Tweetweekoverzicht week 15 2018: Libris Literatuurprijs 2018 ebookactie deel 4, nieuwe DRM voor Duitse bibliotheek-ebooks, auteursrecht vs. digitaal erfgoed en Bookstore Day

vakblog tweetweekoverzicht
Elke week maak ik een tweetweekoverzicht waarin ik alsnog stil sta bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen blogpost aan heb gewijd.

Libris Literatuurprijs 2018 ebookactie deel 4

Libris mailde me met de mededeling dat de zes genomineerden voor de Libris Literatuurprijs 2018 de komende zes weken hun eigen ebookactie krijgen. Een leuke manier om elke week mee te lezen en na zes weken te kijken of je het eens bent met de uiteindelijke winnaar?

  • Martin Michael Driessen – De pelikaan
  • Ilja Leonard Pfeijffer – Peachez, een romance -> deze week voor €4,99
  • Arjen Van Veelen – Aantekeningen over het verplaatsen van obelisken
  • Marjolijn van Heemstra – En we noemen hem
  • Tommy Wieringa – De heilige Rita
  • Murat Isik – Wees onzichtbaar

Nieuwe DRM voor ebooks in Duitsland

Patrick tipte me op een artikel op het Duitse lesen.net waarin de aankondiging van een nieuwe DRM voor ebooks besproken wordt die de Duitse openbare bibliotheken gaan introduceren. Jawel, de bibliotheken stappen af van Adobe DRM en willen zsm overstappen op CARE (“content & author rights environment”) DRM dat ontwikkeld is door een mij onbekende Frans bedrijf TEA (“the eBook alternative”). De TEA website is alleen Franstalig en hoewel mijn Frans niet magnifique is, is het wel duidelijk dat het ook een redelijk kleine partij in dat land is.

Boeiend is wel dat CARE gebaseerd is op het Readium Licensed Content Protection project dat als een goedkopere maar vooral veiligere vorm van DRM ontwikkeld wordt die ook niet aan een specifieke leverancier gebonden is (zoals Adobe DRM dat wel is natuurlijk). De eerste (en laatste) keer dat ik hier over las was bij de aankondiging ervan en het artikel dat Bill Rosenblatt erover schreef. Het leek toen al geoptimaliseerd te zijn voor ebookuitleen en de Duitse bibliotheken zien hier overduidelijk de voordelen van in (net als ikzelf overigens).

Het gigantische nadeel lijkt echter voor lief genomen te worden en dat is dat Readium LCP, of beter gezegd CARE, zo nieuw is dat het niet door ereaders ondersteund wordt. Tolino heeft aangegeven CARE te gaan ondersteunen in hun ereaders maar voor letterlijk alle andere modellen en merken is het maar de vraag of die ondersteuning gaan bieden. En met vele honderdduizenden ereaders in omloop betekent het zonder enige twijfel dat een (grote) groep lezers simpelweg gedwongen zal worden om de nieuwe app of webreader te gaan gebruiken, danwel een nieuwe ereader te gaan kopen.

Binnen een jaar wil de bibliotheek definitief afscheid gaan nemen van Adobe DRM en hoewel ik daar niet rouwig om zal zijn vraag ik me wel af of het middel niet erger is dan de kwaal. Er zal gegarandeerd een groep bibliotheekgebruikers gaan afvallen omdat die geen kennis en geen zin hebben om de overstap naar een nieuwe manier van ebooks lenen te gaan maken. Helemaal als daar een fors prijskaartje aan komt te hangen …

Auteursrechten en digitaal erfgoed

Het is de eerste keer niet dat rechthebbenden botsen met erfgoedinstellingen die – met alle goede intenties – beeldbanken met gedigitaliseerd materiaal online zetten. En het zal ook de laatste keer niet zijn vrees ik.

Deze keer botste een Rotterdamse uitgever met Erfgoed Leiden over 25 afbeeldingen die (abusievelijk) in de online beeldbank zaten. Erfgoed Leiden had ondanks een controle over het hoofd gezien dat deze nog beschermd waren en kwam er met de uitgever vervolgens niet uit. Het leidde tot een rechtszaak en – voorspelbaar – tot een uitspraak in het nadeel van de erfgoedinstelling.

