Tweetweekoverzicht week 41 2019: Adobe deactiveert accounts in Venezuela en Dedicon start register omgezette boeken

Elke week maak ik een tweetweekoverzicht waarin ik alsnog stil sta bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen blogpost aan heb gewijd.

Heb ik iets gemist? Of ben je wat interessants tegen gekomen? Stuur me dan een mail of tweet en dan neem ik het op in het (volgende) tweetweekoverzicht.

Yup, nog steeds in onderhoudsmodus

Geduld schijnt een schone zaak te zijn maar ik heb het maar nauwelijks. Het goede nieuws is dat het zachtjes aan iets beter gaat met me (minder duizelig tijdens het bewegen) maar dat ik nog lang niet terug ben waar ik zou willen zijn. Vanaf volgende week wil ik weer wat meer proberen te doen maar ik wil die heeeeel langzaam stijgende lijn niet in gevaar brengen dus ik doe even geen beloftes. Het is ook deze week nog een (extreem) kort tweetweekoverzicht dus.

Adobe deactiveert alle accounts in Venezuela

Begin deze week kondigde Adobe aan dat ze, naar aanleiding van een Executive Order van president Trump waarin effectief een handelsverbod met Venezuela werd aangekondigd, alle Adobe ID accounts in Venezuela gaan deactiveren.

Dat heeft een forse impact want met alle content en services in de cloud betekent het deactiveren van een Adobe ID account dat je geen toegang meer hebt tot je (betaalde) Adobe Creative Cloud diensten maar ook problemen gaat krijgen met bijvoorbeeld ebooks die met Adobe DRM beveiligd zijn. Je kunt dan geen nieuwe apparaten/computers autoriseren en al eerder gekochte ebooks (opnieuw) downloaden.

Kennelijk beschouwt Adobe die Executive Order ook als een soort cadeautje voor zichzelf want in eerste instantie kondigden ze tevens aan dat ze geen restitutie zouden geven voor de resttijd van de (peperdure) abonnenementen die ze aan Venezuelaanse klanten hebben verkocht. Want restitutie zou ook verboden zijn in die Executive Order aldus de helppagina.

Dat kwam ze echter op zo veel kritiek te staan – omdat het niet kunnen restitueren van abonnementen helemaal niet in de Executive Order staat – dat ze daar een paar dagen later bakzeil haalden. De accounts worden nog steeds eind deze maand gedeactiveerd maar de klanten krijgen wel restitutie over de periode waarin ze hun abonnement niet meer kunnen gebruiken.

Hoe afhankelijk je dus eigenlijk bent van een Amerikaans bedrijf dat door een bevel van een president een compleet land afsluit van legaal aangeschafte diensten en content, dat is stof voor een heel ander artikel denk ik.

Online register omgezette boeken Dedicon

De Auteurswet heeft een speciale uitzondering voor mensen met een leeshandicap, een beperking op het auteursrecht van een maker. Artikel 15i lid 1 Aw stelt: ‘Als inbreuk op het auteursrecht op een werk van letterkunde, wetenschap of kunst wordt niet beschouwd de verveelvoudiging of openbaarmaking die uitsluitend bestemd is voor mensen met een handicap, mits deze direct met de handicap verband houdt, van niet commerciële aard is en wegens die handicap noodzakelijk is’. Oftewel, als je werken kopieert of omzet naar een ander formaat, dan mag dat zonder toestemming van rechthebbenden – mits het werk niet verspreid wordt buiten de doelgroep van visueel gehandicapten (en het dus niet de reguliere verkoop door uitgevers kan schaden).

In een regeling tussen Dedicon, die dat in Nederland verzorgt, en de uitgevers werd daarom een meldingsplicht opgenomen zodat uitgevers wisten dat een titel omgezet ging worden en beschikbaar gemaakt werd voor blinden en slechtzienden. In de nieuwe editie van deze regeling is deze meldingsplicht komen te vervallen en is het vervangen door het instellen van een online register van titels op https://omgezettewerken.dedicon.nl

Dat maakt het allemaal wel transparant(er) voor mensen met een leesbeperking lijkt me dus ik vind het een mooie ontwikkeling.

#

Tweetweekoverzicht week 38 2019: Digitale publicaties per 1-1-2020 onder laag btw-tarief en doorverkopen digitale games moet mogelijk zijn

Elke week maak ik een tweetweekoverzicht waarin ik alsnog stil sta bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen blogpost aan heb gewijd.

Heb ik iets gemist? Of ben je wat interessants tegen gekomen? Stuur me dan een mail of tweet en dan neem ik het op in het (volgende) tweetweekoverzicht.

