Tweetweekoverzicht week 38 2019: Digitale publicaties per 1-1-2020 onder laag btw-tarief en doorverkopen digitale games moet mogelijk zijn

Elke week maak ik een tweetweekoverzicht waarin ik alsnog stil sta bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen blogpost aan heb gewijd.

Heb ik iets gemist? Of ben je wat interessants tegen gekomen? Stuur me dan een mail of tweet en dan neem ik het op in het (volgende) tweetweekoverzicht.

Een nog kariger weekje

Ik was nog steeds duizelig en ziek afgelopen week en toen ging het ook ineens heel slecht met mijn echtgenote. Dus de afgelopen week stond in het teken van verzorgen, huishouden en veel stress. Ik heb dus nauwelijks (zeg maar niet) op het nieuws van de afgelopen week gelet en geen tijd gehad voor tweets, RSS feeds en bloggen. Volgende week komt er nog wel een blogpost over de nieuwe software-update voor de Kobo ereaders maar daar zal het voorlopig eventjes bij blijven vrees ik.

Dit tweetweekoverzicht is dan ook bijzonder kort weer. Het is niet anders.

Btw tarief definitief verlaagd voor digitale publicaties

Ik heb weinig meegekregen van Prinsjesdag en de troonrede maar één van de dingen die desondanks opviel was dat digitale publicaties per 1-1-2020 onder het lage btw-tarief komen te vallen.

Dat was niet echt nieuws omdat daar al jaren van discussies aan vooraf was gegaan in Europees verband – ik schreef er al diverse malen eerder over (o.a. hier en hier) – maar toch wel een beetje omdat de scope van digitale publicaties gelukkig ruimer gerekend wordt dan in eerste instantie het geval leek.

Behalve voor ebooks en digitale kranten/tijdschriften gaat het lage btw-tarief namelijk ook gelden voor de nieuwswebsites van kranten, digitale bladmuziek en databanken. Wel zo eerlijk maar niet per se vanzelfsprekend dus dat is een goede ontwikkeling. Het betekent nog wel wat boeiende administratieve handelingen voor alle licenties die we als onderwijsinstellingen afnemen via SURF aangezien die voor 1-1-2020 betaald moeten worden terwijl het om de toegang in 2020 gaat.

Doorverkopen digitale games via Steam moet mogelijk zijn

Voor wie Steam niet kent: het is het grootste platform waar games op verkocht worden. Hoewel het heel veel voordelen kent om digitaal je games te hebben op 1 platform, zit er voor sommigen ook een duidelijk nadeel aan want je gekochte games zijn onlosmakelijk verbonden en gekoppeld aan je account … zonder optie om een uitgespeelde game door te kunnen verkopen zoals je dat bij fysieke exemplaren wel kunt.

Om fraude en (lastige) handel in games te voorkomen – die vaak ook nog eens voor lagere prijzen in verschillende werelddelen verkocht worden – is het daarom ook onmogelijk om dit te doen. Steam verbiedt het ook expliciet in de voorwaarden. Een Franse consumentenorganisatie spande in 2015 hierover al een zaak aan tegen de eigenaren van Steam en afgelopen week deed het hooggerechtshof in Parijs een uitspraak.

Het hof oordeelde dat aangezien de gekochte games geen onderdeel van een abonnement uitmaken maar daadwerkelijk gekocht zijn als exemplaar, Steam het niet mag verbieden om dat exemplaar door te verkopen.

Hoe en of Steam dat ook in de praktijk gaat (kan) uitvoeren is maar de vraag aangezien de gamemakers daar ook ongetwijfeld een mening over hebben. Het is echter een hele boeiende uitspraak met mogelijk verregaande consequenties als het gaat om eigenaarschap van digitale content.

#

Tweetweekoverzicht week 37 2019: Opinie AG Europese Hof over verkopen tweedehands ebooks en update Audible (Captions) vs uitgevers

Elke week maak ik een tweetweekoverzicht waarin ik alsnog stil sta bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen blogpost aan heb gewijd.