Vanuit het auteursrecht bekeken valt er geen speld tussen te krijgen want het staat niet ter discussie dat Erfgoed Leiden inbreuk heeft gemaakt en noch de goede bedoelingen noch het feit dat het om een erfgoedinstelling gaat tellen mee in een auteursrechtelijke afweging. Desondanks blijf ik van mening dat er voor archieven en erfgoedinstellingen een wettelijke uitzondering gemaakt moet worden die hen minimaal beschermen tegen rechthebbenden die hun rechten menen te moeten handhaven op deze manier. Een combinatie bijvoorbeeld van een collectieve regeling waarmee deze instellingen het online zetten van hun collecties netjes kunnen regelen, en een vrijwaring tegen rechthebbenden als inbreukmakend materiaal (dat buiten zo’n regeling valt) binnen een korte termijn na constatering offline gehaald wordt.

Als je van archieven en erfgoedinstellingen als maatschappij vraagt om je culturele erfgoed in stand te houden, dan zul je ze verdorie ook de middelen moeten geven dat te doen.

Bookstore Day

Gisteren, 14 april, was het de tweede Bookstore Day en dat lijkt een succes te zijn geworden als ik alle tweets mag geloven. Er deden (veel) meer boekhandels mee dan de vorige keer met een grote verscheidenheid aan (kortings)acties en activiteiten dus ik ben benieuwd wat volgend jaar gaat brengen.

Dankzij alle ongelezen digitale boeken die ik nog heb voelde ik niet de behoefte om op stap te gaan maar ik vind het wel een prima ontwikkeling dat boekhandels zich meer profileren en het ook aantrekkelijker (lees, de moeite waard) maken om je boeken daar te gaan halen. Ik zag nog steeds ‘Steun je lokale boekhandel en koop daarom niks bij Bol en andere online boekwinkels’ oproepen die ik altijd onzin vind – sorry mensen maar concurreren op sentiment alleen is een verloren strijd – maar ook veel berichten dat mensen de meerwaarde zien van een fijne boekhandel waar je nog steeds kunt snuffelen en met de boekhandelaar een praatje kunt maken. Dat lukt bij Bol toch minder.

Laat staan dat je er iemand kunt gaan knuffelen.

En verder nog…

Niet verrassend maar ebooks zijn goedkoper geworden de afgelopen jaren.

Muzieklicenties in games verlopen ook en dus is de kans groot dat je straks ineens naar andere muziek moet gaan luisteren in GTA 4. Tenzij je de consoleversie hebt natuurlijk want die kunnen ze niet aanpassen :)

Nu gaat zelfs het Europese Hof van Justitie zich buigen over de vraag of de Facebook data van Europese gebruikers op Amerikaanse servers terecht mogen komen.

Hoe het Europese auteursrecht zo ontzettend van het pad af kan gaan vliegen is werkelijk niet meer voor te stellen.

#

Tweetweekoverzicht week 43 2017: Open Access week 2017, nieuwe versies van de Kindle apps en boekenvak is niet blij met exclusieve titels in Kobo Plus

vakblog tweetweekoverzicht
Elke week maak ik een tweetweekoverzicht waarin ik alsnog stil sta bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen blogpost aan heb gewijd.

Open Access week 2017

Afgelopen week was het Open Access week en ook in Nederland vonden er diverse activiteiten plaats. Het was ook herfstvakantie in mijn regio dus ik kon niet aanwezig zijn bij het door de hogescholen georganiseerde Open Science Seminar maar kon via Twitter nog wel diverse activiteiten volgen.

Zo kwam Creative Commons met een ‘Termination of Transfer’ tool voor auteurs om hun rechten op hun publicaties terug te claimen zodat het ook gedeeld kan worden.

En ging CC ook dieper in op het thema van de OA week en stond het stil bij de trend van uitgevers om het delen van publicaties door de auteurs te ontmoedigen. Hashtag understatement.

Op het seminar Verder bouwen aan open science is Saxion de winnaar geworden van de HBOAward voor het beste OA initiatief in het hbo van afgelopen jaar. Gefeliciteerd!

