal onderwijs maar hij gaat als een trein met letters en cijfers. Na jarenlang voorgelezen te zijn vond hij het enkele maanden geleden wel genoeg en wilde hij zelf gaan (voor)lezen. Wat hij dan ook prompt begon te doen. Inmiddels racet hij door de diverse kernen van de Veilig leren lezen methode op school en loopt hij bijna een jaar voor met lezen.

Dat je als boekenminnende ouders meteen helemaal los wilt gaan met het collectioneren van zijn leesboekencollectie zal wellicht duidelijk zijn. Ik dook zelf in de berging in de oude dozen op zoek naar mijn eigen eerste leesboekjes maar de Bakkertje Deeg, Pietje Puk en Tup en Joep boeken zijn nergens meer te vinden. Verloren gegaan tijdens de meerdere verhuizingen de laatste 20 jaar vermoed ik.

Een grote ramp is dat niet want kinderboeken van meer dan 30 jaar oud zijn waarschijnlijk ook niet heel erg geschikt meer anno 2012 en ach, het geeft de gelegenheid om me te verdiepen in wat tegenwoordig voor kinderliteratuur doorgaat. Na mijn stage in de Bibliotheek Hengelo (in 1993) heb ik me er nooit meer echt mee bezig gehouden. En de wereld is wel veranderd …

… want tegenwoordig heb je social media en stel je gewoon op twitter de vraag welke eerste leesboekjes leuk/geschikt/geweldig zijn voor een jongen die na de zomervakantie naar groep 3 gaat.

https://twitter.com/rsnijders/status/215108459811708929

Daar kreeg ik al aardig wat reacties op terug. Veel tips, veel goede suggesties, veel specifieke titels! Maar ik wil er best nog meer dus vertel me ook hier jouw positieve of negatieve ervaringen. Welke series, schrijvers, titels zijn absolute aanraders? Welke moeten we mijden?

Laat het me weten!

@ foto via Flickr

#

 

Op de leeslijst: Sharing: Culture and the Economy in the Internet Age

Via mail werd ik getipt (dank, Tineke!) op een boek van Philippe Aigrain, Sharing: Culture and the Economy in the Internet Age. In dit boek wordt een pleidooi gehouden voor het delen van teksten en afbeeldingen die een culturele waarde hebben en dat dit niet als piraterij bestempeld moet worden. Behalve het signaleren van de noodzaak hiertoe komt hij ook met nieuwe verdienmodellen in de digitale culturele wereld om niet-commercieel delen van bestanden juist als aanjager hiervoor te gebruiken. Hopelijk leest de content industrie ook mee .

Uit de omschrijving op de site van de Amsterdam University Press:

In het pre-internettijdperk was delen al de gewoonste zaak van de wereld: teksten en afbeeldingen werden uitgewisseld, gekopieerd en samengevoegd. Alleen gebeurde dit op lokaal niveau. Nu dit fenomeen door de komst van het internet zoveel makkelijker is geworden, groeit de angst van grote uitgevers en distributeurs om de controle over hun digitale producten te verliezen.

Aigrains standpunt – legaliseren van het delen van bestanden – is radicaal. In Sharing ondersteunt hij zijn uitgangspunt met empirisch onderzoek, waaruit blijkt dat het niet-commercieel delen tot bredere aandacht voor verschillende culturele werken leidt. Bovendien komt de auteur met goed onderbouwde voorstellen en oplossingen voor het opzetten en implementeren van nieuwe verdienmodellen in de digitale culturele wereld. Deze maken het voor ieder individu mogelijk om (kunst)werken vrijelijk te delen.

Je kunt het niet over vrijelijk delen van bestanden hebben zonder dat je zelf ook als auteur het goede voorbeeld geeft. Daarom valt het boek zowel in papieren als digitale vorm onder een Creative Commons licentie (CC BY NC ND) en is het vanaf de site van de AUP ook gratis als PDF te downloaden.

Eén van de verdienmodellen die Aigrain bespreekt in het boek is wat hij Creative Contribution noemt. In een interview licht hij dat toe. In ‘Allo ‘Allo Engels maar het is te verstaan.

Met 243 pagina’s kan ik nog even vooruit!

#

  • © 2006- 2019 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en duizenden liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top