Tweetweekoverzicht week 36 2019: Kobo Libra H2O, DRM, Facebook datalek, interactieve ebooks, digitale manga & leenrecht onder de loep

Elke week maak ik een tweetweekoverzicht waarin ik alsnog stil sta bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen blogpost aan heb gewijd.

Heb ik iets gemist? Of ben je wat interessants tegen gekomen? Stuur me dan een mail of tweet en dan neem ik het op in het (volgende) tweetweekoverzicht.

De Kobo Libra H2O komt er aan

Afgelopen week kondigde Kobo officieel de opvolger van de Aura H2O (Edition 2) aan: de Libra H2O. Zoals je uit de naam kunt afleiden is het een waterresistente ereader maar qua uiterlijk is het vooral het kleinere broertje (zusje?) van de Forma die vorig jaar uitkwam. Het scherm is wat kleiner (7 inch ipv 8 inch) maar verder is het vooral een betaalbare versie van de Forma.

Ik ben er al een weekje op aan het lezen maar wacht even met de uitgebreide review tot we iets dichter bij de releasedatum zitten zodat de Libra ook daadwerkelijk te koop is (17 september, 179,99 euro). Iedereen die al eens eerder een review van me las zal weten hoe blij ik ben als een ereader bladerknoppen heeft dus ik kan wel alvast zeggen dat ik het een geweldige opvolger vind van de Aura H2O.

DRM kwam de belofte niet na

Ik heb op dit blog vele stukjes staan over DRM – Digital Rights Management – wat ik als een grote plaag zie als het gaat om distributie en verkoop van digitale content in het algemeen en ebooks in het bijzonder. De naam mag dan suggereren dat er mooi beheer van je digitale rechten mogelijk is maar de praktijk is altijd geweest dat het een ordinaire kopieerbeveiliging is die jouw rechten als consument inperkt door gekochte content te beperken met voorwaarden die eenzijdig door de verkoper opgelegd worden.

Erger nog, het is een middel dat ingezet wordt om het normaal te maken dat je als koper van content helemaal niet de eigenaar bent van die content maar daar slechts een gebruiksrecht op koopt. Daar mag iedereen van vinden wat die wil – en geloof me, ik heb genoeg discussies gehad hierover om te beseffen dat iedereen dat ook gewoon doet – maar ik vind het simpelweg niet OK en ga niet mee met de redenering dat ‘het nou eenmaal zo gaat tegenwoordig’.

Ik schrijf tegenwoordig minder over DRM maar Cory Doctorow, auteur & voormalig boekhandelaar, is nog veel feller gekant tegen DRM dan ik dat ben en hij schreef weer eens een column in het recente nummer van Locus. Die ik de moeite van het lezen waard vond met betere argumenten dan ik ze heb eigenlijk.

Gegevens van honderden miljoenen Facebookgebruikers op straat

Een onderzoeker heeft databases gevonden op internet waarin gegevens van 419 miljoen Facebookgebruikers zitten. Dat is een datalek van epische proporties hoewel die gegevens niet door een hack of door Facebook zelf zijn gelekt: ze zijn met behulp van scripts van de Facebook site verzameld door kwaadwillenden enkele jaren geleden toen het nog mogelijk was om gebruikers te zoeken op basis van hun telefoonnummer.

De reactie van Facebook is dan ook dat de dataset verouderd is en dat het door alle dubbelingen eerder om ‘slechts’ 200 miljoen Facebook gebruikers gaat wiens gegevens op straat liggen. Een schrale troost lijkt me aangezien persoonsgegevens, inclusief telefoonnummers, voor de meeste mensen vele jaren hetzelfde blijven en helemaal niet verouderen.

Of en wat Facebook hier aan consequenties van gaat ondervinden is lastig in te schatten maar ik hoop toch echt dat het bedrijf – en de gebruikers – eindelijk eens privacy serieus gaan nemen.

Yeah right.

Waarom interactieve ebooks geen succes zijn geworden

De belofte van ebooks was dat je er zoveel meer mee kon dan de papieren versies. Multimedia natuurlijk maar ook interactieve verhaalvertelling waarbij keuzes van de lezer je door verschillende verhaallijnen loodsten in hetzelfde boek. Ik ben dit soort ebooks gelukkig ook wel eens tegen gekomen maar het zijn tot de dag van vandaag uitzonderingen want bijna alle ebooks blijven toch qua verhaalvertelling trouw aan de manier zoals dat op papier ook gebeurt.

