Breakout spelen in je browser met Google Afbeeldingen

Het zal 1987 of 1988 zijn geweest toen ik een Nintendo Entertainment System (NES) leende van de videotheek – die had je toen nog – met een paar spellen erbij. Ik besteedde vervolgens dagen aan een spelletje waarbij je gekleurde blokjes moest wegschieten door een balletje er tegenaan te ‘tennissen’. Dat spel heette Arkanoid en wat ik toen niet wist was dat het afgeleid was van een spelletje dat tien jaar daarvoor was uitgekomen.

Atari legde in de jaren 70 de basis voor de gehele game-industrie dankzij (o.a.) de Atari 2600 spelcomputer en één van de spellen die het mede tot een groot succes maakte was Breakout. Een eenvoudig spel dat gebruik maakte van hetzelfde idee als Pong – waarbij je een balkje bestuurt om een balletje heen en weer te kaatsen – om een rij met blokjes weg te spelen. Zodra je dat gelukt was kreeg je een nieuwe rij met blokjes en kon je verder gaan met punten verzamelen.

Er zijn tientallen varianten van Breakout en Arkanoid uitgekomen in de jaren erna. Voor pc, Mac en zo’n beetje alle spelcomputers zijn er versies te vinden en ook op Android en iOS ontbreekt het klassieke spel niet. Peggle speel ik tot de dag van vandaag zelfs nog.

Breakout in je browser

Maar iedereen kan een simpele versie van het oorspronkelijke Breakout spelen in de browser. Google heeft het namelijk enkele jaren geleden als easter egg toegevoegd aan Google Afbeeldingen.

Als je op ‘Atari Breakout’ zoekt in Google Afbeeldingen dan veranderen de gevonden zoekresultaten automatisch in vijf gekleurde rijen met blokken en kun je door het balletje te kaatsen met het balkje gaan proberen om alle blokken weg te spelen. Je bedient het balkje met je muis.

google afbeeldingen atari breakout
Lukt het je om alle blokken weg te spelen? Dan wordt er achter de schermen een willekeurige nieuwe zoekactie uitgevoerd in Google Afbeeldingen en kun je verder spelen met die zoekresultaten!

Meer lezen over de geschiedenis van Atari, de ontwikkeling van Breakout en wat Steve Jobs bij Atari deed? Dan is Atari Inc. Business is Fun een aanrader. // @headerafbeelding via Pixabay (bewerkt) met een CC0 -verklaring

#

Legaal gearchiveerd: speel MS-DOS spellen in je browser bij The Internet Archive

dune 2 internet archive
The Internet Archive is één van de mooiste sites die je op het internet kunt vinden. Tenminste, dat vind ik. Het project is in 1996 gestart door Brewster Kahle en heeft het doel ons digitale cultuurgoed op te slaan en te bewaren in de grootste digitale bibliotheek van de wereld. Zo archiveren ze regelmatig alle publiek toegankelijke sites op het internet die via The Waybackmachine door iedereen te bekijken zijn. Ideaal om oude versies van webpagina’s te bekijken die verwijderd of gewijzigd zijn. Of nog eens te kijken hoe je eigen blog er vroeger uitzag.

Maar het web is niet het enige dat volgens The Internet Archive bewaard moet worden. Er dreigt een digitaal geheugenverlies op te treden, zoals vorig jaar nog in een aflevering van Tegenlicht benadrukt werd, voor bijna alle digitale bestanden die simpelweg niet duurzaam gearchiveerd worden. Reden voor The Internet Archive om behalve het web ook archieven in te richten voor ruim 7 miljoen tekstdocumenten (waaronder 6 miljoen ebooks), video’s, audiobestanden, afbeeldingen en software.

Die laatste categorie is echter bijzonder. De ebooks, video’s, audiobestanden en afbeeldingen zijn allemaal vrij te downloaden en te gebruiken maar dat geldt niet voor alle software. Vorig jaar maakte The Internet Archive al vele honderden arcadegames online beschikbaar en deed hetzelfde voor diverse klassieke consoles (zoals de Sega Master System) waarbij de spellen niet gedownload maar geëmuleerd worden in je browser. Je kunt ze alleen spelen in de browser op de site zelf.

