Auteursrecht en manga

Ik had nog een draft postje hier staan over de manga en D?jinshi in Japan en hoe daar kennelijk ondanks strenge intellectueel eigendomsrechten er afspraken zijn tussen industrie en kopieerders ter bevordering van belangen van beiden. Dit vooral naar aanleiding van mijn eigen voorkeur voor manga en anime en een recent artikel in de Wired met die invalshoek.

Kennelijk was ik niet de enige want ik zag zojuist in de feed van Creative Commons Nederland een artikel voorbij komen van Bernardette die hetzelfde artikel gelezen had en niet zo lang heeft getreuzeld als ik. Mijn draft was nog niet langer dan anderhalve alinea dus ik heb hem gewist en verwijs nu zonder problemen naar ‘Manga vaart wel bij namaakindustrie‘.

Twee posts (mede) over manga op Vakblog en dat op 1 dag. Goh.

De Iliad in de praktijk (3) Comics, manga en afbeeldingen

Je zou verwachten dat ik me nu gelijk op de ebooks stort maar ik werd afgeleid door de website van Irex die bij de content na boeken en kranten, aandacht besteed aan comics. Afgeleid omdat ik a. niet had verwacht dat dit nou een sterk punt van de Iliad zou zijn en b. omdat ik groot fan ben van comics en manga en ik wel eens wilde zien of ik nu iets speciaals kon doen met de Iliad.

De site beweert dat de Iliad ‘ideaal is voor lezen van comic strips, manga of graphic novels‘ en dat met 16 grijstinten zelfs de meeste kleurencomics goed uit de verf komen.

Ik vond die opmerking vooral boeiend omdat ik, als fan van het genre, heel goed weet dat digitale versies van comics en manga bepaald nog niet doorgebroken zijn. Zeker, op internet kun je duizenden scans downloaden van zowel 40 jaar Marvel/DC Comics/Dark Horse (enz) comics alsmede alle manga die je maar zou willen, maar het is bijna zonder uitzondering illegale content en het gaat dan om hele reeksen jpg’s (voor elke pagina 1) die soms in een gecomprimeerd formaat als CBR worden aangeboden. Vorige week las ik nog dat Marvel ook met een eigen digitale contentsite is begonnen maar zoals verwacht gaat het daar om het online lezen van comics en niks waar de Iliad wat mee zou kunnen.

Een loze opmerking op de Irex site of niet goed nagedacht over de eigenschappen van een digitale comic of manga? Maar 1 manier om er achter te komen en daarom heb ik een USB stick volgeladen met een berg manga (diverse volumes van Naruto en Death Note voor de fans) en comics (o.a Buffy S8 en de hele Avengers reeks). Het kwam neer op tientallen mappen met tientallen jpg’s in elke directory.

Het goede nieuws? De Iliad weet met zijn 16 grijstinten nog aardig de kleuren van de comics weer te geven, hoewel die voorspelbaar moeite had met tekstballonnen die een donkere achtergrond hebben. De manga ging zoals verwacht helemaal fantastisch want manga is standaard in zwart-wit. Ook zijn zowel comics als manga in kleiner dan A4 formaat opgemaakt wat betekent dat de puntgrootte van de letters in de tekstballonnen nog redelijk leesbaar was.

Het slechte nieuws? De Iliad heeft geen functie om te navigeren door jpg’s die in 1 map staan of die een sequentiele bestandsnaam hebben in die map. Dat betekent dus dat je na het bekijken/lezen van de jpg terug moet navigeren naar de map erboven, vervolgens de jpg eronder moet selecteren en bevestigen om die dan te kunnen lezen. Na 10 pagina’s heb je het helemaal gehad met deze manier van navigeren.

Conclusie: de Iliad kan redelijk tot goed overweg met afbeeldingen maar een reeks afbeeldingen achter elkaar bekijken, waarbij je de bladerbalk kunt gebruiken om de afbeeldingen achter elkaar op te roepen, dat doet die niet. Het idee en de aanbeveling op hun site is best goed maar als het niet kan met de Iliad, dan moet je het ook niet melden.

Ik zal mijn manga en comics maar gewoon in papieren formaat moeten blijven lezen.

De Iliad in de praktijk (2) Het scherm en de connectivity

Het scherm

Allereerst het ‘slechte’ nieuws: deze (2e editie) Iliad heeft geen kleurenscherm maar een zwartwitscherm dat 16 grijstinten kan tonen. Het is wel een touchscreen, ontwikkeld door Wacom en het gebruikt de Wacom Penabled technologie waardoor het niet reageert als je er met je vingers op tikt maar alleen als je de stylus gebruikt. Alleen met deze stylus kun je precies genoeg het scherm gebruiken om op te schrijven enzovoort. Ik las elders dat het touchscreen alleen maar werkt zodra de stylus ook uit de houder is gehaald maar dat heb ik zelf nog niet getoetst.