Heb ik iets gemist? Of ben je wat interessants tegen gekomen? Stuur me dan een mail of tweet en dan neem ik het op in het (volgende) tweetweekoverzicht.

Een karig weekje

Er was, zoals altijd, genoeg nieuws afgelopen week maar ik heb er maar weinig van meegekregen. Ik werd heftig ziek op maandag en dat betekent dat ik deze week nauwelijks het nieuws – of beter gezegd mijn RSS feeds – gevolgd heb. Met excuses maar het is dus een kort tweetweekoverzicht deze week ….

Opinie AG Europese Hof over verkopen tweedehands ebooks

In de media werd er – natuurlijk – gelijk meer van gemaakt dan het is maar Advocaat-Generaal Szpunar heeft zijn opinie gegeven over de kwestie die vorig jaar door de Rechtbank Den Haag aan het Europese Hof van Justitie is voorgelegd over de vraag of het (door)verkopen van tweedehands ebooks juridisch mogelijk is.

Ik heb er diverse blogposts over geschreven want het is een langslepende zaak tussen de uitgevers en Tom Kabinet (met nog een boeiend zijpad naar de VOB zaak over het mogen uitlenen van ebooks) en ik verwijs dan ook graag naar die blogposts voor meer achtergrondinformatie. Het begon in 2014 en pauzeerde vorige jaar met de vragen die aan het Hof zijn gesteld.

Dat het juridisch een enorme verwarde kluwen aan het worden is waarbij auteursrechtelijke belangen maar vooral ook de consistentheid van eerdere uitspraken van het Hof bijna niet meer op 1 lijn te brengen zijn, blijkt wel uit de opinie van de AG. Hij bevestigt op meerdere punten dat het eigenlijk niet zo kan zijn dat bij een reguliere verkoop van een ebook het distributierecht niet uitgeput is maar kan dat niet verenigen met de belangen van rechthebbenden die (zonder enige twijfel) flink geschaad worden als digitale boeken oneindig doorverkocht/gekopieerd mogen worden. Na flink wat perspectieven en eerdere uitspraken doorbesproken te hebben vlucht de AG naar het argument dat de toekomst van ebooks een stuk eenvoudiger zou zijn als ebooks via abonnementsdiensten gedistribueerd worden want zonder verkoop van een exemplaar heb je de hele discussie over uitputting niet. En komt de AG, na woorden als “teleologische overwegingen te gebruiken” tot de conclusie dat het doorverkopen van ebooks niet onder het distributierecht valt.

Oh kee.

Vlees noch vis zou mijn vader zeggen maar die is geen jurist. De opinie van de AG wordt meegenomen door het Europese Hof en hoewel vaak de opinie van een AG wordt overgenomen is dat absoluut geen vanzelfsprekendheid. Met deze hele bijzondere lijn van redeneringen die tot een conclusie leiden wat feitelijk neerkomt op “We moeten niet willen dat digitale werken onder het distributierecht komen te vallen maar de logische en juridische onderbouwing kan ik ook niet bedenken”, is niet de eenduidige input waar een Europese Hof op zit te wachten lijkt me.

Maar goed, dat gaan we zien als het Europese Hof definitief uitspraak doet over de gestelde vragen, waarschijnlijk binnen enkele maanden. De status van het ebook gaat nooit meer hetzelfde zijn :)

Audible (Captions) vs uitgevers

Volop ontwikkelingen in de procedure die door een aantal Amerikaanse uitgevers is aangespannen tegen Audible wegens het uitrollen van Captions, een dienst waarbij met regels tekst de gesproken tekst wordt getoond in de audioboeken.

Audible had al aangegeven titels van uitgevers die bezwaar hebben, buiten Captions te laten maar heeft nu besloten Captions voorlopig te beperken tot alleen de titels die in het publiek domein zitten. Tot de rechtszaak achter de rug is.

En in die rechtszaak heeft Audible meteen vol gas ingezet met de oproep aan het hof om de zaak te seponeren. Uit de stukken (pdf) blijkt dat de advocaten van Audible claimen dat dit sowieso geen intellectueel eigendomszaak is maar hoogstens een conflict in het contractrecht. Ze ontkennen dat het een inbreuk is maar beargumenteren dat zelfs als het als zodanig geïnterpreteerd wordt, dit aantoonbaar onder het fair use valt.

