Tweetweekoverzicht week 43 2019: CB & Luisterhuis gaan samen, Facebook komt met eigen muziekcatalogus, Boekhandel Donner is klaar en gaat Netflix delen van accounts bestrijden?

Elke week maak ik een tweetweekoverzicht waarin ik alsnog stil sta bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen blogpost aan heb gewijd.

Heb ik iets gemist? Of ben je wat interessants tegen gekomen? Stuur me dan een mail of tweet en dan neem ik het op in het (volgende) tweetweekoverzicht.

CB en Luisterhuis gaan samen

Op zich gaat niemand hier echt wat van merken maar ik vond het toch bijzonder nieuws dat Luisterhuis deel uit gaat maken van CB waarmee niet alleen de distributie van boeken en ebooks, maar nu ook luisterboeken via CB geregeld worden. Een interessante ontwikkeling omdat het veel zegt over de (blijvende) rol van het luisterboek denk ik.

Facebook komt met eigen muziekcatalogus

Leuk al die video’s op Facebook en Instagram Stories maar hoe voorkom je dat je in de problemen komt met de muziek die je gebruikt? Nou, door gebruik te maken van muziek die door Facebook gelicenseerd is bij de makers zodat gebruikers (en dus Facebook) die zonder gedoe kunnen integreren in video’s.

Sinds vorige week is de Geluidencollectie – onderdeel van Studio voor makers dat ik eerlijk gezegd ook niet kende – beschikbaar in Nederland. Met meer dan 5000 muzieknummers die je in zowel Facebook video’s als Instagram Stories kunt gebruiken. Voor dat laatste moet je wel je Instagram account koppelen in Studio voor makers (en ik ben dat niet van plan) maar dat is iets waar je zelf over moet nadenken ;-)

Boekhandel Donner is klaar

Na vijf jaar aan verbouwingen en interne verhuizingen is Donner eindelijk ‘klaar’ en is de boekhandel dit weekend opnieuw feestelijk geopend. Het staat ook al jaren op mijn lijstje van te bezoeken (en te fotograferen) boekenplekjes maar ik wilde er pas naar toe als het ook echt definitief af was.

Of ik er binnenkort aan toe kom weet ik niet maar het staat nu bovenaan de lijst voor als ik weer op pad ga :)

Ik werd overigens wel getriggerd door de opmerking die in het Volkskrant artikel staat over de noodzaak voor klanten om de boekhandel wel te koesteren want ik blijf erbij dat ook boekhandels moeten innoveren om relevant te blijven en niet afhankelijk kunnen zijn van klanten die het gemak van online bestellen (via Bol of Amazon) laten voor wat het is. Maar goed, dat is een hele andere discussie.

Netflix gaat accountsharing bestrijden?

Het zijn maar geruchten feitelijk maar ik kwam meerdere berichten tegen dat Netflix, op de vooravond van de definitieve lancering van Disney+, maatregelen wil nemen om het delen van accounts tegen te gaan. Ergens is dat logisch natuurlijk want er zijn ongetwijfeld grote groepen kijkers die meeliften op andermans accounts (of simpelweg samen de kosten voor 1 account delen) en Netflix wil natuurlijk het liefste dat iedereen voor een eigen account betaalt maar anderzijds is de mogelijkheid dat te kunnen delen nou net reden voor velen om uberhaupt nog Netflix te kijken, al dan niet naast Disney+ of een andere streamingdienst als Amazon Prime Video of Videoland.

Ik verwacht dat Netflix geleidelijk wat waarschuwingen gaat geven als je dezelfde series/afleveringen/films op 1 account kijkt vanaf meerdere locaties (een goede indicatie dat er meer dan 1 persoon zit te kijken op dat account die geen onderdeel uitmaakt van hetzelfde huishouden), laat staan als dat ook nog eens tegelijkertijd gebeurt. Wellicht door dan wat restricties aan te brengen en de kijkervaring voor meerdere-kijkers-op-1-account te verslechteren. Een harde blokkade zal er denk ik niet van komen aangezien dat averechts gaat werken maar goed, je weet het maar nooit natuurlijk.

