Tweetweekoverzicht week 39 2019: Google gaat uitgevers niet betalen voor tonen nieuwsartikelen, meer gedigitaliseerde boeken in Amerika, AI en auteursrecht

Elke week maak ik een tweetweekoverzicht waarin ik alsnog stil sta bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen blogpost aan heb gewijd.

Heb ik iets gemist? Of ben je wat interessants tegen gekomen? Stuur me dan een mail of tweet en dan neem ik het op in het (volgende) tweetweekoverzicht.

Onderhoudsmodus

Kennelijk is een ontsteking van je evenwichtsorgaan niet iets dat heel snel voorbij gaat. Geen aanvallen gelukkig maar de duizeligheid blijft aanhouden bij elke beweging die ik maak (en je beweegt dus veel meer dan je denkt weet ik nu). Goed, ik ben nu vooral even druk met mezelf en dat betekent tijdelijk minder aandacht voor mijn blog. Het is daardoor wederom een heel kort tweetweekoverzicht.

Google gaat uitgevers niet betalen voor nieuwsartikelen

Het was zo ontzettend voorspelbaar – er zijn vele artikelen en discussies aan gewijd destijds die het ook letterlijk uittekenden – maar Google heeft aangekondigd hoe ze in Frankrijk de nieuwe auteursrechtwetgeving gaan volgen met betrekking tot het tonen van stukjes uit nieuwsartikelen in Google News.

Niet door de uitgevers te gaan betalen voor het mogen tonen er van (en het sturen van bezoekers naar de sites van de uitgevers) zoals de lobby en het EU parlement fantaseerden bij het opstellen van de wetgeving. Nee, door alles weg te halen uit Google News en uitgevers de keuze te laten maken of ze hun nieuwsartikelen gratis willen laten tonen door Google News.

Frankrijk is het eerste land dat, met flinke haast, de nieuwe auteursrechtrichtlijn invoert en verwerkt in de eigen wetgeving en volgende maand is het daar al zo ver. Echter dus niet met de zak met geld van Google maar met een Frans koekje van eigen deeg.

De Franse minister van Cultuur heeft een verklaring gegeven waarin hij oproept tot een onderhandeling tussen Google en de uitgevers omdat dit in de geest van de wetgeving zou passen maar persoonlijk denk ik dat het (euro)kwartje nog niet gevallen is: als je een bedrijf verbiedt in wetgeving iets te doen, waarom kijk je dan raar op als ze het dan niet meer doen? En verwacht je dat ze je gaan betalen voor het privilege om het alsnog te mogen doen terwijl ze daar zelf nauwelijks iets aan verdienen?

Aangezien dit in Spanje en Duitsland al op een vergelijkbare manier gebeurde voor de invoering van de nieuwe richtlijn – daar probeerden ze met dezelfde wetgeving Google te dwingen te betalen en sloot Google simpelweg Google News tot de uitgevers terugkrabbelden omdat het in belang is dat bezoekers ze wisten te vinden – is het ronduit verbazingwekkend dat iemand een ander resultaat nu verwachtte met de EU wetgeving.

Wat je ook van Google vindt, je kunt ze lastig aanspreken op het naleven van de wetgeving die je zelf niet goed doordacht hebt. En met nog 20+ landen te gaan de komende 2 jaar gaat deze soap ook nog wel even duren.

Honderdduizenden boeken uit de 21ste eeuw worden gedigitaliseerd

Hoewel de huidige auteurswetgeving in Amerika redelijk veel op het Europese recht lijkt, is dat in het verleden heel anders geweest. Met name het automatisch verkrijgen en behouden van je auteursrecht werkte anders en in Amerika was het tot 1976 nodig om actief je auteursrecht te registeren. Ook was de beschermingsduur van dat auteursrecht een stuk korter met 28 jaar en moest dat actief verlengd worden.

Door die verplichting die er tot 1976 was voor rechthebbenden om actief hun rechten te verlengen/registreren is er een grijs gebied ontstaan van werken waarvan de rechten helemaal niet verlengd zijn, ook al zijn ze na 1923 gepubliceerd. Het is namelijk zo dat in Amerika de rechten op boeken tot 1964 eigenlijk standaard niet verlengd werden omdat het een enorme administratieve rompslomp was.

Bibliotheken zijn nu zelf begonnen met het digitaliseren van alle werken uit de periode 1923-1964 waarvan de rechten dus niet verlengd zijn en ze effectief in het publieke domein vallen. Wat ik dus een prachtig initiatief vind …

AI en auteursrecht

Ik ben gefascineerd door de vraag hoe iets als auteursrecht en intellectueel eigendomsrecht toegepast kan worden op werken die niet door mensen zijn gemaakt maar door tools en kunstmatige intelligentie. Waar ligt de scheidslijn van creatieve input van de mens en is het een ondersteuning van iets dat door een mens is bedacht en wanneer heeft de mens eigenlijk totaal geen input geleverd voor een werk … en is het auteursrecht niet van toepassing?