De uitgevers zullen later reageren en ongetwijfeld een totaal ander perspectief op de zaak hebben waarmee de rechter vervolgens aan de slag mag maar gezien de jarenlange rechtszaken die ze tegen Google gevoerd hebben over Google Books – en die ze verloren omdat ook dit als fair use werd gezien – vind het ik moeilijk om te zien hoe de uitgevers hier een bevredigend resultaat gaan halen. Maar enfin, er zijn wel vreemdere dingen gebeurd.

#

Tweetweekoverzicht week 36 2019: Kobo Libra H2O, DRM, Facebook datalek, interactieve ebooks, digitale manga & leenrecht onder de loep

Elke week maak ik een tweetweekoverzicht waarin ik alsnog stil sta bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen blogpost aan heb gewijd.

Heb ik iets gemist? Of ben je wat interessants tegen gekomen? Stuur me dan een mail of tweet en dan neem ik het op in het (volgende) tweetweekoverzicht.

De Kobo Libra H2O komt er aan

Afgelopen week kondigde Kobo officieel de opvolger van de Aura H2O (Edition 2) aan: de Libra H2O. Zoals je uit de naam kunt afleiden is het een waterresistente ereader maar qua uiterlijk is het vooral het kleinere broertje (zusje?) van de Forma die vorig jaar uitkwam. Het scherm is wat kleiner (7 inch ipv 8 inch) maar verder is het vooral een betaalbare versie van de Forma.

Ik ben er al een weekje op aan het lezen maar wacht even met de uitgebreide review tot we iets dichter bij de releasedatum zitten zodat de Libra ook daadwerkelijk te koop is (17 september, 179,99 euro). Iedereen die al eens eerder een review van me las zal weten hoe blij ik ben als een ereader bladerknoppen heeft dus ik kan wel alvast zeggen dat ik het een geweldige opvolger vind van de Aura H2O.

DRM kwam de belofte niet na

Ik heb op dit blog vele stukjes staan over DRM – Digital Rights Management – wat ik als een grote plaag zie als het gaat om distributie en verkoop van digitale content in het algemeen en ebooks in het bijzonder. De naam mag dan suggereren dat er mooi beheer van je digitale rechten mogelijk is maar de praktijk is altijd geweest dat het een ordinaire kopieerbeveiliging is die jouw rechten als consument inperkt door gekochte content te beperken met voorwaarden die eenzijdig door de verkoper opgelegd worden.

Erger nog, het is een middel dat ingezet wordt om het normaal te maken dat je als koper van content helemaal niet de eigenaar bent van die content maar daar slechts een gebruiksrecht op koopt. Daar mag iedereen van vinden wat die wil – en geloof me, ik heb genoeg discussies gehad hierover om te beseffen dat iedereen dat ook gewoon doet – maar ik vind het simpelweg niet OK en ga niet mee met de redenering dat ‘het nou eenmaal zo gaat tegenwoordig’.

Ik schrijf tegenwoordig minder over DRM maar Cory Doctorow, auteur & voormalig boekhandelaar, is nog veel feller gekant tegen DRM dan ik dat ben en hij schreef weer eens een column in het recente nummer van Locus. Die ik de moeite van het lezen waard vond met betere argumenten dan ik ze heb eigenlijk.

Gegevens van honderden miljoenen Facebookgebruikers op straat

Een onderzoeker heeft databases gevonden op internet waarin gegevens van 419 miljoen Facebookgebruikers zitten. Dat is een datalek van epische proporties hoewel die gegevens niet door een hack of door Facebook zelf zijn gelekt: ze zijn met behulp van scripts van de Facebook site verzameld door kwaadwillenden enkele jaren geleden toen het nog mogelijk was om gebruikers te zoeken op basis van hun telefoonnummer.