#

Tweetweekoverzicht week 26 2019: Muziekindustrie vs muziekstreamripping sites, bijzonder auteursrecht en Bookaroo voor al je boeken?

Elke week maak ik een tweetweekoverzicht waarin ik alsnog stil sta bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen blogpost aan heb gewijd.

Heb ik iets gemist? Of ben je wat interessants tegen gekomen? Stuur me dan een mail of tweet en dan neem ik het op in het (volgende) tweetweekoverzicht.

Weer een stream-ripping dienst gesloten

De (internationale) muziekorganisaties zijn al jaren bezig met het ‘bestrijden’ van websites en diensten waarmee audio bestanden geript kunnen worden van videostreams. Met name converteersites die mp3’s maken van YouTube filmpjes moeten het hier ontgelden en de muziekorganisaties hebben er al diverse weten te sluiten. Zoals bijvoorbeeld YouTube2mp3.

Nu is Convert2MP3 aan de beurt want daar voert de RIAA ook al sinds 2017 een juridische strijd tegen en de IFPI (brancheorganisatie voor de muziekopname industrie) kondigde afgelopen week aan dat Convert2MP3 de handdoek in de ring heeft gegooid als gevolg van een schikking.

Ik houd hier een dubbel gevoel bij want hoewel het formeel – overduidelijk – altijd gaat om inbreuken op het auteursrecht als een stream wordt omgezet naar een mp3, vind ik het belachelijk dat het zo in het illegale sfeertje wordt neergezet.

Dat de muziekindustrie het onwenselijk vindt dat mensen “gratis” muziek kunnen blijven luisteren door muziekstreams te rippen naar mp3’s snap ik helemaal. Maar ik vind het onwenselijk dat de muziekindustrie kan bepalen dat ik niet meer naar veel soorten muziek kan luisteren tenzij ik een afspeellijst van streams ga zitten maken. YouTube muziekvideo’s doen het heel slecht op mijn, toegegeven al wat oudere, mp3 speler en als de mogelijkheid niet geboden wordt door diezelfde muziekindustrie om de muziek als mp3 aan te schaffen, dan zie ik geen kwaad in het rippen van een stream.

Zoals in bijna alle gevallen waar een entertainmentindustrie met copyright aan het schermen is zou de uitdaging moeten zijn om het legale aanbod uitgebreid, aantrekkelijk en toegankelijk genoeg te maken zodat de noodzaak om het illegaal te doen verdwijnt. En ja, degenen die niet willen betalen zullen een illegale oplossing zoeken (en vinden). Maar daar krijg je toch geen geld uit door achter die illegale tools aan te gaan … die zijn er immers in overvloed en zullen er altijd blijven.

Bijzonder auteursrecht

Als ik auteursrecht uitleg aan studenten dan maak ik dankbaar gebruik van de talloze (en ik bedoel ook echt talloze) voorbeelden van celebrities op Instagram die een geheel eigen interpretatie hebben van hoe auteursrecht werkt. Ik heb een lange rij van voorbeelden van beroemde mensen die foto’s van zichzelf op Instagram posten … en daarna vervolgens in de problemen kwamen met de fotograaf die het prachtige kiekje geschoten heeft.

Het onbegrip is altijd groot want hoe kunnen ze nou inbreuk maken op het auteursrecht van de fotograaf TERWIJL ZE ZELF OP DE FOTO STAAN? Een korte en intensieve botsing met de realiteit later valt het kwartje dat het auteursrecht toch echt toekomt aan degene die de foto maakt, niet degene die afgebeeld wordt. Tenzij in opdracht gemaakt en tenzij er dus afspraken gemaakt zijn over dat auteursrecht.