Datzelfde hebben ze nu gedaan voor duizenden (ruim 2300) MS-DOS spellen uit (vooral) de jaren 90. Als je, net als ik, toen spellen speelde dan is het één groot feest van herkenning. Of sentiment, zo je wilt. De allereerste 3D shooter (volgens mij), Catacomb 3-D maar ook Wolfenstein 3D, Super Street Fighter II, Heretic, Rise of the Triad en natuurlijk Dune 2, het eerste spel dat ik met een muis speelde. Die zijn allemaal in je browser te spelen, ook al werkt het ene spel (veel) beter dan de andere.

Hoe legaal is dat?

Oudere MS-DOS spellen worden al vele jaren op websites aangeboden (als downloads) onder de noemer abandonware. Zo wordt de categorie software genoemd die niet meer verkocht en ondersteund wordt door de oorspronkelijke leverancier. Zoek je op de term ‘abandonware’ dan vind je grote archieven met duizenden spellen op sites als Abandonia en Abandonware DOS. Abandonware betekent echter niet dat het auteursrecht op die spellen verlopen is. Afhankelijk van het land waarin een spel uitgebracht is, zijn de spellen 70 tot 95 jaar na het uitbrengen nog beschermd en vormt het (ter download) aanbieden ervan een inbreuk op het auteursrecht van de makers. Het distribueren van deze spellen is juridisch gezien dan ook niet toegestaan en het zijn dan ook feitelijk illegale downloads.

Maar wat als niemand zijn auteursrechten handhaaft?

Ook al is er juridisch geen enkele onduidelijkheid over de status van dergelijke spellen, bij abandonware zijn de (financiële) belangen van de makers zo goed als verdwenen. En dan kun je wel als ontwikkelaar of uitgever een site als Abandonia gaan aanklagen voor het aanbieden van een 20 jaar oud DOS-spel dat alleen nog maar met een emulator te spelen is op moderne pc’s, maar veel zin heeft dat dan niet. Uitgevers en makers van die spellen laten het dan ook min of meer oogluikend toe zolang abandonware sites er maar geen geld voor vragen of inkomsten generen via advertenties. Sommige uitgevers besluiten zelfs, na al die jaren, om hun oude spellen opnieuw uit te brengen omdat ze nog steeds veel gespeeld en gedownload worden.

Het doel dat The Internet Archive voor ogen heeft, wordt ook vaak gebruikt als argument om abandonware juist niet te bestrijden: het archiveert, bewaart en houdt klassieke software beschikbaar waar eigenlijk niemand meer een financieel belang bij heeft. Maar waar abandonware sites oogluikend toegestaan worden wilde The Internet Archive zich juist keurig aan de auteursrechtwetgeving houden voor hun software-archief met auteursrechtelijk beschermde spellen.

Een uitzondering in de Digital Millennium Copyright Act

In de Nederlandse Auteurswet zijn tientallen uitzonderingen opgenomen op het auteursrecht van de maker. Geen ervan maakt het mogelijk om, zoals The Internet Archive doet, auteursrechtelijk beschermde software opnieuw te openbaren via een website. Veel van de uitgevers en ontwikkelstudio’s die de spellen maakten in de jaren 90 bestaan inmiddels niet meer en dus zou je van de nieuwe uitzondering over verweesde werken gebruik kunnen maken maar het is twijfelachtig of je daar ook succesvol op kunt beroepen.

De overgrote meerderheid van de spellen zijn echter in Amerika gemaakt en daar geldt het Amerikaans auteursrecht natuurlijk. De oorspronkelijke Copyright Act of 1976 is meerdere keren uitgebreid met aanvullende Acts die nieuwe aspecten introduceerden en wijzigingen hebben doorgevoerd. De ‘online aspecten’ van het Amerikaans auteursrecht zijn in 1998 toegevoegd aan de Copyright Act met de Digital Millennium Copyright Act (DMCA) die nieuwe regels rondom de auteursrechten van online werken bevat.