Foto’s die door een aap gemaakt zijn (waar dus geen auteursrecht op geldt), foto’s die door drones gemaakt worden, schilderijen die door AI’s gemaakt worden, teksten die door bots automatisch geschreven worden. Er zijn al zo veel voorbeelden en naar mate dit soort werken meer voorkomen wordt de vraag interessanter. Zeker als er geld mee verdiend wordt.

Op Plagiarism Today stond een zeer lezenswaardig artikel over dit onderwerp. Een aanrader wat mij betreft.

#

Tweetweekoverzicht week 3 2019: Factfulness en de brexit, KB en Google digitaliseren door en de nieuwe EU auteursrechtrichtlijn heeft vertraging

Elke week maak ik een tweetweekoverzicht waarin ik alsnog stil sta bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen blogpost aan heb gewijd.

Afgelopen week was ik druk met werk, met oude en nieuwe hobbies maar heb ik bijna niet getwitterd. En dat heeft natuurlijk wel impact op een tweetweekoverzicht. Het is een nogal kort overzicht daardoor geworden maar dat maak ik volgende week wel weer goed :)

Factfulness en de brexit

Al bijna twee jaar zit ik met verbazing te kijken naar wat zich allemaal in het Verenigd Koninkrijk afspeelt. Natuurlijk, er is niets nieuws aan het de schuld geven van anderen als het in je eigen land niet zo fijn loopt maar dat het land middels een referendum doodleuk het verlaten van de Europese Unie als de enige oplossing ziet die alle problemen moet doen verdwijnen, daar kan ik echt met mijn hoofd niet bij.

Het volk een gevoelsmatig besluit laten nemen over een onthutsend complex vraagstuk als de wisselwerking tussen VK en de overige EU landen is niet een voorbeeld van democratie, het is een voorbeeld van het falen van volksvertegenwoordiging dat een morele plicht heeft om zich door experts te laten inlichten. Niet door de emoties van de buurvrouw die geen baan kan vinden ‘omdat die Europeanen ze allemaal inpikken’.

Enfin, afgelopen week werd het ‘scheidingsvoorstel’ afgekeurd door het Britse Lagerhuis en werd de premier teruggestuurd naar Europa om haar huiswerk opnieuw te maken. Een goede aanleiding om twee filmpjes, ingesproken door Stephen Fry, van eind vorig jaar weer eens onder de aandacht te brengen.

In beide filmpjes (Brexit: facts vs fear en Brexit 2: May & Trump vs Truth) wordt ingegaan op de feiten achter uitspraken die door, vooral, politici gedaan zijn om de stap uit de EU te rechtvaardigen. Hoe politici economen, banken en zelfs hun eigen uitspraken in het verleden compleet negeren en wegzetten als ongewenst negatieve beïnvloeding. Ik las vorig jaar het boek Factfulness van Hans Rosling (vertaald als Feitenkennis maar ik vind factfulness een veel te mooi woord) en ik kan het iedereen aanraden zodat je op zijn minst wat kritischer bent op het moment dat iemand op tv beweert ‘dat uit onderzoek is gebleken’ … dat de mening die je dan te horen krijgt op feiten is gebaseerd.

KB en Google digitaliseren door

Ik schreef al diverse malen over het digitaliseringsproject van de Koninklijke Bibliotheek en Google waarin het boekenbezit van de KB zelf (tot 1870) maar ook dat van diverse universiteitsbibliotheken sinds 2010 gedigitaliseerd en openbaar gemaakt werd. Sowieso omdat dit auteursrechtelijk een heel interessant traject is maar ook omdat het fantastisch is dat dit publiek toegankelijk wordt gemaakt. In eerste instantie via boeken.kb.nl maar wat iets later dus Delpher werd.

Inmiddels zijn we vele jaren verder maar meldde de KB vorige week dat het digitaliseringsproject verder gaat en dat er, behalve 10.000 boeken uit de KB collectie die sinds 2017 in het “auteursrechtelijk veilige gebied” van 140 jaar ouderdom zijn gekomen, ook 20.000 boeken uit de collecties van de Athenaeumbibliotheek Deventer, ZB | Planbureau en Bibliotheek van Zeeland, Universitaire Bibliotheken Leiden, de Openbare Bibliotheek Rotterdam, de Openbare Bibliotheek Arnhem en Atria | Kennisinstituut voor Emancipatie en Vrouwengeschiedenis worden meegenomen.

Goed nieuws dus zou ik zeggen.

De nieuwe EU auteursrechtrichtlijn komt er aan … of voorlopig toch niet?