Ik kan nu ook model Gigi Hadid aan mijn lijstje met voorbeelden toevoegen. Niet omdat ze zo bekend is – ik had nog nooit van haar gehoord maar enfin – maar omdat ze een nieuw hoofdstuk opent in de discussie over dat auteursrecht.

Hadid werd in januari aangeklaagd door een agentschap die claimde dat het model 1 van hun foto’s, waar ze op afgebeeld was, op haar Instagram had geplaatst zonder toestemming. Ze was bepaald niet de eerste en ze gaat niet de laatste zijn die een dergelijke claim om de oren krijgt.

Waar ze nu wel de eerste in is, is in het argument dat ze aanvoert in een poging om de claim bij de rechter van tafel te krijgen: het gebruik van de foto zou onder fair use vallen omdat ze poseerde voor de foto en op die manier dus bijdraagt aan de kenmerken van de foto die door de auteursrechtwetgeving wordt beschermd. Het was niet de fotograaf die bepaalde hoe de foto eruit kwam te zien maar zij zelf. Oftewel, ze beschouwt zichzelf als mede-rechthebbende.

Het zou in het Europees recht niet ver komen als argument omdat we hier geen fair use bepaling kennen maar door te wijzen op het niet-commerciële doel van haar gebruik van de foto op Instagram waar ze actief voor poseerde (versus het overduidelijke commerciële doel dat de fotograaf had met het maken ervan) is het niet geheel denkbeeldig dat er een andere uitspraak komt bij de Amerikaanse rechter. We zullen het zien …

Bookaroo voor al je boeken?

Afgelopen week zag ik, ouderwets bijna, een discussie op Twitter naar aanleiding van een artikel in de Volkskrant over Bookaroo. Bookaroo is een website die volgende week, 3 juli om precies te zijn, lanceert en die inspeelt op de wens/het sentiment /de behoefte van mensen om hun plaatselijke boekhandel te steunen als je boeken koopt. In plaats van gemakkelijk en effectief via Bol te bestellen zeg maar.

Het achterliggende idee is simpel: maak nou eens één website waar mensen boeken kunnen bestellen en die dan geleverd worden door jouw lokale boekhandel. In plaats van op zoek te moeten gaan naar de website van je boekhandel – die er lang niet altijd is – en dan maar te hopen dat ze jouw boek net op voorraad hebben.

Bookaroo beoogt precies dat te gaan doen. De initiatiefnemers hebben ervaring vanuit uitgeverij Das Mag en liepen in het verleden al tegen de strikte voorwaarden, regeltjes en commissies aan die Bol eist voor het verkopen van boeken en zien ruimte om boeken aan consumenten te verkopen waarbij ze gebruik maken van deelnemende lokale boekhandels.

De lezer gaat naar bookaroo.nl en doet zijn bestelling. Bookaroo zet die bestelling vervolgens uit bij de dichtstbijzijnde boekhandel. Als die niet binnen een bepaalde tijd reageert, wordt de cirkel van boekhandels die de order in behandeling kunnen nemen, vergroot. Heeft vóór middernacht geen enkele boekhandel laten weten dat hij het boek op voorraad heeft, dan gaat de bestelling naar CB in Culemborg, die het vanuit het magazijn naar de klant stuurt.

Het lijkt heel erg op het systeem van interbibliothecair leenverkeer in Nederland: als leners een aanvraag voor een boek plaatsen dat niet in de eigen collectie is wordt die uitgezet in een netwerk van leverende bibliotheken totdat er eentje is die het kan leveren.

Hoewel ik het een erg sympathiek idee vind ben ik er echter totaal niet van overtuigd dat het een werkbaar concept is. Ik beschouw mezelf als een groot liefhebber van boekwinkels maar het sentiment dat je per se je plaatselijke boekhandel moet steunen als je boeken koopt deel ik toch echt niet. Het is geen museum of bibliotheek met een culturele of educatieve taak maar een commercieel bedrijf dat de uitdaging heeft om in verschuivende markten en met verschuivende interesses van klanten relevant te blijven. En leunen op sentiment dat je boeken bij een boekhandel behoort te kopen levert je dezelfde doelgroep op als die mensen die nog steeds LP’s kopen in platenzaken.

