Tweetweekoverzicht week 43 2018: YouTube en EU auteursrechtrichtlijn, Art Institute of Chicago maakt 44.000 afbeeldingen beschikbaar en Copyright Office in VS staat DRM verwijderen beperkt toe

vakblog tweetweekoverzicht
Elke week maak ik een tweetweekoverzicht waarin ik alsnog stil sta bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen blogpost aan heb gewijd.

YouTube niet blij met de nieuwe EU auteursrechtrichtlijn

Vorige maand stemde het Europees Parlement alsnog in met het opnemen van een uploadfilter in de nieuwe Europese auteursrechtrichtlijn die er aan staat te komen. Artikel 13 beschrijft een verplichting voor contentplatformen om geuploade werken te screenen op mogelijke auteursrechtelijke inbreuken en alhoewel ik er zelf geen seconde aan twijfel dat dit in de praktijk niet kan werken, weerhield dit het Europees Parlement er niet van om alsnog in te stemmen.

De ironie is dat veel mensen YouTube als een soort lichtend voorbeeld zagen van hoe dit dan wel zou kunnen werken. Alle uploads bij YouTube worden ‘gecontroleerd’ door een peperduur systeem dat muziek en beeld vergelijkt tegenover hun eigen database met licenties zodat alleen video’s zichtbaar worden waarvoor YouTube kan garanderen dat ze er iets voor geregeld hebben.

Waarom is dat ironie? Omdat de CEO van YouTube nu zelf waarschuwt voor de consequenties van dit artikel. Op het YouTube blog geeft Susan Wojcicki aan dat die nieuwe maatregel voor miljoenen contentmakers barrières gaat opwerpen en hen gaat weerhouden van het uploaden van hun content, dat het honderdduizenden banen gaat kosten in die industrie en dat het ook de marktwerking op internet gaat bedreigen omdat kleinere platformen zich niet meer kunnen veroorloven te concurreren met de grotere concurrenten.

Logisch ook omdat het filteren van alle geuploade content op mogelijke inbreuken per definitie censuur oplevert en het ook per definitie gaat leiden tot een enorme afname van wat er nog gedeeld kan/mag worden. De kans lijkt me enorm groot dat kleinere concurrenten de nieuwe regels gaan negeren waardoor het aantal ‘Pirate Bay sites’ alleen maar gaat groeien. Waar helemaal niemand bij gebaat is.

Art Institute of Chicago maakt 44.000 afbeeldingen beschikbaar met CC0 verklaring

Als onderdeel van een redesign van de website van The Art Institute of Chicago heeft het museum afbeeldingen van de werken in de collectie vrijelijk beschikbaar gemaakt voor downloaden. Dat betekent dat je meer dan 44.000 afbeeldingen van kunstwerken kunt hergebruiken onder een CC0 verklaring: bewerken, verder verspreiden, commercieel & niet-commercieel zelfs zonder naamsvermelding.

Waaronder bijvoorbeeld de Slaapkamer van Vincent van Gogh.

Copyright Office in VS staat DRM verwijderen beperkt toe

De Digital Millennium Copyright Act (DMCA) is een wet uit 1998 die een tweetal verdragen over auteursrecht implementeert en die in de Amerikaanse auteursrechtwetgeving het grootste deel regelt van auteursrecht op digitale goederen en online. Het is door deze wet bijvoorbeeld dat Amerikaanse bedrijven bij Google en YouTube claims kunnen doorgeven welke content inbreuk maakt en dat deze partijen ook genoodzaakt zijn deze claims af te handelen.

De Copyright Office roept elke drie jaar op om door te geven op welke wijze de wetgeving rekening dient te houden met de veranderende digitale wereld. Op basis daarvan formuleert de Copyright Office uitzonderingen op de DMCA waarbij consumenten en eindgebruikers wat meer ruimte kunnen krijgen. Deze keer voorziet de Copyright Office (PDF, vanaf pagina 13) in een aantal uitzonderingen waardoor het mogelijk wordt om de DRM te breken als je bijvoorbeeld je apparaat wilt repareren. Of als je een gekocht inktpatroon wilt laten werken op een printer van een ander merk.