Op Bookriot las ik een artikel over waarom interactieve ebooks nooit een succes geworden zijn. Een aanrader, ook al was het leuk geweest als de auteur de moeite had genomen er een interactieve tekst van te maken ;-)

Manga Rock gaat ‘legaal’

De site (en vooral de Android/iOS apps) Manga Rock bevat zogenaamde scanlations – door fans gescande en uit het Japans vertaalde hoofdstukken – van manga series. Hoewel ik mijn manga bij voorkeur digitaal aanschaf bij Comixology zijn er diverse series waar dat simpelweg geen optie is omdat uitgevers het niet (willen) verkopen in Europa.

Ik heb dan ook meerdere series via Manga Rock gelezen en was verrast dat de eigenaren de stekker uit de site trekken en overstappen naar legaal aanbod. Niet dat scanlations per definitie illegaal zijn maar goed, er hangt wel een grijs wolkje om dat hele fenomeen heen dus ik vermoed dat ze stevige druk van een paar grote uitgevers hebben gehad.

Ik vrees dat ik daarmee afscheid moet gaan nemen van Manga Rock want alleen legaal aanbod betekent dus dat ik daar niks anders meer kan lezen dan de series die ik sowieso al elders koop. Nu maar hopen dat de manga uitgevers hun digitale aanbod uitbreiden zodat ik niet meer hoef te kiezen tussen alles op papier te kopen of de serie via matige vertalingen via internet te lezen.

Leenrecht en dBos

Afgelopen week verscheen een onderzoeksrapport (PDF) van bureau Pleiade over de ontwikkelingen in het leenrecht en dan met name het ‘weglekken’ van leenvergoedingen door het “de Bibliotheek op School”-programma.

De auteurs van het rapport sturen aan op een realistische oplossing om te voorkomen dat schoolbibliotheken allerlei administratieve handelingen moeten gaan verrichten voor registraties van uitleningen en denken daarbij aan een afkoopsom voor uitleningen van boeken in dBos-schoolbibliotheken. Wat zo ongelofelijk logisch en voordehandliggend is dat ik vrees dat het er niet van gaat komen ;-)

Vanaf pagina 41 vind je de conclusies (en de bedragen waar het om gaat) en het is te hopen dat de belangrijkste conclusie – de noodzaak om het leenrecht te moderniseren – opgevolgd gaat worden door de verantwoordelijke minister. Ik ben van mening dat auteursrechtelijke vergoedingen gebaseerd moeten zijn op het daadwerkelijke gebruik waarin de auteurswet voorziet (en dus niet gezien moet worden als een bron van inkomsten door auteurs waar men recht op denkt te hebben) maar er moet wel een werkbare en realistische basis zijn om het voor kinderboekenauteurs ook de moeite waard te laten zijn om dat beroep uit te oefenen.

Of dat lukt met alleen een modernisering van het leenrechtstelsel betwijfel ik echter ten zeerste.

#

Tweetweekoverzicht week 43 2018: YouTube en EU auteursrechtrichtlijn, Art Institute of Chicago maakt 44.000 afbeeldingen beschikbaar en Copyright Office in VS staat DRM verwijderen beperkt toe

vakblog tweetweekoverzicht
Elke week maak ik een tweetweekoverzicht waarin ik alsnog stil sta bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen blogpost aan heb gewijd.

YouTube niet blij met de nieuwe EU auteursrechtrichtlijn

Vorige maand stemde het Europees Parlement alsnog in met het opnemen van een uploadfilter in de nieuwe Europese auteursrechtrichtlijn die er aan staat te komen. Artikel 13 beschrijft een verplichting voor contentplatformen om geuploade werken te screenen op mogelijke auteursrechtelijke inbreuken en alhoewel ik er zelf geen seconde aan twijfel dat dit in de praktijk niet kan werken, weerhield dit het Europees Parlement er niet van om alsnog in te stemmen.

