Ebsco Informatiedag: ebooks

Je ebooks goed voor elkaar hebben brengt je ‘Happiness’, zei Carlos Gimeno, de online sales manager van Taylor and Francis, tijdens de expertsessie over ebooks vandaag. Na wat gegiechel uit de zaal (na 43 slides zag men de humor niet aankomen) voegde hij er gehaast aan toe dat hij heel serieus was. Wat we ook allemaal wel geloofden.

Vandaag was dus de Ebsco Informatiedag waarin behalve een update over de ontwikkelingen van (de producten en diensten van) Ebsco ook plaats was voor een zestal expertsessies en waarin Michel Wesseling nog het initatief van Focuss.info toelichte, zoals dat enkele maanden geleden ook in de InformatieProfessional beschreven stond.

Open raam

Windesheim neemt een aardig aantal diensten af van Ebsco, zoals een handvol databases en het volledige tijdschriftenbeheer en we zijn ook al met hen in zee gegaan om de komende maanden de A-to-Z, de LinkSource en (de federatieve zoekmachine die nu nog bekend staat als) Webfeat te implementeren, dus heel veel nieuws heb ik niet gehoord in het ochtendprogramma. Bijzonder vond ik zelf wel dat de bezoekers voornamelijk afkomstig waren van de ruim 400 klanten die Ebsco heeft in Nederland en dat dus ook betekende dat er vele nieuwe en nog onbekende mensen voor mij waren. Erg leuk.

Ik had de eer een onderdeel van de expertsessie over ebooks te mogen verzorgen en kon 20 minuten lang iets toelichten over ebooks voor het hbo en de ervaringen met de ebookreader iLiad (natuurlijk). Na mij kwamen nog 2 presentaties van resp. Springer en de al genoemde Taylor and Francis Group die beiden ook erg hun best deden nieuwe klanten te werven. Ik geloof dat ik de enige vandaag was die geen Ebsco product aan de man hoefde te brengen :)

Ad Stam van Springer had nog een boeiend verhaal maar net op het moment dat ik overwoog eens een folder mee te nemen van de Springer ebookscollectie, verpestte hij het door tegen me aan te fluisteren en te vragen wat dat eigenlijk was, dat Windesheim. Van INHolland en Fontys had hij wel gehoord maar Windesheim, nee dat nog nooit. Hij was ook na een uitleg niet erg onder de indruk en keek volgens mij reikhalzend naar de afvaardigingen van universiteiten in de zaal. Mocht het ooit nog komen tot een Surfdiensten/SHB licentie voor Springer ebooks, dan zal ik hem in elk geval hier nog eens aan terug laten denken. Van het SHB had hij namelijk ook al niet gehoord.

Al met al een mooi verzorgde dag door Ebsco, geholpen door het stralende zonnetje en een grote opkomst. De catering was ook perfect maar jammer dat ik enigszins nerveus was en geen broodje naar binnen kreeg. Onthouden dat ik in de toekomst een praatje houd *voor* de lunch.

Mifare chip gekraakt

In maart was er al een bericht dat de Mifare chip, o.a. aanwezig op de al onder vuur liggende OV chipkaart, eenvoudig gekraakt kon worden maar dat de apparatuur er een paar uur voor nodig had om dat te doen. Een maandje verder en gisteren hebben de bollebozen aan de Radboud Universiteit die tijd teruggebracht tot enkele seconden, wat ongetwijfeld een vervolg zal krijgen in de discussies omtrend de eerdergenoemde OV chipkaart.

Niet zo ontzettend boeiend voor een hogeschoolbibliothecaris zou je zeggen maar anderhalf jaar geleden zat ik in een hogeschoolbrede projectgroep die een voorstel moest doen voor de vervanging van alle identificatie/betalingspassen waarover Windesheim beschikt (dat zijn er nogal wat) richting 1 brede kaart die voor alle doelen gebruikt kon worden. Een kaart met een Mifare (Classic) chip was toen het eindresultaat, met name door de lager wordende kosten en de grote functionaliteiten van zo’n kaart.