En ook al zou dat sentiment wel wat kunnen opleveren dan denk ik nog dat de boekhandels er zelf niks mee opschieten. Alle deelnemende boekhandels bij Bookaroo zijn, net als de deelnemende bibliotheken in het IBL systeem, simpelweg onzichtbare leveranciers van dat bestelde boek. Boekhandels zijn alleen magazijnen in het Bookaroo-stelsel die wel of niet een boek op voorraad hebben. Heeft jouw lokale boekhandel jouw bestelling niet? Dan gaat die naar een compleet andere boekhandel die in een andere plaats of provincie ligt. Of dus naar het CB die gegarandeerd alle boeken op voorraad heeft liggen.

De kans dat een door mij besteld boek ook daadwerkelijk rechtstreeks afkomstig is van een boekhandel in Deventer is klein. En wat die boekhandel er mee opschiet als dat wel het geval is ontgaat me echt volledig. Nee, Bookaroo verkoopt heel slim een goed gevoel aan boekenkopers maar ook aan boekverkopers die al lang blij zijn dat er concurrentie met Bol kan zijn.

Terwijl de vraag eigenlijk zou moeten zijn hoe het zo ver heeft kunnen komen dat Bol zo veel effectiever de online boekenverkoop heeft weten te organiseren. Waarom kan Bol wel een gigantisch aanbod van (tweedehands) boeken aanbieden die binnen een dag thuisbezorgd worden en hebben de boekhandels nooit de handen ineen geslagen om tien jaar geleden zelf met iets als Bookaroo te komen? Het antwoord is dat boekhandels als geheel onvoldoende naar online verkoop gekeken hebben waardoor Bol nu de spelregels bepaalt.

Ik hoop oprecht dat Bookaroo een succes wordt maar het is niet voor mij bedoeld. Ik koop een product als ik een boek koop en dat wil ik snel en gemakkelijk kunnen doen. Het is een zakelijke transactie, geen emotionele. Ja, ik wil boekwinkels behouden maar die verantwoordelijkheid ligt toch echt bij de winkels zelf om een nieuwe/veranderende doelgroep aan te spreken en te blijven innoveren. Ik ben heel gemakkelijk te motiveren om naar een boekwinkel te gaan maar ik moet wel een reden hebben die verder gaat dan het sentiment alleen. En die opweegt tegen het enorme gemak dat een partij als Bol nou eenmaal biedt.

#

Tweetweekoverzicht week 17 2019: Digitale uitputting deel 2, Mueller rapport met filterellende, HEMA zwerfboekenkasten en een minidocumentaire over boekwinkels

Elke week maak ik een tweetweekoverzicht waarin ik alsnog stil sta bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen blogpost aan heb gewijd.

Over digitale uitputting en Tom Kabinet (deel 2)

Vorige week stond ik stil bij digitale uitputting en waarom het model (en de daaruitvolgende kwestie die nu bij het Europese Hof van Justitie ligt) van Tom Kabinet zo interessant is. Op het Copyright blog van Kluwer stond een interessant artikel waarin ingegaan werd op het belang van de komende uitspraak.

Afgelopen week werd ook deel 2 gepost en daar wordt uitgebreid besproken wat de opties en afwegingen zouden *kunnen* zijn van het Europese Hof. Het wordt pas echt interessant om deze afwegingen te duiden als de uiteindelijke uitspraak er ligt maar het is duidelijk dat in een maatschappij waar in toenemende mate digitale goederen geleverd worden de consequenties in elk geval niet gering zullen zijn.

Mueller rapport en filterellende

Ook deze week was het geen enkel probleem om een voorbeeld te vinden van falende algoritmes die auteursrechteninbreuken zouden moeten voorkomen.