Er is al veel gezegd en geschreven (ook door mij) over de nieuwe EU auteursrechtrichtlijn. Helaas lijkt het alsof het nog maar om twee onderdelen gaat – terwijl er echt veel meer boeiende dingen in geregeld gaan worden – maar artikel 11 over de linktax en artikel 13 over het ‘uploadfilter’ houden de gemoederen behoorlijk bezig.

In september 2018 stemde het Europees Parlement desondanks in met het voorstel en begon daarmee de fase dat met de individuele lidstaten onderhandeld ging worden of zij ook achter het voorstel staan zodat dit in het voorjaar van 2019 goedgekeurd kon worden.

De afgelopen maanden hebben veel internetbedrijven, met Google/YouTube voorop, zich laten horen over de verwachte gevolgen van de nieuwe wetgeving en liet Google vorige week nog zien hoe kaal Google News er straks uit komt te zien.

Zelfs organisaties van rechthebbenden beginnen zich af te keren van het wetsvoorstel omdat het niet uitvoerbaar dreigt te worden.

Voor morgen, 21 januari, stonden de definitieve onderhandelingen op de planning in het Europees Parlement maar daar is nu toch een kink in de kabel gekomen.

Maar liefst 11 landen hebben namelijk in de consultatieronde aangegeven het voorstel niet te ondersteunen zoals het er nu ligt (Duitsland, Belgie, Nederland, Finland, Slovenië, Italië, Polen, Zweden, Kroatië, Luxemburg en Portugal) en dat betekent dat er opnieuw gekeken moet worden naar de inhoud van het voorstel.

Het lijkt me bijzonder onwaarschijnlijk dat de beide controversiële artikelen verdwijnen uit het voorstel maar de meerderheid van de landen hebben aangegeven dat de rechten van gebruikers een rol moeten krijgen (ipv die van rechthebbenden zoals het er nu staat) dus er zal wel een nieuwe balans gevonden moeten worden die hopelijk beter kan uitpakken dan wat er nu ligt. Wordt ongetwijfeld vervolgd.

#

Tweetweekoverzicht week 39 2017: Digitale manga, ResearchGate vs uitgevers, laatste digitaliseringsproject KB & Google, tweets met 280 tekens en een Bibliotheek op het station in Rotterdam

vakblog tweetweekoverzicht
Elke week maak ik een tweetweekoverzicht waarin ik alsnog stil sta bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen blogpost aan heb gewijd.

Digitale manga in de lift

Het kopen (en lezen) van manga – Japanse strips die in het Engels of Nederlands vertaald zijn – zal behoorlijk niche zijn in Nederland maar in Japan zelf is het een miljardenmarkt. Tenminste, in yens en met een piek in de jaren 90 die sindsdien niet meer gehaald is. Ook al zijn de verkopen van de papieren magazines en de tank?bons sterk afgenomen, het wordt gecompenseerd door de verkoop van digitale manga. Afgelopen jaar steeg die verkoop met 27,1% terwijl de verkoop van papier juist met ruim 7% afnam.

Buiten Japan speelt vooral de beperkte beschikbaarheid een rol. De rechten worden per regio bepaald en hoewel bijna alle populaire series in het Engels vertaald worden zijn de digitale versies lang niet allemaal te koop in Europa omdat de rechten daar apart verkocht zijn. Zo zijn de papieren versies die door het Amerikaanse Viz Media worden verkocht weliswaar te koop in Europa maar kun je de digitale versies niet aanschaffen omdat die series in het Frans (en soms Nederlands) vertaald worden door een andere partij. En daar zijn weer geen digitale versies van.

Vervelend want Viz Media heeft tientallen zeer populaire series in hun portfolio die simpelweg niet (legaal) digitaal te lezen zijn in Nederland. En juist bij series als Naruto en One Piece – die uit vele tientallen delen bestaan – loont het om digitaal te kopen en te lezen. Ik weet uit ervaring hoe onthutsend snel je een grote boekenkast kunt vullen met mangapockets.

Deze maand volgt er nog een stuk over het (legaal) kopen en lezen van digitale manga in Nederland.

Wetenschappelijke uitgevers willen filter op ResearchGate

ResearchGate is één van de (grotere) sites waar onderzoekers hun eigen onderzoekspublicaties kunnen delen met anderen. De voorwaarden van ResearchGate stellen dat hiervoor geen enkele overdracht van het auteursrecht plaatsvindt en leggen de verantwoordelijkheid hiervoor bij de uploaders zelf neer om te verifiëren dat ze ook daadwerkelijk de publicaties mogen verspreiden. Desondanks is het wel duidelijk dat er miljoenen artikelen op ResearchGate staan die er eigenlijk niet zouden moeten staan omdat hierover geen afspraken zijn gemaakt met de uitgevers in kwestie.