Een nog kariger weekje

Ik was nog steeds duizelig en ziek afgelopen week en toen ging het ook ineens heel slecht met mijn echtgenote. Dus de afgelopen week stond in het teken van verzorgen, huishouden en veel stress. Ik heb dus nauwelijks (zeg maar niet) op het nieuws van de afgelopen week gelet en geen tijd gehad voor tweets, RSS feeds en bloggen. Volgende week komt er nog wel een blogpost over de nieuwe software-update voor de Kobo ereaders maar daar zal het voorlopig eventjes bij blijven vrees ik.

Dit tweetweekoverzicht is dan ook bijzonder kort weer. Het is niet anders.

Btw tarief definitief verlaagd voor digitale publicaties

Ik heb weinig meegekregen van Prinsjesdag en de troonrede maar één van de dingen die desondanks opviel was dat digitale publicaties per 1-1-2020 onder het lage btw-tarief komen te vallen.

Dat was niet echt nieuws omdat daar al jaren van discussies aan vooraf was gegaan in Europees verband – ik schreef er al diverse malen eerder over (o.a. hier en hier) – maar toch wel een beetje omdat de scope van digitale publicaties gelukkig ruimer gerekend wordt dan in eerste instantie het geval leek.

Behalve voor ebooks en digitale kranten/tijdschriften gaat het lage btw-tarief namelijk ook gelden voor de nieuwswebsites van kranten, digitale bladmuziek en databanken. Wel zo eerlijk maar niet per se vanzelfsprekend dus dat is een goede ontwikkeling. Het betekent nog wel wat boeiende administratieve handelingen voor alle licenties die we als onderwijsinstellingen afnemen via SURF aangezien die voor 1-1-2020 betaald moeten worden terwijl het om de toegang in 2020 gaat.

Doorverkopen digitale games via Steam moet mogelijk zijn

Voor wie Steam niet kent: het is het grootste platform waar games op verkocht worden. Hoewel het heel veel voordelen kent om digitaal je games te hebben op 1 platform, zit er voor sommigen ook een duidelijk nadeel aan want je gekochte games zijn onlosmakelijk verbonden en gekoppeld aan je account … zonder optie om een uitgespeelde game door te kunnen verkopen zoals je dat bij fysieke exemplaren wel kunt.

Om fraude en (lastige) handel in games te voorkomen – die vaak ook nog eens voor lagere prijzen in verschillende werelddelen verkocht worden – is het daarom ook onmogelijk om dit te doen. Steam verbiedt het ook expliciet in de voorwaarden. Een Franse consumentenorganisatie spande in 2015 hierover al een zaak aan tegen de eigenaren van Steam en afgelopen week deed het hooggerechtshof in Parijs een uitspraak.

Het hof oordeelde dat aangezien de gekochte games geen onderdeel van een abonnement uitmaken maar daadwerkelijk gekocht zijn als exemplaar, Steam het niet mag verbieden om dat exemplaar door te verkopen.

Hoe en of Steam dat ook in de praktijk gaat (kan) uitvoeren is maar de vraag aangezien de gamemakers daar ook ongetwijfeld een mening over hebben. Het is echter een hele boeiende uitspraak met mogelijk verregaande consequenties als het gaat om eigenaarschap van digitale content.

#

feedback ebooks

Feedback: Over betalen voor content

Alles op internet is gratis en vrij te gebruiken. Het is één van de (auteursrecht)misverstanden bij gebruikers als digitale content via het internet verspreid wordt.

Dat is niet alleen een misverstand maar ook een reden voor de makers van die content om mensen te laten betalen voor de content. Wat is anders nog de waarde van content als je het niet in geld uitdrukt?

En die content heeft absoluut waarde want het heeft veel tijd en moeite gekost om die te maken en ergens moet dat terugbetaald worden. Dat kon vroeger via advertenties en sponsoring maar nu daar geen rendement meer uit te halen is moeten de kosten op een andere plek terugverdiend worden.

Van gratis naar betaald

Het is net omgekeerd open access: vroeger betaalden de eindgebruikers voor de toegang tot artikelen en met open access komt dat bij de producenten van die content te liggen. Voor internetcontent ligt dat andersom: producenten en belanghebbenden betaalden de kosten maar nu moet dat bij de eindgebruiker komen te liggen. Maar die is een stuk kritischer en heeft hele andere belangen.

De afgelopen jaren hebben (websites van) kranten geëxperimenteerd met betaalmuren en andere abonnementsmodellen maar hebben daar hele wisselende ervaringen en resultaten mee omdat mensen nou eenmaal niet (willen) betalen voor content die ze eerst gratis konden krijgen (“principes”).