De Copyright Office (verbonden aan de Library of Congres) ziet er op toe dat deze wetgeving ook relevant is en blijft. Daartoe wordt er elke 3 jaar een procedure opgestart waarbij iedereen voorstellen kan indienen over aanpassingen op, of introduceren van nieuwe, uitzonderingen in de Copyright Act.

[To] determine whether there are particular classes of works as to which users are, or are likely to be, adversely affected in their ability to make noninfringing uses due to the prohibition on circumvention of access controls.

The Internet Archive heeft twee voorstellen ingediend en eind 2003 besloot de Copyright Office vier nieuwe uitzonderingen te introduceren waarvan er twee gerelateerd zijn aan de doelstelling van The Internet Archive en de laatste rechtstreeks betrekking heeft op spellen:

  • Computer programs protected by dongles that prevent access due to malfunction or damage and which are obsolete.
  • Computer programs and video games distributed in formats that have become obsolete and which require the original media or hardware as a condition of access.

Oftewel, door zich te beroepen op deze uitzondering in de Amerikaanse Copyright Act kan The Internet Archive auteursrechtelijk beschermde spellen aanbieden zolang die alleen maar op verouderde platformen werken (MS-DOS), en de oorspronkelijke bestanden niet gedownload kunnen worden (zoals bij de abandonware sites). Dat laatste wordt bewerkstelligd door de spellen te emuleren met een browsergebaseerde versie van DOSbox: je kunt ze wel spelen maar de spellen kunnen niet gedownload worden.

Heel erg gebruiksvriendelijk is dat nog niet maar het is dus wel heel erg legaal.

Verder lezen: The Internet Archive Just Made a Ton of Old MS-DOS Games Available for Free (via GiantBomb) / Internet Archive Gets DMCA Exemption To Help Archive Vintage Software (archive.org)

#

DRM is ook in een virtuele wereld niet OK

Vorig jaar kwam in mei, na heel lang wachten, eindelijk het vervolg op Diablo 2 uit en ik kon gewoon niet wachten. Ik bestelde het spel al vooraf en op de lanceerdag zelf kon ik met de digitale downloadversie online gaan om Diablo 3 te gaan spelen.

Tenminste, dat was het plan.

De makers hadden – om onbegrijpbare redenen – onderschat hoeveel mensen tegelijk het spel wilden gaan spelen en toen wereldwijd tienduizenden spelers poogden in te loggen ging dat dus niet goed.  Dagenlang hadden duizenden mensen problemen om hun gekochte spel te kunnen spelen. Problemen die terug te voeren waren naar de “eigenschap” van het spel dat je alleen maar kunt spelen als je online bent. Ook als je alleen maar in je eentje wilt spelen en normaliter nooit online gaat spelen in spellen.

Dat hadden de makers zeer bewust zo gemaakt. Om piraterij van spellen zoveel mogelijk te voorkomen, om vals spelen zo moeilijk mogelijk te maken (een groot probleem in Diablo 2) en tegelijk een community van spelers te creëren is het ideaal voor een bedrijf om alles online te laten verlopen. Je kunt eenvoudiger alles in eigen beheer houden en ingrijpen waar je het nodig acht. Ook kun je nieuwe functionaliteiten toevoegen die gebruik maken van het feit dat spelers altijd online zijn. Chat, ingebouwde fora en in het geval van Diablo, een Auction House waar je gevonden items uit het spel kunt verkopen aan andere spelers. Voor echt geld.

Maar het blijft DRM.