De reactie van Facebook is dan ook dat de dataset verouderd is en dat het door alle dubbelingen eerder om ‘slechts’ 200 miljoen Facebook gebruikers gaat wiens gegevens op straat liggen. Een schrale troost lijkt me aangezien persoonsgegevens, inclusief telefoonnummers, voor de meeste mensen vele jaren hetzelfde blijven en helemaal niet verouderen.

Of en wat Facebook hier aan consequenties van gaat ondervinden is lastig in te schatten maar ik hoop toch echt dat het bedrijf – en de gebruikers – eindelijk eens privacy serieus gaan nemen.

Yeah right.

Waarom interactieve ebooks geen succes zijn geworden

De belofte van ebooks was dat je er zoveel meer mee kon dan de papieren versies. Multimedia natuurlijk maar ook interactieve verhaalvertelling waarbij keuzes van de lezer je door verschillende verhaallijnen loodsten in hetzelfde boek. Ik ben dit soort ebooks gelukkig ook wel eens tegen gekomen maar het zijn tot de dag van vandaag uitzonderingen want bijna alle ebooks blijven toch qua verhaalvertelling trouw aan de manier zoals dat op papier ook gebeurt.

Op Bookriot las ik een artikel over waarom interactieve ebooks nooit een succes geworden zijn. Een aanrader, ook al was het leuk geweest als de auteur de moeite had genomen er een interactieve tekst van te maken ;-)

Manga Rock gaat ‘legaal’

De site (en vooral de Android/iOS apps) Manga Rock bevat zogenaamde scanlations – door fans gescande en uit het Japans vertaalde hoofdstukken – van manga series. Hoewel ik mijn manga bij voorkeur digitaal aanschaf bij Comixology zijn er diverse series waar dat simpelweg geen optie is omdat uitgevers het niet (willen) verkopen in Europa.

Ik heb dan ook meerdere series via Manga Rock gelezen en was verrast dat de eigenaren de stekker uit de site trekken en overstappen naar legaal aanbod. Niet dat scanlations per definitie illegaal zijn maar goed, er hangt wel een grijs wolkje om dat hele fenomeen heen dus ik vermoed dat ze stevige druk van een paar grote uitgevers hebben gehad.

Ik vrees dat ik daarmee afscheid moet gaan nemen van Manga Rock want alleen legaal aanbod betekent dus dat ik daar niks anders meer kan lezen dan de series die ik sowieso al elders koop. Nu maar hopen dat de manga uitgevers hun digitale aanbod uitbreiden zodat ik niet meer hoef te kiezen tussen alles op papier te kopen of de serie via matige vertalingen via internet te lezen.

Leenrecht en dBos

Afgelopen week verscheen een onderzoeksrapport (PDF) van bureau Pleiade over de ontwikkelingen in het leenrecht en dan met name het ‘weglekken’ van leenvergoedingen door het “de Bibliotheek op School”-programma.

De auteurs van het rapport sturen aan op een realistische oplossing om te voorkomen dat schoolbibliotheken allerlei administratieve handelingen moeten gaan verrichten voor registraties van uitleningen en denken daarbij aan een afkoopsom voor uitleningen van boeken in dBos-schoolbibliotheken. Wat zo ongelofelijk logisch en voordehandliggend is dat ik vrees dat het er niet van gaat komen ;-)

Vanaf pagina 41 vind je de conclusies (en de bedragen waar het om gaat) en het is te hopen dat de belangrijkste conclusie – de noodzaak om het leenrecht te moderniseren – opgevolgd gaat worden door de verantwoordelijke minister. Ik ben van mening dat auteursrechtelijke vergoedingen gebaseerd moeten zijn op het daadwerkelijke gebruik waarin de auteurswet voorziet (en dus niet gezien moet worden als een bron van inkomsten door auteurs waar men recht op denkt te hebben) maar er moet wel een werkbare en realistische basis zijn om het voor kinderboekenauteurs ook de moeite waard te laten zijn om dat beroep uit te oefenen.

Of dat lukt met alleen een modernisering van het leenrechtstelsel betwijfel ik echter ten zeerste.

#

  • © 2006- 2019 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en duizenden liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top