Na ruim een jaar wachten verscheen vorige week dan eindelijk het rapport van Mueller die onderzoek deed naar het handelen van Trump tijdens de verkiezingen van 2016. Daar dook de media vol op en uitgevers publiceerden gehaast allemaal eigen versies van het rapport in boekvorm.

Dat konden ze doen omdat het rapport, als uitgave van de overheid, vrij is van auteursrechtelijke bescherming. Het gevolg is dat dit rapport in boekvorm de eerste drie plekken van de bestsellerlijst innam en natuurlijk ook digitaal overal verspreid werd.

Zo ook bij Scribd, dat behalve een ebookdienst ook van oudsher de YouTube van documenten is. Alleen daar greep het BookID filter in en Scribd verwijderde meerdere versies van het rapport met de onderbouwing dat het inbreuk maakte op het auteursrecht.

Na de nodige ophef gaf het bedrijf toe dat het systeem geregistreerd had dat het boek door een grote uitgever was uitgegeven en daarmee het eigenaarschap gekoppeld had aan die uitgever. Wat alle andere exemplaren van het rapport meteen in de ban deed.

Zoals de Electronic Frontier Foundation ook constateert is het aannemelijk dat we hier naar de toekomst van het internet kijken onder de nieuwe EU wetgeving. Geautomatiseerde systemen die, gevoed door belanghebbende partijen, zonder enige nuance de toegang blokkeren tot werken. Ongeacht hoe het nou echt zit met de auteursrechten.

HEMA komt met zwerfboekenkasten

HEMA opent per 1 mei in 55 filialen een zwerfboekenkast, meldde het bedrijf afgelopen week. Het is een initiatief van HEMA en Stichting Kinderzwerfboek dat hoopt een bijdrage te leveren aan het verbeteren van de taalvaardigheid van kinderen door de gelegenheid te bieden boeken te ruilen in de HEMA filialen.

En natuurlijk kun je daar cynisch naar kijken – veel reacties die ik zelf via Twitter kreeg waren dat ook zeker – want natuurlijk doet HEMA dit niet alleen om ideologische redenen. En nee, 55 boekenkasten in Nederland is geen alternatief voor de diverse trajecten inclusief begeleiding die o.a. via bibliotheken worden aangeboden.

Maar ik kijk daar toch iets anders tegen aan. Ik vind het een leuk en nuttig initiatief en denk dat je nooit genoeg manieren hebt om in aanraking te komen met boeken. Als je liefhebber bent van boeken dan ga je heus wel naar de bibliotheek maar voor al die kinderen die niet uit zichzelf naar de bibliotheek gaan – en dat zijn er velen – is dit een extra laagdrempelige manier om eens een boek te proberen.

Als kind kwam ik elke week meerdere keren in de bibliotheek en leende & las me ongans. En zelfs toen liep ik rommel- en boekenmarkten af op zoek naar nieuwe boeken omdat lenen nou eenmaal iets anders is dan een boek in je eigen boekenkast kunnen zetten. Ik verheug me er op om vanaf volgende maand met mijn eigen kinderen af en toe te gaan kijken of er een leuk boek tussen zit … en dan tegelijk een paar gelezen boeken te doneren voor anderen. Win-win noem ik dat. Maar dat is misschien ook wel omdat ik dan meteen een broodje rookworst kan halen ;-)

Kijktip: minidocumentaire Bookstores

Elsbeth tipte me via Twitter op een minidocumentaire van Max Joseph over zijn fascinatie met boekwinkels en het feit dat je nooit alles kunt lezen wat ze verkopen. Max gaat langs een aantal prachtige boekwinkels (waaronder de Dominicanen in Maastricht) en praat met experts die uitleggen hoe je meer boeken kunt lezen in de tijd die je hebt. Ik heb er van genoten :)

#

  • © 2006- 2019 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en duizenden liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top