Amazon vernieuwt de Kindle apps

Ik lees steeds vaker boeken op mijn iPhone en op mijn iPad Mini. Dat doe ik voornamelijk in de app Marvin 3 omdat het – met afstand – de fijnste app is voor het lezen van ebooks maar die heeft als nadeel dat het niet overweg kan met Kindle ebooks. En hoewel het niet extreem veel moeite is om de boeken die ik bij Amazon koop te downloaden, te bevrijden van DRM en te converteren naar EPUB gaat het lezen natuurlijk een stuk sneller in de Kindle app zelf.

De Kindle apps waren altijd al prima (vergeleken met de Kobo apps tenminste) maar Amazon heeft ze nu allemaal vernieuwd de afgelopen week. Het is allemaal overzichtelijker geworden, er is eindelijk een licht thema toegevoegd (de app was behoorlijk donker) en belangrijker, het uitvullen van regels werkt beter en je kunt nu regelafstand aanpassen. Dat laatste is één van de twee grootste ergernissen die ik heb met zowel de Kindle als Kobo apps en het is mooi dat iig de Kindle apps dit nu opgelost hebben.

Boekenvak niet blij met exclusieve content Kobo Plus

Vorige week maakten Bol en Kobo bekend dat ze exclusieve titels gingen toevoegen aan het Kobo Plus abonnement.

Kobo en bol.com produceren samen met uitgevers exclusieve boekenseries van Nederlandse thrillerauteurs Linda Jansma en Willem Asman, die beschikbaar zullen zijn via Kobo en bol.com en in ebook-abonnement Kobo Plus.

Dat schoot een aantal grote boekwinkels – die zich kennelijk verenigd hebben onder de naam Triple A boekhandels – in het verkeerde keelgat. Paagman, Broekhuis, Van der Velde, Scheltema, Broese, De Drvkkery en Waanders hebben besloten zowel de uitgever De Crime Company als auteurs Jansma en Asman te boycotten omdat ze het verkeerd vinden dat lezers een gesloten ecosysteem in gedwongen worden.

Ergens snap ik de emotie wel natuurlijk. Als boekwinkel word je niet blij van dit soort ontwikkelingen maar persoonlijk vind ik het een overtrokken en eerlijk gezegd zelfs belachelijke actie. Het gaat om een deal voor ebooks die niet eens door (deze) fysieke boekwinkels verkocht worden en hoe het kopen van die ebooks via Bol en Kobo een gesloten ecosysteem is waar lezers in gedwongen worden snap ik ook niet. Het is niet alsof mensen verplicht een Kobo Plus abonnement moeten nemen om dat boek te gaan lezen.

En hoe erg zou het trouwens zijn als dat wel zo was? Uitgever en auteurs hebben overduidelijk bij eerdere titels geen goede verkopen gehad via o.a. de boekwinkels en wat is er dan op tegen dat ze een deal maken met partijen op zoek naar een constructie die wel werkt? Laat de markt maar leidend zijn in dit soort experimenten.

En daar wringt de schoen waarschijnlijk. Het bestaansrecht van boekwinkels wordt al decennia zorgvuldig gescheiden van die marktwerking. Met een Wet op de vaste boekenprijs kan er niet geconcurreerd worden op de prijzen van boeken en boekwinkels bepalen zelf met het aanbod wat ze in hun winkels plaatsen waar lezers op geattendeerd worden en wat ze dus (mogen) kopen. Over een gesloten ecosysteem gesproken denk ik dan.

Er zal altijd vraag, behoefte en noodzaak blijven voor boekwinkels en fysieke boeken. Daar ben ik van overtuigd. Maar het boekenvak als geheel heeft mijns inziens nog een paar slagen te maken om aan te blijven sluiten bij die vraag, behoefte en noodzaak.

En verder nog …

Portugal komt weliswaar met DRM wetgeving maar staat gebruikers wel toe deze te omzeilen zodra het conflicteert met hun eigen rechten. Zoals het mogen doorbreken van DRM om een thuiskopie te mogen maken.

