Zijn nieuwsbrieven oud nieuws?

Enkele maanden geleden zijn ‘we’ (en we is dan de beroepsvereniging waar ik lid van ben) overgestapt naar een nieuw CMS voor de website. Dat betekende eveneens dat we na vele jaren eindelijk afscheid konden nemen van een slecht werkend systeem om mailings naar de leden te sturen. De overstap is nu gemaakt naar een gratis dienst, Mailchimp, waar ik de laatste weken dus mee aan de slag ben gegaan om mbv een template alle berichten die we voorheen (alleen) op de website of in mailtjes plaatsten, in nieuwsbrief formaat te gieten.

Te veel nieuwsbrieven
Dat voelde een beetje dubbel aan want de afgelopen tijd ben ik ook druk geweest met het opschonen van de tientallen mailings en nieuwsbrieven waar ik inmiddels op geabonneerd bleek te zijn. Ik las ze effectief nooit -op een enkele uitzondering na die ik dus wel behouden heb- maar mijn mailbox liep wel elke dag en elke week vol met die dingen. En dat terwijl ik via twitter en RSS feeds al ruim voldoende nieuwtjes lees. Waar moet een mens nog de tijd vandaan halen om nieuwsbrieven te lezen? Weg ermee dus.

Nadat ik zelf de eerste nieuwsbrieven verstuurd had verwachtte ik dan ook eigenlijk dat velen zich meteen zouden uitschrijven. Van de kleine 400 mensen die de nieuwsbrief in hun mailbox vonden hebben slechts twee meteen dat abonnement opgezegd. Minder dan 1% dus. Sterker nog, na de nieuwsbrief ook opengesteld te hebben voor niet-leden kwamen er spontaan nog 16 nieuwe abonnees bij dus netto is het aantal potentiële lezers zelfs gestegen

Maar wie leest ze daadwerkelijk?
Het aardige van een systeem als Mailchimp is dat je statistieken krijgt bij elke nieuwsbrief die je verstuurt. Die zijn terecht gericht op de zgn. open rate, wat het percentage is dat ook de mail echt opent. Daarnaast zie je ook hoe vaak er is doorgeklikt op een link uit de nieuwsbrief en, best belangrijk, hoe vaak een nieuwsbrief niet bezorgd kon worden (bounced). Dat zijn dus verouderde mailadressen die waarschijnlijk niet meer geldig zijn. Ze worden dan verwijderd uit de mailinglijst.

Helemaal voor niets doen we het dus niet met versturen van nieuwsbrieven. Ruim een derde wordt geopend hoewel je dan nog steeds niet weet of ze ook echt gelezen worden. Ik kan me niet voorstellen dat ik in de minderheid ben met het niet lezen van (alle) nieuwsbrieven.

Lees jij wel nieuwsbrieven of zijn die voor jou inmiddels oud nieuws?

#

Relevante email: let op die handtekening en disclaimer

De afgelopen week was er het een en ander te doen over (de nutteloosheid van) disclaimers onderaan email. Dat is natuurlijk geen nieuw onderwerp maar de Economist besteedde er aandacht aan, gelijk gevolgd door een NRC Next blogger en Lifehacker. Allemaal zijn ze het met elkaar eens: disclaimers worden altijd vanuit een behoefte om aansprakelijkheid te mijden geintroduceerd maar zijn juridisch nutteloos omdat het een eenzijdig opgelegde bepaling is. Aangezien ik niet akkoord kan gaan (of beter gezegd niet niet akkoord kan gaan) met die bepaling is het geen overeenkomst en heeft het geen enkele juridische waarde.

Nou maken die disclaimers vaak onderdeel uit van de zgn. handtekening in een mail. Je kent het wel, bijna altijd verplicht (of  ‘aanbevolen’) binnen het bedrijf waar je werkt, voegt de handtekening korte, en te vaak te lange, regels toe die nog eens herhalen hoe je heet maar ook alle contactgegevens uitgebreid weergeven. Voor het geval dat de geaddresseerde vergeet bij welk bedrijf je werkt worden daar ook nog eens de bedrijfscontactgegevens toegevoegd en als je geluk hebt kun je ook nog zien wat de werkdagen zijn waarop de verzender fysiek achter zijn of haar pc neervlijt om je mogelijkerwijs van antwoord te gaan voorzien. Ergens snapt iemand niet wat de meerwaarde van email is.

