SURFfederatie (1)

Ergens eind jaren 90 heb ik, toen ik nog bij Saxion Enschede werkzaam was, meegedaan met een inventarisatie vanuit de Universiteit Brabant voor wensen en mogelijkheden t.a.v. toegang tot online bronnen. Dit heeft later geleid tot de BAM werkgroep en eigenlijk wacht ik sinds die tijd al op verdere ontwikkelingen die toegang tot de mediatheek informatiebronnen ook buiten de eigen instelling mogelijk zouden maken. Ik had daar de systematiek van Surfspot al voor ogen. Bij Windesheim, waar ik sinds 2002 werk, was het in eerste instantie vooral omzetten van licenties van username/wachtwoord constructies naar toegang op basis van IP en enkele jaren geleden is onze dienst ICT me ons enorm van dienst geweest bij het inrichten van een proxy-oplossing om thuistoegang mogelijk te maken.

Sinds eind vorig jaar gebruiken we een product van H+H Software via Ingressus, de Hidden Automatic Navigator, waarmee we nu bijna alle beschikbare bronnen zoals ze te vinden zijn op http://mediacentrum.windesheim.nl/databanken/databanken_overzicht.html voor gebruik buiten Windesheim toegankelijk hebben.
Hoewel de Hidden Automatic Navigator in veel wensen voorziet (uitgebreide eenduidige statistieken voor alle bronnen en mogelijkheden om met toegang voor specifieke gebruikersgroepen te werken), hou ik wel de wens dit op basis van identiteit te doen en niet op basis van IP-range en een proxy. De HAN is voor ons een prima oplossing maar ik voorzie wel dat op termijn dit lastig gaat worden voor een aparte (nieuwe) categorie online bronnen: Ik zie nu een grote groei van kleinere, voornamelijk educatieve,
uitgevers die zich expliciet richten op opleidingen en specifieke groepen studenten en docenten. Binnen Windesheim is bijv. Van Gorcum uitgevers thans actief bij onze PABO opleiding en HB Uitgevers bij een sociale opleiding. Ook worden we bestookt met aanbiedingen van digitale methoden en leermiddelen van uitgevers verenigd via Edupoort maar is de eenheid in (technische) toegang nog ver te zoeken, terwijl alle een claim pogen te leggen op de identiteitsgegevens van onze studenten en docenten.

In september vorig jaar blogde ik al over digitaal leermateriaal en de technische aspecten van toegang. Sindsdien is Windesheim idd lid geworden van de SURFfederatie (als identity provider) en is sinds 21 februari jl. Ebsco partner geworden (als service provider). Op die partner pagina is te zien dat ook met Google, Elsevier en jawel, Edupoort afspraken gemaakt zijn en ik begreep van Hans Zandbelt van Surfnet dat er nog meerdere gaan volgen op redelijk korte termijn, met Academia als meest interessante wat mij betreft. Ik heb vanavond in EbscoAdmin ingesteld dat we via Shibboleth toegang via SURFfederatie willen hebben en kon al succesvol inloggen op de A-Select server van Windesheim.

De HAN oplossing voldoet wat mij betreft uitmuntend voor alle bronnen die ofwel op basis van IP-ranges, danwel (nog) met een username/wachtwoord gaan maar ik ben erg enthousiast over de mogelijkheden die toegang via SURFfederatie kan bieden in dialoog, mogelijkheden en onderhandelingen met de educatieve uitgevers en hun op-maat-producten die we niet op basis van IP-ranges kunnen en willen hebben. Ik kan niet wachten om met deze uitgevers aan de gang te gaan en ook via Edupoort/SURFfederatie de toegang aan te kunnen bieden.

Boek te laat

Ach, eens in de zoveel tijd is er weer een ‘boek heel laat ingeleverd’ verhaal in de media en vandaag stond op de site van de Metro dat in Finland (stiekem) een boek is ingeleverd dat meer dan 100 jaar te laat is was bij de bibliotheek in Vantaa. In het boek zat nog een briefje dat de boete 10 cent per week was. Een eenvoudige rekensom leert dat, inflatiecorrectie en prijsstijgingen negerend, de (nazaat van de) lener zichzelf 520 euro’s heeft bespaard (Finland heeft toch ook de euro?) door het stiekem in te leveren.

Boeiender is dat wij in het Mediacentrum wel rekening zouden houden met prijsstijgingen, en hoewel we nog geen 100 jaar bestaan, hebben we wel een lekker pittig boetetarief van 50 cent *per dag*. Onze Fins anoniempje had bij ons zijn pinpas mogen trekken voor 18.250 euro en had een substantiele bijdrage geleverd aan ons leermiddelenbudget voor dit jaar. Natuurlijk had die wel minstens een paar aanmaningen gehad voordat het zover was gekomen :)

Wederom nieuwe ebook-readers op de markt

Via Pocketinfo.nl viel te lezen dat het Taiwanese Netronix 2 nieuwe ebook-readers op de markt brengt, een 6″ en een 9,7″ versie.

netronix6.jpg

De 6-inch editie gaat tot een 600×800 resolutie, komt standaard met 32 MB ram en is met een SD kaartje met 4 GB uit te breiden (in tegenstelling tot mijn iLiad), weegt 210 gram en heeft 198mm x 128mm x 9mm als afmetingen. Leest TXT, PDF, RTF en HTML/CHM, de verplichte range afbeeldingsformaten en kan ook MP3 en AAC aan, waarvoor er ook een koptelefoonaansluiting op zit.

netronix9.jpg

De 9,7 inch doet er natuurlijk nog een schepje bovenop qua schermgrootte en gaat tot 825×1200 resolutie, kan volgens de specs de aanwezige 64 MB ram slechts uitbreiden met een max. 2 GB SD kaartje (?). Natuurlijk ondersteunt die dezelfde bestandsformaten maar is het groter met 255x195x14 mm als afmetingen. De 6″ zou het met een volle accu 8000 pagina’s omdraaien vol moeten houden, de 9,7 inch doet het met 5000.

Natuurlijk ben ik nieuwsgierig, met name naar het grotere 9,7 inch model. Voor mijn eigen vergelijking, de iLiad is 8,1 inch met een schermresolutie van 768×1024 en ik merk met A4 PDF’s dat dit eigenlijk te klein wordt op deze resolutie. Het verschil met die 9,7 inch Netronix zal dan wel eens boeiend kunnen zijn. Desalniettemin, deze Netronix modellen hebben (ook) niet de mogelijkheid om zelf aantekeningen te maken en juist dat maakt de iLiad voor mij nog steeds zo aantrekkelijk.

Meer concurrentie is echter alleen maar goed voor de prijs :)

  • © 2006- 2019 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en duizenden liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top