Patreon is een site waarbij je je favoriete contentmakers financieel kunt steunen zodat ze ook die content kunnen blijven maken. Met het wegvallen van reclame-inkomsten zijn er veel blogs en YouTube kanalen die deze vorm van ondersteuning aangrijpen om te blijven bestaan. Zo doneer ik elke maand een klein bedrag aan o.a. een YouTube kanaal omdat ik al jaren met veel plezier naar zijn video-items kijk en dat ook nog vele jaren wil blijven doen.

Nu kan Patreon ook aan WordPress blogs gekoppeld worden waarmee de mogelijkheid geïntroduceerd wordt om bijvoorbeeld een deel van de artikelen (of alles natuurlijk) exclusief beschikbaar te maken voor lezers die dat blog middels Patreon ondersteunen. Of enkele dagen eerder beschikbaar te maken voordat de rest van het publiek het ook kan lezen. Geen zorgen want op Vakblog komt het niet maar ik denk dat er wel veel zakelijke blogs gaan experimenteren met dit model. Ik ben benieuwd want je moet wel met met extreem goede content op je blog komen willen mensen daarvoor betalen.

Tja, Nintendo houdt er echt niet van als je zelf dingen doet met hun intellectuele eigendom tegen hun spelregels in. En als je dan het spel eerder kunt kopen in Hong Kong dan in de rest van de wereld en zo dom bent om dat te gaan streamen op YouTube, dan weet je dat Nintendo dat niet leuk gaat vinden.

Schreef ik hierboven nog over de twee grote ergernissen in leesapps? De ene is het niet kunnen instellen van regelafstanden (en marges). De andere is het niet kunnen uitzetten van afbreken van woorden. Bij de Kindle app levert het eigenlijk nauwelijks problemen op maar in de Kobo app gaat het bij sommige titels echt dramatisch mis.

Amerikaanse bibliotheken bewaren en archiveren oude games. Dat kunnen ze doen omdat er een wettelijke uitzondering is gemaakt op het mogen doorbreken van DRM voor dit specifieke doeleinde en gelukkig heeft de US Copyright Office na de jaarlijkse evaluatie besloten deze uitzondering in stand te houden.

Behalve het ‘open’ internet bestaat er ook een ‘dark’ web dat alleen toegankelijk is met browsers en software die de anonimiteit waarborgen van de gebruikers. De New York Times lanceert als proef een website op dit ‘dark’ web dat alleen met de browser Tor te lezen is. Interessant!

#

Tweetweekoverzicht week 35 2017: Philips DRM verlichting, Google kan watermerken verwijderen, nieuwe privacywet en zorgen over de Europese auteursrechtrichtlijn

vakblog tweetweekoverzichtIn het tweetweekoverzicht sta ik alsnog kort stil bij nieuws en interessante ontwikkelingen waar ik wel over getwitterd heb maar waar ik (nog) geen blogpost aan heb gewijd.
Soms omdat anderen dat al beter gedaan hebben dan ik het zou doen, soms omdat er weinig meer over te vertellen valt dan het nieuwtje zelf en soms omdat ik er ook geen blogpost van weet te maken.


Bootleg video’s voorkomen met behulp van DRM verlichting

Ik dacht dat ‘Ambilight’ vooral technologie was die ingezet werd om de verkoop van lampen nieuw leven in te blazen als onderdeel van de thuisdisco maar dat blijk ik onderschat te hebben. Dankzij ‘speciaal’ licht kunnen er geen goede opnames gemaakt worden van bioscoopfilms vanuit de zaal volgens Philips. En zou dit de piraterij een stuk minder moeten maken.

Nu dacht ik ook dat het maken, downloaden en kijken van deze zogenaamde cam-rips – altijd al van dubieuze kwaliteit – achtergebleven was in de 20ste eeuw maar is dat kennelijk nog steeds een ding. Dus kom er maar in, anti-piraterij lampjes, als een soort DRM op vertoningen.

Google ontwikkelt manier om watermerken in foto’s te verwijderen

Het handhaven van je auteursrecht op je foto’s op internet is geen sinecure. Er lijkt een soort consensus te zijn dat als het om foto’s en afbeeldingen gaat, iedereen zonder gewetensbezwaren andermans materialen gebruikt. Zonder te checken of dat uberhaupt wel mag.