En dat is die uitgevers een doorn in het oog kennelijk want in een brief (pdf) naar ResearchGate laat de International Association of Scienticific Technical and Medical Publishers weten dat ze een uploadfilter willen waarmee geautomatiseerd bepaald kan worden of geuploade publicaties wel of niet publiekelijk getoond kunnen worden. Je zou kunnen zeggen dat het een voorstel en verzoek is maar het dreigement dat er vervolgacties komen als ResearchGate hier niet mee instemt laat weinig aan de verbeelding over.

Net als bij het door Europa voorgestelde uploadfilter kun je beargumenteren dat het de letter van het auteursrecht volgt maar lijkt vooral neer te komen op een censuur- en controlemiddel van rechthebbenden die hun commerciële belangen willen beschermen ten koste van basisprincipes als privacy, vrijheid van meningsuiting en de vrijheid van informatie.

KB en Google doen nog één digitaliseringsproject

De KB en Google werken al sinds 2010 samen aan de digitalisering van de collectie Nederlandse boeken tot 1900 die bij de KB en de Nederlandse universiteiten staat. Het grootste deel is afgerond maar de KB kondigde afgelopen week aan nog één traject met Google te gaan doen met de kleinere boekencollecties van Bibliotheek Vrije Universiteit Amsterdam, Bibliotheek Rijksuniversiteit Groningen, Tresoar | Frysk Histoarysk en Letterkundich Sintrum, Bibliotheek Radboud Universiteit, Tilburg University Library, Maastricht University Library, Centre Céramique Maastricht, Bibliotheek Erasmus Universiteit Rotterdam en de TU Delft Library.

Na afloop van dit project zullen in totaal meer dan vijfhonderdduizend Nederlandse boeken zijn gedigitaliseerd. Dit betekent: 80 miljoen pagina’s en 50 terabyte aan bestanden aan historisch erfgoed. Alle titels zijn dan beschikbaar via Delpher en Google Books.

Tweets van 280 tekens

Na de ‘rel’ vorig jaar toen Twitter in eerste instantie leek te overwegen om tweets uit te breiden naar 10.000 tekens – wat uiteindelijk alleen doorgevoerd werd in DM’s – kregen we afgelopen week een herhaling van de discussies die toen ook al plaatsvonden. Twitter kondigde namelijk aan dat een deel van de gebruikers inmiddels 280 tekens tot hun beschikking hadden in tweets en dat verdeelde meteen de Twittergebruikers in de twee kampen die daar respectievelijk fel op tegen zijn en die daar geen bezwaar tegen hebben.

Zelf denk ik dat Twitter dit gaat doorvoeren, ongeacht wat een (groot?) deel van de gebruikers daar van vindt, aangezien de langere tweets zonder problemen getoond worden in embedded tweets (zie hierboven) en de groep met testgebruikers elke dag groter lijkt te worden. En dan kan ik het misschien wel jammer vinden dat het korte en bondige van tweets nu minder kort en bondig zal worden maar heeft het helemaal geen zin daarover te gaan mopperen.

Plus, niemand dwingt je om tweets van 280 tekens te twitteren natuurlijk. Net zoals je er nog steeds voor kunt kiezen om mensen die onzinnige tweets de wereld insturen niet te volgen. Ongeacht hoe lang die tweets zijn.

Bibliotheek op het station in Rotterdam

Vanaf 1 november komt er een tweede ‘Bibliotheek op het station’ – er is al lange tijd een Bibliotheek op het station Haarlem – en dit keer is Rotterdam de gelukkige. Op vijftig vierkante meter kunnen bezoekers ebooks downloaden, digitaal kranten en tijdschriften lezen en muziek luisteren. Daarnaast zijn zo’n duizend papieren boeken te leen. De proef met deze nieuwe vestiging van de Bibliotheek Rotterdam duurt twee jaar.

Vanzelfsprekend ga ik er een kijkje nemen voor een nieuwe boekenplog.

En verder nog …

Bepaalde woorden (en dus comments die ze bevatten) kunnen blokkeren bij je instagram foto’s.

Het uitgeefteam van Querido Kind kan zich niet vinden in de plannen van WPG en vertrekt. Dertig auteurs volgen het uitgeefteam en dat zou wel eens het einde van Querido Kind kunnen betekenen.

Een betere OneDrive? We zullen het zien.

MagBoox. Oh ja, dat bestond ook nog :) iOS only voor nu en een abonnement afsluiten kan alleen als in-app aankoop. Wellicht dat ze mbv die investering (mij) duidelijk kunnen maken wat de toegevoegde waarde is ten opzichte van alle andere ebookdiensten.

#

  • © 2006- 2019 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en duizenden liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top