Niet voor niets want alleen in Nederland al zijn er miljoenen van die kaarten in omloop voor authenticatie en betalingsdoeleinden en dat is nu ook de reden voor de milde paniekerige berichtgeving. Ik durf ook wel te wedden dat wij het ook niet met een gerust hart hadden gelezen ware het niet dat het project voor onbepaalde tijd in de ijskast is gezet en we nu nog steeds met 2 handen vol aan kaarten werken op Windesheim.

Goed, die chip is niet veilig meer en persoonsgegevens tbv authenticatie laat staan betalingsgegevens moet je wellicht niet meer willen op zo’n chip. De overheid zal nu moeten/mogen overstappen naar de Mifare variant die niet antiek maar wel duurder is (de Mifare Desfire kaart bijv. als het echt veilig moet).

Zelf zie ik mogelijkheden voor die kaarten die nu wellicht massaal gedumpt worden: wij hebben al rfid chips in de boeken en al jarenlang wil ik ook graag een lenerskaart voor onze studenten en medewerkers met een rfid chip erin (vandaar ook mijn deelname aan die projectgroep). We nemen nu gewoon al die kaarten voor een prikje over! Uitlezen van je lenerscode in die pas is dan wellicht eenvoudig te doen voor stoute leners maar je kunt dat moeilijk onder gevoelige gegevens scharen en wij kunnen die barcodekaarten eindelijk de deur uitdoen. De een zijn dood ….

Creatief met content

De vraag over voordelen van ofwel de Hidden Automatic Navigator, danwel de SURFfederatie is er eentje die vele kanten kent. Vandaag is de HAN weer aan de beurt en heeft deze een rol bij het bedenken van een manier om een digitaal tijdschrift toegankelijk te krijgen voor een groep studenten.

Wat is de vraag?

Uitgever Agiel is uitgever van het Tijdschrift voor Orthopedagogiek waarvoor interesse bestaat bij 1 van onze opleidingen om deze digitaal te kunnen raadplegen, en ernaar te verwijzen al dan niet via Blackboard. Nu is Agiel geen mega-uitgever met een stevige ict infrastructuur waar we allerlei afspraken over toegang tot digitale versies van het tijdschrift mee kunnen maken. Wel hebben ze keurig PDF’s van de vorige jaargangen beschikbaar en willen ze best praten over de mogelijkheden om deze beschikbaar te maken voor het onderwijs op Windesheim.

Een dialoog die je maar zelden hebt met grotere uitgevers maar het is wel heel interessant. Hoe kom je tot een zinnig tarief en hoe regel je de toegang als je feitelijk alle opties nog open hebt aan twee kanten van de onderhandelingstafel?

Volgende week ligt er een voorstel (tenminste, dat moet ik dan nog even uitwerken) om op een eigen server de PDF’s van 3 jaargangen te plaatsen waarbij we de content voor dezelfde prijs afnemen als de print edities. Die locatie is alleen toegankelijk voor 1 IP-adres en dat is de HAN server. De link er naar toe wordt gekoppeld aan een verplichte authenticatie met de Windesheim logingegevens en vervolgens kan dit gepromoot worden, waarbij we het gebruik keurig kunnen meten. Een evaluatieperiode later hebben we voldoende input om opnieuw met Agiel te gaan bespreken wat redelijk is en hoe we een prijsmodel kunnen hanteren.

Beveiligde toegang

Veel moeite? Ik denk het niet. We zullen steeds meer gebruik willen maken van content van kleine uitgevers en juist deze hebben nauwelijks de technische mogelijkheden om andere vormen van toegang te regelen, laat staan relevante gebruiksstatistieken. Voordat we de HAN hadden waren we niet met een Agiel om de tafel gaan zitten omdat we hun content niet beschikbaar konden maken voor onze gebruikers. Nu hebben we in elk geval de optie.

  • © 2006- 2019 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en duizenden liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top