Dat levert nogal eens mails op waarin de verhoudingen tussen zinnige en onzinnige informatie volledig ontspoord zijn. Neem alsjeblieft geen aanstoot als je als lezer dezes ook wel eens mailtjes naar mij stuurt maar laat ik het voorzichtig formuleren en stellen dat er niet veel mensen zijn die uitgebreid een mailtekst opstellen. Kort en bondig vind ik wat anders dan te kort door de bocht maar hoe dan ook, de meeste mails hebben maar max. 5 tot 10 regels tekst.

Toch arriveren er dagelijks vele MB’s in mijn mailbox en die komen lang niet altijd van de bijlagen af waarmee de mails gelardeerd worden. Nee, behalve die 10 regels zinnige inhoud bevatten ze nog veel meer regels aan handtekening, disclaimer en, als je pech hebt, nog minstens 1 logo die als afbeelding ook goed is voor het ‘opleuken’. Ook interne mails zijn er vaak van voorzien, meestal (schat ik in) omdat mensen het standaard ingesteld hebben, ook al snapt iedereen wel dat het weinig zin heeft om al die gegevens mee te sturen met een interne mailwisseling.

Doe het dan niet!

Wees bewust van wat je verstuurt aan email. Moet die handtekening er onder of weet de persoon al lang wie je bent? Wees ook eens origineel met een persoonlijke afsluiting want niks zegt afstandelijk als een handtekening/disclaimer onderaan een persoonlijk bedoelde email. Wil of heeft je bedrijf al een verplichte disclaimer ingesteld onder alle mail die je stuurt? Stel dat dan eens ter discussie met de bovenaan genoemde artikelen in de hand. Preventie van aansprakelijkheid bereik je er toch niet mee terwijl je een hele hoop irritatie bij ontvangers wegneemt.

Bij mij tenminste wel.

@foto met toestemming gebruikt

Afscheid van de HS-BIBL mailinglijst

Einde van iets ouds en een nieuw begin, dat tikte ik enkele minuten geleden in de vorige post. Of zoals Surfnet het in 2010 in de maandelijkse mail noemde, uitfaseren. Uitfaseren is eigenlijk een iets vriendelijker woord voor ophouden te bestaan want dat is met ingang van vandaag voor alle SURFmailinglijsten het geval.


Nu ben ik het niet eens met dat besluit en onderbouwing ervan want ik ben van mening dat mailinglijsten ook anno 2011 een grote toegevoegde waarde hebben. Natuurlijk zijn er vele alternatieven en struikelen partijen als LinkedIn, Facebook en Google over hun eigen voeten heen om ‘groepen’ aan te bieden waar je alles kan wat je ook kon met mailinglijsten [en meer] maar dat laat onverlet dat ook anno 2011 er nog voldoende mensen zijn die de eenvoud en het gemak van een mailinglijst kunnen waarderen. Pierre meldde vandaag dat er meer dan 2000 SURFmailinglijsten waren met meer dan 355.000 abonnees. Veelgebruikte mailinglijsten, zoals NEDBIB-L, hebben (gelukkig) inmiddels ook een nieuw plekje gevonden.

Geen van die argumenten gaan helaas op voor de HS-BIBL lijst, de discussie- en nieuwslijst voor medewerkers van Hogeschoolbibliotheken. Meer dan 10 jaar geleden in het leven geroepen en de laatste 7 jaar was ik samen met collega Dick Vestdijk van de HU de eigenaar van deze lijst. Tot enige vorm van discussie is het nooit gekomen en het werd voornamelijk/alleen gebruikt als communicatieplatform voor de NVB-HB. Met gemiddeld 1 of 2 berichten per maand zag ik het nut niet om de HS-BIBL over te hevelen naar een andere provider en dus is per vandaag deze mailinglijst opgehouden met bestaan. Uitgefaseerd als het ware.

  • © 2006- 2019 Vakblog – werken met informatie
    Aangedreven door WordPress en duizenden liters koffie // Theme: Tatami van Elmastudio
Top