Het is de reden dat fotografen en bedrijven die foto’s verkopen op internet, gebruik maken van watermerken in de foto’s. Je kent ze wel, vaak grote logo’s die in foto’s worden gezet online en die gebruikers moeten stimuleren om de oorspronkelijke versie zonder watermerk aan te schaffen. Of op zijn minst te ontmoedigen dat anderen de foto’s jatten en zonder naamsvermelding voor hun eigen doelen gebruiken.

Onderzoekers bij Google hebben een algoritme ontwikkeld waarmee een computer dergelijke watermerken zelf kan verwijderen en dat leidde tot wat reuring op het internet omdat het idee ontstond dat geen foto meer veilig was. Onnodige reuring want de software is niet vrijgegeven en werkt bovendien alleen maar met grote sets met foto’s (minstens 50) die een identiek watermerk hebben. PlagiarismToday behandelt de vele manieren om te vookomen dat dergelijke software – als het ooit vrijgegeven wordt – de watermerken op jouw foto’s kan verwijderen en concludeert dat het alleen maar kan leiden tot een verbetering in het gebruik van die watermerken. Geen enkele reden om je zorgen te maken dus.

Van die nieuwe privacywet gaan we nog wel wat merken

In Nederland treedt de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG) op 25 mei 2018 in werking en vervangt dan de huidige Wet bescherming persoonsgegevens (Wbp). Ik schreef een artikel voor de IP met daarin kort wat er allemaal gaat veranderen maar één ding is zeker, het gaat enorm veel impact hebben op hoe ‘zaken altijd geregeld’ waren rondom privacy. Van grote bedrijven die veel gegevens verzamelen over reizigers tot kleine scholen die een klassenfoto maken en vervolgens online zetten.

Gaat het wel goed komen met de nieuwe Europese auteursrechtrichtlijn?

Ik heb al diverse keren geschreven over de plannen van de Europese Commissie om de auteursrechtwetgeving te verbeteren maar ben tot nu toe niet onder de indruk. De nieuwe voorgestelde onderwijsexceptie lijkt eerder een knieval te zijn naar de rechthebbenden toe en als de recent gelekte plannen (pdf) een indicatie zijn, dan is er serieus reden om aan te nemen dat de lobby van de entertainmentindustrie alle Europese besluitmakers in de zak heeft.

Jawel, alle nachtmerries lijken uit te gaan komen met een focus op het verplicht controleren van geupload materiaal op mogelijke auteursrechtinbreuk door de honderden platformen die er zijn. En het codificeren van het feit dat zelfs een link naar materiaal inbreukmakend kan zijn, danwel een vergoeding dient op te leveren voor uitgevers. Een ridicuul voorstel dat niet te handhaven zal zijn maar wel het internet een aanzienlijk onaangenamere plek zal maken om te zijn. Of zaken te doen als je een bedrijf bent.

En ik weet niet of dit nog goed komt.

En verder nog …

Komt Amazon nu wel naar Nederland (met meer dan alleen ebooks) of niet? Dit is geloof ik de derde of vierde keer dat ik zo’n bericht lees. Waarom zou Amazon dat doen nadat Amazon.de ook Nederlandstalig gemaakt is?

Goed, er is een recht om vergeten te worden in/door Google maar het is geen vanzelfsprekendheid.

Nieuw logo en YouTube ziet er (iets) anders uit. Waarvan akte.

Terry Pratchett is één van mijn favoriete schrijvers en de goede man is net zo eigenzinnig in zijn dood als hij in zijn leven was. Hij had er geen zin in dat na zijn dood nog onafgerond werk van hem zou gaan rondslingeren en hij bedong dat de harde schijf van zijn computer op spectaculaire wijze vernietigd moest worden. Met een stoomwals. Aldus geschiedde …

In een tijd van digitale leeromgevingen en digitaal lesmateriaal kan er meer misgaan dan vroeger. In dit geval bleken de inlogcodes nog niet allemaal te kloppen maar het is vast goedgekomen.

#

  • © 2006- 2019 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en duizenden liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top