Of voor content waar elders gratis alternatieven voor zijn (zoals nieuws op Facebook of NU.nl die hun inkomsten niet uit rechtstreeks betalen halen). Blendle is een boeiend voorbeeld want dat had op papier (snap je hem) een heel goed idee vertaald naar een nieuwe dienst. Alleen dat betalen voor losse artikelen bleek toch veel minder vanzelfsprekend te zijn dan ze vooraf dachten.

Kwalitatieve content alleen is niet genoeg

Als de (kwaliteit van de) content alleen niet voldoende is om mensen te laten betalen dan zit de oplossing in een andere hoek. En dat zijn abonnementsvormen waar je voor meer dan de content betaalt. Of waar die content min of meer ondergeschikt is aan de hoofdreden om een abonnement te willen.

Dan kom je bij voorbeelden die door digitale contentmakers (YouTubers) bedacht zijn: je steunt ze met een eenmalige of terugkerende donatie, en in ruil daarvoor krijg je wat extra’s terug dan alleen de content. Eerder toegang tot de content dan mensen die niet betalen. Of speciaal voor betalende mensen gemaakte content.

Zo ‘steun’ ik via Patreon een videomaker op YouTube omdat ik al jarenlang drie keer per week zijn video’s kijk en ik wil dat hij die blijft maken. Ik ben ook niet de enige want hij heeft genoeg supporters om er van te kunnen leven en fulltime video’s te maken. Tenminste, zo lang hij die supporters ook tevreden weet te houden natuurlijk.

Het is een model dat ze bij gamevideowebsite Gamekings op een vergelijkbare manier toepassen: bezoekers kunnen Premium lid worden voor een zelf te kiezen vast bedrag per maand en krijgen daar video’s voor terug die alleen door deze leden te zien zijn. De focus is de afgelopen jaren steeds meer op het maken van content voor Premium leden komen te liggen en inmiddels draait de site op deze inkomsten in plaats van de bijna verdwenen advertentie-inkomsten.

Maar het zijn niet alleen videomakers die noodzakelijkerwijs afstappen van advertentie-inkomsten. Ook sommige geschreven media hanteren een “betaal wat je wil” donatiesysteem in plaats van een vast – en vaak duur – abonnement. Eveneens via Patreon betaal ik voor het digitale tijdschrift Clarkesworld (maandelijks met korte SF verhalen van veel onbekende auteurs uit bijvoorbeeld China) en ondanks dat ik vaak niet toe kom aan het lezen ervan, blijf ik toch maandelijks betalen omdat ik me een onderdeel voel van een gemeenschap. Zonder mij (en vele anderen) zou het tijdschrift niet meer bestaan.

Lid worden … maar dan anders

Nu is het duidelijk maken wat de toegevoegde waarde is van de content die bij een abonnement krijgt een grote uitdaging. Het is er eentje waar alle contentmakers al mee te maken hebben of daar in de zeer nabije toekomst mee geconfronteerd zullen worden. Ik zie het bij kranten, websites met gespecialiseerde informatie en bij alle media die de transitie maken van papier naar digitaal.

De oude verdien- en betaalmodellen werken niet meer zoals vroeger, en het is zoeken naar wat werkt in het digitale tijdperk waar mensen toegang hebben tot oneindig veel content en waar de ‘journalistieke/kwalitatieve’ aspecten veel minder belangrijk zijn dan je wellicht zou denken als maker van die content.

Het toverwoord is community. De YouTubers snappen dat, Gamekings en Clarkesworld snappen het en ook een site als de Correspondent snapt dat. De content alleen is niet voldoende, je moet mensen ook betrekken bij de totstandkoming ervan. Open staan voor input of suggesties van die mensen en daar ook wat mee doen. Je wilt geen abonnees die maandelijks of jaarlijks evalueren of ze het geld nog over hebben voor jouw content maar leden van een gemeenschap, jouw community, die betrokken (kunnen) zijn bij wat je maakt.

Ik denk dat we aan het begin staan van een heel interessant tijdperk waarin digitale content steeds meer betaald gaat worden door gebruikers die de makers rechtstreeks ondersteunen. En daarvoor in ruil niet alleen (exclusieve) toegang krijgen tot die content maar bovenal betrokken willen zijn bij de makers ervan. Dat is toch een prachtige ontwikkeling?

In Feedback geef ik mijn mening over uitspraken van anderen, nieuws en ontwikkelingen zonder dat ik (al te veel) aan het researchen en factchecken sla. Laat gerust weten wat jij vindt in de reacties hieronder.

#

  • © 2006- 2020 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en duizenden liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top