Het scherm heeft een prima contrast en helderheid hoewel de achtergrond wat grijzig is en niet het iets heldere wit dat een regulier boek heeft. De letters zijn ook donkergrijs ipv zwart en hoewel dat op bepaalde punten de leesbaarheid vergroot is het jammer dat er geen instellingen zijn om dit aan te passen. De afmetingen van de Iliad zijn ongeveer equivalent aan A5 formaat, minus de ruimte voor de knoppen houd je daar voor het scherm nog een oppervlakte van 124mm x 152mm aan over en daarmee zitten we bijna aan A6 formaat. Dat heeft duidelijke gevolgen voor de documenten die je wilt lezen op het scherm aangezien deze bijna zonder uitzondering op A4 formaat gemaakt zijn. Zoals een handleiding voor de content op de site van Irex al stelt: Due to the high resolution and brightness of the iLiad display in many cases the resizing the A4 to an A6 size will still be readable, but an original 11 point height text will result in an 7 point height text on the iLiad en dat wijst de ervaring ook wel uit. Over de content meer in een latere blogpost want daar valt ook nog heel wat over te zeggen natuurlijk.

Het scherm knippert wel elke keer als er een pagina omgeslagen wordt en het duurt ruim een seconde voordat een nieuwe pagina opgebouwd wordt. Dit stoort niet enorm maar als je een snelle lezer bent (zoals ik) dan is het wel degelijk hinderlijk merkte ik. Hetzelfde geldt als je even snel wilt terugbladeren (of vooruit) naar een eerdere passage. Je kunt rechtstreeks klikken op het paginanummer dat onderin beeld getoond wordt maar dat vereist weer de stylus en die heb je niet bij de hand als je gewoon een boek leest. Even met de bladerbalk 10 pagina’s terugbladeren is gewoon niet heel handig.

De pagina nummering is niet het enige dat onderaan functioneel getoond wordt, afhankelijk van het type document dat je leest en de beschikbare functies daar, zijn er iconen zichtbaar die ook als snelkoppeling voor deze functies fungeren. Hierbij moet je denken aan teken- & schrijffuncties maar ook aan het oproepen van een qwerty toetsenbordje op het scherm voor input als je niet zo begenadigd bent met een leesbaar handschrift.

Connectivity

Zoals al gemeld heeft de Iliad een ingebouwde wifi 802.11g verbinding die voornamelijk bedoeld is om verbinding te maken met de IDS service van Irex voor downloaden van content en software updates voor de Iliad. Op Windesheim kon ik niet 1-2-3 verbinden met het draadloze netwerk maar dat is wel beveiligd natuurlijk en ik heb er verder niet naar gekeken. Een verbinding thuis maken op mijn stevig beveiligde draadloze netwerk ging zonder problemen. Het duurde even voordat ik het MAC adres van de wireless adapter gevonden had (ik blokkeer alles wat onbekende mac adressen heeft thuis) maar deze bleek zowel op een sticker op de achterkant te staan als diep binnen de instellingen verstopt te zijn. Om te kunnen verbinden met de IDS service moet je wel een MyIrex account hebben overigens die je op de site van Irex kunt aanmaken. Ik heb alleen 20 minuten verspild bij het scherm van de Iliad instellingen voordat ik doorhad dat deze ook paginanummers onderaan had staan en dus bestond uit maar liefst 10 pagina’s met instellingen. Verderop in de instellingen kon ik dus het mailadres en toegemailde wachtwoord invullen om verbinding te maken en eenmaal gevonden was dat een fluitje van een cent. Je wireless verbinding moet je overigens wel in een apart netwerkprofiel instellen bij de Iliad instellingen.

Via de Travel Hub kun je de Iliad ook met een 10/100 Mbps ethernetverbinding aan het internet hangen en op die manier verbinding maken. Overigens moet ik daar bij opmerken dat als je de ‘IDS’ knop rechtsbovenaan indrukt, hij bepaalde acties in redelijk vlot tempo uitvoert in een soort default volgorde. In mijn geval had ik de ervaring dat hij, ondanks het feit dat ik alleen bedraad verbonden was, en er slechts 1 bedraad netwerkprofiel ingesteld was door mij, poogde een wireless verbinding te maken en dus *letterlijk* vastliep op het scherm met de wireless verbinding. Ik zag na een reset dat de Iliad enkele seconden lang een tussenscherm laat zien waar ik vliegensvlug op ‘Bedraad’ klikte en waarna die braaf het correcte default netwerkprofiel pakte.

De overige verbindingen zijn de USB aansluiting voor usb memorysticks, de CF aansluiting en de SD aansluiting voor SD/MMC kaartjes. Via de Iliad instellingen kun je eenvoudig de content bekijken/kopieren die op deze externe media zijn gezet. De 3.5mm aansluiting voor hoofdtelefoon heb ik nog niet geprobeerd en komt later wel als het apparaat mp3 gaat ondersteunen. Audioboeken komen dan mooi in het vizier.

Via de Travel Hub kun je de Iliad ook verbinden aan je PC met een USB aansluiting en ook dat werkt eenvoudig. Elke van de vier knoppen op de Iliad correspondeert met een map die zichtbaar wordt in de Windows Verkenner, aangezien de PC de Iliad als een externe harde schijf herkent. Het is een kwestie van slepen van content naar de correcte mappen om het beschikbaar op de Iliad te krijgen. De beschikbare ruimte is dan 128 MB op de Iliad zelf maar met de SD/CF/MMC kaartjes is dit tot vele gigabytes uit te breiden.

  • © 2006- 2019 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en duizenden liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top