Het is bizar dat dit soort DRM uberhaupt toegestaan is – het is alleen bedoeld om klanten die ergens voor betaald hebben te dwingen om bij diezelfde leverancier zaken te blijven doen – maar het is wel goed dat er tenminste aandacht voor is om ervoor te zorgen dat als je daar geen zin hebt, je tenminste niet door diezelfde leverancier ook nog aangeklaagd kunt worden.

Het is overigens geen vrijbrief om in Amerika alle DRM te omzeilen en het biedt helemaal al geen praktische handvatten om het ook uit te voeren: de uitzonderingen maken het mogelijk dat je het wettelijk mag doen zonder gevolgen maar het maakt het niet mogelijk dat er tools worden ontwikkeld waarmee je daadwerkelijk kunt doen. Oftewel, je mag het straffeloos doen maar tools om de DRM te breken zijn nog steeds illegaal. Het is een rare wereld …

#

Tweetweekoverzicht week 42 2018: Dutch Filmworks vs illegaal downloaden, Sony gebruikt blockchain voor nieuwe DRM en de Kindle Paperwhite 4

vakblog tweetweekoverzicht
Elke week maak ik een tweetweekoverzicht waarin ik alsnog stil sta bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen blogpost aan heb gewijd.

Dutch Filmworks bereikt niks tegen illegaal downloaden

Er was vorig jaar veel te doen rondom de plannen van distributeur Dutch Filmworks om achter de illegale downloaders van hun films en tv series aan te gaan. Ze wisten toestemming te krijgen om persoonsgegevens te verzamelen van torrentdownloaders en verkondigden luidruchtig in de pers dat ze een fikse rekening zouden gaan sturen naar de illegale downloaders.

En toen bleef het stil. Lang stil. Het Belgische bedrijf Datanews informeerde naar de status van deze campagne en kreeg weinig antwoorden. Ook providers als Ziggo en KPN gaven aan geen verzoek ontvangen te hebben om de abonnees bij de verzamelde IP-adressen aan te leveren. Het lijkt er op alsof DFW nog geen werkbare route gevonden heeft om hun plannen ook daadwerkelijk tot uitvoering te brengen.

Sony gebruikt blockchain voor nieuwe DRM

Toen een expert me vorig jaar uitlegde wat de mogelijkheden van blockchain en smart contracts zijn, zag ik de bui al hangen. Als je met blockchain altijd de transacties kunt herleiden naar de oorspronkelijke eigenaar dan leent het zich ook uitstekend voor DRM. Hoe ideaal is het voor mediapartijen om voor eeuwig een vorm van controle te houden over alle digitale media?

En dat lijkt precies te zijn waar Sony zich op wil storten. Nog meer DRM en technische restricties op content die verkocht worden aan consumenten die feitelijk als potentiële criminelen behandeld worden. Daar zaten we nog op te wachten natuurlijk. Ik geloof dat ik de films van Sony maar gewoon weer ouderwets op een schijfje ga kopen als daar wat interessants tussen zit.

Kindle Paperwhite 4

De Kindle Paperwhite is de bestverkopende ereader in Amerika en dat maakt het waarschijnlijk ook meteen de meest verkochte ereader ter wereld. Het is een betaalbare 6 inch ereader met een uitstekend HD scherm en de Kindle software die je op alle ereaders van Amazon aantreft.

Dat is de reden waarom Amazon afgelopen week geen grote vernieuwingen aankondigde tijdens de onthulling van de Paperwhite 4. Geen Alexa integratie – voorman Jeff Bezos kondigde zeer recentelijk tientallen apparaten aan waar de Amazon assistent wel in opgenomen gaat worden – en voor de rest een aantal kleine verbeteringen die ervoor moeten zorgen dat de Paperwhite weer 1 of 2 jaar bovenaan de verkooplijsten kan blijven staan.

De nieuwe Paperwhite krijgt nu ook 8 GB opslagruimte (32GB model is ook verkrijgbaar) en Bluetooth zodat Audible audioboeken nu eveneens beluisterd kunnen worden (de basis Kindle en de Oasis hadden die functionaliteit al). Daarnaast is de Paperwhite ook IPX8 gecertificeerd en kan die dus maximaal een uurtje onder water blijven tot max 2 meter. Tot slot is de schermverlichting met 1 extra LED lampje uitgebreid en is het scherm nu volledig gelijk met de rand waardoor de Paperwhite 4 meer op de Kindle Voyage lijkt.