De ironie is dat veel mensen YouTube als een soort lichtend voorbeeld zagen van hoe dit dan wel zou kunnen werken. Alle uploads bij YouTube worden ‘gecontroleerd’ door een peperduur systeem dat muziek en beeld vergelijkt tegenover hun eigen database met licenties zodat alleen video’s zichtbaar worden waarvoor YouTube kan garanderen dat ze er iets voor geregeld hebben.

Waarom is dat ironie? Omdat de CEO van YouTube nu zelf waarschuwt voor de consequenties van dit artikel. Op het YouTube blog geeft Susan Wojcicki aan dat die nieuwe maatregel voor miljoenen contentmakers barrières gaat opwerpen en hen gaat weerhouden van het uploaden van hun content, dat het honderdduizenden banen gaat kosten in die industrie en dat het ook de marktwerking op internet gaat bedreigen omdat kleinere platformen zich niet meer kunnen veroorloven te concurreren met de grotere concurrenten.

Logisch ook omdat het filteren van alle geuploade content op mogelijke inbreuken per definitie censuur oplevert en het ook per definitie gaat leiden tot een enorme afname van wat er nog gedeeld kan/mag worden. De kans lijkt me enorm groot dat kleinere concurrenten de nieuwe regels gaan negeren waardoor het aantal ‘Pirate Bay sites’ alleen maar gaat groeien. Waar helemaal niemand bij gebaat is.

Art Institute of Chicago maakt 44.000 afbeeldingen beschikbaar met CC0 verklaring

Als onderdeel van een redesign van de website van The Art Institute of Chicago heeft het museum afbeeldingen van de werken in de collectie vrijelijk beschikbaar gemaakt voor downloaden. Dat betekent dat je meer dan 44.000 afbeeldingen van kunstwerken kunt hergebruiken onder een CC0 verklaring: bewerken, verder verspreiden, commercieel & niet-commercieel zelfs zonder naamsvermelding.

Waaronder bijvoorbeeld de Slaapkamer van Vincent van Gogh.

Copyright Office in VS staat DRM verwijderen beperkt toe

De Digital Millennium Copyright Act (DMCA) is een wet uit 1998 die een tweetal verdragen over auteursrecht implementeert en die in de Amerikaanse auteursrechtwetgeving het grootste deel regelt van auteursrecht op digitale goederen en online. Het is door deze wet bijvoorbeeld dat Amerikaanse bedrijven bij Google en YouTube claims kunnen doorgeven welke content inbreuk maakt en dat deze partijen ook genoodzaakt zijn deze claims af te handelen.

De Copyright Office roept elke drie jaar op om door te geven op welke wijze de wetgeving rekening dient te houden met de veranderende digitale wereld. Op basis daarvan formuleert de Copyright Office uitzonderingen op de DMCA waarbij consumenten en eindgebruikers wat meer ruimte kunnen krijgen. Deze keer voorziet de Copyright Office (PDF, vanaf pagina 13) in een aantal uitzonderingen waardoor het mogelijk wordt om de DRM te breken als je bijvoorbeeld je apparaat wilt repareren. Of als je een gekocht inktpatroon wilt laten werken op een printer van een ander merk.

Het is bizar dat dit soort DRM uberhaupt toegestaan is – het is alleen bedoeld om klanten die ergens voor betaald hebben te dwingen om bij diezelfde leverancier zaken te blijven doen – maar het is wel goed dat er tenminste aandacht voor is om ervoor te zorgen dat als je daar geen zin hebt, je tenminste niet door diezelfde leverancier ook nog aangeklaagd kunt worden.

Het is overigens geen vrijbrief om in Amerika alle DRM te omzeilen en het biedt helemaal al geen praktische handvatten om het ook uit te voeren: de uitzonderingen maken het mogelijk dat je het wettelijk mag doen zonder gevolgen maar het maakt het niet mogelijk dat er tools worden ontwikkeld waarmee je daadwerkelijk kunt doen. Oftewel, je mag het straffeloos doen maar tools om de DRM te breken zijn nog steeds illegaal. Het is een rare wereld …

#

Tweetweekoverzicht week 42 2018: Dutch Filmworks vs illegaal downloaden, Sony gebruikt blockchain voor nieuwe DRM en de Kindle Paperwhite 4

vakblog tweetweekoverzicht
Elke week maak ik een tweetweekoverzicht waarin ik alsnog stil sta bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen blogpost aan heb gewijd.