Hoe je het ook verpakt, hoe logisch het misschien ook lijkt, verplicht online moeten zijn om een single-player (deel van een spel) te spelen is digital rights management. Je koopt als consument een product dat je niet kunt gebruiken zonder dat de maker jou faciliteert. Toestemming geeft, daar randvoorwaarden aan stelt (door een account aan te maken) en je kan weigeren om welke redenen dan ook. De maker, de uitgever van het spel, bepaalt wat je mag en kunt doen. Ook als je alleen maar in je eentje een spelletje wilt spelen. Of zoals in mei 2012 je dus zelfs volledig belemmerde om te spelen omdat het op hun overbelaste servers gespeeld moet worden. Je bent volledig afhankelijk van een uitgever of jij het spel – waar je 60 euro voor betaald hebt – mag spelen. Dat is niet OK.

Zeg nooit nooit maar ik nam me – na het uitspelen van Diablo 3 – voor om geen spellen meer te kopen die voor het single-player deel zo’n altijd-online-werkwijze hebben. Dit kan anders opgelost worden. Dit *moet* anders opgelost worden. Ik wil geen spel kopen die het expres onmogelijk maakt zonder een internetverbinding te spelen.

En dan is het ineens de eerste week van maart 2013 en herhaalt dit verhaal zich weer. Deze week verscheen SimCity, een nieuw spel waarin je als speler zelf hele steden kunt bouwen. The Sims, maar dan meer voor mannen. Een spel dat me fantastisch leek te gaan worden. Tot ik las dat je – jawel – altijd online moest zijn om SimCity te spelen. Ook de single-player mode van het spel. De uitgever bracht het als een pluspunt want je kon dan je gebouwde stad laten samenwerken met andere steden die door anderen in hun eentje gebouwd waren maar je hoefde niet eens tussen de regels door te lezen. DRM. Niemand kan je spel hacken of illegaal kopiëren als het alleen maar op de servers van de uitgever gespeeld kan worden.

Met enige spijt liet ik het aan me voorbij gaan.

En terecht dus. Want wederom onderschatte een uitgever de populariteit van het spel en vanaf dinsdag zijn de servers overbelast waardoor er niet gespeeld kan worden. Noch in Amerika, noch in Europa. Amazon zette gisteren tijdelijk de verkoop stop van de digitale versie van het spel en de uitgever zelf heeft alle marketingcampagnes gepauzeerd tot ze de problemen onder controle krijgen. In een poging de boze spelers (hun klanten) enigszins te kalmeren zegde de uitgever ook nog toe dat elke koper van het spel binnenkort een gratis ander spel erbij krijgt.

Maar het spel spelen dat je gekocht hebt kan nu nog steeds niet of nauwelijks. Zelfs als alle technische problemen straks opgelost zijn moet je nog steeds permanent online zijn. Niks geen spelen op je laptop onderweg dus. Een backup maken van wat je gebouwd hebt kun je ook wel vergeten. Die staat alleen op de servers van de uitgever en als die er over enkele jaren mee besluit te stoppen – en dat is een redelijke zekerheid – dan valt er eveneens niet meer te spelen met het spel dat je gekocht hebt.

Hopelijk leren uitgevers van pc spellen de les dat je met dit soort DRM alleen maar je klanten pest. Het zou zeer eenvoudig zijn om – als je in je eentje wilt spelen – het mogelijk te maken dat deel te kunnen spelen zonder dat je perse online hoef te zijn. En alleen maar online moet als je de functionaliteiten wilt gebruiken die dat ook echt vereisen. Niet alleen om je betalende klanten te respecteren maar ook om je eigen imago en dienstverlening te ontzien. We hebben twee duidelijke voorbeelden gezien van hoe het niet moet.

Maar hopelijk leren ook die klanten om niet te betalen voor een product dat ze wellicht niet zouden moeten kopen. Hoe leuk het jasje en verhaal erom heen ook is, het blijft DRM op een spel dat je volledig overlevert aan de grillen van een uitgever. Wel iets om over na te denken voordat je het geld betaalt voor dat spel. Vertrouw je de uitgever genoeg om waar voor je geld te krijgen? Of is DRM ook in een virtuele spelwereld niet OK?

#

  • © 2006- 2019 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en duizenden liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top