Het zijn allemaal kleine verbeteringen die we al eerder bij andere – duurdere – Kindle modellen hebben gezien maar die het nog aantrekkelijker maken om een Paperwhite aan te schaffen en via Amazon je ebooks te kopen.

In Amerika en alle ‘Amazon landen’ komt de nieuwe Paperwhite op 7 november uit voor 130 dollar. Wil je hem in Nederland bestellen dan moet je via Amazon.de gaan en daar gaat het 8GB model – alleen zonder advertenties – 139,99 euro kosten terwijl je voor het 32GB model 169,99 euro moet neertellen. Het is me niet helemaal duidelijk of de Paperwhite 4 ook meteen vanaf 7 november geleverd gaat worden naar Nederland. Bij de Oasis duurde dat in eerste instantie ook een paar maanden voordat de Nederlandse bestellingen geaccepteerd werden.

#

Tweetweekoverzicht week 15 2018: Libris Literatuurprijs 2018 ebookactie deel 4, nieuwe DRM voor Duitse bibliotheek-ebooks, auteursrecht vs. digitaal erfgoed en Bookstore Day

vakblog tweetweekoverzicht
Elke week maak ik een tweetweekoverzicht waarin ik alsnog stil sta bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen blogpost aan heb gewijd.

Libris Literatuurprijs 2018 ebookactie deel 4

Libris mailde me met de mededeling dat de zes genomineerden voor de Libris Literatuurprijs 2018 de komende zes weken hun eigen ebookactie krijgen. Een leuke manier om elke week mee te lezen en na zes weken te kijken of je het eens bent met de uiteindelijke winnaar?

  • Martin Michael Driessen – De pelikaan
  • Ilja Leonard Pfeijffer – Peachez, een romance -> deze week voor €4,99
  • Arjen Van Veelen – Aantekeningen over het verplaatsen van obelisken
  • Marjolijn van Heemstra – En we noemen hem
  • Tommy Wieringa – De heilige Rita
  • Murat Isik – Wees onzichtbaar

Nieuwe DRM voor ebooks in Duitsland

Patrick tipte me op een artikel op het Duitse lesen.net waarin de aankondiging van een nieuwe DRM voor ebooks besproken wordt die de Duitse openbare bibliotheken gaan introduceren. Jawel, de bibliotheken stappen af van Adobe DRM en willen zsm overstappen op CARE (“content & author rights environment”) DRM dat ontwikkeld is door een mij onbekende Frans bedrijf TEA (“the eBook alternative”). De TEA website is alleen Franstalig en hoewel mijn Frans niet magnifique is, is het wel duidelijk dat het ook een redelijk kleine partij in dat land is.

Boeiend is wel dat CARE gebaseerd is op het Readium Licensed Content Protection project dat als een goedkopere maar vooral veiligere vorm van DRM ontwikkeld wordt die ook niet aan een specifieke leverancier gebonden is (zoals Adobe DRM dat wel is natuurlijk). De eerste (en laatste) keer dat ik hier over las was bij de aankondiging ervan en het artikel dat Bill Rosenblatt erover schreef. Het leek toen al geoptimaliseerd te zijn voor ebookuitleen en de Duitse bibliotheken zien hier overduidelijk de voordelen van in (net als ikzelf overigens).

Het gigantische nadeel lijkt echter voor lief genomen te worden en dat is dat Readium LCP, of beter gezegd CARE, zo nieuw is dat het niet door ereaders ondersteund wordt. Tolino heeft aangegeven CARE te gaan ondersteunen in hun ereaders maar voor letterlijk alle andere modellen en merken is het maar de vraag of die ondersteuning gaan bieden. En met vele honderdduizenden ereaders in omloop betekent het zonder enige twijfel dat een (grote) groep lezers simpelweg gedwongen zal worden om de nieuwe app of webreader te gaan gebruiken, danwel een nieuwe ereader te gaan kopen.