Dutch Filmworks bereikt niks tegen illegaal downloaden

Er was vorig jaar veel te doen rondom de plannen van distributeur Dutch Filmworks om achter de illegale downloaders van hun films en tv series aan te gaan. Ze wisten toestemming te krijgen om persoonsgegevens te verzamelen van torrentdownloaders en verkondigden luidruchtig in de pers dat ze een fikse rekening zouden gaan sturen naar de illegale downloaders.

En toen bleef het stil. Lang stil. Het Belgische bedrijf Datanews informeerde naar de status van deze campagne en kreeg weinig antwoorden. Ook providers als Ziggo en KPN gaven aan geen verzoek ontvangen te hebben om de abonnees bij de verzamelde IP-adressen aan te leveren. Het lijkt er op alsof DFW nog geen werkbare route gevonden heeft om hun plannen ook daadwerkelijk tot uitvoering te brengen.

Sony gebruikt blockchain voor nieuwe DRM

Toen een expert me vorig jaar uitlegde wat de mogelijkheden van blockchain en smart contracts zijn, zag ik de bui al hangen. Als je met blockchain altijd de transacties kunt herleiden naar de oorspronkelijke eigenaar dan leent het zich ook uitstekend voor DRM. Hoe ideaal is het voor mediapartijen om voor eeuwig een vorm van controle te houden over alle digitale media?

En dat lijkt precies te zijn waar Sony zich op wil storten. Nog meer DRM en technische restricties op content die verkocht worden aan consumenten die feitelijk als potentiële criminelen behandeld worden. Daar zaten we nog op te wachten natuurlijk. Ik geloof dat ik de films van Sony maar gewoon weer ouderwets op een schijfje ga kopen als daar wat interessants tussen zit.

Kindle Paperwhite 4

De Kindle Paperwhite is de bestverkopende ereader in Amerika en dat maakt het waarschijnlijk ook meteen de meest verkochte ereader ter wereld. Het is een betaalbare 6 inch ereader met een uitstekend HD scherm en de Kindle software die je op alle ereaders van Amazon aantreft.

Dat is de reden waarom Amazon afgelopen week geen grote vernieuwingen aankondigde tijdens de onthulling van de Paperwhite 4. Geen Alexa integratie – voorman Jeff Bezos kondigde zeer recentelijk tientallen apparaten aan waar de Amazon assistent wel in opgenomen gaat worden – en voor de rest een aantal kleine verbeteringen die ervoor moeten zorgen dat de Paperwhite weer 1 of 2 jaar bovenaan de verkooplijsten kan blijven staan.

De nieuwe Paperwhite krijgt nu ook 8 GB opslagruimte (32GB model is ook verkrijgbaar) en Bluetooth zodat Audible audioboeken nu eveneens beluisterd kunnen worden (de basis Kindle en de Oasis hadden die functionaliteit al). Daarnaast is de Paperwhite ook IPX8 gecertificeerd en kan die dus maximaal een uurtje onder water blijven tot max 2 meter. Tot slot is de schermverlichting met 1 extra LED lampje uitgebreid en is het scherm nu volledig gelijk met de rand waardoor de Paperwhite 4 meer op de Kindle Voyage lijkt.

Het zijn allemaal kleine verbeteringen die we al eerder bij andere – duurdere – Kindle modellen hebben gezien maar die het nog aantrekkelijker maken om een Paperwhite aan te schaffen en via Amazon je ebooks te kopen.

In Amerika en alle ‘Amazon landen’ komt de nieuwe Paperwhite op 7 november uit voor 130 dollar. Wil je hem in Nederland bestellen dan moet je via Amazon.de gaan en daar gaat het 8GB model – alleen zonder advertenties – 139,99 euro kosten terwijl je voor het 32GB model 169,99 euro moet neertellen. Het is me niet helemaal duidelijk of de Paperwhite 4 ook meteen vanaf 7 november geleverd gaat worden naar Nederland. Bij de Oasis duurde dat in eerste instantie ook een paar maanden voordat de Nederlandse bestellingen geaccepteerd werden.

#

  • © 2006- 2019 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en duizenden liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top