Binnen een jaar wil de bibliotheek definitief afscheid gaan nemen van Adobe DRM en hoewel ik daar niet rouwig om zal zijn vraag ik me wel af of het middel niet erger is dan de kwaal. Er zal gegarandeerd een groep bibliotheekgebruikers gaan afvallen omdat die geen kennis en geen zin hebben om de overstap naar een nieuwe manier van ebooks lenen te gaan maken. Helemaal als daar een fors prijskaartje aan komt te hangen …

Auteursrechten en digitaal erfgoed

Het is de eerste keer niet dat rechthebbenden botsen met erfgoedinstellingen die – met alle goede intenties – beeldbanken met gedigitaliseerd materiaal online zetten. En het zal ook de laatste keer niet zijn vrees ik.

Deze keer botste een Rotterdamse uitgever met Erfgoed Leiden over 25 afbeeldingen die (abusievelijk) in de online beeldbank zaten. Erfgoed Leiden had ondanks een controle over het hoofd gezien dat deze nog beschermd waren en kwam er met de uitgever vervolgens niet uit. Het leidde tot een rechtszaak en – voorspelbaar – tot een uitspraak in het nadeel van de erfgoedinstelling.

Vanuit het auteursrecht bekeken valt er geen speld tussen te krijgen want het staat niet ter discussie dat Erfgoed Leiden inbreuk heeft gemaakt en noch de goede bedoelingen noch het feit dat het om een erfgoedinstelling gaat tellen mee in een auteursrechtelijke afweging. Desondanks blijf ik van mening dat er voor archieven en erfgoedinstellingen een wettelijke uitzondering gemaakt moet worden die hen minimaal beschermen tegen rechthebbenden die hun rechten menen te moeten handhaven op deze manier. Een combinatie bijvoorbeeld van een collectieve regeling waarmee deze instellingen het online zetten van hun collecties netjes kunnen regelen, en een vrijwaring tegen rechthebbenden als inbreukmakend materiaal (dat buiten zo’n regeling valt) binnen een korte termijn na constatering offline gehaald wordt.

Als je van archieven en erfgoedinstellingen als maatschappij vraagt om je culturele erfgoed in stand te houden, dan zul je ze verdorie ook de middelen moeten geven dat te doen.

Bookstore Day

Gisteren, 14 april, was het de tweede Bookstore Day en dat lijkt een succes te zijn geworden als ik alle tweets mag geloven. Er deden (veel) meer boekhandels mee dan de vorige keer met een grote verscheidenheid aan (kortings)acties en activiteiten dus ik ben benieuwd wat volgend jaar gaat brengen.

Dankzij alle ongelezen digitale boeken die ik nog heb voelde ik niet de behoefte om op stap te gaan maar ik vind het wel een prima ontwikkeling dat boekhandels zich meer profileren en het ook aantrekkelijker (lees, de moeite waard) maken om je boeken daar te gaan halen. Ik zag nog steeds ‘Steun je lokale boekhandel en koop daarom niks bij Bol en andere online boekwinkels’ oproepen die ik altijd onzin vind – sorry mensen maar concurreren op sentiment alleen is een verloren strijd – maar ook veel berichten dat mensen de meerwaarde zien van een fijne boekhandel waar je nog steeds kunt snuffelen en met de boekhandelaar een praatje kunt maken. Dat lukt bij Bol toch minder.

Laat staan dat je er iemand kunt gaan knuffelen.

En verder nog…

Niet verrassend maar ebooks zijn goedkoper geworden de afgelopen jaren.

Muzieklicenties in games verlopen ook en dus is de kans groot dat je straks ineens naar andere muziek moet gaan luisteren in GTA 4. Tenzij je de consoleversie hebt natuurlijk want die kunnen ze niet aanpassen :)

Nu gaat zelfs het Europese Hof van Justitie zich buigen over de vraag of de Facebook data van Europese gebruikers op Amerikaanse servers terecht mogen komen.

Hoe het Europese auteursrecht zo ontzettend van het pad af kan gaan vliegen is werkelijk niet meer voor te stellen.

#

  • © 2006- 2019 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en duizenden liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top